Page 1

UZUN BİR ALADAĞLAR HİKAYESİ: KALDI Sonunda olmuştu. Yarı uykulu halde, sabahın altısında Niğde otogarındayım artık. Bundan bir hafta önce “İlk Kaldı-Alaca yaparız, sonra Kazıklı Ali’de tırmanırız biraz. Oradan Direktaş’a geçeriz. Sonra da bir Demirkazık patlatırız” şeklindeki planlarımız, zamansızlık yüzünden Kaldı ve Alaca’ya kadar düşmüştü. Buna da şükür… Kemal’in otobüsü 1 saat gecikti; yine de ilk dolmuşa yetişebildik. Çukurbağ Köyü’nde alışveriş ve süper(?) kahvaltı faslından sonra bir süre asfalt üzerinde seyredecek olan sıkıcı ve bunaltıcı yürüyüşümüze başladık. Her ne kadar boş bir traktöre ve birkaç minibüse el kol yaptıysak da, hiçbiri durmadı. Yürüyüşe devam… Martı Mahallesi’ni geçmeden Recep İnce’ye tanışma, selam getirme, ortamı görme vs. amacı ile uğruyoruz. Kitabına adam başı 30 TL bayıldıktan ve ayaküstü Alpinizm 101 dersi aldıktan sonra yola devam ediyoruz. Yolda ikide bir “buralar çok kurak ya” diye hayıflanıyorum. Kemal sıkıldı galiba, cevap vermiyor. Sarımemedin Yurdu’na yarım saat kala, milli parkın aracı yanımızda duruyor. Aracın kasasında kısa süren; ama keyifli geçen yolculuğun ardından kamp alandayız. Milli park görevlisiyle artık klasikleşmiş ücret tartışmasını yaptıktan sonra serbestiz. Planımızı tekrar gözden geçiyoruz. Kaldı’yla birlikte Alaca’yı da düşündüğümüz için Akşampınarı yerine Sarımemedin Yurdu’nda kalmaya karar veriyoruz. GüKazıklı Ali Vadisi… 100’ün üzerinde spor tırmanış rotası olan vadide tırmanma hayallerimiz başka bir bahara kaldı. neşin batmasına daha çok var. Tur şirketlerinin parsellediği kamp alanlarından boş olan birine yayılıyoruz. Abur cubur ve muhabbetten sonra, çevreyi tanıma turuna çıkıyoruz. Derken solda ismini bilmediğimiz tepeye doğru bir tırmanalım diyoruz. III derecelik, son derece çürük kayada bir süre tırmandıktan sonra bir bakıyoruz ki, güneş batmak üzere! Ne zaman yemek yiyeceğiz, ne zaman dinleneceğiz?

1 LUKKANU.ORG

OZAN KANBERTAY


Antrenman olsun diye(!) tırmandığımız tepeden, Sarımemedin Yurdu. Soldaki yükseltinin arkasında sarı çadırları ve şirketlerin parsellediği alanları görebilirsiniz.

Kampa döndüğümüzde alelacele yemek yedikten sonra onda yatış pozisyonuna geçiyoruz. Çadır getirmedik, açıkta yatıyoruz. Ama hava çok iyi, tulumlar bile fazla geldi. Akşamüstü yaptığımız salaklıktan dolayı, kalkışımızı iki saat ertelemek zorundayız. Yola çıktığımızda moralim gayet iyi; çünkü bir saat de olsa uyuyabildim. Hava aydınladığında Parmakkaya’nın az ilerisindeyiz. Kemal yine coşmaya başladı, koptu gidiyor. İlk büyük molamızı Avcıbeli Geçidi’nden önce veriyoruz.

1

Yanlış 1: Faaliyet sırasında kahvaltı yapılmaz.

2 LUKKANU.ORG

Yanlış 2: Molalarda uyunmaz.

OZAN KANBERTAY


Bundan sonra bolca dinlenerek, Avcıbeli Tepesi’ne oradan da Yoncalıtaş Tepe’nin altına doğru ilerliyoruz. Kaldıbaşı’nın kar kulvarının altına geldik. Kar kulvarının hemen solundaki kayalara tırmanmaya başlıyoruz. Etap çürük ama gayet kolay. Zorluk II derece.

