Issuu on Google+

Report NK scene door de tijd

Het Nederlands Kampioenschap

Kitesurfen door de tijd

Tekst: Thijs Vunderink openingsFoto: Sebastiaan Hogenboom

Een groene vlag gaat omhoog, de bekende toeter schalt, de heat begint. Het NK Kite heeft een rijke geschiedenis, maar sommige dingen veranderen niet. De spanning, de Nederlandse omstandigheden en de altijd speciale sfeer op het strand. Elk jaar weer zien we verassingen, in tricks en nieuw talent. Het NK Kite is het door de jaren heen ontwikkeld naar een professionele wedstrijd. Hier op de redactie blikken we terug naar de dagen waar het begon en analyseren de ontwikkelingen. Kevin Langeree, als vertrouwde actieheld op onze NK’s, vastgelegd in vertrouwde Nederlandse condities.

64

65


66

Maar het was het harde werken naast zelf varen, waar hij de sport echt mee pushte en hem iemand maakte, waar je niet omheen kan. De kitesurfschool Kitemobile heeft op Workum door de jaren heen naast nieuwe aanwas aan beginners ook talloze kitesurfinstructeurs voortgebracht. Stef’s

loopbaan is divers, van kiteschoolhouder, coach van Nederlands eerste kiteteam (met Ruben Lenten en Christiaan Brouwer) tot iemand die het Kanaal overstak aan de vlieger. Met zijn niet getemperde enthousiasme voor de sport, vecht hij als regiovertegenwoordiger van de Nederlandse Kitesurf Vereniging (NKV) voor het behoud van het door velen geliefde Workum als kitesurflocatie. Daarnaast zet hij zich in voor de veiligheid van materiaal, door de website Kitefinder te Foto: Thijs Vunderink

Ode aan Stef de Jong Voor mij persoonlijk is Stef de Jong een van de belangrijke pilaren van de huidige scene, vergroeid aan de basis van kitesurfen in haar puurste vorm. Stef was een van de eerste riders, die in Nederland het voordeel zag van de bidirectional boards (later omgedoopt tot twintip) in de dicipline freestyle. Indertijd inspireerde hij mij, met de eerste 540-trickuitleg, uitgevoerd aan een Wipika Airblast en op een Franz Orly-Pro Model van meer dan 160cm lang (voor die tijd kort en progressief!). Als fysiotherapeut was Stef voordat hij begon met kitesurfen al bekend met technische lichaamsbeweging en kon dit voor zichzelf toepassen op freestyletricks. De sou-

Ruud Overwater aan de eerste goede freestyle kite ooit van het verdwenen, maar zo belangrijke merk Wipika; de Airblast.

plesse en vooral kitecontrole brachten Stef als wedstrijdrider (hij deed mee aan enkele stops van de wereldtour) bekendheid.

Ook Randy Hereman’s ambities veranderden. Hij transformeerde van competitiebeest naar smoothiebar-eigenaar in het Braziliaanse Cumbuco.

Foto: Sebastiaan Hogenboom

De stijl van Randy Hereman, de krachtige souplesse van Kevin Langeree. De uit de arena verdwenen veteranen, al lang vergeten oldskool van de eerste dagen, maar niet verdwenen Harry Vogelezang, Ruud Overwater en Stef de Jong. Ongelovelijk, hoe het Nederlands Kampioenschap Kitesurfen door de tijd een podium is gebleven voor de Nederlandse kitesurfende smaakmakers. Deze atleten hebben vanaf het begin de sport in ons land en ver daar buiten beïnvloed en doen dat nog steeds.

Legendarische wedstrijdactie van wereldkwaliteit Naast eeuwig aanwezige kitesurficonen betraden explosieve, legendarische wedstrijdhelden het NK-strijdgewoel. Iedereen kent nu de helden van vandaag, met de in deze editie uitgelichte, kersverse wereldkampioen Freestyle: Youri Zoon. Zijn krachtige stijl en de uitvoering van een gigantisch arsenaal aan handlepass-geweld, komt voort uit een jarenlange ontwikkeling in het wedstrijdformat van de Professional Kiteboard Riders Association (PKRA). Youri is na Kevin Langeree de eerste Nederlander die zich wereldkampioen mag noemen, in de discipline freestyle, waar ons land in uitblinkt. Golven waren nooit belangrijk voor de wedstrijddiscipline en het waait genoeg in ons platte, soms bar koude landje.

Foto: Sebastiaan Hogenboom

Foto: Peter Sterling

Foto: Sebastiaan Hogenboom Randy Hereman was in zijn tijd heer en meester, als het ging om stijl en innovatie. Op de PKRA 2006 in Belgie, laat hij met onder andere deze one-footed handlepass zien dat hij onderdeel was en is van Nederlands overvolle poel aan kitesurftalenten.

voorzien van objectieve testen van het nieuwste materiaal.

Stef de Jong (links) is er nog altijd bij als de condities goed zijn. Als Ruben Lenten (rechts) van het water komt na een fotoshoot op de nieuwste Nederlandse kitesurfhemel de Zandmotor, is het altijd lachen om daar zijn coach uit de oude dagen tegen te komen. Stef ging natuurlijk nog even het water op voor een zonsondergangsessie!

Bas Koole hoort al jaren bij de Nederlandse top. Hier nog met een heel jong koppie!

