Issuu on Google+

1

Zwoele zomergedachten DOOR JOOST GOOSSENS (2G)

Zwoele zomergedachten Een stralende zon,

hoog in de lucht, je hoort geen zucht.

drijvende wolken, Struiken en bomen felgroen

gekleurd

een prachtige zomer,

wat een deugd.

Donkere wolken en je hoort wat gekraak. Donder en bliksem zijn in de maak. Pletsende regenbuien De wind blaast rond

op ons dak. op zijn dooie gemak.

Alles is nat, fris en gezond, vogels vliegen rustig in het rond. Vlinders kussen zacht de bloemen, een zomer die je meermaals mag vernoemen.


2

[ P R O J E C T ]

Kinderdorp Kishor Nagar in India DOOR ROSIE CESAR

Op maandag 11 juli 2011 omstreeks 10 u ’s morgens vertrekken wij naar Kishor Nagar met de jeep. Het jongensdorp ligt op 1,5 uur rijden van de stad Ranchi (= de hoofdstad van de Indiase staat Jarkhand). Kishor Nagar is het Hindi woord voor “jongensstad”. Het Hindi is één van de 17 grote regionale talen ( naast het Tamil in het Zuiden en het Bengali, de taal van de dichter Rabindranath Tagore) en het wordt door de meeste mensen gesproken. Kishor Nagar is het levenswerk van Jezuïetenpater Vic Van Bortel en bestaat nu al 41 jaar. Het werk van Van Bortel staat niet op zichzelf maar is een deel van het sociaal werk van de Jezuieten in de Indiase deelstaat Jarhkand ten bate van de dalits (kastenlozen) en de tribals ( de oorspronkelijke inwoners van India : de adivassi’s ). De Jezuïeten hebben ingezien dat hun missiewerk geen zin had zonder inzet voor de verbetering van de sociale levensomstandigheden van de allerarmsten en achteruitgestelde bevolkingsgroep de adivassi’s. Oorspronkelijk ving hij de kinderen op in zijn pastorie, maar geleidelijk aan werd duidelijk dat het project een eigen plaats nodig had en stichtte hij in 1969 Kishor Nagar in Kalambas Samlong nabij Ranchi. Op dit ogenblik leven zo’n 750 jongens in dit dorp, dankzij o.a. een eigen boerderij, waar groenten en rijst (indien voldoende regen ) worden geteeld, melkkoeien, varkens en kippen worden gehouden. Men probeert grotendeels zelfbedruipend te zijn, maar wegens de afwezigheid van steun door de overheid zijn giften zeer welkom. Op dit ogenblik bestuurt Jezuïetenpater Vranken het jongensdorp zo goed en zo kwaad als hij kan. We zagen evenwel zeer primitieve installaties (een beroeste tractor die de jongens aan de gang proberen te krijgen), een keuken met een oude houtkachel waar de maaltijd voor de 750 jongens moet bereid worden. De slaapplaats is ook tegelijk het klaslokaal : ’s morgens rollen de jongens hun slaapmatje op zodat er kan les gegeven worden. Er zijn ook andere klaslokalen waar de jongens met zo’n 50 per klas de stelling van Pythagoras in hun schriften noteren. Toch zie je niets dan lachende en stralende gezichten : blij dat mensen uit België het de moeite vinden om hen te bezoeken. We werden begroet met zang en bloemen, waarna een heerlijke rijstmaaltijd. Daarna volgde een voetbalmatch Dilsen – India , en wat dacht je, 2-0 voor India , want vergis je niet :


3 reken met 35 ° , daar waren onze kampioenen niet tegen bestand, alhoewel ze zich goed verweerden (en met één man/vrouw minder moesten aantreden) !!! De jongens uit ons gezelschap hebben nog enkele dagen doorgebracht in Kishor Nagar. Wij werden opgehaald door de Zusters Ursulinnen voor een bezoek aan hun project in Pune voor de opvang en scholing van misbruikte en verlaten meisjes. Deze meisjes kunnen vaak niet terug naar hun ouders, als ze die al hebben, omdat de ouders voor hen niet kunnen/willen zorgen. Het gebouw is volledig gefinancierd door de Rotary Club van Menen en de goede behuizing voor deze meisjes valt dan ook onmiddellijk op. De meisjes dragen mooie uniformkleedjes en zingen prettige liedjes over Jezus. We bezoeken de lokalen en de slaapvertrekken van deze meisjes. Voorts rijden we naar een ander project waar jonge novices worden opgeleid en voorbereid op verdere studies. Ranchi is een drukke studentenstad met 2 miljoen inwoners. Overal zijn er Engelstalige aanduidingen over scholen, opleidingen, trainees, vooral voor computergerelateerde opleidingen. Het wordt stilaan duidelijk welk een groot aandeel de katholieke zusters en paters hebben in onderwijs, ziekenzorg, melaatsenzorg, rusthuizen, weeshuizen….. hetgeen bij ons normaal de overheid voor haar rekening neemt. In India heb ik de indruk is de overheid grotendeels afwezig : het verkeer is één chaos, het afvalprobleem is immens groot. India realiseert soms 10 % economische groei, maar welk deel van de bevolking wordt daar beter van ? Ik vraag het me soms af. Wie waren de deelnemers aan deze India-reis editie 2011 ? Eva Hendriks, Eva Kraewinckels, Lise Neyens, Thibaut Gonnissen, Vincent Rutten, Stijn Houben, Saartje Geebelen, Ramon Deconinck, Mitchell Lauricella,Thomas Deceuster, Jan Willem Hoes,Toontje Kunnen, Femke Voorter, Eliane Moors, Rosie Cesar, Marc Dejan.

Dit artikel werd in de vorige editie vergeten waarvoor onze excuses.


4

[ S P O R T ]

Goud voor volleyballende leerkrachten DOOR LEON SCHONKEREN

Om 18.00 u. begonnen collega’s Viviane, Kristien, Maarten, Dirk, Erik, Serge, Noël, Raf en Tom aan hun eerste wedstrijd tegen de PTS uit Maasmechelen, een tegenstander waartegen we in een vorig vriendschappelijk onderonsje zwaar onderuit gingen. In het begin domineerden onze zuiderburen, maar rustig trokken we het laken naar ons toe. Bij 13-8 bereikten we een constante voorsprong, die we in de eindfase uitbouwden tot 31 - 18. Inderdaad, het waren die avond geen gewone wedstrijden, maar ontmoetingen van 15 minuten. Om 18.20 u.kreeg Russelberg Tessenderlo de gelegenheid om te ontdekken wat de onzen in hun mars hadden. Een droge 35 – 17 was het resultaat. Intussen verrasten supporters Nele en Ilse ons met hun aanwezigheid. Provil Lommel is wel eens vaker ons zwarte beest, ook nu weer. Vlug stonden we enkele punten achter. Ondergekende (coach) vreesde voor het ergste, maar we bleven aanklampen en beperkten de overbrugbare achterstand tot 2 of 3 punten. Na een tactische wissel knabbelden we de puntenkloof weg: 25 – 25! Tijd voor het laatste punt. De bal viel in het kamp van de tegenstander op de grond. De weg naar bekerwinst lag open: 26 – 25. Agnetendal Peer was een harde noot om te kraken. Voortdurend bleven we in elkaars buurt. In de slotfase konden we een kloof van 5 punten uitbouwen en behouden: 29 – 24, en de beker … die ging mee naar Bree. Collega Nele moest immers aan dochtertje Noor bewijzen dat ze ons was komen aanmoedigen.


5

[ E X C U R S I E ]

De vijfdejaars Moderne Talen naar Luik DOOR MARIJKE CLAESSENS

In de voormiddag maakten ze een stadswandeling in groepen en kregen de vijfdes de nodige uitleg van een leerkracht Frans (en français, bien sûr). Dhr. Ulenaers, mevr. Tilmans, mevr. Bleukx en mevr. Claessens namen elk een groepje leerlingen op sleeptouw doorheen het oude en vernieuwde centrum van Luik met als hoogtepunt (letterlijk !) de beklimming van de montagne de Bueren. De namiddag was helemaal gewijd aan de onderzoekscompetenties Moderne Talen. In groepjes van 2 à 3 doorkruisten de leerlingen het centrum om interviews af te nemen van Luikenaars en toeristen (in het Nederlands, Frans en Duits). Deze gegevens worden verwerkt in de klas en gepresenteerd op het mondeling examen Frans.


6

[ P R O J E C T ]

Mensenrechtendag schot in de roos! DOOR KOEN FLOREN

Die ochtend in SHD: MRD-MRD-MRD-MRD-MRD!! Ook dit schooljaar resulteerde de samenwerking van de levensbeschouwelijke vakken weer in een dagprogramma voor de hele school onder de titel Mensenrechtendag op donderdag 8 maart. De doelstelling van de Mensenrechtendag is een bewustmaking bij de leerlingen rond de mensenrechten in de meest brede zin van het woord en de kennismaking met een aantal organisaties die hier rond werken. Concreet betekent dit dat de leerlingen via een aantal workshops en andere activiteiten een bredere kijk krijgen op de boeiende wereld van de mensenrechten. Voor deze 4de editie werden er naast een aantal vertrouwde, ook enkele nieuwe organisaties uitgenodigd, waardoor er ook nieuwe accenten gelegd werden. De aandacht voor de rechten van gehandicapten was er daar zeker een van. Deze invalshoek kwam vooral aan bod binnen de eerste graad en het 4de jaar. De leerlingen van de eerste graad kregen voorafgaand aan de dag reeds informatie over de werking van het Belgisch Centrum voor Geleidehonden te Tongeren en werden warm gemaakt om het centrum te steunen door de inzameling van plasticdopjes. De opbrengst van de dopjes helpt de opleiding van geleidehonden financieel te dragen. De inzamelactie startte reeds in januari en loopt nog tot 25 mei. Onze school verzamelde ongeveer 500 kg dopjes (zie verslag elders in deze krant). Dit resultaat pleit voor de inzet en betrokkenheid van onze leerlingen, temeer daar het bezoek van een aantal begeleiders met geleidehond - gepland voor de Mensenrechtendag – uiteindelijk jammer genoeg niet kon plaatsvinden. De aandacht voor de situatie van gehandicapten en hun rechten werd ook in het 4de jaar in de kijker geplaatst. De leerlingen woonden tijdens de voormiddag de filmvoorstelling van ‘Hasta La Vista’ bij en verwerkten de thematiek in een besprekingsbundel die achteraf tijdens de lessen levensbeschouwing werd nabesproken. De reacties op de film waren bijzonder positief en in die zin een goede graadmeter voor het welslagen van de workshops die de leerlingen ’s namiddags nog zouden volgen. Tijdens de namiddag immers kropen de leerlingen via een aangepaste workshopformule zelf in de huid van mensen met een lichamelijke beperking. Handicaps allerhande (auditief, visueel, rolstoelgebruiker, wandelen met krukken …) werden gesimuleerd bij de leerlingen waarna ze bepaalde opdrachten moesten vervullen. De ervaring was confronterend én een echte ‘eyeopener’ voor de – soms kleine details - die in het dagelijks leven van de gehandicapte plots grote en onoverkomelijke obstakels vormen. Naast deze nieuwe invalshoeken waren natuurlijk ook de vertrouwde aandachtspunten en workshops van de partij; van eerlijke handel over vooroordelen, ontwikkelingssamenwerking en discriminatie tot 4de wereldproblematiek. In het kader van aandacht voor de eerlijke handel is zeker ook de inzet van de leerlingen 4de jaar Handel het vermelden waard. Onder de bezielende leiding van Mvr. Davids verkochten ze tijdens elk pauzemoment Fair Trade producten die al snel helemaal uitverkocht waren.

Onze derde graad mocht tijdens de Mensenrechtendag op zoek naar beklijvende en indringende ervaringen buiten de schoolmuren.


7 De leerlingen van het 5de jaar werden verwacht in een aantal rust- en verzorgingsinstellingen om daar een dag mee te werken in het kader van hun ‘inleefdag’. Uit de verslagen die de leerlingen over deze dag schrijven blijkt telkens weer dat de confrontatie met ouderlingen en mensen met een beperking tot nadenken stemt en vragen oproept rond menswaardigheid en grenservaringen. De leerlingen van het 6de jaar konden via een bezoek aan Breendonk in combinatie met het Joods Museum van België ervaren tot welke gruweldaden het leidt wanneer een regime aan de macht komt dat mensenrechten met de voeten treedt. Voor deze leerlingen, die binnenkort ook stemgerechtigd zijn, is het hopelijk alvast een motivatie om hun politieke keuze en stem niet ondoordacht te gebruiken. Terugblikkend op deze 4de editie van de Mensenrechtendag overheerst een positief gevoel bij de vele ervaringen, workshops en ‘extra muros’ activiteiten. Tot het welslagen van dit alles heeft zeker ook de inzet, betrokkenheid, begeleiding en soms ook het begrip en geduld van onze directie en al onze collega’s meer dan een steentje bijgedragen. Graag sluiten we dit verslagje dan ook af met een welgemeend en hartelijk dankjewel aan hen allemaal.


