Issuu on Google+

-0-


Koen Verheijden 17 jaar Eerstejaars MBO-4 Lievelingseten: zelfgemaakte pizza

Marieke Graumans 17 jaar Eindexamenjaar VWO Lievelingseten: koude pastasalade

"The Project is een project van Marieke en mij, waar wij zelf heel trots op zijn en ook hard aan hebben gewerkt. Alles is voor ons nieuw, dus we hebben lekker van alles uitgeprobeerd! Wij hopen op goede reacties en veel fans:) Veel lees plezier!!! "

"Wat begon als een grapje tussen Koen en mij, is een prachtig project geworden! De vergaderingen in het cafĂŠ en de fotoshoot waren gezellig, maar ik heb ook genoten van het ploeteren op mijn artikelen. Op naar The Project 2!" -1-


Met dank aan De artikelen en reportages in The Project zijn geschreven, geproduceerd, gefotografeerd, vormgegeven, etc. door Marieke Graumans en Koen Verheijden. Maar dit hadden zij niet gekund zonder de hulp van:

Juliet Graumans - Artikel 'Fotoshoot' 16 jaar 5-HAVO "Ik heb een onzettende schoenentic!" "Mijn droom is een gezin met vijf kindjes, een baan als cardioloog en roze eend voor de deur." "Mijn favoriete schoolvak is biologie." "The Project is een waarvan ik zeker ben dat het tot wat moois uitbloeit!"

Jet Haan - Artikel 'Een kunstenares in de dop' 17 jaar 6-VWO "Tijdens wintersport viel ik op mijn snowboardleraar... letterlijk!" "Ik kan heel gelukkig worden van fietsen zonder jas of mensen die naar me glimlachen." "Ik laat mijn nagels altijd minstens een half uur drogen, omdat ik er niet tegen kan als ze naar een dag alweer lelijk zijn!"

Niets uit deze uitgave mag gekopieerd of gebruikt worden op wat voor wijze dan ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de redactie, maar aarzel vooral niet om deze uitgave via alle mogelijke media te verspreiden.

-2-


inhoud Fotoshoot...

...pagina 4

Digiverslaafd....

...pagina 6

Sprookjes uitgelicht...

...pagina 8

Kunstenares in de dop... ...pagina 10 Sweet dreams...

...pagina

Wees gewaarschuwd...

...pagina

Mythologie...

...pagina

Hoezo mooi?!...

...pagina

Vloek van de farao...

...pagina

Prostitutie...

...pagina

De kledingkast van...

...pagina

Jeanne d'Arc...

...pagina

Ravenmeisje...

...pagina

A Happy End...

...pagina

-3-


Fotoshoot Een terugkomend onderdeel van The Project worden de fotoshoots. Foto's van mensen, waar het niet draait om de verkoop van kleding of make-up, maar om de persoon zelf. De eerste fotoshoot was in het thema van: portretten. Ons eerste model is de Bredase Juliet. Wij zijn erg trots op het resultaat!

-4-


-5-


digiverslaafd Het is je vast al een keer overkomen: je pc crasht. Wat eerst alleen een materieel ongemak lijkt (je kunt niet meer downloaden of verslagen schrijven), blijkt al snel een sociale ramp te zijn. Hoe beantwoord je nu bijvoorbeeld die hele belangrijke krabbel van je bff-4evahh? En dat geldt zo'n beetje voor alle digitale dingen... Je staat er mee op, en gaat er mee naar bed. Door: Marieke Graumans

De wekker gaat… Je mobiel is het eerste wat je ’s ochtends in je handen hebt, aangezien daar je wekker op zit. Of je gebruikt zo’n digitale wekker, voorzien van radio en iPod-input, waardoor je je dag met muziek kunt beginnen.

Je weet nu niet in welk café en met wie facebooker 1 is, je weet niet wat er leuk was volgens fb’er 2 en met wie het dan zo leuk was, en je weet niet van wie je laatste friend dan wel houdt… Kortom: je houdt je op de vroege ochtend bezig met volslagen oninteressante en onduidelijke mededelingen van mensen die je vaak maar vaag kent.

"Veel mensen verkiezen tegenwoordig het priveleven van hun vrienden boven het wereldnieuws. "

Dat ga je lekker naar je werk. In de bus check je in met je OV-chipkaart. Je kijkt nog even snel op je smartphone of er vertragingen zijn bij de NS en wat voor weer het wordt: ach ja, je betaalt voor het internet op je mobiel, dan moet je het ook gebruiken! Het is een half uurtje met de trein en gelukkig is er tegenwoordig WiFi in de trein. Je hoeft je dus niet te vervelen, maar pakt je laptop en gaat nuttige en vooral ook nutteloze dingen doen achter het apparaat.

Je gaat naar beneden, zet een bak koffie en pakt de krant… Of je pakt de laptop en kijkt even op nu.nl! Je smartphone of iPod is ook een handig medium om de krantenkoppen te scannen. Veel mensen echter verkiezen tegenwoordig het privéleven van hun vrienden boven het wereldnieuws en beginnen de dag met tien pagina’s facebookberichten. Hyves kan ook, maar is dan weer wat minder hip. Slechts een greep uit de interessante ervaringen die facebookers met hun friends willen delen:

"Voor het slapengaan heb je tien oninteressante gesprekken met verre kennissen op MSN. "

fucking dronken @ Breda city

Na aankomst op je werk, kruip je weer achter de computer en komt daar tot de koffiepauze niet meer achter vandaan.

was leuk met jullie!! je bent lief # hvj! -6-


Je moet al die mailtjes lezen die iedereen na zes uur gisterenavond heeft verzonden. Dan koffie uit de automaat, een lief smsje naar je nieuwe vriendin en de afspraken in de agenda van je smartphone doorlopen.

reden kapot is gegaan: je wekker gaat niet af en je verslaapt je. Ook je laptop is kapot, dus als je de deur uit gaat, heb je geen benul van de actualiteiten, aangezien je geen papieren kranten meer hebt – dat abonnement heb je allang opgezegd: het was toch maar containervulling. Het computersysteem in de bus is gecrasht, dus je moet een kaartje kopen, ja, met géld, niet met een pinpas! Je ondervindt pas op het perron dat de trein verlaat is: je hebt het niet op je smartphone kunnen checken en de digitale borden in de stationshal bleven uit. In de trein verveel je je: je moet een half uur lang uit het raam staren. En dan ben je op je werk: wat nu? Je kunt niet mailen, niets uittypen, de beamer gaat niet aan, je kunt niemand bellen of sms’en, je hebt geen agenda en zelfs de computergestuurde koffieautomaat laat je in de steek. Je gaat dus maar naar huis en gaat daar voor je uit staren: wat moet je nu zonder computer en televisie?

De rest van de dag vult zich met verslagen uittypen, presentaties (met beamer uiteraard) en de mailbox in de gaten houden. Na zessen begint het digitale riedeltje in het openbaar vervoer weer en thuis plof je op de bank voor je hypermoderne, ultradunne beeldbuis met duizend kanalen, die je in tien minuten allemaal langs kunt laten flitsen. Voor het slapengaan check je nog even je privémail, heb je tien oninteressante gesprekken met verre kennissen op MSN (allemaal tegelijk!) en lees je de nieuwste posts op Facebook. Wat wil ik met deze opsomming van o zo normale, dagelijkse handelingen duidelijk maken? Nou, hoe volslagen doorgedraaid wij westerlingen zijn geworden met onze apparatuur. Mensen verkiezen een avondje achter de laptop of X-Box boven een avondje uit met echte vrienden. En als je dan toch wordt overgehaald mee te gaan, moet je BlackBerry mee om iedereen te pingen of om via Twitter en Facebook iedereen te laten weten wat je doet. Iedere scheet die je laat moet gemeld worden. We zijn digiverslaafd. Alles moet sneller, mooier, platter, kleiner en duurder! En wanneer je het dan niet meer hebt, is dat een grote ramp.

