Page 1


ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ

ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΖΕΙ

Σ’ αυτό το τεύχος... - Τα ερωτήματα είναι σκληρά, απαιτητικά και άμεσα. Μερικά έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, όπως αυτό του πρώτου άρθρου μας. «Είναι οι μέρες μας το Τέλος;» Στοιχεία έχουμε πολλά, που μιλούν από μόνα τους, εύγλωττα και αποκαλυπτικά. Πώς τα ερμηνεύουμε όμως και ποιος και τι βρίσκονται πίσω από όλα αυτά τα στοιχεία; (Σελίδα 2) - Κάποια ερωτήματα ή διλήμματα ή σταυροδρόμια δεν θα έπρεπε να υπάρχουν στη ζωή και την πορεία των πιστών του Χριστού. Δυστυχώς όμως υπάρχουν, και οι συνέπειες είναι επικίνδυνα οδυνηρές. «Στον Κύριο ή στην Αίγυπτο;» Το κράτος της ειδωλολατρίας, της δουλείας της αμαρτίας είναι γύρω μας και ανάμεσά μας. Η καρδιά μας όμως διαλέγει και πρέπει πολύ να προσέξουμε τις επιλογές μας. (Σελίδα 11) - Το έργο του Ιησού Χριστού στη ζωή του ανθρώπου προχωράει σε μεγάλο βάθος. Αγκαλιάζει την ύπαρξή του ολόκληρη. Τι είναι «Η Ανακαίνιση του Νοός», πώς πραγματοποιείται, ποιες είναι οι προϋποθέσεις, τι προεκτάσεις και συνέπειες έχει; (Σελίδα 18) - Στη γλώσσα μας και στη σκέψη μας η λέξη «Συντετριμμένος» έχει κάπως στενάχωρη και δυσάρεστη σημασία. Την αποφεύγουμε. Στα πράγματα όμως του Θεού έχουμε μια εκπληκτική αντιστροφή εννοιών, αξιών, προτεραιοτήτων. Πώς γίνεται και για τον Κύριο η συντετριμμένη καρδιά, ο συντετριμμένος άνθρωπος είναι πολύτιμος στα μάτια Του; (Σελίδα 24) - Ξεπήδησε ο άνθρωπος από το τίποτα ή είναι αποτέλεσμα σοφού ευφυούς σχεδιασμού, δημιούργημα αγάπης και σοφίας του ίδιου του Θεού Δημιουργού; Η καταγωγή της ζωής κάποτε αποτελεί όπλο σπουδαίο στα χέρια της αθεΐας. Για τους πιστούς του Χριστού χρειάζεται γνώση σωστή, γιατί η μάχη στις μέρες μας αφορά και τα ίδια μας τα παιδιά, στα οποία πρέπει να μπορούμε να απαντήσουμε σαν γονείς, αλλά είναι «Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εκπαιδευτικοί». (Σελίδα 26) - Να κάτι που αποκλείεται να καταφέρουμε! Η «Συγκατοίκηση» του αληθινού με το ψέμα, του φωτός με το σκοτάδι, της ζωής με το θάνατο. Πολλοί το προσπάθησαν και το παλεύουν ακόμα. Γιατί το κάνουν, τι θέλουν να πετύχουν, ποιες θα είναι οι συνέπειες σε μια τέτοια καρδιά; (Σελίδα 32) - «Η προς Ρωμαίους επιστολή» έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί τοποθετεί τον άνθρωπο σε ένα πολύ ξεχωριστό σημείο, αναλύει σε βάθος τη σχέση του με τον Θεό με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Μελετάμε συστηματικά από το πρώτο κεφάλαιο τούτο το ξεχωριστό βιβλίο της Καινής Διαθήκης, που περιέχει πολύτιμα μηνύματα αγάπης Θεού προς την Εκκλησία Του τότε αλλά και σήμερα. (Σελίδα 34). -Πολλά μπορεί να πει, να ομολογήσει, να διακηρύξει ο πιστός του Χριστού. Δεν έχουν όλα την ίδια αξία και βαρύτητα. Αν δεν μπορεί να ομολογήσει πηγαία «Δεν ζω εγώ», ίσως όλα τα άλλα που λέει δεν έχουν καμιά αξία για τον Κύριο, αλλά και για τους ανθρώπους. Γιατί είναι τόσο σπουδαία, αλλά και τόσο δύσκολη αυτή η ομολογία; Τι σημαίνει όταν υπάρχει στη ζωή μου, αλλά και τι όταν δεν υπάρχει; (Σελίδα 38). - Η «Κατασκήνωση» είναι πιστεύω μια εντελώς ξεχωριστή εμπειρία στη ζωή των παιδιών. Τόσα πολλά παιδιά μαζί, τόσο έντονες εμπειρίες. Η Ελίζα και η Ρόδη, στην παιδική στήλη μας, διηγούνται με τον δικό τους μοναδικό τρόπο αυτήν την εμπειρία και την επίδραση που είχε στη ζωή τους τότε και μετέπειτα. (Σελίδα 46) Μάιος - Ιούνιος 2010

1


ΑΡΘΡΟΝ ΠΡΩΤΟΝ

ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Είναι οι μέρες μας το Τέλος; Π

ιστεύω θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι η ερμηνεία των γεγονότων των ημερών μας δεν είναι καθόλου απλή και εύκολη υπόθεση. Υπάρχουν μηνύματα δυνατά, εξελίξεις που κάπου μας οδηγούν. Το να εντοπίζει όμως κάποιος το στίγμα των γεγονότων των ημερών μας, το να καταλαβαίνει το μήνυμά τους είναι κάτι το πολύ σοβαρό και υπεύθυνο. Ευχαριστούμε τον Κύριο, γιατί έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα απαραίτητα στοιχεία ώστε να μπορούμε να κοιτάζουμε κατάματα τις Έσχατες Ημέρες, τα γεγονότα, τις έντονες καθημερινές εξελίξεις. Έχουμε φως και αποκάλυψη του Θεού στη ζωή μας. Έχουμε το γραπτό Λόγο Του, που μας προετοιμάζει για όσα πρόκειται να γίνουν (Αποκάλυψη Ιωάννου α΄19), έχουμε το Άγιο Πνεύμα του Κυρίου που μας προσανατολίζει σωστά, έχουμε τη σοφία και τη σύνεση που ο Κύριος μάς χαρίζει ώστε να ιχνηλατούμε με το δικό Του φως και να ερμηνεύουμε τα γεγονότα της ζωής μας με ακρίβεια, με αλήθεια και καθαρότητα. Η πραγματικότητα που ζούμε είναι θαυμαστή. Είναι σαν κάποιος να έχει ήδη δει και «ζήσει» αυτά που πρόκειται να ζήσουμε εμείς, αυτά που έρχονται, και μας τα δίνει με ανάλυση και σχόλια ώστε να τα εκτιμήσουμε και να τα αξιοποιήσουμε σωστά, όταν έρθουν. Αυτός είναι ο Θεός της Αγίας Γραφής, που είναι έξω από τα δεσμά του χρόνου, που χίλια χρόνια γι΄ Αυτόν είναι σαν μία μέρα, σαν μία ώρα που πέρασε ήδη (Ψαλμός 90: 4). 2

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Θα κάνουμε μια ανασκόπηση στα πιο πρόσφατα χαρακτηριστικά γεγονότα των ημερών μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, και θα καταλήξουμε εκεί που συγκλίνουν από μόνα τους, εκεί που μας οδηγούν.

Α. Σεισμοί Είναι θαυμαστό το ότι στην Καινή Διαθήκη γίνεται ειδική αναφορά στο κεφάλαιο των σεισμών (Ματθαίος κδ΄7, Μάρκος ιγ΄8, Λουκάς κα΄11), γεγονός που σημαίνει ότι στην εξέλιξη των εσχατολογικών πραγμάτων οι «σεισμοί κατά τόπους» είναι και στοιχείο και σημείο αναγνώρισης και προσανατολισμού των ανθρώπων, όσων τουλάχιστον ενδιαφέρονται να αξιοποιήσουν αυτά τα μηνύματα. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Φαίνεται ότι οι σεισμοί, που δε γνωρίζουμε ακόμα τι ακριβώς τους προκαλεί, έχουν σχέση και με την καταπόνηση του οικοσυστήματος, με τη ληστρική εκμετάλλευσή του και τη διαταραχή ισορροπιών και νόμων στο φυσικό μας περιβάλλον, που, ενώ δεν γνωρίζουμε το πώς λειτουργούν, τους επηρεάζουμε και επεμβαίνουμε. Αυτά τα φαινόμενα θα πληθαίνουν στις τελευταίες ημέρες της Γης και όπως είναι φυσικό θα επιταχύνουν το τέλος και την καταστροφή της. Ιδιαίτερα στις μέρες μας, που οι: «φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι» (Β΄Τιμόθεον γ΄ 2) άνθρωποι δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο, παρά μόνο με τα στενά ατομικά τους συμφέροντα, τις επιθυμίες, τα είδωλά τους, την ευχαρίστησή τους, ποιος θα ενδιαφερθεί για τις ισορροπίες και το οικολογικό γίγνεσθαι επάνω στη Γη;

Η πραγματικότητα που ζούμε είναι θαυμαστή. Είναι σαν κάποιος να έχει ήδη δει και «ζήσει» αυτά που πρόκειται να ζήσουμε εμείς, αυτά που έρχονται, και μας τα δίνει με ανάλυση και σχόλια ώστε να τα εκτιμήσουμε και να τα αξιοποιήσουμε σωστά, όταν έρθουν. Αυτός είναι ο Θεός της Αγίας Γραφής, που είναι έξω από τα δεσμά του χρόνου.

Έχουμε αυτούς που προηγήθηκαν. Έχουμε και αυτούς που περιμένουμε και που, όπως μας ειδοποιούν, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε. Για άλλη μια φορά νιώθουμε το πόσο ανοχύρωτοι και αδύναμοι είμαστε σαν άνθρωποι επάνω στον πλανήτη Γη, πόσο λίγα γνωρίζουμε και πόσο λίγα μπορούμε. Η κατάληξη είναι πάλι η ίδια, όπως πάντα. Φόβος και φόβοι, αβεβαιότητα και αγωνία. Έτσι ζουν οι άνθρωποι επάνω στη Γη. Ούτε το αύριο γνωρίζουμε, αλλά ούτε και το σήμερα. Τίποτα δεν είναι δικό μας. Οι σεισμοί πάντοτε εμφανίζονταν σποραδικά ή πιο συχνοί, απειλητικοί ή ήπιοι, από τα παλιά χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Στις μέρες μας όμως το κόστος στις πυκνοκατοικημένες μεγαλουπόλεις μας θα είναι πολύ μεγαλύτερο και ο φόβος καθημερινός. Όμως το μεγαλύτερο κόστος είναι Μάιος - Ιούνιος 2010

3


ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ...

πραγματικά το καθεστώς καθημερινού φόβου και ανασφάλειας επάνω στη Γη.

Β. Η δυναστεία του φόβου Ο κόσμος μας έχει γυρίσει σελίδα. Ο νέος αιώνας μας έχει θλιβερό γνώρισμά του το κράτος του τρόμου, την τρομοκρατία. Δεν γνώρισε η ιστορία της ανθρωπότητας ημέρες πιο τραγικές από τις ημέρες μας. Στην πραγματικότητα η χιλιετία μας και μαζί η ζωή μας άλλαξε, η σελίδα της Ιστορίας γύρισε εκείνη τη μοναδική 11η Σεπτεμβρίου, με την τραγωδία των δίδυμων πύργων στην Αμερική. Οι απειλές, ο πόλεμος, ο άλλος πόλεμος και τα απανωτά τρομοκρατικά χτυπήματα. Όταν κατόπιν στο σιδηροδρομικό σταθμό της Μαδρίτης προσπαθούσαν να συναρμολογήσουν τα 4

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


... ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

διαμελισμένα πτώματα των ανυποψίαστων επιβατών της αμαξοστοιχίας, όλοι το συνειδητοποιήσαμε, από εδώ και πέρα θα ζούμε με το φόβο. Φόβος και φόβοι και το κόστος το καθημερινό του φόβου. Καμία χώρα δεν μπορεί να καμαρώσει ότι τον έχει νικήσει, τον έχει κατατροπώσει και να συστήσει στους κατοίκους να κοιμούνται ήσυχοι. Το αντίθετο ακριβώς μάλιστα.

Σήμερα, που έχει γίνει τόσο μεγάλη πρόοδος σε τόσες πολλές περιοχές της ζωής μας, όπως η τεχνολογία, οι άνθρωποι φοβούνται όσο ποτέ άλλοτε. Φόβοι από γνωστές αιτίες, φόβοι από άγνωστες, από υποψίες. Είπε κάποιος την έκφραση «βουβός φόβος» και είναι πολύ σωστό.

Σήμερα, που έχει γίνει τόσο μεγάλη πρόοδος σε τόσες πολλές περιοχές της ζωής μας, όπως η τεχνολογία, οι άνθρωποι φοβούνται όσο ποτέ άλλοτε. Φόβοι από γνωστές αιτίες, φόβοι από άγνωστες, από υποψίες. Είπε κάποιος την έκφραση «βουβός φόβος» και είναι πολύ σωστό. Τι να πεις και σε ποιον να το πεις; Οι κάτοικοι των χωρών που έχουν εμπλακεί στα ανοιχτά μέτωπα με Παλαιστίνη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Ινδίες – Πακιστάν, βρίσκονται στη «μαύρη λίστα» των τρομοκρατών. Ξέρουν ότι θα το πληρώσουν, αλλά δε γνωρίζουν το πότε ούτε το πώς. Στη χώρα μας, μέσα από τις μεγάλες νίκες κατά του οργανωμένου εγκλήματος ζούμε ξανά το ένοπλο έγκλημα, σαν να μην κάναμε καμία πρόοδο. Το καθεστώς του φόβου, όταν δεν γνωρίζεις ούτε το πώς ούτε καν από τι να προφυλαχτείς… Και σαν τα φιδοκέφαλα της Λερναίας Ύδρας ξεπηδούν δυο-δυο τα νέα προβλήματα, που επιδεινώνουν και βαραίνουν την κατάσταση αντί να την ανακουφίζουν. «Οι άνθρωποι θέλουσιν αποψυχεί από του φόβου και της προσδοκίας των επερχομένων δεινών εις την οικουμένην» (Λουκάς κα΄25,26).

Και όλα αυτά, που μόλις αναφέραμε, αφορούν μόνο είναι είδος φόβου. Πού να πάμε και στα υπόλοιπα. Τα παιδιά στο σχολείο, τα ναρκωτικά, τη διάρρηξη της εξώπορτας, το φονικό που έγινε στο απέναντι ψιλικατζίδικο όταν αντιστάθηκε ο ιδιοκτήτης και μαρμαρώσαμε όλοι που το μάθαμε, και τις προάλλες στο ταχυδρομείο που μας έβαλαν να ξαπλώσουμε όλοι στο πάτωμα για να πάρουν χίλια ευρώ… Να μάθουμε να ζούμε με τους φόβους, να μάθουμε να ζούμε με τους σεισμούς, να μάθουμε να ζούμε με τις αρρώστιες… μήπως τελικά όταν θα τα μάθουμε όλα αυτά δεν θα ζούμε καν;

Γ. Οικονομική κρίση Η οικονομία είναι η περιοχή που δέχεται τα μεγάλα χτυπήματα. Η πρόσφατη μεγάλη οικονομική κρίση χτύπησε αλύπητα και οι οικονομίες πήγαν πολλά χρόνια πίσω. Η ύφεση, ο υψηλότοκος δανεισμός ή υπερδανεισμός των χωρών για να τα βγάλουν πέρα θα πάνε τις οικονομίες πολύ πίσω και Μάιος - Ιούνιος 2010

5


ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ...

Η πρόσφατη μεγάλη οικονομική κρίση που αγκάλιασε σχεδόν όλο τον πολιτισμένο κόσμο, και μάλιστα με τρόπο που ξάφνιασε και τους πιο έμπειρους αναλυτές, χτύπησε αλύπητα και οι οικονομίες πήγαν πολλά χρόνια πίσω. Η ύφεση, ο υψηλότοκος δανεισμός ή υπερδανεισμός των χωρών για να τα βγάλουν πέρα θα πάνε τις οικονομίες πολύ πίσω και την ανάπτυξη, για την οποία έχουν γίνει τόσες σκληρές θυσίες, ακόμα πιο μακριά.

την ανάπτυξη, για την οποία έχουν γίνει τόσες σκληρές θυσίες, ακόμα πιο μακριά. Στις μέρες μας, με τα μεγάλα πανεπιστήμια, τη ζηλευτή γνώση, τα παρατηρητήρια της οικονομίας, τις διπλές και τριπλές ασφαλιστικές δικλείδες, ξέσπασε οικονομική κρίση, που αγκάλιασε σχεδόν όλο τον πολιτισμένο κόσμο, και μάλιστα με τρόπο που ξάφνιασε και τους πιο έμπειρους αναλυτές. Το τσουνάμι της οικονομικής κρίσης θα εκτονωθεί μόνο του παρασύροντας τα θύματά του στην ανεργία, στη μιζέρια, στην ύφεση και κάποιους στο έγκλημα. Η οικογένεια που βλέπει ξαφνικά ένα πρωί τον πατέρα άνεργο, αρχίζει να ζει το μεγάλο δικό της δράμα. Η ύφεση είναι ίσως η χειρότερη «επιδημία» που μπορεί να χτυπήσει την πόρτα μιας αναπτυγμένης, ή αναπτυσσόμενης κοινωνίας. Η ζήτηση μειώνεται, πέφτει, οι επενδύσεις αναβάλλονται ή παγώνουν, τα προϊόντα μένουν αδιάθετα, νέες αγορές δεν ανοίγουν, πρώτες ύλες δεν έχουν ζήτηση, ορυκτός πλούτος για την παραγωγή δεν παραγγέλνεται. Η ύφεση είναι σαν τον καρκίνο στα τελευταία στάδια.