8

[ C U L T U U R ] Paris: Un souvenir que nous n’oublierons jamais DOOR JAMAL OUIRINE

EN

MIRTHE CORNELISSEN

Na alle lessen die we het hele jaar hebben gehad, stond ons nog maar 1 uitdaging te wachten… Parijs 2012 ! Vous êtes prêts pour cette aventure? On y va ! Dag 1 Donderdagochtend, 6 uur ; van klaarwakkere en ongeduldige leerlingen tot nog halfslapende zombies : ze waren er allemaal. Iedereen had zijn of haar koffer bij zich, het ene wat groter dan het andere. Na een kleine 10 minuten bijkletsen, stapte iedereen in de bus. De busrit van 6 uur kon beginnen. De ene sliep zijn slaap bij, de andere bleef wakker en genoot van de toffe sfeer die in de bus hing. Kortom, iedereen deed zijn of haar eigen ding. Na enkele uurtjes in de bus deelden de leerkrachten een boekje uit met ‘Franse chansons’. Iedereen zong mee uit volle borst. Vals of mooi, het maakte allemaal niet uit! 11.30 : Parijs was in zicht. Sommigen hadden de Eiffeltoren al zien schitteren. De eerste flitsen van fototoestellen waren dan al te zien. Eenmaal aangekomen in Parijs ging iedere klas zijn eigen weggetje. We brachten de dag samen door en gingen ’s avonds een hapje eten in een Frans restaurant. We hebben samen met alle klassen de dag afgesloten met een zicht over Parijs vanop de Eiffeltoren. Ondanks de spannende metroavonturen was dag 1 zeer geslaagd! Dag 2 7:00 : Leerkrachten : klaarwakker ! Leerlingen : half-slapend uit bed. We kregen een hapje en een drankje en dag 2 kon beginnen. Afhankelijk van de keuzeactiviteiten werd de groep opgesplitst. Sommigen bewonderden de schilderijen van Vincent Van Gogh in Musée d’Orsay terwijl anderen een zicht konden bemachtigen over het centrum van Parijs vanop de Arc de Triomphe. Iedereen verzamelde terug voor het Centre Pompidou. Daar stond ons een leuke verrassing te wachten : een dansoptreden van een breakdancer samen met Mevrouw Cesar en enkele leerlingen. Zo een honderd Juffrouw Cesar geeft het beste van toeschouwers keken toe hoe onze zichzelf aan het Centre Pompidou Rosie uit de bol ging! Nadat enkelen zich hadden bewezen op de dansvloer, kon iedereen even bijkomen in de tuinen van Versailles. Toen we ’s avonds in Quartier Latin waren, stond er nog een verrassing op ons te wachten : onze leerkrachten hadden een danscafé voor ons gehuurd waar iedereen zich nogmaals kon bewijzen op de dansvloer. Ten slotte nam iedereen zijn/haar teddybeer en kroop in bed. Dag 3 7:30 : Inpakken, ontbijten, controleren en wegwezen. Dit gebeurde in de ochtend van dag 3. Na een leuke voormiddag met een zoektocht in het Louvre, gingen we naar Montmartre, waar de laatste gidsers zich nog eens konden laten gaan en waar een vrije middag op ons stond te wachten.


9 De zes uur durende busrit richting Dilsen, waar al onze ouders stonden die ons drie dagen moesten missen, kon weer beginnen. Eenmaal thuisgekomen konden we vertellen over de fantastische reis en de toffe ervaringen die we hadden en natuurlijk moesten we nog wat bijslapen. Au revoir, Paris, la ville d’amour!


10

[ P R O J E C T ]

Op naar Spanje met Comenius DOOR

DE LEERLINGEN VAN

COMENIUS

22-04-2012: Het vertrek Zondagmiddag om 13.15 was het dan eindelijk zover : het vertrek naar Spanje was aangebroken! De leerlingen waren allemaal netjes op tijd op de afgesproken plek en de leerkrachten natuurlijk ietsjes later.. ☺ Nadat we verdeeld waren over de auto’s van onze lieftallige leerkrachten die wel naar Charleroi wilden rijden, begon onze trip! 1,5 uur later kwamen we op het vliegveld aan en begonnen we met het inchecken van onze koffers. Iedereen zijn koffer was qua gewicht prima, maar natuurlijk kon dat niet blijven duren… Sien haar koffer was aan de beurt, met een mooie 23 kg. Dit betekende natuurlijk uitpakken! Gelukkig was ons Sientje niet de laatste die moest inchecken en konden er nog wat spullen in de anderen hun koffers. Alweer een uurtje later, zaten we eindelijk in het vliegtuig. De vlucht zelf was een beetje rommelig en met veel turbulentie, maar na wat slapen viel het alweer mee. Omstreeks 19.00 kwamen we aan in Santander en werden we opgehaald door de Spanjaarden en naar onze verblijfplaats in Viernoles gebracht. Daar werden we welkom geheten door onze Poolse – en Tsjechische collega-studenten. Na onze koffers te hebben uitgepakt, zijn we in een gezellig restaurantje met z’n allen wat gaan eten. Het eten was traditioneel en overheerlijk! Na het eten zijn we terug naar de jeugdherberg gegaan en zijn we lekker gaan slapen, na een lange, plezante dag. 23-04-2012: Ola amigo’s! Vandaag werden we allemaal wakker met een brede glimlach op ons gezicht: eindelijk gingen we onze Spaanse vrienden terugzien! ☺ Na het gebruikelijke geknuffel , wat eigen is aan onze project meetings , begon de welkomstceremonie. Er werd eerst een speech gegeven door de directeur. Daarop volgde een geweldig traditioneel dansje van de Spanjaarden. Daarna heeft ieder land zijn stukje film laten zien, en zoals gewoonlijk was elk deel wel weer bewonderenswaardig. Natuurlijk hoort er bij een welkomstceremonie in Spanje ook lekker eten. De Spaanse studentjes hebben het beste van zichzelf gegeven en tafels vol lekkernijen waren het resultaat. Toen we onze buik vol gegeten hadden, zijn we vertrokken naar een bowlinghal. Hier hebben we van de Spaanse kampioen in Cantabriabowlen het eigenaardige spelletje mogen leren. Ten slotte, na wat ontspannend bowlen hebben we hard gewerkt aan onze eindfilm. Zo werden de intro en de tussenstukken al afgemaakt. Hierna zijn we gaan slapen.


11 24-04-2012: welCOMEnius Na het ontbijt in de jeugdherberg stapten we weer op de bus richting de school. Daar werden we weer vriendelijk ontvangen. Vandaag konden we in de voormiddag kiezen tussen 3 workshops: koken (tortilla’s), toneel (dat dan vrijdag tijdens de slotceremonie getoond zou worden) of graffiti. Het was moeilijk kiezen want dankzij de Spaanse leerkrachten was alles weer tot in de puntjes geregeld. De keuze werd gemaakt. Saffira ging koken, Elio koos voor toneel en Xavier en Sien voor graffiti. Na deze toffe activiteiten die allemaal de moeite waard waren om te doen, vertrokken we met de bus richting Altamira, waar we eerst een broodje aangeboden kregen, klaargemaakt door de leerlingen van de school. Daarna bezochten we het museum van Altamira, een reconstructie van de grotten. En alsof dat nog niet genoeg was, brachten we ook nog een bezoek aan het mooie en pittoreske Santillana del Mar. Na gezellig wat kuieren keerden we terug naar onze jeugdherberg. Na een stevig avondeten was het nog niet gedaan. De film, daar moest natuurlijk ook nog aan gewerkt worden. Sommigen droomden zelfs over de film. Zo ging Sien om 2u45 op wandel omdat ze een deel van de film moest gaan afleveren. Saffira liep snel achter haar aan en maakte haar duidelijk dat dit toch maar een droom was. 25-04-2012: Picos de Europa Vandaag stond er ook een leuke activiteit op het programma, maar die viel een beetje in het water (letterlijk)! We zouden een ritje maken met een kabelbaan naar een van de hoogste bergen in de omgeving maar het weer zat niet mee. Door de hevige regenval en rukwinden was de kabelbaan niet geopend voor toeristen. Dan maar met de bus terug naar beneden. Ondanks deze tegenvaller hadden we toch even kunnen genieten van het mooie uitzicht en de hoge bergen. ’s Middags gingen we op restaurant eten in Potes, heerlijk! Daarna kregen we nog wat vrije tijd en kuierden we nog wat door de stad op jacht naar souvenirtjes. Daarna reden we verder naar de kust waar we nog genoten van een gezellige strandwandeling en voor de liefhebbers liepen we nog even langs een huisje van Gaudi. ’s Avonds werd er weer gewerkt aan de film en kropen we weer ons bedje in. 26-04-2012: Santander! Vandaag gingen we op pad naar de hoofdstad van Cantabria: Santander! De hele dag wandelden we langs de kust van de prachtige badstad en stilaan begonnen er weer mooie vriendschappen. De Spaanse leerlingen probeerden ons van alles duidelijk te maken en vonden het niet erg als we in ons beste Spaans vertelden dat we het niet konden verstaan. Na een stevige wandeling kregen we weer een broodje aangeboden en stapten we nog wat verder. Na een vermoeiende maar weer zeer toffe dag, deden we onze schoentjes uit. Na een frisse douche kon het zwoegen weer beginnen: de film moest afgewerkt worden vandaag. Maar er was ook nog plaats voor ontspanning, want onze Spaanse vrienden bleven ook een nachtje bij ons in de jeugdherberg en daar moest natuurlijk een feestje bij. Na wat dansen en gezellige spelletjes werkten we de film af en kropen voldaan ons bedje in.


12 27-04-2012: Different and still the same Nog een beetje moe van de vorige dag werden we wakker. Niet zo vrolijk als de andere dagen, want dit was de laatste dag met onze Spaanse vrienden en meteen ook het einde van een heel toffe week en het einde van een geweldig leerrijk en amusant project. Op school werden we weer fantastisch ontvangen. Daarna kon de slotceremonie van ons project beginnen. Eerst het toneel, dat enkele leerlingen voorbereid hadden met de Spaanse leerlingen tijdens de workshop van enkele dagen geleden. En dan, speechen. Na de mooie woorden van de directeur, burgemeester en een andere belangrijke dame, konden ook Elio en Alina hun speech doen. Na deze mooie woorden deed ook mevrouw Vaes nog een dankwoordje. Bij vele van ons schoten de traantjes in de ogen bij het besef dat dit echt het einde van het project was. Op school werd ons weer veel lekkers aangeboden, uiteraard weer zelf bereid door de leerlingen. En dan de kers op de taart: de film! Volledig af! Hier hadden we 2 jaar lang aan gewerkt en het resultaat mag er zijn! De Spaanse leerkrachten hadden voor ieder van ons een brevet gemaakt als dank voor onze medewerking. Deze werden officieel uitgereikt door de Spaanse leerlingen en daar werden natuurlijk vele foto’s van gemaakt. Moe en voldaan keerden we terug naar de jeugdherberg. We zaten nog wat gezellig samen en kropen weer ons bedje in. 28-04-2012: Bilbao bij regenweer Omdat het zaterdag was (weekend dus) hadden we een vrije dag en mevrouw Minten wou graag het Guggenheim museum van Bilbao bezoeken. Daar zeiden Elio, Saffira en Sien geen nee tegen en ook Nikola van Tsjechië en Canan van Turkije gingen met ons mee. Twee uur met de bus en toen we aankwamen in Bilbao was het al stevig aan het regenen. We bezochten het Guggenheim museum en waren allen onder de indruk. Omdat het nog steeds regende gingen we daarna op zoek naar een overdekt shoppingcenter. Dit vonden we dankzij het vvv-kantoor. Na wat winkelen wilden we toch ook nog wat van Bilbao zien. We besloten het oude stadsgedeelte te bezoeken. Daar kuierden we nog wat rond. En na een natte maar heel gezellige dag keerden we weer terug naar onze jeugdherberg. Om 23u kwamen we weer aan, moe maar voldaan. 29-04-2012: Adios España Ondertussen waren al onze partners al weer naar huis vertrokken in de loop van het weekend en daarom sliepen we vandaag wat langer. Op ons gemak pakten we onze koffers en gingen nog gezellig wat koffie drinken op een terrasje. Voor het eerst deze week was dit mogelijk! De zonnetje scheen en we werden door de Spaanse leerkrachten uitgenodigd om nog wat te gaan eten. Tegen de avond werden we naar de luchthaven gebracht en namen we afscheid van Spanje. Adios! Het Comeniusproject 2010-2012 is ten einde. Het project met de naam “Different and still the same” werd door het Comeniusteam van leerlingen en leerkrachten van de Stedelijke Humaniora Dilsen afgewerkt in samenwerking met scholen uit vier verschillende landen: Het Gymnázium J.Š.Baara in Domažlice, Tsjechië II Liceum Adama Mickiewicza in Słupsk, Polen Aydin Lisesi in Aydin , Turkije Centro de Educación Especial Dr. Fernando Arce in Torrelavega, Spanje


13

[ V I P S ]

Kangoeroewedstrijd DOOR AGNA COENEN

Op 15 maart deden de leerlingen van de eerste graad mee aan de Kangoeroewedstrijd. Dit is de voorloper van de wiskunde-olympiade. Zes leerlingen van onze school zitten in de top honderd van Limburg: Sander Prenen (1H), Tom Conings (2F), Brecht Biesmans (2G), Arnout Hillen (2G), Elke Sinnaeve (2G) , Jorn Hermans (2H).


