Issuu on Google+

MAHAIETATIK SARERA

Asier Balda, I単aki Enbil eta Amets Bengoetxea UPV-EHU 15/01/2010


AURKIBIDEA 1.-

SARRERA ......................................................................................................... 3

2.-

PROIEKTUA ZERTAN DEN ......................................................................... 4

3.-

MATERIALA .................................................................................................... 5

3.1.- Arbel digital elkarreragilea .................................................................. 6 3.2.- Bideo-proiektagailua............................................................................. 9 3.3.- Soinu-sistema ........................................................................................ 10 3.4.- Konexio-kutxa ........................................................................................ 11 3.5.- WiFi sarrera-puntua eta WiFi kontrolagailua ............................. 12 3.6.- Metalezko armairu elektrifikatua .................................................... 14 3.7.- Ekipo eramangarri txikia .................................................................... 16 3.8.- HEDATZE PROZESUA .......................................................................... 18 4.-

IRAKASLEAK ................................................................................................. 20

5.-

ESPERIENTZIA PRAKTIKOAK .................................................................. 27

5.1.- Asmakilo .................................................................................................. 27 5.2.- Pelutxeak ................................................................................................. 28 5.3.- Euskadin zehar....................................................................................... 30 5.4.- Vikidia eus. .............................................................................................. 31 5.5.- Ostadar ..................................................................................................... 32 5.6.- Proarabatic .............................................................................................. 34 6.-

Ikasgela bateko adibidea ........................................................................ 35

7.-

BERRIAK ......................................................................................................... 37

8.-

IRITZIA ............................................................................................................ 44

9.-

BIBLIOGRAFIA .............................................................................................. 45


1.- SARRERA Informazio eta komunikazio teknologiak eskoletan sustatzeko proiektu edo ekimen ezberdinak ditugu Euskal Autonomi Erkidegoan. Aurretik, “Iniciativa 2000tres”, “Plan de dotacion de infraestructuras, equipamiento y recursos Premia”, “Euskadi en la Sociedad de la informacion (PESI)” eta Garatu plana izan dira IKTak sustatzeko sortu izan diren planak. Gaur egun aldiz, Ikasys, Eskola 2.0 eta IKT Heldutasun eredua bezalako proiektuak dira indarrean dauden ekimenak. IKT heldutasun ereduari esker ikastetxe ezberdinen digitalizazio maila ezberdinak baloratu eta sailkatu daitezke. Behin diagnosia egin ondoren, bere beharrak zein diren jakin eta proiektuko hurrengo mailarako egin beharreko pausuak zehaztu daitezke. Ikastetxeen sailkapena modu objektibo batean egiten da, mailaka sailkatuko dira eta pixkanaka, mailaz igotzea da helburua. Ikasys proiektua Ikastolen Elkarteak sortutako ekimena da, bertan Lehen Hezkuntzako maila guztietan aplikatuko da. Ikasleei mini-ordenagailu bat uzten zaie astean 2 ordu t´erdiz Ikastolen Elkarteak proiektu honetarako espreski sortutako ariketak egiteko. Hauek, gai ezberdinak lantzeko balioko dute eta ikasgelan emandakoa berrikusi eta indartzeko balio dute. Irakasleak emaitza guztiak jaso eta aztertu ditzake, Hala, ikasleak dituen hutsuneak detektatzeko aukera izango du. Eskola 2.0 5. Mailako ikasleentzat bakarrik da eta web 2.0 baliabideak sustatu nahi ditu.

IKTak gelan txertatu eta hauen erabilera eguneroko

metodologiarako balio izatea du helburu.


2.- PROIEKTUA ZERTAN DEN Eskola 2.0 proiektuak eskolen digitalizazioa du helburu. Ikasgela tradizionala deiturikoan dauden baliabideak alde batera utzi; klarion arbel, testuliburu, arkatz eta paperaren etab. ordez, ordenagailu, internet, e-book, arbel digitalen erabilera sustatu nahi da. LHko 3. zikloko lehen urteko ikasleentzat izango da; hala, 5. mailatik aurrera aplikatuko da proiektua hau. Web 2.0 tresnen erabilera sustatuko da. Bide batez, informazio trukaketarako erraztasun eta azkartasuna handia egon eta Ikastetxe eta irakasle ezberdinen arteko informazio trukaketa erraztuko da; bai zentro berean, bai eta beste zen zentrokoekin ere. Irakasle- ikasle eta irakasle- gurasoekin ere harremana estu eta azkarrago bat ahalbidetuko du. Ikasle guztiek material berdina izango dutenez, ez da mailaketa sozioekonomiko edo baliabide ezberdinen arteko ezberdintasunik sortuko. Horretarako net-book eta arbel digital berdinak banatuko dira ikastetxe guztietan. Ikastetxea baliabide digital berriz hornituz, IKTak egunerokotasunean txertatu nahi dira eta metodologia aldaketa bat eraginez lanak modu dinamiko batean egin eta beste kideekin elkarbanatzeko aukerak eman nahi dira. Eskola 2.0 proiektuan sofware librearen aldeko apustua egiten da. Oinarrian netbook-ak, “open office� eta “mozilla firefox� programez osaturik eta wifi bidezko internet konexioa izango dute. Tutoreen eta pedagogi terapeutiko eta ingeleseko irakasleen prestakuntzan sentsibilizazio eta irakaskuntza ahalegin handia egingo da. Maila ezberdinak kontutan hartuko dira eta irakasleak, berritzeguneetan alde tekniko eta metodologikoetarako prestatuko dira.


Proiektu honek 12.660.004,12 â‚Ź-ko aurrekontua du eta bertan, miniordenagailu,arbel digital, wifi konexio, irakasleentzako ordenagailu, etab erosi eta irakasleen prestakuntzarako bideratu da

3.- MATERIALA Ikasgeletan

arbel

digital

interaktiboak(elkarreragilea),

bideo-

proiektagailuak, bozgorailuak, armairu elektrifikatu metalikoak, ikasleentzat miniordenagailu eramangarriak eta irakaslearentzako ordenagailua jarriko dira teknologia berriak klasean erabil ahal izateko.


3.1.- Arbel digital elkarreragilea Arbel digital elkarreragilea dimentsio ezberdineko pantaila sentikor bat da, behin ordenagailu eta proiektore batera konektatuta, irakaskuntzan tresna potentea bihurtzen dena. Bertan arbel arruntaren erabilpena sistema multimedia berriekin konbinatzen da eta IKTarenak.

Pantaila elementu oso gogorra da eta ikasgelan integratzeko aproposa. Proiektatzen den edozein baliabide digital kontrolatu, sortu eta aldaraztea ahalbidetzen du erakuslea edo hatza erabiliz. Halaber, edozein ohar edo aldaketa gorde daiteke eta gero inprimatu eta zabaldu. Elementuak 

Ordenagailu multimedia bat bere disko gogorrean duen informazio guztia erreproduzitzeko gai dena.



Proiektorea,

ordenagailuko

informazioa

arbelean

erreproduzitzeko. 

Arbel Digital Elkarreragile bat, non ordenagailuaren irudia proiektatzen den eta erakusle edo hatz batez kontrola daitekeen.



Ordenagailuaren

eta

Arbel

Digital

komunikazioa kudeatuko duen softwarea.

Elkarrelagilearen


Funtzionamendua 

Arbel Digital Elkarrelagilearen funtzinamendua honako irudi honetan islatzen da:

Arbel Digital Elkarrelagilea kable edo haririk gabeko sistema baten

bidez

dago

konektatua

ordenagailura.

Arbeletik

ordenagailuaren funtzio guztiak kontrola ditzakegu: programa eta aplikazioak zabaldu, audio eta bideoa erreproduzitu... 

Ordenagailuak proiektoreari bidaltzen dio informazioa.