Τα κεφάλαια για τους εξοπλισμούς και την άμυνα είναι νεκρά από πλευράς απόδοσης για μια χώρα. Τα οικονομικά μεγέθη μιας χώρας είναι ανελαστικά, διότι ο πλούτος της χώρας, η παραγωγή, οι εξαγωγές αλλά και οι υποχρεώσεις προς τρίτους έχουν δεδομένους ρυθμούς και συγκεκριμένες απαιτήσεις, που δεν χαρίζονται. Τα τεράστια ποσά, που δαπανώνται αναγκαστικά για την ασφάλεια της κάθε χώρας, θα τα στερηθούν κυρίως οι επενδύσεις και η ανάπτυξή της. Τα πρώτα «θύματα» θα είναι το κοινωνικό κράτος, η ανάπτυξη, τα έργα υποδομής και οι επενδύσεις. Όταν η οικονομία υποφέρει, η χώρα δεν αναπτύσσεται, οι πολίτες δεν ανακουφίζονται οικονομικά, η ανεργία θεριεύει, η εγκληματικότητα θα εμφανίσει το άγριο πρόσωπό της. Και πάλι έντονη η παρουσία του απειλητικού φόβου. Το αύριο που ξημερώνει για εμάς, τα παιδιά μας, τις οικονομίες μας…

Δ. Φήμες πολέμων Υπάρχει κάτι, που αποδεικνύεται χειρότερο κι απ’ αυτόν τον ίδιο τον πόλεμο. Είναι οι φήμες για πόλεμο. Η απειλή, το μαύρο πουλί του πολέμου επάνω από τα κεφάλια μας. Γεμίζει τους ανθρώπους φόβο. Παγώνουν τα πάντα. Οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση. Το αύριο δεν υπάρχει πλέον. Υπάρχει μόνο το σήμερα και όχι πολύ σίγουρο κι αυτό. Η ζωή τους γίνε6

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


... ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

ται μικρή, χωρίς ενδιαφέροντα και προοπτικές. Και όταν ο πόλεμος είναι δίπλα, γιατί να μην έρθει και σε μας; Ήδη στις μέρες μας νέοι πόλεμοι είναι σε εξέλιξη. Ποιος θα είναι ο επόμενος; Σε όλα τα σύνορα των χωρών του κόσμου υπάρχουν διεκδικήσεις, ένταση και παλιές υποθέσεις, που μπορεί να αναζωπυρωθούν από στιγμή σε στιγμή. Και οι μακροχρόνιοι πόλεμοι, όπως του Ισραήλ με τους Παλαιστίνιους; Και οι άλλοι πόλεμοι, όχι με βόμβες, αλλά οι οικονομικοί πόλεμοι, που συχνά καταλήγουν στα όπλα; Η Ρωσία μαζεύει δισεκατομμυριούχους. Αυτή τη στιγμή, που μιλάμε, έχει περισσότερους δισεκατομμυριούχους η Ρωσία απ’ ό,τι η Αμερική. Και αυτά είναι επίσημα στοιχεία. Είναι μετά η Κίνα. Σήμερα η Κίνα έχει και δύναμη και φωνή και πλούτο. Αυτά τα τρία στοιχεία κάνουν την Κίνα ισχυρή και υπολογίσιμη. Θα παίξει, και παίζει ήδη, σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις, στα παγκόσμια δρώμενα. Ποιος θα την εμποδίσει;

Ήδη στις μέρες μας νέοι πόλεμοι είναι σε εξέλιξη. Ποιος θα είναι ο επόμενος; Σε όλα τα σύνορα των χωρών του κόσμου υπάρχουν διεκδικήσεις, ένταση και παλιές υποθέσεις, που μπορεί να αναζωπυρωθούν από στιγμή σε στιγμή.

Είναι μετά και η Ευρώπη. Η Ευρώπη των 8, των 10, των 12 και σήμερα των 25, με 450.000.000 πληθυσμό και τον ανάλογο πλούτο. Είναι και μια σειρά από χώρες, που ετοιμάζονται να μπουν στην Ε.Ε. και θα μπουν. Υπάρχουν συμφέροντα, υπάρχουν τάσεις, υπάρχουν δόγματα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρείται σήμερα από τις ισχυρότερες σε δύναμη και πλούτο ομάδες κρατών στη Γη. Αλλά είναι πολυδιασπασμένη και απέχει πολύ από το να έχει κοινή πορεία, κοινή πολιτική στο εσωτερικό της, αλλά και κοινή εξωτερική πολιτική. Χρειάζεται ενιαίο Σύνταγμα, ενιαία οικονομική και εξωτερική πολιτική, για να ξεδιπλωθεί η δύναμή της και να είναι αποτελεσματική. Η σκιά του πολέμου, οι φήμες των πολέμων δεν έλειψαν ποτέ από τη Γη μας. Πόλεμοι οικονομικοί, θρησκευτικοί πόλεμοι, κατά της τρομοκρατίας. Τρεις φορές επάνω από την ακριβότερη μέχρι σήμερα διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων ήταν το κόστος ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Και όλο αυτό το κόστος, τα κόστη, βγαίνουν πάντοτε από τις ίδιες τσέπες. Η οικονομία βυθίζεται, οι άνθρωποι δεν ανακουφίζονται, δεν ανασαίνουν. Η ένταση συσσωρεύεται. Και τότε αρχίζουν οι αλυσιδωτές αντιδράσεις μέσα και έξω από τη χώρα. Και σε ποιον δεν έκανε εντύπωση η επίσημη αναφορά πολιτικού για τα χρέη της Γερμανίας προς την Ελλάδα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιουσίες χάθηκαν, οικονομίες καταστράφηκαν. Μπορεί να τα αποσιωπούμε, αλλά η ένταση ανάμεσα στα κράτη υπάρχει και σιγοκαίει σαν θράκα που δεν έσβησε ποτέ… Μάιος - Ιούνιος 2010

7


ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ...

Ε. Προσωπικά δεδομένα Είναι και αυτό στον ορίζοντα. Οι κάμερες, η ηλεκτρονική παρακολούθηση, οι κόκκινοι, οι κίτρινοι, οι πράσινοι χαρακτηρισμένοι και επισημασμένοι. Ανάλογα με τις πληροφορίες που υπάρχουν για το πρόσωπό μας, τα στοιχεία μας, τη χώρα προέλευσής μας. Πολίτες διαφόρων κατηγοριών. Οι δικοί μας και οι άλλοι... Και όλα αυτά στο όνομα της ελευθερίας, της ασφάλειας, της ισότητας των πολιτών. Νομιμοποιημένα και αποδεκτά, αν και απαράδεκτα, αφού δεν έχουμε άλλη επιλογή. Παλιά είχαμε τους φακέλους, τα φακελώματα, τους φακελωμένους. Τελείωσαν αυτά, κάηκαν. Έτσι μας λένε, αλλά κανείς δεν το πιστεύει. Τώρα έχουμε άλλα μέσα, άλλους τρόπους, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και χειρότερο. Φαίνεται καθαρά, πως σχεδόν όλες οι εξελίξεις στη ζωή  μας, στον κόσμο μας, πυροδοτούν με την εμφάνισή τους ένταση, χωρισμό, διακρίσεις, πικρίες, ανισότητες, αδικίες, φόβους. Να γιατί η ένταση, ο πόλεμος δεν έλειψαν ποτέ από τη Γη, ούτε πρόκειται να λείψουν. Η ένταση μεταξύ των ανθρώπων και των λαών τροφοδοτείται από την αμαρτωλή φύση που κατοικεί μέσα τους και εκδηλώνεται ανάμεσά τους, όπως με ακρίβεια μας το αναφέρει η Καινή Διαθήκη: «φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι» (Β΄Τιμόθεον γ΄1-5). Αυτό είναι το μωσαϊκό της αμαρτίας στις καρδιές των ανθρώπων, αλλά και στις σχέσεις τους, στην κάθε τους ημέρα. Ο πόλεμος σε παγκόσμιο επίπεδο για τα προσωπικά δεδομένα. Μεγάλη μάχη ανάμεσα στις χώρες. Νόμοι, ρυθμίσεις, νομοσχέδια, το Σύνταγμα της κάθε χώρας. Παρόλα αυτά ο μεγάλος στόχος όλων των μεγάλων αυτού του κόσμου είναι να έχουν έλεγχο και επιρροή επάνω στους ανθρώπους, να τους ορίζουν, να τους κατευθύνουν. Να μια ακόμα σημαντική πηγή φόβου στις μέρες μας. Ποιος είναι αυτός που ξέρει, τι ξέρει για μένα και τι θα τα κάνει αυτά που ξέρει;

ΣΤ. Το ανάλατο Αλάτι! Το ξεχνάμε, το προσπερνάμε, είναι όμως το σημαντικότερο στοιχείο στις εξελίξεις των ημερών μας. Είναι «ο άρχοντας της εξουσίας του αέρος, το πνεύμα που ενεργεί σήμερα στους υιούς της απειθείας» (Εφεσίους β΄2). Η παρουσία του είναι φανερή, οι ενέργειές του προκλητικές και απροκάλυπτες. 8

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


... ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

Στις μέρες μας ο σατανάς δουλεύει εντατικά, συστηματικά. Έχει εκτροχιάσει το τρένο της εκκλησίας από τις γραμμές της αλήθειας του Ευαγγελίου, έχει πείσει τους χριστιανούς να συμβιβαστούν, να συνθηκολογήσουν με τα είδωλα του κόσμου της αμαρτίας. Το «αλάτι του Χριστού» δεν έχει ούτε γεύση, ούτε δύναμη αναχαίτισης του κακού. Οι πιστοί του Χριστού τελείωσαν γρήγορα και όπως – όπως με τον Ιησού Χριστό, το Σταυρό, την Ανάστασή Του και ασχολούνται με άλλα, οργανωτικά, διοικητικά, οικονομικά, δραστηριότητες... και ο διάβολος μπορεί και αλωνίζει ανάμεσά τους, με στόχο του να πλανήσει αν είναι δυνατόν και τους εκλεκτούς. Η έλεγχος της ζωής μας δεν αρέσει πλέον, η καρποφορία είναι πλέον μακρινή ανάμνηση, νοσταλγία, το κήρυγμα της αφύπνισης, ο πόθος της αναζωπύρωσης δεν ενδιαφέρουν κανέναν πλέον. «Πάντες ζητούσι τα εαυτών» (Φιλιππησίους β΄21), όλη τους η ζωή κινείται μέσα στο «έτρωγον, έπινον, ηγόραζον, επώλουν, ενύμφευον, εφύτευον, ωκοδόμουν» (Λουκάς ιζ΄27-28) και ζουν στην πραγματικότητα για τον εαυτό τους, ενώ ο Κύριος μας παραγγέλλει «στήριξον τα λοιπά τα οποία μέλλουσι θανείν» (Αποκάλυψη Ιωάννου γ΄2)

O μεγάλος στόχος όλων των μεγάλων αυτού του κόσμου είναι να έχουν έλεγχο και επιρροή επάνω στους ανθρώπους, να τους ορίζουν, να τους κατευθύνουν. Να μια ακόμα σημαντική πηγή φόβου στις μέρες μας. Ποιος είναι αυτός που ξέρει, τι ξέρει για μένα και τι θα τα κάνει αυτά που ξέρει;

Αυτό το «αλάτι της Γης» έχει πάψει προ πολλού να έχει δύναμη και αποτελέσματα για τη δόξα του Θεού. Έχει πάψει προ πολλού να έχει λόγο ύπαρξης επάνω στη Γη. Είναι το ισχυρότερο εσχατολογικό βαρόμετρο! Η αναποτελεσματική εκκλησία, η άκαρπη εκκλησία, η εσωστρεφής εκκλησία, η αμελητέα εκκλησία. Είναι οι μέρες μας το Τέλος; Προσωπικά πιστεύω ναι. Αυτό πιστεύω, αυτό ζω, αυτό κηρύττω. Είναι ο Κύριος πλησίον; Και πάλι πιστεύω ένα απόλυτο ναι. Ήδη έχουμε προχωρήσει μέσα στις εσχατολογικές εξελίξεις των τριών επτάδων της Αποκάλυψης. Επτά σφραγίδες, επτά σάλπιγγες, επτά φιάλες. Γύρω μας υπάρχει ένα απέραντο κράτος φόβου, απορίας, ταραχής. Ταυτόχρονα οι καρδιές των ανθρώπων στις μέρες μας δύσκολα ταπεινώνονται ώστε να επιστρέψουν με μετάνοια και πίστη στον Θεό. Οι άνθρωποι στις μέρες μας έχουν καλλιεργημένο εγωισμό και έπαρση. Φιλαυτία και αλαζονεία είναι το δίδυμο που επικρατεί παντού στις καρδιές των ανθρώπων, και έξω στον κόσμο, αλλά και μέσα στην εκκλησία. Ασέβεια και αποστασία, είναι το πνεύμα που διοικεί τις πράξεις, τις ενέργειές τους και τις επιλογές τους. Είναι μέρες απιστίας οι μέρες μας και γι’ αυτό οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και το Τέλος πολύ κοντά. Εμείς έχουμε άλλη ζωή και άλλο προορισμό. Ο άγιος θα γίνεται πιο άγιος και ο δίκαιος πιο δίκαιος, (Αποκάλυψη Ιωάννου κβ΄11). Τέλεια αποχωΜάιος - Ιούνιος 2010

9


ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ

ρισμένοι από το πνεύμα του κόσμου της αμαρτίας και το πιο σπουδαίο απ’ όλα, ας ετοιμαζόμαστε για επάνω, για την ευλογημένη αναχώρησή μας. Να μας βρει ο Κύριος να ζούμε ξεχωρισμένοι για Εκείνον, άγιοι και καθαροί. Να σκεφτόμαστε την αναχώρησή μας, να λαχταράμε, να προσμένουμε τον ερχομό Του, τη Βασιλεία Του, τον Ουρανό Του. Μόνον αυτό είναι το αντίδοτο στην απιστία, στην αποστασία, στον εγωισμό, στο συμβιβασμό των ημερών μας. Επάνω, κάθε μέρα επάνω! Να ζούμε για τα μένοντα, τα αιώνια. Να είμαστε έτοιμοι και άξιοι «δούλοι αγαθοί και πιστοί», ώστε να καταλήξουμε στην αγκαλιά Του, στη Βασιλεία Του, στη δόξα Του. «Εάν συνανέστητε μετά του Χριστού, τα άνω ζητείτε, όπου είναι ο Χριστός καθήμενος εν δεξιά του Θεού, τα άνω φρονείτε μη τα επί της γης» (Κολοσσαείς γ’ 1,2). Εάν ζούμε σαν τον κόσμο, όπως ο κόσμος, μ’ αυτά και γι’ αυτά που ζει ο κόσμος, φυσικό και λογικό είναι ότι θα καταλήξουμε μαζί τους στην απώλεια, και μάλιστα αιώνια. Ας διαβάζουμε έτσι τις μέρες μας, ας αξιοποιούμε με αυτό το πνεύμα τα πολλά και πολύτιμα μηνύματα που μας στέλνει ο Κύριος, γιατί αυτές οι μέρες, οι μέρες μας, είναι όντως το Τέλος!

ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ

Μεγάλη ποικιλία από καλογραμμένες

ΚΑΣΕΤΕΣ ΗΧΟΥ διάρκειας μίας ώρας με ομιλίες από την Αγία Γραφή να τις ακούτε - να τις χαρίσετε Γράψτε μας πόσες θέλετε να σας τις στείλουμε ταχυδρομικώς ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ» Ταχ. Θυρίς 50438, ΤΚ 141 10 Ν. Ηράκλειο - HELLAS 10

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΓΙ’ ΑΥΤΟ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΟΝΑΕΙ ΚΑΙ ΑΝΗΣΥΧΕΙ

Στον Κύριο ή στην Αίγυπτο; O

« υαί εις τα αποστατήσαντα τέκνα, λέγει Κύριος, τα οποία λαμβάνουσι βουλήν, πλην ουχί παρ’ εμού, και τα οποία κάμνουσι συνθήκας, πλην ουχί διά του πνεύματός μου, διά να προσθέσωσιν αμαρτίαν εις αμαρτίαν, τα οποία υπάγουσι διά να καταβώσιν εις Αίγυπτον, και δεν ερωτώσι το στόμα μου, διά να ενδυναμωθώσι με την δύναμιν του Φαραώ, και να εμπιστευθώσιν εις την σκιάν της Αιγύπτου! Η δε δύναμις του Φαραώ θέλει είσθαι αισχύνη σας, και η πεποίθησις επί την σκιάν της Αιγύπτου, όνειδος.» (Ησαΐας λ΄1-4) Συμβαίνουν αρκετές φορές στη ζωή μας γεγονότα, περιστατικά, εξελίξεις, που ούτε ειδικός χρειάζεται να είσαι ούτε να έχεις εντρυφήσει, για να καταλάβεις την κατάληξη, το επόμενο βήμα, και, αν πρόκειται για μια οδυνηρή και τραγική εξέλιξη, μπορεί να έχεις ήδη αρχίσει να κουνάς το κεφάλι σου με πόνο. Μάιος - Ιούνιος 2010

11


Στον Κύριο...

