Page 1

BOKKEPOOT VAN

1977 Fl&15 N!-14

Jaarvergadering


ab\1erten ties. DE TARIEVEN ZIJN ALS VOLGT: 1. Kleine advertentie (4 regels, 1 kolom) fl.5.00 - iedere regel extra fl.1,00 2. Een achtste pagina Fl.15,00 3. Een vierde pagina Fl.30,00 4. Een halve pagina Fl.50,00 5. Een hele pagina Fl.90,00 Om het ons, redactie én bestuur gemakkelijker te maken wordt u dringend verzocht: COPY en ADVERTENTIES te zenden aan postbus 9755 te Utrecht

ADhES~IJZIGINGEN

en BETALINGEN (ook van advertentiesj te zenden aan postbus 2004 te Amsterdam giro 3159900

Te Koop:

Te koop gevraagd:

Tuig voor 15m. tjal.kje1 fraai katoen (wit, JO cm. banen)J 1 jaar oud. Gemaakt bij de Vries uit Grouwf af'm. hijs 7.60 m., onderlijk 8.30 m., boven1ijk 2.40 m. voor krollUDe gaffel. Bevragen bij F. Schimmel o.z.voorburgwa1 149, Amsterdam. 620 - 249891

Oud schippersfornuisje voor 17.6om. tja1kje. Petro1eum-hek1icht (6 11 ) . Ankerketting (scha1m 69 à 70 mm., breed+ 45 mm.1 dikte + 14 l 15 mm.) F. 8chimme1. o.z.voorburgwa1 149, Amsterdam. tel.'s daags 020 - 930951

prima bruine teer (f.3/ltr) Fa. Jac.Versteegh & Co tot lOmrt.:m.s.LIS noorderhaven z.z. Gron. nadien omg. Zwolle. Inl. P.B.382 Groningen

Te Koop: Comp1eet varend woon/weekendschip aflll 22 x 4 m. met CV (Somy)1 stromend water en douche. Bevragen bij F. de Jongh Nigtevechtseweg t/o J5A, Vreeland. 02945 - 3974 Ik wi1 veranderen: Te koop gevraagd: Tja1k of k1ipper af'm. ± 24 x 4t m.1 gedee1te1ijk k1aar voor bewoning. F. de Jongh Vree1and 02945 - J974

Te Koop: Accu1ader 24 V tot 40 Amp. + f. 125.--. Bevragen bij Van der Spree a/b Tja1kschip zonder naam, Spaarndamseweg t/o 256, Haar1em.

Schipperscursus: 10 weekeinden I3aseJ.meer f. 250.-.

'I. Bi eenl oeffeJ.

Postbus

~6.

Muiden.


red actio ne el Het is weer zover. Over een goeie week wordt de wintervergadering van onze vereniging gehouden. In Enkhuizen dat voor Am.sterdamruers moeilijk en voor alle anderen praktisch onbereikbaar is. Maar ja, we horen natuurlijk per schip te komen. In dit nummer treft u de agenda van de vergadering aan . Een voor de redactie erg belangrijk punt is het voorstel van het bestuur om de Bokkepoot slechts 4 maal per jaar te laten uitkomen. Dit met de bedoeling het blad een beter verzorgd uiterlijk te geven. In de tussenliggende perioden zou dan kunnen worden volstaan met het rondzenden van eventueel nodige mededelingen. Wij van de redactie geloven daar niet zo in. De "tussendoor"-mededelingen kosten relatief veel tijd en moeite {adresseren en verzendeni zodat voor de "mooie" uitgaven toch niet meer tijd beschikbaar komt. Zelfs zonder de tussendoor's , vrezen we dat er toch niet meer tijd per nummer ingestopt wordt. Nu gaat het nml. zo, dat we na 3 weken onbewolkte rust langzaam last van ons geweten krijgen, hetgeen ons aanzet tot het volgende nummer. Komen we slechts 4 maal per jaar uit, dan wordt alleen onze rustperiode langer. En bovendien moet gevreesd worden dat een dan echt diep slapend geweten niet gemakkelijk gewekt wordt. Copy is er genoeg, En wij zien de Bokkepoot meer als krant dan als tijdschrift. En u? Tot ziens op de vergadering. Verder in dit nummer bijdragen van onze trouwe schrijvers 1 de heren Koster en van Dijk. Onze dank! Het "eigen werk" komt van J.van Boven over het zelf blokken maken. En als we tijd hebben komt F.Schimrnel's Masten Maken (deel l! er ook nog in.