14

[ P R O J E C T ]

SHD DOPT MEE 2012 DOOR MIEKE MULDERS

In het kader van de 3de Mensenrechtendag op 8 maart 2012 werd er door de leerkrachten levensbeschouwelijke vakken (godsdienst/ n.c zedenleer) een dopjesinzamelactie georganiseerd onder de leerlingen van de Stedelijke Humaniora. De leerlingen van het eerste en tweede jaar werden door hun leerkrachten aangemoedigd om massaal dopjes in te zamelen tvv van het Belgisch centrum voor geleidehonden. Sedert 1990 worden er bij het Belgisch Centrum voor Geleidehonden , geleidehonden opgeleid om ze daarna kosteloos ter beschikking te stellen van personen die blind of slechtziend zijn en dit over heel België. De ingezamelde dopjes worden verkocht aan een recyclagebedrijf dat er duurzame paletten van maakt. (voor meer info: www.dopjesactie.be) Als men weet dat men per kg ingeleverde dopjes 0,22 euro ontvangt en de kosten voor het opleiden van een geleidehond rond de 20.000 euro schommelen , dan beseft men wel dat er veel helpende handen nodig zijn om dit doel te bereiken. Onze eerstegraadsleerlingen wedijverden dan ook om zoveel mogelijk dopjes per klas in te zamelen. Oudere leerlingen konden hen “sponsoren” door hun dopjes toe te kennen aan een klas van de eerste graad. Het resultaat was dan ook verbluffend. Ook het personeel zamelde dapper mee in, hun bijdrage is echter niet meegeteld. Het totale gewicht van de dopjes zal dan ook rond de 500 kg liggen! Hieronder een overzicht van het eindresultaat : Overzicht dopjesinzameling « SHD dopt mee ! » 2012

Klas 1A 1B 1C 1D 1E 1F 1G 1H 1I 2A 2B 2C 2D 2E 2F 2G 2H TOTAAL 1E graad

Ingezameld 7,5 kg 34 kg 90,5 kg 3,5 kg 18,5 kg 17,7kg 11 kg 176 kg 2kg TOTAAL 1e jaar 74 kg 1,5 kg 2,25 kg 16,5 kg 0 kg 32,5 kg 0 kg 0 kg TOTAAL 2de jaar

361,2 kg

126,75 kg 487,95 kg


15

W …

ist je dat…

er ongeveer 400 dopjes in 1 kg zitten?

… er ongeveer 4 500 kg dopjes nodig zijn om een goedgekeurde en geschikte pup aan te schaffen? …

er ongeveer 68 000 kg dopjes nodig zijn om een opgeleide en afgeleverde blindengeleidehond te kunnen financieren?

Namens de werkgroep lbv bedanken we iedereen van harte die zijn steentje of beter gezegd zijn dopje heeft bijgedragen !


16

[ P R O J E C T ]

Posterbeurs voor Plan International DOOR IRIS JAMAERS

Naar jaarlijkse gewoonte was de posterbeurs weer een groot succes! Dikke proficiat en onze oprechte dank aan allen die hun steentje hebben bijgedragen door het aankopen van kaarten, posters enz... De totale opbrengst van deze huidige editie was 3206,30 euro. Er is een netto winst van 1122,21 euro die ook dit jaar weer besteed zal worden aan ons Plan International kindje.

E-twinning: een nieuwe keuzemogelijkheid aan onze school DOOR LYDIA HUSKENS

Vanaf 1 september 2012 starten wij met een nieuw project in het eerste jaar: eTwinning. Alle leerlingen die kiezen voor het pakket VVE2 zullen één uurtje sport afwisselen met één uurtje eTwinning. eTwinning…wat is dat? eTwinning is een community voor scholen in Europa. Dit project helpt scholen (kleuter-lager-middelbaar) in Europa samenwerken. Via computer en ICT (powerpoint, film, chat, email, forum,…) wordt er samengewerkt aan een project met één of meer Europese partners. Daarnaast kunnen ook scholen uit Kroatië, Ijsland,Noorwegen en Turkije deelnemen. Het is niet de bedoeling dat men bij mekaar op bezoek gaat. De communicatie gebeurt volledig via een zogenaamde twinspace. Ons project met de naam “L’Europe et moi” zal één schooljaar duren en zal gevoerd worden in het Frans. Tijdens het eerste trimester stellen de deelnemers hun land, stad, school, klas voor. Het tweede trimester gaat over henzelf. (zichzelf voorstellen, hobby’s,…) En tijdens het derde trimester zullen ze hun familie en een dag uit hun leven voorstellen. We gaan hiervoor gebruik maken van allerlei leuke tools zoals voki, glogster, comic life,… Met eTwinning werk je dus niet alleen aan je talen maar vergroot je ook je ICT-vaardigheden! Een ideale mix voor de toekomst


17

[ P R O J E C T ]

Comenius: “Different and still the same” DOOR MIA VAES

Het Comeniusproject 2010-2012 is ten einde. Het project met de naam “Different and still the same” werd door het Comeniusteam van leerlingen en leerkrachten van de Stedelijke Humaniora Dilsen afgewerkt in samenwerking met scholen uit vier verschillende landen: • Het Gymnázium J.Š.Baara in Domažlice, Tsjechië • II Liceum Adama Mickiewicza in Słupsk, Polen • Aydin Lisesi in Aydin , Turkije • Centro de Educación Especial Dr. Fernando Arce in Torrelavega, Spanje Ons project? Samen met leerlingen en leerkrachten van deze scholen hebben we een educatieve film gemaakt over de vooroordelen die we hebben over elkaars landen. In deze film hebben we getracht te achterhalen welke deze vooroordelen zijn en we hebben ook geprobeerd om ze te weerleggen. Tijdens een project meeting week werken we aan ons project. Ook organiseert het gastland tijdens deze week uitstappen in de regio. Onze leerlingen verblijven telkens in gastgezinnen zodat zij het land en de bevolking van binnenuit leren kennen en kunnen beleven hoe het dagelijkse leven in andere landen en culturen er aan toe gaat. In Spanje verbleven onze leerlingen samen met de leerkrachten en leerlingen van alle andere landen in een jeugdhotel omdat het voor de Spanjaarden niet mogelijk was om met gastgezinnen te werken. Hun leerlingen zijn immers mentaal en soms ook fysisch gehandicapt. Het was onmogelijk om de ouders van deze kinderen ook nog eens de last van een buitenlandse student gedurende een week te bezorgen. Omgekeerd verbleven deze kinderen, die vaak speciale zorgen nodig hebben, in een gastland dan ook niet bij een gastgezin, maar samen met hun begeleiders in een hotel. De samenwerking tussen onze leerlingen en de Spaanse leerlingen met speciale behoeften, gaf nog een extra dimensie aan dit project. Interessant voor ons leerkrachten was dat alhoewel deze kinderen “different” zijn ze toch “still the same” zijn dan onze kinderen. Ook onze leerlingen hebben dit zo ervaren.

Hoe gingen we tewerk voor de film, ons project? In elk van de vijf landen werd een ‘project meeting’ -week georganiseerd. Alvorens naar een land af te reizen maakten de leerlingen in België een film van een tiental minuten over het land in kwestie. Aan de hand van interviews probeerden we te achterhalen welke vooroordelen er in België over dit land leven. Een gelijkaardige film werd in de andere landen gemaakt. Ter plaatse in het gastland gingen we opnieuw met filmcamera en een reeks vragen de straat op om aan de plaatselijke bevolking deze vooroordelen voor te leggen zodat ze eventueel konden weerlegd worden. Daarna werd in het gastland al het filmmateriaal samengevoegd tot een film van een tiental minuten over dit gastland. Een immens werk. Vooral tijdens de laatste project meeting in Spanje was het een race tegen de klok. Er werd vaak aan de film gewerkt tot in de nachtelijke uren. Alles moest immers klaar zijn want het was onze laatste bijeenkomst. Zo zijn we uiteindelijk gekomen tot een eindfilm van ongeveer vijftig minuten waarin we vooroordelen over Tsjechië, Polen, Turkije, Spanje en België leren kennen. Tegelijkertijd worden deze vooroordelen dus weerlegd, of net niet weerlegd. Op vrijdag 1 juni 2012 werd de afgewerkte film in Dilsen aan de leden van de inrichtende macht en aan de collega’s leerkrachten voorgesteld.


18 [ I N T E R V I E W ]

Guy Jacobs: “Het is enorm boeiend om een Nationaal park in je achtertuin te hebben.” DOOR LAURE JACOBS

EN

MARA CLAESSENS (3A)

Deze keer interviewden we Guy Jacobs. Hij is kinesist en in zijn vrije tijd is hij ranger in het Nationaal Park Hoge Kempen. Guy Jacobs heeft ons zijn rangeroutfit laten zien en de cursussen die hij moet kennen om ranger te kunnen worden, maar toch moet hij soms nog wel eens op bijscholing. We wilden graag wat meer weten over de taken van een ranger en de bijzonderheden die het park zo speciaal maken. U bent nu toch al enkele jaren ranger. Hoe is het nu eigenlijk om zo iemand te zijn? Het is enorm boeiend om de schoonheid van een Nationaal Park in je achtertuin te laten ontdekken door andere mensen. Hoe word je ranger? We hebben eerst een opleiding moeten volgen. Deze bestond uit een aantal theoretische lessen. Daarnaast kregen we nog een paar praktische lessen in de natuur. Als proef moesten we een activiteit begeleiden in het Nationaal Park. Moet je veel leren en kunnen voordat je ranger kan worden? Als je de cursus gevolgd hebt, weet je toch wel voldoende om met een groep op stap te kunnen gaan en om boeiende dingen te vertellen over natuur en het Nationaal Park. Maar er wordt toch gevraagd om regelmatig nog nieuwe bijscholingen te volgen zodat de informatie actueel blijft. Wat moet je zoal leren? Hoe het Nationaal Park ontstaan is, de geologie, welke planten en dieren er bedreigd zijn, wat er gedaan wordt om ze te beschermen, welke regels wandelaars en fietsers moeten respecteren in de natuur,… Bestaan er verschillende soorten rangers? Iedere ranger is een ambassadeur van het Nationaal Park, maar sommige rangers hebben meer kennis over bepaalde planten en dieren. Er zijn ook rangers die meer geïnteresseerd zijn in actieve opdrachten zoals schattentochten en GPS-tochten. Nog andere zijn sterk in belevingstochten.

Wat zijn de taken van een ranger? Eerst heet je de groep welkom in het Nationaal Park en geef je wat meer uitleg over dit park. Daarna vertel je hen over de vijf toegangspoorten. De belangrijkste opdracht is dat je de bezoekers een onvergetelijke dag bezorgt zodat ze iets bijleren over de natuur en respect krijgen voor deze natuur. In de VS hebben rangers Hebben jullie deze taken ook?

politietaken.

Neen, wij hebben deze taken niet. Deze taken zijn voorbehouden voor de boswachters. Zouden jullie dit wel willen? Liever niet, ik geef liever uitleg aan de bezoekers over de regels en waarom ze deze regels in dit natuurpark moeten respecteren. Is het rangerwerk vrijwillig of word je ervoor betaald? Het is vrijwilligerswerk, maar je krijgt een kleine onkostenvergoeding. Wat is het doel van dit park? Het doel van dit park is om bepaalde planten en dieren die met uitsterven bedreigd zijn meer kansen te geven, bepaalde biotopen te creëren voor dieren en planten van de rode lijst.1 Enkele voorbeelden van dieren en planten die op de rode lijst staan zijn de rugstreeppad, verschillende libellen, de gladde slang, rode dopheide, zonnedauw en jammer genoeg nog veel meer. Onlangs werd er informatie verspreid over een nieuwe toegangspoort aan de schachttorens van Eisden. Heeft het Nationaal Park nog verdere plannen? Binnenkort starten de bouwwerken aan de hoofdtoegangspoort van het Nationaal Park Hoge Kempen. Een verdere uitbreiding van de


19 biodiversiteit2 blijft ook interessant. En we hopen om het park nog verder uit te breiden. Hoe groot is het park t.o.v. andere nationale parken in de Benelux? Het park is vrij groot:

5700 ha groot, maar als

je dit park vergelijkt met alle andere nationale parken in de wereld is het vrij klein. Is dit park al UNESCO Werelderfgoed? Nog niet, maar de dossiers om hiervoor in aanmerking te komen, worden nu opgesteld. We zijn pas naar Wales geweest om te zien hoe je een dergelijk dossier het best aanpakt. We hopen dat het park over 6 à 7 jaar wel UNESCO werelderfgoed zal zijn. Hoeveel verschillende diersoorten komen er in dit park ongeveer voor? Er komen ongeveer een 7000-tal planten en dieren voor waarvan er heel wat op de rode lijst staan. Komen er in dit park dieren voor die alleen in dit gebied kunnen overleven? Spijtig genoeg wel. Sommige dieren- en plantensoorten zijn zo schaars geworden dat ze alleen maar in dit park kunnen overleven.

familie-uitjes en schooluitstappen waarbij je zelf kan kiezen wat de activiteit inhoudt. Ook het jaarlijks evenement 'Nature for Life' trekt 10 000 deelnemers. Weet u ongeveer hoeveel km fiets- en wandelwegen dit park telt? Er zijn in het totaal ongeveer 200 km wandelwegen. Ook is er een knooppuntennetwerk voor fietsers en een speciale uitvoering voor ruiters met hun paarden. Welke en hoeveel mogelijkheden heb je om het park te ontdekken? Je kan het park ontdekken te voet, met de fiets of met paard en kar. Je kan een dagwandeling maken maar er is ook een wandeling van poort naar poort waar je een aantal dagen over doet. U bent pas terug uit Wales. Waarom was u daar en wat heeft u daar allemaal gedaan? We zijn er de ‘Forgotten Landscapes’ gaan bekijken. Dit zijn valleien waar vroeger aan mijnbouw werd gedaan, maar na stopzetting van deze ontginning herstelt de natuur stilaan haar evenwicht. Er zijn al talrijke projecten opgestart om meer bezoekers bij de natuur te betrekken en zodoende meer werkgelegenheid te creëren.