Proiektoreak arbelean erreproduzitzen ditu irudiak, horrela ekipoa kontrolatzen duen pertsonak denbora errealean ikus dezake

nola

interpretatzen

dituen

ordenagailuak

bere

mugimenduak. Motak Arbelak, teknologia motaren arabera hiru motetan sailkatzen dira: 

Ukimen Arbelak. Arbel mota hauek ukipenari sentikorrak diren geruza bat dute. Gainazal hauek edozein objekturekin eginiko presioa atzematen dute, errotulagailu batetik hasita hatz bateraino.


Arbel elektromagnetikoak. Arbel hauek erresoluzio altua eta informazio abiadura handia bermatzen duten digitalizazio elektromagnetikoko teknologia erabiltzen dute.

Infragorri/ultrasoinu arbelak. Arbel hauek infragorriak eta ultrasoinuak erabiltzen dituzte idazki eta oharrak jasotzeko. Merkeagoak dira baino hauskorrak eta aukera gutxiagorekin.

Onurak Arbel elkareragileen erabilpenak onura ugari ekar diezazkie irakasle zein ikasleei. Aukera anitz dituen teknologia bat da, ezagupen handiak eskatzen ez dituena eta hezkuntza maila guztietan aplika dezakeguna. Informatikan oinarrizko ezagutzak dituen edozein irakaslek erabil dezake arbel digital elkarrelagilea bere lanean. Beste aukeren artean, Arbel Digital Elkarrelagileak zera ahalbidetzen du: 

Berrikuntza progresiboa irakas-praktikan.

Ikasleen arreta eta motibazio hobea.

Aniztasunaren tratamendu eraginkorragoa, bereziki ezintasun edota ikasteko zailtasunak dituzten ikasleekin.

Ezaugarri nagusiak Ikasgela bakoitzean SMART BOARD 68V arbel digital elkarreragile bat jarriko da. Arbel hori ohiko arbelarekin, hau da, klarion edo Velledarekin erabiltzeko arbelarekin batera egongo da ikasgelan. 

Arbel horren ezaugarri nagusiak dira:

77”-ko eremu aktiboa (195,6 cm diagonalean)

Ukipen-gainazala, behatzarekin ukitzekoa, eta islarik gabea.

Pantailaren panelaren eta gainazalaren materiala erresistentea eta iraupen luzekoa izango da, eta mantentzeko kostu txikikoa, baita energia-kontsumo txikikoa ere.


Ordenagailura USB konexio bidez konektatutako da.

Softwareak honako ezaugarriak izango ditu: o Gaztelaniara eta euskarara itzulita. o Eskuzko idazketa eta teklatua onartzeko aukera. o Koloreak, marren lodiera, oharpenak eta marrazkiak aldatzeko aukera. o Irudien,

txantiloien

eta

hezkuntza-materialen

liburutegia. o Liburutegia zabaltzeko aukera, bertako baliabideak eta Internet bidez lortutakoa uztartuz. o Irudiak

eta

dokumentuak

zabalduen

dauden

formatuetan inportatzeko eta esportatzeko ahalmena. o Windows, GNU/Linux eta Macintosh inguruneetarako kontroladoreak.

3.2.- Bideo-proiektagailua Ikasgela bakoitzean, arbel digital elkarreragilearekin batera, EPSON 410Wdistantzia laburreko bideo-proiektagailua jarriko da.

Bideo-proiektagailu horren ezaugarri nagusiak dira: 

3LCD proiekzio-teknologia.

2.000 ANSI lumen.


Bereizmen natiboa: WXGA (1280x800).

Onartzen diren bereizmenak: VGAtik UXGAra.

Formatuak: 16:10, 4:3, 16:9

54 eta 122 cm arteko proiekzio-distantzia. Distantzia ultralaburreko lente optikoa.

40 eta 116 hazbete arteko pantailetarako baliagarria.

16 milioi kolore.

Sarrerak: ordenagailua (RGB), bideoa (RCA eta S-Video), audioa (RCA eta minijack).

Irteerak: ordenagailua (RGB), audioa (minijack).

Sarea: RJ45 konektorea.

Lanpararen iraupena: 4.000 ordu.

Lanpara gehigarria zuzkituko da, jatorrizkoaren ezaugarri berekoa.

Euskarri-ekipamendua desmuntatu beharrik gabe lanpara ordezkatzeko aukera.

3.3.- Soinu-sistema Bi bozgorailu estereo autoanplifikatuek osatzen dute soinu-sistema.

Bozgorailu horien ezaugarri nagusiak dira:


2x30 W-ko potentzia

Bass eta Treble kontrola.

Audio-sarrerak, RCA bidez zein minijack bidez.

3.4.- Konexio-kutxa Irakaslearen postutik hurbil, honako hartuneak izango dituen konexio-kutxa instalatuko da: 

Bideo-hartune konposatua, bideo-proiektagailura konektatua.

Audio-hartunea, bozgorailuetara konektatua.

VGA-hartunea, bideo-proiektagailura konektatua.

USB-hartunea, arbel digital elkarreragilearekin konektatua. Horrela, irakasleak esku-eskura izango du instalatutako elementuetako edozein erabiltzeko aukera (arbel digital elkarreragilea, bideo-proiektagailua edo bozgorailuak).


3.5.- WiFi sarrera-puntua eta WiFi kontrolagailua Ikasgela bakoitzean H3C APxxxxx sarrera-puntu bat instalatuko da. Ikasleen eta irakasleen ekipoak Internetera zein ikastetxeko intranetera konektatzeko erabiliko da. Sarrera-puntuaren ezaugarri nagusiak dira: 

Baterako euskarria, 802.11a/b/g araua betetzen duena.

Ethernet 10/100 ataka.

PoE (Power over Ethernet) bidezko elikadura elektrikoa, 802.3af estandarraren arabera.

AES, WPA, WPA2, TKIP eta 802.11i euskarriak.

Hainbat SSID ezartzeko ahalmena.

Datu-zerbitzuei estaldura emango die instalatuta dagoen ikasgelaren barruan, gutxienez.

Kalitateko zerbitzua lortzeko ahalik eta abiadurarik handiena eskainiko dute (gutxienez 11 Mbps).

Gailu horrez gain, ikastetxean WiFi H3C WR3008 edo WR3010 kontrolagailua jarriko da. Ikastetxean instalatu beharreko sarrera-puntuen arabera hautatuko da bata edo bestea. Kontrolagailu horren bitartez, haririk gabeko sarearen konfigurazioa, hedapena eta mantentzea kudeatu ahal izango da.


WiFi kontrolagailuaren ezaugarri nagusiak dira: 

VLANak definitzeko aukera, ikastetxeko sareko VLANetara erabiltzaileak esleitzeko aukera, segurtasun-kontrola egiteko eta erabiltzaileak kautotzeko aukera.

Ereduaren arabera, 8 eta 12 arteko WiFi sarrera-puntu kudeatzeko ahalmena.

Hainbat VLANetarako 802.1q euskarria eta STP protokoloa (Spanning Tree Protocol).

CLI (Command Line Interface), Telnet eta HTTP bidez kudeagarria.

Irrati-frekuentziako espazioaren kudeaketa.


Kautotzea, enkriptatzea eta segurtasuna: o Irekian elkarketak egiteko euskarria, MAC, erabiltzailea eta webataria. o WEP, WPA, WPA2, eta AES euskarria. o 802.1x bidezko kautotzea, EAP protokoloak eutsita: EAP-TLS, EAPTTLS, PEAP, PEAP-TLS, EAP-MD5. o Sistemarako tokiko erabiltzaileen zerrendak. o MAC helbideen eta sistemarako erabiltzaile globalen “zerrenda beltzak”. o WiFi bezeroa isolatzea, sistemara konektatutako gailu guztiak elkarrekiko “ikustezinak” izango dira (2. mailan) eta gateway IP bidez soilik komunikatu ahal izango dira elkarrekin. o “Rogue”

sarrera-puntuak

eta

euste-sistemak

hautematea. Sarrerapuntuen zerrenda beltzak. o IP helbideen eta TCP/UDP ataken bidezko sarrerazerrenden ahalmena.