r

(

reciactielid t\.lçsen twee numm•s in

-


-j

--rn~

41~~~~~~~~~~~~___;

Zoals op de vergadering in Lelystad was afgesproken, heeft Herman Mdller zich belast met het opstellen van een lijst van zaken, die door de verenigingsleden gezocht worden, Hij is al doende bij het overleg met de leden van de Federatie betrokken, Weer wordt er aange drongen op een nadere omschrijving van onze schepen, Ter verduidelijking dat het in ons geval juist niet gaat om specifieke types, maar wel om de historische bedrijfsvaartuigen in het algemeen, heeft Herman een lijvig stuk geproduceerd, wwarvan Wij hier de samenvatting afdrukken, red,

EEN STANDPUNT M.B.T. BEHOUD EN RESTAURATIE door Herman MĂźller

fed.e ra.tie

van het aantal arbitraire faktoren waar meer dan behoud of restauratie plaats vindt, in de eerste plaats de nadruk moet leggen op exakte historische gegevens,

De ontwikkelingen in de behoudssfeer en de daarvoor aangevoerde Nu nog maar een gering deel van de motieven zijn ook op het monumenoorspronkelijk zeilende vloot betale schip van toepassing. waard is gebleven, is in principe Integratie in het geheel van de elk overblijfsel daaruit het bezorg voor kultureel en natuurlijk houden waard. milieu is noodzakelijk, In de praktijk zal door overmacht De houding m.b.t. behoud en reseen selektie plaatsvinden. De tauratie van een schip lijkt het overheid dient echter in urgente beste bepaald door wat in deze bij gevallen, waar behoud door een onroerende monumenten aktueel is, particulier onmogelijk is, hieri.e. respekt voor de materi~le voor zorg te dragen, uitkomsten van het historisch Wenselijk is ook de instelling van proces, maar ook begrip voor de een lijst met wettelijk beschermde aanpassingen die een wenselijk voortgezet gebruik met zich mee varende monumenten, waarop inschrijbrengen, ving op vrijwillige basis mogelijk Bij de keuze tussen behoud en resis. tauratie spelen dus overwegingen van estetische en praktische aard, Duidelijk verstrekkende en ongedie als zodanig niet objektief wenste gevolgen kan bestaande en waardeerbaar zijn. Waar dezelfde toekomstige wetgeving hebben op overwegingen leiden tot aanzienlijke vorm, funktie en voortbestaan van veranderingen t.o.v. de verschijRmonumentale schepen. ingsvorm in de bedrijfsgeschiedenis Hiervan dient de overheid zich bevan een scheepstype, geldt dat even- wust te zijn. eens. Bovendien hebben dergelijke Zij dient zowel landelijk als veranderingen slechts indirekt plaatselijk haar beleid af te stemmet behoud te maken en alleen voor men op akseptatie en integratie van zover ze daartoe een voorwaarde zijn.monumentale schepen als waarèevolle Opgemerkt moet echter worden dat bestanddelen voor een leefbare omhier meestal gebruik wordt gemaakt geving. van een traditioneel, historiseIn dit beleid past ook het behoud rend vormenpakket, waardoor een monu-van historische faciliteiten ala mentale indruk wordt geschapen, kanalen, sluizen, werven, fabriekjes Bij het streven naar behoud, lijkt kaden etc., liefst met behoud van de vereniging, gezien de toename funktie en ambacht.


Nieuws van het

woonschepen front Dezer dagen is het blad "WONEN Tbk" uitgekomen, geheel gewijd aan de woonschepen en hun bewoners. Gekoppeld aan deze uitgave wordt in Amsterdam een tentoonstelling gehouden over hetzelfde onderwerp. Het is verheugend dat op allerlei manieren thans aandacht wordt geschonken aan het probleem dat door de nieuwe wET eerder onderstreept dan opgelost wordt. Er zijn nu eenmaal wwonschepen en of ambtenaar A, B of vU nu voor of tegen is, er wonwn Er zijn nu eenmaal woonschepen en of ambtenaar A, B of vD nu voor of tegen is 1 er wonen mensen op die vรณor zijn. Dat moet toch enig gewicht in de schaal leggen!

