Page 1

TH

EM

A

BU I

TE

NL

AN

D

VIRTUSNITOR 01


QL Hotels Quality with distinction eten, drinken en slapen op niveau

Auberge du Pêcheur

Manna

Baoase Luxury Resort

32 gastenkamers, fine dining, eigentijdse kunst, aan de oevers van de Leie

6 suites, global food kitchen, design, grandeur, historisch stadspand in centrum

15 suites en villa’s, internationale keuken, neokoloniale sfeer in de Cariben, privé-strand

www.auberge-du-pecheur.be

www.manna-nijmegen.nl

www.baoase.com

Sint-Martens-Latem - België

Nijmegen - Nederland

Willemstad - Curaçao

Quality Lodgings is dé collectie van meer dan 80 kleinschalige, authentieke hotels in Nederland, België en op de Nederlandse Antillen VIRTUSNITOR 02

www.qlhotels.com

www.qlhotels.com


Naam:

S.P. Tuithof

Functie: Oudste bediende Sinds:

1993

VIRTUSNITOR 03


INHOUDSOPGAVE/

Interviews 10

Constantijn van Oranje-Nassau

Adviseur van Eurocommissaris Neelie Kroes

12

Monique Frank Ambassadeur in ruste maar immer levendig

20

Philip de Heer Werken bij de diplomatieke dienst

22

Protest pelgrim Verkondigt positieve boodschap

28

Jaap de Hoop Scheffer Nederlands topdiplomaat en politicus

38

Mary Rijnberg Oprichter van Planet Africa Safaris

42

Door Plantenga Sabotages en bedreigingen, maar ook respect en een vrolijke sfeer

48

Laurens Adriaanse Werkt bij NOKIA in Seatle

52

Rindert Leegsma Danger is a relative concept

Verslagen 6

Kruisrede

18

Vakantie

32

Terugblik op geslaagde dies-VVSL

35

Oorlogsheld krijgt gedenkteken op SociĂŤteit

36

Ruurt Hazewinkel ontvangt erepenning

Overig 14

Oproep nullenwerk

46

Alpe d’ Huez

55

Agenda en uitdaging Paul Geluk

VIRTUSNITOR 04


VOORWOORD/

Reunisten in het buitenland COLOFON Oplage 7.000 Redactie Marianne van Exel (2004, geschiedenis) Florentine Haverkamp (2001, kunstgeschiedenis) Henri Kröner (1999, rechten) Edwin den Os (1988, rechten) Klaartje Sluijs-Couprie (1988, kunstgeschiedenis en archeologie) Wouter Storm (1973, rechten) Sanderijn Vermeeren-van Holten (1991, Spaansetalen en culturen van Latijns-Amerika) Suzanne van Welie , h.t. Commissaris Reünisten (2008, psychologie) Vormgeving Lucas Nutbey (2006) Druk Drukkerij de Bink, Leiden Redactieadres Redactie Virtus Nitor Breestraat 50 2311 CS Leiden virtusnitor@lsvminerva.nl Adreswijzigingen Commissaris Reünisten Breestraat 50 2311 CS Leiden 071-5121571 reünisten@lsvminerva.nl Of: inloggen op www.reunistminerva.nl, keuze ‘Mijn gegevens’ Stichting Reünistenfonds Minerva Voorzitter van de Raad: Machteld M.E. Rogaar-Burlage (1967) Bestuur: Mr Christiaan A. Baardman, voorzitter (1977) Mr Focko Nauta, penningmeester (1979) Mr Henrik T. Postma, secretaris (1991) Prof. dr Jaap F. Hamming (1976) Drs. Klaartje Sluijs-Couprie (1988) Drs. Sanderijn E. Vermeeren-van Holten (1991) Website www.reunistminerva.nl Bankgegevens Rekeningnummer 57.51.47 t.n.v. Stichting Reünistenfonds Minerva, Leiden De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden stukken in te korten of niet te plaatsen. Oproep Crisis! De volgende Virtus Nitor, die in het najaar van 2012 verschijnt, zal in het teken staan van crisis. Crisis in de breedste zin van het woord. Van de banken- en huizencrisis tot de midlifecrisis en crisismanagement. En welke positieve effecten heeft crisis? Bent u of kent u een reünist met een bijzonder verhaal dat een artikel in de Virtus Nitor waard is? Stuur dan vóór 1 september 2012 een e-mail naar virtusnitor@ lsvminerva.nl.

Wanneer u zich een weg baant door onze digitale reünistenalmanak www.reunistminerva.nl zou u bijna tot de conclusie komen dat Leienaren een drang hebben om zich gezamenlijk te vestigen in oorden als Den Haag (10,6% van onze reünisten woont hier), Amsterdam (9,6%), Leiden zelf (6,7%) of Rotterdam (4%). Toch blijkt er wel degelijk variatie in het reünistenbestand aanwezig en kan men werkelijk overal ter wereld reünisten vinden. Om verschillende redenen wordt het buitenland opgezocht. In deze editie van de Virtus Nitor zullen daar veel bijzondere verhalen van naar voren komen. Ook bij onze huidige ledengeneratie is een trek naar het buitenland merkbaar. Stages, interessante vakken, maar ook het opdoen van reiservaring zijn dingen die de leden naar andere landen doen latenvertrekken. Dit in de meest uiteenlopende oorden. Bestemmingen als Malawi en Stellenbosch zijn favoriet, maar ook Parijs en New York zijn geliefd bij onze leden. Studeren in het buitenland blijkt een buitengewone ervaring waarvan veel geleerd kan worden. Het huidige studieklimaat maakt het steeds belangrijker voor studenten om zich te onderscheiden van de rest, én om dit te doen binnen de beperkte tijd die daarvoor staat. Het buitenland blijkt hiervoor ideale mogelijkheden te bieden. Voorbeelden en ervaringen van de vele reünisten die hen zijn voorgegaan zijn dus erg waardevol en dragen bij aan één van de doelstellingen die wij als LSV Minerva voor ogen hebben, namelijk de ontwikkeling en zelfontplooiing van de leden. Mooi om te zien is dat, hoe ver weg men ook gesetteld is, de band met Leiden en in het bijzonder Sociëteit Minerva bewaard blijft. Dikwijls maken we mee dat er tijdens jaardies jaargenoten van heinde en verre worden ingevlogen om hun terugkeer naar Sociëteit te bewerkstelligen. Aan het begin van het jaar, tijdens de in Leiden uiteraard weer uitbundige drie-oktoberviering, vertelde een reünist mij dat hij zelfs in het buitenland Leidens Ontzet had gevierd. Uiteraard ging dit gepaard met de nodige hoeveelheden hutspot en haring met wittebrood. Dit typeert het grote gevoel van verbondenheid, dat er heerst en dat tegelijkertijd misschien wel de grootste kracht van onze vereniging is. Ik wens u veel leesplezier!

Suzanne van Welie, Commissaris Reünisten

VIRTUSNITOR 05


VIRTUSNITOR06


KRUISREDE/

KRUISREDE Vanaf deze plek wil ik u van harte welkom heten op één van de meest traditionele avonden van ons Verenigingsjaar: de Kruisrede – jaarlijks uitgesproken vlak voor of tijdens de dies natalis van de Universiteit van Leiden. Op dit moment staan we hier omdat het gaat over de toekomst. Over de toekomst van Minerva, dus de toekomst van ons, de toekomst van u. Dagelijks zijn we daarmee bezig. Sterker nog; de toekomst houdt ons soms meer bezig dan het hier en nu. Het overlijden van mijn voorganger Nils Rurenga heeft onze toekomst in een ander perspectief gezet. Ons wordt zo vaak verteld dat we niet moeten vergeten te genieten van het hier en nu, dat we ons best moeten doen voor een betere toekomst en van onszelf completere mensen moeten maken. Maar het zijn dit soort schokkende gebeurtenissen die je dat pas daadwerkelijk doen beseffen ‒ de deugd en de noodzaak daarvan laten begrijpen.

VIRTUSNITOR 07


\KRUISREDE

Ik heb uitgekeken naar het moment dat ik hier mag staan. Voor mezelf probeerde ik al vroeg duidelijk te krijgen met welke doelstelling ik de Kruisrede zou schrijven: zal ik een weergave geven van het beeld van onze Vereniging anno nu? Zal ik proberen een beeld te schetsen van een Vereniging die haar Leden zo goed mogelijk van dienst is? Wil ik vertellen over wat er beter moet op Sociëteit? Hoever kan ik gaan en vanaf welk punt neemt u mij niet meer serieus of denkt u zelfs: die jongen is niets meer dan een bemoeizuchtig baasje met een ethische pet op? Ik wil geen utopisch beeld schetsen van een perfecte Vereniging in een even perfecte wereld, anderzijds wil ik ook niet teveel somberen. Daar is ook absoluut geen reden toe: het gaat namelijk heel goed met Minerva. Het ledenaantal stijgt en de quaestoren zien dat terug in de kas. Dat laat onverlet dat er veel mogelijkheden tot verbetering zijn die de Vereniging ten goede zouden komen. Ik heb ervoor gekozen voornamelijk een beeld te schetsen van de aspiraties en ambities van Minerva. Een verhaal dat u inspireert en waar mogelijk zelfs raakt. Omdat het nu goed gaat, wil ik proberen te verklaren waarom het goed gaat. In een tijd waar veel middelbare scholieren en studenten angstig omhoog kijken naar de donkerzwarte wolk van de onderwijsbezuinigingen die op het punt staat op ons neer te dalen, moet Minerva een baken van rust en vertrouwen zijn en dat uitstralen. Een instituut dat uitblinkt in standvastigheid, een duidelijk doel voor ogen heeft. Voor het praktische beleid is het twee eeuwenfeest, dat we in 2014 vieren, een mooie stip op de horizon. Voor dit beleid verder vooruitkijken heeft met een jaarlijks wisselende Bestuursgang en iedere zes jaar een nagenoeg nieuw Ledenbestand niet veel zin. Daarvoor verandert er in onze tijd te veel en te snel, met als gevolg andere behoeftes van de Leden en dus ander praktisch beleid. Daartegenover staat de aard, het karakter, van de Vereniging. In 198 jaar hebben we aan onze initiële doelstellingen nooit hoeven tornen. Daarin schuilt kennelijk een grote kracht; de echt grote lijnen zijn nooit veranderd. Wat is de reden dat we nog steeds hier op de Breestraat biertjes met elkaar VIRTUSNITOR 08

drinken? Waarom speelt Minerva zo’n belangrijke rol in ons leven? En als er in de jaren 90 nog drieduizend leden waren en nu nog zestienhonderd, hoe groot is dan de kans dat we over twintig jaar kunnen opdoeken? Waarom bestaat Minerva nog? En hoe zit dat in de toekomst? Ik probeer te verklaren waarom Minerva bestaat. Niet zozeer wat we hier doen, maar waar we voor staan. Het is onze stellige overtuiging dat het lidmaatschap van Minerva een waardevolle toevoeging is aanje studententijd. Minerva bestaat vanwege het feit dat een student meer moet doen dan alleen in de bibliotheek zitten, slechts lerend uit boeken. Wij geloven dat het de dingen zijn die je doet buiten het studeren, die écht vormend zijn voor de rest van je leven.

met de continuïteit die ze bieden, met hun bijdragen aan het Reünistenfonds en met hun getalsterkte van 26.000 zijn ze een factor van grote betekenis. Ook voor hen is Minerva een verbindende factor. Velen van hen hebben nog steeds een sterke band met Minerva en zien hun vrienden van hier nog veelvuldig. Ook voor reünisten is Minerva een ijkpunt, een verankering in hun leven. Dat klinkt als iets om trots op te zijn, nietwaar? Dat is ook precies wat we willen en daarom gaat het zo goed met onze Vereniging. Het is te zien dat Leden en Reünisten trots zijn dat ze deel uitmaken van onze Vereniging. Wij zijn trots op ons Lidmaatschap, dragen ons Lidmaatschap uit en nemen de ervaringen uit Leiden mee in onze schatkist voor de rest van ons leven.

voor reünisten is Minerva een ijkpunt, een verankering in hun leven

Alle Leden die uiteindelijk weggaan naar een volgend station in hun leven delen de overtuiging dat ze hun Leidse tijd niet hadden willen missen. Als je hier bent gaan studeren, maar je hebt in die vier, vijf jaar niet rond kunnen lopen op Minerva, dan heb je een hele mooie kans gemist.

Vanuit onze optiek is er meer dan alleen studeren. Minerva biedt mogelijkheden tot ontwikkeling – als student en als mens. In het verleden hebben we bewezen dat Minerva een meerwaarde biedt, iets extra’s toevoegt aan je studententijd. Wie kijkt naar hoe lang we al bestaan, de voortrekkers die we altijd zijn geweest en de kleurrijke mensen die een verleden hebben op Minerva ,kan dat alleen maar beamen.

Om de kernwaarden van het Lidmaatschap te kunnen blijven bieden moeten Leden en Reünisten van Minerva zeer betrokken blijven bij de vereniging. Het is de taak van de Leden om het bijzondere verenigingsleven te blijven dragen en andere Leden te enthousiasmeren. Wat hier in bijna tweehonderd jaar ontstaan is, mag niet verloren gaan.