Avcıbeli'nden Direktaş Vadisi... Ortada görünen kuleye benzeyen yapı, meşhur Parmakkaya’nın ta kendisi.

Kaya etabının bittiği yeri, iyice bellemek ya da bir şekilde (GPS, baba vs.) işaretlemek ekibin selameti için yararlı olacaktır. Aklınız bir karış havada burayı geçerseniz, dönüşte aranırsınız. Bundan sonra “futbol sahası” denilen geniş düzlüğü geçip, ikinci kaya etabını tırmanmaya başlıyoruz. Bu etap da önceki gibi kolay ama; burada babaları takip etmekte fayda var. Çünkü fazla sağa kayarsanız Sivritaş tarafına çıkabilir ve geri inmek zorunda kalabilirsiniz.

3 LUKKANU.ORG

OZAN KANBERTAY


Yan geçiş yaptığımız yerlerden biri. Buralar kışın nasıl olur acaba?

Bele çıktık. Son sırtı ve kılçığı da geçersek zirvedeyiz. Tırmanışın en riskli kısmı şimdi başlıyor. Hamleler en fazla III derece zorlukta; ama yukarıdaki fotoğrafta gördüğünüz gibi geçtiğimiz yerlerin hata kaldırır yanı yok. Bu yüzden son derece dikkatli tırmanmak zorundayız.

4 LUKKANU.ORG Geçen gelişimde beni düşündüren yüzey, uzaktan göründüğü kadar korkunç değilmiş.

OZAN KANBERTAY Kılçığa az kaldı. Zirveden önceki son kulvar.


Sırtın bazen doğusundan bazen de batısından geçerek ilerliyoruz. Bundan sonra önümüzde kaygan bir yüzey, kısa bir kulvar ve de kılçık var.

Kemal ve “meşhur” kılçık. Hemen arkası da zirve.

Sağ salim zirvedeyiz. Fotoğraf faslından sonra, inişe geçiyoruz. Bazen oturarak bazen de geri geri iniyoruz etapları.

Kaldı zirveden Alaca.

Sol arkada Taştepe. Onun önündeki de Sivritaş.

Dönüşte yine uzun molalar vererek ilerliyoruz. Avcıbeli Geçidi’ne geldiğimizde saat altı olmuştu. Alaca’ya uzun uzun bakıyorum. Ne vaktimiz ne de enerjimiz kaldı ikinci bir zirve için. Bundan sonrası san5 LUKKANU.ORG

OZAN KANBERTAY


cılı bir inişten ibaret. Karanlık çöktükten sonra, orman(ımsı)da halüsinasyonlarla dolu bir yolculuğun ardından Kemal’in peşinden kampa dönüyorum. Tamı tamına 19,5 saat olmuş yola çıkalı. Yorucu bir faaliyet oldu açıkçası.

ULAŞIM: Ankara-Niğde: İnan Turizm 25 TL Niğde-Çukurbağ Köyü: Çamardı Dolmuşu 7 TL (Dolmuşa binmek için eski otogara gitmelisiniz. Yeni otogardan sık dolmuş seferi var buraya) Çukurbağ-Sarımemedin Yurdu: Yürüyüş, otostop ya da traktör kiralama Milli park giriş ücreti: 2,5 TL (Günlük)

NOTLAR:  Etkinlik için kaya tırmanış tecrübesi gerekmiyor. Ama üç nokta kuralını bilmek ve kayayla önceden tanışmış olmak yararlı olacaktır. Kaya yapısının oldukça çürük olduğunu unutmamak gerekir.  30 metre ip, 4 sikke, 4 karabin, çekiç ve bol uzun perlon götürdük yanımızda. Hiçbirini kullanmadık.

19 Temmuz 2010

20 Temmuz 2010

7:30-Çamardı dolmuşu

02:00-Kamptan çıkış

8:45-Çukurbağ Köyü’ne varış

04:30-Akşampınarı

10:00-Köyden yürüyüşe başlama

08:15-Avcıbeli Geçidi

14:15-Sarımemedin Yurdu

13:45-Zirve 21:30-Sarımemedin Yurdu

6 LUKKANU.ORG

OZAN KANBERTAY


Uzun Bir Aladağlar Hikayesi  

Kaldı Avcıbeli Rotası Yaz Tırmanışı

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you