De gemeente groningen is overgegaan tot het aanleggen van electriciteitsaansluitingen voor alle in de stad liggende schepen, die dat wilden. Hoewel toegezegd was dat de schepen die de tamelijk kostbare stroom niet wensten, konden blijven liggen, wordt al voorzichtig enige dwang uitgeoefend op deze hardnekkigen. In Amsterdam bestaat dezelfde situatie: door een aantal schepen een zwakke, onofficiele "legalisering" te geven, denkt men de rest harder te kunnen aanpakken.

De overheid is bezig aan het opstellen van een interne richtlijn voor de provincies Utrecht, N- en Z-holland i.v.m. woonschepen. Dit project was stopgezet in afwachting van de nieuwe wET, maar is nu weer ter handgenomen. De bedoeling schijnt te zijn de locale ambtenaren meer argumenten in handen te geven. De brochure is naar.verluidt verduidelijkt met foto s: Woonschip voor fabriek: niet storend; Woonschip tegen achtergrond van bomen: wel storend. Voelt u wel!


BLOKKEN MAKEN

L.S. Misschien bestaat er belangstelling voor het zelf maken van binnenbeslag-blokken zonder smeedwerk. Ik heb een hakblok gemaakt als volgt:

Het hele geval heb ik daarna een paar dagen in een emmer gasolie gezet. Zo zijn, zonder smeden, zelf blokken te maken. De schijven heb ik gekocht.

Het binnenwerk bestaat uit 2 strippen van 4 cm. breed en voldoende dik. Deze komen in een uitgehakte gleuf te liggen. De uiteinden buiten het blok zijn al iets naar binnen gebogen. Voor het klinken gebruikte ik koperen aardleiding met passende ringetjes. Tussen de kromme stripeinden wordt een ~-vormig dik stuk betonijzer gelast nadat het blok gemonteerd is. Daarna de hoeken afronden zodat het op een echt blok gaat lijken.