3.6.- Metalezko armairu elektrifikatua Ikasgela

bakoitzaren

barruan,

ekipamenduen

bateriak

berriro

kargatzeko aukera emango duen elektrifikatutako metalezko armairu bat jarriko da. Ikasleen zein irakasleen ekipamenduak giltzapean gordetzeko ere balioko du.


Armairu horren ezaugarri nagusiak honako hauek izango dira: 

15,6”

tamainara

arteko

pantaila

duten

28

ekipo

eramangarrietarako edukiera. 

Beste material batzuk biltegiratzeko zenbait leku (urrutiko aginteak, softwarea,...).

Metalezko kanpoko inguratzailea eta metalezko banatzaileak barruan, egitura sendotua dutenak.

Segurtasun-sarrailak

izango

dituzten

metalezko

ateak.

Ikastetxeko armairu guztiak irekitzeko aukera emango duen giltza nagusia. 

Armairua finkatzeko eta irauli dadin saihesteko euskarriak.

Egitura ergonomikoa, izkina eta ertzik gabea, ikasleen ezbeharrak saihesteko.

Aire behartu bidezko hotz-gelaxka, nahi den tenperatura hautatzeko aukera emango duen sistema termostatiko bidez kontrolatua. Haizagailu bidez egingo da. Horrez gain, barruko banatzaileetan zein kanpoko inguratzailean airearen zirkulazio egokia ahalbidetuko duten pasabideak egongo dira (trokelak, saretak,...).




Giltzapean itxitako ateen bitartez koadro elektrikorako, entxufeetarako eta ekipamenduen kargagailuetarako sarrera eskuragarria,

horiek

maneiatzearren.

Mekanismo

horiek

armairuaren atzealdean egongo dira. Horietara iristeko, armairuak gurpilak ere izango ditu. 

Sistema elektrikoak 28 ekipamendu eramangarri elektrizitatez elikatzeko schucko-ak izango ditu, 4 zirkuitu elektrikotan banatuta. Horrez gain, zenbait babes elektriko izango ditu eta kontrolatzaile logiko programagarri bat.

Aparatu guztiak armairuan batera kargatzen edukitzeak eragingo duen karga elektrikoa ikastetxeko entxufe bakar batek ere ezin izango duenez jasan, kontrolatzaile logiko programagarria sartu behar izan da. Elementu horren bidez, aldez aurretik ezarritako ordutegi-programazio baten arabera zirkuitu bakoitza elektrikoki elikatzea lortzen da. Ez da inoiz izango aldi berean zirkuitu elektriko bat baino gehiago aktibo, baina beti egongo da linea bat aktibo, beharrezkoa denean ekipo eramangarri txikiak kargatu ahal izateko.

3.7.- Ekipo eramangarri txikia Ikasle bakoitzak bere ekipo eramangarri txikia izango du, baita taldeko tutoreak eta ingeleseko irakasleak ere.


Ekipo horiek abio duala izango dute (Microsoft Windows eta Ubuntu), eta askotariko software librea (ofimatikoa, irudien tratamendurakoa, birusen aurkakoak,…). Ekipo eramangarri txikien ezaugarri nagusiak dira: 

Intel Atom N270 (1,6Ghz) kontsumo txikiko prozesadorea.

2 MB-ko RAM memoria.

160 GBko disko gogorra.

10”-ko WSVGA pantaila (1024x600)

Ahalmen handiko bateria, gutxienez 4 orduko iraupenekoa.

1,3 Mpx-ko web-kamera.

Tamaina txikiko sagu optikoa.

Mikrofonoa barnean.

Ethernet 10/100, WiFi 802.11b/g edo Bluetooth bidezko komunikazioak.

3 USB 2.0 ataka.

Txartel-irakurgailua.

Kanpoko entzungailuetarako eta mikrofonorako konektoreak.

Bi kanpoko kargagailu, bata ekipamenduarekin eramateko eta bestea ikastetxeko armairuan kokatzeko.

Ekipamenduaren pisu txikia, 1,5 kg baino gutxiago.


Garraiatzeko estalki barrubiguna, ekipoa, kargagailua eta sagua garraiatzeko behar bestekoa.

Berreskuratze-softwarea,

gailuaren

kontrolagailuak

eta

dokumentazioa barne. Irakaslearen postuak, halaber, TFT pantaila bat eta kanpoko teklatua izango ditu, haren ekipo eramangarrira konektatu ahal izateko. Izan ere, ekipamenduak monitorizatzeko softwarea erabiltzearen ondorioz, beharbeharrezkoa izango da ikus-eremu handiagoa izatea.

3.8.- HEDATZE PROZESUA Elementu horiek guztiak zuzkitzeko eta/edo instalatzeko, hainbat enpresa kontratatu dira. Hauek dira enpresak eta horietako bakoitzari esleitu zaizkion elementuak: 

TELEFÓNICA: ekipo eramangarri txikiak.

INVESTRÓNICA:

arbel

digital

elkarreragileak,

bideo-

proiektagailuak, euskarriak eta bozgorailuak. 

TECNOCOM: haririk gabeko sistema.

XENON COMPUTER: metalezko armairu elektrifikatua.

Instalatu beharreko edo zuzkitu beharreko elementuen kopurua delaeta, behar-beharrezkoa da oso plangintza kontrolatua egitea. Ikastetxe bakoitzean, oso garrantzi handikoa izango da instalazio edo zuzkidura bakoitza zein ordenatan egiten den. Honako urratsen arabera egingo da hedapena: 1.

Xenon

Computer

enpresak

metalezko

armairu

elektrifikatua zuzkitu eta instalatuko du ikasgeletako bakoitzean.


2.

Ondoren, Telef贸nica enpresak ekipo eramangarri txikiak zuzkituko ditu. Horrela ekipoak ikastetxean bertan, armairuaren barruan, biltegiratu ahal izango dira. Ez dira inoiz kutxetan utziko; entregatu direnean behar bezala funtzionatzen

dutela

egiaztatu

beharko

da

eta

giltzapean gorde beharko dira armairuan. 3.

Ekipoak zuzkitutakoan, Tecnocom enpresak haririk gabeko sistema zuzkitu eta instalatuko du (ikasgela bakoitzeko WiFi sarrera-puntu bat eta ikastetxeko WiFi kontrolagailu bat), eta ekipo eramangarri txikiekin batera konfiguratuko du.

4.

Enpresa horiekin batera, Investr贸nica enpresak ikasgela bakoitzeko

arbel

digital

elkarreragilea,

bideo-

proiektagailua, euskarria, soinu-sistema eta konexiokutxa zuzkitu eta instalatuko ditu. Ikastetxe bakoitzari enpresa bakoitza teorian zer datatan pasako den jakinarazi zaio. Gerta daitezkeen atzerapenen ondorioz, enpresak aldez aurretik jarri beharko dira ikastetxearekin harremanetan (gutxienez hiru egun aurretik) zer egunetan eta ordutan pasako diren zehazteko. Amaitutakoan, enpresa bakoitzak lan guztiak egin dituela egiaztatu beharko du ikastetxeak, eta entregako/instalazioko albarana sinatuko du. Albaran horretan enpresetako bakoitzak instalazio zein datatan amaitu duen emango da aditzera. Ikastetxean instalatzen diren elementu guztiak automatikoki emango dira altan ikastetxeko inbentarioan. Horretarako, enpresa bakoitzak ikastetxean instalatutako elementu guztien etiketaren zenbakiak eta serie-zenbakiak emango ditu.