" Mensen verkiezen een avondje achter de laptop boven een avondje uit met echte vrienden. " Ons leven is digitaal. Het is handig, maar tegelijkertijd verschrikkelijk. Waar ben je als je mobiel wordt gestolen, je computer crasht of je mailaccount is gehackt? Je raakt in paniek! Gelukkig is voor de meeste dingen een oplossing en is veel vervangbaar, maar het is en blijft een crime op het moment dat je erachter komt dat je iets digitaals ‘kwijt’ bent. Waar is de tijd van de potjes ‘mens-erger-je-niet’, paard-enwagens en typemachines gebleven?

Stel het je eens voor dat alle digitale dingen kapot zijn! ’s Ochtends blijkt dat die nacht je mobiel om onverklaarbare -7-


Sprookjes uitgelicht

Roodkapje Iedereen kent het welbekende sprookje Roodkapje wel. Het verhaal van het meis-je met de rode cape en de grote, boze wolf. De bekendste versie van dit sprookje, van Gebroeders Grimm, is ons met de paplepel ingegoten. Maar wat is de achter-grond van dit beroemde sprookje? Door: Koen Verheijden Het verhaal Op een dag vroeg de moeder van Roodkapje aan haar of ze naar haar zieke grootmoeder wilde gaan om een mand vol lekkers te brengen. Roodkapje wilde dat graag doen; ze was dol op haar grootmoeder. Dus ging ze op pad met een grote, rieten pand aan haar arm en de woorden van haar moeder nog tussen haar oren: ‘Blijf altijd veilig op het pad.’ Afgeleid door de mooie bloemen, dwaalde Roodkapje van het pad af en kwam zij de Gro-te Boze Wolf tegen. Ze maakten een praatje en zo kwam hij erachter dat zij op weg was naar haar grootmoeder. Hij haastte zich naar grootmoeders huisje, at de oude vrouw op en ging in haar pyjama in haar bed liggen. Toen Roodkapje binnenkwam, keek het meisje verbaasd naar haar grootmoeder ‘Grootmoeder, wat heeft u een grote oren!’ stamelde Roodkapje. ‘Dan kan ik je beter horen!’ zei de Wolf. ‘En grootmoeder, wat heeft u grote ogen!’ zei Roodkapje verbaasd. ‘Dan kan ik je beter zien.’ zei de Wolf. ‘En grootmoeder, wat heeft u een grote mond gekregen!’ riep Roodkapje. ‘DAN KAN IK JE BETER OPETEN!’ gromde de wolf. De Grote Boze Wolf at Roodkapje in een paar tellen op.

Toen een jager de bolle buik van de Wolf zag, begreep hij meteen wat er gebeurd was. Hij sneed de buik van de wolf open en bevrijdde grootmoeder en Roodkapje. Samen stopte ze de buik van de wolf vol met stenen en gooiden hem in een diepe put. Op die manier zou niemand ooit nog last hebben van de gemene wolf. De oorsprong De eerste versies van Roodkapje komen uit de zeventiende eeuw en werden mond op mond door Franse en Italiaanse boeren doorverteld. Er waren verschillende versies van het verhaal in omloop. In de meeste versies werd grootmoeders bloed en vlees voor het meisje bewaard en dwong de wolf haar dat op te eten. Sommige versies eindigden nog gewelddadiger: de wolf verkrachtte het meisje en at haar daarna op. De eerste geschre-ven versie van Roodkapje stond in het Franse boek Tales and Stories of the Past with Morals uit 1679, geschreven door de bekende Franse schrijver Charles Perrault. Het sprookje had de naam Le Petit Chaperon Rouge en had zijn oorsprong in de Franse ver-sies. In het verhaal van Perrault werd Roodkapje voor het eerst uitgebeeld met een rode mantel. Zijn versie was het zelfde als het sprookje dat wij nu kennen, al werd Roodkapje hier niet gered door de jager en bleef zij in de buik van de Wolf zitten. Op die manier wil-de Perrault de moraal van zijn verhaal duidelijk maken: kinderen -8-


moeten de adviezen van hun ouders opvolgen en niet naar vreemden luisteren. De bekendste versie van het sprookje is toch wel die van de gebroeders Grimm. In de negentiende eeuw hebben de broers dit verhaal herschreven aan de hand van twee verschillende Duitse versies. In de versie van Gebroeders Grimm liep het verhaal wel goed af: Roodkapje en haar groot-moeder werden gered door de jager. De betekenis De titel van het verhaal en de naam van het meisje verwijzen naar de rode kleding die het meisje draagt. Zoals iedereen weet, staat rood symbool voor gevaar. Een andere - misschien wat vreemde en vergezochte - verklaring voor de kleur rood, is dat de tocht van Roodkapje naar het huis van haar grootmoeder de weg naar volwassenheid voorstelt. Het rood van haar cape staat voor haar eerste menstruatie. Ook naar andere kenmerken van Roodkapje is onderzoek gedaan. Roodkapje was bijvoorbeeld een blond meisje. Blond staat in de literatuur vaak symbool voor het perfecte, het reine en het onschuldige. De wolf is zwartharig, omdat die haarkleur stond voor het onfatsoenlijke. Het verhaal van Roodkapje heeft natuurlijk ook een wijze en diepere betekenis. De meest eenvoudige levensles van het verhaal is natuurlijk bedoeld als een waarschuwing voor kinderen: luister altijd naar je ouders moeten luisteren. En nooit naar vreemde luisteren, dan kan je in grote problemen komen. Een andere bewering is dat het verhaal van Roodkapje vaak wordt aangehaald als voorbeeld van de haat en vrees die er eeuwenlang is geweest tussen mensen en wolven: de wolf behandelt Roodkapje slecht door haar grootmoeder te verslinden en de boswachter trekt meteen zijn conclusie als hij de wolf met een volle buik ziet. De wolf in het verhaal kan ook staan voor de onontwikkelde oerdriften van de mens: hij is agressief en moordlustig. Wolven worden vaker in verhalen als dit symbool gebruikt, maar meestal gaat het dan om een weerwolf.

Moderne versies van het verhaal Hoe klassieker een verhaal, hoe meer parodieĂŤn daarop zijn. Kijk bijvoorbeeld naar de komische muziekfilm 'Lang en Gelukkig' uit 2010 van Nederlandse bodem. Roodkapje wordt in deze film juist verliefd op een gevoelige wolf! Ook in de musical 'Into the woods' kwam Roodkapje voorbij huppelen. Het bakkersechtpaar in deze musical moest haar rode cape stelen om hun wens bij de heks in vervulling te laten gaan. Tenslotte leerden we een totaal andere wolf kennen in de fantasyfilm 'Red Riding Hood'. In dit verhaal ging het om een weerwolf die een Middeleeuws dorp teisterden. Niemand heeft een idee wie van de dorpsbewoners deze wolf is, maar wel is duidelijk dat hij erg dol was op Roodkapje. En natuurlijk kon Roodkapje niet ontbreken in de film Shrek 3. Hier was zij een slechterik die aan het zakkenrollen was en gek genoeg stond de grote boze wolf aan de goede kant!