J. van Boven l':iddenstreek 50 Schiermonnikoog

.......

~~~~---advertentie--~~~~~~

HERl'IAN KONING SCH[fPSVERWARl'IING EN POl'IPEN LEVERING UIT VOORRAAD: Somy gasoliekachels en C.V. Bou~pakkatten

ketels

e.v.

Hydrophoorpompan Vuil~aterpompan

Propaangascoaroran an materiaal Kachalpijpan an aansluitstukken

Reparatie olieregelaarS HAARLEl'll'IEROIJK 19 VINKENSTRAAT 20 APIS TEROAl'I 020 - 242916

Zeilschipper gevraagd op 2-mast zeilaak (liefst gehuwd) voor de periode 1.5-1.10 vaargebied IJsselmeer en Wadden. Y.P.H.Roovers tel.08879-2155


--,

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~---i-.;I:

'1 :

~-.....___._

--·~-··-··---

H. Poel hoeft geen schipper te zijn om te ontdekken, dat zijn zijn girosouche ook als lidmaatschapkaart geldt. Hij krijgt immers

"DE BOKKEPOOT"!

-~

Beste Heer de Jongh, Ons lid, de heer Poel, is een gevoelig mens. Hij meent in het volle leven te staan. Tenminste, hij ervaart dat zo. Daarom is hij verhuisd van zijn flat aan boord van zijn ark/woonzeilschip. Niet alleen beleeft hij nu meer de uitingen van de natuur, maar ook ervaart hij de sensatie tijdens het varen de elementen van wind en water naar zijn hand te zetten. Het beste is met gelijkgestemden die belevenissen uit te wisselen. Zo klampt hij dan eens een buurman aan of havenmeester en leest zijn tijdschrift. Tot zijn schrik merkt hij dan die angst bij sommigen voor het andere, het anders zijn. Zovelen willen toch eigenlijk ergens bij horen, bijv. bij Het Varend Museumschip. Als hij dat ziet, in advertenties, voelt hij weer die flat op zich afkomen. En in een opwelling van verlangen naar de tijd van de grote "Persoonlijke Frijheit", de "P.F.", biedt hij zijn schip te koop aan. Gelukkig is hij er weer op terug gekomen, omdat er eerst niemand op zijn aanbieding reageerde. Het is toch te gek om een kant en klaar Varend Museumschip te kopen? Of niet soms.

'

-~

Redactie.

'


T----

-~t-S_C_H_l_!'_!'_E_R_K_O_S_T_E_R _ _ _ _ _ __ Bijgaand is ingesloten een prentbriefkaart uit het tijdperk zoals ik het zelf heb meegemaakt. De foto is genomen vanaf de klapbruggen van het havenhoofd van de sluis te Vreeswijk; wij zien vier schepen het Vreeswijkse gat binnenkomen varen, het zijn allen zeilschepen (dus nog in originele staat), er zijn in ieder geval twee tjalken bij, die aan b.b. is stellig een klipperaak. Wat de vierde is is niet zo goed te onderscheiden. Aan het voorste schip te zien zullen de deuren wel spoedig opengaan, die schipper doet helemaal de moeite niet om de boom binnen te leggen. Hij staat met de armen over elkaar het zo maar wat aan te zien en die ene tjalk probeert no zolang mogelijk wat van de wind te profiteren hij is nog buiten het bordje (wat over rechts zichtbaar is) en waarop te lezen staat "vaart minderen, zeilen strijken". Vermoedelijk zijn deze schepen van richting van boven gekomen en zullen ze wel stenen in hebben, die ze bij een van de steenhouwers langs de rivier geladen hebben, ook werd in die tijd te Vreeswijk aan de zandsteenfabriek veel steen in schepen geladen. Vreeswijk was een centraal punt, waar veel steen geladen werd. De schippers probeerden dikwijls om op de zeilen op de laadplaats te komen als de wind van beneden op was, dan kon men in een dag soms wel een heel eind afleggen. De grootste handicap waren de spoorbruggen, o.a. te Culemborg, Hhenen en Oosterbeek. Bij deze bruggen moest de mast zover neergelaten worden, dat het topje er net onderdoor ging. Bij het naderen van de brug had men aan de hopperkant al een draad bevestigd aan hr t voorste wand en die voorop aan de bolder vastgezet, dus het losse nart bij de bolder, opdat wanneer het te strak stond er wat bijgevierd kon worden. Deze handelwijze had de bedoeling om tijdelijk, wanneer door het strijken de wanden slap kwamen te hangen, deze zo e:oed moge1 i,ik hun functie behielden. Bij het naderen van de brug werd de schoot ~,_1 vast wat doorgehaald, opdat bij het stri jken van de mast, de giek op de kant van de roef kwam te rusten. Het was een handelwijze, beter aan te duiden als stunt, die men meegemaakt moet hebben om hem te kunnen beoordelen en hoe het soms in werkelijkheid verliep, vooral in Oosterbeek, waar altiJd al behoorlijk stroom liep. Da'l.r