Page 1

10 SPORTWERELD

NL ZATERDAG 29 JULI 2006 AD

AD ZATERDAG 29 JULI 2006

SPORTWERELD 11

NL

Honger naar medaille nummer 51 Op grote toernooien behaalde Pieter van den Hoogenband tot nu toe vijftig medailles. Vlak voor de EK in Boedapest spreekt de Olympische zwemkampioen over zijn collectie plakken. NATASCHA KAYSER

W

elke kleur de 51ste medaille van Pieter van den Hoogenband krijgt? De zwemkampioen haalt zijn schouders op. Hij weet het niet. Bij de EK zwemmen in Boedapest, die maandag beginnen, heeft hij kans op maximaal vijf plakken. ,,Die 51ste komt heus wel, en nog wel meer ook,’’ zegt VDH als hij zijn enorme collectie eremetaal op tafel kiepert. ,,Maar welke kleur? Ik heb niet echt een goed beeld van hoe ik ervoor sta, wat ik aankan en hoe sterk de concurrentie is. Ik zie het wel.’’ Van den Hoogenband hecht niet heel erg aan zijn verzameling. Wél aan de zeven Olympische plakken die liggen opgeborgen in de kluis. Maar de andere liggen gewoon in een witte plastic box, met deksel. Sommige medailles ontbreken: weggegeven, of gewoon zoek geraakt. In plaats daarvan zitten er juist wel een heleboel ‘mindere’ medailles tussen, van wereldbekerwedstrijden, invitatietoernooien, trainingswedstrijden en jeugdtoernooien. VDH plukt er feilloos de gouden medaille van de jeugd-Olympische dagen uit. Het is een plak met een olijk lachend leeuwtje, bungelend aan een oranje lint. ,,Deze heeft jarenlang op mijn slaapkamer aan een spijkertje gehangen,’’ grinnikt de zwemmer. ,,De herinneringen en de presta-

ties zeggen mij meer dan de medailles. Ze hebben allemaal hun eigen verhaal. Kijk deze nou,’’ zegt hij, met één van de zes gouden medailles van de EK in Istanbul in 1999 in zijn hand. ,,Dit ziet er toch niet uit! Een lelijk, goedkoop ding. Het goud bladdert er aan alle kanten af. Deze heeft als voorwerp geen waarde voor me. Maar het is wel de tastbare herinnering aan het feit dat ik toen voor de eerste keer de grote Alexander Popov versloeg.’’ De gedachten van Van den Hoogenband dwalen af naar het bloedhete Turkije. ,,Ik had nog nooit van Popov gewonnen, maar voelde dat ik sterker was dan hij en ik wist dat het daar móest gebeuren. Het was de laatste graadmeter voor de Spelen van Sydney. Ik was altijd wel een goede zwemmer, ook bij de jeugd. En op mijn eerste Olympische Spelen (Atlanta 1996, red.) was ik al twee keer vierde geworden. Maar in mijn beleving was ik pas een topzwemmer als ik van hem kon winnen. ,,Door in Istanbul zes keer goud te winnen, heb ik mijn naam als zwemmer gevestigd. Het werd daar duidelijk dat ik Olympisch kampioen kon worden. Ik was ineens ‘the champ’. Het wekte ook verwachtingen natuurlijk. Na Istanbul werd ik overal groot gemaakt. Ik moest mijn woorden gaan wegen, moest me afsluiten. Vanaf dat moment kon ik eigenlijk niet meer mezelf zijn. In Sydney zei prins Willem-Alexander daar iets moois over: ‘Pieter, ik ben zo geboren, jij hebt het er zelf naar gemaakt.’ ,,Dat is trouwens de mooiste medaille die ik heb behaald: het goud

Op vijf nummers ingeschreven Pieter van den Hoogenband is bij de Europese kampioenschappen in Boedapest op vijf nummers ingeschreven: 50, 100 en 200 meter vrije slag, 4x100 meter vrije slag en 4x200 meter vrije slag. De kans is groot dat de Olympisch kampioen van 2004 al op de eerste wedstrijddag, maandag, in actie komt. Dan moeten zijn ploeggenoten zich ’s ochtends in de series van de 4x100 meter wel voor de finale kwalificeren. Het is niet bedoeling dat Van den Hoogenband zelf de serie zwemt. Het eerste individuele nummer waaraan hij meedoet, is dinsdag de 200 meter vrij.