-9-


een kunstenares in de dop Ieder nummer besteden we aandacht aan een bijzondere hobby. Deze keer hebben we Jet geïnterviewd. Haar grootste passie is tekenen en schilderen. Naam Leeftijd

Jet Haan 17 jaar

Studie Hobby

6 vwo tekenen en schilderen

Door: Marieke Graumans & Jet de Haan

“Het schilderij van de man met de klimop vind ik het mooiste van mijn werk. Ik vind de kleuren en de schaduwen in zijn gezicht heel mooi. Wel zie ik soms nog kleine details die niet kloppen of anders hadden gekund, maar dat hou je natuurlijk altijd. ”

Hoe heb je jouw creatief talent ontdekt? "Ik vond het als kind al heel leuk om te tekenen en schilderen. Op de basisschool deden we hier niet zoveel mee, maar thuis tekende ik vaak met vriendinnetjes of mijn broer. We hadden altijd genoeg stiften, potloden, krijt en papier in huis om lekker bezig te zijn."

- 10 -


Wat maak je zoal en hoe doe je dat? “Ik vind het erg leuk om portretten te tekenen. Ik gebruik dan vaak een voorbeeld om de vormen van het gezicht goed te kunnen krijgen. Als ik schilder maak ik vaak eerst een snel schetsje en begin dat met acrylverf. Mijn techniek bestaat vooral uit het gebruik van losse penseelstreken en vloeiende lijnen, die de beweging in mijn werk benadrukken. Ik houd van kleur en maak daar dan ook graag gebruik van. Maar vooral kijk ik er goed naar voorbeelden als ik schilder of teken, ik ga net zolang door tot ik de goede vorm te pakken heb! Mijn schilderijen zijn meestal niet zo groot. Eén van de redenen daarvan is dat ik een groot doek nog niet zo goed aandurf. Ik ben laatst wel begonnen aan een groot schilderij, dus een begin is er! Mijn stijl is best losjes, ik vind het leuk als je de beweging van de kwast nog terug ziet in het uiteindelijke werk. Bij tekeningen vind ik het erg leuk om net zo lang door te gaan tot iets echt lijkt. Dit probeer ik te bereiken door middel van schaduwen en glimlichten aan te brengen.” Moet je voor hier echt een ‘bui’ voor hebben? “Ik ben niet altijd in een creatieve bui, en als ik dat niet ben, komt er ook niet veel uit. Ik heb dus inderdaad niet altijd zin, maar als ik tekenen op school heb, moet ik wel en dan komt de zin vanzelf! Ik vind het erg leuk om bezig te zijn met materialen als potloden, verf en kwasten. Ik kan er echt van genieten om te werken aan een schilderij. Wel moet ik vaak pauze nemen en niet te lang door gaan, want dan houd ik het niet vol. Ik ben namelijk altijd zo intensief bezig dat het me veel energie kost.” Is tekenen en schilderen ook een uiting van je gevoel? “Het is zeker een uiting van mijn gevoel. Ik probeer bij elk schilderij of elke tekening wel een soort onderbuikgevoel te hebben en dat over te brengen. Ik houd me niet vast aan hele strenge titels of gebeurtenissen op het doek, omdat ik het juist leuk vind als mensen er zelf iets in zien. Als ik teken is het soms wel meer om mijn techniek te verbeteren dan dat ik echt iets uit mijn verbeelding teken.” Kost je hobby veel tijd? “Ik moet eerlijk toegeven dat ik er niet zoveel tijd aan besteed, omdat ik door de week al heel druk ben met school, vriendinnen, sport en werk. Maar op school maak ik ook best - 11 -


veel, omdat ik het vak tekenen heb gekozen. Het leuke hieraan vind ik dat ik me aan een bepaalde opdracht moet houden. Het resultaat is dan vaak iets waar ik zelf niet opgekomen was. Ook vind ik kunstgeschiedenis erg interessant. Maar nu ik volgend jaar een vooropleiding ga doen, zal ik zeker meer tijd met kunst bezig zijn. Ik ben heel benieuwd hoe me dat gaat bevallen!” Wat vinden mensen in je omgeving van jouw hobby? “Mijn moeder heeft zelf een lerarenopleiding op de kunstacademie gedaan, dus zij vindt het alleen maar heel leuk dat ik me er ook voor interesseer. Ik heb dan ook erg veel geluk dat ik altijd even om advies kan vragen en ook dat ik alle materialen en ruimte in huis heb om te werken. Mijn hobby kost me daarom niet veel geld. Wel moet ik soms een schilderdoek kopen, maar bij de Xenos zijn die voor een paar euro te krijgen, dus ook dat is geen probleem. Mijn vriendinnen zijn ook altijd erg enthousiast over wat ik maak. Ik beschilder vaak dingen als kandelaars, kleine tafeltjes of sieradenhangers voor hen. Veel schilderijen geef ik ook weg, zoals het landschap dat ik voor mijn oma heb geschilderd (zie afbeelding onder, red.). Dus veel werk heb ik ook niet meer. Ik vind het erg leuk om mensen mijn werk te laten zien en reacties te krijgen, want iedereen kijkt toch weer anders tegen hetzelfde schilderij aan, en dat is nou juist zo leuk aan kunst!” Heb je vrienden die het ook doen of volg je lessen? “In mijn tekenklas zitten natuurlijk veel mensen die tekenen en schilderen erg leuk vinden om te doen, maar ik ken niet echt veel mensen die er thuis ook echt voor gaan zitten. Ik heb ongeveer 5 jaar geleden de cursussen ‘jeugdatelier’ en ‘klei en keramiek’ gevolgd, ik vond dat erg leuk om te doen! Ik ga volgend jaar beginnen met een vooropleiding: leraar Beeldende Kunst in Tilburg. Hier ga ik proberen uit te vinden of het echt iets voor mij is en of ik het aankan. Bezig zijn met kunst en allerlei materialen lijkt me erg leuk; om het daarbij ook nog te leren aan andere mensen lijkt me helemaal leuk. Ik zou nooit alleen op m’n zoldertje kunnen zitten schilderen, dat zou ik niet volhouden.” Ben je geïnteresseerd in het werk van Jet? Stuur dan een mailtje naar infomagazinetheproject@gmail.com!

- 12 -


sweet dreams Ieder mens brengt maar liefst 25 jaar van zijn leven slapend door. Vijf tot zeven jaar hiervan dromen wij, want mensen dromen gemiddeld twee uur per nacht. Toch herinneren wij ons vaak maar weinig van deze nachtelijke uitstapjes. Hoe komt dat? En wat is een droom precies? Door: Koen Verheijden

Droomslaap Een droom is de verzameling van beelden, geluiden, gedachten en gevoelens die iemand meemaakt tijdens de slaap. Dromen komen vooral voor tijdens de remslaap, die daarom ook wel droomslaap wordt genoemd. REM staat voor “Rapid Eye Movement” ofwel “snelle oogbeweging”. Deze naam is aan deze slaapperiode gegeven, omdat je ogen dan snel heen en weer schieten. De remslaap (of droomslaap) en gewone slaapperiodes wisselen elkaar in periodes af. Gemiddeld komt de remslaap zo'n drie à vijf keer per nacht voor in periodes van tien à twintig minuten.

wakker kan worden. Omdat tijdens de lucide dromen het bewustzijn terugkeert, zijn deze dromen ook te beïnvloeden. Er zijn mensen die daarom graag zo willen dromen en er alles aan doen om lucide dromen op te wekken. Zij worden daarom ook wel droomreizigers genoemd. Lucide dromers beschrijven hun dromen vaak als spannend, kleurrijk en fantastisch. Dit is zo bijzonder dat zij dit als een spirituele gebeurtenis ervaren dat de rest van hun leven zal veranderen.

Weetje: Tijdens je remslaap ben je helemaal verlamd; alleen je ogen bewegen dan nog. Als iemand in een film tijdens een nachtmerrie ligt te woelen, is dat dus helemaal niet mogelijk!