zi,jn heel wat rare c:tpriolen uitgehaald. Als dan ook nog de wind recht langs waaide zodRt af en toe het zeil gi,jpte dan kon je tijdens het onderdoorvaren ni.et even het zeil overzetten. Trof het net dat de wind het af liet weten (wat nogal eens gebeurde) dan kwamen ze soms pal onder de brug ten anker. Qij gaan eerst maar weer teru1~ naar ons bep;inpunt Vreeswijk. Wij voeren ook dikwi,ils leep; van Amsterdam naar Vreeswijk, als het in Amsterdam vol met lege schepen lag, dan moest een deel ervan het wel ergens anders beproeven. In Vreeswijk kwam je altijd wel weer een keer in aanmerking voor een vrachtje zandsteen, meestal weer naar Amsterdam. Daar je met veel meer liefhebbers was moest je toch altijd wel op een veertien dagen wachttijd rekenen, het zogenaamde beurtschema. Dat hield de bevrachter wel bij, ook het zogenaamde tarief werd door de handel uitgemaakt. Die maakten toen uit waarvan een schipper nog net zo'n beetje kon leven. Die vrachtprijs was op go cent per duizend gesteld. Wij konden er zesduizend zevenhonderd laden, was dus een totaalvracht van fl. 63.--. Hiervan ging ongeveer fl. 10.-- sleeploon (heen en terug), 3% provisie voor de scheepsbevrachter, plus het volle havengeld te Amsterdam (maandbriefje) af. Wat we wel overhielden, met het geladen schip, was het bruggeld te Amsterdam. Wij konden zo laag strijken dat we naar de Overtoom onder alle bruggen doorkonden. Het onderdoorvaren ging duwende natuurlijk erg langzaam. In die tijd werden we dan door de jeugd op de kop gespuuwd. Wij losten in die tijd veel aan de Schinkelkade. Op de kade werd het overdag uitlossen en daar wij boven de 125 ton waren hadden wij maar liefst 4 losdagen. Wij doen de reis nog een keer, maar dan van Van Spijk Loi>ith naar Den Helder. Dat werk werd in Arnhem 0


of Nijmegen bevracht. Het was meestal ook zo maar wat guldens werk, wat de handel bood. Daar deden de schippers het wel voor. Er was toch liefhebberij genoeg, degene die al wat lang leeg was probeerde er eens wat bij te pingelen, maar dan zocht de bevrachter wel een ander, iemand die nog niet zolang leeg was, die deed het dan wel voor hetgeen hij bood. Dan was er ook nog de concurrentie onder de bevrachters. Diegene die sw schepen het goedkoopste kon bevrachten maakte de meeste kans, de opdrachten naar zich toe te halen. Iedereen keek toen op een dubbeltje. Als wij als jongens eens een dubbeltje kregen (wat bijna nooit gebeurde) dan telden we het wel drie maal na of het wel tien cent was. Als we te Spijk geladen aangekomen waren, we zullen maar aanemen dat we op lager wal lagen, dan moest er op de boom getracht worden om de tjalk tussen de lamge kribben uit te krijgen. Men voer dan zo kort mogelijk bij de bovenste krib langs, door de meer-stroom die er tussen de kribben draaide had men het hier enigszins voor de stroom, zodra de kop buiten de krib was dan het anker neer en meteen maar een goed eind ketting steken, dit om te trachten het anker te laten liggen op de plaats waar het neergelaten was. De volgende handeling was - als het schip enigszins recht bleef liggen om de ketting weer door te draaien en tegen de tijd dat het anker begon te krabben met een gier trachten weer verder uit de kribben vandaan te komen. Dan kon men al gierende, met zogenaamd krabbend anker, steeds meer naar het midden van de rivier toekomen, wat over het algemeen ook wel nodig was, daar de in- en uitklarende schepen een heel eind boven de tolkamer lagen. De volgende handeling was de zeilen of in zijn geheel of gedeeltelijk bijdraaien en dan het anker op en de kop voor nemen. Nu is dit het eigenaardige van een schip, het begint zelfs heel snel te draaien, maar dat doet hij maar tot de helft en dan ligt het ook in een keer helemaal stil. Dus dan lig je dwars in de rivier, met geen enkel schot door het water en hoe eigenaardig het ook mag klinken, dan is er ook in een keer helemaal geen wind meer. Wij hadden dan inmiddels onze zelfgemaakte riemen (extra lang) al klaar. En dan bij het want maar roeien. We gebruikten de wandputting dan als steun (dol) en zo probeerde je dan de kop van de tjalk naar beneden te krijgen. Dat was dan inmiddels wel nodig, want er was vanzelfsprekend meer scheepvaart. Zo zijn we dan