Αν έτσι συμβαίνει με τους ανθρώπους γύρω μας, που τους καταλαβαίνουμε χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις και πτυχία, γιατί την ίδια ζωή ζήσαμε και ζούμε κι εμείς, πόσο μάλλον ο Κύριος, ο άπειρος Θεός, ο Άγιος, που βλέπει βαθιά, διεισδυτικά, που η καρδιά Του είναι αγαθή και τέλεια. Εκείνος τα βλέπει όλα και σωστά και σε βάθος, γι’ αυτό και πονάει πολύ πιο νωρίς και μιλάει και μας ειδοποιεί πριν είναι πολύ αργά. Βλέπεις για παράδειγμα κάποιον να έχει ένα κουτί τσιγάρα στο αυτοκίνητο, άλλο στην τσέπη, άλλο στο σπίτι, στο γραφείο, ένα τσιγάρο στο στόμα, άλλο στο τασάκι αναμμένο. Μα δεν χρειάζεται να είσαι γιατρός για να καταλάβεις ότι αυτός ο άνθρωπος αυτοκτονεί, τα πνευμόνια του είναι ήδη κάρβουνο μαύρο, πίσσα. Βλέπεις τον άλλον που κατεβάζει αμέριμνος το ένα ποτηράκι μετά το άλλο, το ένα μπουκάλι μετά το άλλο. Δεν χρειάζεται να έχεις ειδικές γνώσεις, να είσαι ηπατολόγος. Ένα ευαίσθητο παρέγχυμα είναι το συκώτι

του ανθρώπου, ένα σφουγγαράκι με εξειδικευμένα κύτταρα, που κάνει συγκεκριμένη δουλίτσα στον οργανισμό μας, κι εσύ το ποτίζεις οινόπνευμα, σπίρτο! Μα θα καταστραφεί, θα πεθάνεις. Βλέπεις τον άλλο να περνάει δίπλα σου και οδηγεί με 160-180 χιλιόμετρα. Βολίδα. Μα αν συνεχίσει έτσι, δε θα μείνει τίποτα για να έχουν στην κηδεία του… Λιώμα θα γίνει. Αν εμείς βλέπουμε τόσα λίγα και καταλαβαίνουμε τόσα πολλά, ο Θεός μας, που βλέπει τόσο βαθιά, γνωρίζει τον άνθρωπο, γιατί τον έπλασε και τον αγαπάει, πονάει ακόμα περισσότερο και ανησυχεί πολύ πιο νωρίς και μας ειδοποιεί για το καλό μας. 12

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...ή στην Αίγυπτο;

Ίσως δεν υπάρχει πιο τραγικό επιφώνημα στην Αγία Γραφή, αλλά και στον κόσμο μας ολόκληρο, από τη λέξη «ουαί». Για να λέει ο Θεός μας «ουαί» με αυτά που βλέπει επάνω μας, μέσα μας, στη ζωή μας, σημαίνει ότι κάτι τραγικό, επικίνδυνο αντιλαμβάνεται και το χειρότερο είναι ότι δεν το βλέπουμε εμείς.

Για να μας βγάλει από την Αίγυπτο της δουλείας της αμαρτίας ο Πατέρας Θεός θυσίασε το Παιδί Του, τον Ιησού Χριστό, στο σταυρό του Γολγοθά. Πλήρωσε Εκείνος με θάνατο σκληρό, χωρίς δική Του αμαρτία, για να συγχωρήσει, να δικαιώσει, να υιοθετήσει εμάς διά της ζωής του Ιησού Χριστού μέσα μας.

Όπως αναφέρουν τα εδάφια του προφήτη Ησαΐα στο κεφάλαιο λ΄, το μεγάλο πρόβλημα της καρδιάς του ανθρώπου είναι πάντα το ίδιο, η Αίγυπτος. «Τρέχουν για βοήθεια στην Αίγυπτο, κάνουν συνθήκες, πλην ουχί διά του Πνεύματός Μου, λαμβάνουσι βουλήν πλήν ουχί παρ’ Εμού». Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο, δεν υπάρχει πιο τραγικό για τον άνθρωπο από το να παρακάμψει τον Κύριο τον Θεό, για να στραφεί σε ανθρώπους της ανομίας για βοήθεια, για συμβουλή, να ακουμπήσει για στήριγμα και βοήθεια «στην Αίγυπτο» της δουλείας, της αμαρτίας, της αποστασίας, να βάλουμε στη θέση του Κυρίου τον κόσμο της αμαρτίας, να συμμαχήσουμε, να συμπορευτούμε μαζί του. Για να μας βγάλει από την Αίγυπτο της δουλείας της αμαρτίας ο Πατέρας Θεός θυσίασε το Παιδί Του, τον Ιησού Χριστό, στο σταυρό του Γολγοθά. Πλήρωσε Εκείνος με θάνατο σκληρό, χωρίς δική Του αμαρτία, για να συγχωρήσει, να δικαιώσει, να υιοθετήσει εμάς διά της ζωής του Ιησού Χριστού μέσα μας, και εμείς να ζητάμε βοήθεια και συνδρομή στήριξης από την Αίγυπτο; Να γιατί ο Κύριος αναφωνεί έντρομος και πονεμένος «ουαί». Αλίμονο για το δρόμο που πήραμε, αλίμονο για την επιλογή που κάναμε, αλίμονο για την κατάληξη που θα ‘χουμε, αν συνεχίσουμε αυτό το δρόμο. Αυτήν την κραυγή οδύνης και αγωνίας την απευθύνει ο Κύριος σε δικούς Του ανθρώπους, στο λαό Του, που υποτίθεται ότι Τον πιστεύουν, τον σέβονται, Τον αγαπούν. Σε αυτούς που έχουν το Πνεύμα Του για να συμβουλευτούν, που έχουν το στόμα Του για να ρωτήσουν, που έχουν την καρδιά Του για να ακουμπήσουν και δεν το κάνουν γιατί δεν το θέλουν, γιατί προκρίνουν το σκοτάδι, ή το ημίφως της αμαρτίας, και όχι το άπλετο φως της άγιας ζωής. Όλη μας η ζωή είναι γεμάτη σταυροδρόμια και διλήμματα και ανάγκες για να ρωτήσουμε, να οδηγηθούμε σωστά.

Μάιος - Ιούνιος 2010

13


Στον Κύριο...

Όταν η καρδιά του ανθρώπου ζητάει την ειρήνη και τη βεβαιότητα από τον Κύριο, ο Κύριος του απαντά με το τέλειο θέλημά Του, την αγαθή Του καρδιά, την πολύτιμη κυριότητά Του. Χαρά μεγάλη γίνεται στον Ουρανό για μία ψυχή που αποφασίζει να μην κάνει βήμα χωρίς την οδηγία του Κυρίου, χωρίς να Τον ρωτήσει για το θέλημά Του.

Όμως το κρίσιμο σημείο βρίσκεται εδώ. Ποιον ρωτάμε, πού ρωτάμε; Και γιατί επιλέγουμε να ρωτήσουμε ή να ζητήσουμε βοήθεια από την Αίγυπτο και όχι από τον Κύριό μας; Τρεις είναι οι δρόμοι που ανοίγονται μπροστά μας:

α.

Εγώ δεν ρωτάω κανέναν. Μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων δε νιώθουν την ανάγκη να ρωτήσουν κανέναν. Νιώθουν επαρκείς και ικανοί. Είναι γεμάτοι με τον εαυτό τους, την πείρα τους, τις γνώσεις τους. Μεγάλο λάθος. Είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος να ρωτάει, να στηρίζει και να στηρίζεται. Κι όταν δε ρωτάει γύρω του, στρέφεται μέσα του και σταματάει εκεί. Έχει ανάγκη από φως, αλήθεια και οδηγία ο άνθρωπος. Δεν τα ξέρει όλα, δεν τα μπορεί όλα. Χωρίς τη σοφία και το τέλειο θέλημα της αγαθής καρδιάς του Θεού είναι τυφλός και άοπλος και η κατάληξή του μάλλον τραγική.

β. Εγώ ρωτάω, αλλά τους άλλους γύρω. Ρωτάμε, συμμαχούμε, ευθυγραμμιζόμαστε με το τι κάνουν οι άλλοι γύρω, πού πηγαίνουν οι άλλοι, πώς ζουν οι άλλοι, πώς πορεύονται. Και μάλιστα οι Αιγύπτιοι. Εκείνη την εποχή Αίγυπτος σήμαινε δύναμη, πλούτος, φιλοσοφία, μαθηματικά, αστρολογία, πυραμίδες, Φαραώ. Μάγευε με τη δύναμή της και τον πλούτο της. Όμως παρόλα αυτά ο Κύριός μας στο Λόγο Του είναι ξεκάθαρος: «Μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω. Εάν τις αγαπά τον κόσμον, η αγάπη του Πατρός δεν είναι εν αυτώ.» (Α΄Ιωάννου β΄15) «Όστις λοιπόν θελήση να είναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται.» (Ιακώβου δ΄4) Όλη μας η ζωή είναι γεμάτη διλήμματα, σταυροδρόμια, επιλογές. Έχουμε ανάγκη να ρωτήσουμε, να συμβουλευτούμε, «να λάβουμε βουλήν». Ποιον ρωτάμε; Πού στρεφόμαστε για συμβουλή, οδηγίες; Οι Αιγύπτιοι και η Αίγυπτος με τη σύγχρονη έννοια δεν είναι μικρό πράγμα. Είναι όμορφη, ελκυστική. Ο κόσμος της πολυτέλειας, της κατανάλωσης, ο μοντέρνος, ο κοσμικός τρόπος τραβάει την ψυχή και τη μαγεύει. Κάποιοι ικανοποιούνται, ισορροπούν με τον εαυτό τους. «Εγώ, εμένα, για μένα, σε μένα, μ’ αρέσει, με βολεύει». Κάποιοι άλλοι στρέφονται στον κόσμο της άθεης Αιγύπτου, της ειδωλολατρίας, της σάρκας.

14

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...ή στην Αίγυπτο;

γ. Η τρίτη μερίδα είναι αυτοί που στρέφονται για οδηγία και βοήθεια στο «στόμα του Κυρίου, στο Πνεύμα του Κυρίου». Για τις δύο πρώτες κατηγορίες, ο Κύριος λέει «ουαί, αλίμονο» και χρησιμοποιεί τις λέξεις αισχύνη και όνειδος για το πού θα καταλήξουν αυτές οι συμμαχίες. «Υπάγουσι διά να ενδυναμωθώσι με την δύναμιν του Φαραώ, και να εμπιστευθώσιν εις την σκιάν της Αιγύπτου». Μα υποτίθεται ότι από την Αίγυπτο της δουλείας της αμαρτίας μας έβγαλε ο Κύριος, για να μας οδηγήσει στη γη Χαναάν, τόπο ευλογημένο, δικό Του. Στην Καινή Διαθήκη δεν έχουμε τα νερά να χωρίζονται για να περάσει ο λαός του Θεού, αλλά έχουμε το αίμα του Ιησού Χριστού της Καινής Διαθήκης, που άνοιξε το δρόμο από το θάνατο στη ζωή και από το σκοτάδι στο φως. Το αίμα του Ιησού Χριστού είναι το πέρασμά μας στη σωτηρία, στην υιοθεσία, στη δικαιοσύνη, στη Βασιλεία του Θεού. Γίνεται μετά από ένα τέτοιο έργο, μια τέτοια προσφορά «να κάμνωσι συνθήκας πλην ουχί διά του Πνεύματός Μου;» ρωτάει ο Κύριος. Μπορεί αυτός ο άνθρωπος να πιστεύει στον Θεό, να διαβάζει την Αγία του Γραφή, να συμμετέχει, να προσφέρει στον Κύριο, αλλά ο Κύριος έτσι όπως βλέπει την καρδιά του και τη ζωή του λέει «ουαί» για το πού πηγαίνει και πού θα καταλήξει. Ιδιαίτερα τραγικός είναι αυτός ο δρόμος, όταν πρόκειται για ανθρώπους που πιστεύουν και ομολογούν διάθεση να ακολουθήσουν τον Ιησού Χριστό και να είναι λαός ευλογημένος του Θεού. Τι θέση μπορεί να έχει στη ζωή τέτοιων ανθρώπων «η Αίγυπτος» της αμαρτίας; Ιδιαίτερα χαιρόμαστε και απολαμβάνουμε αυτήν την τρίτη μερίδα, τους πιστούς του Χριστού, που ζητούν οδηγία από τον Κύριο, ζητούν τη γνώμη Του, αγαπούν το θέλημά Του και την κυριότητά Του, γιατί έχουν καταλάβει ότι η μεγάλη αξία είναι «παρ’ Αυτού, διά του Πνεύματός Του και διά του στόματός Του». Όταν η καρδιά του ανθρώπου ζητάει την ειρήνη και τη βεβαιότητα από τον Κύριο, ο Κύριος του απαντά με το τέλειο θέλημά Του, την αγαθή Του καρδιά, την πολύτιμη κυριότητά Του. Χαρά μεγάλη γίνεται στον 15


Στον Κύριο...

Ουρανό για μία ψυχή που αποφασίζει να μην κάνει βήμα χωρίς την οδηγία του Κυρίου, χωρίς να Τον ρωτήσει για το θέλημά Του. Κοίταξε γύρω της, είδε την Αίγυπτο της αμαρτίας και είπε «δε μου κάνει», την απέρριψε. Έχουμε ένα παράδειγμα στην Αγία μας Γραφή, τόσο τυπικό, την ώρα που ο Αβραάμ και ο Λωτ αποφάσισαν να χωρίσουν τα ποίμνιά τους (Γένεση ιγ΄). Ο Αβραάμ άφησε τον Λωτ να διαλέξει τη γη που θα κατοικούσε. Την εποχή εκείνη όπου έβαζες την γκλίτσα σου έχτιζες και το σπίτι σου. Έτσι ο Λωτ σηκώθηκε το πρωί με καθαρό μυαλό, ανέβηκε ψηλά στο λόφο και είδε τη γη «ως ρέουσα γάλα και μέλι». Τι χορτάρι, τι βλάστηση, τι καιρικά φαινόμενα… σαν παράδεισος του Θεού…! Το όνομα αυτής της γης; Σόδομα και Γόμορρα. Δεν ρώτησε τον Κύριο. Δεν ρώτησε το στόμα Του. Εάν πήγαινε στον Κύριο και ζητούσε να του δείξει ποιο μέρος θα είναι ευλογημένο, δεν θα είχε συμβεί η τραγωδία. Ήρθαν οι άγγελοι και τον τραβούσαν να βγει έξω, να ξεφύγει από την κρίση του Κυρίου. Χήρος, καψαλισμένος, δυστυχισμένος, να ικετεύει τον Κύριο. Έφυγε με όνειδος, με ντροπή, και παραλίγο να χαθούν όλα. Μα δεν ρώτησε τον Κύριο, που ξέρει, που αγαπά, αλλά άπλωσε το χέρι και μάλιστα στην Αίγυπτο δηλ. στον κόσμο, σ’ αυτό που αρέσει, σε ό,τι είναι ελκυστικό, ό,τι κάνουν οι άλλοι. Αίγυπτος και Φαραώ; Ουαί! Η Αίγυπτος δεν είναι βοήθεια. Η Αίγυπτος είναι «εις μάτην». «Να αλλάξει η κυβέρνηση, να έρθει ο δικός μας επάνω να έχουμε…» Μπορεί ο άνθρωπος ο ελεημένος του Θεού να σκέπτεται έτσι; Δεν φτάνουν όσα είδε και έπαθε στην Αίγυπτο; Αντί να στρέψει τα μάτια στον Ουρανό, «Κύριε δεν έχω άλλον στον Ουρανό και επί της γης, δεν θέλω άλλον!»… Στον Ψαλμό ογ΄λέει: «Είδα τον πλούτο, είδα την ομορφιά, είδα τα μάτια τους να εξέχουν εκ του πάχους και τα βιβλιάριά τους να εξέχουν εκ του πάχους και η υπερηφάνεια ως περιδέραιον και κοίταξα και είπα τι είναι αυτό Κύριε; Εγώ τι έχω; Όλη μέρα με παιδεύεις, με μαστιγώνεις…» Λίγο πάρα κάτω όμως υπάρχει ο θησαυρός. 16

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...ή στην Αίγυπτο;

«Εγώ όμως είμαι πάντοτε μετά Σου. Σύ με έπιασες από το δεξί μου χέρι. Δια της συμβουλής Σου θα με οδηγήσεις, και όταν τελειώσει η ζωή μου, θα με προσλάβεις εν δόξη».

