Page 1

MICHAŁ CZAJA

„NIE MYŚL, ŻE KSIĄŻKI ZNIKNĄ”. UMBERTO ECO.

1


SPIS TREŚCI: 1.BIOGRAFIA………………………………………………………………………………….3 2.KSIĄŻKI UMBERTA ECO………………………………………………………………….4 3.RECENZJE, OPISY I STRESZCZENIA WYBRANYCH KSIĄŻEK………………………..5 4.OPINIE O DZIEŁACH UMBERTA ECO………………………………………………….7 5.MOJA OPINIA NA TEMAT WYPOWIEDZI UMBERTA ECO………………………..9

2


„GROZI NAM, ŻE CAŁY DZISIEJSZY PRZEMYSŁ INFROMATYCZNY, MNOŻĄC INFORMACJE, NIE BĘDZIE DOSTARCZAŁ JUŻ ŻADNEJ”

Umberto Eco (ur. 5 stycznia 1932 w Alessandrii) – włoski filozof, mediewista, pisarz i felietonista, eseista, bibliofil.

Jest profesorem na Uniwersytecie we Florencji oraz na Uniwersytecie w Bolonii. Zajmuje się semiotyką/semiologią, procesami komunikacji i estetyką. Rozsławiła go twórczość beletrystyczna. Jego wielopłaszczyznowe i kunsztownie skonstruowane powieści mają cechy dzieła otwartego, stymulują odbiorcę do własnej interpretacji. Jest także autorem felietonów, pierwotnie publikowanych w mediolańskim tygodniku "L'Espresso", a następnie wydanych w zbiorach Zapiski na pudełku od zapałek. Eco został uhonorowany licznymi tytułami doktora honoris causa, między innymi przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie (1996). Dzieła Umberta Eco (w nawiasie rok wydania w Polsce): • powieści - Imię róży (Il nome della rosa) (1980) - Wahadło Foucaulta (Il pendolo di Foucault) (1993) - Wyspa dnia poprzedniego (L′isola del giorno prima) (1995) - Baudolino (2001) - La misteriosa fiamma della regina Loana (nie wydana jeszcze po polsku)

3


• non-fiction - Dzieło Otwarte (1973) - Czytanie świata - Diariusz Najmniejszy (1995) - Drugie zapiski na pudełku od zapałek (1994) - Gnomy z planety Gnu (1994) - Interpretacja i nadinterpretacja (1996) - Lector in fabula (1994) - Nieobecna struktura (1996) - Poetyki Joyce′a (1998) - Rozmowy o koocu czasów (2000) - Semiologia życia codziennego (1966) - Superman w literaturze masowej (1996) - Sześd przechadzek po lesie fikcji (1995) - Sztuka i piękno w Średniowieczu (1994) - Trzecie zapiski na pudełku od zapałek (1997) - Zapiski na pudełku od zapałek (1993)

KSIĄŻKI UMBERTA ECO

HISTORIA BRZYDOTY

BAUDOLINO

TAJEMNICZY PŁOMIEO WAHADŁO FOUCAULTA KRÓLOWEJ LOANY

4


RECENZJE, OPISY I STRESZCZENIA WYBRANYCH KSIĄŻEK HISTORIA BRZYDOTY Piękna historia brzydoty Brzydota jako przeciwieństwo piękna została przez historię potraktowana marginalnie. Rozważania nad estetyką najczęściej podążały w kierunku widowiskowych i akceptowalnych społecznie wzorców. Choć powszechnie wiadomo, że o gustach się nie dyskutuje, a granica pomiędzy tym co się podoba i tym co budzi niechęć czy odrazę jest niezwykle płynna, to musimy całe nasze rozważania w tym temacie odnieść wyłącznie do kultury zachodniej. Tak właśnie uczynił Umberto Eco w swojej „Historii brzyd oty”, argumentując swoją postawę brakiem tekstów teoretycznych, pozwalających na właściwą interpretację sztuki archaicznej i dokonań ludów pierwotnych. Książka, będąca swego rodzaju kontynuacją czy też uzupełnieniem „Historii piękna” to bodziec dla naszego poczucia estetyki, zmysłów i dla duszy. Czytelnik ma możliwość zapoznania się z poglądami sztuki antycznej na temat brzydoty, ideami Platona czy Sokratesa. Jesteśmy świadkami cierpienia, bólu i śmierci męczenników czy pokutników, a wizerunek konającego Ch rystusa rozdziera serce porażając swym dramatyzmem i wielkością. Stykamy się z brzydotą jako nieodzownym elementem szatańskiego oblicza i ogni piekielnych, by po chwili stawić czoła obscenicznym obrazom ciała człowieka i czynności fizjologicznych dnia codziennego. Dużo jest zarówno w tekście jak i obrazach brutalności a wręcz sadyzmu, realizmu ocierającego się o karykaturę oraz autorskich rozważań i interpretacji tematu brzydoty. Nawet odpadki mogą zainspirować artystę takiego jak Andy Warhol a wystrój poko ju hotelowego uwieczniony na zdjęciu wywołuje dreszcz równy spotkaniu „oko w oko” z diabelskim nasieniem. Bowiem brzydota to nie tylko tekst, obraz czy rzeźba. To także wytwór natury, przedmiotu codziennego użytku, ciało człowieka a co więcej... jego dusza . Brzydota to również wszechobecny kicz czy prowokacja. Brzydota to wreszcie specyficzny rodzaj piękna. Myślę, że każdy ma szansę odnaleźć go właśnie dzięki Umberto Eco i jego porażająco wdzięcznej „Historii brzydoty”.