Vandaag maken we nog steeds het verschil en bouwen we verder aan onze bijzondere Vereniging. Minerva creëert een omgeving waar je nu en in de toekomst veel aan hebt. Op een relatief gecontroleerde manier word je op Minerva klaargestoomd voor de rest van je leven. In een continu veranderende wereld, is Minerva precies dat wat studenten nodig hebben: een ijkpunt, een rots in de branding. Terwijl iedereen jakkert en jaagt, is het bij ons altijd vier voor half zes. Reünisten van Minerva moeten we meer aan de Vereniging binden. Met hun kennis, waarmee ze met name de Bestuursgang op de goede weg helpen en houden,

Veel hangt ook samen met de ambities en aspiraties van onze Vereniging, die zich de afgelopen jaren op verschillende vlakken sterk heeft ontwikkeld. Onze academische ambities hebben vorm gekregen: de gratis repetitoren voor sjaarzen en de plannen met het Minerva Scholarship Fund zijn opgemerkt door zowel de Leden als de buitenwacht. Het komt de diversiteit, de diepgang van Minerva ten goede. Inmiddels zijn er ruim dertig beurzen uitgekeerd door het Minerva Scholarship Fund. Ik wil er graag één uitlichten. Annemijn Algra won onlangs een bemoedigingsprijs voor haar medische onderzoek in Oxford. Had zij toen ze Lid werd ooit verwacht dat zij op deze manier geholpen zou worden door haar Vereniging? Het Minerva Scholarship


KRUISREDE/

Fund kende ook veel beurzen aan nietLeden toe. Dit brengt me bij de ambities van de universiteit en hun wensen ten opzichte van ons. De universiteit wil internationaliseren, en dus wordt Leiden sinds een aantal jaren meer dan vroeger bevolkt door studenten uit het buitenland. Dat heeft gevolgen voor onze Vereniging, die over het algemeen heel autochtoon is. Dat op zich is een doorn in het oog van de Universiteit, die veel liever zou zien dat Minerva een weerspiegeling is van de Leidse studentenpopulatie. De bron van internationale studenten is door ons nog nauwelijks aangeboord. Die weerspiegeling van de studentenpopulatie waarmaken hoeft niet een doelstelling van Minerva te zijn. Wel vind ik dat iedere student de mogelijkheid moet hebben Lid te worden van onze Vereniging. Wij bieden internationale studenten een unieke mogelijkheid om het Leidse studentenleven zoals het ooit bedoeld is mee te maken. De internationale studenten staan voor een diversere gemeenschap en interessante

figuren. Ze bieden mogelijkheden voor verdere groei en bloei van Minerva. Het beantwoorden aan de vraag van de Universiteit ons nadrukkelijker met de internationale studenten te bemoeien, is gezien de onderlinge banden en historie ook niet meer dan passend. Tot slot geef ik u graag een beeld van de doelstellingen van de LSVM voor de komende drie jaar: we willen om te beginnen een stijgend aantal eerstejaars hebben, zodat we omhoog kunnen blijven kijken. Minerva’s financiële doelstellingen gaan uit van een stijgend aantal eerstejaars. Ons Verenigingsleven mag niet inboeten aan de ambitie om goed te studeren. Het is een grote taak van de Bestuursgang om het aantrekkelijk te houden naar Sociëteit te komen: de borrelcultuur van Minerva vormt het grootste deel van het bestaansrecht van onze Vereniging. De mogelijkheden om je op Minerva te ontplooien moeten uniek zijn en blijven. Subcommissiewerk moet aantrekkelijk zijn om de groei en bloei van de Vereniging te kunnen waarborgen. Op maatschappelijk niveau willen we nog meer dan

nu een voorbeeld zijn voor anderen. Dat doen we nu al met het Minerva Scholarship Fund en onze steun aan het KWF, en in de toekomst met het duurzame project Groen Minerva. Minerva heeft een verbluffend hoog aantal vrijwilligers die zich frequent en voor honderd procent inzetten voor de Vereniging. Die betrokkenheid is de grootste rijkdom van onze Vereniging en vormt een groot deel van waar Minerva voor staat. Het is aan u als Lid bereid te zijn mee te denken, mee te werken en mee te groeien met de ambities van Minerva. Heb vertrouwen in de Vereniging en geloof in u zelf. Alleen dan haalt u het maximale uit uw studententijd. Ik heb gezegd. G.H. van Rooy, Praeses Collegi

Dit is een ingekorte versie van de kruisrede, op www. reunistminerva.nl kunt u de gehele kruisrede lezen.

KUNSTHANDEL

RIDDERPLAAT

KEES VAN DONGEN KAREL APPEL DAMIEN HIRST ANTONI TÀPIES KEES VAN BOHEMEN ALECHINSKY Noordeinde 14 te Den Haag / 070-3607828 voor meer details kijk op www.ridderplaat.nl


\INTERVIEW

C.C.F.A. van Oranjem is in het buitenland. aa rkz we eds ste g no die stage bij de Europese t voor een reünist rechten, en bleef na een die stu Op deze plaats aandach zijn k ide too vol j Neelie Kroes. Een gespre am aan in 1988. Hi t van Eurocommissaris ine kab Nassau (Constantijn) kw .” het ing ud van ho lid en is een op rken. Constantijn in het buitenland vergt Commissie in Brussel we daag de dag. “Werken van van en lev het en Door: Edwin den Os over zijn ‘Leidse tijd’,

Hoe was de ‘Leidse tijd’?

l hebeest waarin we vooral vee “Het is een periode gew Altijd k. oo tijd e en vormend ben gelachen. Een vrije alles; n ko t tei cië nemen. Op So tijd hebben iets te onder reer nd mi kig uk waren toen gel en daarbuiten ook. Er k leu t ech er lat hten ben ik pas geltjes. Mijn studie rec de van r tuu bes het een jaar in gaan vinden. Dat was na ertje, naar Minervahuis ’t Ve d em Veerstichting [geno eling iss tew ach ged oeld om ‘de Utrechtse Veer 7; en bed ppij cha ats ma de rmgevers van tussen studenten en vo ht dac aan jn mi g gin ór die tijd te bevorderen’, EdO]. Vó cië So en is, hu al, rclub, voetb vooral uit naar mijn jaa 89) mee. e het 35e lustrum (in 19 teit.” Constantijn maakt Potlood. e uw Bla actie en in het Hij zat in de Almanakred

Waaruit bestaan uw werkz

aamheden

in Brussel? “Ik ben op dit moment lid van het kabinet van Eurocommissaris Neelie Kroes . Je kunt zeggen dat ik na tien jaar private sector weer in dezelfde soort functi e ben teruggekeerd… maar me t wat meer ervaring. Fe itelijk adviseer ik Commissari s Kroes. En coördineer ik haar beleid op alle ICT-toep assingsgebieden – zoa ls ICT in de zorg, e-overheid, intelligente energie, de digitale ‘interne markt’, innovati e, en onderzoek naar de toekomst van het internet. Ik vo lg ook een aantal dossi ers van andere Commissarissen, om ervoor te zorgen dat ze voldoende rekening ho uden met onze beleid sagenda (a Digital Agenda for Eu rope) – zoals de ‘interne markt’, energie, uitbreiding van de EU, en het sociaal beleid.” ete boek en muziek?

Tot slot, wat is uw favori

geval altijd het laatste. In dit “Mijn favoriete boek is wanEn k. on nd Frans Kelle Mystiek Lichaam van het is en, rad aan ek zou mogen neer ik iemand een bo or vo ze keu jn Mi Grossman. Leven & lot van Vasily r naa ag gra r ste arieerd. Ik lui muziek is ruim en gev no pia rde De het Dire Straits, Brothers in Arms van tste laa t (he op noff, Doo-B concert van Rachmani van vis), en naar het Requiem Da les studioalbum van Mi ze on en te no tge en met mijn ech Mozart. En vooral sam ” et! ori fav a ann Rih en Adele en kinderen, zijn de zangeress

Hoe bent u in het buitenla

nd terechtg

ekomen? “Na mijn studie ben ik naar Brussel gegaan om stage te lopen bij de Europ ese Commissie; in het kabinet van de Eurocommi ssaris Hans van den Br oek en het Secretariaat-Generaa l van de Commissie. Daarna heb ik een vaste baan gekregen in het kabine t. Sindsdien heb ik bijna contin u in het buitenland gew erkt – bij Booz&Co, RAND Europ e, en nu weer bij de Comm issie.”

Wanneer je naar het buitenland gaat moet je bedenken dat de concurrentie groter is

ar in het buitenland, en wa Wat zijn uw ervaringen op letten? moeten (jongere) reünisten je nland gaat, moet je

buite “Wanneer je naar het ers tie groter is. Buitenland ren realiseren dat de concur dan ren ste pre omen als ze beter worden meestal pas aangen land: is het net zoals in Neder r lokale kandidaten. Verde d te har om n moet je bereid zij om succesvol te zijn, heb Ik n. zij te ken, en creatief werken, zelfstandig te den t. erk gew nd nla altijd in het buite mijn professionele leven . a’s leg col e ers saties, met heel div Bij internationale organi nd ille sch ver t ool werkte ik me En ook op business sch rend heb dit altijd erg stimule Ik samengestelde teams. dat en t, heb ing je een open houd gevonden. Het vergt wel dat ” en. nd gro ter iaties in culturele ach je gevoelig bent voor var

Fotografie: Rijksvoorlichti

ngsdienst

VIRTUSNITOR 010


Naam:

W. van Zwieten

Functie: Hoofd administratie Sinds:

2002

VIRTUSNITOR 011


\INTERVIEW

MONIQUE FRANK AMBASSADEUR IN RUSTE MAAR IMMER LEVENDIG Door: Edwin den Os

M

evrouw drs M.P.A. Frank (Monique) is geboren in 1945. Aangekomen in 1963 begon ze aanvankelijk met een studie rechten, maar volgde ze uiteindelijk de internationale vrije studierichting. Ze kwam terecht bij Buitenlandse Zaken, waar ze haar internationale loopbaan vervulde als ambassadeur op diverse posten. In de zomer van 2009 zette ze een punt achter haar carrière. Een aangenaam gesprek over onder andere de vereiste flexibiliteit die het werk meebracht. “Maar in Nederland zitten toch mijn beste vrienden, uit de Leidse tijd.” We ontmoeten elkaar op een prachtige maandagochtend in april. Het decor: één van de prachtige tuinen van Instituut Clingendael in Den Haag.Monique bracht haar gehele jeugdtijd door in enkele voorsteden van Parijs. Na de middelbare school, in de Rue de la Tour, ging ze in 1963 met haar zus Tenny naar Leiden om te studeren. Haar twee broers bleven thuis achter, en studeerden in Frankrijk. Monique was lid van de Vereniging Vrouwelijke Studenten te Leiden (VVSL). Hartsvriendin “Ik kende helemaal niemand in Leiden, en heb me aangemeld. 1963 Was een druk jaar. Er waren zo’n tweehonderd novieten, de ‘babyboomers’. De groentijd was één week bij studentenvereniging Au-

VIRTUSNITOR 012

gustinus, en drie weken bij VVSL”, vertelt Monique. Door haar Franse jeugd was de kennis van de Nederlandse taal beperkt. “We spraken thuis altijd een mengelmoes van Frans en Nederlands en weer Frans.” Om zich de studiestof eigen te maken, maakte ze haar aantekeningen in fonetisch Nederlands. Bij clubgenoot Mieke de Vreeze-Oostvogel (“mijn hartsvriendin!”) werkte ze het dictaat dan uit. De studie rechten lag Monique minder goed, maar door de internationale vrije studierichting (met de vakken volkenrecht en Europees recht) liep alles vlotter. Zomer 1970 studeerde ze af. Loopbaan Een ambassadeur adviseerde Monique om te solliciteren bij Buitenlandse Zaken. Tijdens het eerste

gesprek werd ‘de dienst’ haar meteen ontraden, omdat vrouwen vroeg of laat trouwen. Ze diende van repliek door te zeggen dat ze niet kon aantonen dat het ooit zou gebeuren, en houdt vol. Monique: “Ze hadden graag diplomaten die Frans spraken, en ik was in Frankrijk op school geweest.” In het ‘klasje’ was ze de enige vrouw tussen vijftien mannen, onder wie oud-Tweede Kamervoorzitter Frans Weisglas. Gedurende haar loopbaan werkte ze vanuit standplaatsen Ottawa, Bern, Jeruzalem, New York (Permanente Vertegenwoordiging bij de Verenigde Naties), Ankara, Boekarest, Kiev (met medeaccreditatie in Moldavië), Hanoi en twee keer in Den Haag. Vaticaan -stad was haar laatste missie. In de zomer van 2009 vertrekt ze als ambassadeur bij de Heilige Stoel.


INTERVIEW/

VRIENDSCHAPPEN

MOET JE ONDERHOUDEN

MAAR JE KRIJGT ER IETS VOOR TERUG

Leven in mootjes Het leven van een ambassadeur betekent veel recepties en diners. Goed personeel, zowel op de ambassade als in de woning, is een vereiste. Monique: “Elke keer moet je weer vrienden maken. Contacten die allemaal heel waardevol voor me zijn geweest. Maar je moet ze ook onderhouden. Dat kost tijd, maar het levert je wel iets op.” Ik vraag haar naar tips voor jongere reünisten die een loopbaan in het buitenland ambiëren. “Flexibiliteit, elasticiteit, elke keer weer. Krijg je een nieuwe post dan ga je ergens tijdelijk wonen, en zoek je vanuit die situatie naar een huis. En word je overgeplaatst naar een post met een andere tijdzone of met een ander klimaat, dan moet je goed kunnen plannen. Je leeft eigenlijk in mootjes. Daarnaast moet je willen en

kunnen investeren in een kennissenkring, en moet je je vooraf verdiepen in het land en de daar heersende gewoontes. En bedenk dat het niet overal vanzelfsprekend is dat je partner daar kan werken.” Als vrijgezel heeft Monique daar niet mee te maken gehad. Bezige bij In de zomer van 2009 zet ze een punt achter haar loopbaan en gaat met pensioen. Ze keert uit Vaticaanstad terug naar Den Haag, waar ze al die jaren een appartement heeft aangehouden. De Residentie is altijd een prima uitvalsbasis geweest om familie en vrienden te bezoeken. Stilzitten is niets voor Monique. Ze geeft bijles Frans aan kinderen, volgt Italiaanse les, zit in een aantal adviesorganen en speelt graag tennis en golf. Monique houdt van opera (“Ra-

Fotografie: Robert Heezen

dio 4 staat de hele dag op, en ik kijk graag naar BravaNL”). Ook heeft ze nu meer tijd om boeken te lezen. Op dit moment Au Zenith van de Vietnamese schrijfster Duong Thu Huong. En social media? Monique: “Nee hoor, daar doe ik helemaal niets mee. Als er een receptie wordt gegeven, krijg ik een uitnodiging per telefoon. Daar heb ik geen Facebook of LinkedIn voor nodig!”