De 50 medailles van Pieter 21X GOUD, 19X ZILVER, 10X BRONS 1997: EK Sevilla zilver 4 x 200 vrij brons 4 x 100 vrij 1998: WK Perth zilver 4 x 200 vrij brons 200 vrij 1998: EK kortebaan Sheffield goud 200 vrij goud 4 x 50 vrij zilver 100 vrij brons 50 vrij

Paspoort Naam: Pieter van den Hoogenband Geboren: 14 maart 1978 in Maastricht Woonplaats: Achel (België) Burgerlijke staat: getrouwd met Minouche Smit Lid van: PSV Trainer: Jacco Verhaeren Belangrijkste prestaties: 2x Olympisch kampioen 100 meter vrije slag, 1x Olympisch kampioen 200 meter vrije slag, wereldrecordhouder 100 meter vrije slag. op de 200 meter in Sydney in 2000. Olympisch kampioen worden in het hol van de leeuw. Ik had de nacht ervoor geen oog dichtgedaan, vanwege het wereldrecord dat ik in de halve finale had gezwommen. Heel Australië zat op mijn nek. The Dutch Dolphin tegen The Thorpedo, het was hét affiche. ,,Ik weet nog dat het stadion ontplofte toen we voor de start moesten aantreden. En al dat kabaal viel een paar seconden stil toen ik als eerste aantikte. Het was doodstil en toen barstte het weer los. Daar droom ik soms nog wel eens van, van dat moment. De 100 vrij in Athene was zeker zo mooi en misschien van meer belang, want je titel prolongeren is moeilijker. Maar die 200 vrij in Sydney is voor mij hét moment van mijn carrière, vanwege de ambiance in dat bad.’’ Uit de wirwar van linten en schijfjes komt een medaille van de WK in Barcelona tevoorschijn. ,,Mooie medaille,’’ vindt Van den Hoogenband. ,,Leuk bedacht, glas met water.’’ Het is het zilver van de 100 meter vrije slag. Het enige goud dat hij op een WK haalde, was op het kortebaantoernooi in Hongkong in 1999. Een estafetteplak, op de 4x200 meter vrij. Waar díe medaille is, geen idee. ,,Ik zal ’m wel weggegeven hebben,’’ vermoedt VDH. De herinneringen aan Hongkong zijn niet prettig. ,,Ik wilde daar het wereldrecord op de 200 meter aanvallen, maar ik verloor van een nieuw talent: Ian Thorpe. Daar was ik niet blij mee. De coach van Popov, Toeretski, kwam na afloop naar me toe. ‘Joh, het is maar circus,’ zei hij. Dat was een belangrijke relativering, die ik nooit vergeten ben.’’ Terug naar Barcelona, naar de medaille in zijn hand. Ook geen prettige herinnering, zegt Van den Hoo-

1999: WK kortebaan Hongkong goud 4 x 200 vrij zilver 4 x 100 vrij brons 200 vrij 1999: EK Istanbul goud 50 vlinder goud 50 vrij goud 100 vrij goud 200 vrij goud 4 x 100 wissel goud 4 x 100 vrij 1999: EK kortebaan Lissabon goud 100 vrij goud 200 vrij zilver 50 vrij brons 4 x 50 vrij 2000: EK Helsinki zilver 50 vrij zilver 100 vrij zilver 200 vrij brons 4 x 200 vrij 2000: OS Sydney goud 100 vrij goud 200 vrij brons 50 vrij brons 4 x 200 vrij

Van den Hoogenband bekijkt zijn medailles: ,,Op dit moment ben ik niet dé ster. Ik ben middelmaat.’’ FOTO UNITED PHOTOS/TOUISSANT KLUITERS

genband. ,,Nee, deze medaille was de pijnlijkste van allemaal. Aan het zilver van twee jaar eerder op de WK in Japan heb ik een nare smaak overgehouden. De tijdwaarneming klopte gewoon niet, maar daar kon ik wel mee leven. ,,In Barcelona was het gewoon zwaar shit. Ik zwom in de halve finale harder dan in de finale. Het viel zo tegen. Alles wat ik geleerd had, was ik vergeten. Ik liet me opnaaien, zwom niet mijn eigen race, liet me door alles van de wijs brengen. Eerder had ik de 200 meter al verloren. Ik had een voedselvergiftiging gehad - een broodje paté dat te lang in de zon had gelegen - en was helemaal leeg en kapot. ,,Het enige goede aan deze zilveren plak is dat het Popov was die me versloeg. Dat was het minst erge,

want hem gunde ik het wel. Hij herkende de kans en greep ’m. Goed gezien van hem.’’ Kansen herkennen leerde Van den Hoogenband al in 1997, bij de EK in Sevilla. Dat kampioenschap in Sevilla was het begin van de opmars, al was dat op dat moment nog niet zichtbaar. Na de Spelen van 1996 nam hij lang vrij om zich te bezinnen: wat moest hij doen met zijn bijzondere zwemtalent? Vond hij zwemmen zo leuk dat hij er alles voor opzij wilde zetten? ,,De voorbereiding voor die EK was te kort, ik dacht er te gemakkelijk over. Ik werd negende en miste dus de finale. Vanaf mijn hotelkamer zag ik Massimiliano Rosolino zilver halen, achter Paul Palmer. Rosolino had ik bij de jeugd altijd verslagen: ik wíst op dat moment dat ik de kans had gemist op goud.’’

