Page 1

VIRTUS NITOR 01


VIRTUS NITOR 03


\JAARFOTO

VIRTUS NITOR 04


VIRTUS NITOR 05


\INHOUDSOPGAVE

Interviews 12

Een ijzersterke band met Leiden Interview met Leidens machtigste man, Thijs Hemmes

14

Nooit onbezonnen geweest Anjet van Dijken werd wees in haar eerste studiejaar

20

Claudine de With over het mecenaat van nu

26

Dit jaar viert Minerva haar 40ste Lustrum, twee-eeuwenfeest!

48

Mariska Hulscher gooide na twintig jaar het roer om

52

Na haar studententijd ging Miek Pot het klooster in

58

En Michael Driebeek van der Ven leefde nog lang en gelukkig

Bezinning in de culturele sector 200 jaar Minerva

26

Spirualiteit in de praktijk en in de realiteit 12 jaar in stilte Er was eens een rechtenstudent die Storyteller werd

Verslagen 11

Jaardiës 1963

22

Praeses Collegii: ‘Minerva geeft balans’

32

De commissies voor het 40ste Lustrum van Minerva

48

46 Reünistenfonds

Overig 08

Ab-actis: Geschiedboek Minerva

09

Assessor Primus

10

Commissaris Exploitatie & Tapsch en Consumabel

17

Body, Mind & Soul

24

Gezond laveren tussen studiedruk en baantjes

42

Het Lustrumcadeau

44

Lustruminformatie VVSL

52

56 Bestuursgang 62

‘Niet bezinnen, gewoon beginnen’

68

Herstel VVSL plaquette Rapenburg 65

70 Oproepen

VIRTUS NITOR 06

58


\VOORWOORD

colofon Winter 2013/2014 Oplage 17.000 Foto omslag Lavinia Lurvink (2011) Redactie Marianne van Exel (2004, geschiedenis) Florentine Haverkamp (2001, kunstgeschiedenis en archeologie) Henri Kröner (1999, rechten) Edwin den Os (1988, rechten) Klaartje Sluijs-Couprie (1988, kunstgeschiedenis en archeologie) Wouter Storm (1973, rechten) Sanderijn Vermeeren-van Holten (1991, Spaans/talen en culturen van Latijns-Amerika) Eveline Praal (2006, Italiaans) Kiki van Maanen, h.t. Commissaris Reünisten (2011, Culturele Antropologie en Ontwikkelingssociologie) Vormgeving Lucas Nutbey (2006) Druk Drukkerij De Bink, Leiden Redactieadres Redactie Virtus Nitor Breestraat 50 2311 CS Leiden virtusnitor@lsvminerva.nl Adreswijzigingen Commissaris Reünisten Breestraat 50 2311 CS Leiden 071-5121571 reünisten@lsvminerva.nl Of: inloggen op www.reunistminerva.nl, keuze ‘Mijn gegevens’

Wanneer een gevoel van saamhorigheid bijna tweehonderd jaar bestaat, is het tijd om achterom te kijken. In het geval van Minerva ruimen wij een jaar in om terug te blikken op de geschiedenis die Sociëteit rijk is. Daarbij vind ik het erg bijzonder dat ik diegenen aan kan schrijven die een deel hebben uitgemaakt van deze geschiedenis: de reünisten. Het Sociëteitsjaar 2013-2014 wordt een jaar van bezinning. Het hele jaar staat in het teken van het 40ste lustrum: een geweldig feest waarbij een moment van besef gepast is. We staan stil bij het trotse gevoel wanneer LSC, VVSL of LSVM wordt genoemd. Iedereen die ooit als ‘nul’ de zware deur van de Sociëteit openduwde om de welbekende speeltuin binnen te treden, kijkt met veel liefde terug. In deze editie wordt het thema bezinning uiteengezet aan de hand van verhalen van diverse reünisten. Bijzondere levensverhalen passeren de revue en reünisten gaan dieper in op het fenomeen ‘bezinning’. Deze bijzondere editie zal u ook meer zicht geven op de activiteiten waarmee de Lustrumcommissie en haar subcommissies tot nu toe bezig zijn geweest. De onthulling van het thema, het terrein en de lustrumkleuren is voor hen een zeer bijzonder moment, ook wel een moment van bezinning. De lustrumklok, die bij binnenkomst in de zaal prijkt, telt af. Om u goed op de hoogte te houden over het twee eeuwen eest zal de Virtus Nitor nog eenmaal hierna als cadeau naar alle reünisten worden verzonden. Wilt u de Virtus Nitor twee keer per jaar blijven ontvangen? Ga dan naar www.reunistminerva.nl en controleer of de betaling van uw bijdrage aan het Reünistenfonds is geregeld. Na het lustrum ontvangen alleen reünisten die hun jaarlijkse bijdrage voldoen de Virtus Nitor op de mat.

Stichting Reünistenfonds Minerva Voorzitter van de Raad: Ankie Broekers – Knol (1965) Bestuur: Mr Christiaan A. Baardman, voorzitter (1977) Mr Halbart Völker, penningmeester (1979) Mr H.J. Lempers, secretaris (1991) Prof dr Jaap F. Hamming (1976) Drs Klaartje Sluijs-Couprie (1988) Drs Sanderijn E. Vermeeren-van Holten (1991) Website www.reunistminerva.nl Bankgegevens Rekeningnummer 57.51.47 t.n.v. Stichting Reünistenfonds Minerva, Leiden De redactie behoudt zich het recht voor om ingezonden stukken in te korten of niet te plaatsen. De volgende Virtus Nitor, die in het voorjaar van 2014 verschijnt, zal in het teken staan van 200 jaar Minerva.. Heeft u ideeën of suggesties? Stuur dan vóór 10 januari 2014 een e-mail naar de redactie van Virtus Nitor via virtusnitor@lsvminerva.nl.

Voor nu kijken we terug op een zeer geslaagde periode, echter met weinig rust en tijd voor bezinning. Na de El-Cid begon het grootste aantal scholieren sinds 1994 met goede moed aan de welbekende KMT. Het jaar 2013, de Kwakers, bestaande uit 393 scholieren eindigde met zo’n 370 officiële eerstejaars. De 24 jaarclubs zijn inmiddels geïnaugureerd en bereiden zich voor op het harde, maar o zo mooie werk als ‘lustrumsjaars’. Het reünistenseizoen zijn wij begonnen met verschillende, zeer geslaagde jaardies. Met een sneltreinvaart zijn de eerste vier reünistenavonden alweer achter de rug. Ik kijk hier met veel plezier op terug. Het kerstreces geeft tijd om even op adem te komen voor de eindsprint naar het 40ste lustrum van 27 juni tot 11 juli 2014. Het enige wat mij nog rest te zeggen is: neem de tijd en rust om dit sociëteitsjaar van bezinning te ervaren als een geweldige mijlpaal voor ons allen. Ik zie u graag op een van de reünistenavonden en tijdens het lustrum. Veel leesplezier! Kiki van Manen

VIRTUS NITOR 07


AB-ACTIS/

Waarde Reünist(e), Een groot deel van mijn taak dit jaar is het bewaren van de geschiedenis van Sociëteit. En met de aanloop naar ons 40ste Lustrum treedt deze historie enorm op de voorgrond. Wij hebben, zo ben ik trots om mede te delen, op het Koninklijk Huis na, het grootste privéarchief van Nederland. Samen met de Archiefcommissie draag ik hier de dagelijkse zorg voor. Dit jaar merk ik dat er enorm veel aandacht is voor het Archief. Elke week komt er wel weer een schenking binnen, de oudste en mooiste objecten, gemaakt door of voor Sociëteit. Dit willen wij dit jaar meer gaan laten zien. Graag belicht ik om deze reden de volgende twee projecten rondom het 200-jarig bestaan:

“Er is al jaren veel aandacht voor het archief” De Lustrumtentoonstelling Van half mei tot het einde van het Lustrum zal er in de Oude UB (Rapenburg 70) een tentoonstelling plaatsvinden over 200 jaar Minerva. De tentoonstelling is voor iedereen toegankelijk en werpt een unieke blik op onze indrukwekkende geschiedenis. U bent van harte welkom!

VIRTUS NITOR 08

Het Geschiedboek Elke 25 jaar wordt er een Geschiedboek van Minerva uitgegeven. Dit bijzondere werk behelst twee eeuwen geschiedenis. Het boek zal online te bestellen zijn. Mocht u hierin geïnteresseerd zijn, houd dan de website www.lustrumminerva.nl in de gaten.

“Twee eeuwen geschiedenis in een boek” Graag druk ik u allen op het hart om zoveel mogelijk betrokken te zijn bij de enorme organisatie die het Lustrum heet. Het wordt een prachtig jaar waarin wij als Vereniging veel zullen vragen, maar ook zoveel mogelijk zullen teruggeven.

Met Koningsblauwe groet,

Josephine Cleyndert Collegii h.t. Ab-actis


\ASSESSOR PRIMUS

Waarde reünisten, Terwijl ik dit schrijf ben ik pas net bekomen van een intensieve week: Carroussel vierde haar 175-jarige bestaan, de bestuursgang van Njord haar constitutie, LST heeft drukbezochte audities gehad voor de lustrummusical, Sempre heeft een traditionele wijnavond georganiseerd en daarnaast heeft het Collegium een diner gehad met het bestuur van de Leidse Studs. Allerlei activiteiten die ons doen herinneren aan de tijden waarin subverenigingen en gezelschappen groter en actiever waren en zodoende de mogelijkheid boden aan leden om zich op verschillende gebieden te ontwikkelen. Helaas kunnen wij constateren dat de laatste jaren de omvang en de bedrijvigheid van de subverenigingen en gezelschappen aanzienlijk is gedaald.

“Subverenigingen en gezelschappen zijn een afspiegeling van de diversiteit” Echter, zoveel activiteit in een doorsnee week begint steeds kenmerkender te worden voor de subverenigingen: zoals u kunt zien zijn er activiteiten genoeg. Aangezien het ledenaantal nog ieder jaar stijgt, beginnen de subverenigingen en gezelschappen weer te groeien en zodoende hun oude vertrouwde plek te veroveren binnen de vereniging. Wij proberen dan ook het draagvlak voor de subverenigingen

en gezelschappen te vergroten en daarnaast handvatten te creëren zodat zowel nieuwe als bestaande besturen nòg meer mogelijkheden hebben hun ledenbestanden te doen groeien en te activeren. Daarnaast is het lustrum een mooie gelegenheid om zowel vertrouwde als nieuwe subverenigingen en gezelschappen onder de aandacht te brengen. Samen met Rozemijn van der Ven, vicepraeses van het veertigste lustrum, proberen wij reünistenlijsten van subverenigingen en gezelschappen te vervolledigen om ze de plek te geven die ze verdienen. Op zondag 29 juni van het twee-eeuwenfeest kunt u met eigen ogen aanschouwen hoe het met uw oude subvereniging of oud gezelschap is gesteld. Lieve reünisten, de subverenigingen en gezelschappen zijn een afspiegeling van de diversiteit binnen onze vereniging. Het is een gemis dat deze onderdelen de afgelopen jaren een minder prominente plek hebben gekregen binnen onze vereniging. Daarom wil ik u vragen deze lijsten, als u daarvan in het bezit bent, te sturen naar assessori@lsvminerva.nl of vice-praeses@lustrumminerva.nl om er zo voor te zorgen dat 29 juni een groot succes wordt! Wij zijn u dankbaar! Met koningsblauwe groet, Nicky Kreté Collegii h.t. Assessor Primus

VIRTUS NITOR 09


COMMISSARIS EXPLOTAITE & TAPSCH EN CONSUMABEL/

Een Lustrumdiner Aankomend jaar is een bijzonder jaar. Het 40ste lustrum komt eraan! Al 200 jaar lang Minerva, wat een geweldige prestatie. Bij zo’n bijzonder jaar horen vele bijzondere redenen om terug te keren naar Sociëteit. De terugkomst van een reünist op Sociëteit moedigen wij altijd aan, zeker dit jaar. Graag geven wij u een reden voor deze terugkeer. Zo zijn wij op dit moment bezig met het samenstellen van een lustrumpakket. Dit pakket bevat een speciaal menu inclusief een mooie wijn. De zaal wordt geheel aangekleed in de sfeer van het lustrum.

“Graag geven wij u een reden om terug te keren” Op 29 november zijn het thema, de kleuren en het terrein van het lustrum bekend gemaakt, in deze Virtus Nitor worden deze breed uiteengezet. Vanaf nu is het mogelijk om een diner te houden op Sociëteit met het lustrumpakket. Lijkt het u leuk om te dineren op Sociëteit en gebruik te maken van het lustrumpakket? Schroom dan niet om een e-mail te sturen naar exploitatie@lsvminerva.nl. Wij zullen u dan graag helpen met het vinden van een geschikte datum voor uw diner.

VIRTUS NITOR 010

Dit jaar is de wijnkaart aangevuld met de lustrumwijn: Château de Fontenille Grand Vin de Bordeaux was al erg populair bij de eerste reünistenavonden, maar gelukkig nog steeds beschikbaar. Heeft u een diner of borrel op Sociëteit? Dan is het altijd mogelijk om de lustrumwijn te drinken! Door deze heerlijke rode wijn bij uw diner te drinken, sponsort u het 40ste Lustrum. U bent altijd welkom! Met bordeauxrode groet,

Annelies Braemer h.t. Commissaris Exploitatie van de Commissie voor de Sociëteit Sociëteit ‘Minerva’ Menno Kroon h.t. Commissaris Tapsch en Consumabel van de Commissie voor de ‘Minerva’


JAARDIËS 1963/

VIRTUS NITOR 011


\INTERVIEW

een ijzersterke band met Leiden Thijs Hemmes (aankomstjaar 1991) is partner en belastingadviseur bij HBK belastingadviseurs en accountants in Leiderdorp. Thijs woont al zijn hele leven in Leiden en is betrokken bij veel Leidse initiatieven en organisaties. Zo is hij voorzitter geweest van de vrijwilligersdenktank Stadslab Leiden en (her)oprichter en bestuurder van Leiden Culinair. Daarnaast zat Thijs geruime tijd in het bestuur van de 3 October Vereeniging en werft hij fondsen voor Hospice Issoria. In de KMT verzorgt hij het colloquium Leidse geschiedenis.

Het organiseren van dingen in Leiden heb je van huis uit meegekregen? “Ja inderdaad. Mijn betovergrootvader was (samen met de toenmalige praeses Minerva) een van de oprichters van de 3 October Vereeniging en mijn vader organiseerde ook van alles in groot Leiden. Hij zei altijd dat je, als je een goed stel hersens hebt, je moet inzetten voor de maatschappij. Ik houd er van om werelden aan elkaar te knopen en mensen te verbinden.”

Je bent betrokken bij de Nieuwe Poort, een ontmoetingsplek in het hart van de Amsterdamse Zuidas? VIRTUS NITOR 012

“Ja. Het is wel grappig hoe ik betrokken ben geraakt bij De Nieuwe Poort. Via de 3 October Vereeniging heb ik Ruben van Zwieten leren kennen. Ik kwam hem later op de markt tegen en zag hoe Ruben, destijds president van de commissie, lol maakte met de Leidse bevolking. Dat vond ik mooi om te zien. Er ontstond een vriendschap tussen Ruben en mij en toen hij met De Nieuwe Poort begon vroeg hij mij als klankbord. Ik ondersteun De Nieuwe Poort op juridisch gebied. Ik ben agnostisch, totaal niet kerkelijk opgevoed. Maar ik vind het mooi wat De Nieuwe Poort teweegbrengt: contact tussen mensen uit verschillende werelden.”

Wat doe je voor Hospice Issoria? “Voor Hospice Issoria werf ik fondsen. Issoria is er voor mensen die nog maar kort te leven hebben en daarvoor thuis niet meer terecht kunnen. Het wordt volledig gedragen door particulier geld. Omdat ik enige faam in Leiden geniet voor het organiseren van feestjes, bestaat mijn bijdrage daar uit het werven van fondsen. De rustige omgeving van een hospice past niet direct bij mij. Gelukkig hebben we veel gedreven vrijwilligers (ongeveer honderd) die het dagelijkse werk in het hospice doen. Laat mij maar geld ophalen. Bijvoorbeeld met de quiz ‘De slag om Leiden’.