4.- IRAKASLEAK Eskola 2.0 proiektuak arrakasta izan dezan, beharrezkoa da material hauek erabiliko dituzten irakasleen prestakuntza. Notebook Notebook-a eduki digitalen aurkezpena tresna desberdinen bidez errazten duen software hezitzailea da. Aldi berean programa, ordenagailua eta ADEaren arteko komunikazioa ahalbidetzen duen kontroladore multzoarekin dator.(driverrak). Notebook-arekin irudiak, bideoak eta flash objektuak erants daitezke eta Arbel Digital elkarrelagilearekin maneiatzea. Modu honetan errazagoa egiten da ikasgaiaren edukiak azaltzea eta ikasleengan jakinmina piztea. Gainera, Notebook-ak objektu bizidunak edo errotulagailu magikoa bezalako tresna bereziak ditu, eskola saio entretenigarriak eta dinamikoak egiten lagunduko dizutenak. 

Notebook softwareak hurrengo tresna eta funtzionaltasunak aurkezten ditu:

Software hezitzailea objektu digitalen hamar galeriekin.

Eduki digitalekin irudi, ohar, flash artxibo...-ekin egindako aurkezpenak sortzeko tresnak

Arbel Digital Elkarrelagilean egiten diren mugimenduak gordetzeko grabagailua.

Arbel Digital Elkarrelagilearekin lan egiten den bitartean testuak txertatzeko teklatua.

Oharrak eta paintaila irudiak atzemateko tresna mugikorrak.

Softwarea eta Hardwarea erakutsi edo aldatzeko kontrol panela.


Notebook softwarea helburu bat baino gehiago dituzten erramientez osatua dago. Alde batetik, hardwarea kontrolatzeko tresna batzuk aurkituko ditugu, konexio laguntzailea edo Arbel Digital Elkarrelagilearen orientatzailea. Beste alde batetik tresna mugikorrak ditu, ordenagailuko ohiko programetan mugimenduak egiteko balio dutenak, hala nola, oharrak sortu edo pantailako zati bat nabarmendu. Azkenik, Notebook aplikazioa dugu, bereziki hezkuntzan erabiltzeko egina, eduki digitalak aurkeztu eta maneiatzeko balio duena: bideoak, irudiak, audio artxiboak... Arbel arrunta bezala ere erabil dezakegu aplikazioa. Oinarrizko internet: Mozilla Firefox-ekin nabigatzen MOZILLA FIREFOX nabigatzailea izan da azken aldian hazkunderik handiena izan duena, segurtasun handia eskaintzen duelako, estandarrak betetzen dituelako eta malgua delako. Programa librea da, erabiltzaileei programa eskuratzeko, nahi duten erabilera emateko, partekatzeko eta hobetzeko askatasuna ematen dielako. Gainera, plataforma anitzekoa da: sistema eragile ezberdinetako ekipoetan erabil daiteke, hau da, Windows, Mac OS, eta GNU-Linux sistemetan Nabigatzea da bere funtzio nagusiena, hau da, webguneetara sartzeko eta on line dauden materialak eskuratzeko softwarea da. Baina askoz ere erabilera gehiago ditu, Mozilla Firefox bitartez berriak jasotzeko kanaletan izena eman ahal izango baitugu, gure webgune gustukoenak antolatu ditzakegu, birusekiko babesa eskaintzen digu, eta batez ere funtzionalitate mordoa gehitzeko osagarriak eskura ditzakegu, gure ordenagailuan egin ohi ditugun jardueren arabera. Web posta elektronikoa: Gmail Posta elektronikoa edo e-mail sareko zerbitzu bat da, idatzizko mezuak ia berehala bidali eta jasotzeko aukera ematen duena, beste baliabide


batzuk (argazkiak soinuak, bideoak, etab.) erantsita ere. Ohiko postarekin duen antzekotasunagatik deitzen zaio posta elektroniko. Interneten gehien erabiltzen diren posta elektronikoko dohako aplikazioetako bat da Gmail, eta Google da horren jabea. Googleren tresna ezagunen bilatzailea da. Gmail web-postako zerbitzua da, erabili ahal izateko Interneterako konexioa behar baitu nahitaez. Ezaugarri horrek baditu zenbait abantaila, adibidez: alde batetik, konektatuta dagoen munduko edozein ordenagailutatik sar zaitezke zure postan eta, bestetik, zure mezu guztiak gune berean (Gmailen web-orrian) dituzu eskuragarri beti, eta ez zenbait ordenagailutan sakabanatuta. Izan ere, hori sarritan gertatu ohi da ordenagailu batekin baina gehiagorekin (eskolakoa, etxekoa, eramangarria...) lan egitean eta posta lineaz edo mahaigainez kanpoko programetan deskargatzean. Sarean informazio bilaketa Google aztertuko behar da, gaur egun internautek gehien erabiltzen duten bilatzailea. Google, hain zuzen meta medio izatera migratzen ari da, zerbitzu ugari eskaintzen baitizkie erabiltzaileei: posta elektronikoa, egutegia, mapak, blogak, bideoak online, albisteak, liburuak, etab. Zenbait metabilatzaileren berri izango da, gure bilaketa-aukerak areagotzeko eta webgune gehiagotan arakatzen duten bilaketak egin ahal izateko. Izan ere, tresna horiek zenbait bilatzailetan egiten dituzte bilaketak, guk bilatzaileetako bakoitzean bilaketak egin beharrik gabe. Azkenik, blogetan informazioa bilatzeari ekingo zaio. Horretarako, Technorati aztertuko dugu, blogetarako lehen bilaketa-tresna. Rankingei esker, bilatzaile horrek blogosferan gehien jorratutako gaien berri izaten du.


Google munduko bilaketa-tresna garrantzitsuena da. Haren izenak hitz-joko bat egiten du googol terminoarekin (unitateak gehi 100 zerok osatzen duten zenbakiaren izena). Ingelesez, oso antzeko ahoskera dute bi hitzek, eta antzekotasun horren bidez, bilatzaileak informazio asko erabiltzen duela adierazi nahi da. 1999an, Google sortu zenean, erabiltzen ziren bilatzaileek sorreraren araberako ordenan gehitzen zituzten estekak, baldin eta esteken sustatzaileek lehenbizi

agertzeko

ordaintzen

ez

bazuten.

Google

bilaketa-tresna

arrakastatsuaren berritasuna izan zen Page Rank izeneko puntuazio-sistema egiten zuela, eta webgune baten garrantzia ebaluatzen zuela, webgunerantz bideratzen zuten estekak eta beste aldagai batzuk kontuan hartuta. Hain zuzen, bilaketak egitean, puntuazio altuena zuten webguneak agertzen ziren lehenbizi. Bestalde, garai hartako bilatzaileen diseinua gehiegizkoa zen, aukera eta publizitate gehiegi erakusten zituztelako. Googlek horretan ere berritasuna ekarri zuen, apaindura urriko pantaila erakusten baitzuen. Ezaugarri horri eusten dio gaur egun ere, nahiz eta funtzio asko dituen. Gaur egun Googlek zerbitzu asko eskaintzen ditu, doakoak; esate baterako, posta elektronikoa (Gmail), postan integratutako egutegia (Calendar), nabigatzailea (Chrome), mundu osoko mapak (Google Maps), weblogetarako (Blogger) eta bideoetarako (Youtube) ostalariak, hizkuntza anitzetarako itzultzailea (Google Translator), eta beste asko. Metabilatzaileak Metabilatzaileak bilaketa-tresnak dira. Eskaerak exekutatzeko, zenbait bilatzaileren informazioa hartzen dute eta emaitzak konbinatzen dituzte bilatzaile horietako bakoitzaren irizpide espezifikoen arabera. Ipselon da erabilienetako bat.