Nachtmerries Een nachtmerrie is een erg intensieve droom die erg naar is. Nachtmerries worden meestal veroorzaakt door trauma's, koorts of stress. Vroeger werden nachtmerries daarom als het werk van demonen beschouwd en soms als bezetenheid van demonen.

Lucide dromen Een lucide droom is een droom waarin de dromer zich opeens beseft dat de droom niet echt is. Dit gebeurt meestal als er in de droom iets onmogelijks gebeurd, bijvoorbeeld dat je kan vliegen. Soms beseft de dromer zich dan ook dat hij eigenlijk slaapt en dus ieder moment

Waarom krijg je dromen? Er is nog geen definitieve, wetenschappelijke verklaring voor dromen, maar natuurlijk zijn er wel een aantal theorieën. Eén van die theorieen houdt in dat mensen 's nachts dromen om onverwerkte emoties en ervaringen - dagresten - te verwerken. Op die manier - 13 -


kan je de volgende ochtend zorgelozer aan een nieuwe dag beginnen. Dromen zijn een soort van afvoerpijpen die iedere nacht schoon worden gespoeld om fris een nieuwe dag in te gaan.

Gek genoeg zijn de dood, tanden en vreemdgaan de drie meest voorkomende onderwerpen in dromen bij de mens. Hierbij de mogelijke betekenis! De dood. Wanneer je droomt dat je dood gaat, zou dit staan voor een overgang in je leven of voor angst voor het onbekende. Als je droomt over de dood van een geliefde, zou dit kunnen staan voor een eigenschap die deze persoon wel heeft, maar die jij bij jezelf mist.

Een tweede theorie is de “activatiesynthesetheorie�. Tijdens de remslaap ontbreken zichtbare indrukken en bewustzijn. Daarom proberen de hersenen de chaos in het hoofd tot een samenhangend verhaal te maken: de dromen. Ten slotte werden dromen vroeger gezien als boodschappen van goden en werd hier daarom een voorspellende betekenis aan toegevoegd. Er werden talloze droomboeken gemaakt, waarmee dromen verklaard konden worden. Een voorbeeld is te vinden in het Bijbelse verhaal 'Jozef, de dromenkoning'. Jozef kreeg al van jongs af aan voorspellende dromen, waardoor hij zich de jaloezie van zijn broers op de hals haalde, maar uiteindelijk heel Egypte van de ondergang kon redden.

Tanden. Een droom over tanden staat voor kracht. Als je tanden uitvallen, zou dit een gevoel van krachteloosheid kunnen betekenen. Als je slechte tanden hebt in je droom, zou dat staan voor de angst om voor schut te staan. Vreemdgaan. Als je droomt over vreemdgaan met een vriend/vriendin van je partner, zou dit betekenen dat je je verwaarloosd voelt in je relatie. Als je droomt dat je partner vreemdgaat, duidt dit op verlatingsangst. Ook kan het betekenen dat je het lastig vind om te voldoen aan verwachtingen van anderen.

De dood, tanden en vreemdgaan

14


nemen?

Wees gewaarschuw d Borden zijn er onder andere om te waarschuwen, de weg te wijzen of je dingen te verbieden. Ze zijn er in alle kleuren en maten. Maar moet je sommige borden wel zo serieus

-0-


-1-


te krijgen. En laat dit Gulden Vlies nou in handen zijn van mijn va-der! Hij had het ooit cadeau gekregen en als iemand het zou afnemen, zou er grote onheil komen voor Colchis!

Ik ben Medea Iedere maand wordt een verhaal uit de Griekse of Romeinse mythologie verteld. Ik begin met het verhaal van Medea: een diepbedroefde vrouw, die verlaten wordt door haar grote liefde.

Jason vroeg aan mijn vader of hij het vlies mocht hebben. Mijn vader wilde het natuur-lijk niet afgeven en bedacht daarom een list. Hij is slim, heel slim. Hij gaf Jason een aantal onmogelijke opdrachten; wanneer hij deze had volbracht, zou hij het Gulden Vlies krijgen. Maar mijn lieve Jason zou sterven bij het uitvoeren van deze opdrachten… als ik hem niet geholpen zou hebben! Met mijn tover-krachten heb ik zijn leven gered, hem het Gulden Vlies bezorgd en daarmee mijn vader-land verraden. Het enige wat ik nog kon doen is vluchten, met hem…

Door: Marieke Graumans Ik ben Medea, tovenares uit het verre Colchis, moeder van twee prachtkinderen en voor-malig geliefde van de held Jason. Jason was niet alleen mijn held; hij is de held die het Gulden Vlies heeft weten te bemachtigen… denkt iedereen! Maar die schoft, die ellende-ling, heeft mijn hulp gekregen! Hij heeft mij gebruikt om zijn opdracht te vervullen en nu hij me niet meer nodig heeft, schuift hij me aan de kant voor een mooiere, rijkere vrouw. Ik ben Medea en ik ben verlaten door mijn grote liefde. Mijn verhaal begint in mijn geboorteplaats Colchis. Het is een prachtig land met mooie natuur. Ik ben de dochter van koning Aietes en koningin Eidyia. Mijn moeder heeft mij de magie eigen gemaakt; zij is ook een tovenares. Mijn leven daar was niet goed, maar het was voldoende. Ik was tevreden. Tot Jason kwam. Daarna verlangde ik naar meer. Jason kwam met zijn makkers, de Argonauten, aan wal. Ik was op slag verliefd op hem! Maar hij kwam niet voor mij: hij had een opdracht. Om zijn rijk terug te krijgen, moest hij voor zijn hebzuchtige oom Pelias het Gul-den Vlies in handen zien -2-


Natuurlijk nam hij me mee op zijn boot, dat was de afspraak: ik zou hem helpen, hij zou me meenemen en met me trouwen. O, en wat waren we dol op elkaar! Wat waren we verliefd! Nadat we de schepen van mijn woedende vader hadden afgeschut en getrouwd waren in het land van de Faiaken, kon onze liefde niets meer in de weg staan… Tot we in zijn land, waar Pelias’ wetten golden, aankwamen. Pelias was uiteraard verbaasd zijn neef levend terug te zien. Hij had verwacht - en gehoopt - dat Jason de opdrachten van Aietes niet zou overleven. Ondanks zijn belofte, gaf hij de macht niet af aan Jason en moesten we - alweer - vluchten.

misschien is ze wel heel aardig… Maar Jason is van míj. Door met haar te trouwen wordt hij erfgenaam voor de troon: hij wil haar alleen maar voor de macht! Hoe kon hij mij, zijn liefhebbende vrouw, nu aan de kant schuiven voor iets liefdeloos als macht?! Ik hield van hem – ook nog toen hij mij verlaten had –, maar langzaam sloop er haat onder mijn huid, mijn liefde werd koud en mijn hart versteende. En wat doe je dan? Wat doe je wanneer je grote liefde je verlaat? Langzaamaan wilde ik wraak… Ik wilde hem de pijn bezorgen die hij mij had bezorgd. Ik wilde dat hij de pijn voelde, die je hebt wanneer je iets kwijtraakt waar je onvoorwaardelijk en eindeloos veel van houdt.

Jason was verbitterd, boos. Maar ik was nog steeds gelukkig. Ik was getrouwd met de prachtigste man ooit en ik voelde al leven groeien in mijn buik. We vluchtten naar Korinthe om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Daar begon de ellende pas echt. In het begin verliep ons leven voorspoedig: we kregen twee prachtige zonen en pasten ons zo goed mogelijk aan aan het leven bij de Korinthiërs. Mijn Jason deed zijn best en deed het steeds beter aan het hof bij de koning. Ik was trots op hem; ik was nog altijd verliefd. Wel stoorde ik me aan zijn machtbelustheid: hij wilde zó graag hogerop komen! Dit is ook wat mij ten onder heeft gebracht, wat de kinderen, Glauke en Kreon ten onder heeft gebracht, wat hém ten onder heeft gebracht!