Organiseert het park ook activiteiten? Heel regelmatig organiseren we activiteiten waar iedereen aan kan deelnemen zoals een smakenwandeling, een fietstocht, een wandeltocht waarin oude verhalen worden verteld,… Je kunt ook een activiteit boeken voor

Na ons interview bedankten we Guy Jacobs voor de tijd die hij heeft vrijgemaakt voor ons interview. Hij was een sympathiek persoon om te interviewen. We vonden het een zeer fijn gesprek en we hebben er zeker iets uit geleerd!


20

[ S P O R T ]

SHD en Stedelijke bouwvakschool voetballen samen in één team DOOR MARCEL VANDEWEERD

Op woensdag 25 april 2012 organiseerde Special Olympics Belgium haar jaarlijkse “Happy Football Day” op de terreinen van voetbalclub Hades te Hasselt. Eén van de onderdelen van dit groots evenement ( 50 deelnemende ploegen) was de “Unified School Trophy”: een competitie tussen “koppelscholen”: d.w.z. ploegen samengesteld uit leerlingen van én ASO-onderwijs en BuSO-onderwijs. Dit werd zowel voor onze eigen studenten als die van de buren van de Stedelijke Bouwvakschool een zéér leerrijke en boeiende ervaring, wat uiteindelijk ook de bedoeling is van het ganse project. Die woensdag leken onze spelers wel “een patent” te hebben op een 2-1 resultaat want hun 3 eerste wedstrijden wonnen ze telkens met 2-1. Tegen Beringen, Sint-Truiden en Lommel wonnen we telkens met het kleinste verschil. Blijkbaar wilden ze de spanning erin houden want er werden nogal wat kansen verkwanseld om de score nog op te drijven. Tegen Hasselt tenslotte was “de pijp ver uit” en verloren we met 5-2. Maar niet getreurd: deelnemen was hier zeker belangrijker dan winnen en bovendien veroverden onze jongens ook nog de “Fair play trofee” waarvoor onze hartelijke felicitaties!! Nog een woord van dank aan collega Eddy Knoops van de Stedelijke Bouwvakschool voor de schitterende samenwerking! Ook nog een dikke proficiat aan Stijn Curvers, Yentl Knoops, Bert Greyn, Kristof Vrijsen, Nick Sale en Jonas Dewael die een ganse woensdag het beste van zichzelf gaven!! Een trotse leerkracht L.O. was erbij en zag dat het goed was.


21

[ C R E A T I E F ]

PoĂŤzie: Een levendige lente DOOR HANNE JEURISSEN (2G)

Levendige lente Nieuw leven begint als van een kind met bloemen die openbloeien tussen de grazende koeien. De zon mag de plaats van de wolken lenen en de regen is verdwenen. Zalig om onder die blauwe hemel te duiken, aan een grasveld vol met tulpen te ruiken, te genieten van het vogelgefluit en dat sappige fruit. Alle zorgen zijn voorbij: wat maakt de lente vrij!


22

[ C U L T U U R ]

Wanhopige leraar op school DOOR KRISTIEN RUTTEN

Op 24 april toveren medewerkers van theatergezelschap Laika het lokaal van humane wetenschappen met de nodige technologische aanpassingen om tot scène. Een aantal leerlingen van de derde graad zijn tegelijk publiek en medeacteurs. Het hoofdpersonage in “Het gevecht van De Vocht” is een leraar Duits die de schuld krijgt van de zelfmoord van één van zijn leerlingen en die tevergeefs probeert om zijn klas en zichzelf opnieuw onder controle te krijgen. Een aantal leerlingen van 5E reageerden:

Het was een zeer goeie acteur. Hij kon zo een echte leerkracht Duits zijn.

Ik vond het een zeer goed stuk. De acteur had het publiek waar hij het hebben wou. Hij speelde zijn rol heel goed en betrok zijn publiek goed in het stuk.

De man kon goed acteren en het stuk was ‘vies begaaid’.

Het toneel was aangrijpend. Het deed je nadenken en het was ook grappig.

Het toneel was goed uitgewerkt. De expressie van de man was uitmuntend. In het begin was het moeilijk om als leerling in je rol te blijven en het was jammer dat we niet wisten hoe het uiteindelijk afliep met de leerkracht.


23

[ P R O J E C T ]

Turkey may we have your points please? DOOR ELVEDA CANDAN

My name is Elveda Candan and I am the Comenius Language Assistant in the school of “Stedelijke Humaniora Dilsen”. I have been here for four months and I will stay until the end of June. I am a math teacher for the students between the ages 12 and 15. Until now, I have been really happy to be here because I am learning the culture of Belgium and I have some close friends in Belgium. I am attending 14 lessons each week. I am teaching math lessons for second grades in English. At the beginning, teaching mathematics in English was not so easy for me but now I feel more comfortable while talking in English. Besides, I could observe that during the first weeks of my assistantship, the students did not want to ask me questions about the subject but now they are more willing to ask. In addition, I am attending statistics courses for the fifth grades. Actually, I am not a statistics teacher but I am trying to assist the teacher by using my knowledge from the university. In Turkey, for the students between the ages 12 and 15, we only teach basic things like the meaning of mean, median and mode. Therefore, sometimes it is also hard for me to explain some points in the statistics course. Moreover, I am attending French courses; sometimes I am only observing the students, sometimes I am trying to help them individually while they are doing their exercises and sometimes I am trying to help the teacher to correct the exams. In addition to attending courses, one of my responsibilities here is presenting Turkish culture. Until now, I have prepared Turkish dishes for “The Open Door Day” of the school. I have also brought some cultural stuff from Turkey related to our wedding ceremony, our religion and our traditions and I prepared a Turkish table for that day. I made a presentation about Turkey this week. I explained the foundation of Turkey, our national holidays, our folk dances, our traditional instruments and the popular sports in Turkey. I also showed some videos about our culture. Lastly, I tried to help the Comenius team to prepare their Project. Every week, on Tuesday, I participated in the Comenius meetings. I went to Spain and the Czech Republic for the project meetings.

I think this is the best experience I have ever had because I found a chance to meet people from different cultures and I tried to get in contact with people in English, another language than my mother tongue. Thus, I also found a chance to improve my English. I hope that the teachers were also pleased to accept me to their courses.


24

[ C R E A T I E F ]

Kart DOOR ARNE HOUBREGTS

Speciaal voor de schoolkrant maakt Arne Houbregts uit 1A deze strip over de spannende kartrace tussen Arne en Sjoerd.


25


26

[ P R O J E C T ]

Prêt à gouter sluit haar deuren. DOOR IVO AERTS

Ook dit schooljaar was er een leeronderneming actief aan de SHD. De tien leerlingen van 6 handel en hun leercoaches mevr. De Haes en mevr. Zwakhoven hebben er weer een druk maar leerrijk jaar opzitten. Prêt à gouter zorgde voor een hapje tijdens de middagpauze voor menig leerling en leraar. We waren te gast tijdens de afsluitende receptie en zagen alleen maar stralende gezichten. Kan ook niet anders: de hapjes en drank waren super. De verantwoordelijke van UNIZO deed er nog een schepje bovenop: onze leerondernemers werden verdienstelijk gehuldigd voor hun opgedane kennis en vaardigheden en kregen de titel van beste leerondernemers van Limburg. Proficiat! Als klap op de vuurpijl schonken ze een deel van hun winst aan het goede doel. Enkele sfeerbeelden van de afsluitende receptie bewijzen het enthousiasme en de tevredenheid. We wensen deze jonge ondernemers nog veel succes in hun carrière.


27

[ E X C U R S I E ]

Vijverpret DOOR KRISTIEN RUTTEN

Les krijgen in het nieuwe labo van biologie lijkt me leuk, maar het is nog leuker om de beestjes en de plantjes waarover je tijdens de biologieles geleerd hebt in het echt te gaan bekijken. De vierdejaars keerden de vijvers van De Wissen binnenstebuiten en ontdekten een heleboel plantjes die hen eerder nog niet waren opgevallen, tal van kleine torretjes, wormpjes en kikkervisjes. Enkele sfeerbeelden: Ra, ra van wie zijn deze prachtige benen? Zoals je ziet, waren sommigen al beter uitgerust dan anderen om de natte biotoop te lijf te gaan.

Sinds die mooie dag in mei zijn Silvana, Wouter, Julie en Ellen gek van kikkervisjes.

Lars toonde zich een expert in ‘vijverscheppen’.


28

[ P R O J E C T ]

Olyfran DOOR LISELOTTE GERAETS

EN

LAURIEN GEEBELEN

Op woensdag 7 maart 2012 namen we deel aan de eerste ronde van de Olyfran-wedstrijd in onze school, dit al voor de tweede keer. Natuurlijk was de olympiade iets makkelijker dan vorig jaar, omdat wij als vierdejaars een jaartje meer Frans hebben gehad ten opzichte van de vorige keer. Klas 4D is de absolute ‘winnaar’ van deze eerste ronde, met drie deelnemers die het volledige podium bezetten. Liselotte Geraets eindigde eerste met 72 punten en won een filmticket, Laurien Geebelen eindigde tweede met 69 punten en Pieter Seyssens sloot het podium af met 61 punten. Geertrui Goiris was de eerste derdejaars met 55 punten. Jammer genoeg raakte geen enkele SHD’er van de tweede graad in de tweede ronde van Olyfran. Peut-être l’année prochaine?

W

ist je dat…

…we einde april met onze vijfdes door Dilsen-Stokkem trokken? …zij vooral met de visie op het Ruimtelijk Structuurplan van Dilsen geconfronteerd werden? …onze leerlingen zo theorie en praktijk aan elkaar toetsten? …de begeleiders, E. Rzumovkaja en I. Aerts vooraf op verkenning gingen bij de dienst Ruimtelijke Ordening van de stad? …er een schat aan materiaal digitaal ter hand werd gesteld waarvoor dank? …de weergoden ons gunstig gezind waren zodat we droog op pad konden? …het ook voor mevr. Raumovskaja een leerrijke kennismaking werd met onze stad? …onze derdes einde mei naar Aken en Maastricht trokken? …deze steden geen geheimen hebben meer voor hen? …het dankzij het enthousiasme van de leerlingen boeiende en leerrijke excursies werden? …collega Peeters een goede fietshersteller is? …hij een loszittende pedaal onmiddellijk kan vastzetten? …de betrokken leerling op terugweg van de sportdag de fiets van mr. Peeters kreeg om zijn terugweg verder te zetten?


29

[ C U L T U U R ]

1E goes Classic! DOOR IRIS JAMAERS

Op dinsdag 24 april 2012 vertrok klas 1 E naar Brussel om een concert van het Nationaal Orkest van Vlaanderen bij te wonen. Leerkracht wiskunde juf. A.Coenen (en tevens titularis van klas 1 E) won deze wedstrijd via Klasse. Slechts een selecte groep van 700 leerlingen kreeg deze unieke kans! Het was een geslaagde uitstap met een fantastisch concert. De leerlingen waren laaiend enthousiast en ze waren uiteraard Juf. Coenen ook zeer dankbaar voor deze unieke ervaring!