VIRTUSNITOR 013


\OPROEPNULLENWERK Waarde reünisten, We lopen inmiddels tegen het einde van het Sociëteitsjaar aan en dat betekent dat de voorbereidingen voor de Kennismakingstijd weer in volle gang zijn. Zoals elk jaar is de werkweek een belangrijk onderdeel van de KMT, waarin de aspirant-leden de eerste contacten met hun jaargenoten leggen en waarin bovendien geld wordt verdiend om de KMT te kunnen bekostigen. Sinds jaar en dag is het vinden van werk voor de nullen deels uitbesteed aan een uitzendbureau. Daarnaast wordt nullenwerk in eigen beheer geregeld, via het Minerva Stagefonds. Nullen via het Minerva Stagefonds aan het werk krijgen is aantrekkelijker dan wanneer dit wordt uitbesteed aan een uitzendbureau, omdat de nullen tegen een gunstiger tarief voor opdrachtgevers kunnen werken. Daarbij is het lucratiever voor de Vereniging. Het doel is om in de toekomst al het nullenwerk bij het Minerva Stagefonds onder te brengen, mede omdat Luba Studenten, het uitzendbureau waarmee we lange tijd hebben samengewerkt, afgelopen jaar failliet is gegaan. Wij komen graag in contact komen met reünisten die geïnteresseerd zijn in het in dienst nemen van aankomend eerstejaars tijdens de KMT eind augustus. Wilt u onze Vereniging steunen én kennis maken met de nieuwe lichting leden? Dan is dit een fantastische mogelijkheid waar u zelf ook van profiteert. De nullen kunnen (bijna) alles, van tomaten plukken tot kantoorwerk, van onkruid wieden tot werken in een call center: u zegt het, zij doen het! Heeft u interesse in werkzaamheden voor nullen en wilt u daarmee LSV Minerva helpen? Mail dan vóór 31 juni 2012 naar quaestori@lsvminerva.nl of president@lsvminerva.nl Namens de Bijstand inzake de Kennismakingstijd 2012, C.D. de Graeff Quaestor Collegii

J.A.J. Hollander President van de Commissie voor de Sociëteit Minerva

Voorwaarden nullenwerk De richtprijs waarvoor een aspirant lid werkzaamheden voor u zal verrichten is € 6,50 per daadwerkelijk gewerkt uur. Dit tarief is bespreekbaar en onder andere afhankelijk van het totaal aantal afgenomen uren. Eventuele reiskosten (treinkaartjes of autokosten) zullen in rekening worden gebracht. De Bijstand ziet er op toe dat de nullen genoeg slapen om hun werkzaamheden naar behoren te kunnen vervullen. Oudere leden zullen de nullen begeleiden naar hun werk, meegaan als aanspreekpunt en de nullen in de gaten houden tijdens de werkzaamheden. De aspirant-leden, die u hun diensten zullen aanbieden, nemen deel aan het Minerva Stage fonds. De doelstelling van dit stagefonds is teambuilding te bewerkstelligen onder de verschillende aspirant-leden. Het Minerva Stagefonds wordt jaarlijks tijdens de Kennismakingstijd voor aspirantleden van Minerva aangevuld door de stagevergoedingen verkregen met dienstverlening door deze aspirant-leden tijdens hun verenigingsstage. De middelen uit het stagefonds zullen volledig ten goede komen aan het financieren van de Kennismakingstijd van deze aspirant-leden. Verdere informatie over de contractuele voorwaarden kunt u aanvragen via quaestori@lsvminerva.nl of president@lsvminerva.nl

VIRTUSNITOR 014


VIRTUSNITOR 015 VIRTUS NITOR015


MAJAC B.V.

Flevoweg 9 G 2318 BZ Leiden Holland Tel. +31(0)715226333 / +31(0)653376496 Fax +31(0)715223124 F E-Mail majac.bv@planet.nl l e v o w e g

Toonaangevend en innoverend in textielrecycling. 9 G – 2 3 1 8 B Z

Textielverwerking Cradle to Cradle L VIRTUSNITOR 016

e i d e n


Naam:

R. van Roijen

Functie: Kok Sinds:

1991

VIRTUSNITOR 017


\VAKANTIE

UN TESORO PEQUENO EN EN EL EL CORAZÓN DE ANDALUCÍA

Een watermolen uit de veertiende eeuw die nog geheel intact was met een klein hotelletje, geheel in Andalusische stijl gebouwd rondom een charmante patio in het zuiden van Spanje. Een idyllische plek, tussen de olijf -en sinaasappelboomgaarden en aan een rivier. Na een uitgebreide renovatie opende Madeline Goedkoop en Gerard Sieverts in 2009 hun Bed and Breakfast/Rural Hotel “El Molino Santisteban” , met zes ruime kamers, een zwembad, een lommerrijke tuin en vele terrassen allen met prachtig zicht op de landelijke omgeving. (Wat hier aan vooraf ging) In Leiden leerden Madeline Goedkoop (aangekomen in 1985) en Gerard Sieverts (aangekomen in 1986) elkaar kennen. Beiden actief aan het buffet en in diverse bestuursfuncties en gezelschappen. Na het afronden van hun studies, respectievelijk TCLA(Spaans)/Europese Studies en Rechten begonnen zij hun werkend bestaan in Den Haag. Madeline als vestigingsmanager van een uitzendbureau en Gerard in het bankwezen. Tijdens de studie hadden beiden al veel samen maar ook individueel gereisd. Het plan om nog eens voor langere tijd samen op pad te gaan werd in 1998 waargemaakt. De banen en huur werden opgezegd en de inventaris werd op de zolder van een clubgenoot gestald. Tijdens de wereldreis bedachten ze het concept voor hun bed & breakfast/ hotelletje. Terug in NL gingen zij in Haarlem wonen en werden de loopbanen weer opgepakt Madeline met name in recruitment/werving & selectie en Gerard wederom in het bankwezen. In de tussentijd werden er nog twee kinderen op de wereld gezet, Folkert(2001) en Clementine(2003). Op zich ging het hun voor de wind maar toch bleef de wens bestaan om samen een bedrijf te starten. VIRTUSNITOR 018

Hun zoektocht door Spanje bracht hen uiteindelijk in zuid Spanje. In hartje Andalusië troffen zij de oude watermolen en aangrenzend hotelletje. Na een intensieve renovatie werden de verhuisdozen ingepakt en verliet het gezin de drukte, hectiek en het altijd maar “moeten” in Nederland en opende zij in zomer 2009 Bed & Breakfast/Rural Hotel El Molino Santisteban. Sinds de opening ontvangen zij gasten van over de hele wereld die genieten van de rust, de natuur, de nabijheid van het strand en de mooie steden. Gezinnen met kinderen, wandelaars, golfers, paardrijders en natuur-en cultuurliefhebbers allen hebben er een heerlijke tijd. Ook jaarclubs, gezelschappen en huwelijkslustra hebben El Molino Santisteban reeds bezocht. Het hotel leent zich namelijk ook uitstekend om in zijn geheel af te huren en alle vormen van


VAKANTIE/

service zijn af te spreken.Het nieuwe bestaan en leven in Spanje bevalt vooralsnog heel goed. De kinderen hebben hun draai gevonden en vele, nieuwe vriendjes gemaakt op de plaatselijk dorpsschool in Guaro. Madeline en Gerard werken samen hard maar halen hier veel meer voldoening uit dan in de carrières voorheen. Er is ook meer tijd en ruimte om met elkaar op pad te gaan en met de kinderen samen te zijn dan in Nederland. Het continu elkaar “aflossen” en het gejakker van school -naar crèche - naar werk is achter hen. Ook de mentaliteit en punctualiteit van Spanje bevalt goed. In tegenstelling tot de vooroordelen over Spanje zijn Gerard en Madeline nog steeds aangenaam verrast over het feit dat de Spanjaarden waar ze mee te maken hebben hard werken, op tijd zijn

en afspraken punctueel nakomen. Ook wat bureaucratische zaken betreft is e.e.a. goed georganiseerd in Spanje en lopen de contacten met overheden en instanties erg soepel. Met deze manier van leven hebben zij een prachtig bestaan opgebouwd! El Molino Santisteban, Ctra. A366, km50-51, 29108 Guaro, Malaga, Spanje. www.hotel-molino.com +34 952 45 37 48

VIRTUSNITOR 019


Door: Marianne van Exel

over zijn werk als ambassadeur in japan

VIRTUSNITOR 020

Toen Philip de Heer in 1968 achttien jaar was, wilde hij (als alpha pur sang) iets anders gaan studeren dan de gebruikelijke studies rechten en geschiedenis. Zodoende begon hij in 1968 aan de studie sinologie in Leiden. Geen vreemde keuze. Zijn grootvader was Japanoloog, een oom studeerde Sanskriet en een collega van zijn opa uit Batavia was hoogleraar sinologie. Al bij zijn studiekeuze speelde de factor ‘buitenland’ en ‘de diplomatieke dienst’ een belangrijke rol, waar hij in 1975 zijn intrede deed.

Nederland of buitenland? Over werken in het buitenland zegt De Heer: “Het leven in het buitenland geeft wel meer perspectief dan werken in Den Haag, juist op de eigen samenleving. Dat maakt diplomaten waarschijnlijk ook conservatiever, want de andere groep met perspectief op het eigen land zijn ouderen.” In het buitenland mist hij zijn vrienden, de familie, het op de fiets springen en naar het strand gaan en binnenlopen bij bekenden. “Niets dramatisch dus”, aldus De Heer. “In Nederland mis ik nu de netheid die Japan zo kenmerkt, de hoofs-heid in het algemeen en de onopdringerige voorkomendheid van winkelpersoneel en kelners.” Naast een terugblik op de goede herinneringen aan zijn periode als ambassadeur in Japan van 2008 tot 2012, geeft hij ook een beeld over de ramp die zich daar vorig jaar afspeelde.

hier in Nederland mis ik de netheid die Japan zo kenmerkt

Kalm blijven helpt Hij vond het “Heel griezelig, want toen het ging schudden en niet ophield wist ik niet of ik het zou overleven”. Er waren veel bange mensen, maar niemand raakte echt in paniek. “Een ding dat ik van die gebeurtenis van de Japanners heb geleerd is dat kalm blijven helpt en dat de beste methode om spanningen, angst en zorgen te boven te komen is gewoon aan het werk gaan: opruimen, schoonmaken, doorgaan met wat je deed, nagaan of je anderen kunt bijstaan. En zie, dan gaan de dingen ook ineens weer beter. Maar de hele tijd naschokken, vaak je bed uit en eronder, dat is wel slopend en ik was blij dat de bodem van Japan na een maand tot kalmte geraakte. Boten, vliegtuigen, treinen, auto’s enzovoort bewegen, daar is het hoofd op ingesteld, maar huizen en kantoren, neen echt niet, dat is en blijft zeer gemoedsrustverstorend.”

philip de heer

\INTERVIEW

Zweden Deze zomer wordt De Heer overgeplaatst naar Zweden en daar verheugt hij zich ‘enorm op’.“Eén groot risico: dikke kans dat de clubgenoten vinden dat ik thuis de dies moet organiseren en nog allemaal willen blijven logeren ook. Maar ach, als dat het ergste is.” Als hij terugkijkt op zijn leven tot dusver ziet hij dit ‘als een dansfeest’, naar de titel van de roman van Arthur van Schendel uit 1938. “Ik ben een opgeruimd iemand en heb eigenlijk alleen maar goede herinneringen, de slechte wis ik.”

Philip de Heer was algemeen secretaris van de koningin, directeur Azië en Oceanië op het Ministerie van Buitenlandse Zaken en secretaris-generaal op ditzelfde ministerie. Daarnaast werd hij uitgezonden naar Hong Kong, Bejing, Washington, Singapore en Tokio. Deze zomer wordt hij ambassadeur van Nederland in Zweden.


Naam:

J.H. van den Bosch

Functie:

Administratie

Sinds:

2006

VIRTUSNITOR 021


VIRTUSNITOR 022


INTERVIEW/

Wijnand Boon

PROTEST PELGRIM verkondigt positieve boodschap

V

Het valt wel mee met die asocialiteit in de moderne samenleving

ol verbazing hoorde Wijnand Boon (1996) de kersttoespraak van Koningin Beatrix in 2009 aan, waarin zij kritiek uitte op het gebrek aan hulpvaardigheid in de moderne samenleving. Ook deelde ze haar zorg over het verval van de gemeenschapszin. Ze gaf online media, zoals Twitter, Facebook en Hyves daar mede de schuld van. ‘Zonder enig wij-gevoel wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen, integendeel, afstanden worden juist vergroot (…) De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichterbij te brengen, maar ze blijven op veilige afstand, schuilgaand achter hun schermen’, aldus de Majesteit. Als reactie op deze toespraak nam Wijnand begin 2010 een resoluut besluit. Hij zegde zijn huis en baan op om te voet de wereld in te trekken. Zijn missie: laten zien dat het met de medemenselijkheid wel meevalt. Juist social media zijn volgens Wijnand – in tegenstelling tot wat de Koningin beweerde – een succesvol middel om mensen tot elkaar te brengen. Met een iPhone, notebook en gitaar op zak, vertrok hij vanuit Leiden richting Santiago de Compostella, om via Rome naar Jeruzalem af te reizen. “Zoals pelgrims in de 11de en 12de eeuw onderdak zochten in kerken en auberges, regel ik dat anno 2012 met succes via social media.” Hoe begon het idee vorm te krijgen? “Toen ik het plan had gevat dit echt te gaan doen, veranderde ik mijn biografie op Twitter en meldde over mijn plannen om naar Jeruzalem te lopen. Ik kreeg

Door: Florentine Haverkamp

daar onmiddellijk reacties op. Een journalist van het Haags Pop podium plaatste een bericht, vervolgens werd het opgepikt door het AD, Trouw en de Volkskrant en stroomden de berichten op mijn Facebook- en Twitterpagina binnen. Van bekenden – en onbekenden – die een slaapplaats aanboden. Zo was ik in Nederland en België al vrijwel meteen verzekerd van adressen. In Frankrijk verbleef ik toevallig bij een freelance journalist. Zij was mijn ingang in de Franse media. Ook werd er een item over mij uitgezonden op zenders als Canal+ en Arte. Later ook nog in Amerika. Mensen lieten bij voorbaat al weten: ‘als je langs Bordeaux komt, je bent welkom!’ Ik ontwikkelde een website, waarop precies te volgen is waar ik ben. Via mijn site en social media heb ik iedere dag contact met onbekenden om een slaapplaats te bespreken. Elke dag ziet er anders uit, ontmoet ik nieuwe mensen en slaap ik in een onbekend bed.” Wat moet ik me bij het leven van een ‘social media pelgrim’ voorstellen? “De route gaat via ‘Google maps’ [een kaartenapplicatie op smartphones, red.] op mijn iPhone, en is afhankelijk van waar ik kan slapen. Als ik geen bereik heb – en dat gebeurt wel eens midden in Spanje of Portugal – slaat Google maps de route op. Meestal kom ik rond een uur of 19.00 aan bij de mensen thuis. Tijdens het eten komen vaak de meest interessante levensverhalen naar boven. Voordat ik ga slapen probeer ik de website up-todate te houden, en onderhoud ik contact met eventuele volgende gastgezinnen. ‘s Ochtends sta ik vroeg op en vervolg ik mijn route op weg naar de volgende VIRTUSNITOR 023


\INTERVIEW

Van het geld dat ik van sponsors krijg koop ik een stokbrood

slaapplaats, die ik dus online heb gevonden. Elke dag loop ik tussen de 20 en 30 kilometer. Gelukkig ben ik niet ziek geweest. Het enige waar ik voor vrees is een blessure, zoals nu.” [Tijdens het interview was Wijnand wegens een voetblessure even terug in Nederland, red.]