INTERVIEW/

door Henri Kröner

vroeg zijn contacten in Nederland naar het Leidens Ontzet en zij waren allemaal meteen enthousiast. Samen met Mark Beumer (aankomstjaar 2001) ben ik aan de slag gegaan en in 2011 is de eerste Leidse Suske & Wiske ‘Het lijdende Leiden’ tot stand gekomen. Dit is een groot succes geworden met een oplage van ruim 280.000 exemplaren in Nederland en België en 40.000 exemplaren in Frankrijk.”

De machtigste man van Leiden... “Haha. In 2012 ben ik op de kerstborrel van ondernemersvereniging B.V. Leiden uitgeroepen tot de machtigste man van Leiden. Het blad ‘Leiden IntoBusiness’ stelt sinds zes jaar een lijst samen van machtigste mannen in Leiden. Het woord ‘macht’ vind ik zelf een nare bijsmaak hebben. Macht wordt vaak geassocieerd met misbruik. Zelf zie ik het liever als mijn vaardigheid om achter de schermen mensen te koppelen en zaken van de grond te krijgen die anders niet zouden kunnen bestaan. Mijn jaarclub kan er in ieder geval smakelijk om lachen.”

Wat is Stadslab Leiden?

Deze quiz heb ik nu twee keer georganiseerd, waarvan de laatste keer op Sociëteit. De derde keer wordt ook weer op Sociëteit gehouden. Afgelopen editie deden 57 bedrijven en instellingen mee, van politie tot collegium. Elk bedrijf koopt een tafel voor vijf personen. Met ‘De slag om Leiden’ komen mensen op een plezierige manier in contact met Issoria en nu ook met Minerva.”

Leiden op de kaart zetten doe je graag? “Heel graag. Meer dan tien jaar geleden ben ik bijvoorbeeld begonnen met Leiden Culinair in de huidige vorm. Dit vindt

plaats op de Garenmarkt en is uitgegroeid tot een mooi Leids evenement met landelijke uitstraling.”

Je hebt zelfs voor een Leidse Suske & Wiske gezorgd? “Ik ben begaan met Leiden en als het even kan Sociëteit. Het Leidens Ontzet vind ik zo’n speciale plek in onze geschiedenis hebben dat daar een Suske & Wiske over zou moeten gaan. Dus ik heb de stoute schoenen aangetrokken en ben, zonder afspraak, naar Antwerpen gereden om met de uitgever te gaan praten. Het kostte aanvankelijk wat moeite, maar de uitgever

“Stadslab Leiden is een vrijwilligersdenktank. Ik ben één jaar voorzitter geweest. Er zijn ongeveer duizend vrijwilligers bij betrokken. Iedereen voegt vanuit zijn eigen discipline iets toe aan Leiden. Met twee projecten ben ik nog steeds bezig. Een daarvan is een scholenproject. Het gaat hierbij om vijftig kinderen van de vijfde klas middelbare school. We willen aan hen laten zien hoe je zelf het heft in handen kunt nemen door ze een aantal maatschappelijke problemen te laten oplossen, aangedragen door bijvoorbeeld de bankensector en de Provincie Zuid-Holland. Doel is uiteindelijk om de leerlingen – en de deelnemende instellingen – te laten ervaren dat je met ondernemerschap, het leggen van verbindingen en samenwerken verrassende resultaten kunt bereiken.”

VIRTUS NITOR 013


VIRTUS NITOR 014


INTERVIEW/

door Eveline Praal

Nooit onbezonnen geweest Anjet van Dijken (aankomstjaar 1995) is nooit onbezonnen geweest. Haar jeugd stond in het teken van haar oudere broer Jalbert, die blind is en een verstandelijke beperking heeft. Op zijn zesde verhuisde Jalbert naar een instelling. De kleine Anjet zat vol met vragen over haar gezinssituatie, die ze aan niemand kon stellen. Haar ouders hadden immers al genoeg aan hun hoofd. Toen Anjet nog op de middelbare school zat, overleed haar moeder bij een auto-ongeluk. Drie jaar later overleed ook haar vader en kreeg ze als kersverse rechtenstudent de zorg om haar broer op haar bord. Met haar verdriet kon ze niet bij hem terecht. Toch wist Anjet haar hoofd omhoog te houden en haalde ze alles uit haar studententijd. Ze koestert warme herinneringen aan Minerva, de vereniging die als een vangnet voor haar was.

T

oen je bij Minerva kwam, had je al meer meegemaakt dan de gemiddelde volwassene. Terwijl je jaargenoten bezig waren met vriendjes en roddels, regelde jij de financiën voor jou en je broer en moest je geregeld met hem op stap. Voelde je je wel thuis tussen die onbezonnen medestudenten? “Ik voelde me heel erg thuis bij Minerva. Ik kon er mezelf zijn. Dat begon al in de KMT. Over de dood van mijn moeder praatte ik nooit, maar in de KMT heb ik het een keer uitgesproken toen het me te veel werd. De reactie was heel lief: ik mocht meteen mijn vader bellen om te zeggen dat het goed met me ging. Mijn vader wilde graag dat ik het studentenleven ging proeven. Hij genoot ervan dat ik een eigen leven aan het opbouwen was, vol nieuwe vrienden en leuke avonden. Dat hij overleed aan het begin van mijn studententijd was daarom ook extra wrang. Zijn begrafenis ging in een roes van verdriet aan me voorbij, maar één ding weet ik nog goed: heel Minerva leek aanwezig te zijn. Al die nieuwe mensen in mijn leven waren speciaal gekomen om mij te steunen. Dat deed me heel veel.”

D

e meeste studenten hebben hun handen al vol aan zichzelf en worstelen met de meest basale dingen, zoals hun eigen was doen en koken. Jij was dat stadium allang voorbij. Irriteerden hun triviale probleempjes jou niet mateloos?

“Het gebeurde wel eens dat een huisgenootje haar hart bij me begon uit te storten, halverwege ophield en beschaamd

zei: ‘Oh, maar jij hebt natuurlijk je ouders verloren, dus dan zit je niet te wachten op mijn verhaal over een stom gebroken hart.’ Het gekke was: dat wilde ik juist wel horen! Ik vond het heel belangrijk dat iedereen alles kon bespreken. Die eerlijkheid, die openheid, dat is waar het om gaat. Op Rapenburg 52 bespraken we alles met elkaar en daardoor leerde ik dat iedereen wel ergens mee worstelt in het leven. Een scheiding, een oma die doodgaat, hartzeer... Pas toen ik al die verhalen ook meekreeg, begreep ik dat. Daarvoor dacht ik dat ieders leven perfect was. Veel mensen doen ook alsof dat zo is. Ik heb nooit begrepen waarom je de schijn op zou houden. Ik vind dat pijnlijk voor iedereen.”

H

oe open en eerlijk ook… niemand kan hebben begrepen wat jij doormaakte. Was dat niet eenzaam?

“Eerlijk gezegd was ik veel eenzamer voordat ik bij Minerva ging. De beperking van mijn broer had ons leven behoorlijk bepaald. Bij ouders van een gehandicapt kind is de kans groot dat ze zich terugtrekken uit het sociale leven. Mijn ouders wilden alle zorg op zich nemen en hadden daardoor niet zoveel tijd meer voor andere dingen, dus ook niet voor andere mensen. Ik groeide op in een gezin dat alleen stond. Pas tijdens mijn studentenleven kwam ik in een sociaal netwerk terecht. Ik kon mezelf zijn in mijn studentenhuis en was altijd onder de mensen, of ze me nou

begrepen of niet. Ik verwachtte ook niet dat iemand precies begreep wat ik doormaakte, maar ik wilde niet meer alleen zijn.”

H

oe zag jouw studentenleven eruit, zonder ouders, maar met een gehandicapte broer?

“Mijn vader overleed precies op het moment dat ik weer van het leven begon te genieten. Het was natuurlijk verschrikkelijk, maar ik dacht: ‘Nee, dit overkomt mij niet nog eens. Ik heb maar één leven en dat is nu bezig. Ik ga alles eruit halen wat erin zit.’ En dus stond ik vaak tot laat op de tent. Ik borrelde me suf, studeerde en hing brak in de fusie. Dat werkte deels ontspannend, maar was ook best zwaar; iedereen wordt moe als hij avond aan avond staat te zuipen. Daarnaast had ik natuurlijk nog de zorgen die bij het volwassen leven horen. Ook confronterend papierwerk bijvoorbeeld. Of ik even de dag na mijn vaders overlijden kon aangeven of hij 30 november of 1 december was doodgegaan, want dat was belangrijk voor de fiscus of zo. Geldzaken, regelingen met officiële instanties… het kwam allemaal op mijn bord. Gelukkig had ik veel steun aan de ouders van twee huisgenootjes, bij wie ik gewoon even kind kon zijn. Achteraf gezien ben ik ontzettend blij dat ik dat nieuwe vangnet had. Ik had er niet aan moeten denken hoe het met me was gegaan als ik alleen op een studentenkamertje had gezeten.” VIRTUS NITOR 015


\INTERVIEW

H

oe paste je broer in dit plaatje?

“Ik werd verantwoordelijk voor Jalbert, maar dat wilde ik eigenlijk helemaal niet. Iedere twee weken zocht ik hem braaf op om met hem te treinen. Dat vindt hij het mooiste wat er is. Voor mij voelde het echter alsof ik hem ‘afvinkte’ op mijn to-dolijst. Ik worstelde met zijn plek in mijn leven: precies zo voor hem zorgen als mijn ouders hadden gedaan, dat kon ik niet. Jalbert belde vaak naar de huislijn van Rap 52. Dan hield hij rustig hele verhalen tegen het huisgenootje dat op dat moment de telefoon opnam en hij hing daarna weer op zonder mij gesproken te hebben. Eerst vond ik dat moeilijk: wil je anderen lastig vallen met jouw gehandicapte broer? Totdat ik merkte dat mensen hem helemaal niet als een last ervoeren. Twee vrienden uit mijn studententijd gingen zelfs met hem op stap en hadden de grootste lol met hem. Vanaf dat moment realiseerde ik me dat Jalbert het leven van anderen ook verrijkte. Dat veranderde mijn band met hem. En vanaf toen kon ik ook meer van hem genieten.”

“Veel mensen doen alsof hun leven perfect is. Ik vind dat pijnlijk”

E

n nu heb je zelfs een boek geschreven over broers en zussen van gehandicapte mensen. Wat is dat voor boek?

“Het is een basisboek voor en door ‘brussen’, broers en zussen van een gehandicapte iemand. Het bevat levensverhalen van brussen en korte commentaren van brussen op bepaalde stellingen die binnen negen thema’s passen die uit onderzoek naar voren zijn gekomen als zijnde belangrijk voor brussen. Daarbij moet je denken aan tijd hebben voor jezelf, omgaan met vreemde reacties en samen dingen doen. Bij ieder thema heb ik een column geschreven.”

VIRTUS NITOR 016

W

aarom heb je het ‘Broers en zussenboek’ geschreven?

W

aarom heeft niemand dit eerder gedaan, denk je?

“Het móest er gewoon komen. Er was nog helemaal geen boek met verhalen van en onderzoek naar brussen in Nederland. Dat het krijgen van een gehandicapt kind impact heeft op ouders, wordt al jaren erkend, maar wat het voor brussen betekent, daar wordt nog niet lang aandacht aan geschonken. Toen ik klein was had ik gigantisch veel vragen die andere kinderen niet hadden. Ik had toen graag een boek gehad met verhalen van anderen. Met het ‘Broers en zussenboek’ kunnen brusjes kijken: hoe doen anderen het? Ouders krijgen meer inzicht in hun kinderen en het zou ook mooi zijn als professionals deze verhalen in hun werk gebruiken.”

“Het is toch nog een taboe. Vertellen dat je het soms enorm gehad hebt met je gehandicapte broer of zus is niet altijd even makkelijk. Soms wil je helemaal niks uitleggen, want hij of zij is gewoon je broer of zus. Het taboe dat brus zijn impact heeft, is ook met dit boek nog niet volledig doorbroken, maar dit is wel een mooie eerste stap.”

OVER Anjet van Dijken is getrouwd met Tiemen Brouwer en moeder van Diede en Felix. Ze woont met haar gezin in Frankrijk, waar ze aan het ‘Broers en zussenboek’ werkte. Daarvoor was ze werkzaam bij BNR Nieuwsradio. Jalbert woont nog altijd in de instelling, waar hij zelf vrienden heeft gemaakt. Anjet is zijn mentor en bewindvoerder en maakt nog regelmatig een treinreis met haar broer.


Body, Mind & Soul Als afgestudeerd cultureel antropoloog woont Henriëtte van Ogtrop-Lurvink (aankomstjaar 1982) op veel plekken over de wereld. Na vijftien reizen tussen Singapore, Londen, Praag en San Francisco komt zij in aanraking met ‘Aura & Chakra Readings’. In deze readings voelt Henriëtte met haar ogen dicht de kleuren- en energievelden van mensen, waarmee zij inzicht krijgt in iemands persoonlijkheid en emotionele staat. Na een Aura & Chakra opleiding van Margriet van Bentum zet zij haar eigen praktijk ‘Groundation, energy wellness’ in Bussum op. Door haar readings raakt Henriëtte tevens geïnteresseerd in meditatie en yoga, waarin zij nu ook lessen geeft. Henriëtte over verschillende vormen van bezinning.

VIRTUS NITOR 017


\INTERVIEW

Meditatie Het is steeds normaler dat mensen meer in hun gevoel durven komen. De interesse naar bezieling en bezinning is gegroeid en dit is de doelgroep waar Henriëtte mee werkt. Al drie jaar geeft Henriëtte twee keer per week meditatieles, onder andere met behulp van Auro-Soma therapie. In haar lessen maakt zij gebruik van alle zintuigen. Door te ruiken, horen, zien en proeven kan men in het moment komen en komt alles samen in het hier en nu. “Mediteren is een manier om door middel van ademhaling bij jezelf in het moment te komen. Door het optimaal benutten van je zintuigen kan je tot rust komen om je de vraag te stellen: ‘Hoe voel ik me eigenlijk echt?’ Door de ademhaling naar je buik te brengen stimuleer je je ‘buikhersenen’ waardoor je op een andere manier naar dingen kan kijken. Zo kan je het bezinningsmoment opzoeken. Ik zou bezinning definiëren als ‘dichterbij je eigen waarheid willen komen’. Dit kan alleen wanneer ieder zijn eigen rust kan vinden. Dit hoeft niet altijd bewust te zijn. Door meditatie kan je ook in ‘het moment zijn’ zonder dat je per se iets van jezelf wilt of moet. In mijn meditatielessen breng ik mensen tot rust zodat zij zelf hun eigen waarheid kunnen vinden. Mijn waarheid ligt erin dat ik mensen graag bij hun waarheid breng.” Yoga In haar werk gebruikt Henriëtte de driedeling ‘Body, Mind & Soul’. Bij mediteren schakel je even de Mind uit om in contact te komen met je Soul. Met yoga daarentegen schakel je even de Mind uit om in contact te komen met je Body. Yoga is één worden met je lichaam en de dynamische en fysieke vorm van bezinning. “Je lichaam is in de driedeling ontzettend belangrijk en dit wordt door yoga neergezet. Bezinning zie ik niet alleen als een mentaliteit maar ook heel serieus op je lichaam ingaan. Door de bewustwording wordt de taak van je lichaam duidelijk. Want die twee benen op deze aarde lijken zo vanzelfsprekend maar het is belangrijk om goed voor deze benen te zorgen. Yoga heeft dus te maken met het goed verzorgen van je lichaam waardoor je door middel van oefeningen de rust kan vinden in datzelfde lichaam. Deze verzorging wordt tegenwoordig steeds duidelijker gestuurd door de maatschappij. Er komen meer gezonde, ook vaak biologische producten op de markt en mensen leren wat goed is voor het lichaam en wat niet. Deze trend van gezond eten slaat vooral over op de jongere generatie, deze is meer vatbaar voor het ‘rustmoment’. Mijn zoon logeerde in een studentenhuis en daar aten ze ’s ochtends allerlei zaden door de yoghurt omdat zij dit lekker vonden.” Aura’s & Chakra’s Toen Henriëtte begon met haar eigen ‘Aura & Chakra Readings’ haalde zij hier veel voldoening uit. Omdat je rustig wordt van meditatie en yoga, kan je beter voelen en kun je naar binnen gericht gaan waarnemen. “Door in iemands ‘higher self’ te kruipen worden er veel mooie dingen gezegd over iemands persoonlijkheid. Hiermee geef ik een duwtje in de rug en komen mensen op vernieuwende ideeën. VIRTUS NITOR 018

Met deze ideeën moest wat gedaan worden en ik merkte dat mensen hierna handvatten zochten om verandering in de situatie te brengen. Deze handvatten wilde ik graag bieden en ik begon met familieopstellingen. Persoonlijk vind ik dit het leukste werk. Om met energievelden van mensen te werken en hiermee terug naar de oorsprong, het gezin, te gaan was erg spannend. Veel vragen worden beantwoord, zoals: Wat is de constellatie van je gezin? Hoe functioneert een persoon in de samenleving vanuit het gezin? Maar deze constellaties in het groot opzetten kostte veel tijd, energie en mankracht. Gelukkig ontdekte ik dat familieopstellingen ook een-op-een mogelijk zijn. Auro-Soma therapie is daarvoor een goed hulpmiddel” Auro-Soma In haar praktijk maakt Henriëtte gebruik van Auro-Soma. Aan de hand van deze kleurentherapie voert zij haar persoonlijke familieopstellingen uit. De kleurrijke oliën in flesjes helpen bij persoonlijke ontwikkeling en spirituele bewustwording. “In mijn readings gebruik ik 110 flesjes die allemaal een verschillende energie weergeven. Op kleur worden deze flesjes door de cliënt uitgezocht. Elk flesje heeft zijn eigen energie die weergegeven wordt door een eigen betekenis. Wanneer de flesjes zijn uitgezocht wordt de opstelling door de cliënt gevormd en aan de hand hiervan kan ik precies hetzelfde doen als bij de grote constellaties.


door Kiki van Maanen Fotografie Lavinia Lurvink

De energie van het flesje die je uitkiest heeft altijd iets te maken met de band die je met dat bepaalde familielid hebt. Vanuit daar kan ik kijken wat nog moet worden uitgewerkt. In eerste instantie waren de flesjes puur hulpmiddelen om een familielid uit te beelden, maar naderhand merkte ik hoe gevoelig die energieën waren. Allerlei situaties van een persoon werden beschreven en opgesteld. Zelfs over karaktereigenschappen kon ik met behulp van de flesjes wat zeggen. Niet alleen de kleur van het flesje is een hulpmiddel, ook de geur gebruik ik in mijn readings en in mijn meditatielessen. Hierdoor worden alle zintuigen geprikkeld en kan je tot rust komen.”