30

[ C R E A T I E F ]

Les saisons des élèves DOOR

DE LEERLINGEN VAN HET EERSTE JAAR

L’été J’aime l’été, parce qu’on a deux mois de congé. Il fait beau et je ne dois pas étudier à mon bureau. Pas de professeurs ni de livres. Je peux faire ce que je veux et je suis tout le temps heureux! (Thomas 1E)

L’hiver Janvier, c’est le mois et maintenant il fait froid. L’hiver, c’est la saison. Il fait chaud dans la maison. La neige tombe, le jardin est blanc. Non, ce n’est pas le printemps! (Jarno 1E)

L’automne Il fait froid, il fait chaud. Les arbres sont si beaux. Les feuilles oranges et brunes. A travers les nuages, je vois la lune. Quand tout est comme ça, L’automne est là! (Daan S, 1E)

L’été C’est l’été! Oh la la, qu’il fait beau! C’est le soleil qui brille. Il fait très très chaud! C’est la saison de mon anniversaire, C’est une période très très claire. En été, ce sont les vacances. Alors, on nage et on danse. Dans l’arbre on entend le coucou. Et je te donne un grand bisou. (Max, 1E)

L’été Moi, j’aime beaucoup l’été Et cette année je vais rêver. du soleil et des belles vacances, à la mer ou en France en Italie en avion… Je voudrais partir immédiatement! Youpi, le printemps est presque parti Mais… cet été, je pense que je reste ici! (Hanne, 1H)

L’été J’aime l’été, le soleil sur l’eau. En été, il fait chaud. Il n’y a pas de nuages, mais tout le monde est à la plage, à la mer ou en bateau… En été l’air est si chaud. Maintenant il fait nuit et mon poème est fini. (Simon, 1H)


31

Le printemps, C’est la saison des fleurs, avec beaucoup de couleurs! C’est la saison des oiseaux, avec leurs oeufs dans le roseau. C’est la saison du premier soleil et un grand essaim d’abeilles. C’est une saison si jolie. Au printemps, le monde est un paradis! (Sander, 1H)

L’été Ce sont presque les vacances, J’ai donc peu de patience. C’est une belle saison, Je mange parfois un melon. Le soleil brille et il fait chaud. Puis je peux nager dans l’eau. Pour moi, l’été peut rester et nous pouvons rire et jouer! (Kaat, 1H)

L’été C’est la période des vacances. Le soleil brille en abondance. Il fait beau et chaud. La température de l’eau nous donne envie de plonger. Et après un saut dans la piscine nous mangeons des glaces divines! (Charlotte, 1F)

Le printemps De toutes les saisons, J’aime le printemps. Le soleil est jaune, le ciel est bleu. Les fleurs s’ouvrent peu à peu. Les arbres sont verts et beaux et surtout il fait chaud. Les oiseaux chantent. Je veux sortir. Le printemps me fait plaisir. (Isabelle, 1F)

L’hiver Le paysage est blanc, Il fait très beau. L’hiver, bravo! Boire un chocolat chaud. Les longues soirées… …. le poêle agréable. C’est formidable! (Janah, 1F)

Le printemps Ecoutez, écoutez, écoutez, La mésange chante dans le bois. Elle construit son nid. Ecoutez, Le narcisse répand son parfum. Il grandit dans le jardin. Ecoutez, Le soleil souffle un air doux. Il me sourit. Chuuut, taisez-vous, L’hiver se couche calmement. Le printemps arrive. (Yann, 1H)


32

[ V I P S ]

Japanse delegatie bezoekt SHD DOOR IVO AERTS

Op donderdag 3 mei bracht een Japanse delegatie een werkbezoek aan de SHD. Dat onze school reeds voor het 5de jaar op rij CLILt, is nu in Japan zelfs geweten. We schrijven september 2007 wanneer we van start gaan met CLIL of Content and Language Integrated Learning, vakinhoud aanbieden via een vreemde taal – Engels aan de SHD – volgens de CLIL-methodologie. In Limburg is de SHD hierin pionier en enige school met dit aanbod in de derde graad. Een 9-koppige Japanse onderwijsdelegatie, 3 medewerkers van het Vlaamse departement onderwijs en prof. P. Van de Craen, CLIL-goeroe van België en zijn assistente van de VUB werden gedurende bijna 3 uren ondergedompeld in het CLIL-bad. Leerlingen van de derde graad wetenschappen wiskunde en humane wetenschappen, de studierichtingen waarin CLIL wordt aangeboden aan de SHD, brachten via diverse presentaties, workshops en lessen hun opgedane kennis en ervaringen naar voren en dit voor het oog van diverse Belgische en Japanse camera’s. Fractalen kennen geen geheimen meer voor Noah, Sofie, Sarah en Jesse. Daarna brachten Lilit en Matthijs Asgar II in het labo Science. En collega Moors wist iedereen te verbazen tijdens Human Science. Zijn studenten bleven er zelfs een 9de lesuur voor. Aan de hand van een powerpointpresentatie en een panelgesprek achteraf werden de Japanse docenten en professoren volledig meegezogen in de CLIL-methodologie. Hun honger naar onze ervaringen was zeer groot en ons aanbod werd dan ook aardig gesmaakt net als de aansluitende lunch met een dessert overgoten met Belgian chocolats. Als straks onze CLIL-methodologie Japan bereikt, kan ons Vlaamse onderwijs niet meer achterblijven en zal ons aanbod zeker uitbreiden.

Lilit en Matthijs brachten Asgar II in het labo Science

Profs of Tokyo University of Foreign Studies tijdens het panelgesprek


33

[ P R O J E C T ]

People for People schenkt 305,27 euro aan WereldOuders DOOR

ANOUAR HABANI

De leerlingen uit 4G van de Stedelijke Humaniora Dilsen hebben zich dit schooljaar druk bezig gehouden met het JIEHA-Project. Dit project zorgt ervoor dat de leerlingen op zelfstandige basis een onderneming leren opstarten en runnen. Tijdens de lessen bedrijfseconomie vergaderden ze twee uur per week. Door de goede voorbereiding zouden we alles goed kunnen laten verlopen. De naam People for People hangt samen met ons goed doel, namelijk WereldOuders. Dit doel vonden we perfect, zodat we kansarme kinderen kunnen helpen om ze een toekomst te geven. “We hebben voor dit doel gekozen omdat het goed samenhangt met onze naam. Mensen voor mensen”, zegt Luciano Pirson. We hoopten dat we met het verkopen van FaireTradeproducten genoeg winst zouden ophalen voor WereldOuders. Onze eerste twee verkoopdagen gingen door op school zelf. De eerste was op de mensenrechtendag en vervolgens op de markt in Eisden. “We zijn fier dat onze verkoopmomenten meer opbrachten dan andere jaren”, gaat Glenn Billen verder. “Ook al was het soms stresserend en moeilijk, samen staan we sterk”, vat Joey Verbeek samen. We zijn zeer blij dat we onze gehele winst van 305,27 euro volledig kunnen schenken aan WereldOuders. Op 25 mei hadden de leerlingen hun eindpresentatie waar ze de ouders, leerkrachten, directie en hun goede doelen hun project uitlegden en het totaalbedrag bekend maakten.


34

[ P R O J E C T ]

Met Comenius naar Tsjechië DOOR

DE LEERLINGEN VAN COMENIUS

Zondag, 12 februari 2012 Om 8u30 verzamelen we aan de school om gezamenlijk te vertrekken naar Aken. Sommigen zijn nog een beetje moe, maar we hebben er allemaal zin in. Het belooft wel een lange treinreis te worden en we moeten 2 maal overstappen, maar dat hebben we er allemaal voor over. Na het sleuren van de koffers, het zoeken van de sporen en de zitplaatsen en na vele uren in de trein komen we aan in Furth im Wald, waar we opgehaald worden door onze Tsjechische partners. Na zo’n 20 minuten in de auto komen we aan in Domazlice waar we de rest van de week zullen verblijven. Maandag, 13 februari 2012 Na ons eerste nachtje in Tsjechië worden we om 9u verwacht op school. De kennismaking verloopt alweer wat vlotter en het weerzien met onze comeniusvrienden is weer een feit. Eerst krijgen we een show, opgevoerd door de leerlingen van de school en daarna, terwijl de leerkrachten vergaderen, houden wij ons creatief bezig. In groepjes van 4 tekenen we de letters van comenius op grote papieren. Daarna moeten we elkaar tekenen en er iets bijschrijven wat we over deze persoon al te weten zijn gekomen. Ook wordt ons vanalles lekkers aangeboden zoals taart, thee en koffie. Na deze activiteit gaan we aan tafel, daarna bekijken we de films en krijgen we een rondleiding in de school. Het grote verschil met onze school is toch wel hun mini-dierentuin met hamsters, cavia’s, konijnen, muizen, ratten, hagedissen en slangen. Na school gaan we met de hele groep gezellig iets drinken. De eerste dag was al geslaagd. Dinsdag, 14 februari 2012 Op dinsdag 14 februari 2012 moest iedereen van ons COMENIUS- team weer vroeg uit de veren om, na een uitgebreid ontbijt, weer aan de slag te gaan. Toen we op school aankwamen, hebben de Tsjechische leerkrachten en leerlingen ons toegelicht wat wij op deze Valentijnsdag in 2012 zouden gaan doen. Een half uurtje later zijn we in verschillende groepjes vertrokken naar specifieke delen van Domazlice en omstreken om daar te gaan filmen. Zo kwamen we weer een stapje dichter bij ons definitief eindproduct, namelijk de film. Toen iedereen klaar was met filmen en terug naar school was gekomen, zijn we in de kantine van de school onze buiken vol gaan eten! De Tsjechische leerlingen klaagden over het eten in de schoolkantine, maar daar hadden onze Belgen blijkbaar geen last van, iedereen at zijn bord netjes leeg. Na het middageten zijn we dan op verkenning gegaan in Domazlice en werden we gegidst door een leraar Duits van de Tsjechische school. Hij vertelde heel wat over de plaatselijke toren en de zogenaamde man met de bel, en de filosofie die bij deze rare figuur hoorde. Ook zijn de leerlingen


35 van het COMENIUS- team in de toren gegaan om van het uitzicht te gaan genieten. Later op die dag hadden we wat vrije tijd en hebben we een stevige wandeling gemaakt naar een grote plas, net buiten Domazlice. Daar hebben wij allemaal eens op echt natuurijs kunnen schaatsen! Onze Turkse medestudenten hadden nog nooit eerder geschaatst en dit zorgde dan ook weer voor het nodige gelach. Natuurlijk kon het niet uitblijven dat een van onze studenten een flater zou begaan... Zo wou Lise over een droogstaand beekje springen, waarbij ze uitschoof en zo met de voeten de lucht in terug rolde. Toen iedereen een beetje last van de voeten had, zijn we terug naar de school gegaan. In de school stond er een stereoset klaar om gebruikt te worden. Dit alles eindigde dan in een leuke zangavond!

Woensdag, 15 februari 2012 Terwijl de romantische gekte nog vrolijk doorvloeide, stonden wij, dappere Belgen, voor het krieken van de dag aan de school van Domazlice. Toch was de romantiek nog niet volledig overgewaaid: we zouden namelijk naar het prachtige Praag gaan. Zelfs het barre weer en de sneeuw hielden ons niet tegen. De lange busreis werd meer dan gecompenseerd door de eerste blikken die we op het Praagse paleis konden werpen. 3 uur heeft het geduurd voor we dan eindelijk uitstapten bij het paleis van de president, dat werd bewaakt door bewegingsloze presidentiÍle wachten. Ook opvallend is dat in en rond het paleis geen enkele Europese vlag te bespeuren valt, aangezien de president geen voorstander is van de Europese Unie. Aan de andere kant ervan ligt een prachtige grote, gotische kathedraal. Omdat het steeds harder sneeuwde, ging iedereen schuilen in de kerk. Binnen in deze majestueuze kerk konden we de beeldschone lichtinval door de glas-in-loodramen bezichtigen. Terug buiten wandelden we allemaal voorzichtig verder. Na een korte stop met veel foto’s, liepen we verder naar beneden over de gladde trappen, naar het Comenius museum. In het museum konden we door middel van een pennenproef, met een echte veer, onze kalligrafische talenten tonen. Hierna mochten we de rest van het museum bewonderen waarbij we meer te weten kwamen over JanAmos Comenius. Na ons kort museumbezoek moesten we buiten terug de barre kou trotseren. Na de lunch werden we meegenomen naar een van de bruggen van Praag. Een brug waar, doorheen de geschiedenis, behoorlijk wat gebeurtenissen hadden plaatsgevonden. Een hiervan is bijvoorbeeld een Tsjechische koning die van deze brug af is gegooid, en zo ter dood gebracht. Op deze plaats staat nog altijd een klein beeldje waar ieder jaar honderden mensen een wens doen. Een paar meter verder staat een kruisbeeld van Jezus, waar enkele jaren geleden een rijke Jood zijn behoefte deed. Als straf moest deze in gouden letters een verering van Jezus aanbrengen (wat joden toen, en nu nog, als zeer beledigend ervaren). Aan het einde van de brug staat


36 een toren. Ook hier heeft zich een historische gebeurtenis afgespeeld. Hier werden namelijk aan het begin van de 30-jarige oorlog de hoofden tentoongesteld van de vooruitstrevende Tsjechen. Nadat we de brug verlaten hadden maakten we een wandeling door de prachtige hoofdstad om een kerk te bezoeken. Deze kerk werd gekenmerkt door een prachtige klok die de toren sierde. We waren net op tijd om de klok te horen luiden en een prachtig schouwspel van beeldjes te aanschouwen. Als verrassing kregen we na dit schouwspel ook nog een live trompetspel te horen. Hierna werden we meegenomen naar een plein, en kregen we de kans om iets te ondernemen waar iedereen al de hele dag naar uitkeek: shoppen. Uiteraard kregen we uitgebreid de kans om ons te amuseren in de gezellige souvenirwinkeltjes. Enkel het Hard Rock Café bleek een hele uitdaging om te vinden in de gezellige kronkelstraatjes van Praag. Helaas kwam aan dit shoppen ook een eind, en moesten we ons verzamelen aan het standbeeld aan de andere kant van het Wentzeslasplein waar we 2 uur eerder werden losgelaten. Op tijd komen was niet voor iedereen vanzelfsprekend, maar uiteindelijk zaten we dan allemaal moe, maar voldaan terug op de bus naar Domazlicé.

De oude klok van de kerk in het centrum van Praag. Juf. Vaes probeert te schrijven met een echte veer in het Comeniusmuseum.