“Dankzij Twitter heb ik een sponsor voor mijn schoenen. Ik loop ongeveer 1200 km met één paar. In totaal ga ik 11.000 km lopen dus 9 à 10 paar gaan er wel doorheen. Verder heb ik onbeperkt internet op mijn telefoon. Natuurlijk wil ik zelf ook wel eens een biertje of koffie kopen of kunnen aanbieden, maar daar heb ik niet altijd het geld voor. Mijn werk is lopen, mensen ontmoeten en mijn verhaal doen in zoveel mogelijk media en daar verdien ik geen geld mee. Ik ben dus afhankelijk van sponsors, van mensen die mijn idee steunen of mijn site volgen. Dat geld gebruik ik voor een stokbrood voor onderweg.” En, heb je de Koningin van haar ongelijk kunnen overtuigen? “Op het moment dat de Koningin ook een Twitter-account opende, kreeg ik onmiddellijk reacties van mensen dat ik wel kon stoppen…! Maar dat is natuurlijk niet het idee achter mijn reis. Het gaat mij niet alleen om het succes van social media aan te tonen, het gaat mij ook om het politieke idee daarachter. Om de invloed die het kan uitoefenen. Ik denk zelfs dat social media juist, net zoals je met de Arabische Lente hebt gezien, een hele grote belofte is voor politieke veranderingen. Het is een zeer effectief middel om met burgers contact te hebben, op het moment dat er iets mis is in de samenleving.”

VIRTUSNITOR 024

“Om het belang van social media uit te leggen, is het voor mij belangrijk mensen te bereiken die niet van social media gebruikmaken. Ik geef lezingen en presentaties en onderhoud veel contacten met journalisten die via de gevestigde media over mij schrijven. En dat werkt. In december kreeg ik een email van de persoonlijke secretaris van de Koningin met de mededeling dat ze over mij gelezen had in de Süddeutsche Zeitung en ze hoge waardering had voor het feit dat ik het tot Bordeaux had gebracht, me een fijne Kerst wilde wensen en een voorspoedige voortzetting van de reis. Heel sympathiek.” Wat zijn je plannen na het bereiken van de laatste bedevaartplaats, Jeruzalem? “Tijdens mijn reis ben ik in contact gekomen met MasterPeace, een organisatie die mensen via kunst, muziek, sport en social media bij elkaar wil brengen om onder andere de Internationale Dag van de Vrede meer bekendheid te geven. Het gaat hen er daarbij om dat mensen zelf hun verantwoordelijkheid nemen om de dialoog gaande te houden, in plaats van alles aan politici over te laten. Hun idee van ‘creating peace together’ sluit aan bij mijn positieve boodschap over de moderne samenleving en dat het wel mee valt met die asocialiteit. We kunnen allemaal een verschil maken. In 2014 organiseert MasterPeace een concert in Caïro waar je alleen naartoe kunt gaan als je iets hebt georganiseerd om die boodschap van MasterPeace uit te dragen. Een voorbeeld daarvan is de Alchemist Alive Journey – met goedkeuring van Paolo Coelho vernoemd naar zijn boek De Alchemist. Ik loop na Jeruzalem dus door naar Caïro en MasterPeace gebruikt mijn pelgrimage als voorbeeld om nog 9.999 anderen te bewegen om te voet, te fiets, te paard of ter zee naar Egypte te komen.”


Wijnand Boom in benifaio, Spanje

Wijnand Boon

Wijnand Boon (1996) studeerde politicologie aan de Universiteit Leiden. Na een carrière bij het Nationaal Toneel, zegde hij in 2010 zijn baan en huis op om naar Santiago de Compostella, Rome, Jeruzalem en Caïro te lopen, met enkel zijn iPhone, laptop en gitaar op zak. Elke dag zoekt hij via social media-sites naar een plaats om te eten en te slapen, bij mensen thuis. Hij is te volgen via Facebookpagina Twalk With Me, Twitter (@TwalkWithMe) en zijn eigen website (www. twalkwithme.eu). Maar ook via de gevestigde media. Zijn eerste bedevaartplaats is hij al gepasseerd. Op dit moment loopt hij tussen Valencia en Barcelona en gaat richting Rome.

Drie inspirerende websites www.masterpeace.org

www.couchsurfing.com (Een social media-site die speciaal is opgezet om mensen ‘in real life’ bij elkaar te brengen) www.instagr.am (Een combinatie van social media en photo editing/sharing voor de mobiele telefoon)

VIRTUSNITOR 025


**VAN STUDENTENFLAT TOT LANDHUIS**

uw NVM makelaar in Amsterdam en omstreken met uniek wereldwijd netwerk

Le Garage Van der Velde, voor de klassieker van nu en van straks WILLEMSPARKWEG 89 - 1071 GT AMSTERDAM www.engelvoelkers.com/amsterdam Contact: Susan Bienfait 020-7162418

SCHADEHERSTEL GERESTAUREERDE AUTO’S UIT VOORRAAD ONDERHOUD

TAXATIE

SPUITWERK ONDERDELEN RESTAURATIE

REPARATIE

Hét adres voor Leiden en de rest van Nederland voor uw klassieke Citroën

Maatwerksoftware

voor uw bedrijf of organisatie

. software in de cloud . overal ter wereld bij uw gegevens . gebruiksvriendelijk . automatische backups voor meer informatie VIRTUSNITOR 026

kissdigital.nl


Naam:

A. van der List

Functie: Huismeester Sinds:

2009

VIRTUSNITOR 027


\INTERVIEW

NEDERLANDS TOPDIPLOMAAT & POLITICUS Door: Henri Kröner

J

aap de Hoop Scheffer (aankomst jaar 1967) is momenteel hoogleraar aan de Universiteit Leiden (Campus Den Haag), waar hij de ‘Pieter Kooijmans Leerstoel voor Vrede, Veiligheid en Recht’ bezet. Hij was van 2004 tot en met 2009 secretaris-generaal van de NAVO en daarvoor minister van Buitenlandse Zaken. Hij studeerde rechten in Leiden en was in die tijd naast Collegiumslid ook onder meer Praeses Bijstand in 1972, het jaar met de eerste gemengde kennismakingstijd! Buitenland loopt als een rode draad door uw loopbaan. Was dat iets wat u als kind al wilde? Heeft u ooit iets anders gewild? “Het was tijdens mijn studententijd dat ik voor het eerst aan het buitenland dacht. Ernst van der Beugel (ouddiplomaat en -politicus, onder andere staatssecretaris van Buitenlandse Zaken in 1957 en 1958) was voor mij een belangrijke inspiratiebron. Hij was buitengewoon hoogleraar aan de Universiteit Leiden en doceerde het vak ‘Westelijke Samenwerking na de Tweede Wereldoorlog’. Vervolgens heb ik het vak ‘Internationale Economische Betrekkingen’ als keuzevak gevolgd. Na mijn militaire dienst ben ik voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Ghana en Brussel werkzaam geweest. Daarna heb ik nagedacht over binnenlands bestuur (burgemeester onder andere), maar Hans van den Broek, die minister van

VIRTUSNITOR 028

Buitenlandse Zaken was, heeft mij toen overtuigd om de politiek in te gaan.” U doceert nu internationale politiek en diplomatieke praktijk aan de Universiteit Leiden. Wat zijn de belangrijkste dingen die u de huidige studenten wilt meegeven? “Drie belangrijke lessen heb ik geleerd. Als je met het buitenland te maken krijgt, doe dan je uiterste best om je zoveel mogelijk in te leven in de tradities, cultuur, religie, geschiedenis etc. van het betreffende land. Onderschat dat niet! Nederland en België zijn al zeer verschillend, laat staan Nederland en Ghana. Twee: Ook op het hoogste niveau draait het in belangrijke mate om persoonlijk contact. Wat is de achtergrond van iemand, wat zijn zijn of haar hobby’s? ‘What makes the man/ woman tick?’ Als je je daarin hebt verdiept maakt dat een gesprek gemakkelijker. Zo weet ik dat Poetin een

hondenliefhebber is en Colin Powell (minister van Buitenlandse Zaken van Amerika in de periode 2001-2005) een liefhebber van oude Volvo’s. Voor hem zoek je dan een mooi schaalmodel van een ‘vintage’ Volvo uit. De derde les is één die Europeanen ter harte moeten nemen. Ons patroon van normen en waarden was eeuwenlang dominant; dat is echter niet meer zo. Zo heb ik intensieve discussies gevoerd met president Karzai van Afghanistan over de universaliteit van mensenrechten. Er is sprake van ‘schuivende panelen’ waar het de macht en invloed van landen betreft, de bekende draai naar Azië. Je hebt meer rekening te houden met landen waar anders tegen ons patroon van denken en handelen wordt aangekeken. Niet meer vanuit de traditionele machtspositie moet je tot overeenstemming komen. Je moet je dus meer verdiepen in de ander.” Kunnen en willen we (VN/ NAVO) overal ingrijpen in de internationale wereld? “Neen, zeker niet overal. In Libië gebeurde het wel. In Syrië komt het niet tot militair ingrijpen. Wie steun je daarmee? In Syrië is het niet een simpel verhaal van oppositie tegen Assad. Syrië is uitzonderlijk complex. Het is een veel breder, ook sektarisch, conflict. Syrië is een bondgenoot van Shia Iran. En Saoedi-Arabië is hoeder van de


INTERVIEW/

Turkije is ook een regionale machtsfactor. Rusland heeft een marinebasis in Syrië en levert wapens aan het zittende regime. Een politieke dialoog, ook met het moorddadige Assad-regime, zal een begin van een oplossing moeten bieden. Dat klinkt misschien cynisch maar militair ingrijpen onder de noemer ‘doe iets’ heeft de wereld zelden verder geholpen.” Wat is de lastigste beslissing die u heeft moeten nemen in uw carrière? Wat zijn de moeilijkste momenten geweest? “Als minister van Buitenlandse Zaken kwam ik ongevraagd in een positie waarin je niet wilt komen. Voor het al dan niet ingrijpen in Irak moest ik een politieke keuze maken tussen Frankrijk en Duitsland, belangrijke Europese bondgenoten, of de Verenigde Staten. Je kunt als land in een dergelijke situatie niet neutraal zijn. We kozen voor politieke steun aan de VS. Dezelfde keuze zou ik nu weer maken. Maar gemakkelijk was het niet.” “Mijn moeilijkste momenten in Brussel als secretaris-generaal van de NAVO hadden altijd te maken met dodelijke slachtoffers in Afghanistan, militairen en vaak onschuldige burgers. Vrijwel iedere ochtend lag er in alle vroegte een rapport op mijn ontbijttafel met de aantallen gesneuvelden. Daar wen je nooit aan.” Hoe groot is de rol van Nederland binnen Europa en in de wereld? “De positie van Nederland is stevig. Nederland heeft een uitstekend diplomatencorps en staat economisch in het linker rijtje. Nederland telt wel degelijk mee. Een coalitie zoals we die tot april dit jaar hadden, wordt in het buitenland echter niet goed begrepen. Ze begrijpen het concept met een gedoogpartner niet. Je moest steeds uitleggen hoe het zat. Twee partijen regeren en één – met vreemde ideeën over buitenland en buitenlanders – gedoogt. Om een serieuze internationale speler te blijven moest telkens de indruk worden bestreden dat de gedoogpartner het buitenlands beleid bepaalde. Ook is het belangrijk internationale verantwoordelijkheid te blijven nemen, dat wordt gewaardeerd. Het vertrek van de Nederlandse troepen uit Uruzgan heeft zeker statusverlies opgeleverd (geen uitnodiging meer voor de G20, het zal nooit hardop worden uitgesproken maar toch). Maar nogmaals: Nederland hoeft zich internationaal bepaald niet te schamen.” VIRTUSNITOR 029


\MSF

Minerva Scholarship Fund Met de toenemende bezuinigingen in het hoger onderwijs wordt het studenten steeds lastiger gemaakt zich verder te ontwikkelen en te onderscheiden. Ook studentenverenigingen ondervinden de gevolgen van het huidige klimaat. Puur een plek van samenkomen bieden is niet genoeg en gelukkig is Minerva altijd meer dan dat geweest. Al bijna tweehonderd jaar lang bieden de Vereniging en Sociëteit ruimte voor ontplooiing in de breedste zin van het woord. In 2009 is daar een nieuw niveau aan toegevoegd: het Minerva Scholarship Fund. In 2008 vatte het Collegium het idee op een Fonds op te richten voor studenten die hun talenten willen ontwikkelen, maar hier niet de middelen voor hebben. Met het lustrum van 2009 werd het Minerva Scholarship Fund (MSF) opgericht en zo was Minerva de eerste studentenvereniging in Nederland met een studiefonds. Het MSF stelt sindsdien beurzen ter beschikking om bijzondere projecten van studenten te ondersteunen in binnen- en buitenland. Op die manier kan de ontvanger van de beurs zich ongehinderd ontwikkelen tot een breed georiënteerd persoon. Het lidmaatschap van Minerva of in Leiden studeren zijn geen vereisten om een beurs te kunnen ontvangen. De stichting Minerva Scholarship Fund Leiden is mede daardoor een Algemeen Nut Beogende Instelling (ANBI) in de zin van de Wet Inkomstenbelasting. De organisatie van het Minerva Scholarship Fund bestaat uit het Bestuur, de Raad van Toewijzing en het Comité van Aanbeveling. Het Bestuur legt zich toe op het werven van donateurs en het op de rails houden van de organisatie van het Fonds. Die taken worden uitgevoerd door de Praeses Collegii en de Assessor Secundus Collegii. Zij worden daarbij geholpen door de MSF-Commissie, die in 2012 in het leven is geroepen. De Raad van Toewijzing bestaat uit Leidse wetenschappers van verschillende disciplines. De Raad ontvangt van het Bestuur jaarlijks alle aanvragen voor een beurs en selecteert de studenten die een beurs krijgen toegewezen. In drie jaar tijd zijn al dertig beurzen verstrekt.