“Bezinning is dichterbij je eigen waarheid willen komen” Ambitieuze maatschappij De studenten van nu leven in een maatschappij waar alles altijd beter, mooier, sneller en meer vooruitstrevend moet zijn. Er zijn te veel keuzes en er is te weinig tijd. Toch nemen ze de rust om de keuze te maken waar ze écht voor staan. Dit leidt tot wissels van studie en dus gelukkigere studenten. Studenten kunnen kiezen wat ze leuk vinden, waar hun hart ligt.

INTERVIEW/

“In mijn werk merk ik dat jongeren het beter oppikken en er voor openstaan. In andere generaties was er altijd minder ruimte voor ‘zweverig gelul’. In de opbouw van de maatschappij van toen moest men een stuk harder zijn. Nu, in deze tijd hoeft dat niet meer zo. Iedereen kan op zijn eigen manier rust vinden en daar is ook behoefte aan. Ondanks dat jongeren meer durven te zoeken en daar de kans toe krijgen blijft men het eng vinden om te realiseren dat je dicht bij jezelf komt. De angst voor het niet voltooien van je ‘to-do-list’ en dus niet voldoen aan het plaatje zorgt ervoor dat mensen soms negatief tegen de verschillende vormen van bezinning aan kijken. Mensen vinden het een gedoe om tijd te maken om rust te vinden. Ze zijn allang blij als ze tijd hebben om even rustig te zitten. Bezinning wordt dus gezien als een luxe ding en te veel navelstaren. Onder de jonge generatie is het geaccepteerd om meer open te zijn en je eigen waarheid te vinden. Gelukkig zien we dit ook steeds meer bij de oudere generaties. Het leuk vinden van een baan wordt steeds belangrijker; geld is niet meer het enige doel. Het is belangrijk om dat stukje waarheid te vinden en in je eigen kracht te komen. Als men dit allemaal doet, bouwen we aan een krachtige maatschappij.”

VIRTUS NITOR 019


\INTERVIEW

door Florentine Haverkamp fotografie Vrederick

Bezinning in de culturele sector Claudine de With over het mecenaat van nu Door de ingrijpende kortingen op de subsidies moeten culturele organisaties zich bezinnen op hun strategische positie, gaan ze nieuwe samenwerkingsverbanden aan en zijn ze op zoek naar nieuwe bronnen van financiering. Met Claudine de With, oprichtster van de Caius Cirkel, spreek ik over de totstandkoming van deze club jonge kunstweldoeners en de rol van het mecenaat binnen het Nederlandse culturele klimaat. Hoe kwam je op het idee de Caius Cirkel op te richten? “Omdat ik onderzoek aan de universiteit deed, raakte ik een beetje verwijderd van de kunst. Ik kwam er minder zelf mee in aanraking. Omdat ik ook niet zóveel vrienden heb die elke keer weer met mij mee willen naar openingen, beurzen en musea, besloot ik me aan te melden bij een kunstclub. Op dat moment had je de Sotheby’s Young Collectors en de Titus Cirkel, een groep mecenassen aangesloten bij de Vereniging Rembrandt. Ik meldde me bij de Young Collectors aan maar merkte al snel dat het voornamelijk een borrelclub was. Ook heel gezellig maar ik was juist op zoek naar méér. De Titus Cirkel leek beter bij mij te passen maar de instapleeftijd was 35 jaar. Ik was op dat moment 27. Na verschillende gesprekken, onder andere met de voorzitter van de Titus Cirkel werd ik tóch lid.” “Het eerste diner met de Titus Cirkel was in het Rijksmuseum, vlak voor de Nachtwacht. Ik kende niemand en ik was veruit de jongste. Maar het was wel heel interessant én inspirerend. Ook zijn we in Foam geweest en spraken we met kunstenaars op de Rijksakademie. Maar in de gesprekken aan tafel merkte ik wel dat ik een generatie jonger was. Toen mij werd gevraagd of ik een jongere cirkel wilde oprichten, zei ik meteen ja. Ik begon met het uitschrijven van een plan en bracht wat wijzigingen aan. Maar het doel, de mecenaatgedachte, bleef hetzelfde. Want hoe knullig het ook klinkt, er zijn nog steeds mensen die denken dat musea zoals het Rijksmuseum of een Gemeentemuseum ineens ontstaan, vanuit het idee: er zijn stukken en die hangen daar. Maar al deze werken hebben een geschiedenis van zichzelf, zijn aangekocht, geveild, in vele handen geweest.” Wie zijn de leden van de Caius Cirkel? “Nadat ik gevraagd werd, heb ik een kerngroep bij elkaar verzameld om draagvlak te creëren. Ik wilde kijken of het idee wel te realiseren was. Ik ben met Paul van den Biesen en Cees Roëll gaan praten. Beiden ook uit Leiden maar wel hele verschillende types, met ieder een eigen vriendenkring. Zij waren meteen enthousiast. Vanuit een kleine kerngroep is de Cirkel inmiddels uitgegroeid tot een hele diverse club van kunstliefhebbers, juist ook van buiten VIRTUS NITOR 020

Leiden. Van 27 tot 37 jaar oud, uit zowel de kunstwereld als de corporate wereld. Sommigen doen het echt om de inhoud, anderen juist om het netwerk. Maar ik denk dat voor iedereen geldt: kunstliefhebbers die het interessant vinden om het gesprek met elkaar aan te gaan. Die graag ergens samen naar kijken om er daarna over te kunnen praten én het belangrijk vinden betrokken te zijn met, en een bijdrage te leveren aan het Nederlands kunstbezit.” Is de Caius Cirkel een vorm van bezinning? “Bezinning in de zin van: inzien van het belang van het ondersteunen van kunstenaars. Daar ben ik zelf intensief mee bezig: mijn proefschrift gaat over de spanning tussen kunst en geld. De mecenaatsgedachte zit daar natuurlijk al in. De beste kunst wordt gemaakt als er een mecenas achter zit, de sector is niet autonoom. Als jij je betrokken voelt als mens bij de samenleving, dan maakt kunst – in al zijn vormen – daar deel van uit. En als je wilt dat dat behouden blijft, dan ben je genoodzaakt om daar op enigerlei wijze aan bij te dragen.” “Kunst heeft vaak met bezinning te maken. Alles in de maatschappij is nu zo snel, zo hectisch. Ik vind het van musea altijd geweldig dat als je door de hal langzaam naar binnen loopt, je even helemaal in een andere wereld terechtkomt. Een wereld die je inspireert, shockeert of ergens de schoonheid van laat inzien. Een die de maatschappij reflecteert, die je laat nadenken over waar je staat. Kunst geeft echt verdieping aan het dagelijkse bestaan.” “Het geheim van het succes van de Caius Cirkel? Dat zeg ik natuurlijk niet! Maar het zal voor een groot deel te maken hebben met mijn enthousiasme voor de kunsten. Ook vind ik het leuk om mensen bij elkaar te brengen. Maar het belangrijkste is dat het ergens over gáát en alle leden dat weten. En dan hoop je dat iedereen de opgedane kennis later overbrengt, zodat uiteindelijk de generaties na ons ook net zo kunnen blijven genieten van kunst als wij dat nu doen.” Meer informatie over de Caius Cirkel is te vinden op: w w w.v e r e n i g i n g r e m b r a n d t . n l


“Kunst geeft echt verdieping aan het dagelijkse bestaan�

Claudine in het kort

Wat is de Caius Cirkel?

Claudine de With (aankomstjaar 2001) studeerde Kunstgeschiedenis en doet momenteel promotieonderzoek aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam naar de spanning tussen kunst en geld. Haar proefschrift verschijnt in romanvorm. Claudine is tevens verbonden aan de Stichting Atelier voor Creativiteit en Ondernemerschap en als spreker aan de Amsterdam University College.

Een fonds op naam bij de Vereniging Rembrandt waarbij 70 jonge mecenassen zich inzetten voor de uitbreiding van de openbare museale collectie in Nederland. In 2010 is de cirkel, genoemd naar de Romeinse kunstminnaar en weldoener Caius Mecenas, opgericht vanuit een gemeenschappelijke interesse in kunst. De leden ontmoeten elkaar voor museum- en galeriebezoek, waar ze met kunstenaars en curatoren, maar ook met elkaar, spreken over kunst. Tijdens het jaarlijkse diner kiezen de leden, uit een selectie, het kunstwerk dat met het verzamelde bedrag gesteund zal worden.

In 2010 richtte ze de Caius Cirkel op.

VIRTUS NITOR 021


MINERVA GEEFT BALANS

VIRTUS NITOR 022


door Wenneke Stikker, Collegii h.t. Praeses

G

raag richt ik namens de Bestuursgang enige woorden tot u in deze snelle, drukke tijden. De grote lustrumklok die een felle, rode kleur verspreidt op Sociëteit tikt steeds sneller af. Nog maar een paar maanden tot het twee-eeuwenfeest. Nu de trein van het lustrumjaar verder dendert, is het goed om even tot bezinning te komen en de balans op te maken. Waar zijn wij na twee eeuwen gestrand en hoe gaan we verder? Met de toenemende studiedruk en aangescherpte langstudeerregelingen groeit de twijfel over studentenverenigingen en de toegevoegde waarde daarvan. Is de belofte van dat extra’s op je studententijd nog wel waar te maken? Bijna tweehonderd jaar geleden kwam een groepje studenten op het revolutionaire idee om gelijkgestemden, allen af komstig uit een andere streek, in het voor hen nog onbekende Leiden, te verenigen, hen hier thuis te laten voelen en een leerschool te bieden. De vereniging diende met andere woorden “zorg te dragen voor de opvang van haar leden, hen mogelijkheden tot ontplooiing te bieden, en hun onderlinge omgang te bevorderen.” De kern achter deze doelstelling is echter na twee eeuwen nauwelijks veranderd. Minerva is vandaag de dag exact deze optelsom. Zij biedt ten eerste haar leden meer dan honderd ledenhuizen waar je gezellig kunt wonen met gelijkgestemden. Een hechte vriendenkring: van club-, huis-, verbands-, subvereniging- en gezelschapsgenootjes. Minerva biedt de mogelijkheden om je te ontwikkelen, als student en als mens. Een evenwichtige balans tussen de studie en de fles. Minerva en haar leden zijn goed voor een extra duwtje in de rug. Niemand zal ooit vergeten naar Leiden te zijn gekomen vanwege de studie. Zonder punten ben je geen student en tel je niet echt mee. Deze studieversnelling wordt tevens bevorderd door op steeds meer manieren het verenigingsleven te combineren met academische ondersteuning. Denk hierbij aan de repetitoren en faculteitsgroepen die op een laagdrempelige manier worden aangeboden aan leden. Op verschillende wijzen kunnen eerste-en tweedejaars aankloppen voor specifieke hulp en begeleiding. Iets wat op de gemiddelde studieverenigingen vaak ontbreekt. Daarnaast is er volop ruimte voor intellectuele ontplooiing door de talloze symposia, lezingen en carrière-evenementen die worden georganiseerd. Dat afgelopen jaar 86,7 procent van de eerstejaars zijn of haar eerste studiejaar is doorgekomen – een getal dat vele malen hoger ligt dan dat van de universiteit – geeft aan dat

LSV MINERVA/

ambitie nog steeds kenmerkend is voor onze leden. Minerva ontleent haar bestaansrecht echter aan het feit dat een student meer moet doen dan alleen in de bibliotheek zitten en zijn kennis uit boeken halen. Waar de universiteit de boeken en intellectuele kennis verschaft, is Minerva de leerschool, een veilige speeltuin. Een plek waar je fouten mag maken, maar vooral een plek waar je mens leert worden. De dingen die je doet buiten het studeren, zijn namelijk pas vormend voor de rest van je leven. Met de groeiende vereniging is er steeds meer ruimte voor subverenigingen en gezelschappen. Er is een scala aan sportieve subverenigingen waarin je je talenten kunt benutten of nieuwe talenten kunt ontdekken. Ook op creatief vlak kan het lidmaatschap steeds verder worden uitgebouwd met kunstzinnige uitspattingen zoals het Sempre Orkest, LST, de Cineasten, Crea en de nieuwe multimediagroep die zich op zeer modern wijze inzet voor de digitalisering van onze vereniging. Unieke subcommissies en verenigingen zijn een toevoeging op hetgeen je studeert, waardoor je op een relatief gecontroleerde manier wordt klaargestoomd voor de rest van je leven. Wat je voor je lidmaatschap krijgt, zijn de kernwaarden waar Minerva voor staat: een unieke, sociale omgeving waar je langdurige vriendschappen kan opbouwen met daarnaast tal van mogelijkheden om je op academisch, sportief en creatief vlak te ontplooien. Als je in Leiden bent gaan studeren, maar je hebt niet rond kunnen lopen op Minerva, dan heb je een hele mooie kans gemist. Nu de vereniging verder raast en zich op maakt voor het grote lustrum in juni, is het goed om de balans op te maken. Minerva heeft in het verleden bewezen een surplus te bieden, iets extra’s toe te voegen aan het studentenleven. De ruim 370 nieuwe eerstejaars – een recordaantal sinds 1994 – menen in ieder geval dat Minerva dit nog steeds biedt.

VIRTUS NITOR 023


\INTERVIEW

Gezond laveren tussen studiedruk en baantjes Florine Kuiperi (aankomstjaar 2008) verwacht begin 2014 haar studie Notarieel Recht af te ronden. Een gesprek over het vinden van een modus tussen (hard) studeren en de tent. “Je moet tijdens je studie al goed om je heen kijken. Je bezinnen op je toekomst. Dat betekent dat je aan jezelf én aan je curriculum vitae moet werken.”