Donderdag, 16 februari 2012 Zoals elke dag, spraken we ook vandaag af aan de school. Maar dit keer zouden we echt les gaan volgen. We werden allemaal naar een of ander klaslokaal gebracht en kregen les in het Tsjechisch. Van de leerstof vingen we niet zoveel op, maar we hebben wel veel geleerd over de verschillen tussen de Belgische en Tsjechische schoolmethodes: als men in Tsjechië in het eerste jaar leert dat John Stuart Mill het boek “On Liberty” schreef, dan kan dat in het zesde nog gevraagd worden. Ook worden GSM’s en eten in de klas toegestaan. Na het eerste lesuur ging een select groepje naar het gemeentehuis van Domazlice. De anderen woonden een les biologie en wiskunde bij. Na een korte wandeling stonden we voor het stadhuis. We werden ontvangen in een prachtig gedecoreerde zaal. Terwijl wij op de burgemeester wachtten, waren onze studenten op school er getuige van hoe Tsjechen een schriftelijke overhoring maakten. Na de biologieles werden er zelfs tafels bij elkaar gezet en er werd wat tafeltennis gespeeld. De burgemeester trad plechtig en begeleid door klassieke muziek de zaal binnen. Er werd gesproken over de historische verbanden tussen Tsjechië en de andere partnerlanden en andere interessante onderwerpen. Alles werd voor ons vertaald omdat de burgemeester geen Engels sprak.


37 Uiteindelijk kregen we nog een meertalig boek over Domazlice en een stuk typisch Tsjechische taart, waarvoor we de burgemeester bedankten. Daarna wandelden we terug naar de school. We kwamen terug samen met de andere groep, die net wiskundeles had gevolgd.

Vrijdag, 17 en zaterdag, 18 februari 2012 We moesten vroeg opstaan om naar het station in Domazlice te gaan. Met de trein gingen we naar Pilsen. Ze hadden ons namelijk al verteld dat we hier tot 14.00 uur konden shoppen. Eenmaal aangekomen in het shoppingcentrum verdeelden we ons in kleine groepjes. Na het shoppen maakten we een wandeling in het stadscentrum van Pilsen. Om stipt 14.00 uur namen we samen de trein naar Domazlice. In Domazlice ging iedereen naar zijn of haar gastgezin. Om 18.00 uur spraken we af aan de bowling. Hier konden we bowlen met de hele groep. Helaas was een van de Tsjechische partners ziek en kon dus de hele avond niet komen. Na het bowlen verrasten de Tsjechen ons met een afscheidsfeestje in een leegstaand appartement een straat verder. Dit hadden ze heel mooi versierd en er waren muziek, hapjes en drankjes. Zaterdagochtend was het eindelijk zo ver: vertrek naar BelgiĂŤ na 7 dagen een andere levensstijl te hebben gehad. Het afscheid was moeilijk en zo zijn er bij iedereen ook traantjes gelaten. In de trein werden alle fijne momenten nog eens overlopen en zo zijn we tot het besluit gekomen dat dit een unieke ervaring was!!


38

[ R E P O R T A G E ]

Italië 2012 DOOR MARCEL VANDEWEERD

Van woensdag 28 maart tot vrijdag 6 april reisden onze laatstejaars, naar jaarlijkse traditie, door Italië. Het werd, zowel voor de leerlingen als voor de begeleiders, een fantastische ervaring. Heel veel gezien, veel plezier gemaakt, nieuwe vrienden en vriendinnen gemaakt, kortom een reis om in te kaderen!

De klassieke groepsfoto, de laatste avond, net voor de afreis vanuit Venetië.


38

Leuke bende, prachtig zicht op Firenze. De sfeer zat er helemaal in op de Piazza Michelangelo. De begeleidende leerkrachten in het Colosseum. Juf Jamaers ontbreekt. Zij staat achter de camera.

Acht knappe gasten aan het koele strand van Lido di Jesolo.

Willem en Thomas (ook knappe gasten,nvdr) trotseerden de koude golven. Een heerlijke kick!


38

Voor juf Gorissen was de Italiaanse keuken niet altijd even geslaagd. Hier heeft ze blijkbaar wel iets op de kop kunnen tikken dat haar bevalt!

Ook dat hoort bij de taken van de begeleiders: een nachtshift voor de dames Hoffmeister en Jamaers.


41

[ U I T

D E

O U D E

D O O S ]

The show must go on‌ ook na de lesuren! DOOR KRISTIEN RUTTEN

Het zijn de personeelsfeesten van vroeger niet meer! Hier zie je hoe mr. Drykoningen en juf Schoffelen het beste van zichzelf gaven op een personeelfeest in Aldeneik ergens halfweg de jaren 90. Mr. Drykoningen speelt de cameraman van Jambers en juf Schoffelen imiteert blijkbaar Nana Mouskouri. Het mag duidelijk zijn dat het entertainmentgehalte met de jaren alleen maar gestegen is!


42

[ R E P O R T A G E ]

Opendeurdag 2012


42


16

[ R E P O R T A G E ]

Jodelahiti, de vijfdes in de bergen DOOR KRISTIEN RUTTEN Sneeuw, zon, Gemütlichkeit, maar ook zware fysieke inspanningen. Pakken sneeuw vielen er dit jaar en daar mochten onze vijfdejaars van meegenieten. Er lag nog genoeg om de eerste lessen te doorspartelen in het lager gelegen Zell am See. Na een dag of twee ervaring konden we naar Kaprun. De zon en de blauwe hemel zorgden voor adembenemende uitzichten en heerlijke terrasmomenten. Hele dagen les volgen in zo’n omgeving is natuurlijk heel wat leuker dan in een klaslokaal. De skimonitoren kregen zowat iedereen aan het skiën of snowboarden al kostte dat bij zowel de leerlingen als de monitoren soms bloed, zweet en tranen. Maar sporten is gezond, nietwaar? De leerkrachten LO kunnen tevreden zijn.

Beginners en doorbijters Laura en Gill leerden in Kaprun behoorlijk skiën.


17

Even rusten was soms wel nodig.

Wachten op de skibus.


46

[ S P O R T ]

Als modder en pech je bondgenoten zijn… DOOR IVO AERTS Op vrijdag 1 juni organiseerden onze collega’s LO weer de jaarlijkse sportdag. Alle activiteiten werden tot in de puntjes voorbereid. Ondergetekende had de eer mee te fietsen met onze derdes naar Orshof in Neerglabbeek. We waren nog geen kilometer ver of de pech begon al. Een buitenband volledig van het fietswiel af. Betrokken fiets en fietster hadden mekaar die morgen na drie jaar opnieuw ontmoet. Rust roest, werd hier opnieuw spreekwoordelijke waarheid. En dan was dit geen alleenstaand geval. Meerdere leerlingen hadden in maanden niet meer gefietst. Blijkbaar zijn bus en auto hun bondgenoot en zijn papa en/of mama steeds taxi van dienst. De uitspraak van de dag gaan we jullie dan ook niet onthouden: “Sommige leerlingen hebben de conditie van mijn dikke teen”, foeterde een collega. De gemiddelde fietssnelheid die we over de afstand Dilsen – Neerglabbeek bereikten was 11 km per uur. Snelwandelaars halen zelfs meer. Mr. Beckers, volgchauffeur van dienst, had ondertussen zijn wagen volgeladen met “pechdames” . Uiteindelijk geraakte iedereen er levend en veilig. Maar niet getreurd, hoe trager het fietsparcours werd afgelegd, hoe actiever iedereen was bij de diverse activiteiten. Samen in de ijskoude modder gaf menig gierend tafereel. En nadien evenwichts- en hoogteoefeningen, daar brak menigeen het zweet uit. Collega D. Moors met Chris, Jim, Kimberley, Shardée, Valerie, Axel en Dena op de evenwichtsbalk waarbij de vooropgestelde 15 seconden niet werden gehaald. Lachen en gieren is fantastisch, maar hiermee bereikten ze niet hun doel. Maar onze giechelende dames Lotte, Eline, Elke, Dorien, Chiara en Britt slaagden wel in hun opzet. Even ernst en goede afspraken en klaar is kees. Dus dames, proficiat en pas dit ook toe bij jullie studies en jullie geraken nog ver. Op de terugweg maakte Loreana nog eens kennis met de grond. Een flauwe bocht was er de oorzaak van. En bijna thuis was de fiets van Stef hem blijkbaar beu en hij smakte hem tegen de grond, kapotte knie en broek tot gevolg. Maar door al die pech zouden we bijna vergeten dat het voor iedereen weer een fantastische dag werd waar lijf en leden zeker wel bij varen. Er werd flink gelachen en gesport en dat is toch de vooropgestelde doelstelling van onze sportdag. Proficiat aan iedereen en we kijken al uit naar de volgende editie.


46


48

[ S P O R T ]

29

Scholieren SHD grijpen net naast provinciale titel zaalvoetbal DOOR MARCEL VANDEWEERD

Naar jaarlijkse gewoonte hadden we ook dit schooljaar ingeschreven voor de SVSzaalvoetbalcompetitie. Onze leerlingen van het 4de jaar werden jammer genoeg in de eerste ronde reeds uitgeschakeld, maar onze mannen van de 3de graad bleken over “Messi-achtige” capaciteiten te beschikken. Thuis in Dilsen op 18 april hadden we aanvankelijk toch héél veel moeite met de tegenstanders van Maaseik en PTS Eisden,maar uiteindelijk werden we toch nipt groepswinnaar. De week nadien in Genk speelden we een eerste schitterende wedstrijd tegen Voeren. Marco Janssen en Yassine Akharroub lieten prachtige technische staaltjes zien en namen de rest van het team mee op sleeptouw. Tegen , weeral PTS, werd het erg spannend in het slot: eindstand 3-3 zodat penalties moesten uitsluitsel geven. Keeper Jonas Dewael deed wat hij moest doen! Dolle vreugde en op naar de finale! Finale dus op woensdag 16 mei in de Alverberg te Hasselt. Finale echter in tornooivorm met 4 teams. Tegen Bilzen verloren we nipt met 2-1, tegen Zepperen wonnen we na een 3-3 met penalties maar tegen Hasselt hadden we weinig kans (5-1) Al bij al een schitterend parcours van onze jongens! Dat verdient een dikke proficiat!!

Op de foto : boven van links naar rechts: Meneer Vandeweerd, Jonas Dewael, Marco Janssen, Ruben Meus en Alexi Giannakidis Beneden: Lenz Van dommelen, Yassine Akharroub en Anel Hegic


49

[ E X C U R S I E ]

Tweedes ontdekken Brussel DOOR IVO AERTS

Ook dit schooljaar stond er weer een excursie naar Brussel voor de tweedes gepland. Het weer zat mee en de sfeer was voortreffelijk. Collega juf. Cretnik had weer kosten nog moeite gespaard en de excursie in de klas degelijk voorbereid. We schrijven 19 april 2012, 8.30u: klassen 2B en 2D in de bus met juf Cretnik en 2A en 2C bij de tekstschrijver. Onderweg geven we al een woordje uitleg over diverse landschapselementen en aan een vleugje politiek ontbreekt het niet. Maar we houden ons aan alle deontologische codes, dat kan van menig politici niet gezegd worden. Ministerpresident van de Vlaamse regering Kris Peeters geeft niet thuis op het Martelarenplein. Aan de overzijde waar de dames Lieten en Vanden Bossche zetelen, is het eveneens rustig. Dat kan je niet zeggen van de Nieuwstraat en de Grote Markt. En met een bende enthousiaste tweedes in je kielzog, is er van rust zeker geen sprake. Na een hap in de Quick of Mc Donalds, voor sommigen hét moment van de dag, nemen we de metro naar de Europese wijk. Met meer dan 80 jongeren en begeleiders in één keer de metro nemen is een belevenis op zich. Juf Cretnik en ikzelf mogen weer ieder 40 keer een metroticket door het “prikklokje” voeren. Een jaarlijks ludiek tafereel. De dag nadien, 20 april herhalen we dit met klassen 2 E, F, G en H. De weergoden zijn ons minder gunstig gestemd. Maar dat kan de pret ook bij deze groep niet bederven. Robin (2E) zijn rugzak blijft steken tussen de metrodeuren of hoe een rugzak even het metrostel aan de ketting houdt. Ook dat leerden we hier. Veiligheid boven alles is ook hier het motto. Bij het verlaten van Brussel houden we nog even halt bij het atomium. Geen bezoek meer in de bollen dit jaar. De kostprijs is veel te hoog voor een blik op Brussel en dit met 2 uren fileleed voor de boeg. Zalig bronsgoen eikenhout in Limburg: rust en geen files, daar snakt een mens naar na 2 dagen Brussel. Maar voor onze tweedes kent Brussel nog weinig geheimen en dat is het opzet van deze excursies.


50

[ P R O J E C T ]

Minionderneming Twenty[5] sluit de boeken

.