Het Comité van Aanbeveling wordt gevormd door de Rector Magnificus van de Universiteit Leiden, Paul van der Heijden, de voorzitter van de Sociaal-Economische Raad, Alexander Rinnooy Kan en bestuurslid en algemeen manager van De Publieke Zaak, Barbara Besançon. Hun betrokkenheid bevestigt de status van het MSF als een serieuze instantie binnen de academische wereld. De betrokkenheid van deskundigen is essentieel om de kwaliteit van het Fonds te waarborgen. Het afgelopen jaar is wat betreft de organisatie van het Minerva Scholarship Fund veel vooruitgang geboekt. Zo heeft het Bestuur contact gezocht met reünistengroepen en jaarclubs om het Fonds onder de aandacht te brengen, en wordt een benefietdiner op Sociëteit Minerva georganiseerd. Dit diner zal vanaf 2012 elk jaar plaatsvinden. Reünisten kunnen ook een student die een beurs heeft ontvangen, uitnodigen om zijn of haar ervaringen te delen in een lezing. Uiteindelijk draait het allemaal om die student. Uitzonderlijke resultaten ‒ zoals het onderzoek van Annemijn Algra naar de effecten van het regulier slikken van aspirine op kanker ‒ doen beseffen dat Minerva onmisbaar pionierswerk heeft helpen mogelijk maken. Het Fonds wil de komende jaren flink groeien en haar positie als studiefonds blijven versterken. Veel studenten weten het MSF al te vinden. En dat is mooi, want daaruit blijkt dat Minerva een maatschappelijk betrokken studentenvereniging is. Zeker met de toenemende studiedruk is dat een groot goed. Studenten kunnen dankzij de studiebeurs het talent dat ze hebben, benutten zonder zich diep in de schulden te moeten steken. Zij zullen van hun buitenland ervaring, later in hun werk of onderzoek, veel profijt hebben. Het Minerva Scholarship Fund is verheugd in die ontwikkeling een sleutelrol te kunnen spelen. Jaarlijks zijn er twee aanvraagrondes: tot 15 april en 15 december kunnen studenten een beursaanvraag doen bij het Bestuur van het Minerva Scholarship Fund.

Meer weten?

Raad van Toewijzing

Bestuur

Comité van Aanbeveling

Wilt u meer informatie over het Minerva Scholarship Fund? Kijk dan op de website www.minervascholarshipfund.com. Ook op reünistenavonden is er de mogelijkheid om meer over het Fonds te weten te komen of u kunt mailen naar praeses@ lsvminerva.nl.

G.H. van Rooy, Collegii h.t. Praeses, Voorzitter Alexandra Tan, Collegii h.t. Assessor Secundus, Secretaris Amel Namane, Collegii e.t. Assessor Secundus, Bestuurslid P. J. Weterings, Penningmeester A.W. Kist, Bestuurslid

MSF Commissie Victor Vandersmissen Jasper Kennis

VIRTUSNITOR030

Prof. dr E.C. Klasen, Geneeskunde, Voorzitter Prof. dr D.D. Breimer, Wiskunde en Natuurwetenschappen Prof. dr R. Kruk, Geesteswetenschappen Prof. mr T. Bender, Rechtsgeleerdheid Prof. dr A.J.W. van der Does, Sociale Wetenschappen

Prof. mr P.F. van der Heijden, Rector Magnificus en voorzitter College van Bestuur Universiteit Leiden Dr A. Rinnooy Kan, Voorzitter van de Nederlandse SociaalEconomische Raad (tot 1 september 2012), voorzitter van de Raad van Commissarissen van De Nederlandsche Bank (per 1 juli 2012) Barbara Besançon, Consultant bij Andersson Elffers Felix, bestuurslid en algemeen manager bij De Publieke Zaak


Naam:

J.J.A. de Haas

Functie: Gildemeester Sinds:

1989

VIRTUSNITOR 031 VIRTUS NITOR031


\TERUGBLIK

TERUGBLIK OP EEN ZEER GESLAAGD VVSL-DIES Wat een onverwacht grote opkomst voor een‘gewone’dies! Meer dan driehonderd aanmeldingen telde de 112eVVSL-dies in januari jl.Het overtrof ieders verwachtingen.Misschien hadden velen nog het succesvolle lustrum van 2010 in gedachten.Of droeg het programma met Academie,Hortus, Sieboldhuis,Rap 65 en juist‘sine Sociëteit’bij aan dit grote enthousiasme? Door: Machteld Rogaar-Burlage

N

a het clublied met die verschrikkelijk moeilijke melodie, luisterde een volgepakte aula naar de inleiding van diespraeses Henriëtte Sandberg, Ab-actis Collegii Esther Lammers en Commissaris Reünisten Suzanne van Welie. En wederom kon een ieder constateren hoe er in wezen weinig is veranderd ten opzichte van vroeger. Vol serieus enthousiasme staan zij hun ‘ vrouwtje’ en voelen zich zo duidelijk verantwoordelijk voor het voortbestaan van deze traditie die zorg draagt voor de verbondenheid van alle VVSL’ es door de jaren heen. Onwillekeurig tracht je je te verplaatsen in het beeld dat zij van ons moeten hebben: veelal grijze of geverfde(!) oud-studenten die in vele gevallen hun grootmoeder zouden kunnen zijn. Je bent bijna verbaasd dat zij zich zoveel moeite hebben getroost. Dan is het des te aardiger om van hen te horen wat een voorpret zij hadden en hoe zij juist hopen later ook op diezelfde manier hun oude maatjes van vroeger te kunnen ontmoeten.

VIRTUSNITOR 032


TERUGBLIK/ Bevoorrecht In een rap tempo à la Matthijs van Nieuwkerk, nam gastspreker Saar van Waegeningh ons mee op haar carrièrepad tot medeoprichter, samen met haar voormalig Collegium-genoot Lars Bakers, en advocaat bij Bingh Advocaten in Amsterdam. Zij schetste de voorwaarden die het haar mogelijk hadden gemaakt om zover te komen, fulltime te kunnen werken en daarnaast een gezellige echtgenote en moeder te kunnen zijn voor haar vier kinderen en één op komst. Naast een goed verstand en organisatietalent waren een goede gezondheid en een enorme portie energie daarbij onontbeerlijk. Energie die je ook weer put uit werk dat je inspireert. Tevens het geluk van een zeer ondersteunende echtgenoot ondanks zijn eigen veeleisende baan en misschien wel het allerbelangrijkste: ouders, die voortdurend stand-by konden en wilden zijn. Dat al deze ingrediënten niet vanzelfsprekend zijn, beseft Saar maar al te goed en zij voelt zich dan ook zeer bevoorrecht. Tuiniers onder ons De lunch verliep heerlijk luidruchtig en geanimeerd en iedereen was tevreden met de plaatsing per jaar. Hernieuwde kennismakingen met bekende gezichten, maar waarvan de naam vaak ontschoten was. Weinigen kenden het Sieboldhuis aan het Rapenburg, waar men vroeger honderden malen langs moet zijn gelopen. Voor de tuiniers onder ons inderdaad de naamgever van die gigantische Hosta Sieboldiana, die hij begin 19e eeuw vanuit Japan in Nederland had geïntroduceerd. Wij konden constateren dat dit niet het enige was wat hij had meegenomen. Het huis doet inmiddels dienst als museum voor zijn aparte en curieuze collectie en herbergt bovendien tijdelijke tentoonstellingen van Japanse kunst, i.c. de prachtige kleurendrukken van Yoshitoshi.

Tot 2013! Hoe vertrouwd voelt het om de zware deur van Rap 65 open te duwen en de dag te kunnen besluiten met thee en borrel op de club, waar bovendien allerlei foto’s uit de oude doos waren tentoongesteld. Dank vooral ook aan de uit volle borst zingende LST-meisjes, die zich fantastisch hadden voorbereid. Met al dat gekakel misschien een ondankbare taak, maar zeer sfeerverhogend! De diescommissie met Henriëtte Sandberg, Quirine van Eeden, Claire van Beek en Arende van der Pol (onder leiding van Suzanne van Welie) kunnen tevreden zijn! Blij verrast waren zij met vele enthousiaste reacties die hen na afloop bereikten. VIRTUSNITOR 033


GEVRAAGD: INDISCHE SCHILDERIJEN

Adrien-Charles Le Mayeur de Merprès, Rudolf Bonnet, Lee Man Fong, Auke Sonnega, Willem Gerard Hofker, Affandi, Hendra Gunawan, Isaac Israëls, Willem Dooyewaard, Romualdo Locatelli, Theo Meier, Walter Spies, etc. Herengracht 74, 4331 PX Middelburg Tel. 0118 - 650 680 www.zeeuwsveilinghuis.nl | info@zeeuwsveilinghuis.nl

Niet weer Chardonnay…

Niet iedereen houdt van Chardonnay… Maar de ene Chardonnay is de andere niet. Laat u verrassen door onze ruim tweehonderd wijnen gemaakt van de chardonnaydruif. Elk met een eigen unieke expressie. Van rijk en vettig tot slank en fris. Van 5 tot 500 euro. Grote kans dat uw Chardonnay er tussen zit. Ontdek ook onze wereld van wijn op okhuysen.nl

'Best Dutch Importer' Wine Business International

Wijnkoperij Okhuysen Sinds 1867

VIRTUSNITOR 034


GEDENKTEKEN/

Marien de Jonge (aankomstjaar 1931) had voor zijn honderdste verjaardag geen enkele wens meer behalve dat zijn broer Ernst de gedenkplek zou krijgen die hij verdiende. Zeventig jaar nadat Ernst door de Duitse contraspionage werd gearresteerd werd deze gedenkplek dit jaar onthuld op Sociëteit. Gezien de bijzondere verdiensten van Ernst de Jonge was er geen twijfel mogelijk over waar de plaquette moest komen te hangen. In 1936 roeide hij als slag van de Oude Vier op de Varsity en deed hij mee aan de Olympische Spelen. In datzelfde jaar was hij lid van de Commissie voor de Sociëteit Minerva en gelijktijdig Praeses van Njord. In 1937 werd hij Praeses van het Leidsch Studenten Corps. In juli 1938 trad hij in dienst bij de BPM (Shell). Nadat hij in augustus 1939 in actieve dienst was gegaan wegens de oorlogsdreiging, wist de BPM hem los te krijgen voor een geheime opdracht op Curaçao. Dit bleek later te zijn: de inrichting van de statutaire zetel van de BPM zodra Nederland in oorlog zou komen. Ernst kon zich pas in 1941 – met de actieve hulp van Prins Bernhard – losmaken en naar Engeland reizen om actief deel te nemen aan de oorlog. Daar werd hij gevraagd voor de inlichtingendienst en opgeleid om als geheim agent in bezet Nederland gedropt te worden. Op 22 februari 1942 werd hij door Erik Hazelhoff Roelfsema bij Katwijk aan land gezet (door deze beschreven in Soldaat van Oranje). Voor Leidse studenten die tijdens hun studententijd hun leven gaven voor het vaderland, bestaat al een gedenkteken. Ernst, die al was afgestudeerd, komt daar niet op voor. Met dit kunstwerk komt er nu een soort laatste rustplaats. Belangrijker is echter, dat hiermee een blijvend monument ontstaat dat jongere generaties in hun eigen omgeving herinnert aan deze periode in de

VIRTUSNITOR 035


\EREPENNING

Rector magnificus prof. mr Van der Heijden reikt Ruurt Hazewinkel de erepenning uit Door: Fred Nijkerk

Uitsluitend personen die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de Leidse Universiteit krijgen de prestigieuze zilveren erepenning hiervan bij speciale gelegenheden uitgereikt. Deze zeldzame eer viel reünist Ruurt Hazewinkel op 10 januari van dit jaar ten deel in het Kamerlingh Onnes Gebouw (het huidige pand van de Rechtenfaculteit) na afloop van de jaarlijkse prof. Meijers-lezing. Rector magnificus Van der Heijden overhandigde de fraaie, speciaal geslagen penning na een inleidende speech van de decaan van de faculteit, prof. dr Rick Lawson. Beiden wijdden warme en geestige woorden aan de laureaat en vermeldden daarbij dat Hazewinkel, als initiator van de in 2001 opgerichte Stichting Praesidium Libertatis in Leiden, het mogelijk heeft gemaakt dat getalenteerde studenten en alumni van de Central European University (CEU) in Budapest de overstap maken naar Leiden. Cum laude Momenteel volgen studenten uit een vijftiental landen, waaronder Hongarije en Oekraïne, hier een masteropleiding in internationale juridische onderwerpen. Van de ruim twintig studenten die via zo’n beurs naar Leiden kwamen, hebben er inmiddels achttien hun master afgerond. Vier van hen studeerden zelfs cum laude af. Dankzij hun afsluitende studie in Leiden vergroten zij hun kans om een baan in de diplomatieke en internationale zakenwereld te vinden aanzienlijk. Omgekeerd kunnen Leidse studenten, mede door de ruime financiële steun van Hazewinkel, op een beurs naar Budapest gaan. De contacten van Hazewinkel met de CEU lopen via zijn vriend, de alom bekende filantroop George Soros, die de CEU in Hongarije oprichtte en Hazewinkel vroeg om hiervan commissaris te worden. Van der Heijden noemde ook Hazewinkels recente studie ‘Turning Points’, een boek “dat een langetermijnvisie geeft op de monetaire koersbewegingen en veel bijval heeft gevonden.” Erelid van Njord In zijn dankwoord zei Ruurt Hazewinkel: “ In Leiden kreeg ik een vriendenkring die ook nu nog, sinds 1949, mijn beste vrienden zijn. In Leiden leerde ik roeien, dat wil zeggen drie jaren race-roeien bij Njord, en dat was meer dan alleen een sportieve ervaring. Een race winnen was uiteraard het doel, maar van verliezen leer je nog veel meer!” Hazewinkel is inmiddels ook tot erelid van de KSRV Njord benoemd.

VIRTUSNITOR 036


Naam:

G.M. van der Plas

Functie: Kok Sinds:

1980

VIRTUSNITOR 037


VIRTUSNITOR 038


INTERVIEW/

WONEN IN

AFRIKA Tanzania, het land waar de ‘Big Five’ ongeveer in je tuin woont, is een walhalla voor menig safari liefhebber. Begin 2004 vertrokken Mary Rijnberg (1991) met haar vriend Bas Hochstenbach (1994) naar dit fascinerende land om drie maanden vrijwilligerswerk te doen. Beiden startten een eigen bedrijf op; Mary heeft een safaribedrijf en Bas een bedrijf in upmarket, kleinschalige lodges en tentedcamps. In 2009 verhuisden zij van Arusha,Tanzania naar Kaapstad. Door: Suzanne van Welie

Bas en Mary woonden en werkten in Amsterdam; Bas werkte bij Mc Kinsey & Company en Mary bij Heineken. Begin 2003 besloten ze dat ze er een jaar tussenuit wilden, en misschien langer, mocht zich leuk werk aandienen. Het idee was om te beginnen met een tijdje (vrijwilligers)werk in een land dat hen aansprak, en de rest van het jaar te reizen.

groep tented camps en lodges op: Asilia Africa, www.asiliaafrica.com.