W

e ontmoeten elkaar in het Leidse Van der Werfpark. Talloze groepjes toeristen worden rondgeleid door gidsen die trots vertellen over hun stad en over de burgervader die ten tijde van het Spaanse beleg (1573-1574) de hongerige en dorstige stadsbewoners zijn lichaam aanbood. Ik vraag Florine naar de trend dat (bijna) afgestudeerde leden wegtrekken uit Leiden en zich bij voorkeur settelen in Amsterdam. Om daar gezamenlijk een pand te betrekken. “Ik woon sinds kort in Amsterdam-Zuid, met onder anderen Suzanne van Welie [oud-Commissaris Reünisten, EdO]. Ik wil stage lopen bij twee grotere kantoren. Dat zal stevig aanpoten worden. Het is dan wel zo prettig als je thuiskomt en je je verhalen kunt delen met bekenden om je heen.” Lekker studeren Florine komt uit Den Haag. Waarom Notarieel Recht in Leiden? “Mijn ouders studeerden in Leiden. Het lag voor mij voor de hand daar ook naar toe te gaan. Tijdens mijn examenjaar heb ik een dagje meegelopen op een advocatenkantoor. En na mijn eindexamen heb ik een gap year gedaan in Florence. Daar heb ik Italiaans geleerd én een paar keuzevakken gevolgd waaronder erfrecht en familierecht. Ik wist precies wat ik wilde.” Toch maakte ze haar definitieve keuze pas in Leiden. “Het was eigenlijk

VIRTUS NITOR 024

nog zo ver weg. Ik wilde vooral gewoon lekker beginnen met de studie. Notaris worden, werken op een groot of klein kantoor, of toch liever iets anders? Ik was er niet mee bezig.”

“Werken aan jezelf en aan je curriculum vitae is heel belangrijk” Activiteiten De tijden zijn veranderd. Was vroeger ‘de eeuwige student’ meer regel dan uitzondering, tegenwoordig is dat anders. Ook het Collegium heeft nieuw beleid ontwikkeld, zodat eerstejaars beter een modus leren vinden tussen het behalen van voldoende studiepunten en een mooie tijd op Sociëteit. “Ik heb tijdens mijn studie gemerkt dat je goed om je heen moet kijken, en je moet richten op je carrière. Werken aan jezelf én aan je curriculum vitae is heel belangrijk. Enerzijds kijken naar je toekomst, anderzijds leuke dingen doen. Ik heb in de Almanakcommissie gezeten, omdat ik ervaring wilde opdoen. Ik heb zaken echter nooit van tevoren uitgestippeld. Wilde dingen doen die ik leuk vond. Nooit met de insteek dat ik het goed kon gebruiken. Maar de leden geven je wel mee dat het hebben van (bestuurs)functies gewenst is.”


door Edwin den Os fotografie Lavinia Lurvink

INTERVIEW/

Zinnen verzetten Na de propedeuse (bachelorfase) heeft Florine gekozen voor één master. Ze vertelt: “Ik heb er nooit voor hoeven kiezen. Nu, in de afstudeerfase, wil ik stage lopen op twee grotere kantoren. Daaruit zal komen of het vak me bevalt, of het voor mij is weggelegd. Ik weet nu nog niet of ik notaris wil worden, notarieel jurist of misschien iets heel anders. Het is voor mij een stukje bezinning. Hoe en waar zie ik mezelf in de toekomst? Hard werken in Amsterdam, zeker het eerste jaar. Daar ben ik me heel goed van bewust. Maar ik heb daarnaast gelukkig ook nog hobby’s: hockey en skiën (‘mijn passie!’). Tijd voor een sociaal leven moet ik zélf maken. Ik ben zojuist begonnen in een damesteam van de Amsterdamse club VVV. Dat team is opgericht door meisjes uit Leiden en Utrecht. Daarin kan ik goed mijn zinnen verzetten.” Droom Florine mag op dit moment dan nog geen concrete ideeën hebben, ze gaat wel haar droom achterna. “Ik heb vanuit Minerva altijd positieve feedback gekregen. Heb je je studiepunten binnen, dan kun je gaan doen wat je wil. Ook was er veel stimulans vanuit mijn huis. Kwam je van college, moest je hop hop naar de UB!” Wat heeft ze opgestoken van haar studie en Minerva? Florine: “Ik heb lekker genoten van mijn Leidse tijd. [lachend] Ben niet in de goot beland! Wat betreft de toekomst, blijf ik goed en kritisch nadenken. Ik heb ervaren dat er tegenwoordig de druk is om snel af te studeren. Anderzijds kun je deze tijd ook nooit meer overdoen!”

VIRTUS NITOR 025


VIRTUS NITOR 026


VIRTUS NITOR 027


\200 JAAR MINERVA

Waarde Reünist(e), Zoals u waarschijnlijk bekend is, viert Sociëteit ‘Minerva’ in het jaar 2014 haar tweehonderdjarig bestaan, een historische mijlpaal. De Lustrumcommissie is al enkele maanden bezig met de organisatie van het 40ste Lustrum. Zo worden onze plannen concreter en begint alles langzamerhand steeds meer vorm te krijgen. Het lustrumthema en het terrein zijn allesbepalend voor die vorm. Wat voor thema past er bij onze tweehonderdste verjaardag? Welk woord of welke slagzin is waardig genoeg voor 200 jaar Sociëteit? Na heftige brainstormsessies en felle discussies kan ik u met trots zeggen dat het thema voor ons 40ste Lustrum is geworden:

PARADOX 200 jaar tijdloos

Thema Maar waarom Paradox? Als we ‘paradox’ opzoeken in het woordenboek, vinden we de volgende betekenis: ‘Een paradox is een ogenschijnlijk tegenstrijdige situatie, die lijkt in te gaan tegen ons gevoel voor logica, onze verwachting of onze intuïtie. Ogenschijnlijk, omdat de vermeende tegenstrijdigheid veelal berust op een denkfout of een verkeerde redenering’ Een uitleg die eigenlijk precies van toepassing is op het lidmaatschap en op onze vereniging. Het is namelijk ogenschijnlijk tegenstrijdig dat een lid van Minerva naast het lidmaatschap goed kan blijven studeren. Voor buitenstaanders is het moeilijk te begrijpen dat de studentikoze leefwijze van Minervanen bijdraagt aan hun persoonlijke ontwikkeling. De buitenstaander maakt ten aanzien van het lidmaatschap een denkfout, en in deze denkfout berust de paradox. Zo denkt de buitenstaander dat het geborrel tot in de late uurtjes de leden belemmert in hun studieactiviteiten. Daarin heeft hij, in eerste instantie, gelijk. De paradoxale denk-fout zit hem echter hierin: voor academische vorming is meer nodig dan uren maken in de bibliotheek alleen. Daarbij moet de waarde van al die avonden op Sociëteit niet onderschat worden. Het lidmaatschap zorgt voor een sociale motivator om jezelf te blijven ontwikkelen. Lid zijn betekent uitdagen en uitgedaagd worden. Het lidmaatschap is een paradox die alleen wij begrijpen. Ook aan de vereniging kleeft een paradox rondom de identiteitsvraag. Er lijkt een voortdurende strijd te heersen tussen de waarde van tradities en hun toepasbaarheid in de tijdgeest. Zo droeg iedereen 100 jaar geleden bijvoorbeeld een jasje en een dasje. Nu lijkt dit een traditie te zijn waaraan krampachtig wordt vastgehouden. De vraag is hoe serieus je nog met deze traditie wordt genomen in de huidige maatschappij. Maar is er ook werkelijk een strijd tussen de onvergankelijkheid van tradities en de dynamiek van de tijdgeest? Is er sprake van een gespannen relatie tussen die twee? Ja, zo lijkt het… In deze vragen ligt onze zoektocht naar de identiteit van 200 jaar Minerva besloten. Zijn de waarden die leden op Minerva worden bijgebracht van waarde nog toepasbaar in de buitenwereld? Is Minerva een kleine oefensamenleving? Ja, zo lijkt het… Wat is waar? Waarin ligt de illusie opgesloten? Wat is 200 jaar Minerva? VIRTUS NITOR 028


Op het eerste gezicht lijkt het net alsof er in 200 jaar tijd enorm veel veranderd is. Minerva is vooruitstrevend en gaat altijd met haar tijd mee. Zo is Minerva als eerste gefuseerd, liet zij als eerste HBO’ers toe en was zij de eerste die haar traditionele ontgroening hervormde. Het lijkt erop dat er grote contrasten zichtbaar zijn in het Minerva van toen en het Minerva van nu. Maar niets is minder waar. Minerva is in haar kern tijdloos, onveranderd en haarzelf. We gaan met onze tijd mee, maar zullen onze tradities altijd in stand houden. We zijn oud maar zullen altijd jeugdig blijven. Er ligt een hele geschiedenis achter ons maar het beste moet nog komen. Minerva is een paradox; tijdloos, al 200 jaar. Terrein We hebben in recordtijd een Lustrumterrein gevonden. Het is een terrein in en rond een oud schoolgebouw aan de Ter Haarkade, midden in het centrum van Leiden. De totale oppervlakte bedraagt rond de 30.000 vierkante meter.

“Minerva is in haar kern tijdloos, onveranderd en zichzelf” De lustrumfeesten vinden plaats in het lustrumgebouw en op de binnenplaats. Hier wordt ruimte geboden aan 6 feestzalen, de ZME tweede conversatiezaal, meerdere restaurants en een uitgebreid terras. De aangrenzende grasvelden worden gebruikt voor het Reünistenweekend en voor de Lustrummusical. Daar wordt een podium gebouwd voor het Reünistenconcert, een amfitheater voor de musical en een grote cateringtent om iedereen te kunnen voorzien van een hapje en een drankje. Op en rondom het Lustrumterrein vinden tal van activiteiten plaats. Twee weken lang een onvergetelijk feest op de, in onze ogen, beste lustrumlocatie ooit.

Aanmelden Een druk bezocht en geslaagd Reünistenweekend is dit Lustrum een groot speerpunt. Het enige wat wij van u nodig hebben is een aanmelding op www.lustrumminerva.nl. Zonder aanmelding krijgt u geen toegang tot de kaartverkoop. Daarnaast worden er geen kaarten aan de deur verkocht. Bent u van plan om naar het Reünistenweekend te gaan en heb u zichzelf nog niet aangemeld? Doe dat dan zo snel mogelijk.

Hopende u op het Lustrumterrein te mogen ontvangen, verblijf ik, Met Lustrale groet, F.R. Lameijer Praeses Lustrumcommissie voor het 40ste Lustrum van Sociëteit ‘Minerva’.

VIRTUS NITOR 029


\200 JAAR MINERVA

Waarde Reünist(e), ‘ Te voren was er geene bepaalde Studenten-Sociëteit; de Leidsche burgers en de Studenten hadden er gezamenlijk eene bij Hogenstraten op de Breedestraat (waar nu juffrouw Charldorp woont). In 1814 is de eerste Studenten-Sociëteit Minerva opgerigt bij van den Heuvel in de twee Kolommen.’ Door bovenstaande tekst werden wij er afgelopen voorjaar op gewezen dat in de zomer van 2014 het 200-jarig bestaan van Sociëteit ‘Minerva’ wordt gevierd. Tijdens het twee-eeuwenfeest wordt er aandacht geschonken aan alle aspecten die Minerva rijk is: De Leden van de LSVM, alle Reünisten, ook die van het LSC en de VVSL. Echter ook alle gezelschappen, subverenigingen en subcommissies komen aan bod tijdens het 40ste Lustrum van Sociëteit ‘Minerva’. In de twee weken dat we het Lustrum vieren, richten wij onze aandacht in het eerste weekend op de Reünisten. De verantwoordelijkheid van de organisatie van het Reünistenweekend ligt bij een nieuwe functionaris binnen de Lustrumcommissie, namelijk de Vice-Praeses. Daarom zal ik u informeren over het Reünistenweekend tijdens het twee-eeuwenfeest. Het 40ste Lustrum wordt gevierd van 27 juni tot en met 11 juli 2014 op het Lustrumterrein aan de Ter Haar Kade. Het Reünistenweekend dat op zaterdag 28 en zondag 29 juni 2014 plaatsvindt, wordt ook gehouden op dit Lustrumterrein. Een uitgesproken kans om u van alle aspecten van het Lustrum mee te laten genieten. Programma Tijdens het Reünistenweekend is er een breed programma met veel verscheidene activiteiten die hieronder kort toegelicht worden. Graag wil ik u op het hart drukken dat het programma van het Reünistenweekend op dit moment nog onder voorbehoud is. Op zaterdag 28 juni wordt traditiegetrouw in de Pieterskerk het 40ste Lustrum officieel geopend. In de Pieterskerk komen verschillende sprekers aan bod en zijn er spetterende acts om het grote feest te openen. Graag benadruk ik dat deze opening alleen op uitnodiging toegankelijk is. Voor het LSC en de VVSL is er de mogelijkheid om op Sociëteit ‘Minerva’ aan de Breestraat onder het genot van een kopje koffie of thee de officiële opening live te volgen. Vervolgens worden alle Reünisten welkom geheten op de parkeerplaats bij Molen de Valk waar er een lunch voor u klaar staat. Tijdens deze lunch wordt al langzaam de Optocht opgesteld. De traditionele Optocht zal langs alle hoogtepunten van onze Sleutelstad komen, namelijk het Rapenburg met haar vele bezienswaardigheden. Vervolgens komen wij over de Breestraat langs de huidige Sociëteit. Uiteindelijk komen wij terecht bij het spetterende Lustrumterrein aan de Ter Haar Kade. - -

Mocht u als Reünist slecht ter been zijn, dan is er de mogelijkheid om per auto de optocht mee te maken. Dit kunt u doorgeven aan de Vice-Praeses. Heeft u in uw studententijd samen met uw vrienden van Minerva in een muziekband gespeeld? Zou u dit dan willen doorgeven aan de Vice-Praeses?

Aangekomen op de Ter Haar Kade, begint de borrel op het Lustrumterrein. Er is daar van alles te doen. Zo kunt u terecht bij de Terreincommissie voor een complete rondleiding over het Lustrumterrein, de vele verschillende zalen bezoeken, waaronder de ZME Tweede Conversatiezaal, de Lustrummusical ‘Cabaret’ bezoeken. Ook zijn er verschillende decorstukken uit Leiden naar het Terrein gehaald: zo kunt u bijvoorbeeld opnieuw uw handtekening in het Zweetkamertje zetten. Natuurlijk is het ook mogelijkom met uw Huis of Jaarclub te borrelen of te dineren op het Terrein. VIRTUS NITOR 030


Heeft u in een Minervahuis gewoond dat helaas al is opgeheven? Er is een mogelijkheid om op het Lustrumterrein met uw Huis te borrelen. Mocht u hier interesse in hebben, kunt u dat doorgeven aan de Vice-Praeses. ’s Avonds is er een divers scala aan artiesten die het twee-eeuwenfeest tot een spetterend festijn zullen maken. Om 21.00 uur zal in ieder geval een grootse act zijn om met alle Reünisten en Leden ons 200-jarig bestaan te vieren. Op zondag 29 juni ligt de nadruk op alle subverenigingen en gezelschappen die Minerva rijk is. Zo wordt er een Autorally georganiseerd die zowel voor Leden als Reünisten toegankelijk is. Verder krijgen subverenigingen en gezelschappen de kans om activiteiten te organiseren gedurende deze dag. Wilt u helpen om activiteiten voor uw subvereniging te organiseren? Dan horen wij dit graag. www.lustrumminerva.nl Gedurende de succesvolle Reünistenavonden in november hebben wij al een grote slag gemaakt met de aanmeldingen voor het tweeeeuwenfeest. Om dit Reünistenweekend tot een fantastisch succes te maken, hebben we uw hulp nodig. Bent u van plan om naar het Lustrum te komen in de zomer van 2014? Dan verwijzen wij u naar www.lustrumminerva.nl. Onder het kopje ‘Reünisten’ kunt u zich aanmelden voor het Reünistenweekend. Zonder deze aanmelding is het niet mogelijk om kaarten te kopen voor het twee-eeuwenfeest. Met deze aanmelding wordt u op de hoogte gehouden van het nieuws betreffende het 40ste Lustrum. De website biedt de mogelijkheid om uw Jaarclubgenoten, Huisgenoten en andere vrienden te wijzen op het twee-eeuwenfeest. Financiële Commissie Op de website kunt u verschillende manieren vinden hoe u bij kunt bijdragen aan de organisatie van het 40ste Lustrum. In deze moeilijke economische tijden is de hulp van u als Reünist erg welkom om het 40ste Lustrum te organiseren. De Financiële Commissie is hard bezig om het 40ste Lustrum tot een succes te maken. Zij bieden voor Reünisten ook vele mogelijkheden om een bijdrage te leveren aan het 40ste Lustrum. Een van deze mogelijkheden is de Corporate Gids. Zo kunt u op persoonlijke titel iets vertellen over het bedrijf waar u werkzaam in bent. Voor alle mogelijkheden verwijzen wij u graag naar www.lustrumminerva.nl. Mocht u nog andere ideeën hebben voor de Financiële Commissie, kunt u contact opnemen met fico@lustrumminerva.nl. Duidelijk is dat de organisatie van het Reünistenweekend een groot project is. Met uw hulp kan ik u verzekeren dat het twee-eeuwenfeest een fantastisch evenement wordt. Mocht u in wat voor vorm dan ook hulp kunnen bieden bij deze organisatie, dan vraag ik u om contact op te nemen met vice-praeses@lustrumminerva.nl De procedure van de kaartverkoop ontvangt u per e-mail omstreeks januari 2014. De zomereditie van de Virtus Nitor zal in het teken staan van het 40ste Lustrum. Het programma wordt er uitgebreid in besproken, net zoals andere informatie betreffende het twee-eeuwenfeest. Zet allen 28 en 29 juni 2014 in uw agenda en meld u aan op www.lustrumminerva.nl. Ik hoop u in groten getale te mogen ontvangen. Met Lustrale groet,

Rozemijn van der Ven Vice-Praeses Lustrumcommissie voor het 40ste Lustrum van Sociëteit ‘Minerva’

VIRTUS NITOR 031


\FOTOREPORTAGE

De Commissies voor het 40ste Lustrum van SociĂŤteit Minerva Het besef van de enorme omvang van dit Lustrum begint langzaamaan te dagen. De commissies die het Lustrum gaan dragen beginnen zich langzaam te vormen. Graag geven wij u kennis van de namen van de eerste vijf commissies.