menigmaal, net als de Vikingers of de Noormannen, de Rijn af komen roeien en kwamen bij Lobith in ons land. Ging de wind niet meehelpen dan bleef het roeien. Stopten wij er eens een poosje mee dan duurde het niet lang of de tjalk begon in het water acrmruit te gaan (dat achteruitgaan deden we in de beurs toch al genoeg). De pont te Pannerden was ook een berucht punt, dan moest er weer wat extra stoom op de ellebogen gezet worden. We zullen het maar niet hebben over de blaren die je dan inmiddels op je handen gekregen had. Bij de IJsselkop werd het weer opletten, want trof het net dat twee schepen de Rijn uitkomende, aan s.b.-wal naast elkaar op kwamen varen, dan bleef er heus niet zoveel ruimte over om op een verantwoorde wijze de Rijn te pakken te krijgen en zo waren er dan ook velen die dwars voor de kop terecht gekomen zijn (in zo'n geval gaat het voorschip de Rijn af en het achterschip de IJssel). Wij zullen het er nu maar op houden dat de brug te Anrhem op tijd open is, dat er niet net een opvarende sleep in zit, zodat wij ook hier de kop voor blijven houdem en zo naderen we dan de eerste spoorbrug (liggende in een bocht), dat was dan dus weer opletten, inmiddels maakten we dan de voorbereidingen voor het strijken van de mast, die moest weer op brughoogte naar beneden, zodra we er onderdoor waren de mast weer overeind, intussen flink aan de riemen trekken, want we moesten de pont weer vrijvaren, dan had je allemaal de tong op het derde knoopsgat hangen. Deze handeling herhaalde zich noi; twee keer, n.l. te Rhemen en Culemborg, en zo bereikten we dan weer het centrale punt Vreeswijk. Van Vreeswijk naar Amsterdam werd gesleept. Van het tolhuis naar Den Helder doen we weer zelf. Binnen de sluis stappen we er meteen maar met de lijn af, want tot Buiksloot wist je nooit wat voor windrichting je hebben moest, zal het zeil wat meehelpen of zijn het allemaal luwtes. Wij hebben de t,jalk menigmaal helemaal getrokken (zo'n 80 km.). Dan was het: als we hier eerst maar boven zijn, dan


kan het zeil er weer bij. Tegen de tijd dat je er dan was dan was de wind ook vaak weer bijgedraaid en dan was het weer pal recht in de wind. Ik herinner me nog een geval dat het snikheet was en dat er toch een behoorlijke smeer-wind was (recht van voren). Er kwam ons een man tegemoet lopen, we zagen aan de stok in zijn hand dat het een boer was, hij zegt: wat is het toch warm. Wij zeggen ook dat het zo warm is en hij zegt : maar jullie treffen het nogal dat je een vleugje wind in het gezicht hebt!! Als je dan eindelijk na een dag of drie Den Helder bereikt hebt en je als het ware niets in je handen kon houden vanwege de blaren en het eelt (dat we met het roeien opgedaan hadden) en dan ook nog de voeten onder de knobbels en het eelt hadden zitten, dan kon mijn vader met een voldane genoegdoening op de reis terugzien, omdat hij wist dat wij goed moe waren. Als bijzondeheid van dit kanaal is dat een tjalk er duikboot-neigingen kan gaan vertonen. Dit heb ik niet van horen zeggen, maar ik heb het zelf meegemaakt. Bij een behoorlijke smeerwind, terwijl er al een knik in de schoot gegeven was, begon het op te vallen dat de bolders steeds korter bij het water kwamen en toen we op de stuurplank ook in het water begonnen te staan was mijn vader in een floep bij de mastlier en de nok eraf. Toch moest er nog meer zeil af voordat de tjalk weer omhoog kwam. Het water stond aan alle kanten tegen de luiken. Wie het geloven wil, gelove het maar, wie het niet geloven wil gelove het maar niet!

---

7 _.,,..~

¡--~- ~-~~.¡


-----'

LEDENVERGADERING AGENDA van de Algemene Ledenvergadering te houden op 26 februari 1977 in de bovenzeal van de Drommedaris te Enkhuizen, zaterdagmorgen is de Drom vanaf half negen geopend en het Zuiderzeemuseum vanaf 10 uur open. 12,00 u gaat de bovenzaal open 12,30 u openingswoord door de voorzitter ingekomen stukken en mededelingen jaarverslag uit te brengen door de secretaris financieel verslag uit te brengen door de penningmeester verslag van de kaskommissie -

begrotingsvoorstel voor 1977 verslagen van werkgroepen

-

bespreking gevoerde beleid discussiepunten (zie toelichting)

-