5


BAUDOLINO Młody, inteligentny, bystry (lecz nie przebiegły) chłopak trafia na dwór cesarza Fryderyka Barbarossy, którego traktuje jak przybranego ojca. Ta miłość i przywiązanie są odwzajemnione, bo Fryderyk kocha Baudolino jak swego syna (a nawet bardziej), ufa mu bezgranicznie, a nawet zasięga u niego rad. Właśnie na dworze cesarza chłopak po raz pierwszy słyszy o legendarnym królestwie księdza Jana, które pobudza jego wyobraźnię do tego stopnia, że postanawia je zbadać, wyruszyć na jego poszukiwanie (w takiej właśnie kolejności) i namawia do tego Fryderyka. W międzyczasie poznaje kilku kompanów, którzy będą mu służyć pomysłami i towarzyszyć. A czymże jest owo królestwo? To kraina położona gdzieś w Indiach, w której panuje ksiądz Jan, który jest tak bogobojny i skromny, że należy go tytułować per „ksiądz”, a nie per „król”.

TAJEMNICZY PŁOMIEŃ KRÓLOWEJ LOANY Najnowsza powieść Umberto Eco, stała się wydarzeniem literackim na Zachodzie i tradycyjnie zajęła pierwsze miejsca list bestsellerów.

Wytrawny antykwariusz w wyniku choroby traci pamięć osobistą (nie wie, jak się nazywa, nie poznaje rodziny) natomiast zachowuje pamięć encyklopedyczną (bez problemu recytuje fragmenty utworów literackich, fakty historyczne). Utraconej pamięci poszukuje w wiejskim domu, gdzie od lat spoczywa archiwum jego rodziny. Z fragmentów ilustrowanych gazet, podręczników szkolnych, ze znalezionych starych płyt odtwarza historię własną, a zarazem historię swojego pokolenia, którego dzieciństwo przypadło na lata faszyzmu we Włoszech. Czytelnik znajdzie w powieści ślady tych poszukiwań, w postaci licznych reprodukcji oraz cytatów z popularnych gazet ilustrowanych, komiksów, a nawet zeszytów szkolnych.

Jak pisze włoska krytyka: „Eco zaskoczył nas ponownie. Jego nowa powieść nadaje się już nie tylko do czytania, ale także do oglądania i słuchania”.

WAHADŁO FOUCAULTA Wahadło Foucaulta można nazwać erudycyjną powieścią sensacyjną. Trzej mediolańscy intelekualiści, zainteresowani historią i naukami hermetycznymi, zaczynają snuć hipotezy ma temat tajnych zamierzeń templariuszy i legendarnych różokrzyżowców, którym przypisywano dążenia do zawładnięcia 6


światem. Bohaterowie powieści wymyślają własny Plan. Tymczasem na ich drodze stają zagadkowe postacie, a nagromadzenie niesamowitych wypadków sprawia, że zacierają się granice rzeczywistości. Odkrywanie rzekomej prawdy przeradza się w obsesję. Rezultaty dociekań prowadza do sytuacji znacznie bardziej dramatycznych niż ktokolwiek mógł to przewidzieć. Dochodzi nawet do zbrodni.

Czym jest ta niezgłębiona dotąd tajemnica owych tajemnych zgromadzeń? - na to pytanie autor nie udziela jasnej odpowiedzi, podejmując z czytelnikiem wyszukaną grę intelektualną i zachęcając do własnych wniosków i poszukiwań. W tej fascynującej, wielowątkowej powieści Eco zastanawia się nad spiskową teorią dziejów i jak zwykle po mistrzowsku balansuje między erudycją i schematami kultury popularnej, zaspokajając gusty szerokiego kręgu odbiorców literatury.