Ο Κύριος επιστρατεύει δυνάμεις να μας βγάλει από την Αίγυπτο, χρειάζεται όμως να βγει και η Αίγυπτος από την καρδιά μας. Πώς ζουν, πώς ντύνονται οι άλλοι, τι κάνουν, πώς βγάζουν και πώς τρώνε τα λεφτά τους; Να κάνουμε κι εμείς το ίδιο;

Ο Κύριος επιστρατεύει δυνάμεις να μας βγάλει από την Αίγυπτο, χρειάζεται όμως να βγει και η Αίγυπτος από την καρδιά μας. Πώς ζουν, πώς ντύνονται οι άλλοι, τι κάνουν, πώς βγάζουν και πώς τρώνε τα λεφτά τους; Να κάνουμε κι εμείς το ίδιο; «Να θυμάστε τη γυναίκα του Λωτ». (Λουκάς ιζ΄32) Στην πραγματικότητα δεν βγήκε από την αμαρτία ποτέ. Η καρδιά της ποτέ δεν ξεκόλλησε. Αγαπούσε τον εαυτό της. Αγαπούσε τα Σόδομα και τα Γόμορρα. Αγαπούσε την Αίγυπτο και το Φαραώ. Δεν είναι άδικος ο Θεός. Σ’ αυτόν που έζησε τη ζωή της Αιγύπτου θα του πει ο Θεός «ουδέποτε σε εγνώρισα, πήγαινε!» (Ματθαίος ζ΄23). Δεν έγινε ποτέ δικός Του! Εσένα γιατί να σε βάλει μέσα; Επειδή ερχόσουν στην εκκλησία; Την Αίγυπτο έχεις στην καρδιά σου. Την Αίγυπτο αγαπάς! «Πήγαινε έξω» θα σου πει όπως είπε και στον άλλο. Ο Άγιος Θεός, άδικος δεν γίνεται. «Μπορεί να πήγαινες στην εκκλησία, μπορεί να έκανες ομολογία, αλλά Με είχες να συγκατοικώ μια με την Αίγυπτο, μια με τον Φαραώ, μια με τον άνθρωπο της αμαρτίας, μια με τα συστήματα αυτού του κόσμου». «Η δύναμις αυτών είναι να κάθωνται ήσυχοι» (Ησαΐας λ΄7). Ένας δρόμος υπάρχει να κάθεσαι ήσυχος μέσα στον πόλεμο και τις επιθέσεις του εχθρού: «Παρ’ εμού». «Διά του Πνεύματός Μου». «Με τη φωνή Μου». Αυτός είναι ο μόνος τρόπος. Έτσι σκέφτεται και ζει ο γνήσιος πιστός του Χριστού, ο λυτρωμένος Του. «Εγώ δεν έχω άλλον και δεν θέλω άλλον. Έχω Εσένα κι έχω τα πάντα. Δεν κάνω βήμα χωρίς το στόμα Σου». Γι’ αυτό ήρθε εδώ κάτω στη γη ο Χριστός μας, γι’ αυτό πέθανε και αναστήθηκε, για να φτιάξει τέτοιους ανθρώπους πίστης και άγιας ζωής, που θα ζητούν και θα αγαπούν το θέλημά Του και θα είναι κάθε μέρα ο Κύριός τους και ο Θεός τους!

Μάιος - Ιούνιος 2010

17


ΠΩΣ ΝΑ ΑΡΕΣΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ

Η Aνακαίνιση του Nοός

(Ρωμαίους ιβ΄ 2)

Π

ολλοί μιλούν για τον Χριστό, για το Σταυρό, για τον Ουρανό, όμως μονάχα «όστις έχει τον Υιόν, έχει την ζωήν» (Α΄Ιωάννου ε΄12). Είναι άλλο πράγμα να συμφωνείς, να συζητάς, να ευχαριστιέσαι, να ακούς, και τελείως άλλο το να έχεις, να είναι δικό σου, να το ζεις, να το απολαμβάνεις. Τότε έχεις και τη δύναμη να εξαγγείλεις και να έχει αποτελέσματα η μαρτυρία σου. Χρειάζεται να προσέξουμε τούτο το πολύ σοβαρό σημείο. Και πρώτα απ’ όλα, για να «εξαγγείλεις τις αρετές Εκείνου» (Α΄ Πέτρου β΄9), πρέπει να τις έχεις, πρέπει να είναι δικές σου. Ας μην προσπερνούμε τούτη την αλήθεια αβασάνιστα. Αν δε ζεις τη ζωή του Χριστού ή αν ζεις μια συμβιβασμένη ζωή με μοιρασμένη καρδιά, δεν μπορείς να εξαγγείλεις, δε θα πείσουν τα λόγια σου, αφού δεν τα φωτίζει η ζωή σου, αφού η καρδιά σου σε κατακρίνει και δεν θα είσαι ευλογημένος του Κυρίου. 18

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Η Aνακαίνιση του Nοός

Για να φανερώσεις τη δόξα του Θεού, πρέπει να έχει γίνει πρώτα δική σου και, για να πραγματοποιηθεί αυτό, θα δουλέψει πάνω σου ο Θεός με την παιδεία Του, με την κατεργασία Του, για τον αγιασμό σου. Στο σημείο αυτό γίνεται φανερό πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε να αλλάξουμε τελείως τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τις αξίες μας, τον τρόπο που ζούμε, που υπάρχουμε. «Διά της ανακαινίσεως του νοός σας» (Ρωμαίους ιβ’ 1-2). Ανακαίνιση σημαίνει πέταμα των παλιών και τοποθέτηση καινούργιου υλικού στα ράφια. Μεταμόρφωση τέλεια. Και μέσα και έξω. Άλλος τρόπος σκέψης, άλλος τρόπος αξιολόγησης, άλλη ζωή. Νόμιζα στην αρχή ότι το παν είναι να ζήσω εγώ καλά, χωρίς προβλήματα, με ανέσεις, με όνειρα, με επιδιώξεις, να απολαύσω. Τώρα άλλαξε το υλικό μέσα στην ψυχή μου. Δεν ζω εγώ, δεν θέλω να ζω για τον εαυτό μου, αλλά να ζω για κάποιον άλλο. Για τον Κύριό μου, για τη δόξα Του, για τα σχέδιά Του, για την αγάπη Του. Αμέσως όμως επαναστατεί ο φυσικός άνθρωπος. Κι εγώ τι θα γίνω, Κύριε, τα μικρά, το ενοίκιο, η υγεία; Κατέβασέ τα από τα ράφια αυτά, πέταξέ τα. Έρχεται ο Κύριος και τα σαρώνει. Και γεμίζει τα ράφια του νοός μας με τον εαυτό Του, με τη δόξα Του, με τα θαύματά Του, για να γίνουν δικά μας. «Αυτώ μέλει περί ημών» (Α΄ Πέτρου ε΄7). Δική Του δουλειά η ζωή μου. Αφού εγώ ζω για Κείνον, για τη δόξα Του, δική Του δουλειά η υπόθεσή μου, η πορεία μου, το πρόβλημά μου. Ο Κύριος αμείβει, δοξάζει, πλουτίζει, όπως Εκείνος ξέρει και ευλογεί τους δικούς Του.

Πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε να αλλάξουμε τελείως τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τις αξίες μας, τον τρόπο που ζούμε, που υπάρχουμε. Ανακαίνιση σημαίνει πέταμα των παλιών και τοποθέτηση καινούργιου υλικού στα ράφια. Μεταμόρφωση τέλεια. Και μέσα και έξω. Άλλος τρόπος σκέψης, άλλος τρόπος αξιολόγησης, άλλη ζωή.

Ο Θεός μας καλεί να αναθεωρήσουμε τελείως το υλικό στα ράφια της σκέψης του φυσικού ανθρώπου. Σκουπίδια, σκύβαλα, ζημία. Να καταδικάσουμε αυτά που πριν αγαπούσαμε, πιστεύαμε, λατρεύαμε, να μισήσουμε τον εαυτό μας, ώστε να μπει το νέο υλικό μέσα μας διά της πίστεως, να ζήσουμε για Κείνον που μας κάλεσε «εκ του σκότους εις το θαυμαστόν αυτού φως» (Α΄ Πέτρου β΄9). Έρχεται ο Κύριος και τα σαρώνει όλα και μας γεμίζει με τη δόξα Του, μας κάνει να είμαστε εμείς η δόξα Του, μας μεταμορφώνει. Αρχίζει η προσευχή σου και έχει άλλο περιεχόμενο: αγιασθήτω το όνομά Σου… ελθέτω η βασιλεία Σου… γενηθήτω το θέλημά Σου…, στοιχεία που δεν υπήρχαν πριν, τότε που ζούσες για τον εαυτό σου. Πηγαίνεις κάπου και προσεύχεσαι. Κύριε, ας γνωριστεί το όνομά Σου, ας φανερωθεί η δόξα Σου… Αυτή Μάιος - Ιούνιος 2010

19


Η Aνακαίνιση...

Ο Θεός όμως μας καλεί σε μια αλλιώτικη ζωή, με άλλες αρχές, άλλες προτεραιότητες, άλλες αξίες. Να ζούμε για Κείνον, να δαπανηθούμε για τη δόξα Του. Για να δουν οι άνθρωποι, για να δει ο διάβολος, οι αρχές του αιώνος τούτου, ο άρχοντας της εξουσίας του αέρος… να δουν εσένα, την πίστη σου, την πιστότητά σου, την αγία σου ζωή… και να αναγνωρίσουν τη δόξα του Θεού πάνω σου.

την προσευχή δεν μπορούσες να την κάνεις τότε που όλη σου η ύπαρξη περιστρεφόταν γύρω από τον εαυτό σου, τα δικά σου, τη σάρκα, την αμαρτία. Τώρα έρχονται, τα έχεις, είναι δικά σου εν Χριστώ! Μπορείς να σταθείς στο κρεβάτι του άρρωστου παιδιού σου και να προσευχηθείς όπως ο Ηλίας «για να γνωριστεί το όνομά Σου, για να φανερωθεί η δόξα Σου»; Μπορείς με την απόλυση από τη δουλειά στο χέρι να υψώσεις την προσευχή σου στον Θεό με αυτό το πνεύμα «για να γνωριστεί ότι Συ είσαι ο Θεός, για να φανερωθεί η δόξα Σου»; Μπορείς να προσευχηθείς με τα σωληνάκια στη μύτη, με τους ορούς στο χέρι και να χαμογελάσεις με χαρά και ευγνωμοσύνη στον Πατέρα «για να γνωρίσουν οι άνθρωποι ότι Συ είσαι ο Θεός ο ζωντανός»; Δεν μπορείς να το πεις, δεν μπορούμε να το πούμε. Γιατί χρειάζεται η «ανακαίνιση του νοός μας». Ακόμα ζούμε με τον τρόπο που ξεκινήσαμε, με το φυσικό άνθρωπο, τον άνθρωπο της αμαρτίας. Δεν πάει το μυαλό μας ότι ο Κύριος μας θέλει στον εαυτό Του, για τον εαυτό Του, που είναι η δόξα μας. Προσευχόμαστε και φωνάζουμε, «Κύριε, γέμισέ με με ευλογίες», και εννοούμε να περνάμε καλά, να έχουμε γεμάτες τσέπες, γεμάτο ψυγείο, γεμάτο γκαράζ, γεμάτες αποθήκες, γεμάτο βιβλιάριο. Ο Θεός όμως μας καλεί σε μια αλλιώτικη ζωή, με άλλες αρχές, άλλες προτεραιότητες, άλλες αξίες. Να ζούμε για Κείνον, να δαπανηθούμε για τη δόξα Του. Για να δουν οι άνθρωποι, για να δει ο διάβολος, οι αρχές του αιώνος τούτου, ο άρχοντας της εξουσίας του αέρος… να δουν εσένα, την πίστη σου, την πιστότητά σου, την αγία σου ζωή… και να αναγνωρίσουν τη δόξα του Θεού πάνω σου. Εδώ πρέπει να πάρουμε μια απόφαση. Θα συνεχίσουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας, να ζούμε για τον εαυτό μας, την «εν Χριστώ καλοπέραση», ή θα αδειάσουμε απ’ όλα αυτά, για να γίνουμε «θυσία ζώσα» στη δόξα Του, στο μεγαλείο Του, στη φανέρωση του χαρακτήρα Του; Για το νεκρό Λάζαρο είπε ο Κύριος «αύτη η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλά υπέρ της δόξης του Θεού, διά να δοξασθή ο Υιός του Θεού δι’ αυτής» (Ιωάννης ια’ 4).

20

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...του Nοός

Για τον εκ γενετής τυφλό πάλι ο Κύριος κάτι ανάλογο είπε, όταν τον ρώτησαν ποιος αμάρτησε ώστε να γεννηθεί τυφλός; «διά να φανερωθώσι τα έργα του Θεού εν αυτώ» (Ιωάννης θ’ 1-7). Και για σένα, που είσαι παιδί του Θεού, απόκτημα της αγάπης Του, την ώρα της θλίψης, της δοκιμασίας, της παιδείας, του σκληρού συντριμμού η ίδια απάντηση θα δοθεί: για να φανερωθεί η δόξα του Θεού, για να μεγαλυνθεί το όνομά Του.

Όμως όλα αυτά ούτε ξαφνικά έρχονται, ούτε χωρίς τη θέλησή μας. Αγαπά και παιδεύει, παραδέχεται και μαστιγώνει, αναγνωρίζει και φτιάχνει ανθρώπους που θα Τον δοξάσουν και θα ζήσουν για Κείνον. Επενδύει πάνω μας τη δόξα Του. Θα μας περάσει από καμίνι καθαρισμού, θα κοπανηθούμε στο κούτσουρο του χασάπη… Πώς αλλιώς θα φτάσουμε να φωνάζουμε «γενηθήτω το θέλημά Σου» στον Κύριο και να το προκρίνουμε ανάμεσα στα άλλα, τα σαρκικά, στο πνεύμα του κόσμου; Μάιος - Ιούνιος 2010

21


Η Aνακαίνιση του Nοός

Για να φτάσουμε να ζούμε μία λυτρωμένη ζωή, όμορφη ζωή πίστης, ουράνια ζωή και να πορευόμαστε μ’ αυτόν τον τρόπο, να αγαπάμε αυτά τα πράγματα, χρειάζεται πολλή δουλειά του Θεού πάνω μας. Να παραιτηθούμε από τα δικά μας και να μάθουμε να ζούμε για τον Κύριο, χρειάζεται κατεργασία, με τη δική μας πάντα συμβολή, απαιτείται της καρδιάς μας η εκζήτηση. Αυτό είναι το μέρος μας, αυτή είναι η συμβολή μας, για να μας ντύσει ο Κύριος με τις αξίες Του, με τη δόξα Του, με τον εαυτό Του.

Δεν μπορεί ο φυσικός άνθρωπος να πει «Κύριε η ζωή μου για να δοξαστείς Εσύ…, Κύριε το σπίτι μου όταν το χρειαστείς για τη δόξα Σου, Κύριε τα παιδιά μου, η υγεία μου, τα λεφτά μου, για να δοξαστείς Εσύ… Κύριε, αν θέλεις στο καμίνι… στα λιοντάρια ριγμένος στο λάκκο, μα εγώ ένα πόθο έχω, να δοξαστείς Εσύ…» Δεν λέγεται αυτό από τον πονηρό άνθρωπο, που κούρνιασε βολεμένος στη συγχώρηση των αμαρτιών του και αποκοιμιέται απολαυστικά πάνω στο αφράτο μαξιλάρι της «μεταλλαγμένης» χάρης του Θεού. Δεν γίνεται, αν δεν αγαπήσουμε τη δόξα Του για να δαπανηθούμε γι’ αυτή, για να γίνουμε σπονδή για Κείνον, ζωντανή θυσία. «Είτε λοιπόν τρώγετε, είτε πίνετε… πάντα πράττετε εις δόξαν Θεού» (Α’ Κορινθίους ι’ 31). Αυτό είναι λυτρωμένη ζωή, όμορφη ζωή πίστης, ουράνια ζωή. Για να φτάσουμε να ζούμε έτσι, να πορευόμαστε μ’ αυτόν τον τρόπο, να αγαπάμε αυτά τα πράγματα, χρειάζεται πολλή δουλειά του Θεού πάνω μας. Να παραιτηθούμε από τα δικά μας και να μάθουμε να ζούμε για τον Κύριο, χρειάζεται κατεργασία, με τη δική μας πάντα συμβολή, απαιτείται της καρδιάς μας η εκζήτηση. «Γενού ζηλωτής και μετανόησον» (Αποκάλυψη Ιωάννου γ’ 19). Αυτό είναι το μέρος μας, αυτή είναι η συμβολή μας, για να μας ντύσει ο Κύριος με τις αξίες Του, με τη δόξα Του, με τον εαυτό Του. Ας αλλάξουμε τελείως τρόπο προσέγγισης, ματιά που αξιολογούμε και ερμηνεύουμε τα γεγονότα γύρω μας και μέσα μας. «… Τούτη η ασθένεια είναι για τη δόξα Μου, τούτη η άδικη μεταχείριση είναι για να φανερωθεί το όνομά Μου, τούτο το τσάκισμα είναι για να γίνω αναγνωρίσιμος στη ζωή σου…». Έτσι σκέφτεται ο Κύριος, έτσι θα μας μάθει να σκεφτόμαστε κι εμείς, έτσι θα ζούμε κι εμείς οι λυτρωμένοι Του, τα παιδιά Του, ο θησαυρός Του, η αιώνια δόξα Του…

Συντροφιά Αλήθειας και Αγάπης Θεού από το τηλέφωνο (210) 57 58 928 Λιγόλεπτα τηλεφωνικά μηνύματα παρηγοριάς, ενίσχυσης, αλήθειας Θεού. Κάθε μέρα - 24 ώρες το 24ωρο! 22

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ

ΣΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΠΟΥ ΑΝΑΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑΖΕΙ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ Ο ΤΟΜΟΣ ΤΟΥ 2009 Όλα τα τεύχη του περιοδικού ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ του 2009, δεμένα σε έναν πολύ όμορφο και περιποιημένο τόμο, για να τον έχετε στη βιβλιοθήκη σας, ώστε να ανατρέξετε σ’ αυτόν όποτε θέλετε ή χρειάζεστε. Περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία θεμάτων, όπως σοβαρές, βαθιές αναλύσεις σύγχρονων τάσεων και ρευμάτων, εσχατολογικά θέματα, ανάλυση της Αγίας Γραφής, επίκαιρα σχόλια, ιστορίες, χριστιανικό θέατρο, ποίηση.