De Lustrumcommissie Praeses

F.R. Lameijer

Vice-praeses

Rozemijn van der Ven

Ab-actis

Marloes van Loon

Quaestor I

O.P. Quist

Quaestor II

P.A.J. Kouijzer

Commissaris Extern

Celine Lemoine

Commissaris Intern

Kristel Dodde

Commissaris Terrein

R.E.J. van de Meer

VIRTUS NITOR 032


VIRTUS NITOR 033


\FOTOREPORTAGE

VIRTUS NITOR 034


De FinanciĂŤle Commissie: Praeses

C. van Gastel

Lynn van den Berg

M. Blom Hilde Dekker

A. van Gent

Vivianne van der Hauw

E. Schneider Charlotte Wijlhuizen

VIRTUS NITOR 035


\FOTOREPORTAGE

De Terreincommissie: Praeses J. Kahn Milou van Leest

M. van der Bas

Eva Snijder Leonie van Hoof P. Hamer Ellen Verouden D. Poppema Kim Plasmans M.Mulder Fokkedien Tummers B. Woltjes

VIRTUS NITOR 036


VIRTUS NITOR 037


\FOTOREPORTAGE

De Feestcommissie Praeses

Lilian Palliser

T. Bernard Sophie Lourens

F. VersĂŠlewel de Witt Hamer

F. in de Braekt

Noor van Ijzinga Veenstra

Maxime van der Donk

S. Kremer

VIRTUS NITOR 038


VIRTUS NITOR 039


\FOTOREPORTAGE

De Ski Commissie Praeses

Isabella van Leeuwaarden

C. Arke B. Custers Minke Frequin

R. van Middendorp

Paula Schriek

VIRTUS NITOR 040

Eline de Visser

Martijn van de Weerdt


VIRTUS NITOR 041


Natuurlijk laten reünisten zich bij deze bijzondere lustrumviering niet onbetuigd. Onze studententijd blijft toch de unieke periode waarin we – ieder op eigen manier – vriendschappen sloten die tot op vandaag een rol in ons leven spelen. Die vriendschap met elkaar vieren we regelmatig in kleine en besloten kring, maar natuurlijk uitbundig en massaal tijdens het komende Lustrum 2014. Een perfect moment dus voor reünisten om eens ‘goed uit te pakken’ met een cadeau. Maar wat moet dat zijn? Daarover heeft het Reünistenfonds intensief gesproken met de Bestuursgang van LSV Minerva. Volgens hen moet het cadeau “bijdragen aan de ambitie van de Vereniging om vooral een goede verstandhouding met de Universiteit en de stad Leiden te onderhouden.” En die kan altijd beter, antwoordden wij toen met enig gevoel voor understatement. Zo kwam de centrale vraag ter leestafel: is het mogelijk om – met elkaars hulp – de Leidse drie-eenheid Vereniging, Universiteit en Stad weer eens goed inhoudelijk en (niet te vergeten) humorvol op de kaart te zetten? Niet alleen om de noodzaak van een goede onderlinge verstandhouding te benadrukken, maar ook om te laten zien dat in Leiden wetenschap en persoonlijke ontwikkeling per definitie hand in hand gaan. En dat Vereniging, Universiteit en Stad daarin een centrale rol spelen.

VIRTUS NITOR 042

Zo is vanuit de Bestuursgang het idee voor het Lustrumcadeau en de Lustrumactie begonnen. En wij volgen en ondersteunen die actie graag. Een Lustrumactie waarvoor wij de komende maanden alle reünisten die u en wij maar kennen een financiële bijdrage willen vragen. Hoe gaat de Lustrumactie werken en wat moet u op dit moment weten? De bijdrage die wij reünisten vragen komt ter beschikking van het Minerva Scholarship Fund, het studiefonds van de Vereniging dat bijzondere en exclusieve projecten van studenten in binnen- en buitenland ondersteunt. Deze Stichting zal het gedoneerde geld voor de Lustrumactie gebruiken voor de unieke, terugkerende wetenschapsconferentie die wij onze Vereniging samen cadeau geven: de Minerva Big Challenge Lecture.


LUSTRUM/

MINERVA BIG CHALLENGE LECTURE De wereld staat voor grote uitdagingen zoals klimaatverandering en wereldwijde voedselproblemen. De Europese Unie verwacht van universiteiten dat zij wetenschappelijk onderzoek doen naar oplossingen hiervoor. Voor de Minerva Big Challenge Lecture wordt een topwetenschapper (Nobelprijswinnaar of field medalist) uitgenodigd, gekoppeld aan een vakgebied waarin de Universiteit Leiden toonaangevend is. De grote wetenschappelijke conferentie wordt in de praktijk ingevuld en georganiseerd door vertegenwoordigers (studenten en medewerkers) van de genoemde drie-eenheid Vereniging, Universiteit en Stad. Wij hopen – en verwachten – dat er ook onder reünisten belangstellenden zijn die graag aan de voorbereiding meewerken. Zo werken studenten én reünisten samen aan dit unieke project. Voor de Lustrumactie is een bankrekening geopend: Reünistenfonds Minerva inzake Lustrum

5 6 .4 9 . 0 6 . 9 4 8 U kunt nu al storten.

De eerste Minerva Big Challenge Lecture zal samenvallen met het Lustrum van de Universiteit in 2015. Het massaal toegestroomde publiek bestaat uit leden en reünisten van onze dan 201-jarige Vereniging, connecties van de Universiteit en de stad Leiden en een bescheiden vertegenwoordiging van de pers. Plaats van handeling is de Pieterskerk. Na afloop zal een spectaculair Vriendendiner plaatsvinden op Sociëteit Minerva, waar alle reünisten en andere genodigden van die dag van harte welkom zijn. Het zal een gedenkwaardige dag en avond worden! Binnenkort ontvangt u berichten via email, Facebook, LinkedIn, Snapchat en ouderwetse post over nadere invulling van het programma, het Comité van aanbeveling en niet te vergeten het rekeningnummer voor uw bijdrage aan het onvergetelijke, onvolprezen en nu al ongeëvenaarde Groot niet te vermijden Leidsche Reünisten Lustrumcadeau 2014. Met een hartelijke reünistengroet, Christiaan Baardman Voorzitter bestuur Reünistenfonds Minerva

VIRTUS NITOR 043


VVSL/

Twee eeuwen fees óók voor èles Zoals u allen weet zijn de VVSL en het LSC per 1 januari 1974 de LSV Minerva geworden. Onze VVSL vormt dus samen met het LSC een van de pijlers van de LSV Minerva, met naast zich de zelfstandige rechtspersoon Sociëteit Minerva. Het reünistenweekend op 28 en 29 juni 2014, tijdens het twee-eeuwenfeest, is er dus ook voor de reünisten van de VVSL. De vorig jaar opgerichte VVSL Adviescommissie is al enkele malen in overleg getreden met de h.t. Bestuursgang en de Lustrum Commissie om ervoor te zorgen dat de VVSL haar eigen plek krijgt binnen het twee-eeuwenfeest. In de VVSL Adviescommissie, onder voorzitterschap van Susanne Bins-van Waegeningh, zijn de jaren vanaf 1949 tot aan de fusie vertegenwoordigd. Hiermee is een zo breed mogelijk klankbord ontstaan, waaraan door de huidige bestuurders van Minerva veel waarde wordt gehecht. Velen van u hebben de oproep tot het lustrum en de mogelijkheid zich op te geven reeds per e-mail ontvangen. Maar niet alle e-mailadressen van oud-VVSL leden zijn bekend. Vandaar de oproep: • uw naam + adres + jaar van aankomst + e-mailadres te sturen aan reunisten@lsvminverva.nl • indien u geen e-mailadres bezit: uw naam + jaar van aankomst + postadres te sturen aan LSV Minerva, t.a.v. Kiki van Maanen (Commissaris Reünisten), Breestraat 50, 2311 CS Leiden, opdat u per post een uitnodiging kunt ontvangen. Minerva werkt zo groen en zuinig mogelijk, derhalve bij voorkeur per e-mail. Dit houdt uiteraard ook in dat naar de huidige maatstaven waarborgen zijn ingebouwd voor het behoud van uw privacy. In verband met het Minverva lustrum is in gemeenschappelijk overleg besloten de VVSL dies in januari 2014 niet te laten plaatsvinden (wat niet wegneemt dat de VVSL in januari 2015 zeker weer haar eigen 115e lustrum zal vieren). Hoort zegt het voort aan vriendinnen die mogelijk niet op de hoogte zijn van de komende feestelijkheden!

VIRTUS NITOR 044


Wil je een keer iets anders? Een combinatie van een mooie reis naar Zuid-Amerika en vrijwilligerswerk? Of een stage in het buitenland? De stichting El ManguarĂŠ biedt onderwijs en ontwikkeling aan kinderen de achterstandswijken van Iquitos, een Amazonestadmidden in het oerwoud van Noordoost Peru. Lijkt dit je wat? Check www.elmanguare.nlvoor meer informatie. Voor vragen kun je contact opnemen met onze coĂśrdinator stagiaires & vrijwilligers, Marie Yvonne van Waesberghe, 06 51 55 93 20


REUNISTENFONDS/

Het Reünistenfonds geeft, zoals u weet, financiële steun aan activiteiten van Minerva en haar subverenigingen en springt bij als Minerva noodzakelijke grote investeringen moet doen. Hiervoor wordt jaarlijks steeds tweederde van het nettoresultaat aangewend. Voor het jaar 2013-2014 is een bedrag van ruim € 170.000,- beschikbaar. Een overzicht van de projecten en gezelschappen die op steun van het Reünistenfonds kunnen rekenen. - Academische Commissie - Carrière Commissie - Ledenwerving en Contact Commissie - Externe betrekkingen - Junior-senior diners - Minerva Scholarship Fund - Internationalisering - Auditorenfonds - Aanvullend pensioen voor nabestaanden oud-personeel - Leningen voor nieuw telefoonsysteem - ICT-project - Zonnepanelen - Replica pokelkastje - Multimediagezelschap - KRSV Njord - Leidse Studs - Sempre Crescendo - Studenten Rugby Gezelschap - Leids Studenten Toneel (LST) - Leidse Studenten Mixed Lawn Tennis Vereniging - Leidsche Studenten Aeroclub & Aeronautisch Dispuut - Pin High - Pro Patria - Arena - Carroussel Corpsmuseum Ter gelegenheid van het lustrum wordt het Corpsmuseum geopend. Deze tentoonstelling is niet alleen voor leden, maar ook voor reünisten en externe geïnteresseerden interessant. Het Reünistenfonds draag € 5.000,- bij aan de totale begroting van € 30.000,- (onder andere inrichtingskosten). Minerva-app LSV Minerva heeft sinds kort een eigen smartphone-applicatie. Hiermee kan direct worden gecommuniceerd met de leden. De app bevat nu nog alleen namen en de jaaragenda, maar dit is pas het begin. Het Reünistenfonds draagt bij aan de nieuwe toepassingen en het onderhoudscontract met een bedrag van € 8.000,-.

VIRTUS NITOR 046


\REUNISTENFONDS

Faculteiten Ieder jaar blijkt weer dat eerstejaars moeite hebben met het halen van het vereiste aantal studiepunten voor het BSA (Bindend Studie Advies). Het collegium heeft het initiatief genomen van structurele begeleiding door ouderejaars. Hierbij is gekozen voor een onderverdeling in faculteiten. De ouderejaars zullen actief contact zoeken met eerstejaars om hen te helpen en te stimuleren bij hun studie. Er komen dassen, strikjes en een borrel om de start van de faculteiten te bekrachtigen. Het Reünistenfonds ondersteunt het initiatief met een bijdrage van € 1.500,-. Uitbreiding contribuanten Reünistenfonds Het aantal contribuanten van het Reünistenfonds is de laatste jaren teruggelopen. Dit is deels te wijten aan een adressenbestand dat niet goed op orde is: een groot aantal reünisten wordt niet bereikt. Het Reünistenfonds denkt met hulp van professionals het aantal contribuanten flink te kunnen uitbreiden; zij investeert hierin € 10.000,-. Minerva Music Machine In 2008-2009 is Minerva Music Machine opgericht als opvolging van de Lustrumband. De tienkoppige formatie treedt op verschillende podia op, zowel binnen als buiten Sociëteit. Afgelopen jaar is Minerva Music Machine uitgeroepen tot beste intercorporale band. Het Reünistenfonds draagt de band een warm hart toe en doneert € 750,- voor instrumenten en apparatuur.

Let op!: Door de Raadsvergadering is besloten dit jaar de contributie te verhogen. De jaarlijkse contributie is verhoogd naar een bedrag van minimaal € 30,-. Wanneer u lid voor het leven wilt worden kan dit met een eenmalig bedrag van € 450,-.

VIRTUS NITOR 047


VIRTUS NITOR 048


INTERVIEW/

door Marianne van Exel

SpiritualiteiT in de praktijk en in de REALITEIT “

Bezinning klinkt heel soft, maar dat is het niet. Het is soms keihard. Stilstaan bij je eigen gedrag, de manier waarop je met mensen omgaat, de keuzes die je maakt en de bijbehorende consequenties. Dat is behoorlijk confronterend”, vertelt ondernemer en coach Mariska Hulscher. Mariska (aankomstjaar 1984) gooide na twintig jaar tv-maken het roer rigoureus om. Ze schreef het coachingboek ‘Ja, ik wil’, is sinds acht jaar relatiecoach en richt zich met haar bedrijf Innerforce op coaching binnen organisaties.

VIRTUS NITOR 049


\INTERVIEW

“Ik was al jong gefascineerd door mensen en hoe ze met elkaar omgingen. Niet in de laatste plaats omdat je er zelf onderdeel van bent en ervaart wat gedrag van jezelf en anderen met jou en je omgeving doen. Hier vragen over stellen is een vorm van bezinnen. Waarom doet mijn vriendin zo onaardig tegen mij? Waarom word ik gepest, waarom laten mijn collega’s mij links liggen? Werkelijk bezinnen is je bewust worden van je eigen kracht en van daaruit kunnen handelen. Het gaat uit van het principe van totale eigen verantwoordelijkheid nemen en niet alleen als het je uitkomt. Dit heeft ook te maken met mijn opvoeding. Ik kom uit een ondernemersgezin waar iedereen zijn steentje moest bijdragen. Niet oordelen, maar eerst naar je zelf kijken. Wat kun jij doen aan de situatie?”