En dat is wat ons altijd heeft afgezonderd van de overige wedstrijdkiters. De Nederlanders kunnen overal winnen; of het nou op het Duitse Sylt moet gebeuren in dik wetsuit, of in de tropische condities van Brazilië in zwembroek. Groot voordeel is, dat tussen het trainen door naar huis gaan en familie en vrienden zien, zeker niet betekent dat je niet het water op kunt als professionele Nederlandse kiteboarder. Een aantal van de PKRA-tourstops zijn sinds de start al gevestigd in Europa. Locaties als Leucate in zuid-Frankrijk met een snijdende, koude, aflandige 35 tot 45 knopen en het Spaanse Tarifa waren podium voor Nederlandse actiehelden. Ik denk dat de beelden van de jonge Ruben Lenten, die in een kiteloop het wedstrijdveld overvliegt in Tarifa nog op het netvlies van veel oudere kiteboarders gebrand staat. En ook in Nederland zelf heeft het qua lokale wedstrijden nooit stilgestaan. Naast de eerdere Funsporttour en de Red Bull King of the Air-wedstrijden hadden we altijd steady elk jaar een NK Freestyle. Waar de titel de eerste keer op Scheveningen met een goedgelande tabletop en een hoge backloop op een directional board gewonnen werd, steeg het niveau op en rond het water elk jaar. Het Nederlands Kampioenschap heeft de laatste jaren de wereldtop mogen verwelkomen en dat is natuurlijk gaaf. Alles groeit en verandert, ook het NK Afgelopen jaar laaide de discussie fel op, over de huidige manier waarop het NK wordt neergezet. Na het gevecht door wereldtours en overkoepelende International Kiteboard Association lijkt het wedstrijdcircuit nu ook in Nederland toe aan een groeispurt. Scheveningen ligt al jaren onder vuur als vaste locatie voor het NK, met als meest genoemde nadelen; de ligging, qua windvenster en de omstandigheden voor 67


freestyle. Freestyle is een discipline, waarvoor veel amateurs en professionele kiteboarders vlakwatercondities prefereren. Een Nederlands Kampioenschap als in 2010 zijn uitzonderlijk en garantie voor keiharde actie, maar wat voor slagingspercentage kun je zo’n wedstrijd geven? Met de voorbeschouwingen op onze website www.kitesurfmagazine.nl kregen we een indicatie hoe de verschillende spelers op het NK-podium en achter de schermen zich voorbereiden op de jaarlijkse titelwedstrijd. Het organiseren van een dergelijk evenement is geen kattenpis.

Vooruit kijken betekent soms verandering realiseren. In de jaren dat ik vanuit de Nederlandse Kitesurf Vereniging bezig was met wedstrijdsport kwam de International Kiteboard Association (IKA) om de hoek kijken. Olympische ambities waren de kitewereld vreemd en er werd dan ook met gemengde gevoelens naar deze overkoepelende organisatie gekeken. Na een roerig jaar 2010, dat bestond uit modder gooien tussen de twee bestaande wereldtours, de Professional Kiteboard Riders Association (PKRA) en Kiteboard Professional World Tour (KPWT) lijkt de wedstrijdwereld te beseffen

dat structuur nodig was. De vooruitgang mag dan ook wel enorm genoemd worden. Wereldwijd bundelden nationale verenigingen hun krachten om onze sport te pushen. Vanuit de NKV ontstond uit de wedstrijdcommissie de klassevertegenwoordiging, die de afgelopen twee jaar het NK heeft neergezet. Deze mannen zijn nu het kloppende hart van het NK, met onder andere intellectueel werkpaard Fokke Huisman, bevlogen wedstrijdleider Christiaan Brouwer, internationaal georiĂŤnteerde Olaf Janssen en altijd enthousiaste Joris Griffioen. Door de wereldwijde support van een non-pro-

68

Verandering heeft tot nu toe verbetering betekend en hopelijk is dat in Nederland hetzelfde. Met de riderscommissie in de NVWK zijn het de kitesurfers, die hun input kunnen geven in het proces naar volgend jaar. Maar met structuur komt een langer proces van besluitvorming mee; een opgewonden belletje gaat voor-

uitgang niet meteen helpen. Als je punten voor verbetering wilt aandragen, nodigt de klassevertegenwoordiging elke aangesloten wedstrijdkiter uit om naar de ledenvergadering te komen. En dat de sport met de tijd meegroeit, is niet te stoppen. Hoewel de oudere kitesurfers misschien soms met weemoed terugdenken aan de jaren, waar ze als eerste kiters op nu verboden plekken als Zeewolde het strand op stormden voor die welverdiende sessie na een dag werken of studeren. Ze zullen altijd met een glimlach op het water staan, na al die jaren, waarin ze competitiedrang verloren of juist oppakten, wedstrijden hebben zien komen en

gaan, nieuwe helden vonden in de magazines en ze koesterden. Surfen blijft een manier van leven, tijdens en rondom de wedstrijdscene. De innerlijke drang naar de waterkant, of het nu alleen op die mooie nazomermiddag in 2002 was, of gisteren op een overvolle spot met beginners. De tijd op het water gaf en geeft je nog steeds altijd de inspiratie om met nieuwe moed door te trainen op die ene trick, of net iets hoger te gaan dan eerder. Net als vorige jaren, zal ook 2012 weer een heus Nederlands Kampioenschap krijgen, hoe dat er dan ook uit mag zien; dat bepalen wij, de kitesurfers van de lage landen.

Foto: Sebastiaan Hogenboom

Al vanaf het begin dat de huidige wereldkampioen Youri Zoon het water op kwam imponeerde hij met keiharde handlepasses. Zoals hier op het NK 2006.

fit organisatie als de IKA, stormt onze sport af op deelname aan de Olympische Spelen. Daarnaast hebben nationale riders in talloze continentale tours als de Kitesurf Tour Europe een podium om te laten zien wat ze waard zijn en wedstrijdervaring op te doen.

69


NK door de tijd - KSM #6