Issuu on Google+

“Qué é un adolescente?” GRUPO DE DO FAMILIAS IES FIN CAMIÑO

21 DE NOVEMBRO DO 2012


OS NOSOS ADOLESCENTES • QUE É SER ADOLESCENTE?

• A RELACIÓN COA FAMILIA.

• A NECESIDADE DAS NORMAS

• CONSELLOS PARA AS FAMILIAS DURANTE A ADOLESCENCIA.


PENSAMENTOS…. • “Non coñezo a meu fill@”? • “Que lle está a pasar? • Dende que vai o instituto non hai quen o /a aguante!!!!!, e non o entendo, sempre foi moi estudoso e facía caso … • Agora xa non me conta nada, pasa o día encerrado na súa habitación ….. • Non estuda, é desobediente, está todo o día pensando ( sabe deus en que! )…. • Quen mo ía dicir pero prefería erguerme as dúas da mañá cando se espertaba de pequeno … total agora non durmo igual e paso toda a noite preocupada.. • E non se poderán vestir “normais”???.....


PENSAMENTOS….

Estes pensamentos e outros parecidos pasan polas vosas cabezas … ACTIVIDADE UN: Propóñovos unha actividade para empezar. Aínda que nesta etapa parece que estamos máis pendentes das cousas que os nosos fillos/as adolescentes fan mal ou son máis negativas , é importante resaltar os valores que teñen, as novas habilidades ….. Por iso agora vamos a intentar pensar e enumerar polo menos 3 aspectos positivos que teñen os vos@s fill@s adolescentes.


ADOLESCENCIA: CAMBIOS FÍSICOS Desenvolvemento físico ACELERACIÓN NO RITMO DE CRECEMENTO:  Incremento da estatura e do peso.  Torpeza nos movementos.  Aspecto corporal desgarbado. MADURACIÓN SEXUAL:  Aparición de vello , cambios voz, vello facial.  Crecemento de senos e anchura na pelves.  Maduración de órganos sexuais.  Aparición da regra.  Exaculacións

Que implica : Preocupacións por aspecto físico: • Cambios rápidos na súa imaxe os que os e teñen que adaptar rapidamente. • Preocupación por espinillas, altura, gordura, nariz, boca, grasa, pelo. • Queixas constantes polo seu aspecto físico • Aparición de manifestacións narcisitas Ritmo de crecemento e desenvolvemento • Maduración demasiado precoz o tardía • Gústalles madurar ao mesmo tempo que os demais. • Complexos, angustias, vergoña …. Cansancio e apatía permanente. • Apetito aparente( comer en exceso) ou pola contra inapetencia ( tenden a comer pouco) • Consumo de comida -basura • Obesidade, anorexia……


ADOLESCENCIA: CAMBIOS PSICOLÓXICOS Características psicolóxicas AUTOAFIRMACIÓN: • Afirmación da súa personalidade, relato persoal. BUSCA DE IDENTIDADE PERSOAL: • Busca de si mesmo. • Descubrimento de valores • Gusto pola discusión e defender a opinión contraria. • Incremento do dominio da súa capacidade de comunicación. EGOCENTRISMO SENTIDO CRITICO • Descubrimento de valores( agora xa non vale con dicirlles isto o fas porque cho digo eu, necesitan que teña unha lóxica para eles)

Que implica : Confianza excesiva nas súas propias ideas. • Só importa o que el di. • Brotes de egocentrismo Inestabilidade Emocional. • Cambios inesperados de humor. • Reacciones imprevistas y descontroladas. • Agresividade nos seus actos, que non quere dicir violencia ( ex. Golpe para cerrar a porta da súa habitación) • Oscilación entre sentimentos de inferioridade e superioridade.( hai veces que parece un neniño e outras parece un descoñecido) Abandono de moitas das actividades coa familia • Negación de ir a comidas familiares ou eventos ca familia. • Pasa o día na súa habitación • Non fala.