Relaties “Ik ben altijd gefascineerd geweest door relaties. We worden er gelukkig, maar soms ook heel ongelukkig van. Dat lijntje is heel dun. Het succes van onze relaties is zeer wezenlijk. Als je niet goed kunt opschieten met je collega’s, of je wordt op je werk niet voldoende gewaardeerd, dan kan dit je negatief beïnvloeden. Mensen ondersteunen in die knopen te ontwarren, vind ik het mooiste en uitdagendste wat er is. Mijn fascinatie is mede ontstaan door de ervaringen in mijn eigen leven.” Nadat Mariska in 1989 afstudeerde als jurist, werkte zij achtereenvolgens als marketing en salesmanager, als hoofdredacteur van het blad ‘Basta!’ en als eindredacteur bij ‘Radio 10 Gold Magazine’. Daarna werkte ze ruim twintig jaar voor verschillende televisiezenders. Haar leven nam een andere wending toen zij voor een jaarclubvakantie een filmcamera wilde huren. “Ik pakte de ‘Gouden Gids’ (dat deden we toen nog, niemand had een VIRTUS NITOR 050

mobiel!) en kwam in contact met Peter Rutting. Hij verhuurde geen camera’s aan particulieren, maar maakte wel een programma over belastingen met Catherine Keijl. Voor ik het wist, was ik aan het researchen en deed de redactie voor het programma ‘Belasting, stand van zaken’. Na twee weken ging ik samen met Peter naar RTL, waar Fons van Westerloo de scepter zwaaide. Hij vroeg me uit het niets of ik een screentest wilde doen. En de rest is geschiedenis.” Vanaf 1993 werkte Mariska als presentatrice/programmamaker bij diverse tv-kanalen en presenteerde verschillende programma’s . Van ‘Lijn 5’, ‘LookingGood’, ‘Hoera een kind’, ‘Mariska’ tot ‘Met grenzeloze ambitie’. Ik herinner me dat ik ‘Hoera, een kind’ (NCRV 1999-2000) heel bijzonder vond om te maken. Daar was ik zelf ook medeproducent van. Het ging over gezinnen met bijzondere kinderen, bijvoorbeeld een hoogbegaafd kind of een kind met kanker. Dat programma heeft heel veel indruk op me gemaakt, doordat gezinnen in heftige situaties zo positief in het leven kunnen staan.” Naast haar televisiecarrière schreef Mariska ook columns voor diverse dag- en weekbladen. Het ging haar voor de wind.

Het roer om Haar leven veranderde toen zij en haar echtgenoot Bert Hulscher in 2002, na negen jaar huwelijk, een punt zetten achter hun relatie. “Mijn leven stond op zijn kop. Ons huis moest worden verkocht, ik had geen idee waar ik zou gaan wonen en mijn tvcontract bij de NCRV was bijna afgelopen. Zo’n beetje alles wat vertrouwd en veilig voelde, verdween uit mijn leven”, schrijft Mariska in haar boek ‘Ja, ik wil’. Ze vertelt hierover: “De bezinning komt meestal op de minder mooie momenten. Dan moet je weer even over jezelf gaan nadenken. Gek genoeg komen die bezinningsvragen

nooit op als je in Ibiza met een cocktail in de zon ligt. Dan denk je nooit: ‘goh, goh, wat heb ik het zwaar’. Mensen gaan echt nadenken over zichzelf als ze in een lastig parket zitten. Gelukkig kreeg ik in die tijd een telefoontje van een uitvoerend producent van John de Mol Producties. Ze vroegen mij of ik een nieuw programma wilde presenteren: ‘LookinGood’, een metamorfoseprogramma. Het was een leuk en positief concept. Mensen kunnen soms zo slecht naar zichzelf kijken, en met relatief weinig hulp geef je hen een goed gevoel over zichzelf.”

Na een paar seizoenen ‘LookingGood’ begon het voor Mariska ‘een beetje te kriebelen’ en was ze eigenlijk toe aan ‘iets nieuws’. In haar boek schrijft ze: ‘Ik wilde boeken schrijven, workshops geven en mensen gaan coachen’. Op de vraag waarom ze op dat moment het roer niet omgooide, antwoordt Mariska: “Ik had een tv-programma, verdiende hartstikke goed en woonde in mijn eentje met twee kinderen. Ik vond het best een beetje eng om een andere richting op te gaan. Qua werk ga je dan niet in één keer denken ‘ik geef alles op’.” Maar het lot hielp een handje. Na vier seizoenen werd Mariska’s contract bij “LookingGood’ tot haar grote verbazing niet verlengd. “Ik kon denken ‘shit, ik ben ontslagen’, maar ik dacht ‘oké, nu is de tijd rijp en moet ik het roer gaan omgooien en aan de bak’. Het was een goed moment om een stukje angst los te laten, omdat ik niks meer te verliezen had.” In januari 2006 startte Mariska samen met trainer/coach Paul van de Velde het bedrijf Mariska Hulscher & Paul van der Velde Training en Coaching, waarna ze alleen verder ging.


INTERVIEW/

Ja, ik wil Een tweede moment van bezinning kwam toen zij besloot haar huwelijk met Ary Schouwenaar in 2006 na twee maanden te ontbinden. Mariska richtte zich hierna op ‘het terugvinden van zichzelf’. “Mijn bezinnings- en bewustwordingsperiode is toen wel in alle hevigheid losgebarsten. Ik wilde al een aantal jaar een boek schrijven, maar ik ondernam nooit stappen en wist ook niet zo goed waarover dat boek moest gaan. Een vriendin van mij zei ‘ik heb een leuke uitgever, ga daar nou eens een keer mee lunchen’. Met een paar punten op papier en onder het eten van een broodje was de komst van haar boek beklonken. “Ik was heel blij, maar toen dacht ik: ‘O, dan moet ik het ook nog gaan schrijven!’ Maar ik was er toen al zo mee bezig, dat het eigenlijk vanzelf ging en ik het binnen een jaar geschreven heb.” ‘Ja, ik wil’ kwam uit in 2009. In het boek heeft Mariska aan de hand van voorbeelden uit haar eigen leven geschreven over bezinning en over het bewust worden van jezelf en de keuzes die je maakt in het leven. Ze vond het opschrijven van de worstelingen met zichzelf niet moeilijk, maar het delen van die anekdotes met het publiek wel. Waarom ze dan toch juist die voorbeelden gebruikte? “Ik heb bewust gekozen om mijn eigen ervaringen te gebruiken. Ik had altijd het imago van: ‘nou nou, die bijdehante, slimme, tuut tuut tuut-mevrouw, die nergens bang voor is’. Maar iedereen heeft een andere kant. Ik ben dit boek gaan schrijven voor mijn eigen proces en ik vond dat dit het meest krachtige middel was: door aan de hand van voorbeelden uit mijn eigen leven een boodschap te brengen. In mijn werk als coach doe ik het ook, ‘lekker mezelf op de hak nemen’. Het voorbeeld maakt zoveel duidelijk, anders heb je gewoon een

theorieverhaal. Dat vind ik ook belangrijk met bezinnen. Het moet niet hoog boven ons op een blauw wolkje zweven. Mensen moeten het dicht bij hun realiteit kunnen halen. Het moet passen in het dagelijks leven, anders hebben mensen een excuus om het niet te doen. Spiritualiteit in de praktijk en in de realiteit.

Innerforce Als Mariska terugkijkt op haar carrière, ziet zij een rode draad: “Het steentje bijdragen aan de blijheid van mensen is wat ik erg leuk vind. Ik heb een bepaalde weg gevonden in mijn werk waarbij ik in verschillende vormen altijd probeer om dat te realiseren.” De gloednieuwe website van Mariska is sinds oktober online. “Met Innerforce richt ik me ook op het bedrijfsleven.

“Ik had altijd het imag0 van die bijdehante, slimme, tuut tuut tuut -mevrouw” Via op maat gemaakte workshops, talkshows en (team)coaching probeer ik op een creatieve, confronterende maar vooral ook hele leuke manier mensen te ondersteunen in hun persoonlijke ontwikkeling. Met concrete doelen, waardoor succes meetbaar en voelbaar is.” In de toekomst wil Mariska zich blijven ontwikkelen. Ze zou nog graag een radioprogramma willen maken dat iets te maken heeft met relaties, én een fysieke uitdaging aangaan zoals het Kanaal overzwemmen. Of ze ooit nog terug wil komen op de televisie? “Ik zal nooit aan tv-spelletjes deelnemen, maar ik kan nog wel eens ‘ja’ zeggen tegen iets dat past bij mij missie.”

VIRTUS NITOR 051


\INTERVIEW

VIRTUS NITOR 052


door Marianne van Exel fotografie privĂŠcollectie

INTERVIEW/

12 jaar in stilte Met haar iPhone in de hand, blonde haren, warme lach en roze truitje zit Miek Pot te wachten in een cafĂŠ in de binnenstad van Utrecht. Het is moeilijk om voor te stellen dat deze moderne vrouw na haar studententijd een klooster in trok, waar zij twaalf jaar een kluizenaarsbestaan leidde. Ze schrijft nu boeken en is een spirituele trendwatcher. Maar hoe kwam het dat Miek zocht naar de afzondering, en waarom wierp ze haar nonnenkleed weer af?

VIRTUS NITOR 053


\INTERVIEW

Miek Pot groeide op in Eindhoven, in een gezin met een liberaal katholieke achtergrond. “Ik vond dat hele kerkmilieu toen ik jong was zó grijzig en ik heb er toen ook nóóit over nagedacht om óóit het klooster in te gaan.” Na haar middelbare schooltijd ging Miek geschiedenis studeren in Leiden en vond een kamer op de Witte Rozenstraat met zes medestudentes. Ze genoot met volle teugen van het Leidse studentenleven, bezocht Hifi, dronk koffie bij Barrera en filosofeerde lange avonden over het leven met vriendinnen en een glas wijn. “Ik had een heel gezellig huis en ik zat ook altijd in het fusiehok.” Studeren in het klooster Aan het einde van haar eerste jaar moest Miek een hertentamen doen, omdat ze naar eigen zeggen ‘helemaal niks deed’. Ze vermoedde dat ze haar tentamen niet haalde als ze studeerde in de rumoerige omgeving van haar gezellige studentenhuis. Een vriendin maakte haar attent op de mogelijkheid om een korte periode in een gastenhuis van een klooster te studeren. Dus Miek pakte het telefoonboek en vond een klooster in Brabant waar ze zich een paar weken stortte op haar tentamenstof. “Er was natuurlijk nog geen smartphone of internet. Door de stilte, en omdat ik helemaal op mezelf was teruggeworpen, heb ik toen een soort verlichtingservaring gehad. Ik was geraakt in die stilte en dacht: ik wil daar naar op zoek.” Spruitjeslucht in Nederland Sommigen mensen maken een zeereis van een jaar of lopen naar Santiago de Compostella. Voor Miek was die stilte in het klooster een soortgelijke ervaring, maar dan misschien nog intenser. “Ik ben eigenlijk in een soort bezinningsfase terechtgekomen waar veel mensen zich normaal gesproken pas op latere leeftijd op richten: de ‘wat nu’?” Miek besloot om na haar afstuderen het klooster in te gaan, op zoek naar de stilte. Toen ze dit aan haar familie en vrienden vertelde, was dat voor velen een enorme bommelding. “Sommigen uit mijn jaarclub vonden het wel moeilijk en dachten dat ik een klap van de molen had gekregen. Dat was niet leuk. Mijn moeder VIRTUS NITOR 054

kon er wel mee leven, maar ook mijn broer en mijn vader hadden het er zwaar mee.” Toch zette Miek door en ging op zoek naar een klooster dat bij haar paste. “In Nederland hangt de spruitjeslucht in de kloosters. Je hebt van die ordes met een intensief gemeenschapsleven en ik dacht: ‘alles samen doen, vreselijk!’ Ik zocht naar een individualistisch klooster en kwam in aanraking met een Kartuizer kluizenaarsklooster op prachtige plekken in België en Frankrijk. Je leefde een week in stilte en had meestal maar één keer per week een gesprek met de moeder-overste.” Non-verbaal communiceren In het klooster was een sterke hiërarchie. “Ik moest daar wel aan wennen. Toen op een vraag van mij de zusters die hoger in de hiërarchie stonden antwoordden: ‘daar hoor je nog wel van’, werd ik zo boos dat ik de telefoon van de muur trok. Als jij bijvoorbeeld met emoties zit dan praat je daar misschien over met een vriendin. Maar dat konden wij niet. Ik heb ook weleens gedacht ‘ik pak mijn koffer en ben weg’, maar na een dag zakte die emotie weer en dacht ik ‘waar maak ik me druk om’. Ik had nu eenmaal die beslissing genomen en dan is er ook geen weg meer terug. Wat ik wel miste was de vriendschap. Gewoon tot ’s nachts drie uur met een paar vriendinnen, een glas wijn en melancholische muziek over het leven filosoferen. Dat vond ik écht goud en heb ik heel erg gemist.” Maar ondanks moeilijke momenten, kijkt Miek met enthousiasme terug op die periode. “Ik heb mijn tijd in het klooster allesbehalve saai gevonden en ik heb hele boeiende dingen meegemaakt. Ook al praat je niet echt met elkaar, je vindt altijd manieren om in de stilte nonverbaal met elkaar te communiceren. Het is gewoon een mensenwereld, anders hou je het ook geen twaalf jaar vol.” De cabrio in de Ardennen Nadat ze jaren in Zuid-Frankrijk woonde, werd Miek teruggezonden naar België. De Belgische koning Boudewijn wilde een klooster stichten op zijn koninklijk domein dat hij na zijn dood in 1993 bij testament had vermaakt aan het bisdom Limburg

(B). Miek was samen met twee andere zusters verantwoordelijk voor het project. Zo kwam ze zelfs op de lunch bij koningin Fabiola. Ze reed in die tijd vaak in een klein autootje door de Ardennen naar het project in Vlaanderen toe. “Dat is een gebied waar heel veel Nederlanders wonen vanwege de lage belastingen. Als non reed ik dan gekleed in mijn nonnenpak van dikke stof in een prutsautootje. Als het mooi weer was, werd ik ingehaald door cabrio’s met daarin mensen met wapperende haren. Toen dacht ik: ‘dat wil ik ook nog een keer, een cabrio’. ” Op de vraag of ze uiteindelijk een cabrio heeft gekocht, antwoordt Miek: “Ja zeker, een Peugeot”.

“Toen ik uit het klooster kwam, beleefde ik een soort tweede pubertijd” Door het project kwam ze vanuit een kluizenaarsleven ineens in de schijnwerpers te staan. Ze werd zelfs in tv-programma’s uitgenodigd om over het project te vertellen. Dat was de eerste stap voor Miek naar haar uittreden. “Omdat ik ineens in contact kwam met de buitenwereld kreeg ik een heel diep besef dat ik er weer weg moest om verder te gaan met mijn leven.” Het duurde hierna nog vijf jaar waarin ze alles op een goede manier probeerde af te ronden. Uiteindelijk kreeg ze wat geld mee van de moeder-overste en trad ze uit. Het nonnenkleed liet ze in België achter. De zuster van de computer Na haar uittreden vond ze haar weg weer in de maatschappij. “Ik ben naar de boerderij van mijn broer gegaan waar ik een maand heb gezeten, waarna ik een tijdje in Maastricht woonde en gewerkt heb in het onderwijs.” Uiteindelijk besloot ze in België te gaan wonen, omdat het Nederland dat ze had achtergelaten niet meer bestond. In twaalf jaar tijd was er veel veranderd. “Toen ik uit het klooster kwam, beleefde ik een soort tweede pubertijd.


INTERVIEW/

Ik ben op jonge leeftijd begonnen aan de bezinningsvragen, maar besef mij dat ik ook wat heb overgeslagen, zoals bijvoorbeeld relaties. Daten is makkelijker als je 25 bent dan als je 53 bent. Ik ga misschien een omgekeerde richting op in vergelijking tot anderen. Dat is een beetje maf, maar heel boeiend.” Daarnaast kwam Miek terecht in een wereld die zich ook op technologisch gebied ontwikkeld had. Zo was de opkomst van het internet niet door de kloostermuren heen gedrongen. “We hadden destijds wel een computer”, vertelt Miek, “een oude Apple en ik had een dikke gebruiksaanwijzing in het Frans. Ik heb het mezelf aangeleerd. De andere zusters mochten niet op de computer en konden er ook niks mee.” Het leverde haar de naam ‘de zuster van de computer’ op. Toen ze uit was getreden, stortte ze zich

dan ook meteen op het internet. Ze vindt het ‘een heerlijk medium’. “Ik lees zelfs de krant op de tablet, ben actief op Facebook en heb mijn eigen website.” Verbinden van de moderne tijd en traditie Vanaf 2005 stopte ze met lesgeven en stortte zich op het geven van contemplaties, ook wel retraites genoemd. “Ik was ooit in een centrum in Zwitserland geweest voor een retraite en daar kenden ze mijn achtergrond. Toen vroegen ze me: ‘waarom kom jij hier geen contemplaties geven?’. Dat heb ik toen gedaan, omdat ik mijn ervaring op die manier kon delen met anderen.” Het was meteen een doorslaand succes. “Toen ben ik in 2005 voor mezelf begonnen en in 2007 kwam mijn eerste boek uit ‘Naar het hart van mijn ziel, Twaalf jaar in een kluizenaarsklooster’.”