Eίναι ένα θαυμάσιο δώρο για φίλους, αδελφούς, συνεργάτες, παιδιά, εγγόνια. Μπορείτε να μας παραγγείλετε όσα αντίτυπα θέλετε, να σας τα στείλουμε ταχυδρομικώς.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ»: ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΘΥΡΙΔΑ 50438/14110 Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ - ΕΛΛΑΣ e-mail: ofragopoulos@gmail.com Μάιος - Ιούνιος 2010

23


ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Συντετριμμένος

«Εγώ κατοικώ εν υψηλοίς, και εν αγίω τόπω, και μετά του συντετριμμένου την καρδίαν, και του ταπεινού το πνεύμα…» (Ησαΐας νζ΄ 15) Μια μεγάλη αλήθεια. Άγνωστη δυστυχώς στους πολλούς. Μεγάλη εντύπωση μου έκανε όταν για πρώτη φορά συνειδητοποίησα ότι ο άνθρωπος, και ας μη μιλούμε με αόριστο και γενικό τρόπο, ας το παίρνουμε προσωπικά, εσύ και εγώ, γεννηθήκαμε και προοριζόμαστε να είμαστε κατοικητήριο του Θεού. Πολύ συχνά λέγεται και ξαναλέγεται «να κατοικήση ο Χριστός διά της πίστεως εν ταις καρδίαις υμών» (Εφεσίους γ΄ 17). Οπωσδήποτε είναι μεγάλο και θαυμαστό. Γιατί η κατοίκηση δεν είναι απλή παραμονή επειδή μέχρι τότε δεν είχε κατοικία, αλλά εγκατεστημένος ο Κύριος μέσα στην καρδιά μας αναλαμβάνει και τη διακυβέρνηση του οίκου. Τώρα πια δεν είναι δυνατόν να υπάρχει το δικό μας θέλημα, θα υπάρχει η δική Του διακυβέρνηση του οίκου, δηλαδή της ζωής μας και της ύπαρξής μας. 24

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Συντετριμμένος

Μα υπάρχει όρος για να γίνει αυτή η μετεγκατάσταση του Κυρίου μέσα στην καρδιά μας. Πρέπει η καρδιά μας να είναι «συντετριμμένη». Είναι μια λέξη παράξενη και αφύσικη κατάσταση. Συντριμμένος είναι κάποιος που είναι συντρίμμια. Και συντρίμμια, όπως ξέρουμε, είναι, μια ενότητα σπασμένη σε κομμάτια. Πολλά, μικρά και άμορφα, που δεν σου θυμίζουν τίποτα από το παλιό και ούτε μπορούν να επανασυναρμολογηθούν. Ίσως αναγκαστούμε να πούμε πρωτάκουστα και φαινομενικά δυσάρεστα πράγματα. Για να σε πάρει στα χέρια Του ο Κύριος και να σε ξαναπλάσει στο δικό Του σχέδιο και στο δικό Του σχήμα, πρέπει οπωσδήποτε να περάσεις από το «συντετριμμένος». Και εδώ αποκαλύπτεται πως η μορφή και το σχήμα μας, ο χαρακτήρας μας και η ψυχοσύνθεσή μας είναι από τον εχθρό μας το διάβολο διαμορφωμένα, από τους δικούς του σκοπούς και σχέδια. Βέβαια εμείς προσευχόμαστε και ζητάμε ο Θεός να μας αλλάξει και να μας κάνει «συμμόρφους της εικόνος του Υιού αυτού» (Ρωμαίους η΄ 29). Όμως αυτά για να γίνουν είναι ανάγκη να γίνει μια προπαρασκευή στη ζωή μας. Και η προπαρασκευή αυτή για να πάρουμε την ομοίωση, την πλήρωση και πληρότητα του Θεού, βρίσκεται ακριβώς εδώ. Συντετριμμένος. Να γίνουμε συντρίμμια. Και έτσι γίνεται μόνο. Όταν προσερχόμαστε με τα αιτήματα και τους πόθους για την τελείωση, ο Κύριος μας περνά από μεγάλες θλίψεις και σκληρές δοκιμασίες. Το βεβαιώνουν όλοι οι συγγραφείς και ερμηνευτές των βιβλικών κειμένων και καταστάσεων. Μετά από αυτό το συντριμμό, χάνεται και εξαφανίζεται κάθε ίχνος πεποίθησης στον εαυτό μας, όπως και άλλα υποστασιακά στοιχεία, και γινόμαστε συντρίμμια και τότε μπορεί στη ζωή μας ο Κύριος και εγκαθίσταται στην καρδιά μας και αναλαμβάνει την κυριαρχία και τη δύναμη. Είναι η έμπρακτη αρχή του «απαρνησάσθω εαυτόν» (Ματθαίος ις’ 24).

Όταν προσερχόμαστε με τα αιτήματα και τους πόθους για την τελείωση, ο Κύριος μας περνά από μεγάλες θλίψεις και σκληρές δοκιμασίες. Μετά από αυτό το συντριμμό, χάνεται και εξαφανίζεται κάθε ίχνος πεποίθησης στον εαυτό μας, όπως και άλλα υποστασιακά στοιχεία, και γινόμαστε συντρίμμια και τότε μπορεί στη ζωή μας ο Κύριος και εγκαθίσταται στην καρδιά μας και αναλαμβάνει την κυριαρχία και τη δύναμη. Είναι η έμπρακτη αρχή του «απαρνησάσθω εαυτόν».

Εφόσον λοιπόν πραγματικά τα ποθούμε και τα ζητούμε, την πρόοδο, την τελείωση, το «να κατοικήσει ο Χριστός στην καρδιά μας» (Εφεσίους γ’ 17), απαραίτητος και απαράβατος όρος είναι ο συντριμμός. Μάιος - Ιούνιος 2010

25


Ο ΕΥΦΥΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί

Πολλοί είναι οι επιστήμονες που έχουν προτείνει να

υπάρξει αναθεώρηση της Εξελικτικής Θεωρίας. Σφοδρή κριτική έχουν δεχτεί τα μοντέλα που εξηγούν τη χημική εξέλιξη – την καταγωγή του πρώτου ζωντανού κυττάρου. Όλες αυτές οι κριτικές έχουν δώσει φωνή σε απόψεις, που λένε ότι πρέπει να υπάρξει μια διαφορετική προσέγγιση στην εξήγηση της προέλευσης της ζωής. 26

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...κατά της Εξέλιξης

Αν και οι υποστηρικτές της Εξελικτικής Θεωρίας παραμένουν πολλοί, κάποιοι παρατηρούν ότι αυτή η θεωρία έχει μπει σε φάση όπου πλέον δεν μπορεί να εξηγήσει επαρκώς τα υπάρχοντα στοιχεία. Υπάρχουν επιστήμονες, που υποστηρίζουν ότι ο Νέο-Δαρβινισμός έχει χάσει ως θεωρία την ικανότητά του να λύσει σημαντικά επιστημονικά προβλήματα. Ευθέως ο Παλαιοντολόγος του Harvard, Stephen Jay Gould, είπε το 1980 ότι η Νέο-Δαρβινική σύνθεση είναι ουσιαστικά νεκρή, αν και παραμένει η ορθόδοξη άποψη στα εγχειρίδια. Σε αυτό το διανοητικό και πολιτισμικό πλαίσιο, είναι δύσκολο για έναν δάσκαλο να ξέρει πώς ακριβώς να διδάξει την καταγωγή των ειδών στα πλαίσια του μαθήματος της Βιολογίας. Όμως, η διαφωνία δεν είναι πάντα κάτι το αρνητικό. Δίνει την ευκαιρία στους δασκάλους να δείξουν στους μαθητές τους την πραγματική εικόνα της επιστημονικής αναζήτησης για την αλήθεια, αντί να τους δίνουν έτοιμες λίστες με ονόματα να μάθουν απ’ έξω. Οι μαθητές αρχίζουν να καταλαβαίνουν πώς σχηματοποιείται αυτό, που λέμε επιστημονική γνώση. Όταν βλέπουν διαφορετικούς επιστήμονες παρόμοιου διαμετρήματος να διαφωνούν σχετικά με την ερμηνεία των ίδιων στοιχείων, αρχίζουν να βλέπουν ότι η επιστήμη έχει και μια ανθρώπινη διάσταση. Καταλαβαίνουν ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ ενός γεγονότος και μιας εικασίας, καθώς επίσης και ότι οι υπάρχουσες προκαταλήψεις, που έχει κάθε ένας, διαμορφώνουν και την επιστημονική του κρίση.

Παρανοήσεις σχετικά με την εξέλιξη Παρόλα βέβαια τα θετικά στοιχεία της πολυφωνικής παρουσίασης των διαφόρων απόψεων, είναι αλήθεια ότι η δημόσια αντιπαράθεση για το θέμα της καταγωγής των ειδών έχει γεννήσει διάφορες παρανοήσεις σχετικά με την εξέλιξη. Για να μπορέσουν να βοηθήσουν τους μαθητές τους οι δάσκαλοι, πρέπει κατ’ αρχάς να γνωρίζουν αυτές τις παρανοήσεις. Μια πρώτη παρεξήγηση αφορά στο αν η εξέλιξη αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ή όχι. Ακούγεται συχνά ότι η εξέλιξη δεν είναι απλά μια θεωρία, αλλά ένα αποδεδειγμένο γεγονός. Όσοι υποστηρίζουν αυτήν την άποψη μέσα στο χώρο της εκπαίδευσης, λένε ότι είναι άσκοπο και αποπροσαναΜάιος - Ιούνιος 2010

27


Επιστημονικές Αποδείξεις...

τολιστικό να παρουσιάζονται οι αντι-δαρβινικές απόψεις ως σοβαρά εναλλακτικά της εξέλιξης μοντέλα. Η απάντηση όμως στο ερώτημα αυτό, εξαρτάται πολύ από το τι εννοούμε με τον όρο «εξέλιξη». Ο όρος χρησιμοποιείται με τρεις τουλάχιστον έννοιες, σύμφωνα με τον βιολόγο του πανεπιστημίου του Yale, Keith Steward Thomson. Η πρώτη έννοια με την οποία χρησιμοποιείται ο όρος εξέλιξη είναι η έννοια της «αλλαγής συν τω χρόνω». Όταν λέμε λοιπόν ότι η εξέλιξη έλαβε χώρα, είναι σαν να λέμε ότι έγιναν αλλαγές και τα πράγματα τώρα είναι διαφορετικά από ό,τι ήταν στο παρελθόν. Για παράδειγμα τα δεδομένα των απολιθωμάτων αποκαλύπτουν την ύπαρξη διαφορετικών οργανισμών από περίοδο σε περίοδο. Με αυτήν την έννοια της «εξέλιξης» είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς. Αναμφισβήτητα υπάρχει η αλλαγή με αυτήν την έννοια. Η δεύτερη έννοια είναι η έννοια του γενεαλογικού δέντρου, ότι δηλαδή όλοι οι οργανισμοί σχετίζονται μεταξύ τους με κοινό πρόγονο. Με αυτήν την έννοια η εξέλιξη είναι μια θεωρία για την ιστορία των οργανισμών. Πολλοί λένε ότι η εξέλιξη με αυτήν την έννοια αποτελεί ένα γεγονός, όπως είναι γεγονός η ύπαρξη της βαρύτητας. Τα δύο όμως δεν είναι ανάλογα φαινόμενα. Η ύπαρξη της βαρύτητας μπορεί να δειχθεί πειραματικά, απλώς και μόνο με το να αφήσουμε ένα μολύβι να πέσει στο έδαφος – κάτι που ο καθένας μας μπορεί να διαπιστώσει. Η ύπαρξη κοινού προγόνου όμως δεν μπορεί να δειχθεί με παρόμοιο απλό τρόπο. Το μόνο που μπορούμε, είναι να προσπαθήσουμε να συμπεράνουμε τι θα μπορούσε να είχε συμβεί, συνδυάζοντας στοιχεία από διάφορα επιστημονικά πεδία. Το πρόβλημα όμως με αυτού του είδους την ιστορική δουλειά «κατασκοπείας» είναι ότι σπανίως οδηγεί σε κάποιο συμπέρασμα, που να αποκλείει εναλλακτικές λύσεις. Όπως επισημαίνει ο φιλόσοφος βιολογικών επιστημών Elliot Sober, μπορεί να υπάρχουν πολλές πιθανές εξηγήσεις για το πώς 28

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...κατά της Εξέλιξης

οδηγηθήκαμε στο σημερινό αποτέλεσμα. Όπως ο ίδιος ο Σέρλοκ Χόλμς είπε: « Οι περιστασιακές ενδείξεις μπορεί να σε ξεγελάσουν. Μπορεί να μοιάζουν πως δείχνουν πολύ καθαρά σε μια κατεύθυνση, αν όμως αλλάξεις λίγο την οπτική σου γωνία, ίσως βρεις ότι τώρα δείχνουν με τον ίδιο απόλυτο τρόπο σε μια άλλη κατεύθυνση.» Το ζήτημα λοιπόν είναι ότι, αν δεν μπορέσουμε να αποκλείσουμε πιθανές διαφορετικές εκδοχές για το τι συνέβη, δεν μπορούμε να λέμε ότι η θεωρία του κοινού προγόνου αποτελεί «γεγονός». Το γεγονός είναι κάτι δεδομένο, μόνιμο και σταθερό, ανεξάρτητο από κάθε υποκειμενική ερμηνεία, που μπορεί να του δώσει ο επιστήμονας. Υπό αυτήν την έννοια, ο κοινός πρόγονος δεν αποτελεί γεγονός. Ο ζωολόγος Thomas Kemp προειδοποιεί: «Κάθε προσπάθεια να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα των οργανισμών βασίζεται σε υποθέσεις, που έχουν να κάνουν είτε με την εξέλιξη, είτε με τις φυσικές διαδικασίες, και που δεν μπορούν να δοκιμαστούν εμπειρικά. Δεν είναι κακό να κάνουμε υποθέσεις ή ακόμα και να προσπαθούμε να τις επαληθεύσουμε. Αυτό που είναι ασυγχώρητο είναι να συμπεριφερόμαστε σαν να ήταν γεγονότα, όταν στην πραγματικότητα δεν είναι.» Έτσι, όταν λέμε ότι το θέμα του κοινού προγόνου αποτελεί γεγονός, στην πραγματικότητα κλείνουμε τη συζήτηση και παραγνωρίζουμε τη διάκριση μεταξύ γεγονότος και υπόθεσης. Και αυτό με τη σειρά του μας κάνει ιδιαίτερα επιρρεπείς στη φενάκη ότι γνωρίζουμε περισσότερα από όσα πράγματι γνωρίζουμε. Ο ιστορικός Daniel Boorstin το τοποθετεί ορθά: «Εμπόδιο για την ανακάλυψη της αλήθειας στάθηκε επίσης και η αυταπάτη της γνώσης. Μόνον όταν κατανοήσουμε τις ξεχασμένες στις μέρες μας συνθήκες που επικρατούσαν την εποχή των επαναστατικών ανακαλύψεων, το σύνολο των κοινώς αποδεκτών τότε μύθων και των παντοδύναμων Μάιος - Ιούνιος 2010