Ik ben nu alles kwijt waar ik eindeloos veel en onvoorwaardelijk van hield: mijn man en mijn kinderen. Ik heb mijn kinderen vermoord. Het deed pijn, maar ik heb mijn wraak: hij is kwijt waar hij van hield. Ook heb ik Glauke en Kreon vermoord – niet dat ik denk dat hij van hen hield, maar ik wilde niet dat hij op iemand kon terugvallen. De dood van Glauke is mijn prachtigste vondst: ik heb niets minder dan haar prachtige trouwjurk vergiftigd! Jason en ik delen nu weer dezelfde eenzaamheid, die we al deelden toen we beiden moesten vluchten. Nu zijn we alleen, niet meer samen en we kunnen ook nooit meer samen zijn. Ik ben Medea en ik ben alleen. Ik heb geluk en liefde gekend, maar wanneer je alleen bent, ken je beide niet meer.

Tien jaar hebben we samengeleefd, lief en leed gedeeld en toen koos hij voor háár! Glauke, de dochter van koning Kreon. Het gaat me niet om haar, -3-


kin of de wangen  Amandelvor mige ogen

Hoezo ‘mooi’ ?!

"Pak het lijstje erbij – je hebt vast wel een van de schoonheden – en voel je mooi. "

Schoonheid is een issue. Het is iets waar mensen over blijven discussiëren en waar nooit een algemene wet voor zal komen. Schoonheid is objectief. Toch zijn er in de geschiedenis bepaalde uiterlijkheden als definitely beautiful bestempeld: de zeven schoonheden. De lijst lijkt achterhaald, maar is dat ook zo?

Het is een mooi, vrij duidelijk lijstje met kenmerken, waarvan veel mensen er wel één bezitten. Niet iedereen is daar echter blij mee. Ik vind het leuk om te kunnen zeggen dat ik één van de zeven schoonheden bezit, maar niet iedereen denkt daar hetzelfde over. Zo worden er hordes kinderen gepest met ‘sproetenkop’ en rennen tegenwoordig alle ouders met hun kind naar de ortho-dontist om daar voor bakken geld die

Door: Marieke Graumans

 Lichte ogen met donker haar of donkere ogen met licht haar  Lange en gekrulde wimpers  Moedervlekj e links of rechts boven de lip (ofwel: schoonheids vlekje)  Spleetje tussen de twee voortanden  Sproeten  Kuiltjes in de

Een ander probleem aan het bekende rijtje is het feit dat het alleen over het gezicht spreekt. Natuurlijk is het ge-zicht belangrijk, maar ik kan helaas niet zeggen dat dát het eerste is waar men naar kijkt… In veel gevallen worden eerst je tieten en kont gecheckt en ver-volgens is het een leuke bijkomstigheid als je een leuk koppie hebt. Het figuur -4-

van een vrouw lijkt men belangrijker te vinden dan haar gezicht – denk aan al het geld dat er voor diëten, fitnessapparatuur, borstvergrotingen en li-posucties wordt betaald. Ik vind het vreemd. Men moet maar eens naar de lange termijn kijken. Mooie konten verzakken en grote tieten worden slappe theezakjes. Zelfs plastisch chirurgie helpt niet eeuwig.

"Het figuur van een vrouw lijkt men belangrijker te vinden dan haar gezicht. " Bovenstaande kenmerken van het ge-zicht blijven. Natuurlijk krijg je hier en daar een rimpeltje, maar dat tast niets van de schoonheidskenm erken aan. Mijn zusje houdt voor altijd haar schoonheidsvlekje en mijn moeder


spleet tussen de tanden weg te laten werken. Persoonlijk vind ik sproetjes schattig en spleetjes tussen tanden bijzonder charmant, maar het mag duidelijk zijn dat schoonheid objectief blijft. mijn moeder voor altijd haar amandelvormige ogen, die ik gelukkig van haar geërfd heb. Afgezien van het feit dat men altijd over schoonheid zal blijven twisten, ben ik blij met het kleine rijtje beauty traits. Het geeft vrouwen een goed gevoel als ze te horen krijgen dat ze iets hebben dat ooit als ‘schoon’ werd beschouwt.

heeft op haar 100e nog steeds een kuil-tje in haar wang als ze lacht. Ook heeft

Bovendien legt dit lijstje de nadruk op het gezicht en spreekt het niet over een lekker lijf, waar tegenwoordig tot vervelends toe over gesproken wordt. Pak het lijstje erbij – je hebt vast wel één van de schoonheden – en voel je mooi. En mocht je geen van de klassieke schoonheden bezitten: troost je met de gedachte dat schoonheid maar objectief is…

-5-


De vloek van de farao De vloek van de farao is de titel van veel Hollywood-films, boeken en stripverhalen, maar is bedacht in de jaren ’20 van de vorige eeuw. De volledige wereldpers was toen afgereisd om aanwezig te zijn bij de opening van het ongeschonden graf van de Egyptische farao Toetanchamon in het Dal der Koningen in Egypte. De opening en het latere onderzoek van het graf kende veel tegenslagen en mysterieuze sterfgevallen. Dit kon toch niets anders zijn dan de ‘vloek van de farao’? Tijdens zijn werk in het Dal der Koningen had de Engelse archeoloog Howard Carter een stuk aardewerk gevonden met de naam van een on-bekende farao: Toetanchamon. Niet eer-der had men van deze naam gehoord en er was ook geen graf ontdekt van een farao met deze naam. Carter raakte gefascineerd door de farao. Zou het dan kunnen dat er zich nog een graf in het Dal bevond dat niet was ontdekt door grafrovers of archeologen? Carter wist de rijke Engelse Lord Carnarvon te overtuigen van deze gedachte en samen stortten zij zich op de zoektocht naar het graf van deze onbekende farao. Jarenlang bleef dit zonder succes, maar op 4 november 1922 vond Howard Car-ter traptreden die naar een verzegelde deur leidden. Op het zegel vond hij de naam van Toetanchamon. Drie weken later was Lord Carnarvon met zijn doch-ter Evelyn naar Egypte afgereisd om samen met zijn archeoloog het graf te openen. Op 26 december doorboorde Howard Carter met een ijzeren staaf de deur onderaan de traptreden om een blik te werpen in het graf. Hij stak zijn lantaarn door het gat en werd stil van wat hij zag. Uiteindelijk doorbrak Lord Carnarvon de stilte met de vraag: “Zie je iets?” Waarop Carter antwoordde: “Ja, zeer mooie dingen!”

"Toen carnarvon overleed, viel in heel de stad het licht uit. " De werking van de vloek begon al op deze dag, toen één van de werkmannen overstuur naar Howard Carter toe rende met de mededeling dat de farao zijn gele kanarie had gedood. De vogel was ver-slonden door een cobra, al eeuwenlang het symbool en de beschermer van de farao. Dit was het begin van een groot aantal mysterieuze sterfgevallen. Terwijl de gouden schatten uit de eerste kamer van het graf werden gehaald, kreeg Lord Carnarvon -6-


last van ernstige koortsaan-vallen, het gevolg van een ontstoken muggenbult. Zijn toestand verslechterde snel en hij begon te ijlen: “Een vogel krabt mijn gezicht stuk”, en sommigen beweerden zelfs dat hij “Toetanchamon” riep. Dit kon niets minder zijn dan de vloek van de farao: in diverse graven waren inscripties gevonden die dreigden dat de vogel van de god Nechbet het gezicht van grafschenders open zou krabben: “Wie dit graf betreedt op hem zal ik me werpen als een vogel en de grote god zal hem daarvoor straffen”. Carnarvon werd overgebracht naar Caïro en stierf daar op 5 april 1923, nadat hij volgens getuigen had gezegd: “Het is over. Ik heb de roep gehoord, ik ben klaar.” Vervolgens viel in heel Caïro het licht uit. Op hetzelfde moment over-leed de hond van Carnarvon thuis in Engeland, na uren te hebben geblaft in de leegte.