Via via kwamen ze uiteindelijk bij Jeroen Harderwijk terecht, een oud-investment banker van de ABN, die sinds twee jaar in Arusha woonde. Arusha ligt vlakbij de Kilimanjaro en is het centrum van de safari-industrie in Tanzania. Jeroen bood ze tijdelijk vrijwilligerswerk aan bij Kamitei, een NGO die in onderwijs investeert. Hij regelde ook de huisvesting: een klein hutje naast de familie van zijn Tanzaniaanse vrouw. Mary en Bas zegden hun banen op, deden hun appartement in onderhuur en in januari 2004 vertrokken ze.

Hoe was het om in een land dat in de top tien van armste landen ter wereld staat, als blanke westerling je plek te vinden? Wat vond je positief en wat vond je moeilijk? “Het leven in Tanzania is totaal anders dan in Nederland, en we wisten natuurlijk maar tot op zekere hoogte waar we aan begonnen. Hoewel ik erg van een uitdaging houd, vond ik de eerste tijd in Tanzania toch behoorlijk zwaar. Het sociale leven is nogal beperkt in Arusha en er is weinig te doen in de stad zelf. We begonnen met niets en hebben beiden ons bedrijf vanaf de grond opgebouwd, wat spannend is maar in het begin ook veel energie kostte, zeker in een derdewereldland. Het leven is veel extremer en risicovoller dan in Nederland; je beleeft grote pieken maar ook diepe dalen. We hebben het allemaal al verschillende keren meegemaakt: auto-ongelukken,

Het werk bij de NGO was toch niet helemaal iets voor Mary, dus ze ging verder rondkijken. Na vier maanden begon ze een safaribedrijf: Planet Africa Safaris, www.planetafricasafaris. com. Bas zette samen met Jeroen kleinschalige en exclusieve

Inmiddels is het koppel naar Kaapstad verhuisd waar Mary haar bedrijf voortzet. Bas heeft voor Asilia een sales office opgezet in Kaapstad.

VIRTUSNITOR 039


\INTERVIEW

Mary’s bedrijf Planet Africa Safaris (www.planetafricasafaris.com ) biedt unieke, op maat gemaakte safari’s aan in Oost-Afrika (Tanzania, Kenia en Rwanda). Je kan Mary en haar collega’s direct benaderen via de website. Planet Africa biedt de meer sfeervolle, kleinschalige lodges en tented camps aan (onder andere de lodges en camps van Bas’ bedrijf Asilia), bijzondere en meer ‘off the beaten track’ plekken in de wildparken om mensen het echte ‘bush-gevoel’ te geven. Ook kunnen mensen die daarin interesse hebben tijdens de safari iets actiefs doen, zoals een kano- of mountainbiketocht, een walking safari (met een gewapende gids) of het beklimmen van de Kilimanjaro.

Bas’ bedrijf Asilia Africa (www.asiliaafrica.com) is een collectie van unieke lodges & camps op de mooiste plekken in Tanzania en Kenia: in de belangrijkste National Parks én in exclusieve ‘conservation areas’ buiten de parken. De Great Migration die de Mara Rivier oversteekt, wandelen met olifanten in Tarangire National Park, Zanzibar’s witte stranden en duikplekken en de Big Cats van Kenia’s Masai Mara. VIRTUSNITOR 040

berovingen, corruptie, diefstal, overlijden van collega’s aan AIDS, bedreigingen, allerlei tropische ziektes etc. Ik denk toch dat er een groot verschil is tussen als expat werken voor een bedrijf dat uiteindelijk voor je zorgt als er iets misgaat, of je eigen bedrijf runnen waarbij je alles zelf moet regelen en overal écht eindverantwoordelijk voor bent. Ook vond ik het als vrouw niet altijd makkelijk; men heeft vaak toch meer respect voor een man in Tanzania. De positieve dingen spreken voor zich; enorme vrijheid en avontuur, een prachtig land met een heerlijk klimaat, constant op reis naar de mooiste plekken, een schat aan levenservaring, de uitdaging van een leven opbouwen en het goed naar je zin hebben in een land dat zo totaal anders is dan Nederland. Een eigen bedrijf is iets waar ik van tevoren nooit aan had gedacht dus dat het voor ons allebei zo is gelopen vind

ik hartstikke leuk. De natuur en wildlife in Tanzania zijn een grote passie van me en ik geniet er altijd erg van als mensen die met mijn bedrijf op safari gaan, een onvergetelijke ervaring hebben. Omdat we in het toerisme werkzaam zijn reizen we zelf ook veel naar de Serengeti, andere wildparken en Zanzibar. Met een klein vliegtuigje een weekendje naar de Serengeti en een paar keer over de runway moeten vliegen om de beesten weg te jagen voordat je landt, is elke keer weer prachtig!” Jullie hebben vijf fantastische en avontuurlijke jaren in Tanzania beleefd. Wat was de reden om in 2009 naar Kaapstad te verhuizen? “Na een jaar of vier kregen we zin in een nieuwe omgeving. We hadden alle uithoeken van het land gezien en de bedrijven liepen goed. Ook hadden we intussen een zoontje, Morris, en de medische zorg in Arusha is beperkt.


INTERVIEW/

Toen Bas’ bedrijf een sales kantoor in Kaapstad wilde opzetten, besloten we de kans te pakken. Ik kon veel van mijn werk ook op afstand doen, met een aantal mensen ‘ on the ground’ in Tanzania.

“Een eigen bedrijf is iets waar ik van tevoren nooit aan had gedacht” Kaapstad is misschien wel de mooiste stad ter wereld, een Afrikaanse stad met veel Westerse invloeden. Er is veel te doen en de stad heeft een relaxte sfeer. De quality of life is erg hoog, het sociale leven is veel makkelijker en alles is veel minder extreem dan in Tanzania. Het was daarom ook heel makkelijk acclimatiseren voor ons. Door het naar

school gaan van de kinderen hebben wij veel contacten opgedaan, waaronder veel met andere buitenlanders. Inmiddels hebben wij een grote vriendengroep om ons heen waar we veel mee ondernemen. Bovendien komen onze vrienden uit Nederland geregeld langs. Met name Bas onderhoudt ook nog erg goed contact met zijn oud- huisgenoten en clubgenoten.” Ooit weer terug naar Nederlandse bodem? Bijvoorbeeld voor het studeren van de kinderen? “Voor onze kinderen is Kaapstad en omgeving fantastisch! Het is echter ook een land met veel problemen zoals algemeen bekend. Hoeveel ik ook gereisd heb, Nederland zal altijd het land zijn waar ik me thuis voel. Het lijkt me noodzakelijk dat mijn kinderen ook zo’n thuisland hebben, en een veilig en stabiel land als Nederland waar de cultuur je

zo eigen is, vind ik daar misschien toch geschikter voor; maar we zijn er nog niet echt uit. Het is goed mogelijk dat we over een aantal jaren weer terug naar Nederland zullen keren. Het zal voor ons wel een hele aanpassing worden, de meer gestresste levensstijl zijn we toch wat ontwend.” Je ouders zijn Flying Doctors geweest in Ethiopië en Zambia in de jaren 60 en 70. Is er sprake van reizigersbloed? “Dat denk ik zeker. Opmerkelijk is dat mijn broer en ik in Ethiopië zijn geboren en beiden in Afrika wonen. Mijn zusje is in Nederland geboren en woont daar nog steeds. Mijn ouders hebben mij altijd gestimuleerd in het reizen, zo ben ik op mijn 17e alleen naar Australië vertrokken. Waarschijnlijk was door mijn opvoeding de barrière om te gaan reizen ook lager.”

VIRTUSNITOR 041


\INTERVIEW

Sabotages en bedreigingen maar ook respect en een vrolijke sfeer

VIRTUSNITOR 042


INTERVIEW/

Door Plantenga over haar werk voor Heineken in Afrika en Slowakije Door: Florentine Haverkamp

Door Plantenga (1977) werkte voor Heineken in Botswana, Ghana en Rwanda. Als general manager is zij nu verantwoordelijk voor Heineken Slowakije. Ze is getrouwd met dermatoloog Arjan Hogewoning (1979) en heeft drie kinderen. Via email beantwoordde zij vanuit Slowakije een aantal vragen over haar internationale carrière en Leidsche tijd.

twee winkeltjes waar het assortiment niet veel uitgebreider was dan uien, tomaten, pepers, en – uiteraard – een liquorstore met bier! Het was een redelijk heftige overgang van de Utrechtsestraat in Amsterdam naar onze mudhut in Mochudi. Omdat onze eerste twee kinderen in Mochudi zijn geboren zal die plek altijd heel bijzonder voor ons blijven.

Na uw studie begon u als trainee bij Heineken en vertrok al snel naar Afrika. Ambieerde u altijd al een carrière in het buitenland? “Nadat ik in Leiden mijn kandidaats filosofie had gehaald, heb ik een half jaar in Centraal Amerika rondgereisd. Na die periode was ik er zeker van dat ik na mijn afstuderen in het buitenland wilde gaan wonen voor mijn werk. Heineken was daarvoor een uitstekende werkgever: een Nederlands, maar zeer internationaal bedrijf met ruime mogelijkheden om ooit naar het buitenland te gaan. Uiteindelijk vertrokken we voor de eerste keer naar het buitenland omdat mijn man Arjan Hogewoning tropenarts in Botswana werd. En ja, daar is de liefde voor Afrika gegroeid en hebben we er meer dan twaalf jaar gewoond.”

Tussen 1996 en 2000 zijn we teruggegaan naar Nederland voor de specialisatie van Arjan en ben ik weer op het hoofdkantoor van Heineken gaan werken. Onze liefde voor Afrika was dusdanig in onze ziel geëtst dat we in 2000 besloten om terug te gaan. Dit keer via Heineken, die mij als commercieel directeur in Ghana plaatste. Ghana is weer een totaal ander land dan Botswana, West Afrika. Het heeft een koloniaal verleden en een rijke cultuur. Eigenlijk voelden we ons daar vanaf dag één op ons gemak. Vijf en een half jaar later vertrokken we echter naar Rwanda... weer een compleet andere ervaring, Rwanda is een zeer gecompliceerd land met een uiterst traumatisch verleden. Tijdens de Genocide in 1994 zijn daar 1 miljoen mensen vermoord, dus dit vroeg weer om een heel andere aanpak dan in Ghana. Na verloop van tijd leer je de culturele verschillen te herkennen en kijk en luister je in het begin erg goed naar je omgeving, zodat je ziet waar de gevoeligheden liggen.”

Hoe wapende u zich tegen de cultuurverschillen, de heersende armoede en de corruptie in de Afrikaanse landen? “Voordat we naar Botswana gingen hebben we twee weken in een soort opleidingsinstituut gezeten om ons op de uitzending voor te bereiden. Ook hebben we veel gelezen over Botswana, de cultuur en de samenleving. Een eerste keer naar het buitenland is natuurlijk altijd het meest ingrijpend, weg van al het bekende in een totaal vreemde omgeving met andere gewoonten en waarden. En met inderdaad een hoop armoede om ons heen waar we erg aan moesten wennen. In Botswana woonden we in een dorpje, Mochudi, 25 km van de hoofdstad Gaborone. Daar was geen geasfalteerde weg,

Was uw rol als commercieel en algemeen directeur, Nederlandse én vrouw zwaar in Afrika? “Ons vertrek van Nederland naar Ghana zorgde voor vele veranderingen op hetzelfde moment: een totaal nieuw land maar ook een nieuwe functie, ik werd lid van het management team. Ik voelde me erg verantwoordelijk voor het wel en wee van het totale bedrijf maar ook voor ons gezin en het slagen van dit avontuur. We vertrokken namelijk deze keer op mijn contract naar het buitenland. Gelukkig stond Arjan volkomen achter deze keuze en hebben we er een succes van gemaakt. VIRTUSNITOR 043


\INTERVIEW Uiteraard was iedereen zeer nieuwsgierig naar de vrouwelijke ‘obroni’ (blanke) commercieel directeur, dat was nog nooit eerder vertoond. Maar na twee weken was eigenlijk iedereen aan het idee gewend en na een maand wist niemand beter dan dat ik daar zat. Ik heb eigenlijk nooit concrete moeilijkheden ondervonden in mijn baan vanwege mijn vrouw-zijn. Natuurlijk zijn er enorm veel culturele verschillen in de landen waar ik heb gewerkt. Maar ik heb gemerkt dat er een aantal universele waarden zijn, die overal gelden: iedereen vindt het prettig als hij met respect wordt behandeld, als je af en toe een complimentje geeft, je niet iemand in het openbaar schoffeert en als je je aan die basisregels houdt. Dan gaat het al snel goed. Bovendien zijn er in Afrika veel sterke vrouwen, dus het werd makkelijk geaccepteerd dat er een vrouw aan het hoofd van de commerciële afdeling stond. Het helpt uiteraard ook dat ik van bier houd en ’s avonds met de mannen op stap kon om klanten te bezoeken!” Wat zijn de grootste verschillen en de grootste overeenkomsten tussen uw werk in Afrika en uw werk in Europa? “In Afrika is er een bijzonder ontwikkeld gevoel voor hiërarchie en de meeste mensen wachten ‘tot de baas beslist’, met welke beslissing dan ook. Hier in Slowakije zijn mensen al veel meer gewend zelf beslissingen te nemen en kan je de verantwoordelijkheden op een veel lager niveau leggen. In Rwanda was er ook een vertrouwensprobleem: niemand vertrouwde elkaar, niet privé maar ook niet in het werk. Dit heeft natuurlijk met de problematische geschiedenis van dit land te maken. Ik moest regelmatig vergaderingen beleggen waarbij verschillende partijen elkaar beschuldigden van sabotages,

VIRTUSNITOR 044

zelfs pogingen deden om elkaar te vergiftigen en te vermoorden, omdat er nog steeds een heel scherpe tegenstelling bestaat tussen twee stammen. Ik heb geprobeerd weer vertrouwen te creëren door een soort ‘moederrol’ in het bedrijf te vervullen. Ook heb ik in het begin een visie- en missieprogramma ontwikkeld in Rwanda, om iedereen naar een gemeenschappelijk doel te laten werken en dat had ook veel positieve gevolgen voor de saamhorigheid van het bedrijf. De grootste overeenkomst tussen de bedrijven in de verschillende landen is natuurlijk dat we overal bier verkopen! En bier is over de hele wereld een social lubricant waar mensen vrolijk van worden en dus heerst er over het algemeen in alle Heineken werkmaatschappijen een heel vriendschappelijke, informele en vrolijke sfeer.” Na twaalf jaar in Afrika, woont u nu ruim drie jaar in Slowakije. Is uw wens hier nog een aantal jaar te blijven, lonkt Afrika of denkt u misschien aan een terugkeer naar Nederland? “Bij Heineken is het na drie jaar in een land altijd mogelijk om weer overgeplaatst te worden, maar ik hoop dat we in ieder geval nog één jaar in Slowakije blijven, want onze dochter Anne doet volgend jaar haar eindexamen en we hebben het hier enorm naar ons zin. Afrika blijft altijd lonken, als je eenmaal een passie voor dat continent hebt raak je dat niet meer kwijt. Maar ik zou het ook best leuk vinden om de volgende baan in Nederland te hebben, omdat onze kinderen daar nu gaan studeren en het leuk is om ze regelmatig te kunnen blijven zien.