29


...κατά της Εξέλιξης

κρατούντων απόψεων, μόνο τότε αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε το θάρρος, την τόλμη και τις ηρωικές και ευφάνταστες τομές των μεγάλων ταγών των ανακαλύψεων. Έπρεπε να πάνε κόντρα στις αντιλήψεις και στα αποδεκτά δόγματα, των σοφών του καιρού τους». Ακριβώς για αυτό το λόγο, οι απόψεις που αμφισβητούν τις κρατούντες Δαρβινικές θεωρήσεις, είναι τόσο απαραίτητο να ακούγονται. Η τρίτη έννοια της εξέλιξης αναφέρεται στο μηχανισμό των βιολογικών αλλαγών – την ερμηνεία για το πώς ακριβώς έλαβε χώρα η εξέλιξη των δύο πρώτων εννοιών. Συγκεκριμένα, εξέλιξη εδώ σημαίνει φυσική επιλογή και τυχαίες μεταλλάξεις. Η εξέλιξη υπό αυτήν την έννοια ισχυρίζεται ότι η αιτία ή ο μηχανισμός των βιολογικών μεταβολών είναι χωρίς σκοπό, χωρίς σχέδιο και εντελώς φυσιοκρατικός. Ο ζωολόγος Richard Dawkins υποστηρίζει αυτή τη θέση στο βιβλίο «Ο Τυφλός Ωρολογοποιός». Αναγνωρίζει ότι οι οργανισμοί φαίνεται να έχουν γίνει με σχέδιο, υποστηρίζει όμως ότι αυτό το φαινομενικό σχέδιο είναι μια αυταπάτη κι ότι είναι το αποτέλεσμα αποκλειστικά τυφλών διαδικασιών, όπως οι τυχαίες μεταλλάξεις ή η φυσική επιλογή. Η τυφλή Φύση μιμείται τον ευφυή σχεδιασμό. Αυτή η θέση του «Τυφλού Ωρολογοποιού» συχνά αναφέρεται ως γεγονός αποδεδειγμένο –χωρίς όμως να είναι. Κατ’ αρχήν, οι Δαρβινιστές ποτέ δεν έχουν δείξει πειραματικά ότι οι φυσικές διαδικασίες μπορούν να παράγουν τις πολύπλοκες δομές, που χαρακτηρίζουν τους ζώντες οργανισμούς. Η θέση αυτή βασίζεται σε έμμεσες ενδείξεις. Αποδίδει αυθαίρετα τη μετάβαση από είδος σε είδος στις μικρές μεταβολές που παρατηρούνται, εικάζοντας ότι σε διάρκεια μεγάλων χρονικών περιόδων θα έφερναν τις απαιτούμενες αλλαγές. Δεν πρόκειται λοιπόν για γεγονός, αλλά για εικασία, για συμπέρασμα. Επιπλέον, στις μέρες μας το συμπέρασμα αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο δικαιολογημένο, δεδομένων των αμφιβολιών, που εγείρουν επιστήμονες από διάφορα μέρη της επιστημονικής κοινότητας, σχετικά με το μηχανισμό της εξέλιξης. Μετάφραση - Επιστημονική επιμέλεια Μαρία Σιδέρη - Γιάκα / Χαλάνδρι (Συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος) 30

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΘΕΩΡΙΑ

ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

ΚΑΠΩΣ ΕΤΣΙ

ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΓΙΝΑΝ…

Mια φορά,

αλλά δεν ξέρουμε πότε, ίσως κάτω από συνθήκες που ποτέ δεν θα μάθουμε, σ’ ένα άγνωστο σημείο του πλανήτη, ίσως έγινε μια ένωση άγνωστων στοιχείων, κάτω από άγνωστες συνθήκες και υπό διαδικασίες που ποτέ δεν θα κατανοήσουμε, και σχηματίστηκε το τίποτα. Από αυτό ίσως το τίποτα, ίσως με την επενέργεια άγνωστων δυνάμεων, ίσως να έχουμε αυτά τα παράγωγα του τίποτα, τα οποία στη συνέχεια εξελίχθηκαν, άγνωστο πώς. Ίσως στην άγνωστη αλυσίδα μιας εξέλιξης που αγνοούμε, υπό άγνωστες κλιματολογικές συνθήκες και απροσπέλαστες δυνάμεις να βγήκε ο άνθρωπος, προϊόν ενδεχομένως μεταστοιχείωσης αγνώστων δυνάμεων, άγνωστης προέλευσης. Όλα τα άλλα, μας είναι γνωστά!... (Από το Μέγα Επιστημονικό Σύγγραμμα «Τα Παραμύθια της Δεσποινίδος Χαλιμά») Μάιος - Ιούνιος 2010

31


ΝΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ

ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

Ό

ταν οι Φιλισταίοι κυρίευσαν την κιβωτό της διαθήκης μετά από τη συντριβή των διεφθαρμένων υιών του Ηλεί, (Α΄Σαμουήλ δ΄ 22), σκέφτηκαν πως καλό θα ήταν να την έβαζαν δίπλα στο δικό τους θεό, τον Δαγών, στο μεγαλόπρεπο ναό του, στην Άζωτο. Έτσι και έκαναν. Ένας μεγάλος θεός, ο δικός τους, ένα τερατώδες άγαλμα από πέτρα, και δίπλα ο ηττημένος Θεός των Ισραηλιτών, όπως νόμιζαν, η κιβωτός της Διαθήκης. Μα την άλλη μέρα, το άγαλμα του Δαγών προσκυνούσε, πεσμένο στο πάτωμα, την κιβωτό. Τον ξανάβαλαν στη θέση του με λίγη καρδιά και πολλή κόλλα, μα την πιο άλλη ήταν πάλι πεσμένο το άγαλμά του και μάλιστα με κομμένα χέρια και κεφάλι. Τότε κατάλαβαν πως έπρεπε ένας από τους δύο Θεούς να φύγει. Και προτίμησαν τον δικό τους να μείνει, ας ήταν και με αυτό το κάζο που έπαθε, παρά τον άλλον. Προτίμησαν τον Δαγών, γιατί ήταν βολικός στο θέμα της αμαρτίας και των οργίων, που αποτελούσαν μέρος της τελετής του. 32

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

Το θέμα μας είναι άλλο. Ο άγιος Θεός δεν μπορεί να μένει δίπλα με κάποιο είδωλο. Ναός του Θεού τώρα είναι η καρδιά μας. Μέσα στην καρδιά μας ή θα βασιλεύει ο Κύριος ή κάθε είδωλο, αν υπάρχει, σαν το άγαλμα του Δαγών, θα πέσει συντρίμμια μπροστά στη δόξα του Θεού. Αν επιμείνουμε όμως στο είδωλό μας, τότε ο Θεός θα κάνει έξοδο από τη ζωή μας. Δεν θα μπορέσει να παραμείνει πλέον. Πολλά είναι τα είδωλα, που μπορεί να φιλοξενούμε στην καρδιά μας. · Μπορεί να είναι ένα παιδί, που το έχουμε ανεβάσει πολύ ψηλά. Θα πρέπει να κατέβει από το βάθρο εκείνο. Αν επιμένουμε, πολύ πιθανό, να δούμε το είδωλό μας να συντρίβεται με δικό μας φταίξιμο. · Μπορεί να είναι κάποια εργασία, που μας κλέβει τις ώρες, τη διάθεση, τη δύναμη, που ανήκουν στον Κύριο και εμείς τα προσφέρουμε βορά στο είδωλό μας. Πιθανόν να δούμε το είδωλό μας αυτό να γίνεται σκορποχώρι. · Μπορεί να είναι ακόμη και το έργο μας για τον Κύριο. Έργο δικό μας. Έργο ανθρώπινο. Έργο, που κλέβει από τον Κύριο και δοξάζει εμάς και όχι τον Κύριο. Θα δούμε το έργο μας αυτό κομματιασμένο.

Ο άγιος Θεός δεν μπορεί να μένει δίπλα με κάποιο είδωλο. Ναός του Θεού τώρα είναι η καρδιά μας. Μέσα στην καρδιά μας ή θα βασιλεύει ο Κύριος ή κάθε είδωλο, αν υπάρχει, σαν το άγαλμα του Δαγών, θα πέσει συντρίμμια μπροστά στη δόξα του Θεού. Αν επιμείνουμε όμως στο είδωλό μας, τότε ο Θεός θα κάνει έξοδο από τη ζωή μας. Δεν θα μπορέσει να παραμείνει πλέον.

Ο δούλος του Θεού Κ. Μεταλληνός κάθε μέρα στο σπίτι του έψαλλε: «Αν είδωλο τι εν εμοί υπάρχει αντί Σου – συντρίψας τη ση χάριτι – Συ άρξον αντ’ αυτού». (Από τα χειρόγραφα του Χρήστου Φραγκόπουλου)

Στην Υπηρεσία της Αλήθειας.

Η σελίδα μας στο INTERNET: http://

www.logiazois.gr

Πολλά και ενδιαφέροντα! Επισκεφθείτε την! Συστήστε την και σε άλλους. Μάιος - Ιούνιος 2010

33


3

ο

ΜΕΡΟΣ

«Σκέψεις επί της επιστολής προς Ρωμαίους»

Κεφάλαιο α΄ 18-32

Μ

ετά απ’ όσα μελετήσαμε ως εδώ, κατανοούμε το γιατί ο Α­πό­ στο­λος Παύλος δεν αισχυνόταν το Ευαγγέλιο. Όποιος φέρνει ένα τέτοιο μή­νυ­μα του Θεού προς τον κόσμο, πραγματικά δεν έχει κανένα λό­γο να μην το μεταδώσει. Πού και πότε είχαν ακουστεί πα­ρό­μοι­α πράγματα; Η δικαιοσύνη του Θεού προσφερόταν τώρα ελεύθερα και δωρεάν, μάλιστα προς όλους τους ανθρώπους χωρίς διάκριση, και χωρίς κάθε είδους ανθρώπινη σύμπραξη, α­πο­κλειστικά δια πίστεως. Αυτομάτως φθάνει τώρα ο Απόστολος στην εξήγηση του ερωτήματος, πώς κατέστη απαραίτητη μια τόσο μοναδική πρά­ξη αγάπης του Θεού. Η αιτία είναι η απώλεια χωρίς ελπίδα όλου του κόσμου, η ενοχή όλων των ανθρώπων, είτε Ιουδαίων εί­τε ειδωλολατρών. Εφ’ όσον ο Θεός ήθελε ν’ αποδείξει την α­γά­πη Του σ’ έναν χαμένο κόσμο, εφ’ όσον ήθελε να σώσει τους αν­θρώ­πους, των οποίων η αμαρτωλή, άσωτη κατάσταση οδηγούσε στην αιώνια α­πώλειά τους, έπρεπε να δημιουργήσει μια νέα βάση, πάνω στην οποία όχι μόνο θα παρέμενε ο Ίδιος δίκαιος, αλλά θα μπο­ρού­σε και να τους δώσει χάρη βάσει της δικαιοσύνης Του. Έτσι ό­πως είχαν τα πράγματα, ο άγιος Θεός μπορούσε να αντιμετωπίσει την αμαρτία των ανθρώπων μό­νον με οργή. 34

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Η προς Ρωμαίους επιστολή

Γι’ αυτό συναντάμε στο εδάφιο 18 τα σημαντικά, συχνά ακατανόητα, λόγια: «Διότι οργή Θεού αποκαλύπτεται απ’ ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων, οίτινες κα­τα­κρατούσι την αλήθειαν εν αδικία». Ας προσέξουμε αρχικά τις εντελώς ίδιες φράσεις στα εδάφια 17 και 18: «αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη» και «αποκαλύπτεται ορ­γή Θεού». Και τα δύο συμβαίνουν στην παρούσα εποχή, και μά­λιστα σε σχέση με το Ευαγγέλιο. Ταυτόχρονα με την δοσμένη δι­καιοσύνη του Θεού αποκαλύπτεται η οργή του Θεού απ’ ου­ρα­νού. Ακόμα δεν εκτελείται. Η ώρα της εκτέλεσης της κρίσης δεν έ­χει έρθει ακόμα, αλλά η οργή αποκαλύπτεται, και μάλιστα πα­ράλ­λη­λα προς τον λόγο του Σταυρού. Αυτό ίσως προς το παρόν ν’ ακούγεται παράξενο, θα το κα­τα­νοήσουμε όμως, όταν σκεφθούμε την αλλαγμένη δια του σταυ­ρού του Χριστού κατάσταση. Ο Θεός ήδη παλαιότερα είχε α­φή­σει να επέλθουν σοβαρές κρίσεις πάνω στον άνθρωπο. Χρει­ά­ζε­ται μόνο να θυμηθούμε το μεγάλο κατακλυσμό, τα Σόδομα και τα Γό­μορρα, την Ερυθρά θάλασσα, την περίπτωση του Κορέ κλπ.. Αλ­λά όλες αυτές οι κρίσεις ήταν τρόποι να φανερώσει ο Θεός στη Γη την αγιότητά Του, ξεκάθαρα σημεία της κυριότητάς Του, όχι όμως α­πο­κά­λυψη της οργής Του απ’ ουρανού. Σ’ αυτές τις κρίσεις ο Θεός έ­δινε μαρτυρία, ότι είναι δίκαιος και άγιος και ότι μισεί την α­μαρ­τία, ποτέ όμως δεν είχε βγει από το κατοικητήριό Του. Το κα­τα­πέ­ τασμα Τον έκρυβε. Μόλις ολοκλήρωσε ο Υιός του Θεού το α­πολυτρωτικό Του έργο και έθεσε μ’ αυτό τη βάση για τη σω­τη­ρί­α μας, βγήκε πλήρως στο φως το ποιος είναι ο Θεός, συνεπώς και τι είναι ο άνθρωπος και τι η αμαρτία. Ο νόμος και οι οδοί του Θεού στην παλαιά οικονομία είχαν δεί­ξει τμήματα της υπόστασής Του, αλλά ο Θεός ποτέ δεν έδειξε τό­σο καθαρά, όπως στο Σταυρό, πόσο δεν μπορεί να ανεχθεί την αμαρτία και κά­θε κακό. Επάνω στο Σταυρό Εκείνος, ο Ιησούς Χριστός, ο Ο­ποί­ος δεν γνώριζε αμαρτία, έγινε αμαρτία για μας και ήπιε το πο­τήρι της οργής του Θεού για την αμαρτία. Ταυτόχρονα ποτέ δεν είχε έρθει στο φως η αγάπη και το έλεός Του έτσι όπως εκεί. Με την πιο συνταρακτική αποκάλυψη της δικαιοσύνης του Θεού συν­ δέθηκε στο Σταυρό η μεγαλύτερη απόδειξη της αγάπης Του.

Μάιος - Ιούνιος 2010

35


Η προς Ρωμαίους...

Στο Ευαγγέλιο δηλαδή αφ’ ενός μεν αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού και χαρίζεται δωρεάν σε κάθε έναν που πιστεύει σ’ Αυτόν, αφ’ ετέρου δε ο Θεός δείχνει πιο κα­θα­ρά και έντονα από ποτέ, ότι η οργή Του πρόκειται να βρει «πάσαν α­σέβειαν» (οποιουδήποτε είδους). Όχι μόνον αυτήν, αλλά και «πά­σαν αδικίαν ανθρώπων, οίτινες κατακρατούσι την αλήθειαν εν αδικία». Δεν αφορά πλέον μόνον έναν μεμονωμένο λαό, όπου ο Θεός καταδικάζει την ανομία, όπως κάποτε στον Ισραήλ (συγκρ. Αμώς γ΄1,2), ο οποίος είχε τον Νόμο Του. Επίσης δεν ­πρό­κειται μόνο για τις οδούς της διακυβέρνησής Του με συνέπεια την αν­τα­πό­δο­ση στους ανθρώπους και λαούς λόγω των πράξεών τους, αλ­λά τώρα κρίνει κάθε κακό, κάθε τι το οποίο είναι αντίθετο προς Αυ­τόν, ο Οποίος είναι το Φως. Η οργή Του αποκαλύπτεται απ’ ου­ρα­νού προς όλους τους ανθρώπους, χωρίς καμία εξαίρεση. Όλοι βρί­σκον­ται, λόγω των αμαρτιών τους, κάτω από την οργή Του και πα­ραμένουν εκεί, εάν δεν δεχθούν με πίστη την προσφερόμενη σω­τηρία (Ιωάννης γ΄36). Η ενοχή του καθενός ίσως να διαφέρει στο μέγεθος, αλλά όλοι είναι ένοχοι, όλοι είναι τέκνα οργής, ο­λό­κληρος ο κόσμος έχει πέσει υπό την κρίση του Θεού. «Ασέβεια» είναι ο χαρακτηρισμός της κατάστασης των ει­δω­λο­λατρών. Χωρίς Θεό και χωρίς ελπίδα μέσα στον κόσμο, μη γνω­ρίζοντας και σκληρόκαρδοι, συσκοτισμένοι στο νου και ξένοι ως προς τη ζωή του Θεού, έτσι ζούσαν και πορεύονταν (Εφεσίους β΄12, δ΄18). «Αδικία» είναι ο χαρακτηρισμός του Ιουδαίου, ο οποίος ό­χι μόνον είχε τις επαγγελίες του Θεού, αλλά γνώριζε μέσα από το νόμο τα δίκαια ζητούμενα του Θεού προς τα πλάσματά Του. Αλ­λά μολονότι γνώριζε τις σκέψεις του Θεού σχετικά με το τι εί­ναι καλό και τι κακό, αγάπησε την αδικία και παρέβη χιλιάδες φο­ρές τις άγιες, αγαθές εντολές του Θεού. Τα προνόμια, τα οποία είχε ο Ιουδαίος ως προς τον ειδωλολάτρη, εξυπηρετούσαν λοιπόν μό­νο, στο να μεγαλώσουν την ευθύνη και το χρέος του. Ακριβώς έτσι έ­γι­νε και το χρέος τής κατ’ όνομα χριστιανοσύνης το τεράστιο, λόγω των προνομίων που δόθηκαν σ’ αυτήν. Επειδή την εκκλησία στη Ρώμη την αποτελούσαν κυρίως πρώ­­ην ειδωλολάτρες, εξηγείται εύκολα γιατί ο Απόστολος αρ­χι­κά (μέ­χρι το εδάφιο 16 του δευτέρου κεφαλαίου) ασχολείται με την κα­τάσταση του ειδωλολατρικού κόσμου και αργότερα (κεφ. β΄17 – γ΄20) μιλάει 36

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


...επιστολή

για την αδικία των Ιουδαίων. Αναφέρει τρεις λό­γους για την ενοχή των ειδωλολατρών ενώπιον του Θεού: 1.