ADOLESCENCIA: CAMBIOS SOCIAIS-AFECTIVOS Características BÚSQUEDA DA SÚA INDEPENDENCIA • Necesidade de buscar o seu sitio, emanciparse da familia e querer ser libre (“déixame, estou a facer as miñas cousas”) IDEALISMO SOCIAL E PREOCUPACIÓNS ÉTICAS • Antes facían as cousas por medo o castigo, agora buscan que as cousas teñan lóxica, a súa lóxica que non ten porque coincidir coa dos demais. • Radicalismo. • Intolerante coas posición contrarias IMPORTANCIA DA PANDILLA, DOS IGUAIS. PREOCUPACIÓN POR RELACIÓNS DE PARELLA

Que implica : Radicalismo cos da súa familia. Conformistas co seu grupo de iguais: • Tenden a ser conformistas coas normas do grupo. • Senten a necesidade de ser aceptado polo grupo. • Seguen facilmente os ditados da moda que se lles presenta como propia da idade. Rebelde sen causa cos da casa: • Tenden a desobediencia a familia e o profesorado cando antes eran as persoas que máis autoridade tiñan para eles. • Actitudes presuntuosas e desafiantes ( en maior ou menor grao, parece que sempre teñen o non na boca) A pandilla, o amor….. • Mentres antes tiñan amigos ou amigas agora aparecen as pandillas. • Grupos numerosos de amigos /as • Importancia da amizade. • Necesidade de estar en contacto todo o tempo (teléfono, msm, facebook, whasap….)


ADOLESCENCIA:ACTIVIDADE DÚAS 1º PARTE: lectura do seguinte relato: Tres generaciones y la misma conversación en el salón……… Abuela, hija y nieta en el salón. De repente , se oye ....niña sientate bien , levanta los ojos del teclado de vez en cuando , que sólo sabes llegar a casa y ponerte delante de ese aparato , como si los demás no existiésemos para ti!!! La abuela mira para su hija y piensa que parece que fue ayer cuando ella le decía a su hija -niña levántate del suelo, ven a cenar y cuelga de una vez el teléfono, que llevas dos horas , que sólo sabes llegar a casa y ponerte a hablar por ese aparato, como si los demás no existiésemos para ti!!! Las mismas palabras que decía a su vez su madre, hace mucho mucho tiempo el día que pasaba el cartero por la puerta de casa , le traía noticias de esa amiga que se había ido del pueblo ....; ella se escondía y los demás dejaban , por un instante , de existir .... PD: Cómo pasa el tiempo, y ...que poca memoria tenemos!!!!!


ADOLESCENCIA:ACTIVIDADE DÚAS 2º PARTE: CÓMO ERA EU A SÚA IDADE ?....... Para poder entender a etapa da adolescencia pola que atravesan os nosos fillos sería moi útil recordar a nosa. Por iso, imos a intentar retroceder no tempo e reflexionar sobre algunhas cuestións:

1.Cómo me sentía eu a idade do meu fillo/a? 2.Como era o meu grupo de amigos? 3. Como se comportaba os meus pais? 4. Como me gustaría que se comportarán comigo no momento da adolescencia? 5. En que se parece o meu fillo/a a min nesta época de cambios que está a sufrir?


ADOLESCENCIA: ACTIVIDADE DÚAS 3º PARTE: transformacións na adolescencia O paso de neno a adolescente con leva unhas transformacións, que as veces non son fáciles de aceptar. Imos reflexionar sobre elas. Que cambios do meu fillo/a adolescente cústame máis aceptar? Exemplo: as malas respostas... Non me da a gana

Que sentimentos me xeneran esos cambios Exemplo: rabia , enfado ….

Que podo facer para aceptalos? Exemplo:Tranquilizarme, ser consciente dos meus sentimentos, negociar...


RELACIÓN COS PAIS/NAIS : Lembra é unha etapa difícil para todos. Vós perdedes ao neno pero o adolescente encóntrase no medio de dous desexos: ser adulto e por outro o medo a selo

ELES 

 

 

VÓS: 

Dende a infancia hai unha tendencia a buscar a independencia. As rutinas diarias son as que van marcando este proceso ( comer so, vestirse so …). É na adolescencia cando este proceso de separación convertese en algo decisivo. O adolescente empeza unha busca na que debe encontrar a súa adultez. O adolescente busca a independencia. O adolescente cuestiona todo

Moitas das súas reaccións respostan a necesidade de separación A FAMILIA DEBE PROPORCIONAR UN ESPAZO SEGURO, DE ACEPTACIÓN ( isto non quere dicir sen normas). O adolescente busca independencia pero ollo necesita desprenderse aos poucos dos seus vínculos familiares e crear unha relación madura cos seus pais . Estades desconcertados, ás veces quere ser adulto e ás veces as súas reaccións son unha expresión de regresar a esa infancia onde os pais o solucionaban todo. Aínda que agora pareza que vos cuestiona todo o día, o adolescente necesita confiar en vós.