Ipselon metabilatzaile bat da, eta Googleren antzeko itxura du: pantaila soila, esteka, irudi edo publizitaterik gabe. Tresna horrek Live, Yahoo eta Google zerbitzuen bilaketen emaitzak konbinatzen ditu. Gainera, bilaketen emaitzak iragazteko aukera ematen du, dataren, kokapenaren eta dokumentumotaren arabera. Halaber, aukera ematen du bilaketa web-orri jakin batzuetan soilik egiteko ere. Dogpilek Google, Yahoo, Bing, Ask bilatzaileetan eta Interneteko beste zerbitzu batzuetan bilatzen du informazioa. Lehen aipatu bezala, bilaketatresna bakoitzak metodo espezifiko bat erabiltzen du. Dogpilek zenbait bilaketa-tresnaren emaitzak konbinatzen ditu, errepikatutako elementuak ezabatzen ditu eta bilaketa jakin bakoitzerako zein diren garrantzitsuenak erabakitzen du. Bilaketaren emaitzetan, hasieran, babestutako zenbait esteka ageriko dira, Sponsored legenda dutenak. Babestutako eta babestu gabeko esteken konbinazioa bilaketa-motaren arabera izango da (esaterako, produktu baten prezioa bilatu nahi badugu, segur aski, babestutako estekak izango dira nagusi). Halaber, algoritmo bidez aurkitutako esteken (hau da, babestu gabeak) jatorria zehazten da: Found on: Google, Yahoo!, etab. (Hemen bilatu da: Google, Yahoo!, etab.). Folksonomia: Interneten etengabe argitaratzen den informazioa izugarria da, eta merezi du antolatuta izatea, erabiltzaile bakoitzarentzat erabilgarria izango den moduren batean. Folksonomia edo gizarte-markatzea izeneko ekintzan, erabiltzaileak etiketak gehitzen dizkie bisitatzen dituen webguneei eta gomendatu egiten ditu. Horrela, gehien erabiltzen den informazioaren antolaketa pertsonala lortzen da. Markatzea (edo etiketatzea) esaten zaio, esteka bakoitza markatu edo etiketatzen delako, estekaren edukia adierazten duten hitzak erabiliz.


Eta

gizartekoa

da,

erabiltzaile

bakoitzaren

kontaktuek

gomendatutako web-orri horiek eta etiketak jasotzen dituztelako. Horrela, informazioaren antolaketa konpartitzen da. Diigo oso tresna erabilgarria da ikertzeko eta jakintza zenbait talderekin konpartitzeko. Interneten nabigatzeko ohitura izan eta bertako material asko irakurtzen dutenek tresnak behar dituzte, asko bisitatzen diren edo beste erabiltzaile batzuek gomendatzen dituzten web-orriak etiketatzeko, markatzeko eta administratzeko. Tresna horren funtzio nagusiak hauek dira: 

Informazioa antolatzea

Web-orri

batean

autoitsasgarriak

testua

(Post-iten

Nabarmendutakoek

eta

nabarmentzeko antzekoak)

paper

horiek

eta

kartel

gehitzeko

tresna.

web-orrira

lotuta

jarraituko dute web-orria itxi eta gero ere. 

Gogoko

webguneak

(laster-markak)

erregistratzeko

eta

etorkizunean bisitatu nahi ditugun webguneak lineaz kanpo grabatzeko. 

Konpartitzea

Beste erabiltzaile batzuekin harremanetan jartzea.

Laster-markak,

nabarmendutako

testuak

eta

mezu

autoitsasgarriak kontaktuekin konpartitzea. 

Lankidetzan aritzea

Talde publikoak edo pribatuak sortzea, etiketen, testunabarmentzeen eta mezu autoitsasgarrien bidez antolatutako informazioa

konpartitzeko

lankideekin,

ikaskideekin

edo

lagunekin. 

Ikerketa-komunitateak sortzea, eta gizarte-markatzearen bidez materiala antolatzea.


Testuak editatu OpenOfficeko Writer-ekin Kapsula-lantegi honetan, OpenOfficeko Writer testu-prozesadorea erabiliz testu-dokumentuak erraz egiteko modua: 

Testuak argitaratu eta partekatu GDocs-ekin



Dokumentuak argitaratzea eta konpartitzea, Google Docs erabiliz.

Google

Docs

Web

2.0-ko

tresna

da,

eta

mota

guztietako

dokumentuak Interneten konpartitzeko balio du. Tresna-mota hori oso erabilgarria da dokumentuak pertsona askorekin konpartitzeko beharra badugu, are gehiago dokumentuak tamaina handikoak badira; hau da, memorian leku asko behar duten dokumentuak badira. Hori dela-eta, zaila izaten da, eta batzuetan ezinezkoa, fitxategi horiek posta elektronikoz bidaltzea, postazerbitzuek mugak ezartzen dituztelako bidali eta jaso daitezkeen fitxategien tamainarako. Google Docs tresnak badu beste abantaila bat; hain zuzen, Google Docsen gordeta ditugun dokumentuak Interneterako konexioa duen edozein ordenagailutik ireki ditzakegula, eta gainera, ez dute gure ordenagailuan lekurik hartzen, sarean gordeta daudelako, eta ez gure ordenagailuan. Impress-ekin aurkezpena diseinatzea Kapsula-lantegi honetan, aurkezpen bat modu errazean diseinatu eta sortzeko modua azalduko dugu, hura proiektagailuaren edo ADE arbel digital elkarreragilearen bidez erakusteko eta, are gehiago, web 2.0 aplikazioen bitartez Internetenpartekatzeko. Aurkezpenak ezagutzeko eta horiekin praktikatzeko, Impress erabiliko dugu. OpenOffice paketeko berariazko tresna da eta, editore bikaina izateaz gain, erabilera libreko eta doako softwarea da.


5.- ESPERIENTZIA PRAKTIKOAK 5.1.- Asmakilo Asmakilo proiektua, blog batean oinarrituta dago. Bertan ikasleak sar daitezke eta asmakilok (barraskilo bat) proposatzen dituen asmakizunak asmatu behardko dituzte. Horretaz gain, ikasleek beraien asmakizunak igo ditzakete beste eskoletako ikasleek hauek asmatzen dituztelarik. Programa hau orain dela pare bat hilabete aurrera eramaten hasi da. Proiektuan parte hartu nahi zuten ikastetxeek, urriaren 1a arte epea zuten beraien izena emateko. Bilerak eta bloga aurrera erameteko euskerriak eman ondoren (irakasleek foro bat izango dute beraien kezkak bertan jartzeko), talde bakoitzak, asmakizunak asmatzeaz gain, aho korapiloak, jolasak, bitxikeriak, kantak, olerkiak,… igoko dituzte. Nahiz eta ikastetxe gehienak Gipuzkoakoak izan, Bizkaia eta Arabara ere hedatzen ari dira. Hauek dira Asmakilo proiektuan parte hartzen duten ikastetxeak: 

AITOR Ikastola - Donostia

AMASSORRAIN Ikastola - Donostia

BELEN Ikastetxea - Donostia

CATALINA DE ERAUSO Ikastetxea - Donostia

ELIZATXO Ikastola - Hernani

FLEMING Ikastetxea - Villabona

GAINZURI Ikastetxea - Urretxu

GOIZEKO IZARRA Ikastola - Mutriku

HERRERA Ikastetxea - Donostia

IMAZ BERTSOLARIA Ikastetxea - Altzo

ISPASTERREKO Eskola - Ispaster

J.A. MUÑAGORRI Ikastetxea - Berastegi


KARMELO ETXEGARAI Ikastola - Azpeitia

KARMENGO AMA Eskola - Pasaia San Pedro

LEARRETA-MARKINA LHI - Mallabia

LEKEITIO LHI Ikastetxea – Lekeitio

LEKEITIO PUBLIKOKO

2.

ESKOLA

MAILAKO

TALDEKOAK GUK

A

GARA. ERE

ASMAKIZUNETAN

ASMAKILOKO PARTE

HARTU

NAHI DUGU.