Έχουν τη μαρτυρία της δημιουργίας. Εκείνα, τα οποία φαί­νον­ται σχετικά με τον Θεό, η αιώνια δύναμη και η θεότητά Του, γί­νον­ ται αντιληπτά στα όσα Αυτός δημιούργησε από κτί­σε­ως κόσμου (εδάφια 19,20).

2.

Στην αρχή είχαν τη γνώση περί του Θεού (εδάφιο 21).

3.

Έχουν μια συνείδηση (αν και δεν λειτουργεί σωστά), η ο­ποία μαρτυρεί μέσα τους, ώστε οι λογισμοί τους να κα­τη­γο­ρούν­ται ή και να απολογούνται μεταξύ αλλήλων (κεφ. β΄14,15).

Δυστυχώς οι ειδωλολάτρες, αν και έχουν πολύ περισσότερα απ’ όσα νο­μίζουμε συνήθως, είναι αναπολόγητοι! Τι έκαναν με όσα τους είχαν δο­θεί; Αν και ελέγχονταν από τη μεγαλειότητα, εξουσία και σοφία του Θεού μέσω των θαυ­μα­στών έργων και νόμων της φύσεως, «δεν εδόξασαν … ουδέ ευ­χα­ρί­στησαν», αλλά με την υπερηφάνειά τους και τους δια­λο­γι­ σμούς τους ξέπεσαν όλο και περισσότερο στη μωρία και συ­σκό­τι­ση της καρδιάς τους. Πάνω σ’ αυτούς επήλθε κρίση. Τρεις φορές συ­ναντάμε στο κεφάλαιό μας το σοβαρό λόγο: «Δια τούτο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός». Με την αγαθότητά Του «δεν αφήκεν α­μαρτύρητον εαυτόν, αγαθοποιών, δίδων εις ημάς ουρανόθεν βρο­χάς και καιρούς καρποφόρους, γεμίζων τροφής και ευ­φρο­σύ­νης τας καρδίας ημών» (Πράξεις Αποστόλων ιδ΄15-17), αλλά ανταπέδιδαν για την αγαθότητά Του αχαριστία και περιφρόνηση. Rudolf Brockhaus

Μετ.: Ιωνάς Ζάϊντελ (Συνεχίζεται στο επόμενο τεύχος)

Tο νέο μας e-mail!

Eπικοινωνήστε μαζί μας με e-mail: ofragopoulos@gmail.com

Αποστέλλουμε μια Καινή Διαθήκη δωρεάν στη Νεοελληνική γλώσσα, σε όποιον μας την ζητήσει με γράμμα του.

Μάιος - Ιούνιος 2010

37


ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ

Δεν Ζω ε γώ «… ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ’ ο Χριστός ζη εν εμοί…» (Γαλάτας β΄20)

Ο

ι ομολογίες του Αποστόλου Παύλου ξαφνιάζουν. Μέσα σ’ αυτές βλέπουμε την απόλυτη, την εφαρμοσμένη ερμηνεία τού Ευαγγελίου και της σωτηρίας τού Χριστού. Βλέπουμε μέσα σ’ αυτές ολοκληρωμένο, όχι κομματιασμένο, το έργο της πραγματικής απολύτρωσης του Χριστού. Το τονίζουμε αυτό και δίνουμε μια ξεχωριστή έμφαση, γιατί συχνά ακούμε ερμηνείες, που διαστρεβλώνουν την πραγματική απελευθέρωση του Χριστού και την ακρωτηριάζουν, με τρόπο που να την κάνουν αγνώριστη. Η ομολογία αυτή του Αποστόλου Παύλου είναι μια από τις πιο παράξενες ομολογίες του. Με απλά λόγια μάς φανερώνει τον πραγματικό στόχο, που το έργο του Θεού κατατείνει. Και ακόμη μας παρουσιάζει το μυστηριακό αποτέλεσμα, που δεν έχει καμία σχέση με την «ορθολογική» πίστη, που 38

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Δεν ζω εγώ

από πολλούς προσφέρεται και που είναι αδύνατο να φέρει τα θαυμαστά αποτελέσματα που ο Θεός έχει προετοιμάσει για τα πιστά παιδιά Του. «Δεν ζω πια εγώ», λέει ο Απόστολος Παύλος, «ζει μέσα μου ο Χριστός». Τι άραγε να θέλει να πει με τα λόγια του αυτά; Είναι ανάγκη να το εξετάσουμε με προσοχή. Να δούμε τι είχε μα και τι δεν είχε. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως ο Απόστολος Παύλος ζούσε. Και φυσικά ήταν ο ίδιος. Μιλούσε με το χαρακτηριστικό σε κάθε άνθρωπο ιδίωμα. Ταξίδευε από τη μια χώρα στην άλλη και τα χαρτιά του έλεγαν το όνομά του. Έγραφε διάφορες επιστολές και μέσα σ’ αυτές φαίνεται τόσο καθαρά, σε κάθε γραμμή, ο ξεχωριστός τρόπος τού γραψίματός του.

Ο Παύλος διακηρύττει: «δεν ζω εγώ». Κάποια αλλαγή θα είχε επέλθει, και μάλιστα σοβαρή, σημαντική, ουσιαστική, αποφασιστική. Ο εσωτερικός του κόσμος είχε αλλάξει τελείως. Τίποτα από τα παλιά δεν είχε μείνει.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως είχε συνείδηση, πως ήταν ο ίδιος ο Παύλος, ο παλιός διώκτης του Χριστού, πράγμα που δεν χάνει καμιά ευκαιρία να το επαναλάβει. Ο διώκτης που επιστρέφει στο δρόμο της Δαμασκού. Αυτός που ελεήθηκε από τον Κύριο, που τον κάλεσε στον αγρό Του. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως διατηρούσε όλα του τα χαρακτηριστικά, όπως τα χαρακτηριστικά της γραφής και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, της φωνής του, του περπατήματός του και ό,τι άλλο συνοδεύει τον άνθρωπο σωματικά σ’ όλη του τη ζωή. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως όποιος τον έβλεπε, και τον είχε γνωρίσει και παλιά, χωρίς καμιά δυσκολία ή δισταγμό, θα έλεγε, αυτός είναι ο Σαούλ ή Σαύλος, που αργότερα το όνομά του έγινε Παύλος. Αν θέλαμε ακόμη να επεκταθούμε, θα μπορούσαμε να πούμε, με τα σημερινά δεδομένα, πως είχε τα ίδια δακτυλικά αποτυπώματα, την ίδια κατηγορία αίματος και ό,τι άλλο μας κάνει να ξεχωρίζουμε σωματικά από τους άλλους. Και όμως ο Παύλος διακηρύττει: «δεν ζω εγώ». Κάποια αλλαγή θα είχε επέλθει, και μάλιστα σοβαρή, σημαντική, ουσιαστική, αποφασιστική. Ο εσωτερικός του κόσμος είχε αλλάξει τελείως. Τίποτα από τα παλιά δεν είχε μείνει. Ξέρουμε πως το πραγματικό μας πρόσωπο, ο πραγματικός μας εαυτός είναι ο εσωτερικός. Διακρίνεται, σύμφωνα με την Βιβλική και την κοσμική ανθρωπολογία, σε τρεις περιοχές, στο

Μάιος - Ιούνιος 2010

39


Δεν ζω εγώ

βουλητικό, στο συναίσθημα, και στο λογικό. Ε… αυτά και τα τρία είχαν αλλάξει. Ο ίδιος έλεγε, «εκείνα τα οποία θέλω δεν πράττω…» και είχε δίκιο. Αναγνωρίζει και ομολογεί, πως η θέλησή του ήταν σκλάβα, υποδουλωμένη στο κακό και στην αμαρτία. Μα ευχαριστούσε τον Χριστό που τον ελευθέρωσε. Τώρα ζούσε πια όχι για τον εαυτό του, αλλά μόνο για τον Κύριό του. Έκανε πάντα ό,τι άρεσε στον Κύριό του, ή το ίδιο πράγμα, ο Κύριός του είχε καταλάβει τη θέλησή του και Εκείνος υπαγόρευε αυτά, που και αυτός με όλη του την καρδιά ήθελε. Το Πνεύμα το Άγιο, ο ενεργητικός αυτός παράγων, κυριαρχούσε στη ζωή του. Και μόνο ό,τι ήταν για τη δόξα τού Θεού, αυτό υπήρχε στην καρδιά του. Θέληση δική του δεν υπήρχε. Ήταν δοσμένη στον Κύριο. Το συναίσθημά του πάλι, και όλη του η συναισθηματική ζωή, ήταν από τον Κύριο, από τον Κύριο που κυριαρχούσε στη ζωή του. Οι χαρές του, και ήταν πάρα πολλές, δεν είχαν καμιά σχέση με τις χαρές των άλλων ανθρώπων, με τις χαρές του κόσμου, με τα ανθρώπινα εκείνα τα στοιχεία που εμείς καταγινόμαστε και προσπαθούμε να αντλήσουμε χαρά, μπερδεύοντάς την με την ηδονή. Καθημερινή χαρά τού Παύλου ήταν οι διάφορες επαγγελίες τού Θεού, που πάνω τους καθημερινά πειραματιζότανε. Ακόμα, καθημερινή του χαρά ήταν οι διάφορες επεμβάσεις του Θεού, που πραγματικά τις απολάμβανε με ένα θαυμαστό τρόπο, ακόμα και αν αυτές είχαν αρνητική όψη. Θετικά και αρνητικά υπάρχουν μόνο για μας. Για τον Θεό υπάρχει μόνο η αγάπη Του και η πρόθεσή Του να μας οδηγήσει στην τελείωση του Υιού Του. Μα πάνω απ’ όλα, η μεγάλη του χαρά, τελείως ανεξάρτητη από τα συμβαίνοντα γύρω του και επάνω του, ήταν η χαρά της παρουσίας του Κυρίου του, η πιο μεγάλη χαρά στη ζωή του πιστού, αυτή που προκαλεί την αίσθηση της πληρότητας. Όλα τα άλλα, αυτά που συγκινούν ή προκαλούν ταραχή στους άλλους ανθρώπους, τον αφήνουν αδιάφορο, ασυγκίνητο. Δεν ήταν γι’ αυτόν παρά ξερά, νεκρά φύλλα, καμένα από τη θερμή παρουσία τής αγιασμένης αγάπης Του. 40

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Δεν ζω εγώ

Όσο για τη λογική του πάλι, δεν είναι ανάγκη να κάνουμε φανταστικούς ακροβατισμούς, αλλά όπως ο ίδιος ομολογούσε, «ημείς όμως έχομεν τον νουν του Χριστού» (Α΄Κορινθίους β΄16). Η σκέψη μας, αυτός ο λεπτός και τόσο ευμετάβλητος μηχανισμός, που δέχεται τόσες και τόσες επιρροές, στον Παύλο είχε αλλάξει τελείως. Είχε προσδεθεί στην αρχή και αργότερα είχε ταυτιστεί απόλυτα με τη σκέψη τού Κυρίου, σε σημείο, που κάθε σκέψη του να μην είναι δική του, αλλά του Κυρίου, του Κυρίου του που τόσο αγαπούσε. Ούτε στιγμιαίες ή φευγαλέες σκέψεις, που να έχουν διάφορο περιεχόμενο από τη σκέψη τού Κυρίου, είχε στη ζωή του.

Καθημερινή χαρά τού Παύλου ήταν οι διάφορες επαγγελίες τού Θεού, που πάνω τους καθημερινά πειραματιζότανε. Ακόμα, καθημερινή του χαρά ήταν οι διάφορες επεμβάσεις του Θεού, που πραγματικά τις απολάμβανε με ένα θαυμαστό τρόπο, ακόμα και αν αυτές είχαν αρνητική όψη.

Η δύναμή του, δύναμη μαρτυρίας, δύναμη άγιας ζωής, δύναμη που με αυτή έκανε θαύματα, δεν ήταν δική του. Το ’ξερε πάρα πολύ καλά. Ήταν του Κυρίου του. Τα λόγια που έλεγε, οι πράξεις που έκανε, η εντύπωση που προκαλούσε στους γύρω του, ήταν αυτούσια του Χριστού, που με το Πνεύμα Του το Άγιο τα αναπαρήγαγε μέσα του. Ήξερε, του το είχε πει ξεκάθαρα, τι μπορεί να βγει από τον άνθρωπο, από αυτό που αποκαλούσε σάρκα. Αυτά όμως που έκανε, που θαύμαζαν οι άνθρωποι και δόξαζαν τον Θεό, και που ήταν τόσο όμοια με τις πράξεις του Κυρίου του, τα έκανε ο Χριστός, που ζούσε μέσα του. Αν ρωτούσαμε τον Παύλο, όπως και κάθε, όχι απλώς πιστό, αλλά αφιερωμένο παιδί του Θεού, θα μας έλεγε, «δεν μπορώ να αναγνωρίσω τον εαυτό μου». Και αυτό δεν το λέει μόνο ο Παύλος, μα και σε μας συμβαίνει, οι άλλοι, οι γύρω μας, πολλές φορές άθελά τους να το ομολογούν, πως τώρα πια δεν μας αναγνωρίζουν, και έχουν απόλυτο δίκιο. Αν γνώριζαν τον Χριστό, θα αναγνώριζαν στη ζωή μας γραμμές Χριστού. Εκείνα που έκαναν τα χέρια μου, δεν τα κάνουν πια. Ναι, είμαι κάποιος άλλος. Αυτός ο άλλος δουλεύει στην καρδιά μου και στη ζωή μου. «Κατά την δύναμιν την ενεργουμένην εν ημίν» (Εφεσίους γ΄20). Ο πιστός και αφιερωμένος χριστιανός είναι κάτι άλλο. Είναι ένα ζωντανό κινούμενο θαύμα. Ένα «νέον κτίσμα». Πώς μπορούσε καλύτερα να πει και να παρουσιάσει αυτήν την πραγματικότητα; Μάιος - Ιούνιος 2010

41


Δεν ζω εγώ

O Παύλος είχε παραδώσει τελείως τον εαυτό του στον Χριστό, που είχε κάνει κατοχή απόλυτη μέσα στην ύπαρξή του. Ο Χριστός ήταν ο απόλυτος Κύριος της ζωής του και της ύπαρξής του. Βέβαια για να γίνει κάτι τέτοιο στον Παύλο, όσο και σε μας, προηγείται ο θάνατος του παλιού ανθρώπου, με το πνεύμα του σταυρού και μαζί με το σταυρό του Χριστού, σε μια ταύτιση θανάτου, για να φανερωθεί η ζωή Του, η ζωή της ανάστασής Του.

Είχε παραδώσει τελείως τον εαυτό του στον Χριστό, που είχε κάνει κατοχή απόλυτη μέσα στην ύπαρξή του. Ο Χριστός ήταν ο απόλυτος Κύριος της ζωής του και της ύπαρξής του. Βέβαια για να γίνει κάτι τέτοιο στον Παύλο, όσο και σε μας, προηγείται ο θάνατος του παλιού ανθρώπου, με το πνεύμα του σταυρού και μαζί με το σταυρό του Χριστού, σε μια ταύτιση θανάτου, για να φανερωθεί η ζωή Του, η ζωή της ανάστασής Του. Γι’ αυτό ο Απόστολος Παύλος έλεγε «πάντοτε την νέκρωσιν του Κυρίου Ιησού περιφέροντες εν τω σώματι, διά να φανερωθή εν τω σώματι ημών και η ζωή του Ιησού.» (Β΄Κορινθίους δ΄10).

Το έργο αυτό ήταν ολοκληρωμένο στη ζωή του Αποστόλου Παύλου, για να μπορεί να λέει: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού» (Α΄Κορινθίους ια΄1). Ήταν τόσο απόλυτα βέβαιος για την ταύτιση, ώστε να λέει στους ανθρώπους ότι ή εμένα βλέπετε ή τον Χριστό είναι το ίδιο πράγμα. Γιατί κι εγώ δεν είμαι εγώ, ο Απόστολος Παύλος, αλλά «ο Χριστός εν εμοί». Τώρα, μπροστά σ’ αυτή τη θαυμαστή πραγματικότητα, αν θελήσεις να κοιτάξεις τις διάφορες πλανερές αντιλήψεις που επικρατούν στο χριστιανικό κόσμο, μεταξύ ευσεβών ανθρώπων, το λιγότερο είναι να νιώσεις μια μεγάλη πικρία, σε σημείο να τραβάς τα μαλλιά σου. Ακούμε…

Α)

Διαβάζω το Ευαγγέλιο και προσπαθώ να το εφαρμόσω. Είναι τόσο πικρό και αστείο. Πάρε την επί του όρους ομιλία του Κυρίου και προσπάθησε να εφαρμόσεις, αν εφαρμόζονται, με απλές ανθρώπινες δυνάμεις, τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν. Να βγάλεις το μάτι σου για να μην σκανδαλιστείς. Να δώσεις και το σακάκι σου στον όποιο θέλει να σου αρπάξει το παλτό. Ή να γυρίσεις και το άλλο μάγουλο. Τίποτα από αυτά δεν μπορούμε να κάνουμε. Όλα όμως μπορούν να γίνουν, αν ο Χριστός κατοικήσει στις καρδιές μας.