RELACIÓN COS PAIS/NAIS : Aspectos esenciais:

 Manter un clima de seguridade e apoio incondicional 

Expresar respecto e valoración constante 

 

Dialogar e axudar a tomar decisións.  Escoitar.

Hai que deixarlle claro que o noso cariño non depende da súa forma de actuar e pensar. Recoñecendo as súas capacidades, pero asignándolle responsabilidades e recoñecer o seu esforzo no cumprimento das mesmas. Evitar darlle consellos precipitados, e mellor escoitar e despois facerlle ver o que foi adecuado e o que non. Que a comunicación non se converta nun intercambio de gritos.


NECESIDADE DE LÍMITES E NORMAS  O feito de que o anterior sexa necesario na educación dun adolescente non quere dicir que non precise normas. Non somos amigos, somos pais dos nosos fillos.  O noso papel como pais é establecer normas claras, pertinentes e razoables(entre un control absoluto e a liberdade total defínese todo un continuo onde os extremos non son recomendables)  A tarefa de facer cumprir as normas nestas idades é complicada. Ata agora abondaba obrigar a cumpriras, pero agora hai que ser capaz de argumentar os motivos e de facer ver a necesidade da norma.


NECESIDADE DE LÍMITES E NORMAS  Existen 3 tipos de normas • AS FUNDAMENTAIS: teñen que ser poucas, claras e pouco matizables en función das circunstancias e de cumprimento obrigado e innegociable. Exemplo , non agredir a un irmá • AS IMPORTANTES: deben ser tamén pouco numerosas e moi claras, pero son algo máis matizables en función das circunstancias. Se ben o seu cumprimento global debe ser inevitable, algúns aspectos poden negociarse. Exemplo, a hora de chegada a casa. • AS ACCESORIAS: regulan aspectos máis circunstancias da vida doméstica. Estas, aínda que deben claras e coñecidas por todos, poden negociarse. Exemplo, manter limpa e ordenada a habitación

 Cada familia debe decidir que normas inclúe en cada apartado. Agora ben: se inclúe unha norma entre as fundamentais ( por exemplo, a hora de chegar a casa) debe estar disposto a facela cumprir en cada caso independentemente das circunstancias. E se as inclúe nas accesorias debe estar disposto a negociala segundo os casos.O importante e que unha cousa ou outra, este clara para os fillos e os pais.  Resumindo: As Normas deben ser claras, reais, consistentes e coherentes.


ERROS FRECUENTES QUE DEBILITAN A AUTORIDADE DOS PAIS/NAIS:  

 

A permisividade: os adultos debemos ser o que lles digamos o que está ben e o que está mal e explicarlle o porque. Os rapaces necesitan normas e límites. Ceder despois de dicir que non: a primeira regra a respectar e a do NON. O NON non se pode negociar. Este é o error máis frecuente e que máis dano fai aos rapaces. Polo tanto antes de dicirlle que non temos que pensalo ben para non dar marcha atrás. O autoritarismo: é o outro extremo da permisividade. O autoritarismo é intentar que faga todo o que queremos sen contar as súas opinións, sentimentos ….isto é tan negativo como a permisividade. Gritar, perder o control: aínda que ás veces é difícil non perder o control, isto con leva un deterioro da autoestima do rapaz. Ademais acostumarse e acaba por non facer caso. Non cumprir as promesas nin as ameazas: con cada promesa ou ameaza non cumprida estamos a perder autoridade. As promesas e as ameazas deben ser realistas e fáciles de aplicar ( un día sen tele ou sen saír é posible, un mes non sería case posible levar a cabo). Non negociar e non escoitar: isto implica rixidez e inflexibilidade. Un camiño ideal para que na adolescencia se rompan as relacións pais –fillos.


ACTIVIDADE TRES: “ PREGÚNTESE VOSTEDE”  Nesta actividade debemos preguntarnos con que frecuencia? Moita, bastante, algunha vez, nunca 1. Cedes antes os fillos/as despois de dicir non. 2. Gritades, perdedes o control. 3. Non cumprides as ameazas. 4. Un esixe unhas cousas e outro outras. 5. Lembrádesvos de premiar o que fan ven. 6. Facedes promesas a longo prazo. 7. Poñedes castigos realistas. 8. Repetides as cousas un montón de veces o longo do día.