Inmiddels heeft Miek vier boeken geschreven (de vijfde is onderweg) en geeft ze fulltime contemplaties via haar eigen praktijk. “Zoals ik mijn leven nu leid is dankzij die twaalf jaar in het klooster. Ik denk dat het leven een spirituele dimensie heeft, maar dat de oude taal van de kerk mensen niet meer aanspreekt. Mijn grote drive is contemplatie en het zoeken naar een nieuwe taal om de moderne tijd en de traditie te verbinden: het zoeken naar de stilte en die diepere laag, noem het God. Het is mijn grote wens dat meer mensen dat mogen ontdekken.”

VIRTUS NITOR 055


\BESTUURSGANG

VIRTUS NITOR 056


VIRTUS NITOR 057


\INTERVIEW

Er was eens een rechtenstudent die storyteller werd En hij leefde nog lang en gelukkig

Hij spreekt keurig ABN en draagt een bril die aan Youp van ’t Hek doet denken. Michael Driebeek van der Ven (aankomstjaar 1988) zou zomaar dokter of advocaat kunnen zijn. En inderdaad, ooit koos hij voor de studie rechten, maar die maakte hij nooit af. In plaats van advocaat werd hij storyteller. U leest het goed. Michael verdient zijn brood met het vertellen van verhalen. Met volwassen worden had Michael niet zo´n haast. Pas op zijn twintigste ging hij studeren en wat dan, dat maakte hem niet zoveel uit. “Ik vind alles wel interessant,” vertelt hij. “Een studie kiezen vond ik dan ook lastig. Omdat ik zoveel mogelijk opties open wilde houden, koos ik voor rechten. Ik dacht er verder niet te veel over na.” Studeren op zich vond hij leuk. Michael: “Net als op school accepteerde ik dat het ene vak nu eenmaal leuker was dan het andere. Veel moeite kostte het me niet en het studentenleven beviel me goed. “Tijdens zijn studie zat hij bij het Leidsch Studenten Tooneel en werkte hij mee aan de lustrummusical ‘Anatevka’. Zo kabbelden de jaren voorbij, tot langzaam maar zeker de eindstreep van zijn studie in zicht kwam. Volwassene spelen “Tegen het einde van die studie had ik mijzelf leren kennen. Ik realiseerde me dat ik bijna moest gaan werken en probeerde me daar een voorstelling van te maken. Ik dacht: dan sta ik vroeg op, trek ik een pak aan en ga naar een groot gebouw… En dan?” Om zich een beeld te kunnen vormen, sprak Michael met vrienden die al werkzaam waren als jurist. “Hen horen vertellen wat ze deden vond ik heel leuk, maar mijzelf in hun positie voorstellen, dat lukte me niet. Toen begon ik na te denken: wat wil ik nou eigenlijk?” Hoe meer hij met mensen sprak over de toekomst, hoe meer hij ontdekte dat hij creativiteit kwijt wilde kunnen in zijn werk. De reclamewereld leek beter bij hem te passen dan de advocatuur en uiteindelijk rolde hij in een marketingfunctie. Michael: “Die baan ging prima. Ik combineerde mijn beeld van ‘werken = kantoor + pak’ met een vleugje creativiteit. En daar stond ik dan, net als al die andere mensen, met een koffertje in de hand op de trein te wachten. Doodnormaal, maar iets klopte niet. Ik dacht: ik ben de rol van volwassene aan het spelen. Met die baan in de marketing had ik eigenlijk vis noch vlees gekozen.” Tot bezinning Twee nare gebeurtenissen in zijn directe omgeving zetten hem aan tot actie. “Een goede vriendin van me had alles op orde: een leuke

VIRTUS NITOR 058


INTERVIEW/

door Eveline Praal fotografie privécollectie

vriend, een prachtig huis, een geweldige baan en uitnodigingen voor de juiste feestjes. Totdat haar vriend wegviel; toen had ze ineens helemaal niets meer. Rond die periode deed iemand in mijn directe omgeving een zelfmoordpoging. Door deze twee gebeurtenissen realiseerde ik me dat je leven van de ene op de andere dag totaal anders kan zijn. Ik dacht: wat kan er nou niet uit je handen geslagen worden? Het antwoord wist ik meteen: je passie.” Wat zijn passie was, dat wist Michael eigenlijk al van kinds af aan: toneel. Als klein jongetje maakte hij al een eigen podium op het kippenhok, vanwaar hij de kippen – en soms wat buurtkinderen – trakteerde op voorstellingen. Toneel was altijd een rol in zijn leven blijven spelen, maar hij had het nooit als meer dan een hobby beschouwd. Tot het moment waarop hij besloot zijn hart te volgen. “Vanaf dat moment ging het heel snel. Ik schreef me in voor de Toneelschool in Den Haag, deed auditie en werd aangenomen. Alle twijfel was verdwenen.” Reacties De ouders van Driebeek van der Ven waren trots en blij dat hun zoon voor zijn geluk koos. “Hèhè, eindelijk!’ zeiden ze toen ik ze vertelde dat ik voor de Toneelschool had gekozen. Ook mijn vrienden waren positief over mijn beslissing. Die rechtenstudie heb ik nooit afgemaakt. Waarom zou ik? Ik had geen tijd te verliezen! Hoe waar dat was, werd op een wrange manier duidelijk: drie maanden na mijn beslissing overleed plotseling mijn moeder. Ik ben ongelooflijk blij dat ik niet meer heb getalmd, zodat ze nog heeft kunnen zien hoe gelukkig ik met mijn keuze was. Tot mijn verbazing zeiden veel mensen: “Jij doet precies wat ik niet durf.” Kennelijk zijn er veel mensen die ergens in zitten waar ze niet horen, maar ze zijn te bang om eruit te stappen. Het is ook niet makkelijk om, als je al een heleboel hebt opgebouwd, de berg weer helemaal af te lopen en te zeggen: ‘Ik ga een andere berg zoeken.’ Toch zou ik iedereen willen aanraden om een manier te vinden om te veranderen.” Zonder schmink Op de toneelschool ontmoette Michael Caja, met wie hij direct een bijzondere band had. “In haar vond ik mijn partner-in-art, een gelijkgestemde ziel met wie ik perfect kon samenwerken. Na ons afstuderen aan de Toneelschool zijn we samen voorstellingen gaan maken. Acht jaar na ons afstuderen kwamen we terecht bij de voorstelling ‘A Christmas Carol’ van Dickens. Die voorstelling bestond uit één man, die een verhaal vertelde. Anderhalf uur lang bleef hij boeien, en dat zonder schmink of decor. Caja en ik keken elkaar aan: dit willen wij ook! Die man bleek Ashley Ramsden te zijn, de directeur van de International School of Storytelling. Dat die school bestond, wist ik voorheen niet eens, maar dat ik erheen moest, was overduidelijk.”

De kracht van verhalen Inmiddels is Michael afgestudeerd aan de School of Storytelling en mag hij zich Master Storyteller noemen. Bij de vraag wat storytelling nu precies inhoudt, steekt hij enthousiast van wal. “Verhalen kunnen drie verschillende doeleinden hebben: ik kan verhalen vertellen ter vermaak, maar ook om anderen iets te leren of te genezen. Verhalen ter vermaak kennen we allemaal. Educatieve verhalen vertel ik bijvoorbeeld aan kinderen van de lagere school. In het Haagse stadhuis behandel ik stadsbestuur en democratie. Door essentiële waarden in verhaalvorm te gieten, blijven ze uitstekend hangen in het brein van het kind. We geven ook lessen op middelbare scholen, vooral over sociale omgangsvormen. ‘Sociaal flirten’ noemen we dat. Mensen genezen met verhalen is een andere, heel dankbare, vorm van storytelling. Je kunt met verhalen vaak dichter bij iemand komen dan gewoonlijk. Zo ook bij iemand die ziek is of een trauma heeft. Het vertellen van verhalen kan iemand helpen om zijn eigen verhaal te vertellen, dat tot die tijd nog vast zat.”

“Ik dacht: wat kan er nou niet uit je handen geslagen worden?” Honderd procent “Bedrijven kunnen Caja en mij ook inhuren. Een leuk verhaal op een teamuitje is bijvoorbeeld een mogelijkheid, maar ook als er spanningen zijn kan ik helpen. Ik ga dan heel gericht met een opdrachtgever in gesprek, om precies te bepalen welke kernwaarden ik in mijn verhaal moet stoppen om resultaat te bereiken. Aan het begin van zo´n sessie is er dan vaak een hele hoop scepsis, maar zodra het verhaal begint te lopen, zie ik mijn publiek onderuitzakken en ontspannen. Dat moment, waarop het schild wegvalt en de woorden binnendringen, is fantastisch. Daar geniet ik echt van. Het mooie van mijn beroep is dat ik het verhaal, omdat ik het me helemaal eigen heb gemaakt, direct kan aanpassen aan de reacties van mijn publiek. Dat is voor mij de ultieme vrijheid. Als storyteller speel ik geen rol, maar ben ik honderd procent mijzelf.”

Meer informatie over Michael? Kijk op www.michaelandcaja.com Meer informatie over storytelling? Kijk op www.schoolofstorytelling.com

VIRTUS NITOR 059


Weg met stress. Door de financiĂŤle crisis, te veel werk, pubers in huis, de kosten van studerende kinderen kunt u stress opbouwen. Laat het niet structureel worden. Kies nu voor het wetenschappelijk gevalideerde HeartMath Stress Reductie Programma.

www.heartmathbenelux.com


Niet bezinnen, gewoon beginnen Drie Leidse ondernemers binnen één familie, die graag maatschappelijk betrokken zijn: Mikkel Hofstee, Femke Hofstee-van der Meulen en Martijn van der Meulen begonnen ruim tien jaar geleden met ieder hun eigen bedrijf. Komt elke ondernemer op een bepaald punt in aanraking met bezinning en hoe putten deze ondernemers daar kracht uit? Mikkel Hofstee begon in 1988 met zijn studie

Martijn van der Meulen, de jongere broer van

met detentie. Als lid van de raad van toezicht van

bestuurs-kunde, was president van de commis-

Femke, kwam in 1992 aan in Leiden. Tijdens zijn studie

een Engelse beruchte mannen gevangenis maakte

sie in 1990-1991 en startte na zijn studententijd in

rechten en naast een intensieve studententijd, begon

ze van dichtbij mee hoe het is om als buitenlander

Leiden bij ABN AMRO. Hij werkte daar zeven jaar,

hij al een eigen pakkenbedrijfje. In 2003 startte hij

vast te zitten. Terug in Nederland startte ze Prison

waarvan vijf in Londen. De scriptie van zijn zwager

met een studie-genoot Norbert Chevalier TIG (This

Watch met zowel opdrachten uit Nederland als het

Pepijn van der Meulen was de aanleiding om sa-

is Golf) Sports, een sportmarketingbureau, dat al

buitenland. Omdat het onderwerp van buitenland-

men met hem Lifeguard op te richten, een bedrijf

in het begin werd versterkt door de derde partner

ers in gevangenissen haar niet losliet, initieerde ze

dat zich bezighoudt met preventie in de bedrijfsge-

Niels Markensteijn (tevens Leidse reünist), en in-

een Europees project waarbij werd aangetoond dat

zondheidzorg. Inmiddels heeft het bedrijf meer dan

middels is uitgegroeid tot een multi-sportbedrijf

buitenlandse gedetineerden een vergeten groep

dertig werknemers en bestaat het nu bijna twaalf

. Ze organiseren grootschalige sportevenementen

zijn, terwijl in de EU meer een flink aantal niet in

jaar. In 2013 werd Lifeguard genomineerd voor de

zoals KLM Open, WK Hockey, WK Beachvollybal

eigen land zit. De gevangenen weten vaak niet wat

FD Gazellen en het behoort tot de snelst groeiende

en WK Roeien. Het doel van TIG Sports: grote groepen

de regels zijn en hoe de procedures lopen, ze spreken

bedrijven in Nederland.

bereiken en hen enthousiasmeren voor sport, met

de taal niet en zijn vaak verstoten van contact. In

een verbetering van de gezondheid in Ne-derland

tegenstelling tot andere landen besteedt Nederland

Naast Lifeguard is Mikkel Hofstee samen met

als gevolg. En natuurlijk de ambitie om ooit de

wél aandacht aan landgenoten die in het buitenland

reünist Marc ter Haar initiatiefnemer van de Am-

Olympische Spelen te mogen organiseren.

zitten. Naast een uitgebreid netwerk van ambassades zijn in vijftig landen 350 vrijwilligers actief

sterdam City Swim. Dit initiatief ontstond drie jaar geleden voor Weert Jan Weerts, een reünist met

Femke Hofstee-van der Meulen, zus van Martijn en

die iedere zes weken Nederlandse gedetineerden

ALS. Na de eerste gesponsorde Swim in de Bos-

getrouwd met Mikkel, studeerde in Leiden geschie-

bezoeken. Over dit onderwerp hoop ze volgend jaar

porus in Istanbul met veertien man is het inmiddels

denis, zat in 1994-1995 in de eerste Bestuursgang

te promoveren.

uitgegroeid tot een enorm jaarlijks evenement.

en behaalde een postdoctoraal in internationaal

Hoewel het volledig los staat van Lifeguard heeft

recht. In Straatsburg studeerde ze Europees recht

het natuurlijk wel raakvlakken: de stimulering van

en mensenrechten, werkte bij de Europese Com-

beweging om Nederland gezonder te maken.

missie en het Europees Parlement. In Londen werkte ze voor een expert op het gebied van gevangenissen in de House of Lords, en kwam zo in aanraking

VIRTUS NITOR 062


door Florentine Haverkamp fotografie privécollectie

Mikkel Hofstee richtte in 2002 Lifeguard op, een bedrijf dat zich inzet voor preventie in de bedrijfsgezondheidzorg. Hij adviseert zijn opdrachtgevers over het gezonder en vitaler maken van hun werknemers. Als daar in een werkomgeving aandacht aan wordt besteed, presteren werknemers aantoonbaar beter, aldus Hofstee. “De werkwijze van Lifeguard is gebaseerd op de principes van de topsport. Om goed te presteren moet je, net zoals in de topsport het verschil niet alleen fysiek maar ook mentaal en emotioneel maken.” Femke Hofstee-van der Meulen, de zus van Martijn en getrouwd met Mikkel, richtte in 2002 Prison Watch op. Ze adviseert in het buitenland toezichthouders van gevangenissen en is daarnaast inspecteur bij de Inspectie Veiligheid en Justitie. Binnen deze inspectie houdt ze zich onder andere bezig met vreemdelingenbewaring en leidde ze het onderzoek naar het overlijden van de Russische activist Alexander Dolmatov. Volgend jaar hoopt ze te promoveren op een onderzoek over Nederlanders in buitenlandse detentie en de begeleiding die ze vanuit Nederland krijgen. Martijn van der Meulen startte net zoals zijn zus en zwager ook een eigen bedrijf. Martijn: “Tijdens mijn studie rechten had ik samen met een clubgenoot al een goedlopend pakkenbedrijfje, gerund vanuit de studentenkamer. In die tijd gebeurde het in Leiden zelden dat je naast je studie ging ondernemen. Na mijn studie heb ik bij een internationaal bedrijf in de telecommunicatie het sales vak mogen leren. In 2002 begon ik voor mezelf met This is golf, samen met een studiegenoot Norbert Chevalier (tevens reünist uit Leiden). Ons doel was aan het grote publiek laten zien dat golf geen elitesport is, maar juist toegankelijk en voor iedereen. We groeiden snel, met name doordat we een pitch voor het grootste golftoernooi in Nederland wonnen: het KLM Open. De media viel daar wel over, dat twee onervaren jongens zo’n groot evenement gingen organiseren, maar inmiddels zijn we met 26 man en houden we ons ook bezig met andere sporten, die energiek en olympisch zijn zoals beachvolleybal en shorttrack.” Wilden jullie altijd al ondernemer worden? “Dat zit blijkbaar echt in de familie, onze beide grootvaders zijn ook ondernemers geweest”, zeggen Martijn en Femke. “Toen ik nog studeerde wilde ik wel CEO van een groot bedrijf worden”, zegt Mikkel lachend. “Maar toen ik zeven jaar voor ABN AMRO werkte, en ik de scriptie van mijn zwager Pepijn van der Meulen las bedacht ik met hem Lifeguard op te richten. De drang naar vrijheid of onafhankelijkheid, het ‘master of your own destiny’ idee sluimerde misschien altijd al wel. Dat is natuurlijk een naïef idee, want ook als ondernemer moet je nederig zijn, heb je gedoe, ben je bijna gevangene van je eigen bedrijf. Maar naïviteit is ook goed, want anders begin je er niet aan. Niet te veel bezinnen, ook gewoon doen.” Martijn: “Wij zijn het ook gewoon gaan doen, ik vind het prettig om zelf te kunnen bepalen welke kant je opgaat.” Mikkel: “In Leiden conformeer je je aan een groot aantal dingen, je past je aan en stroomt dóór in de corporate wereld. Nu zie ik

juist om me heen dat enorm veel mensen uit Leiden een drive hebben om het zelf te doen. Ze hebben veel gezien, weten hoe dingen werken, kennen de groepsdynamiek maar willen iets buiten die gebaande paden waar maken. Echt een groot deel van mijn vrienden uit Leiden zijn ondernemer geworden. Femke: “Je moet ook wel een beetje durven, maar als je de stap eenmaal hebt gezet zie je opportunity’s, alle mogelijkheden liggen open. De drempel is best hoog, je moet je voor tweehonderd procent inzetten. Ik denk dat we allemaal nog nooit zo hard hebben gewerkt als nu.” Mikkel: “En op een gegeven moment word je zelf ook een radartje in het geheel, je moet zelf ook misbaar kunnen worden. Een goede ondernemer laat het toe dat in sommige dingen je werknemers veel beter of gepassioneerder zijn dan jezelf. Als ik dat soms zie denk ik: ‘goh, lachen zeg.’ Daar ben ik wel trots op. Het is belangrijk dat je kan loslaten en dat je goede mensen kan aantrekken.”