Na al deze vragen over uw carrière, terug naar het begin: in hoeverre heeft uw studie filosofie en uw studententijd in Leiden bijgedragen aan uw ontwikkeling en loopbaan? “In mijn dagelijks leven val ik niet regelmatig terug op mijn opgedane kennis van Kant, Hegel of Schopenhauer van mijn kandidaats filosofie! Maar na mijn kandidaats ben ik doorgegaan met bedrijfskunde in Rotterdam en die studie sloot natuurlijk veel meer aan bij wat ik later in mijn werk tegenkwam.

Ik weet zeker dat mijn studie en studententijd een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan mijn ontwikkeling en loopbaan. Allereerst is het voor mij de plaats waar ik mijn beste vrienden heb leren kennen. Je studententijd leert je open te staan voor veel nieuwe ervaringen, flexibel te zijn en intussen kennis op te doen. Aspecten die later heel goed van pas komen in je werkende leven. Ik heb genoten van mijn tijd in Leiden en dat is ook de reden geweest dat we onze zoon – die altijd in het buitenland op school heeft gezeten – sterk hebben aangeraden om in Nederland te gaan studeren. Om blijvende vriendschappen te maken waar je de rest van je leven plezier van zal hebben. Tot ons grote verdriet werd het Groningen en niet Leiden, maar in ieder geval Nederland. Want hoelang je ook in het buitenland woont, je blijft Nederlander en het is goed om die cultuur te blijven koesteren.”

Dan moet er natuurlijk wel een geschikte positie beschikbaar zijn. Als je hebt gekozen voor een leven als expat moet je flexibel zijn en gelukkig zijn we dat. Arjan heeft als dermatoloog ook een vak dat hij in veel verschillende landen kan uitoefenen, waardoor we tot nu toe deze dual career hebben kunnen volhouden. Eigenlijk vinden we het wel prettig om ons leven niet helemaal van te voren gepland te hebben. Elke vijf jaar gebeurt er weer iets nieuws en bijzonders in ons leven, dat maakt het erg aantrekkelijk en spannend.”

INTERVIEW/

De tegenstellingen tussen de twee stammen leidden tot sabotages, pogingen om elkaar te vergiftigen en te vermoorden Door Plantenga (1977) begon haar carrière in 1985 als management trainee bij Heineken. Na een aantal jaren verschillende managementfuncties te hebben bekleed, vertrok zij in 1991 samen met haar echtgenoot, tropenarts Arjan Hogewoning (1979), naar Botswana. Ze keerden in 1996 terug naar Nederland, waar Hogewoning zijn specialisatie tot dermatoloog afrondde. De liefde voor Afrika bleef, en het echtpaar besloot met gezin terug te keren. Terwijl Hogewoning werkte in het Korlebu Hospital in Accra, Ghana zette Plantenga daar haar carrière bij Heineken voort. In 2000 werd zij benoemd tot commercieel directeur van Ghana Breweries Limited. In 2005 bekleedde zij de functie van algemeen directeur van Bralirwa in Rwanda. Onder leiding van Plantenga ontwikkelde Bralirwa zich tot een van de meest succesvolste bedrijven in de regio. Sinds februari is zij als algemeen directeur verantwoordelijk voor Heineken in Slowakije.

VIRTUSNITOR 045


\ALPE D’HUEZ

Waarde reünisten, Wat een voorrecht om weer eens een stuk voor de Virtus Nitor te mogen schrijven! Wellicht komt mijn naam en/of gezicht u vaag bekend voor, zo niet, dan is het écht alweer te lang geleden dat ik met veel plezier een jaar lang uw aan-spreekpunt ben geweest als eerste Commissaris Reünisten. Het doet mij veel goed te zien dat de functie de afgelopen vijf jaar is gegroeid tot wat het nu is: een uitdagende functie vol creativiteit en met een breed takenpakket waar veel commissieleden vol overgave een jaar mee aan de slag gaan. Nu vraagt u zich waar-schijnlijk af waarom ik de pen weer ter hand heb genomen en u aanschrijf via dit, eveneens gegroeide en fantastisch uitziende, reünistenblad. Een half jaar geleden heb ik besloten samen met 25 collega’s van de Rabobank mee te doen aan de Alpe d’HuZes. Een sportief evenement dat door (oud)kankerpatiënten in 2006 is opgezet en begon als een kleinschalige actie waarbij de Alpe d’Huez zes keer beklommen werd om te laten zien dat het onmogelijke mogelijk is en dat de strijd met kanker nooit opgegeven mag worden. Inmiddels wordt elk jaar een recordbedrag aan sponsorgeld opgehaald dat voor de volle honderd procent door KWF Kankerbestrijding wordt gebruikt voor onderzoek naar kanker. Op donderdag 7 juni proberen wij zes keer de top van de Alpe d’Huez te bereiken om hiermee bij te dragen aan dit geweldige initiatief! Minerva is al een aantal jaren verbonden aan het KWF en heeft een Fonds op Naam opgericht om onderzoek naar kanker te financieren. Dit is natuurlijk al een geweldig initiatief en om ervoor te zorgen dat u hier als reünist bij betrokken wordt, zou ik het fantastisch vinden als u het KWF wilt steunen door middel van een donatie op mijn persoonlijke deelnemerspagina: http://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl/acties/magalisohngen/magali-sohngen Vorige jaar is er door de Rabobank Young Talent Teams een recordbedrag opgehaald van meer dan € 100.000. Een bedrag dat wij dit jaar uiteraard zullen proberen te overtreffen. Per persoon is er een minimumbedrag vereist van € 3.750. De Rabobank, als huisbankier van Minerva, doet een mooie bijdrage maar zonder uw steun zal ons streefbedrag een stuk moeilijker te bereiken zijn. Momenteel zijn wij volop bezig met gezamenlijke en persoonlijke acties. Naast het vele trainen proberen wij Alpe d’HuZes bij onze collega’s, familie, vrienden, sportteams en iedereen die er maar over wil horen onder de aandacht te brengen. U kunt onze teams en de bijbehorende deelnemers en acties via de website www.opgevenisgeenoptie.nl volgen. Hopelijk kunnen we rekenen op uw massale steun. Alvast veel dank!

Met vriendelijke groet, Magali Söhngen e.t. Commissaris Reünisten (bestuursgang 2007 - 2008)

VIRTUSNITOR 046


Naam:

R. Janse

Functie: Administratie Sinds:

2006

VIRTUSNITOR 047


n e e t s r e e k a ma e j t a w r o o v plan t e m n e k i e r e b wilt n i e d o i r e p n ee d n a l n e t i u b t he VIRTUSNITOR 048


INTERVIEW/

Interview met Laurens Adriaanse, werkzaam bij Nokia in Seattle Dr L.J. Adriaanse (Laurens) kwam aan in 1986. Hij voltooide zijn studie Natuurkunde in 1992 en promoveerde in 1997. Na Lucent Technologies kwam hij terecht bij Nokia in de Verenigde Staten, waar hij intussen al weer tien jaar werkzaam is. Op dit moment houdt hij zich vooral bezig met de samenwerking met Microsoft. “Stel je open voor cultuurverschillen, en verwacht niet dat je je als in Nederland kunt gedragen. Zo leer je het meest, en vervreemd je niet van je omgeving.”

Fotografie: privécollectie Laurens Adriaanse

Door: Edwin den Os

L

aurens wist op de middelbare school al dat hij Natuurkunde wilde gaan studeren. Delft of Leiden boden de meeste opties. “Leiden sprak me het meest aan, dus dat is het geworden”, vertelt hij. De studie verliep “redelijk voorspoedig”. Na ruim vijf jaar studeerde hij af, en besloot te promoveren. Laurens: “Ik had al een promotieplaats aangeboden gekregen op het Kamerlingh Onnes Laboratorium. Samen met Clemens van Woerkens (1985) ben ik een van de laatste fysici die daar zijn onderzoek heeft afgerond met een proefschrift, vóórdat het gebouw een nieuwe bestemming kreeg.” Ingezeepte leestafel Hij heeft goede herinneringen aan zijn ‘Leidse Tijd’. Laurens: “Ik moest natuurlijk wel studeren om mijn tentamens te halen, maar er was ook genoeg tijd voor leuke dingen. Ik heb genoten van mijn jaren op Vliet 13. Met een aantal goede vrienden heb ik nog steeds contact!” Hij heeft ook actief deelgenomen aan het sociëteitsleven: clubactiviteiten, uitstapjes met Non Sordent, de kroegjool nadat Njord in 1989 de Varsity had gewonnen, het lustrum (Witte Brooks Weken), enzovoort. “Een van de meest bijzondere avonden was mijn promotiediner in de Bibliotheek, compleet met alle mores – waaronder een ingezeepte leestafel (mijn eeuwige dank aan mijn paranimfen Irvin-Paul Faneyte en Robert Jan van Ette die me naar de uil hebben geholpen!), en de barre tocht naar

de steen op de Breestraat onder begeleiding van Hendrik [intussen gepensioneerd oudste bediende – EdO].” Ervaring verbreden Na zijn promotie ging Laurens werken bij Lucent Technologies in het Noord-Hollandse Huizen. Hij hield zich daar bezig met de productontwikkeling van optische datanetwerken. Na een paar jaar stapte hij over naar Nokia. Laurens: “Binnen Nokia heb ik gesolliciteerd naar een functie in

ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat ik zó lang bij eenzelfde werkgever zou blijven Atlanta. Toen mijn voormalige directeur dat hoorde, wees hij me op een positie in Seattle. En dat het misschien goed was om daar óók te gaan praten. Ik kwam thuis met twee aanbiedingen, en drie maanden later begon ik in Seattle. Dat is nu tien jaar (en drie kinderen!) geleden.” Het was Laurens plan om enige tijd in een andere omgeving te werken, en zo zijn ervaring te verbreden. “Gelukkig voelde mijn vrouw Frederieke daar ook wel voor, ondanks dat ze arts is en niet overal haar beroep kan uitoefenen”, vertelt Laurens. Alliantie Laurens leidt de zakelijke ontwikkelingen voor de samenwerking tussen Nokia en Microsoft. “Ruim

een jaar geleden heeft Nokia besloten alle smartphones te ontwikkelen op Microsoft’s Windows Phone OS – nu bekend als Nokia Lumia – en een nauwe samenwerking aan te gaan voor search (Bing), maps (Bing/Nokia) en advertising (adCenter/Nokia advertising). Deze alliantie biedt mogelijkheden voor verdere invulling. Ik werk aan de zakelijke overeenkomsten voor nieuwe gebieden van samenwerking tussen de twee bedrijven, zoals cloud services. Een veel gebruikte metafoor is dat het geen mooi gezicht is om twee olifanten te zien dansen…” Ondanks de afstand tot Nokia’s hoofdkantoor in Finland, heeft Laurens de kans gekregen om elke twee jaar van functie te veranderen. Lachend: “Daarom werk ik er nog steeds. Ik had eerlijk gezegd nooit gedacht dat ik zó lang bij eenzelfde werkgever zou blijven!” Open cultuur Hij is goed te spreken over Seattle als leef- en werkomgeving. Laurens vertelt: “Er is veel meer ruimte om te leven dan in Nederland. Het is overal minder druk, en mensen zijn beleefd tegen elkaar. Bovendien is een half uurtje rijden voldoende om elke vorm van beschaving achter je te laten.” De meeste inwoners van Seattle (inclusief Amerikanen zelf) komen er niet vandaan. Oorzaak is de groei van bedrijven als Boeing en Microsoft. “Dat creëert een open cultuur, waar mensen continu nieuwe mensen ontmoeten. Dat helpt enorm als je hier net komt wonen. VIRTUSNITOR 049


IN DE WINTER SKIEEN we ELKE ZONDAG Er is ook een actieve Nederlandse gemeenschap die ervoor zorgt dat je je sneller thuisvoelt”, licht Laurens toe. Plan en houding Tips voor jongere reünisten heeft Laurens volop. “Maak eerst een plan. Wat wil je bereiken met een periode in het buitenland? Afhankelijk daarvan, en afhankelijk van hoe je dat presenteert, kijken mensen heel anders naar je – in ieder geval in Seattle. En: “Stel je open voor cultuurverschillen, verwacht niet dat je je zoals in Nederland kunt gedragen. Zo leer je het meest en isoleer je je niet van je omgeving. Ook al zijn er misschien altijd mensen die erom kunnen lachen.” Tot slot een advies: “Het kost moeite om je hele leven opnieuw op te bouwen in een nieuwe omgeving, het gaat niet vanzelf. Hoe meer moeite je ervoor doet, hoe rijker je ervaring kan zijn”, aldus Laurens. Vrije tijd Laurens: “Zoals de meeste mensen in Seattle, gaan we er in het weekend vaak op uit: in de winter skiën we elke zondag en in de zomer gaan we kamperen en in de bergen in de omgeving wandelen. Op zaterdag gaan de kinderen naar de Oranjeschool, voor Nederlandse taal en cultuur.” En wat betreft boeken en muziek? “De boeken die ik recentelijk heb gelezen, en die indruk hebben gemaakt, zijn A House for Mr. Biswas van V.S. Naipaul en The Life of Pi van Yann Martel. Toen ik eerder dit jaar met griep in bed lag, heb ik The Lost Symbol van Dan Brown gelezen.” Wat betreft muziek, heeft Laurens een ruime smaak: “Pink Floyd’s The Wall, The Police, Phil Collins, Rolling Stones (géén Beatles!), Doe Maar, Bløf, Golden Earring… Maar wat is dit eigenlijk voor Libelle-vraag?!”