De dag erna was de 4x200 meter. Van den Hoogenband was op eigen verzoek startzwemmer. Met de tijd die hij zwom, had hij gemakkelijk goud kunnen winnen. ,,Dat was mijn eerste medaille, die 4x200 meter.’’ Hij plukt ’m uit de bos en strijkt met zijn vingers over het blauw met rode email. ,,Een dag later had ik mijn eerste indivuele medaille kunnen en moeten halen. Ik werd derde op de 50 meter vrije slag, maar ik bewoog op het startblok en werd dus gediskwalificeerd. ,,Met die estafettemedaille op zak, wist ik wel dat er meer in zat. Op de WK in Perth haalde ik brons. Ik was de eerste Nederlandse man ooit die een WK-medaille haalde en dat was dus best bijzonder. Later die week werd Marcel Wouda wereldkampioen. Maar ík had dus nog steeds niet gewonnen. Ik was twin-

tig en vatbaar voor kritiek. Er was een sfeer ontstaan van ‘Piet is een leuke zwemmer, maar hij kan niet winnen’. Ik begon het zelf te geloven. Het was een barrière waar ik moeilijk doorheen kwam. In de winter heb ik op de EK kortebaan in Sheffield mijn eerste titel gewonnen. ,,En toen kwam de nieuwe kans, de 200 meter tegen Rosolino. Ik moest en zou winnen. Ik had wat recht te zetten. Het was een point of no return.’’ Hij diept de plak op uit de plastic doos en kijkt er naar. ,,De titel spreekt niet erg aan en de medaille is zelfs best lelijk, maar het was voor mij zo’n belangrijke grens, dat ik deze medaille koester.’’ Zo zijn er meer medailles die niet erg aansprekend zijn, maar die voor Van den Hoogenband grote waarde hebben. De medaille die hij in de-

cember won bij de US Open in Auburn bijvoorbeeld: daar zwom hij zijn eerste wedstrijd sinds zijn hernia-operatie. Het kleinood symboliseert de overwinning van VDH op zijn eigen lichaam. En zo is Boedapest ook een nieuwe grens. ,,Die ene week is mijn seizoen. Alles moet daar goed gaan, in die week moet ik pieken. Ik ben vanaf nul begonnen. Ik heb nog nooit zo

»

‘Kijk deze nou. Dit ziet er toch niet uit! Een lelijk, goedkoop ding.’

veel progressie geboekt in een jaar tijd. De insteek is nu totaal anders dan in andere toernooien. Ik moet races neerzetten waar ik wat aan heb. Met tijden van in de 49 en 1.48 ben ik niet tevreden. Ook niet als ik daar per ongeluk goud mee zou winnen. ,,Het stomme is dat ik dezelfde persoon ben als die in Sydney twee keer goud haalde, maar op dit moment ben ik niet dé ster. Ik ben middelmaat, ik ben te kloppen. Ik win niet met twee vingers in mijn neus onderlinge partijtjes. Ik heb niet overwogen deze EK te laten schieten omdat ik niet in topvorm ben. Ik ben nog even hongerig naar goud als vijf of tien jaar geleden. Bovendien: mezelf verstoppen is niet mijn stijl. Ik hou er niet van als mensen de competitie ontlopen en dan zeggen ‘ik ben nooit verslagen’.’’

2001: WK Fukuoka zilver 50 vrij zilver 100 vrij zilver 200 vrij zilver 4 x 100 vrij 2001: EK kortebaan Antwerpen goud 200 vrij zilver 100 vrij zilver 4 x 50 vrij brons 50 vrij 2002: EK Berlijn goud 100 vrij goud 200 vrij 2003: WK Barcelona zilver 100 vrij zilver 200 vrij brons 50 vrij 2003: EK kortebaan Dublin goud 100 vrij goud 200 vrij goud 4 x 50 vrij 2004: EK Madrid goud 200 vrij zilver 100 vrij 2004: OS Athene goud 100 vrij zilver 200 vrij zilver 4 x 100 vrij

060729-medailles-pieter  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you