wijziging in algemeen bestuur omdat Arend Jansen een jaar ter !eevaart gaet legt hij zijn bestuursfunctie neer, Het bestuur stelt voor in zijn plaats Herman MĂœller uit Amsterdam te benoemen. Herman heeft het laatste half jaar samen met Diek de vereniging al binnen het federatieoverleg vertegenwoordigd en is dus goed ingevoerd, uiteraard kan men ook andere leden voordragen -

dat dient

door ten minste 10 leden met bereidverklaring van de kandidaat te geschieden v66r aanvang van de vergadering. - voorstellen voor aktiviteiten in 1977/78 wat verder ter tafel komt sluiting DmÂą 4 uur s'middags komen Pieter van Empelen, secretaris van de stichting Werf

't Kromhout en Udo Vroom, direkteur van het

Zuiderzeemuseum iets vertellen over de ontwikkelingen van de werven voon oude schepen te Amsterdam en Enkhuizen. Daarna hopen we ook nog een film te draaien over Sail 700, waar nu eens geen tall-ships op staan, maar

~nze

schepen!

Gevolgd door een borrel en daarna een gezamelijke maaltijd met erwtensoep en roggebrood, (maaltijd kost fl 6,--).


Discussiepunten: 1, Brochure of tuighandleiding? Toelichting: er bestaat twijfel over de waarde van een ideeäl gerichte brmchure over het behoud van schepen, mede gezien de hoge productiekosten, Wij vragen ons af of de leden niet meer gebaat zijn bij het uitgeven van een tuighandleiding, waarin het tuigen van een aantal typen schepen wordt uitgelegd en waarin vermeld wordt waar zich materiaal over zoveel mogelijk andere scheepstypen bevindt en hoe je aan onderdelen kunt komen. 2. Functionering werkgroepen. Toelichting: er zijn een paar werkqropen die uitstekend draaien, maar enkele anederen zijn aan een nieuw vlak toe -

de helling

op of afzinken? 3. Eigen aktiviteiten vereniging t,a.v. ligplaatsen. Toelichting: wij worden nogal eens door gemeentebesturen benadert met de vraag of wij niet de ligplaatsen voor ons soort schepen in een bepaalde haven willen regelen. De vraag is of wij ale vereniging dit soort havenmeesterswerk op ons moeten nemen? 4. Voorstel wijziqing in het huishoudelijk reglement

t,a~v.

de

verschijningsfrequentie van de Bokkepoot, Toelichting: redaktie en bestuur zijn na overleg tot de slotsom gekomen dat de tot heden gevolgde werkwijze niet bevredigd; wat ondermeer tot uitdrukking komt in de kwaliteit en de problemen bij de vervaardiging. Wij willen nu voorstellen om 4 x per jaar een fraaier uitgevoerde Bokkepoot te maken en 4 x per jaar daar tussen door de lopende zaken per secretariaatsmededeling uit te geven,

Notulen Vopr liefhebbers van notulen ligt er voor de vergadering een gestencild uittreksel van de vergaderingen in 1976 gereed. Héél erg grote liefhebbers van notulen kunnen bij de secretaris thuis zelfs de geluidsbanden komen beluisteren zelf bandrecorder meenemen.

duur: 5 uur,


Er:GiWTlNG 1977 inke1Ratea 11000,-

Keatibutiea Sekretariaat Vergaderkeaten Felder Vlaggen Bekkep••t Reiskesten Bijdr. oprichting Federatie "Oud Nederlandse ZeilschepeR" Ledenvergadering Evene1Re11t '77 Subsidie PF Heinfends Subsidie C~!

ui tgól vea 3000,300,5000,-

500,200,-

1500,7000,5000,1500,-

Salde 26700,-

9500,400,300,2000,6000,-

200,26700,-

FINANCIE8L OVEilZICHT 1976 Kentributies Reate Vlaggen Hiswa Ledenvergadering Eveae1Rent Lelystad Bekkepeet (advertenties) Bekkepeet (druk & verzendkesteaJ Sekretariaat Kesten ABN-rekeningea Vergaderkesten Diversen (e.a. typemachine)

inkeasten 11571,97,05 360,6lt3 ,87 1400,1248,52 295,-

uitgaven 1575,1920,62 1647,2590,71 5441,77 4072,42 42,02 139,80 1286,05

Salde 25435, 78

6723.39 25435,78

VAN DE PENNINGEN-Bë:HEEfW8H.

Bokkepoten gedrukt. Voor 1977 zal binnenkort een Na de acceptgiro's ter herinneracceptgirokaart in uw brievenbus ing dat er kontributie-achterstand glijden, Graag direkt reageren: was, hebben vele mensen alsnog Uw gironummer en een vorstelijk voor 1976 betaald. Hulde!' bedrag (maar minimaal f.15.--J Ik heb de betalingen verwerkt invullen, handtekening plaatsen en kom op een totaal van 298 niet- en hup, in de enveloppe en naar de brievenbus, betalers per 3 feb. 1977, tegen 588 mensen die wèl voer 1976 Na enig beraad heeft het bestuur (sommigen ÓÓk voor 1977) hun konbesloten om op de komende ledentributie hebben over~emaakt • vergadering (26 feb. Enkhuizen) Iedereen die voor 1976 nog niet een voorstel te doen om voor het minimaal f.15.-- heeft betaald jaar 1978 de minimum-kontributie krijgt nu geen "Boki«3poot" meer. te verhogen tot f,20,-- per jaar. Met ingang van 20 februari worden (Die prijscompensatie zit er toch zij van de ledenlijst afgeuoerd. al in. red,) Er worden wel e8n ;J;:;r1t.<:;l re5ervPTot ziens in Enkhuizen, Fr!'>d Schimmel,