VIRTUSNITOR 050


Naam:

J.J. van der Meet

Functie: Magazijnmeester Sinds:

1978

VIRTUSNITOR 051


danger is a relative concept VIRTUSNITOR 052


INTERVIEW/

“Gevaar voor eigen leven was van toepassing op de situatie in Somalië en Oost-Timor, maar alles staat of valt met je eigen definitie van gevaar”, aldus Rindert Leegsma over zijn werk als monitor voor de Verenigde Naties en de Europese Unie in onder andere Oost-Timor, Georgië, Soedan, Joegoslavië en Cambodja. Door: Marianne van Exel

Vier jaar na zijn afstuderen, solliciteerde Leegsma op een functie bij United National Volunteers (UNV) in Genève. Hij kwam terecht in een kantoor dat was ondergebracht bij de Stichting Nederlandse Vrijwilligers (SNV), de huidige Netherlands Development Organisation in Den Haag. Zijn buitenland avontuur, waar hij al tijdens zijn studie van droomde, nam een vlucht toen hij bij de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Nairobi aan de slag kon. Sinds 1993 werd hij uitgezonden naar: Kenia, Somalië, Tanzania, Rwanda, Kroatië, Republika Srspka (voormalig Joegoslavië), Cambodja, Sumatra, OostTimor, Soedan en Georgië met her en der

wat korte verkiezingsmissies naar Servië, Nigeria en Macedonië (FYROM). Rijke cultuur Leegsma kreeg een aardige indruk van Cambodja toen hij er eind jaren 90 heen ging. “Cambodja is, zoals elke reisgids meldt, een schitterend land met een rijke cultuur”, vertelt hij. De pracht van het land heeft echter een keerzijde en volgens Leegsma is er veel ‘onverwerkt verleden’ te bespeuren, waarmee hij doelt op de Rode Khmer en de grote armoede onder de bevolking.

‘Met een chauffeur en tolk

trokken we stad en land af

R

indert Leegsma studeerde sociologie van de nietwesterse volken aan de Universiteit van Leiden. Toen hij in 1973 begon, was dat al met het idee om uiteindelijk in het buitenland te gaan werken. Dat is gelukt. Na zijn afstuderen ging Leegsma aanvankelijk werken als freelancer voor onderzoeksorganisaties, werd hij reisleider bij de voormalige reisorganisatie Antieke Wereld, landencoördinator bij Amnesty International Nederland en redacteur van een, naar eigen zeggen ‘al even serieus blaadje’ de NIO kroniek (Nieuwe Internationale Orde). Op dit moment is Rindert Leegsma monitor voor de European Union Monitoring Mission (EUMM) in Georgië waar hij verbonden is aan het veldkantoor in Zugdidi (West-Georgië).

Er woedde in de jaren 90 namelijk een electorale strijd tussen de regeringspartij Cambodian People’s Party (CPP) en de Sam Rainsey Party. Uiteindelijk werden er op 26 juli 1998 parlementsverkiezingen gehouden die in aanzienlijke mate door de Europese Unie werden gefinancierd. “De EU-waarnemersmissie volgde het hele proces van a tot z. Van kiezersregistratie tot politieke partijbijeenkomsten; van obscure zolderkamertjes tot grote openlucht bijeenkomsten”, aldus Leegsma over deze periode. “Ik werkte als ‘long term observer’ in provincies met Vietnamese minderheden. Met een chauffeur en tolk trokken we stad en land af om te zien of de bureaus voor kiezersregistratie niet alleen daar waren waar ze zouden moeten zijn, maar

ook of ze daadwerkelijk open waren voor iedereen, en om te controleren of kleinere politieke partijen niet werden verhinderd campagne te voeren.” Hij had in deze periode contact met een groot scala aan mensen. Van de landelijke, provinciale en lokale autoriteiten tot aan de illegale houtkappers in de afgelegen uithoeken van het Aziatische land. Oost-Timor Na Cambodia ging Leegsma werken bij de VN-missie in Oost-Timor. Het land was in 1976 ingelijfd als provincie van Indonesië. Maar de Verenigde Naties erkenden deze annexatie niet. Het land was decennialang het toneel van gevechten, executies en hongersnood. Toen president Soeharto in 1998 noodgedwongen aftrad als president, stemde zijn opvolger Habibie onder internationale druk, in met een referendum. Oost-Timor kreeg de keuze tussen meer zelfbestuur binnen Indonesië óf de volledige onafhankelijkheid. “Dat er mensen vermoord zijn, op de vlucht sloegen en er aanzienlijke schade is aangericht, staat buiten kijf”, vertelt hij. In het onder district Atsabe trof het team van Leegsma voorbereidingen voor het referendum van 30 augustus 1999. “In Atsabe waren zowel voorstanders van aansluiting bij Indonesië, als tegenstanders.” Hij vertelt dat er met groot enthousiasme aan het referendum werd deelgenomen. “En dat liep niet voor iedereen goed af.

VIRTUSNITOR 053


De gebeurtenissen in Atsabe waarbij een aantal van mijn Oost-Timorese collega’s werden vermoord is uitvoerig gedocumenteerd.” Sigaren en port Het valt Leegsma op, in de periodes dat hij tussen banen door in Nederland was, hoe georganiseerd Nederland is. Hij mist Nederland echter niet. Op zijn buitenlandse posten krijgt hij veel bezoek van landgenoten. “Die verwachten dan toch wel een borrel en een Hajenius of De Graaff sigaar, die ze dan natuurlijk ook krijgen. In het verleden waren er sigaren-en-port-avonden in de bibliotheek waarbij een De Graaff uitleg over sigaren gaf. Bij een borrel horen natuurlijk bitterballen, maar daar is niet zo makkelijk aan te komen.” Wat hij het indrukwekkendste land vond op het gebied van cultuur, historie en politiek? “Alle landen waarin ik heb gewerkt hebben wel ‘iets’. En je kijkt met een zekere afstandelijkheid naar de situatie waarin je werkt.” Het meest indrukwekkende voorval tijdens zijn carrière dateert uit VIRTUSNITOR 054

1993-1994 toen hij in Somalië (Bardera: Buaale) werkzaam was. Hij beleefde daar veel plezier, omdat Somaliërs volgens Leegsma een ‘ontwikkeld gevoel voor humor hebben’. “Van een geheel andere orde is de droefenis van ouders wier kinderen werden omgebracht, of dat nu in Oost-Timor, Rwanda of elders was”, vertelt hij verder. Leegsma verbleef dus een groot gedeelte van zijn leven in onstabiele gebieden over de hele wereld. Wapenstilstanden zijn slechts een deel van zijn werk. “Dat heb ik gedaan in Soedan en nu in Georgië bij de EU Monitoring Mission, waar ik deel uitmaak van het Human Security Team.” In augustus 2008 vond er een ‘little war that shook the world’ plaats tussen Georgië en Rusland die voor Georgië slecht afliep. De EU bemiddelde en de EUMM ziet toe op de naleving van de staakt-het-vuren-overeenkomst van 12 augustus 2008, die werd gevolgd door een vredesplan (15-16 augustus) en een vervolgovereenkomst (8 september).

Gevaar voor eigen leven Wellicht kan er wel eens sprake zijn van een gevaarlijke situatie of een ‘mogelijke’ gevaarlijke situatie. Gevaar voor eigen leven’ was wellicht meer van toepassing op de situatie in Somalië en Oost-Timor, maar alles staat of valt met je eigen definitie van gevaar. ‘Danger is a relative concept’. Een zeker relativiteitsvermogen helpt in die gevallen. Maar dat geldt natuurlijk ook voor politie, artsen en anderen in de Nederlandse samenleving die met ellende worden geconfronteerd. En, niet onbelangrijk, je moet jezelf niet te serieus nemen.” Op dit moment is Rindert Leegsma monitor voor de European Union Monitoring Mission (EUMM) in Georgië waar hij verbonden is aan het veldkantoor in Zugdidi (West-Georgië).


OVERIG/

Boekrecensies Na het succes van vorig jaar – in het voorjaar zes ingestuurde boeken, en in het najaar dertien – werden er voor dit voorjaarsnummer twee boeken ter recensie opgestuurd. De redactie heeft daarom besloten de rubriek deze keer over te slaan en af te wachten of er voor de Virtus Nitor die komend najaar verschijnt, weer ‘wat te kiezen valt’. Iedereen die in 2011 of 2012 een boek heeft gepubliceerd dat voor een breed reünistenpubliek toegankelijk is, kan dat vóór 31 juli 2012 opsturen naar de Commissaris Reünisten, Breestraat 50, 2311 CS Leiden, onder vermelding van de volgende gegevens: voornaam, achternaam en jaar van aankomst; e-mailadres; boektitel, ISBN, jaar van uitgave; aantal pagina’s en prijs; naam en internetadres uitgeverij; kopieën van eerdere recensies en eventueel namen van eerder gepubliceerde boeken. Een van de huidige redactieleden neemt de rubriek van mij over. Het afgelopen jaar heb ik mij met veel plezier van deze taak gekweten! Frans Lisman Save the date 28 juni - 10 juli 2014: twee-eeuwenfeest Minerva Het zal niemand zijn ontgaan dat Sociëteit Minerva in de zomer van 2014 haar 40ste lustrum viert. Uiteraard zal deze heuglijke gebeurtenis ook aan reünisten niet onopgemerkt voorbij gaan. De Reünisten Lustrumcommissie onder leiding van Jet Key zal tijdens het twee-eeuwenfeest een buitengewone reünistendag voor u organiseren. Houd 28 juni - 10 juli 2014 dus vrij in uw agenda. We hopen u in deze periode in groten getale te mogen ontvangen!

12 oktober 2012: Nimrod lustrum Bent U tijdens Uw Leidse jaren lid geweest van het Leids Studenten Jachtgezelschap Nimrod en heeft u geen brief gekregen over het aankomende lustrum? Dan bent u bij deze alsnog van harte uitgenodigd om hieraan deel te nemen. Het 23ste lustrum zal plaatsvinden op vrijdag 12 oktober 2012. Voor aanmeldingen en/of meer informatie kunt u een e-mail sturen naar nimrodlustrum@gmail.com of een brief sturen naar de praeses van de Lustrumcommissie van Nimrod: Y.D.B. van der Kroon, Breestraat 1a, 2311 CG Leiden. Aanmelden graag vóór 30 juni 2012. Na aanmelding ontvangt een verdere informatie. Wij hopen u tijdens het lustrum te mogen begroeten!

Paul Geluk daagt u uit! Oud-quaestor Commissie Paul Geluk (aankomstjaar 2004) komt in actie voor het Reumafonds. Hij is één van 150.000 jonge mensen met reuma. Maar weinig mensen weten dat reuma ook onder jongeren vaak voorkomt. Om hier aandacht voor te vragen laat Paul zich uitdagen via www.paulinspandex.nl. In de zomer van 2010 wordt Paul letterlijk overvallen door een vorm van reuma. Nietsvermoedend drinkt hij een cocktail in een barretje in India. Nog geen paar uur later krijgt hij hevige pijnen over zijn hele lichaam. Na tien dagen in een Indiaas ziekenhuis en na vele bezoeken aan het LUMC in Nederland blijkt het reactieve arthritis te zijn, een vorm van ontstekingsreuma. Gelukkig gaat het (dankzij medicijnen) weer goed met Paul. Reden voor hem om in actie te komen voor het Reumafonds. Dat ook heel veel jonge mensen reuma hebben, is niet breed bekend. Paul heeft dat ook gemerkt in zijn omgeving: mensen reageren verbaasd als hij vertelt dat hij reuma heeft. Hier wil Paul wat aan doen. Hij wil aandacht geven aan reuma bij jongeren en doet dat door zich te laten uitdagen. Ook wil hij dat zo min mogelijk mensen – jong en oud – hoeven mee te maken wat hij heeft meegemaakt. Via de website www.paulinspandex.nl kunt u door middel van Facebook-likes of donaties stemmen op uitdagingen waarvan u vindt dat Paul ze moet aangaan. Twee recente voorbeelden van acties: op 9 mei roeide Paul 100 km; op 24 juni stapt Paul op de fiets voor een 175 km lange bergetappe in de Alpen. Voor andere acties – en dit hoeven niet per se sportactiviteiten te zijn – laat Paul zich graag door u uitdagen… LSV Minerva is trotse supporter van Paul. Steun Paul ook, steun anderen met reuma, steun het Reumafonds. Kijk gauw op www.paulinspandex.nl!

Reünistenavonden 2012 - 2013 Zaterdag 3 november 2012 Zaterdag 10 november 2012 Zaterdag 17 november 2012 Zaterdag 24 november 2012 Zaterdag 12 januari 2013 Zaterdag 19 januari 2013

LSC 1934 - 1958 LSC 1959 - 1965 LSC 1966 - 1972 LSV Minerva 1973 - 1980 LSV Minerva 1981 - 1990 LSV Minerva 1991 - 2002

Via de contactpersoon van uw jaarclub ontvangt u in juni de benodigde informatie (waaronder de wijn- en menukaart). Deze informatie kunt u tevens terugvinden op www.reunistminerva.nl. Vragen? Stuur een mail naar reunisten@lsvminerva.nl of bel met de Commissaris Reünisten Suzanne van Welie: 071-5121571. Donderdag 28 juni 2012: Leiden en Omstreken borrel Uiteraard houdt de inmiddels aloude traditie om met de reünisten uit Leiden en omstreken eens per jaar samen te komen ook dit jaar stand. Op donderdag 28 juni zal dan ook de LEO-borrel plaatsvinden. U bent vanaf 17.26 uur van harte welkom op het dakterras van Sociëteit. VIRTUSNITOR 055


Vaste hoge kortingen! Snelle levering, op de dag dat het u uitkomt! Exclusief, alleen omdat u re端nist bent!

Om de service exclusief voor re端nisten te houden, heeft u voor de eenmalige registratie de onderstaande verificatiecode nodig:

VIRTUSNITOR 056

Virtus Nitor lente 2012  

Magazine reünisten

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you