MARIAREN LAGUNDIA Ikastetxea - Donostia

MUNITIBARKO Eskola - Munitibar

NTRA. SEÑORA DE ARANZAZU Ikastetxea - Donostia

ONDARROA LHI Ikastetxea - Ondarroa

ORIXE Ikastola - Donostia

PEDRO MARIA OTAÑO Ikastetxea - Zizurkil

ZARAGUETA Ikastetxea - Orio

ZUMADI Eskola – Amezketa

5.2.- Pelutxeak Proiektu hau 5 urteko ikasleentzat zuzendua dago. Pelutxe baten trukaketaren bidez, ikasleak tekonologia berriak era esanguratsu eta dibertigarri batean erabiliko dituzte. Hauek egindako jarduera eta ekintzak, blog batera igoko dituzte eskolen arteko komunikazioa zabalduz. Era honetan, blogak,


programa informatikoak, multimedia edukiak,.. erabiltzen ikasiko dute. Proiektu hau ere, Gipuzkoan, Araban eta Bizkaian baino hedatuagoa dago. Alegia eta amezketako pelutxeak

gelan jolasten

TATAGOSOXAEZEOEN EMELXNLAASONITAUELUNIOOAZ SA (ume batek idatzitakoa) TARTA

GOXOA

ZEGOEN. EMEL TXIMELETA TXINTXOA ZURE

LAGUNEKIN

(irakaslearen itzulpena)

Emelen urtebetetzea

ONDO

PASA


Elizalde eta toki alaieko pelutxeak

Irteera batean

Igeriketan

5.3.- Euskadin zehar 2.-3. Zikloko ikasleei zuzenduta dago proiektu hau. Bertan, bi ikastetxek ikasleen herrien informazio trukaketa egingo da. Hau da, bi ikastetxe hauen artean, talde bikoteak egingo dira. Bakoitzak bere herria ezagutu, ingurua


arakatu… egingo dute ondoren beste ikastetxearekin partekatzeko eta olan guztiak blogera igotzeko. Hala ere, hasieran gorabehera ugari izan zituen baliabide ugari ez zeudelako. Euskadin zehar proiektuaz gain, honen proiektu antzekoak ere aurrera eramaten ari dira. “Gipuzkoan zehar” proiektua martxan dago jada, eta “Bizkaian zehar” eta “Araban zehar” proiektuak aurrera eramaten hasi dira.

5.4.- Vikidia eus. Esatebaterako Wikipedia antzeko VIKIDIA EUS, 8-12 urte bitarteko ikasleentzako wiki entziklopedia sortzea denon artean, beste herrialdeetan egiten ari den bezala Frantzian edota Gaztelaniaz.

Vikidia frantsesez

VIkidia gazteleraz


5.5.- Ostadar Bizkaiako DBH-ko ikastetxeetan hedatua dagoen proiektua da. Arlo ezberdinetako idatzizko, ikus-entzunezko, multimediazko eta internet bidezko baliabideak proposatzen dituen proiektu telematikoa da. Hauek dira ostadar proiektuan blogeatzen duten ikastetxeak (guztiak Bizkaiakoak) Arangoiti, Deustu, Gallego Gorria, Intxixu, Miribilla, Sagrado Corazon, San Inazio, Tiboli, Zurbaranbarri. Hona hemen ostadar proiektuak proposatzen duen jarduera bat: Badakizu zergatik den XXI. mendea politikoki hain konplexua? Dagoeneko ikasi dugu XXI. mende hasiera honetako mundua Gerra Hotzaren amaieraren sortu zela (1989ko abenduan izan zen hori); mundua bi bloketan zatitua zegoen, eta zatiketa hori desagertu bazen ere, horrek ez zuen ekarri mundu baketsu bat. Hainbat gertakizun esanguratsu izan ziren gero ere. Gertakizun horiek ezarri zituzten gaur egun nazioartean daukagun egoeraren oinarriak, eta ekintza horietako hainbatek 20. urteurrena beteko dutenez, Nazioarteko Aldizkariak atal berezi bat sortzea erabaki du, XXI. mendearen oinarriak izenburupean. Hori dela eta, aldizkariko editoreak gertaera horiei buruzko hainbat erreportaje egin ditzazuela eskatu dizue aditu taldeei. Ondoren, horietako onenak aukeratuko ditu editore taldeak, eta ale berezi horretan argitaratuko ditu.


Zuen egitekoa honakoa da: Erreportaje bat diseinatu, irudi eta guzti. Gutxienez atal hauek izan behar ditu, batzuk bakarka idatziak, beste batzuk taldean: Sarrera labur bat, aukeratu duzuen gertakizuna azaltzeko (talde osoa) Artikulu bat, aurre-egoera eta bere testuinguru historikoa azaltzeko Artikulu bat, protagonista nagusiaren biografiarekin Artikulu bat, gertakizunaren ondoren izandako aldaken ingurukoa Iritzi-artikulu bat, herrialdearen gaur egungo egoerari buruzkoa Ondorioak, talde osoak idatzia. Hor, erreportaje osoan erabili dituzue bibliografia-erreferentziak ere ezarri behar dituzue. *Artikulu bakoitzak 10-15 lerroko luzera izan behar du. Ondoren, A3 batean aldizkari moduko bi orrialdetan antolatuko dugu artikulu bera, izenburua, irudi, mapa eta abarrekin. Guztira, erreportajeak bi orrialdeko 6 artikulu izango ditu. *Erreportaje osorako izenburu bat asmatu behar duzue.


Erreportajea editore taldeari aurkeztu (zure gelakideak) zuek idatzitako erreportajea eskutan izanik editoreei zuen artikuluak gustatzea da zuen helburua. Ahal bezain ongi egin eta zorte on!

5.6.- Proarabatic Proarabatic, Araban teknologia berriak hezkuntzan bultzatzen dituen ekimena da. www.proarabatic.org web gunean, hainbat baliabide aurkitu ditzakegu bai ikasle bai irakasleentzako. Web gune honen laguntzaz, baliabide eta aukera ugari eskaintzen dira ikasleek teknologiak era didaktiko batean erabil ahal izateko. Hona hemen bertan agertzen diren web guneen taula: Web guneak http://www.proarabatic.org/testuak/

Norentzat? Irakasleentzat

Deskribapena Bertsoak,

biografia,‌

orokorrean lantzeko

testuak jarduerak

proposatzen dira. http://www.txiki.net/,

Ikasleentzat

http://www.ferryhalim.com/orisinal/,

Hainbat web gune daude haurrak jolasten ikasteko

http://www.argia.com/jokoak/, http://www.caricature.es/dibujosparac olorear/dibujos-para-colorear.html, http://arantzabelatxiki.blogspot.com/, ‌ Hot potatoes

http://www.proarabatic.org/prensa/in

Ikasle

eta Ariketak html formatuan

irakasleentzat

sortzeko programa

Irakasleentzat

Prentsa digital bat nola

dex.htm

egin daitekeen azaltzen du,

http://www.proarabatic.org/webquest

Irakasleentzat eta Ikasleei

/

ikasleentzat

interneten

informazioa nola bilatzen den

azaltzen

die

eta


irakasleei

internet

didaktiko

era

batean

erabiltzen aurkezten du http://www.proarabatic.org/web_pizar

Irakasleentzat

ra/web_pizarra/index.html

Arbel digitalak erabiltzeak dituen abantailak eta hau aurrera

eramateko

azalpen gida.

6.- Ikasgela bateko adibidea Alde “teorikoa� ikusi eta gero (tresnak eta baliabideak), hona hemen ikasgela arrunt batean hau aurrera eramateko prozedurak: 1. Lehenik eta behin, ikasleak beraiei dagokien eramangarria hartuko dute era ordenatu batean.


2. Ondoren beraien mahaietan eseriko dira eta irakasleak esandako programan sartuko dira eta irakaslearekin batera edo era autonomo batean lan egingo dute.


3. Bakoitzak bere ordenagailua armairuan konektatua utziko du eramangarria

kargatzen

uzteko

eta

hurrengo

egunean

erabiltzeko.