DOOR MIA VAES

Op maandagavond 21 mei ’12 sloot minionderneming Twenty[5] het werkjaar af. De directie van Twenty[5] bracht tijdens de derde en laatste algemene vergadering van het jaar de aandeelhouders op de hoogte van de prestaties en het resultaat van een jaar ondernemen. Bij het begin van het schooljaar hadden de miniondernemers de zware taak op zich genomen om een reclame- en lifestylemagazine uit te geven. Niemand had hier ook maar enige ervaring mee. Alles moest uitgezocht, aangeleerd en ervaren worden. In totaal lukte het om twee edities op de markt te brengen. Tijdens de wekelijkse samenkomsten op woensdagnamiddag was het dikwijls een race tegen de klok om de deadlines te halen. Talrijke taken moesten verdeeld en uitgevoerd worden. Als belangrijkste taak was er het verzamelen van opdrachten van klanten die hun bedrijf wilden promoten via het lifestylemagazine van minionderneming Twenty[5]. Daarvoor moesten onze miniondernemers op pad en een stapje in de ECHTE bedrijfswereld zetten. Ze leerden daarbij dat het niet zo makkelijk is om een echte ondernemer ervan te overtuigen om een reclameopdracht aan hun toe te vertrouwen. Toch is het deze miniondernemers gelukt om voldoende bedrijfsleiders te overhalen om een opdracht te geven aan Twenty[5] en dit zelfs voor twee edities. Een andere taak was om er een echt lifestylemagazine van te maken dat interessant genoeg was voor een breed publiek. Ook hierin slaagden onze ondernemers. Behalve dit alles kwam er ook nog de administratie, de boekhouding, de loonberekeningen en de organisatie van de verkoop bij. De aandeelhouders hadden bij het begin van het schooljaar elk € 10,- in het bedrijfje geïnvesteerd. In totaal waren er 53 aandeelhouders. Minionderneming Twenty[5] vertrok dus met een startkapitaal van € 530,- Het werkjaar werd afgesloten met een positief saldo op de resultatenrekening. Hierdoor kan minionderneming Twenty[5] aan elke aandeelhouder € 11,19 terugbetalen. Proficiat aan alle leden van Minionderneming Twenty[5]


51

W

ist je dat…

…native speaker Jo Mills weer op bezoek was in onze school? …zij deze keer de vierdes een idee gaf van een CLIL-les? …zij de leerlingen allerlei bijbracht over de Olympische Spelen? …de leerlingen de les in het Engels goed konden volgen? …Jo ook weer erg tevreden was over het niveau van onze leerlingen? …we haar volgend jaar waarschijnlijk weer uitnodigen? …op 30 april onze laatstejaars een fantastische afsluiter van hun Italiëreis organiseerden in jeugdhuis De barak? …collega Lemmens zijn volledige filmmateriaal toonde? …er heel wat herinneringen werden opgehaald? …Elke, Eline en Lotte van 3A2 de grootste lachbekken van onze school zijn? …zij soms van geen ophouden weten? …Lotte soms tot tranen toe kan gaan? …zij op de sportdag wel sportieve prestaties neerzetten? …er in het fysicalokaal 10 nieuwe stroombronnen werden geleverd? …collega Geeroms zeer tevreden is? …dit extra didactisch materiaal onze leerlingen zeker ten goede komt? …ook dit schooljaar onze oudervereniging weer goed werk heeft geleverd? …ze samen met onze zesdes een fantastische eetdag organiseerden? …hun hulp bij Chrysostomos, Minirock, proclamatie, … enorm wordt gewaardeerd? …zij op 8 juni hun jaarlijkse souper organiseerden? …de uittredende leden toen in de bloemetjes werden gezet? …16 mei voor onze zesdes weer een belangrijke dag was? …zij die dag hun eindwerk verdedigden? …zij beloond werden voor hun zwoegen het voorbije jaar? …er opnieuw heel wat juweeltjes werden gepresenteerd? …we hopen dat ze door het maken van dit eindwerk heel wat ervaring hebben opgedaan i.f.v. toekomstige opdrachten in het hoger onderwijs? …het eindwerk voor enkele leerlingen een nachtmerrie werd? …maar ook zij hieruit leerden? …mevr. Lucas voor de juryleden ook dit jaar weer een maaltijd organiseerde? …de juryleden dit enorm weten te waarderen?


52

[ P R O J E C T ]

SHD en A.A.M, une nouvelle formule, un grand succès! DOOR KATRIJN STEYVERS

EN

MARIJKE CLAESSENS

EN

LEERLINGEN VAN HET VIERDE JAAR

A.A.M. Het zou de naam kunnen zijn van een nieuwe Franse rapgroep maar voor de verklaring van de afkorting blijven we in eigen land, namelijk in Brussel. Daar ligt in het hartje van de Europese wijk het Athénée Adolphe Max, een gerenommeerde Franstalige school waarmee onze school sinds 2001 taaluitwisselingen organiseert voor leerlingen van het vierde jaar. Van 2001 tot en met 2010 gebeurden deze uitwisselingen in klasverband: elk jaar was één klas van onze school te gast in Brussel en later in het schooljaar ontvingen wij één klas uit Brussel. Dit schooljaar veranderden we de formule om de uitwisseling aan te bieden aan alle vierdejaars en niet enkel aan één klas. Op een zonnige zaterdag in mei 2011 overlegden we op een terras in Leuven met twee enthousiaste leerkrachten Nederlands van het A.A.M., Madame Pascale Demeue en Madame Sandra Baugniet, en vonden we deze nieuwe formule: alle leerlingen van het vierde jaar mogen zich op vrijwillige basis inschrijven om in contact te komen met een Brusselse leerling en om twee uitwisselingsmomenten samen te beleven, telkens van donderdag tot zondag. Op donderdag en vrijdag volgen ze les, ’s avonds en in het weekend verblijven ze in het gastgezin. De voorbereidingen op de taaluitwisseling startten gelijktijdig in onze school en in Brussel tijdens de maanden september en oktober. Elke leerling stelde zichzelf uitgebreid voor in een e-mail. Onze leerlingen deden dit in het Frans, de leerlingen uit Brussel in het Nederlands. Dit initiatief om met elkaar in contact te komen, wierp snel zijn vruchten af: in elke klas voegden leerlingen hun eerste nieuwe Franstalige vrienden toe op Facebook en de verdere kennismaking kon beginnen. De volgende stap was een creatieve klasopdracht met als doel de school en de omgeving voor te stellen. Klas 4A trok er in groepjes op uit om beelden te maken van de Maas, het park, de sporthal, de bibliotheek, Maasmechelen Village, … Bij elk beeld gaven ze uitleg in het Frans. Ulrike Venken monteerde alle beelden, voegde aangepaste muziek toe en het resultaat was een prachtige reportage waar ze in Brussel nu nog over praten! De leerlingen van 4B lieten hun knutseltalent zien in een origineel plakboek met foto’s en teksten en in 4C maakten de leerlingen een verbluffende PowerPointpresentatie over onze school. 4DF2 gooiden hun creatieve opdracht over een andere boeg. Ze schreven een klein eenvoudig tekstje om de Brusselaars welkom te heten (“Bienvenue à SHD, nous sommes 4F et D”) en zongen deze tekst op de melodieën van Sexion d’Assaut (Désolé) en de Smurfen. Maarten Hamal zong telkens voor en Aram Abgaryan begeleidde zijn talentvolle klas op piano. In andere klassen van het vierde, bij ons en in Brussel, werd ook hard gewerkt aan originele presentaties om elkaar een idee te geven van de scholen en hun omgeving. In november schreven 35 geïnteresseerde leerlingen zich in, werden de “partners” aan mekaar toegewezen en in januari kwamen de leerlingen uit Brussel naar onze school. Een maand later gebeurde de uitwisseling in de andere richting: onze leerlingen vertrokken naar Brussel. Hoe deze uitwisselingen verliepen en ervaren werden, is te lezen in de enthousiaste reacties hieronder. We verklappen nu al dat de taaluitwisseling, na het succes van dit jaar, volgend schooljaar onder dezelfde formule voorgesteld zal worden. Dus, toekomstige vierdejaars, un échange linguistique, ça vous dit?


53 Reacties uit Brussel

De taaluitwisseling is iets dat iedereen zou moeten proberen. Het was heel interessant in hun klassen de lessen te volgen. Ik begreep niet alles. De leraars waren heel vriendelijk! Ik zag een andere school, groter en met meer leerlingen. Toen ze bij ons waren, spraken we altijd samen af, zelfs met de anderen die niet aan de taaluitwisseling deelnamen. In hun school zijn er te veel leerlingen om allemaal met ons te praten, maar Liesse en haar vrienden waren lief en vriendelijk voor mij. Het was heel tof en ik denk dat jullie een andere taaluitwisseling voor de volgende vierdejaars moeten organiseren. Na de taaluitwisseling ken ik niet veel nieuwe woorden, maar ik spreek gemakkelijker. De mensen leven niet op dezelfde manier als wij: ze zijn minder gestresseerd bijvoorbeeld. We blijven in contact. Het was heel heel tof en de leraren waren perfect om alles te organiseren! Ik hoop dat andere mensen het ook zullen proberen en ook Nederlandstalige vrienden zullen maken. Dank u wel voor alles! Sylvie Clette

In vier dagen heb ik veel in woordenschat en gesprek geleerd. Het was niet altijd gemakkelijk met de familie te spreken. Antoon spreekt heel vlug! Maar zijn familie was heel begrijpend en ze probeerden mijn fouten en mijn klank te verbeteren… Het dagelijkse leven was verschillend dan in Brussel. Er zijn minder auto’s, we gaan met de fiets naar school en de lessen waren minder streng dan in Adolphe Max. Het was een heel goede reis en ik wil graag volgend jaar teruggaan ! Samuel Massart

Ten eerste zou ik de leerkrachten willen bedanken die de taaluitwisseling hebben georganiseerd! Een heel leuke ontvangst, lieve mensen, alles was super! Het was voor mij een perfecte gelegenheid om nieuwe mensen te leren kennen, in een andere taal, dus dat was zeer interessant. Bovendien is mijn Nederlands veel verbeterd! Mijn leerkracht zal blij zijn ... Nog eens dank u voor alle leerkrachten, ik hoop dat er meer leerlingen zullen deelnemen volgend jaar. Dank u wel allemaal! (En dank je voor de verbetering door Celeste Hoeijmakers, omdat ik nog veel fouten maak!) Doan Vu Duc

De uitwisseling was heel leuk. Tijdens deze vijf dagen heb ik veel geleerd. Ik heb veel woordenschat geleerd die ik niet kende. Ik heb me goed geamuseerd. Ik heb ook gezien dat de mensen van Dilsen zeer lief zijn. Ik heb er geen spijt van. Dank jullie voor alles! Gabriel Ateh

De uitwisseling was een leuke ervaring! Ik heb nieuwe woorden, nieuwe vrienden, een leuk gezin, een stad ontdekt,... Het was een andere manier om Nederlands te leren! Deze drie dagen waren zeer leuk! Je garderai toujours un bon souvenir de ce voyage car non seulement j'ai connu de nouvelles personnes qui ne parlent pas la même langue que moi, mais j'ai aussi appris le néerlandais d'une autre façon beaucoup plus amusante. J'avais un peu peur au début de cet échange mais au final, je ne regrette pas du tout! Je le conseille même à tous ceux qui ont l'occasion de le faire car c'est une très belle expérience à vivre! Quand je raconte cet échange à mes camarades de classe, ceux-ci regrettent de ne pas y avoir participés... De plus, je me suis aussi rapprochée de certaines personnes qui étaient dans ma classe, des personnes avec qui je n'avais pas tellement l'occasion de parler auparavant... Ce voyage était très enrichissant et plein de souvenirs! Je garde encore aujourd'hui un contact avec les élèves de Dilsen et nous nous entendons très bien! De plus, la famille de ma correspondante était très accueillante et chaleureuse! Marta Coelho Ribeiro


54 Reacties van enkele van onze leerlingen

L'échange, c'était tellement chouette! Nous avons été accueillis à bras ouverts. Je me suis bien amusé! ;) J'ai appris des choses différentes à propos de la langue des adolescents mais aussi à propos de ma connaissance du français :). Je sais parler le français plus vite qu'avant. Mon partenaire était très sympa et il me payait toutes mes affaires (des durums, le ticket du cinéma, le bowling ... ). Ses parents et frères/soeurs sont très sympa et ils me disent que je peux leur rendre visite n'importe quand. Ce n’était pas difficile pour moi à les comprendre. Et quand je n’avais pas compris une certaine phrase, ils répétaient ce qu'ils avaient dit ou ils essayaient de le dire en néerlandais. Leur école est très chouette. Ils finissent les cours à 13 heures! Pour moi, c'était une expérience que je n'oublierai jamais... Franchement, j’ai presque pleuré quand je devais partir... Yassine et moi, nous gardons contact. Je crois que nous aurons l’occasion de se revoir pendant les vacances d’été. Jamal Ouirini 4C

L'expérience d'aller à Bruxelles était super pour moi! Les élèves étaient tous gentils, mais quand ils parlaient entre eux, c'était difficile à comprendre. Les jours à l'école sont tout différents d'ici et l'école commence aussi très tôt. Nous sommes aussi sortis et évidemment il y avait plus à faire qu’ici à la campagne. J'aimerais refaire l’échange et je peux le recommander à tout le monde. Rani Meuwis 4F

C' était chouette! Het was superleuk om deel te nemen aan de uitwisseling en ook een heel leuke en aangename ervaring! Ik heb er veel bijgeleerd en niet enkel op het gebied van taal (nieuwe woorden) maar ook op gebied van cultuur! Ik verbleef namelijk bij een Vietnamees gezin, een hele leuke ervaring was dat! Brussel hadden we dan wel al enkele keren bezocht met de school, maar het was leuk om de stad nu eens te bezoeken met mensen die er wonen! Zo kom je op plaatsen waar je anders nooit zou komen! En daarbij kan je ook eens van Brussel genieten 'by night'! In de school vond ik dat het er een beetje meer relax aan toe ging dan bij ons, maar het was wel vermoeiend om zoveel uren les na elkaar te hebben zonder pauze. Deze uitwisseling is zeker de moeite waard om nog een keer opnieuw te doen! Als je de mogelijkheid krijgt om het zelf eens te doen, zou ik deze mogelijkheid met open armen aannemen! Pieter 4D