"Na zijn bezoek aan het graf kreeg ook hij last van koortsaanvallen. " Niet alleen Lord Carnarvon kreeg last van deze koortsaanvallen, ook hun colle-ga Henry Broasted werd door koorts geplaagd. Het begon in de middag met keelpijn, koortsrillingen en het gevoel dat het bloed in zijn aderen brandde. Alles leek op malaria, maar net als bij Lord Carnarvon wezen de bloedonder-zoeken hier niet op. Een bevriende professor, La Fleur, wilde erg graag het graf van Toetanchamon bezoeken. Na zijn bezoek kreeg ook hij last van koorts. De volgende dag overleed hij. Nog talloze andere betrokkenen kwamen te overlijden: de broer van Lord Carnar-von, Arthur Mace (de rechterhand van Howard Carter), Richard Bethell (privé-secretaris van Carnarvon), Lady Almina (vrouw van Carnarvon), Archibald Dou-blas Reed (maakte röntgenfoto’s van de mummie) en ga zo maar door. Stuk voor stuk hadden zij last van koorts, hoestaanvallen of een verstoorde bloedsom-loop. Een wel erg tragische dood vond de archeoloog Hugh Evelyn-White die samen met Carter als eerste de doden-kamer van Toetanchamon had betreden. Hij hing zichzelf op en liet een briefje achter waarop hij schreef dat de vloek hem hiertoe gedwongen had. Een paar jaar geleden werd er opnieuw onderzoek gedaan naar Toetanchamon. Een onderzoeksteam haalde zijn mum-mie uit het graf om het door een modern scanapparaat te halen. Op die manier hoopten ze meer te weten te komen van de doodsoorzaak van de jonge farao. De ene tegenslag volgde echter de andere op en uiteindelijk begaven zelfs de elek-triciteit en het scanapparaat het. Een archeoloog grapte voor de camera’s dat de vloek van de farao nooit zou eindigen. Of de vloek werkelijkheid is, is maar de vraag. Howard Carter zelf leefde immers nog vele jaren en stierf pas op 64-jarige leeftijd. Als er dus echt een vloek was, dan was die wel erg selectief bij het kiezen van zijn slachtoffers… Volgende keer: De vloek verklaard

1


Prostitutie door de jaren heen Het zou het oudste beroep ter wereld zijn: prostitutie, of ‘hoererij’. Het is iets van alle tijden en wereldwijd verspreid. Tegenwoordig is het vrij normaal en geaccepteerd, althans in Nederland. Vroeger was dat wel anders! Door: Marieke Graumans

Bij de oude Grieken bestonden er al vormen van prostitutie. Men noemde deze vrouwen πορναι (‘pornai’). Het waren goedkope gezelschapsdames, omdat het slavinnen of buitenlanders waren en ze daarom geen rechten hadden. Ze waren bezit van wat nu een pooier zou worden genoemd; dat was toen een gerespecteerd beroep. Sommigen pornai spaarden en konden zo hun vrijheid terug kopen, maar bleven dan vaak in hun beroep hangen. Een wat duurder hoertje was een εταιρα (‘hetaire’) Dit waren goed ontwikkelde vrouwen, waar je als beschaafde man ook een goed gesprek mee kon hebben. Ook waren mannelijke prostituees in het Oude Griekenland heel gewoon. Dit is echter niet te vergelijken met de tegenwoordige ‘gigolo’; alleen mannen gingen namelijk naar deze gezelschapsheer.

daten. Latere keizers stelden specifieke maatregelen in tegen prostitutie.

"Sommige Middeleeuwse bordelen waren eigendom van de Kerk. " Langzaamaan begon men prostitutie moreel slecht te vinden – dit was daarvoor niet zo: de Oude Grieken vonden het doodnormaal dat een getrouwde man zichzelf regelmatig liet verwennen bij de hetairen. Toen het christendom op kwam, werd het morele oordeel over prostitutie met christelijke opvattingen en heilige teksten onderbouwd. Het duurde echter wel even voor er echte

" mannen gingen regelmatig naar een mannelijke prostituee. " In het oude Rome was de situatie vergelijkbaar met die in Griekenland. Rond het jaar nul stelde de Romeinse keizer buitenechtelijke seks echter strafbaar. Hij was bang dat er anders te weinig huwelijken zouden komen en daarmee te weinig kinderen, dus te weinig sol2


verboden kwamen op de hoererij: pas vanaf de dertiende eeuw ging de christelijke moraal zó tegen de prostitutie in dat dit hier en daar werd verboden. Vreemd genoeg zijn er wel een aantal voorbeelden te vinden van Middeleeuwse bordelen die in bezit waren van de stad of zelfs Kerk! Zo zie je maar hoe hypocriet het allemaal kan zijn.

heel erg streng nageleefd. Toch konden de prostituees ieder willekeurig moment worden opgepakt en vervolgd. Sinds 1948 is prostitutie in ons land legaal. Wat nu nog wel onwettelijk is, is het organiseren, aanmoedigen, stimuleren en profiteren van andermans prostitutie. Denk aan de loverboys en pooiers, die in de Oudheid zo’n hoog aanzien hadden!

In de zestiende en zeventiende eeuw kregen prostituees het hard te verduren. Overal in christelijk en protestant Europa werd prostitutie vervolgd. De straffen voor hoeren varieerden van geseling en de schandpaal tot de dood. Toch bleven er – onvermijdelijk – geheime bordelen bestaan. In de achttiende en negentiende eeuw kwamen er regels voor de prostitutie. Hoeren mochten niet meer op straat werken, alleen nog in bordelen. Ze moesten zich laten inschrijven en kregen een werkboekje. Twee keer per week moesten ze zich laten onderzoeken door een arts. Eenmaal besmet met een geslachtsziekte werd het werkboekje afgenomen en kreeg de prostituee een ‘beroepsverbod’. De overheid voerde ook toen nog een soort van gedoogbeleid; de regels werden niet

"Een prostituee met een geslachtsziekte kreeg een beroepsverbod. " Tegenwoordig bestaan er nog veel meer manieren om aan je trekken te komen: het web staat bol van de pornofilmpjes, je kunt vrouwen bellen die speciaal voor jou een sexy praatje houden en op de bovenste planken in de sigarenwinkel liggen naakte meisjes naar je te lonken. Toch blijft het bordeel kennelijk aantrekkelijk, want er zijn nog steeds een hoop hoeren in Nederland. Door de jaren heen is de kijk op prostitutie nogal veranderd, maar het mag duidelijk zijn dat het iets van alle tijd is. Het is er altijd geweest en zal ook altijd. Wat we er van vinden, maakt niet zo veel uit: men wilt toch seks!

3


In de kledingkast van. . . Koen Elk nummer duiken wij iemands kledingkast in. Wat is zijn stijl? Kiest hij voor een boxer of slip? Hult hij zich in designeroutfits of is hij fan van H&M? Deze keer gaan wij een kijkje nemen bij ons eigen redactielid Koen!