OPINIE O DZIEŁACH UMBERTA ECO Przykłady opinii internautów o książkach Umberta Eco. O ile mogę się wypowiadad na podstawie jednej książki tj. "Imienia róży", uważam, że Eco, chod niewątpliwie genialny, pisze na tyle "ciężko", że trudno się dziwid, że nie czytuje go aż tak wiele osób. On wręcz onieśmiela. Człowiek czuje się po lekturze maleoki, głupi, nic nieogarniający i niemający o niczym pojęcia. To chyba ten sam fenomen, co pewna obawa wielu ludzi przed tzw. sztuką wysoką - "e tam, ja za głupi jestem i się nie znam na sztuce, to po co się będę pchał do galerii/filharmonii/opery/..." Dzieła Umberto Eco to właśnie tak sztuka (bardzo) wysoka na poletku literatury. (Pagan)

Ja również przeczytałam tylko Imię Róży, ale uważam, że jest to genialna książka, godna polecenia, będę chciała w najbliższym czasie przeczytad więcej książek tego autora (Ola.Ola) 7


Rewelacja. Eco w najlepszej formie przeczytałem w dwa dni, oderwad się nie można. Ksiązka mimo, że dzieje się w XIX wieku mówi o współczesności - o mediach konkretnie. O tym jak manipulowad opinią publiczną. Dla mnie BOMBA - POLECAM WSZYSTKIM. (gggagg)

Dla mnie Eco moze byc. Nie to zebym jakos specjalnie go lubil, bo nie moj styl, ale dobrze sie go czyta. (Gośd)

Ja tam z kolei słyszałam wiele różnych opinii nt. książek Eco, ale on chyba od zawsze budził kontrowersje... (Agusia)

Bardzo dobry pisarz, bardzo dobre książki. Po prostu. (KPola)

Umberto Eco jest jedyny w swoim rodzaju. Pisze bardzo dobre książki, które wywołują wiele kontrowersji. (CzłowiekNAJ)

Myślę, że autor „Historii Brzydoty” ma na swoim koncie dużo pozytywnych opinii, ale na mnie jego książki nie wywołują zbytnio dużych emocji. Szczerze. (złośliwykrytyk)

Książki Umberta Eco są bardzo ciekawe. POLECAM! (anjuka)

Myślę, że jako zaawansowana czytelniczka książek mogę śmiało polecid powieści Umberta Eco. Są bardzo interesujące (przynajmniej moim zdaniem) i świetnie się je czyta.

Moim zdaniem książki Umberta Eco w ogóle nie powinny byd wydane, straszny język, MASAKRA!!!! (ciemnota11)

Kocham autora, kocham jego książki. Bardzo interesujące, a zwłaszcza książka „Wahadło Foucaulta”. Moim zdaniem na świecie brakuje takich pisarzy jak Eco. Pisze on bardzo

8


przemyślane książki i unika taktyki NA SIŁĘ. POLECAM wszystkim czytelnikom, a zwłaszcza tym, którzy po jego książki jeszcze nie sięgnęli.

Moja opinia Umberto Eco powiedział: „Grozi nam, że cały dzisiejszy przemysł informatyczny, mnożąc informacje, nie będzie dostarczał już żadnej”. Wypowiedź ta wzbudza wiele kontrowersji, o czym świadczą komentarze zarówno ZA, jak i PRZECIW.

Argumenty ZA:  dziś nie wszystkie źródła znajdujące się w internecie (sieci), można uznad za godne zaufania  przez rozmnożenie informacji, nie będziemy mogli określid prawdziwej Argumenty PRZECIW:  dzięki mnożeniu informacji, mamy możliwośd rozpatrzenia jej z wielu perspektyw  możliwośd znalezienia informacji na każdy temat  niektóre artykuły mogą pochodzid z „dzieł naukowych” np. notki z encyklopedii  przede wszystkim: łatwy i szybki dostęp do wielu informacji

9


Przedstawione wyżej przeze mnie argumenty świadczą o tym, że przemysł informatyczny (internetowy) ma zarówno wiele zalet, jak i wad. Moim zdaniem, nie jesteśmy w stanie jednoznacznie określid czy w swojej wypowiedzi Eco miał rację. Jedni mogą uznad, że tak, inni, że nie. Jedno jest pewne, że internet i czerpanie z niego informacji bardzo ułatwiło ludziom życie. Prawdą jest również, że korzystając z tego źródła informacji, często zapominamy, że istnieją książki i biblioteki. Tak jak już wspomniałem, słowa autora wzbudzają wiele kontrowersji a przecież każdy z nas może mied inne zdanie na ten temat.

10

Nie Myśl, że ksiązki znikną. Michał Adam Czaja.  

autor: Michał Adam Czaja tittle: "Nie myśl, że ksiązki znikną". Umberto Eco.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you