1--------------iM g e r r i t v. ei i j k

Afgelopen zomer op het ~an geheu~de het V01Pende. Onze vuormast heeft een steng en omdat wij wat waarschijnlijk nooit e9rder in de Hollandse zeilvGart voorgekomen is, alle V.1.llen,fokkestag,brrkst._1.gen en topwa:nt aan deze steng voeren, heb ik achter de mast een zaling van ketting. Nu wordt er sprei aan deze zaling gegeven door een dikke bout (duims) met een vork. Deze bout zit in het hommer van de mast geboord. En daar ik het grootzeilsval weer aan deze vork bevestigd heb, is die bout op een gegeven moment gebroken. Doch ze bleef zitten, Ik heb mij helemaal niet gerealiseerd dat hij er bij enigszins minder spanning op de zaling uit kon vallen, En nu komt de grap, wij liepen die dag allemaal snoepjes te eten, waar van die kleine zinnetjes op staan. Mijn vrouw staat onder de mast zo'n snoepje te pellen, een klap! + 1 mtr, naast haar dondert die bout aan dek.Je schrikt je rot, vrouw komt naar achteren, toont miJ het papiertje, daar staat op: "ik kijk uit". Met kerstmis is onze tjalk gehellingd. Zij lag 11 jaar in het water dus het was niet overbodig. Ik was toch niet bang dat zij slecht zou zijn op het vlak, want ue kimmen zijn als nieuw. Die heb ik dus ieder jaar tweemaal geteerd als het schip bij eb droog stond. Ik laat julli dit weten omdat het niets zegt of een schip lang niet uit het water geweest is. Maatgevend is waar in wat voor water heeft de schuit gelegen. Ik persoonlijk zweer bij een tijhaven met zoet water, het is constant in beweging. Het schijnt aardig te kloppen want de tjalk heeft 11 jaar in Dordt gelegen. Nu is mijn ervaring dat Je een vlak waar hier en daar van die corrosiepukkels zitten niet met die hogedrukstraal af moet spuiten.

Want je spuit zo'n plek zilverblank en twee lagen teer is weinig, zodat zo'n plekje driftig verderro•.Il schrap zo'n vlak ruwweg af met een brede steker, deze roest is zacht, dus in de putten blijft zij zitten en dan hup de teer erop. Daar deze zachte roest poreus is, trekt de teer er lekker in, Daer ik gelijkertijd de w.~ verplaatst heb: met de brander een nieuw gat gemaakt en zo'n stuk uitgesneden ijzer gloeiend heet is geweest zie je pas goed wat er werkelijk van zo'n vlak dus af zou moeten. Het stukje ijzer blijkt dan vol met kleine diepe putjes te zitten+ 1 mm diep. ~it wordt er door-die waterstraal ook niet afgespoten. Dus laat het rustig zitten, veel beter ll Hier is nog een tip voor mensen die wel eens gijpen, met pal voor de windse koers zal een flink opgeka t grootzeil niet zo snel gijpenals een zeil met doorgezette hals. Ik heb de ervaring dat ale je onder de giek een waterzeil voert je zelfs één streek door de wind kunt varen. lk denk ook wel te weten hoe dit theoretisch verklaarbaar is. Met harde wind voor de wind varen is link, je kunt dan veiliger de fok en kluiver tegen elkaar inzetten zoals de jachten ook wel doen. Omdat je dan een trechter krijgt blijven deze zeilen prima uitstaan, zonder uithouders. Het grootzeil wordt dus niet gebruikt, Je begrijpt dat de hals van de kluiver ongeveer op dezelfde plaats komt als de grote fokhale. Als men de kluiver uithaalt op de kluiverboom met een uithaler (traveller) haal J0 dus de terughaler stijf aan, Nog een methode uitvoerbaar op ruim water is enigszins kruisen circa 2 sLreken door de wind gaan en dan telkens expres gijpen op de veilige manier (dus geen klap gijpen). Vraag: wat zal een schipper denken die aan de grona zit in Zeeland,op een geheel droog gevallen plaat? ~at denkt de schipper die voorbij vaart en deze vaarder ziet zitten, Het antwoord is kort doch ten opzichte van elkaer precies omgeKeerd.


Profile for LVBHB - het Historisch Bedrijfsvaartuig

Bokkepoot nr 14  

Verenigingsblad van de LVBZB (voorloper van LVBHB)

Bokkepoot nr 14  

Verenigingsblad van de LVBZB (voorloper van LVBHB)

Profile for lvbhb
Advertisement