-1-


"Bij de Primark betaal ik voor een shirt nooit meer dan een tientje"

Kun je voor ons je stijl omschrijven? “Mijn stijl is heel basic. Ik draag meestal spijkerbroeken met een stoer shirt, maar hier ben ik nu een beetje op uitgekeken. Ik ben nu op zoek naar broeken van stof, linnen. Dit vind ik een stuk fijner zitten dan die stugge spijkerstof. Verder draag ik altijd gympen, maar niet van die sportschoenachtige, maar wat meer gekleed en net. In de zomer draag ik graag teenslippers; lekker luchtig! En de broeken ruil ik dan in voor shorts. Het liefst met een vrolijke en drukke print.” Wat zijn je favoriete winkels? “Ik shop graag bij H&M. De kleding daar is lekker basic en ook stoer. De collecties van H&M veranderen vaak; het wordt snel aangepast aan de nieuwste mode en in iedere trend kan ik wel mijn eigen stijl terugvinden. Daarnaast kom ik heel graag bij de Primark. Hiervan hebben we in Nederland nog maar een paar winkels zitten. Ik ga meestal naar het filiaal in Rotterdam. Het is er wel altijd erg druk, dus gezellig en ontspannen winkelen is er niet bij. Maar dat wordt zeker goed gemaakt door de leuke collectie en al helemaal door de scherpe prijzen. Voor een shirt betaal ik daar nooit meer dan een tientje! En broeken zijn er niet veel duurder. De collectie wisselt heel snel en heeft verschillende stijlen. Ik kom nooit met lege handen thuis.” Met wat voor accessoires maak jij je outfit compleet? “In de zomer vind je me altijd met een zonnebril. Op dit moment ben ik helemaal weg van mijn nieuwe pilotenbril, maar die met het dikke, witte montuur draag ik ook vaak. Daarnaast zijn mijn polsen - zomer of winter - nooit kaal. Ik draag vrijwel altijd een horloge. Dit is niet alleen praktisch, maar vooral erg leuk. Ik heb heel stoere modellen van leer en met een groot uurwerk, maar ik ben ook fan van de trend met de felgekleurde exemplaren. Hier heb ik er dus ook drie van. Naast horloges kan ik niet zonder mijn polsbandjes. Hiervan heb ik er tientallen: veel van leer, maar ook van touw, kralen, katoen en metaal. Mijn zus heeft een keer voor mij een speciale en vooral mannelijke sieradendoos gemaakt van een theedoos en een oude spijkerbroek. Een uniek exemplaar, waar ik erg trots op ben. Inmiddels heeft ze een tweede doos voor me moeten maken, want mijn bandjestic is de spijkerstofdoos al lang ontgroeid!” -2-


"Ik sta ’s ochtends een kwartier voor de spiegel"

Wat is je favoriete outfit en waarom? “Mijn baseballjack met mijn groene stoffen broek. Ik vind deze outfit goed passen bij de laatste mode en het zit erg lekker. Ik had van tevoren al precies in mijn hoofd wat ik zocht en heb er nog best lang over gedaan voor ik het precies gevonden had. Uiteindelijk kwam ik heel toevallig tegen wat ik wilde tijdens een shopdagje in Hoofddorp. De broek bij H&M en het jack bij de Primark.” Hoelang sta jij meestal voor de spiegel? “Ik schat een kwartiertje. Ik ben best lang bezig met mijn haar, want als ik opsta, lijk ik wel een vogelverschrikker. Ik probeer het eerst plat te krijgen met water en daarna smeer ik er wat wax in. Daarnaast sta ik natuurlijk voor de spiegel om me te scheren, mijn tanden te poetsen, etc. Natuurlijk kijk ik na het aankleden nog even in de spiegel voor het resultaat.”

Lastige keuzes Kwaliteit of prijs: prijs Kousen of sneakersokken: sneakers Onopvallend of kleurrijk: kleurrijk Polsbandjes of horloge: lastig, maar horloges Hennes en Mauritz of Primark: H en M Boxer of slip: boxer

-3-


Jeanne d’Arc Wie kent haar niet: Jeanne d’Arc, de nationale heldin van Frankrijk. Was ze werkelijk de dappere, door god gezonden maagd of was ze slechts een gefrustreerde boerendochter? Ze heeft hoe dan ook veel goeds gedaan, maar haar achtergrond blijft een raadsel… Door: Marieke Graumans

Jeanne werd geboren tijdens de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk. Engeland had op dat moment het noorden van Frankrijk bezet. Er was geen Franse koning en de dauphin, de Franse troonopvolger, maakte er geen werk van de troon op te eisen. Jeanne woonde in Domrémy, een klein dorpje op het platteland. Vanaf haar dertiende beweerde ze stemmen te horen die haar opdroegen Frankrijk van de Engelsen te bevrijden. Volgens Jeanne waren dit de stemmen van de heiligen Catharina en Margaretha, van de aartsengel Michaël en van God. Ze kreeg van hen een goddelijke opdracht! Jeanne verkleedde zich als man om geen gevaar te lopen tijdens het reizen, en vertrok naar de dauphin. Na een hele hoop discussies kreeg Jeanne toestemming er met een leger op uit te trekken om Orléans van de Engelsen te bevrijden. Ze ging gekleed als een man, in harnas, en wist met haar vroomheid, zelfvertrouwen en enthousiasme de Franse troepen nieuw vertrouwen te geven. Nadat Jeanne met haar troepen de Engelsen bij Orléans verslagen had, kreeg ze toestemming op te trekken naar Reims. Wanneer die stad veroverd zou zijn, kon de dauphin daar gekroond worden. Ook dit lukte en Frankrijk had eindelijk weer een koning. Hij had daarmee zijn doel bereikt en gaf Jeanne niet genoeg middelen voor meer veroveringen. De aanval op Parijs mislukte daarom en bij een uitval uit Compiègne, namen de Bourgondiërs, de bondgenoten van de Engelsen, haar gevangen. Zij verkochten haar aan de Engelsen en nu wachtte haar alleen nog een wreed einde. De Engelsen wilden Jeanne als heks en ketter neerzetten. Ze brachten haar voor de kerkelijke rechtbank en beschuldigde haar van weglopen uit het ouderlijk huis, het niet erkennen van de kerkelijke autoriteit, poging tot zelfmoord (ze had geprobeerd uit de Bourgondische gevangenschap te ontsnappen door uit een toren te springen) en het dragen van mannenkleren. Jeanne bleef eerst achter haar beweringen staan: ze had werkelijk de stem van God gehoord! Toen er echter werd gedreigd met marteling, werd ze bang en trok haar verklaring in. Ze werd nu tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld, maar hier waren de Engelsen niet tevreden mee. Ze verleidden haar ertoe weer -4-


mannenkleren te gaan dragen en hierop werd het proces heropend. De rechters veroor-deelden haar dit maal tot de dood en zo stierf ze op de markt in Rouen op de brandstapel. Eeuwen later werd Jeanne d’Arc heilig verklaard en tegenwoordig zien we haar als een dappere heldin en niet als ketter. Of Jeanne werkelijk stemmen hoorde, blijft natuurlijk een raadsel. Katholieke beweren in ieder geval dat ze inderdaad die door God gezonden maagd is. Er zijn ook een hoop theorieën waarin Jeanne wordt beschreven als een gek. Ze zou een gestoorde boerendochter zijn met grootheidswaan. Misschien is dit een aannemelijke theorie, maar het doet zoveel af aan het mooie sprookje rondom Jeanne d’Arc, dat we het liever niet voor waar aannemen. Jeanne was in ieder geval een zeer innemende jonge vrouw, die een hoop heeft bereikt.