C'était chouette, je parle mieux français maintenant. Nous sommes allés faire du bowling, c'était amusant. Nous avons beaucoup rigolé. Celeste Hoeijmakers 4C

Je trouve que l'échange avec les étudiants de Bruxelles était une expérience très agréable! Les gens étaient très sympa et l'ambiance dans l'école était aussi très amusante! Je trouve aussi que c'était intéressant d'avoir beaucoup de contact avec toutes les autres cultures, je me suis amusée! Julie Kwaspen 4E


55 Brussel was een hele fijne ervaring! Het feit dat zij LO hebben in de gang was wel grappig. Er waren wel een paar verschillen met onze school zoals de indeling van de lesuren. We hadden vrijdag vijf lesuren in de voormiddag en ĂŠĂŠn lesuur in de namiddag en anderhalf uur middagpauze. Ik heb er ook dingen bijgeleerd. Vrijdagavond zijn we samen met Rani en haar partner naar de Grote Markt geweest. Het is er heel gezellig 's avonds! Er waren veel meer mensen dan ik had verwacht, heel veel jongeren, echt heel gezellig! En zaterdag zijn we gaan shoppen met een paar leerlingen van onze school. Dat was ook heel fijn. Mijn partner had een heel lief gezin en ik heb me wel geamuseerd in Brussel! Aleandra Gilio 4A

Het was heel leuk in Brussel! De school vond ik wel iets minder leuk want de leerkrachten waren nogal streng en de uren waren niet zo leuk (we hadden pas om kwart over 1 middagpauze). Voor de rest was iedereen heel vriendelijk. Het Frans ging bij mij ook veel beter dan ik had verwacht, ik verstond bijna alles wat ze zeiden. Enkel het spreken ging iets minder vlot, maar na een paar dagen ging het natuurlijk al wat beter. Greet Vanderlinden 4D

Er zijn enkele dingen die ik nog altijd raar vind. Samuel had bijvoorbeeld amper les op donderdag en vrijdag en ze hadden LO in de gang. Daar zou je toch gek van worden? Ik vond het grappig dat ik maar vijf lesuren heb gehad op die twee dagen: Nederlands, LO, fysica (2) en wiskunde. Het waren niet zo een moeilijke vakken om te volgen. Ik vond alleen dat ze fysica echt ingewikkeld maakten. Ook de sportactiviteit om 15u vond ik geweldig. Het heeft me laten zien dat pingpong dus echt een sport is. Ik had nooit gedacht dat het zo intensief kon zijn, maar Samuel is een kei in deze sport. Het was een geslaagd weekend. Alleen, ik begrijp nog steeds niet waarom ze Brussel een stad noemen met veel zwerfvuil. Ik had meer vuilnis verwacht. Antoon van der Have 4C2


56

[ V A R I A ]

Mobiliteit, ook een probleem in onze schoolomgeving. DOOR LAURENT DELBROEK

Mobiliteit is een woord dat recent in gesproken en geschreven media regelmatig opduikt. Dit zal je niet verbazen in een dichtbevolkt landje als het onze. Ook de samenleving erkent het belang van een (goede) mobiliteit en bijgevolg werden er vrij recent studierichtingen opgericht, zelfs op universitair niveau, waar mensen gevormd worden tot echte deskundigen ter zake zoals de studierichting ‘master in de verkeerskunde’. Ook in het Maasland vormt mobiliteit momenteel een hot item, denken we maar aan de problematiek van de herinrichting van de N75(Maaseik-Lanaken), de afschaffing van de snelbusdiensten , de toegangsweg tot het nieuwe vakantiecomplex (Themapark) in en rond de oude grindgroeve. Op onze plaatselijke directievergadering is de mobiliteit in de schoolomgeving , het zal u niet verbazen, een vaak terugkerend aandachtspunt. Zeker als je weet dat er op onze scholencampus tussen de Rijksweg , de Europalaan, de Schoolstraat en de Borreshoefstraat dagelijks meer dan tweeduizend jongeren en volwassenen circuleren. Als er dan ook nog grote werkzaamheden zijn zoals de bouw van de nieuwe BLO-school het Schakeltje en de uitbreiding van onze eigen school enkele jaren geleden of de uitbreiding van de sporthal momenteel, dan is er extra waakzaamheid nodig. We vroegen ons dan ook af: hoe scoren we op het vlak van mobiliteit? Hoe bewegen onze leerlingen en leerkrachten zich op weg van en naar school? We trokken op onderzoek en kwamen tot onderstaande vaststellingen. Van de ruim 900 leerlingen maken een 300-tal gebruik van het busvervoer georganiseerd door de school. Dat een middelbare school eigen busvervoer organiseert (net 30 jaar) is vrij uniek in Vlaanderen. Uiteraard is dit een erg comfortabele situatie voor ouders en leerlingen: opstappen vlak bij huis en afstappen aan de schoolpoort. Daarnaast maken een 60-tal leerlingen gebruik van het openbaar vervoer (De Lijn). Een erg grote groep kiest voor een praktisch en goedkoop vervoermiddel m.n. de fiets. Onze fietsenstalling is dan ook elke dag gevuld met een massa tweewielers (waarvan de meerderheid technisch goed in orde is). Een kleine minderheid, een dertigtal, woont op wandelafstand en komt bijgevolg te voet. Bij mooi weer vormen de leerlingen die per wagen gebracht worden echt een minderheid. We kunnen dan ook besluiten dat we op het vlak van mobiliteit erg goed scoren: busvervoer en het gebruik van de fiets beperken zeer duidelijk de overlast veroorzaakt door de auto in de schoolomgeving. Ook al is de schoolomgeving een drukke omgeving (bij aanvang en einde van de schooldag), toch mogen we spreken van een vrij veilige situatie. En de leerkrachten? Hier zien we een zeer duidelijke verschuiving van auto naar fietsgebruik. De harde kern trotseert zelfs weer en wind en komt het hele jaar per fiets. Heeft de (kleine) vergoeding voor het fietsgebruik er iets mee te maken? Wie weet! Wie zal het zeggen, misschien komt er zelfs ooit een fietsvergoeding voor de leerlingen! Hardop dromen mag toch, niet?


57

[ P R O J E C T ]

G4's schenkt 203,80 euro aan strijd tegen kinderkanker DOOR

THEODOROS KATELANAKIS

Een nieuw schooljaar betekende eveneens een nieuw avontuur voor leerlingen van 4G uit de SHD, hun eerste JIEHA project. JIEHA is een project dat loopt over het hele schooljaar en dat leerlingen uit het vierde jaar voor het eerst laat proeven van het bedrijfsleven. Onder het motto “G4’s sterk voor kinderkanker” gingen de jongeren van start.

Als goed doel kozen we kinderkanker. “Deze keuze was niet eenvoudig, omdat er veel goede doelen bestaan. Uiteindelijk ging ons hart toch naar kinderen met kanker”, aldus Orfea Cretskens In dit project hebben we besloten om fairtrade-producten te verkopen. We hebben besloten om bij Oxfam, Hema en Puur Limburg aan te kopen. “Voedselproducten zoals chocolade verkochten beter dan de non-food producten zoals sleutelhangers”, legt Nele Franken uit. Het project eindigde met een presentatie voor ouders, leerkrachten en sympathisanten. “Na een heel schooljaar hard werken kunnen we met trots zeggen dat we het volledige bedrag van 203,80 euro konden schenken aan ons goed doel, de strijd tegen kinderkanker”, zegt Yassine Akharroub trots.


58

[ R E P O R T A G E ]

International Polar Year 2012 Conference DOOR DIRK GEEROMS

Van maandag 23 tot vrijdag 27 april 2012 vond in het Canadese Montreal de slotconferentie plaats van het vierde International Polar Year (IPY) met als thema ‘From knowledge to action’ en met meer dan 2500 deelnemende wetenschappers. Het weekend voorafgaand aan deze massagebeurtenis namen zo’n 170-tal leerkrachten wetenschappen uit 15 landen van over heel de wereld deel aan de ‘IPY 2012 Polar Educators Workshop’, georganiseerd door Students on Ice. De hoofddoelstelling was om de recente wetenschappelijke inzichten van de conferentie in de klas te brengen. IPY Het IPY is een internationaal gecoördineerd, wetenschappelijk programma gericht op onderzoek in het noordpool- en zuidpoolgebied (Antarctica). Van maart 2007 tot maart 2009 leverden wetenschappelijke teams uit alle hoeken van de wereld een uitzonderlijke inspanning om via de studie van de poolgebieden een beter inzicht te krijgen in de werking en de toekomst van onze menselijke natuur. De noord- en de zuidpool zijn sleutelgebieden om de evolutie van het klimaat, de biologische verscheidenheid, de chemie van de atmosfeer, het gat in de ozonlaag, de dynamiek van de oceanen en het gedrag van

Montreal heeft als grootste stad van Quebec de skyline van een Amerikaanse grootstad en een stadscentrum met de gezelligheid van een Europese binnenstad.

België was ruim vertegenwoordigd met twee leden van het educatieve team van de International Polar Foundation uit Brussel, drie leerkrachten uit Vlaanderen en één uit Wallonië.

de ijsbergen te bestuderen. De voorspelling van het klimaat vormt voor wetenschappers een van de grootste uitdagingen om onze toekomst met een grotere nauwkeurigheid te kunnen inschatten. Grote inspanningen zullen daarbij noodzakelijk zijn om vooral de impact van de opwarming van onze aarde te beperken. De toepassing van alle poolprojecten gebeurt op nationaal niveau. IPY 2007-2008 Nog tijdens het IPY 2007-2008 werd een eerste congres georganiseerd in het Russische SintPetersburg. Het volgend congres vond plaats begin juni 2010 in Oslo. Aan dit vijfdaagse congres werd voor het eerst een educatief luik gekoppeld. Ongeveer 120 leerkrachten wetenschappen kwamen samen om ideeën en ervaringen uit te wisselen. Wereldwijde educatieve projecten in verband met poolwetenschappen werden voorgesteld. De leerkrachten waren zo enthousiast dat ze besloten een ‘Polar Teachers’ netwerk op te starten, naar analogie van de ‘Association of


59 Polar Early Career Scientists’ (APECS). In samenwerking met deze organisatie kwam er de officiële publicatie van het Polar Resources Book, een ideeënboek dat een heuse verzameling bevat van tips, educatieve projecten en klasactiviteiten voor leerkrachten. Ook de International Polar Foundation (IPF), gelokaliseerd in Brussel, heeft met vijf van zijn klasactiviteiten en vier van zijn projecten aan dit boek bijgedragen. De derde en laatste conferentie in Montreal sluit het IPY 2007-2008 definitief af.

Een leerkracht wetenschappen uit Zwitserland stelt een project voor waarin hij wetenschappelijk onderzoek verricht met zijn leerlingen. Het project werd medegefinancierd door het GLOBE programma, een wereldwijd educatief initiatief dat ecologische projecten steunt in nauwe samenwerking met NASA.

Over de menselijke factor in de opwarming van onze aarde heerst intussen een consensus in de wetenschappelijke wereld. Het wordt dringend tijd om globaal actie te ondernemen! IPY 2012 Polar Educators Workshop Tijdens dit tweedaags event luisterden leerkrachten wetenschappen naar presentaties gegeven door polaire wetenschappers, docenten, inheemse Arctische leiders en innoverende activisten over de meest kritieke problemen waarmee poolgebieden vandaag geconfronteerd worden. De leerkrachten probeerden nieuwe activiteiten, experimenten en lessen uit tijdens workshops. De IPF gaf zelf twee workshops, waarbij experimenten over de gevolgen van het smelten van ijs werden voorgesteld en besproken. Voortvloeiend uit deze conferentie, de bijeenkomst van leerkrachten in Oslo in 2010 en al de initatieven tijdens en na het IPY 2007 2008, is er een ‘International Network of Polar Educators’ opgericht. Het is een professioneel

netwerk dat leerkrachten, die over de poolgebieden onderwijzen of in de poolgebieden lesgeven, samenbrengt met organisaties die gericht zijn op pooleducatie. IPF is één van de stichters, samen met organisaties en leerkrachten van over heel de wereld. Het netwerk heeft als doel wetenschapseducatie te verbeteren voor de volgende generatie van beleidsmensen, ondernemers, wetenschappers, journalisten, onderwijzers en het grote publiek. Om dit te bereiken slaan meer dan 200 mensen de handen in elkaar om educatief materiaal met betrekking tot de poolgebieden en die het belang ervan onderstrepen, te ontwikkelen en te delen.

De oneliner waarmee het congres eindigde.


60

ist je dat…

… oud-leerling Bert Conings op 16 mei 2012 zijn doctoraatsproefschrift verdedigde? … hij met de titel “Photovoltaic cells based on zinc oxide nanorod arrays and poly (3-hexylthiophene)” nu doctor in de chemie is? … wij hem van harte feliciteren en een mooie toekomst toewensen?

Een te gekke zomervakantie!


Uilenspiegel SHD juni 2012