CONSELLOS PARA AS FAMILIAS DURANTE A ADOLESCENCIA 

FALA CON VOSOS FILLOS . Falar cun mozo ou una moza sobre as polucións nocturnas ou sobre a regra cando xa as tiveron é chegar demasiado tarde. Responda as primeiras preguntas que che formule o seu fill@, pero non o satures con demasiada información. PONTE NO LUGAR DO TEU FILL@: Práctica a empatía con él. Axúdalle a entender que é completamente normal que estea un pouco preocupado ou que experimente un grao de timidez ata agora descoñecido. Dille que é normal que ás veces se sinta “maior” e outras como se aínda fóra un crío. ESCOLLE AS SÚAS BATALLAS: Se o teu fill@ quere tinguirse o pelo, pintarse de negro ou vestir de outra maneira, tal vez mereza a pena que o pensedes dúas veces antes de opoñerse. Aos adolescentes gústalles sorprender e é moito mellor deixarlles ( ou negociar unha solución intermedia) que o fagan con cousas que son inofensivas e temporais. Garda as túas oposicións para as cousas importantes, como saídas nocturnas , piercin, tatuaxes, alcohol…


CONSELLOS PARA AS FAMILIAS DURANTE A ADOLESCENCIA 

 

INFORMA AO TEU FILL@ E MATENTE INFORMAD@: a adolescencia é unha etapa de experimentación e ás veces esa experimentación inclúe comportamentos arriscados. Non eluda os temas relacionados co alcohol, drogas, sexo …. Se conversamos abertamente sobre estes temas antes de que se expoña a situacións problemáticas, haberá máis posibilidades de que actúe de forma responsable cando chegue o momento. COÑEZA OS SEUS AMIGOS/AS aínda que respectando a intimidade do seu fill@,non todo é asunto noso. A non ser que detectes algunha sinal de alarma o dormitorio e as súas chamadas deben ser algo privado. E ademais hai que acostumarse moitas cousas non as van a contar. SABER IDENTIFICAR OS SINAIS DE ALARMA: que os mozos experimenten cerca cantidade de cambios é algo normal durante a adolescencia, pero un cambio demasiado drástico pode indicar que existe un problema real ( aumento ou perda extrema de peso, problemas extremos de sono, cambios drásticos e repetino d e amigos e amizades ….) SUPERVISIÓN: os rapaces de hoxe están rodeados dunha morea de información. Estar informados do que ve e o que lee. A televisión e o ordenador deben estar nas zonas comúns e suxeitos a un horario. NORMAS AXEITADAS : non é un adulto pero tampouco un bebé


RECORDE…. Equilibrio …..como formar delincuentes 

Por Emilio Calatayud.

.

1.Dadle todo cuanto desee: así crecerá convencido de que el mundo entero le debe todo. 2. Reídle todas sus groserías, tonterías y salidas de tono: así crecerá convencido de que es muy gracioso y no entenderá cuando en el colegio le llamen la atención por los mismos hechos. 3. No le deis ninguna formación moral: ¡ ya la escogerá él cuando sea mayor! 4. Nunca le digáis que lo que hace está mal: podría adquirir complejos de culpabilidad y vivir frustrado; primero creerá que le tienen manía y más tarde se convencerá de que la culpa es de la sociedad.

5. Recoged todo lo que vaya dejando tirado: así crecerá pensando que todo el mundo está a su servicio; su madre la primera. 6. Dejadle ver y leer todo: limpiad con detergente, que desinfecta, la vajilla en la que come, pero dejad que su espíritu se recree con cualquier porquería. Pronto dejará de tener criterio recto. 7. Padre y madre discutid delante de él: así se irá acostumbrando, y cuando la familia esté ya destrozada lo encontrará de lo más normal, no se dará ni cuenta.

8. Dadle todo el dinero que quiera: así crecerá pensando que para disponer de dinero no hace falta trabajar, basta con pedir. 9. Que todos sus deseos estén satisfechos al instante: comer, beber, divertirse,…¡de otro modo podría acabar siendo un frustrado! 10. Póngase de su parte en cualquier conflicto que tenga…. Piense que todos están en su contra y que todos quieren fastidiarle


MOITAS GRAZAS


QUE É UN ADOLESCENTE?