-5-


Ravenmeisje Met snelle stappen haastte de oude vrouw zich door het dorp. Het was al laat in de avond en ze baalde dat ze nog op pad moest. Ze had zo lekker voor het warme vuur gezeten en buiten was het koud; het sneeuwde. Een hoopje sneeuw had zich verzameld op haar stugge grijze haren die ze in een slordige knot had gewrongen. Onderweg kwam ze een dorpeling tegen. Hij groette haar, maar ze groette niet terug. Ze hield haar blik strak op de grond gericht en gunde hem geen blik waardig. Ze had het niet zo op mensen; daarom woonde ze ook alleen aan de rand van het dorp. Ze wist dat je aardig en sociaal hoorde te doen, maar vriendelijkheid had haar nog nooit ver gebracht. Een verbitterde, oude vrouw. Ze wist dat de dorpelingen haar zo noemden. Maar ze deden toch wel aardig tegen haar, al wilden ze dat niet. Ze hadden geen keus. De vrouw was de enige vroedvrouw van het dorp. Ze hadden haar nodig. De vrouw kwam aan bij een huisje, ergens achteraan in een donker steegje. Je kon het een krot noemen. Een oud, vervallen huisje dat uit ĂŠĂŠn enkele kamer bestond. Op het dak van het huisje zat een raaf. Onbewegelijk zat hij daar en hij keek de vroedvrouw met doordringende ogen aan. Een rilling liep over haar ruggengraat. Zonder te kloppen liep ze naar binnen. De deur was niet op slot. Door de duisternis kon ze met moeite de vrouw onderscheiden die tegen de muur aanlag op wat stro. Het was een simpele vrouw; van het type dat je niet zou opmerken wanneer zij langs je liep. De vroedvrouw schatte haar halverwege de twintig. Haar bruine lange haren plakten tegen haar bezwete gezicht. De vrouw keek met angst in haar ogen naar haar bezoeker. De vroedvrouw knielde bij haar neer en spreidde haar benen. 'Persen.' zei ze bruusk. Ze was boos op de vrouw, omdat ze precies deze koude winternacht moest bevallen. 'Ik ga dood. Het kind zal leven, en ik ga dood.' stamelde de vrouw. Haar ogen schoten snel heen en weer. 'We gaan allemaal een keer dood.' antwoordde de vroedvrouw kortaf. De vrouw was al aardig onder het bloed gekomen. Ze moest haar snel helpen, zodat ze weer naar haar haardvuur kon. 'Ravenmeisje, Ravenmeisje, Ravenmeisje.' giechelde de vrouw. 'Ravenmeisje zal leven. En ik ga dood.' Ze lachte hysterisch. 'Raven zijn de vogels des doods. Ze kondigen onheil aan. Raven, Raven Raven..' De vroedvrouw besteedde weinig aandacht aan het gebrabbel van de vrouw. Ze was gek, was haar conclusie. De voedvrouw haalde even diep adem en keek de kamer rond. Haar oog viel op een mandje dat in de hoek van de kamer stond. In het mandje lag een zwart dekentje. De vroedvrouw stond op en pakte het mandje. Ze ging terug naar de vrouw en zette het mandje naast haar. Daar zou het kind inkomen te liggen. De bevalling verliep snel. Onder het bevallen bleef de vrouw maar het woord Ravenmeisje noemen. Op het moment dat de vroedvrouw een baby in haar handen verwachtte, schrok ze. In haar handen lag een glanzend, mooi ei. Vol verbazing en -6-


afschuw legde de vroedvrouw het ei in het mandje. Niet wetend wat te doen keerde ze zich naar de kersverse moeder. En ze zag de vrouw inderdaad gestorven was. De oude vrouw vervloekte de overledene hardop. Het zal nu nog langer duren voordat ze terugkon naar haar huis. Opeens hoorde ze een luid gekraak. Het kwam van het ei. Het ei werd van binnenuit opengebroken en er kwam een mensenkind te voorschijn. De vroedvrouw pakte het kind op. Het was een meisje. En ze huilde gek genoeg geen seconde. De baby bleef de vroedvrouw strak aankijken. Het kind had al veel haren, zo zwart als de nacht. En haar ogen waren vreemd. Ze had geen irissen. Nee, haar ogen bestonden alleen uit een donkere vlek, als een vergrootte pupil. Maar verder had ze een normaal gewicht, en zag ze er prima uit. In het dorp was het, het gebruik dat de vroedvrouw een naam voor het kind bedacht als beide ouders er niet meer zouden zijn. Dus dacht de vroedvrouw na. De dode vrouw had het over een Ravenmeisje, en dit kind had wel iets weg van een raaf met haar zwarte haar en ogen. Ze besloot het kind Morrigan te noemen. Naar de Ierse Oorlogsgodin. Die vaak als raaf wordt beschreven en de bijnaam Oorlogsraaf heeft. De vroedvrouw verwijderde de eierschalen uit het mandje en verstopte ze onder haar rokken. Ze zou ze later in het bos verstoppen. Over de ogen zal ze nog wel iets verzinnen. Zo zou alleen zij weten dat het kind apart was en dat zou haar voorlopig beschermen. Zo menselijk was de vroedvrouw nog wel. Ze legde Morrigan in het mandje en wikkelde haar in het zwarte kleed. Ze deed de deur open en trotseerde samen met de baby de kou. Ze moest het kind naar het weeshuis brengen. Onderweg kwam ze de stadswacht tegen. Ze vertelde hem kort over de dode vrouw in haar huisje. Daar zou dus voor gezorgd worden. Ze kwam bij het weeshuis aan, het lag aan meest centrale plein van het dorp. Ze klopte twee keer hard op de deur. De deur werd opengedaan door een statige en strengkijkende man. Zijn blik verharde toen hij de oude vrouw met het mandje zag. 'Heb je er weer een? Hebben we niet genoeg monden om te voeden hier?' 'Houd je kop en luister.' Antwoordde de vroedvrouw kribbig. 'Dit kind is ongewoon. Haar ogen bestaan alleen uit zwarte pupillen. Dit komt niet vaak voor, maar ik heb het eerder gezien.' Dit loog ze. Als mensen denken dat er meerdere zoals zij waren, zouden ze haar in ieder geval niet heel raar vinden. 'Zorg dat ze niet gepest zal worden.' De directeur van het weeshuis haalde zijn schouders op en pakte het mandje aan. 'En hoe heet ze?' 'Morrigan.' zei de vroedvrouw. En zonder er verder woorden aan vuil te maken liep ze weg. Op weg naar haar haardvuur. Voor haar ogen vloog de raaf van het huisje. De oude vrouw liep snel door. Ze werd er bang van. Hardop fluisterde ze in zichzelf: 'Dit kind gaat nog voor moeilijkheden zorgen.'

Wordt vervolgd... -7-


A happy end Dit was hem alweer! De eerste uitgave van The Project. Wij als redacteuren zijn er erg trots op. We hebben er ook heel hard aan gewerkt, maar wel altijd met plezier. Wij zijn ook erg benieuwd naar jou mening. Wat vond je bijvoorbeeld het leukste artikel? Wat vond je van The Project in het algemeen? Wat vond je minder goed of ronduit slecht? Laat het ons vooral weten, via hyves, facebook of mail. Heb jij nog leuke ideeĂŤn voor The Project? Zou je model of freelancer willen zijn? Of wil jij in de rubriek over de hobby's, zoals Jet? Zoek eveneens contact met ons op! Groetjes, Marieke en Koen

infomagazinetheproject@gmail.com www.magazinetheproject.nl www.theprojectmagazine.hyves.nl www.facebook.com/#!/pages/The-Project/228825173819967

-8-


Magazine The Project