7.- BERRIAK

Eskola 2.0 y la foto de los doce millones de euros SEÑORA, ¿tiene la impresión de que la miran mal porque se atrevió a decir en voz alta que el programa de informatización escolar del Gobierno vasco está pensado con los pies? ¿Que poner un ordenador portátil en manos de un chaval de 5ª, así, sin más, sin consentimiento de los padres, sin haber pagado por él, sin saber siquiera para qué sirve, qué hacer con él o en muchos casos hasta sin saber manejarlo, simplemente porque lo ha resuelto la autoridad administrativa,


es un disparate, y además contraproducente para su educación? No se aflija, va por buen camino y le voy a explicar por qué para que tenga argumentos con que seguir todo este debate en clave de sentido común y no de propaganda política como es lo habitual hasta la fecha. Primero hay que quitarse de la cabeza la idea de que Eskola 2.0 supone la entrada triunfal de Euskadi en el siglo XXI, y que si perdemos este tren permaneceremos varados en un pretérito de pupitres de madera con huecos mugrientos para el tintero y el florido pensil. Según un informe encargado por la Comisión Europea en septiembre de 2006, prácticamente el 100% de las escuelas del continente cuentan con ordenadores, aunque la disponibilidad varíe de unas a otras. La informática es también una asignatura muy difundida. Debería haberse empezado por ahí: enseñando a los alumnos conceptos básicos sobre la única máquina creada por el hombre -el ordenador- que dispone de una carrera universitaria para su estudio, en lugar de suministrar a las aulas unos dispositivos que ya estarán obsoletos en el momento de su entrega y en la mayor parte de los casos dejan bastante que desear frente a los que el propio niño o sus padres tienen en casa: a veces no uno, sino dos y hasta tres subportátiles de gama alta, comprados en Navidad y en las rebajas de enero. Ha dicho la consejera de Educación, como si nos hubiera tocado la lotería, que los alumnos de 5º se llevarán sus ordenadores al siguiente curso. Esto es patético: no lo han hecho en cuarenta años con los libros de texto y quieren empezar ahora con terminales inteligentes. La tecnología avanza con tanta rapidez que nadie sabe dónde estaremos dentro de un año. ¿Qué pensarían ustedes si fueran escolares y tuvieran que cargar con un artilugio prehistórico, teniendo en casa auténticas virguerías con procesador dual y webcam de alta definición y mientras a los que vienen detrás les regalan un modelo más avanzado? Si yo fuera consejero de Educación del Gobierno vasco no me gustaría que me recordaran por eso.


A estas horas habrán adivinado de qué va en realidad todo esto: de simples fotos, como la que se hizo el lehendakari en un colegio de Irun con unos chicos frente a uno de los subportátiles suministrados por Eskola 2.0, con un coste que asciende a doce millones de euros. Dicha foto es, sin duda alguna, la más cara de toda la historia de Euskadi. Estamos hablando de ademanes teatrales, de la ambición política en su más cruda esencia, del prestigio personal, de intereses privados, de demagogos sin talento, de gente mediocre que aspira a salir de su condición pequeñoburguesa mediante la pantomima del liderazgo. De un burdo escaparate electoral que comenzó hace más de un año cuando Patxi López, entonces candidato a Lehendakaritza, prometió apoyo incondicional al software libre y las nuevas tecnologías. Combinar la educación con el gran tema de nuestro tiempo -la movilidad informática- es un pretexto irresistible para poner en marcha la cosechadora de votos. Sale en los medios, atrae la atención de la gente, es actual, cool, trendy, como dicen los anglosajones, y permite aprovechar para fines políticos toda esa lujosa iconografía publicitaria de teléfonos móviles, iPods y ordenadores portátiles manejados por apuestos individuos bien trajeados y bellas ejecutivas que atiborran las páginas de los suplementos dominicales. Más allá de los primeros planos no hay telón de fondo ni contexto. Por cierto, aun no hemos visto los armarios para la recarga de los dispositivos, ni otros elementos poco vendibles a efectos de imagen pero necesarios para el funcionamiento del sistema, como puntos de acceso inalámbricos, concentradores de red, demarcs y paneles de conexiones de la compañía telefónica en los centros docentes. No tema parecer persona intolerante o radical. Ahora que está en la cafetería, tras haber dejado a las niñas en el autobús del colegio, y esa amiga


suya concienciada y progresista se hace eco de la propaganda oficial del gobierno, ensalzando las virtudes de Eskola 2.0 sin tener la menor idea de lo que está hablando, precisamente ahora, es el momento. Atrévase a decirlo porque es una verdad como un templo: que todo esto carece de utilidad didáctica. ¿En virtud de qué extraño mecanismo un ordenador portátil habrá de reforzar las competencias del alumno en matemáticas o inglés? Habría bastado incrementar el número de horas lectivas, cuando menos por el tiempo acumulado que suponen a lo largo de la semana el arranque y parada de los dispositivos, así como la eliminación de virus, los cuelgues del sistema y otras incidencias por el estilo. En fin, ya hemos polemizado bastante contra políticos expertos en venta de humo. Llega el momento de tratar de lo más serio las notorias carencias de Eskola 2.0. Este programa básicamente consta, por un lado, de un listado de especificaciones técnicas de los pizarrones digitales y los ordenadores portátiles, expuesta en la página web del Gobierno vasco y, por otro, de una difusa nube literaria compuesta por declaraciones de intenciones, entrevistas, artículos en bitácoras y entradillas de Twitter sobre la importancia de la enseñanza digital y las redes sociales, todo ello elaborado por una legión de blogueros comprometidos -muchos de ellos funcionarios- que aspiran a convertirse en gurús de la web 2.0. Entre ambos extremos no hay nada, ni metodología, ni estrategia, ni conceptos de externalización de servicios, ni planes de formación, ni programas para la elaboración de contenidos. Es de suponer que una vez equipadas las escuelas, la conexión entre centros, hogares y resto del ciberespacio no dejará a la buena de Dios, con entera libertad para abrir cuentas, perfiles o blogs donde uno quiera. Una interacción eficaz a los propósitos del sistema educativo precisa de eso que los entendidos llaman nube, es decir, un ámbito virtual con gestión unificada de páginas web, contenidos y correo electrónico. El contrato de servicios será tan suculento como


el del hardware. Sin embargo, aun no se sabe nada del asunto. Tal vez Isabel Celaá ni siquiera ha pensado en ello, aunque sabiendo quién vendió los ordenadores portátiles, no resultaría difícil adivinar el nombre del licitante vencedor. Dejando lo peor para el final, cabe destacar en Eskola 2.0 una absoluta ausencia de todo lo referente a seguridad informática. La combinación entre buscadores de internet y redes sociales constituye una mezcla altamente explosiva, sobre todo, en un entorno con veinte mil terminales, puntos de acceso inalámbrico dispersos y una población de escolares inquietos que saben de informática bastante más que profesores y padres. En Australia, donde han tenido una experiencia de reparto de ordenadores en los colegios parecida a la nuestra, los problemas de seguridad han recibido desde el principio la atención preferente de técnicos y responsables administrativos. Las recomendaciones facilitadas, además de control parental, incluyen un esfuerzo de formación encaminado a concienciar a los niños en el sentido de que son ellos los que a través de una conducta responsable tienen que proteger la red y no al contrario. Aquí, aplicando el principio de prudencia, debemos irnos preparando para el día en que desde Lakua salte el lumbreras de turno para susurrarle al oído a la consejera: "Tranquilos, no pasa nada: instalamos Panda y a correr". Panda Antivirus -el software de seguridad para ordenadores personales más potente, voluminoso y exigente en recursos de todos los tiempos- en un Acer Aspire One del tamaño de un libro, que sirve para leer PDFs, buscar con Google y poco más. ¡No me lo pienso perder! Deia aldizkaria. Patxi Lazarok idatzia 2010 martxoaren 28an


WIFI puede generar leucemia Infantil, Alzheimer, cáncer cerebral… Un estudio norteamericano advierte que las redes inalámbricas pueden generar leucemia infantil, Alzheimer, cáncer cerebral, desórdenes acústicos, problemas para conciliar el sueño y diversos problemas nerviosos. El informe ha sido elaborado por una veintena de científicos, fundamentalmente médicos asociados

a

través

del

grupo

BioInitiative

Working

Group.