“master of your own destiny” Is Leiden een goede leerschool voor ondernemers? Mikkel: “Ik denk dat Leiden een hele goede voorbereiding is voor ondernemers: je leert van alles een beetje, je ontwikkelt je emotionele intelligentie. Dat zijn elementen die belangrijk zijn om goed zaken te kunnen doen. Ook bouw je een groot netwerk op. Een behoorlijk aantal bedrijven zijn vanuit Leiden opgezet.” Femke: “Huidige studenten mogen ook best meer geënthousiasmeerd worden voor het ondernemerschap. In Amsterdam doen ze dat goed vind ik. Daar heb je bijvoorbeeld een ‘Gouden Gids’ van bedrijven die Amsterdamse (corpsleden) hebben opgestart zodat je eenvoudig met hen in contact kan komen.” Speelt bezinning voor jullie een belangrijke rol? Femke: “We hebben het veel over ons werk met elkaar. Ook om te evalueren of dat wat je doet, je nog steeds belangrijk vindt. Martijn: “Onze ouders namen ons, toen we een jaar of zestien waren, mee naar een meditatiecursus van twee weekenden. Meditatie is goed voor je gezondheid en helpt je met visualisatie en concentratie. Op zo’n moment zie je in dat je tot veel meer in staat bent dan dat je eerst dacht. Ik maak daar nog steeds gebruik van en ga wel eens op yoga retraite. Het helpt me te groeien, voor mezelf ruimte te scheppen, bewuste en betere keuzes te maken en beslissingen te nemen. Mijn ego op de juiste plek te zetten. Zulke bezinningsmomenten zijn voor mij echt belangrijk.” Mikkel: “Wat wordt er ook al weer altijd gezegd? Iedereen zou een half uur er dag moeten mediteren, behalve als je heel druk bent, dan is een vol uur nodig. Femke: “Het belangrijkste is denk ik dat hetgeen waar je mee bezig bent onderdeel uitmaakt van je eigen ‘rode draad’.”

VIRTUS NITOR 063


\FOTO’S

VIRTUS NITOR 064


FOTO’S/

VIRTUS NITOR 065


\JAARFOTO

VIRTUS NITOR 066


VIRTUS NITOR 067


\PLAQUETE

Herstel VVSL plaquette aan Rapenburg 65

door Pier Terwen (Stichting Archief Leids Studentenleven)

Bijdragen tot het herstel kunnen worden gestort op bankrekening. 575147 ten name van Stichting Reünistenfonds te leiden, onder vermelding: bijdrage herstel plaquette.

Vele van de oud-èles van de VVSL zullen met dierbare en trotse gevoelens terugdenken aan de plaatsing van de bronzen plaquette in 1990 in de gevel van het voormalige Verenigingsgebouw voor de VVSL aan het Rapenburg te Leiden. Toen vierde de VVSL haar achttiende lustrum en voor die gelegenheid was besloten tot het laten vervaardigen van een gedenkplaquette. Om de opdracht voor te bereiden werd een commissie ingesteld, de Stichting Gevelsteen VVSL, waarvan de leden uiteraard oud-èles waren. Het uitgangspunt voor de selectie was dat het kunstwerk vervaardigd zou worden door een vrouwelijke kunstenaar die affiniteit met het onderwerp had. Uiteindelijk werd gekozen voor de kunstenares Jacqueline Ravelli, die een bronzen plaquette maakte met daarin verwerkt een distichon door Ida Gerhardt: Hier was het: ons huis onze tuin onze staat. En ons werk. Dat onvervaard verder gaat. De plaquette heeft een opmerkelijke vorm door zijn buiten- en binnencontouren. Voor de plaatsing dienden de contouren van de plaquette in de bakstenen structuur van de gevel ingeslepen te worden en zo kon het object onlosmakelijk in de gevel worden ingelaten. Een permanente verbinding tussen kunstwerk en pand, een verbinding die symbolisch is voor de eeuwige band tussen de VVSL en het pand. Monumentenzorg Leiden moest vergunning verlenen voor deze toepassing wegens het inslijpen van het metselwerk waardoor de gevel blijvend gewijzigd werd. Eerst werd de gedenksteen voor J. Kneppelhout verplaatst naar een locatie links van de voordeur en vervolgens diende ingegrepen te worden in het bijzondere metselwerk van de gevel. Dit metselwerk is van een ongebruikelijk hoge kwaliteit wegens zijn uitmuntende toepassing van een zeer hoogwaardige soort baksteen, gemetseld met de meest denkbaar dunne voegjes. Een uiterst kostbare manier van bouwen in de vroege achttiende eeuw, waarvan in Leiden nog een paar voorbeelden resteren, die uiteraard een hoge graad van bescherming genieten. Door deze specifieke wijze van plaatsen ligt het oppervlak van de plaquette dus zeer dicht aan het oppervlak van de baksteen. Slaat het noodlot toe? Na de fusie van de VVSL met het Leidsch Studentencorps werd het pand aan het Rapenburg verlaten en werd er het Prentenkabinet gevestigd, een onderdeel van het Kunsthistorisch Instituut van de Universiteit. Na het vertrek van het Prentenkabinet uit het pand kwam dit in bezit van International Tax Centre Leiden. De plaquette, nog steeds eigendom van de rechtsopvolgers van de VVSL en thans onder beheer van de Stichting Archief Leids Studenten VIRTUS NITOR 068

leven (SALS), bleef achter in de gevel, onlosmakelijk als bedoeld. Als door een noodlot getroffen bleek op een donkere dag dat het bronsoppervlak aangepakt was door een, wellicht goed bedoelende schoonmaker, De oorspronkelijke kleur (bronspatine) was goeddeels afgepoetst en het prachtige metselwerk rond het kunstwerk was ernstig vervuild met poetsmiddel. Na de ontdekking van dit euvel werd een onderzoek ingesteld naar de mogelijkheden tot herstel. Dat herstel betreft dus niet slechts de bronspatine, maar ook het metselwerk dat door zijn poreusiteit veel poetsmiddelen in koper-ionen had geabsorbeerd. Herstel van de eenheid Een onderzoek werd ingesteld naar de herstelmogelijkheden van de beide elementen. Het opnieuw in de bedoelde kleur patineren van de plaquette is mogelijk, maar dient uitgevoerd te worden door de beste bronsgieter, zodat de hoogste kwaliteit van patineren gewaarborgd kan worden. En het omringend metselwerk dient uiterst zorgvuldig ontdaan te worden van de diep ingetrokken vervuiling en wel zodanig dat door de reiniging juist geen ‘schone vlek’ rond de plaquette ontstaat, die op zich weer de schitterende gelijkmatige patine van de complete gevel verstoort. Ook voor dit werk is een restauratieatelier geselecteerd dat grote ervaring heeft met dit soort zeldzame problemen. Met alle kennis van zaken, voorzichtigheid en in samenspraak met de huidige eigenaar van het pand zal worden gewerkt aan deze moeilijke en gevoelige werkzaamheden, zodat bij het aanstaande VVSL-lustrum de plaquette weer trots in de gevel zal prijken. Fondsen Voor deze werkzaamheden zijn middelen gevonden maar mogelijk zijn deze nog niet voldoende. Uiteraard berust de verantwoordelijkheid voor de plaquette aan onze kant en niet aan de huidige eigenaar van het pand. Derhalve is er een beheersovereenkomst voor de plaquette in de maak tussen de SALS en de huidige eigenaar van het pand.


\GESCHIEDBOEK

Minerva voor het leven Bij het tweehonderdjarig bestaan van Sociëteit ‘Minerva’ verschijnt het prachtig uitgevoerde boek ‘Minerva voor het leven’. De geschiedenis van het Leidse Studenten Corps, de Vereniging voor Vrouwelijke Studenten te Leiden en Studentenvereniging Minerva in één boek verenigd. Twee eeuwen Leidse studentengeschiedenis. Een boek waarin tegen de grote historische lijnen van interactie tussen stad, universiteit en studenten ruim aandacht is voor de anekdote, voor de petit histoire, voor de verhalen die doorverteld worden en soms een eigen leven zijn gaan leiden. Honderden, veelal verrassende en onbekende foto’s ondersteunen de tekst en geven een kleurrijk beeld van het bruisende Leidse studentenleven. Tekst door Jan-Rutger van Zwet en anderen. Met acht speciaal in opdracht gemaakte foto’s door Jeronimus van Pelt. Grafische vormgeving door Ankie Stoutjesdijk. Gedrukt door De Bink, Leiden. Luxe gebonden editie, ca. 300 pagina’s, formaat 240 bij 280 mm Prijs: € 45,- inclusief verzending naar uw adres. Het boek kan binnenkort online worden besteld op www.lustrumminerva.nl. Na betaling wordt het – direct na verschijning – verzonden naar uw adres. Er komt een gelimiteerde, genummerde en gesigneerde oplage van 300 exemplaren van het boek in luxe doos, met de foto’s van Jeronimus van Pelt apart afgedrukt. Prijs van deze gelimiteerde editie is € 150,-. De opbrengst van het boek komt ten goede aan de LSV Minerva.

VIRTUS NITOR 069


OPROEPEN/

VVSL Archief Met oog op het 40ste Lustrum in 2014 willen we het VVSL-archief zo compleet mogelijk maken. De leden van de VVSL adviescommissie hebben voor deze gelegenheid de rol als archivaris op zich genomen. Wanneer u over foto’s, goederen of eniger materiaal beschikt wat van belang kan zijn voor het VVSL-archief kunt u contact opnemen met een van de onderstaande leden van de VVSL adviescommissie. Wie? Welke jaren? Waar? Marye Bekkering-M. de jaren - 1954 Arnhem Elizabeth Badon Ghijben 1954-1957 Den Haag Marja Wurf bain-M. 1957-1961 Den Haag Pauline Beets-F. 1961-1963 Den Haag Susanne Bins-v W. 1963-1967 Noord- en Oost-Nederland Machteld Rogaar-B. 1967- e.v. Noord-Holland en Amsterdam Contactgegevens Marye Elizabeth Marja Pauline Susanne Machteld

026 4951067 en 06 28523376 070 3246581 070 3541349 en 06 21884621 070 3870333 en 06 19035234 038 4441071 en 06 53255306 023 5250501 en 06 46115520

bekkering-merens@planet.nl badobeki@ziggo.nl M.Wurf bain@casema.nl pcbeets@zonnet.nl debosbank@hetnet.nl koniduin@xs4all.nl

Let op! Dit jaar wordt in verband met het Lustrum geen dies in februari gevierd. In 2015 en de jaren daarna wordt deze als vanouds weer in februari gevierd.

Oproep aan het Winnie de Pooh gezelschap Tijdens de ontmoeting van LC 1945 met Prinses Juliana bleek dat zij het kinderboek ‘Winnie de Pooh’ niet kende. De Lustrumcommissie van 1945 heeft toen een exemplaar van Winnie de Pooh, goud op snee, aan de paleispoort afgegeven. Haar dankwoord kwam tot ons in de vorm van een gedicht. Dit kostbare document werd als wisselbeker jaarlijks doorgegeven onder Leden van de Commissie, om het na afloop van deze ronde te overhandigen aan de Praeses van de volgende commissie met dezelfde opdracht. Tot onze grote spijt is er op een gegeven moment iets misgegaan bij deze overdracht . Zoals u begrijpt, is dit gedicht de oorsprong van het Winnie de Pooh gezelschap en is dit dus van unieke waarde. De kopie van het gedicht dat destijds naar Prinses Juliana is gestuurd is helaas ook niet meer in het Archief te vinden. Mijn oproep aan u als oud-Lustrumcommissaris, is dan ook deze waardevolle gedichten uit de oude doos te vissen en er voor te zorgen dat ze weer in het Archief komen te liggen, waar ze thuis horen! Met Lustrale groet, Dr. A.H. Klokke Lustrumcommissie 1945

VIRTUS NITOR 070

Marloes van Loon h.t. Ab-actis Lustrumcommissie


\OPROEPEN

Het 28e lustrum der K.S.R.V. “Njord” Naast het 200-jarig bestaan van ZME zal er volgend jaar nog een Lustrum groots gevierd worden, namelijk het 28ste Lustrum van K.S.R.V. “Njord”. De agenda is inmiddels bekend en er zullen vele evenementen op het programma staan, verspreid over de eerste zes maanden van 2014. Op 3 mei 2014 zal het traditionele Collation plaatsvinden, maar dit zal natuurlijk niet de enige activiteit zijn. Bent u benieuwd naar de overige activiteiten en meer informatie omtrent het lustrum dan verwijs ik u naar onze speciale website: http://lustrum.njord.nl

Als nieuwe voorzitter van de Raad zit Ankie Broekers-Knol de Raadsvergadering voor. De raad van het Reünistenfonds bestaat uit 60 zeer enthousiaste reünisten. VVSL’ers van het jaar 1959 we rekenen op jullie komst op 9 november 2014 in het Academiegebouw om ons 55ste jaar en het 11e lustrum te vieren. Nadere info volgt in de zomereditie en op de website www.hetjaar59.nl .

Belangrijke data Zaterdag 11 januari 2014 Reünistenavond L.S.V.M. jaren 1982-1991 Zaterdag 22 maart 2014 Reünistenavond L.S.V.M. jaren 1992-2003 Zaterdag 5 april 2014 Jaardiës L.S.V.M 1973 Zaterdag 28 juni en Zondag 29 juni 2014 Reünistenweekend 40ste Lustrum Eind maart 2014 wordt de jaarlijkse acceptgiro verstuurd en de jaarlijkse machtiging voldaan.

VIRTUS NITOR 071


Als student een eigen bedrijf starten

door gesprekken met lokale ondernemers

Thuis in het onderwijs, thuis in de Leidse regio Met de universiteit, de hogeschool, het ROC en ruim 40.000 studenten, is de onderwijssector belangrijk voor de Leidse regio. Daarom ook voor Rabobank Leiden, Leiderdorp en Oegstgeest.

www.rabobank.nl/leiden-leiderdorp-oegstgeest Samen sterker. Dat is het idee van coรถperatief bankieren.

Geheim aisjdioasjdoijosad  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you