“El despliegue sin límite de las tecnologías inalámbricas tiene sus riesgos y será difícil evitarlos si la sociedad no toma decisiones rápidas sobre límites de exposición”, concluye el estudio, que recomienda adoptar medidas respecto de los niños. De hecho, en el Reino Unido ya se está valorando la posibilidad de prohibir los sistemas wi-fi en las escuelas y el Gobierno alemán desaconseja emplear wi-fi en el domicilio y escoger sistemas basados en cables. Sin embargo, la Organización Mundial de la Salud (OMS) sólo pide paciencia, ya que estima que los informes son contradictorios y que será necesario esperar hasta 2015 para tener conclusiones realmente fundamentadas. Además, la potencia del wi-fi es muy baja si se compara con otras tecnologías como el GSM o incluso los teléfonos inalámbricos DECT, utilizados en muchas casas Esto es realmente triste, yo pensaba que las redes wi-fi eran el futuro y ahora todo se ha derrumbado, creo que el costo de sustituir las redes wi-fi será enorme,

hablamos

de

billones.

Esto no es nuevo, recuerdan el experimento de poner dos teléfonos celulares y en medio de ellos un huevo y que a los 15 minutos reventaba, pues imaginen eso con un router inalámbrico todo el día enviando paquetes de datos., también si la OMS dice que son contradictorios por que Noruega ( 5 años consecutivos declarado por la ONU como el mejor lugar para vivir) ya esta remplazando toda su tecnología Wi-Fi e incluso ya esta prohibida en escuelas , edificios gubernamentales ,sitios


públicos

,etc.

Para los que viven en el DF, será peor por el nuevo proyecto de poner internet gratis en toda la ciudad mediante Wi-Fi. JPJ-k idatzian 2007ko urriaren 4ean

Educación defiende que la tecnología wifi empleada en el programa Eskola 2.0 "es segura y no supone riesgos" El Departamento de Educación, Universidades e Investigación del Gobierno vasco afirmó hoy que la tecnología empleada en el programa Eskola 2.0 "es segura y no supone riesgos", ya que las mediciones encargadas por el Ejecutivo "demuestran la ausencia de nocividad de la tecnología wifi empleada". En un comunicado, Educación explicó que la mediciones fueron realizadas en cumplimiento del compromiso adquirido por la consejera de Educación, Universidades e Investigación, Isabel Celaá, el pasado mes de diciembre, y que los resultados fueron remitidos hoy a los distintos grupos parlamentarios. La consejera subrayó que estas mediciones, realizadas por el Colegio de Ingenieros de Telecomunicaciones, se han efectuado tanto en laboratorio, para lograr la máxima precisión, como en un aula estándar, "simulando las condiciones más adversas posibles que raramente se producirán en un aula ordinaria, con equipos trabajando de forma estable al máximo de potencia". GASTEIZ. Pese a ello, las mediciones revelaron que el nivel máximo de campo registrado en las mediciones realizadas se encuentra más de 100 veces por debajo del nivel establecido como referencia por la normativa vigente. Por ello, el Ejecutivo concluyó que los resultados confirman que la tecnología empleada por el Departamento de Educación en el programa Eskola


2.0 "es totalmente segura y no supone ningĂşn tipo de riesgo para la salud de los distintos miembros de la comunidad educativa". Deia aldizkaria. EUROPA PRESS-ek idatzia 2010eko martxoaren 4ean.

8.- IRITZIA IKTak eskolan sartzea eta hauen erabilera sustatzea egungo eta etorkizuneko gizartean txertatzeko berebiziko garrantzia duen tresna iruditzen zaigu. Proiektu guztiek dituzte beraien alde on eta txarrak; baina asko politikariek beraien itxura garbitzeko eta marketing kanpaina bezala erabiltzen dituzte. Gu, Eskola 2.0 proiektuari buruz arituko gara. Saiakera bezala proiektu interesgarria iruditzen zaigu. Ordenagailu bat ikasle bakoitzari eman eta web 2.0ak hezkuntzan sartzeak proiektu iraultzailea izan beharko luke. Baina baliabide hauek hezkuntzan zergatik eta nola txertatu dira gure ustez garrantzitsuena. Baliabideak garrantzitsuak dira, baina tresna hauek nola erabili behar diren irakatsi behar diegu, modu seguruan eta erantzukizunez jokatuz. Ordenagailuak,

besterik

gabe,

politikari

batzuek

aurpegia

garbitu

eta

etorkizunari begira modernoagoa delako, ikasleei emateak arrisku gehiegi ditu. Helburuak oso politak dira baina prozedurak ez zaizkigu egokiak iruditzen. Haur bati, Messi-ren futbol botak oparituta, honek ez du Messik bezala jokatuko. Botak garrantzitsuak dira, bestela futbolera jolastu ezin duelako; baina bota horiekin entrenatu egin behar da eta entrenamendu bakoitza helburu zehatz batzuekin egin behar dela ustea dugu. Hala, luzamenduak egiten erakutsiko diogu

bere

segurtasunerako.

Baloia

nola

eraman

erakutsiko

diegu,

errespontsabilitatez joka dezaten. Taldean, sarean jokatu eta bizi behar dela erakutsi behar diegu, elkartasuna eta errespontsabilitatea bezalako baloreetan hezitzeko. Haur bati ordenagailu eramangarria oparitzeagatik, ez da besterik gabe aditu bihurtuko, eskuetan dituen baliabideak modu egokian erabiltzen


irakatsi behar diogu, sarean zer egin dezakeen eta segurtasunez nola egin behar duen irakastea, ordenagailua oparitzea baina garrantzitsuago da. Wifiaren erabilerari buruz aldiz, irakurri dugun informaziogatik, uste dugu ez dela egokia wifiaren erabilera ikastetxeetan. Europa iparraldeko herrialdetako gobernuak hartzen ari diren neurrien arira, ikastetxe eta gobernu organoetako eraikinetatik wifi oro kentzen ari dira eta etxeetan kable bidezko internet konexioa gomendatzen ari dira. Nahiz eta wifiaren kalteak katalogatuta eta ziurtatuta ez egon, hauen eragina ona ez dela konprobatuta dago. Minbizia sortzen ez duela ziurtatu gabe dago, baina minbizia dutenei prozesua azkartzen diela probatuta dago. Era berean, wifiak haur batengan duen garapen fisiko eta mentalean eragin handiagoa duela susmatzen da eta eragin kaltegarri posible hauetatik babestea izan beharko luke ikastetxe eta gobernu ororen lehenengo eginbeharra. Beraz, Eskola 2.0 proiektua gehiago osatu beharko litzatekeela eta wifiaren eragin posibleak gehiago aztertu behar direla uste dugu.

9.- BIBLIOGRAFIA http://www.santutxu.net/ikt/index.php?option=com_content&view=a rticle&id=145%3Alankidetza-proiektutelematikoak&catid=53%3Arecursos&Itemid=108&showall=1 http://www.ostadar.net/ http://www.blogari.net/Ostadarra www.proarabatic.org http://www.deia.com/2010/03/28/opinion/tribuna-abierta/eskola-20y-la-foto-de-los-doce-millones-de-euros


http://salvemosmexico-casr.blogspot.com/2010/07/wifi-puedegenerar-leucemia-infantil.html http://www.eskola20.euskadi.net/web/guest;jsessionid=BCC3B52F004 05EE2A96E1DE7B5447D2B.liferay


eskola 2.0