Β) Παρακολουθώ τη ζωή του Χριστού και προσπαθώ να 42

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Δεν ζω εγώ

την αντιγράψω. Η ζωή του Χριστού δεν αντιγράφεται. Άσε που το αντίγραφο είναι πάντα αντίγραφο. Ποτέ δεν μπορεί να γίνει σαν το πρότυπο. Τη ζωή του Χριστού μόνο ο Χριστός μπορεί να τη ζήσει μέσα στο δικό μας σώμα, αν Του παραδοθούμε ολοκληρωτικά.

Γ) Κάνω πάντα το καλό και αποφεύ-

γω το κακό, σύμφωνα με τη συνείδησή μου. Αυτό ξεπερνά όλα τα προηγούμενα. Η συνείδηση είναι τόσο ελαστική και τόσο εύκολα πωρώνεται, που αλίμονο σ’ όποιον έχει σαν γνώμονα της ζωής του την ελαστική του και απροσδιόριστη συνείδηση, που δεν μπορεί να μας οδηγήσει πουθενά. Ο Παύλος, που ζούσε αυτή τη θαυμαστή πείρα, να ζει ο Χριστός στην καρδιά του και αυτός να είναι νεκρός, αποδίδει τα πάντα σ’ Αυτόν λέγοντας «ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν» (Φιλιππησίους β΄13). Ο Χριστός ρυθμίζει τη θέλησή μου, που Του έχει παραχωρηθεί, και Αυτός μέσα από το σώμα μου ενεργεί, όλα όσα οι άλλοι βλέπουν ενεργούμενα από μένα. Κάτω από αυτό το πνεύμα φωτίζονται πάρα πολλές αλήθειες και πραγματικότητες, που διαφορετικά θα ήταν τόσο δύσκολα κατανοητές.

Α)

Όλοι οι χριστιανοί, έστω και αν ανήκουν σε διαφορετικές φυλές και διαφορετικούς πολιτισμούς, μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους. Απλούστατο. Οι διαφορές μηδενίζονται διά του θανάτου τού εαυτού τους και τη θέση τους παίρνει ο ζωντανός, αναστημένος Ιησούς. Δεν υπάρχουν πολλά πρόσωπα. Υπάρχουν πολλοί, που πέθαναν για να ζήσει ο Ένας.

Β)

Τότε, μπορεί να πραγματοποιηθεί απόλυτα αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος, πως «σεις είσθε η επιστολή ημών, … γινωσκομένη και αναγινωσκομένη υπό πάντων των ανθρώπων, και φανερώνεσθε ότι είσθε επιστολή Χριστού…» (Β΄Κορινθίους γ΄2,3). Ο κάθε πιστός είναι ένα ζωντανό Ευαγγέλιο, που το διαβάζουν και όσοι δεν ξέρουν γράμματα. Μάιος - Ιούνιος 2010

43


Δεν ζω εγώ

Ένα Ευαγγέλιο, που κινείται ανάμεσα στους ανθρώπους, όλο ζωντάνια, ανάγλυφο, δυνατό.

Γ)

Και ακόμα, ό,τι και αν κάνει ένας τέτοιος άνθρωπος, που δε ζει αυτός, αλλά ζει ο Χριστός μέσα του, δεν μπορεί παρά, όπου και αν βρεθεί, θα απλώνει «το άρωμα της γνώσης του Χριστού», ένα άρωμα, που δυστυχώς μόνο με τα λόγια δεν μπορεί να δοθεί στους άλλους. Θα ήταν βλασφημία, αν σκεφτόμαστε, και ίσως λέγαμε, πως αυτά είναι «καλά και σωστά για τον Παύλο, μα όχι και για μας». Κανένας λόγος και τίποτα δεν δικαιολογεί μια τέτοια θέση. Ο Ίδιος ο Χριστός, που ζούσε στον Παύλο, μπορεί να ζήσει και στον καθένα μας, αν το θελήσει και προσφέρει τον εαυτό του τελείως ελεύθερα στον Χριστό, να κατοικήσει και να ζήσει στην καρδιά του. Μια μοιρασμένη καρδιά και ζωή, προσφέρει μια καρικατούρα Χριστού, καθόλου ελκυστική ίσως για τον Κύριό μας. Είναι η περίπτωση που αναγκάζει τον Κύριο ν’ αναφέρει το «θα σε εξεμέσω εκ του στόματός μου…» (Αποκάλυψη Ιωάννου γ΄16). Και … οι άνθρωποι που έχουν τον Χριστό μέσα τους φαίνονται , φαίνονται πολύ καλά. Θα τελειώσω με μια ιστορία. Συνέβη πριν από χρόνια, τότε που οι γειτονικές μας Βαλκανικές χώρες ήταν κλειστές για το Ευαγγέλιο. Μια ομάδα χριστιανών, εκμεταλλευόμενη μια εκδρομή, που θα γινόταν στη Βουλγαρία για ποδοσφαιρικούς λόγους, έβγαλαν και αυτοί εισιτήρια, για να βρουν χριστιανούς και να τους δώσουν Ευαγγέλια στη βουλγαρική. Μα δεν είχαν παραπάνω πληροφορίες. Πώς θα έβρισκαν τους χριστιανούς, που ήξεραν πως υπήρχαν; Άρχισαν να γυρίζουν τα μαγαζιά και να κοιτάζουν τους ανθρώπους. Σε κάποιο παντοπωλείο είδαν μια γυναίκα, θα ’πρεπε να είναι χριστιανή. Την πλησίασαν, την ρώτησαν και ήταν πραγματική χριστιανή, που τους οδήγησε στην εκκλησία τής Σόφια. Ο Χριστός δεν ήρθε μόνο να μας συγχωρήσει τις αμαρτίες μας. Ο Χριστός δεν ήρθε μόνο να μας ελευθερώσει από τις αμαρτίες μας. Ο Χριστός ήρθε να κατοικήσει και να ζήσει στην καρδιά μας τη δική Του ζωή. Φυσικά αν το θέλουμε κι εμείς. 44

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Μεγάλη ποικιλία από νέα πολύχρωμα φυλλάδια με σωτηριακό περιεχόμενο

- Γραμμένα απλά, σε γλώσσα κατανοητή. - Τετράχρωμη εκτύπωση σε μικρό βολικό σχήμα. - Έχει προβλεφθεί χώρος για να μπει η διεύθυνση που θέλετε με σφραγίδα, αυτοκόλλητο ή να τυπωθεί. - Κατάλληλα για διανομή σε δρόμους, σταθμούς, γειτονιές, νοσοκομεία.

Σ ΤΕ ΜΑ ΖΗΤΗΣ ΓΜΑΤΑ Ν ΔΕΙ ΔΩΡΕΑ

- Τα κείμενα είναι αδογμάτιστα, Χριστοκεντρικά, σωτηριακά.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ»: ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΘΥΡΙΔΑ 50438/14110 Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ - HELLAS e-mail: ofragopoulos@gmail.com Μάιος - Ιούνιος 2010

45


ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Κατασκήνωση Π άντα πίστευα ότι δεν ξεκινάει σωστά το καλο-

καίρι όταν είσαι παιδί, αν δεν ξεκινάει με κατασκήνωση. Σίγουρα όλοι έχετε δικές σας ιστορίες από καλοκαιρινά κατορθώματα και ελπίζω να ετοιμάζεστε να προσθέσετε και άλλα. Η ιστορία όμως που θέλω να σας πω συνέβηκε όταν η Ελίζα και η Ρόδη είχαν πάει στην κατασκήνωση όχι ως παιδιά, αλλά ως ομαδάρχισσες. Τώρα αυτό ίσως δεν είναι και πολύ σαφές, γιατί ήταν στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου και έτσι ήταν κάτι ανάμεσα σε κατασκηνώτριες και επίσημους βοηθούς του ομαδάρχη. Πάντως οι ίδιες ένιωθαν ότι τους είχε γίνει η μεγαλύτερη τιμή και ότι αναλάμβαναν τη μεγαλύτερη ευθύνη. Και έτσι ακριβώς ήταν.

46

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Ελίζα και Ρόδη Τα παιδιά που ανέλαβαν ήταν κοριτσάκια πολύ μικρά, στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, και έτσι είχαν πολλές δουλειές: να καθαρίζουν την ομάδα, να σερβίρουν το φαγητό, να τα βοηθάνε στο μπάνιο και διάφορα άλλα, με τα οποία δεν χρειάζεται να σας τρομάξω τώρα. Η ομαδάρχισσά τους ήταν πολύ καλή και αντιμετώπιζε την Ελίζα και τη Ρόδη σαν φίλες και συνεργάτες περισσότερο, παρά σαν παιδιά. Οι ίδιες ήταν ανακουφισμένες που δεν χρειαζόταν να κάνουν τίποτα περισσότερο, όπως συμμελέτη ή συζήτηση με τα παιδιά, γιατί ήταν κάτι, στο οποίο δεν ήταν συνηθισμένες. Όμως σύντομα θα ανακάλυπταν ότι δεν αξίζει τίποτα τόσο, όσο το να δώσεις σε κάποιον το μήνυμα του Χριστού. Οι μέρες περνούσαν κουραστικά αλλά γεμάτα και τα κοριτσάκια της ομάδας δενόντουσαν όλο και πιο πολύ με την ομαδάρχισσά τους και την Ελίζα και τη Ρόδη. Τις υπάκουγαν το ίδιο με την ομαδάρχισσα (όταν τις υπάκουγαν) και το μεσημέρι τους έφτιαχναν ζωγραφιές με καρδούλες, που έγραφαν επάνω «σας αγαπό κιρία Ελίζα» και « με πολύ αγάπη στη κηρία Ρόδι». Σιγάσιγά ήταν πιο εύκολο να μπουν σε μια σειρά για να πάνε για φαγητό και καθώς λιγόστευαν τα καθαρά ρούχα στις βαλίτσες πλήθαιναν οι αγκαλιές και τα «ευχαριστώ» και «παρακαλώ». Και όταν πήγαιναν στη θάλασσα, εκεί γινόταν το μεγάλο πανηγύρι. Κάνανε τούμπες και βουτιές και παιχνίδια και έχτιζαν κάστρα από άμμο. Η Ελίζα και η Ρόδη είχαν μαγευτεί από όλη αυτή την εμπειρία και όταν έπεφταν εξουθενωμένες το βράδυ στο κρεβάτι τους, για να σηκωθούν πάλι σε δύο λεπτά, επειδή κάποιος ήθελε νερό ή είδε κακό όνειρο, αισθάνονταν κάτι ανάμεσα σε μητέρες και μεγάλες αδερφές για αυτά τα παιδιά. Κοιταζόντουσαν πάνω από τα κεφαλάκια στο τραπέζι του πρωινού εξισορροπώντας ζάχαρες, γάλατα, χαρτοπετσέτες και μια χτένα, γιατί κάποιο κοριτσάκι δεν πρόλαβε να χτενιστεί και της έπεφταν τα μαλλιά μέσα στα κορν-φλέικς, και αναστέναζαν από την κούραση. Μέσα τους όμως ήξεραν η μία για την άλλη και η κάθε μία για τον εαυτό της, ότι δεν υπήρχε άλλη εμπειρία πιο όμορφη, πιο περιπετειώδης και πιο σημαντική στη ζωή τους μέχρι τώρα. Μάιος - Ιούνιος 2010

47


ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Στης Ρόδης ειδικά την καρδιά, η πρώτη αυτή φορά που βγήκε στον κόσμο όχι σαν παιδί αλλά σαν μεγάλη -όχι σαν κάποιος που χρειάζεται φροντίδα αλλά σαν κάποιος που φροντίζει τους άλλους- είχε μια πιο ιδιαίτερη σημασία. Τον προηγούμενο χειμώνα είχε σοβαρευτεί με τα πράγματα του Θεού. Και αν η αναγέννηση συμβαίνει μέσα στην καρδιά μας σε ένα λεπτό, μετά ξεκινάει μια ζωή ολόκληρη, που πρέπει να μάθουμε να τη ζούμε με τον τρόπο του Θεού. Ήταν λοιπόν πολύ καινούργια ακόμα στη νέα αυτή ύπαρξη. Όταν πρωτοέφτασε στην κατασκήνωση, και τις πρώτες ημέρες, ένιωθε τόσο ανάξια και ανήξερη για όλα αυτά που έπρεπε να κάνει, που στράφηκε στον Θεό για στήριγμα. Όχι ότι δεν μπορούσε να τα προσπαθήσει όλα μόνη της, αλλά ήξερε πως δε θα τα κατάφερνε ποτέ. Και είδε με μεγάλη έκπληξη, ότι στ’ αλήθεια ο Κύριος ήταν εκεί μαζί της κάθε στιγμή, είτε έπλενε τουαλέτες είτε προσπαθούσε να παρηγορήσει ένα παιδάκι που έκλαιγε και ήθελε τη μαμά του. Ανακάλυψε ότι, όταν νόμιζε ότι δεν είχε τις απαραίτητες δυνάμεις ή το κουράγιο, τότε της έδινε ο Θεός ακόμα περισσότερο. Και ότι όσο πιο πολύ έδινε στους άλλους, τόσο πιο πολύ ένιωθε η ίδια ότι έπαιρνε. Δεν της είχε συμβεί ποτέ πριν να χρειαστεί τόση πολλή βοήθεια από τον Κύριο, αλλά τώρα ανακάλυπτε ότι Εκείνος ήταν η πιο ανεξάντλητη πηγή. Όσο πιο πολύ Τον χρειαζόταν, τόσο πιο κοντά της Τον ένιωθε. Ήταν μια μαγική εμπειρία. Πριν κοιμηθεί το βράδυ, παρόλο που ο ύπνος τη διεκδικούσε, η Ρόδη προσευχόταν ξεχωριστά για κάθε όνομα μέσα στην ομάδα και αυτό της έφερνε ένα αίσθημα ασφάλειας. Ήξερε ότι, αν υπήρχε κάποιος κίνδυνος ή κάποια παράλειψη εκ μέρους της –και σίγουρα θα υπήρχαν πολλές-, τα είχε αναλάβει όλα Εκείνος και τα φρόντιζε. Η ευθύνη περνούσε στα δικά Του χέρια και κοιμόντουσαν όλοι ειρηνικά. Όσο περνούσε ο καιρός, η Ρόδη κατάλαβε ότι μπορεί να μην είχε τα προσόντα προς το παρόν να κηρύξει με τα λόγια για τον Χριστό, αλλά σίγουρα μπορούσε να μιλήσει γι’ Αυτόν με τη ζωή της. 48

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Κατασκήνωση

Μια μέρα ένα κοριτσάκι από την ομάδα της Ελίζας και της Ρόδης, η Κέσι, ξύπνησε το πρωί και δεν αισθανόταν καλά. Είχε λίγα δέκατα και της έδωσαν αντιπυρετικό (μετά την πρώτη εβδομάδα είχαν γίνει και νοσοκόμες, τόσα που είχαν αντιμετωπίσει). Προς το μεσημέρι ο πυρετός ανέβηκε και την πήγαν στο νοσοκομείο της κατασκήνωσης, για να μην κολλήσει κανέναν άλλο. Εκεί ανακάλυψαν ότι εκτός από τον πυρετό είχε και κάποια σπυράκια στα χέρια και την κοιλιά. Τελικά είχε βγάλει την ανεμοβλογιά. Θα θυμάστε σίγουρα, και αν δεν θυμάστε θα μπορείτε να φανταστείτε, πόσο άσχημο πράγμα είναι να περνάει κανείς οποιαδήποτε παιδική αρρώστια και πόσο μάλλον μία που απαιτεί απομόνωση. Όσο δύσκολο κι αν είναι για ένα παιδάκι να περάσει την ανεμοβλογιά, είναι διπλάσια δύσκολο όταν βρίσκεται στην κατασκήνωση. Όταν έξω από το παράθυρο ακούγονται φωνές και γέλια και η μπάλα να μπιστάει. Ευτυχώς, η Κέσι δεν την πέρασε βαριά, είχε μόνο λίγα σπυράκια εδώ κι εκεί και ο πυρετός κράτησε κάνα δυο μέρες. Αλλά η απομόνωση έπρεπε να κρατήσει πιο πολλές και οι γονείς της δεν μπορούσαν να έρθουν αμέσως να την πάρουν. Έπρεπε να μείνει λοιπόν εκεί, στο άσπρο κρεβάτι του νοσοκομείου και να διαβάζει κανένα παιδικό βιβλίο από τη βιβλιοθήκη της κατασκήνωσης, ενώ έξω ο ήλιος έλουζε τα πεύκα και οι φίλες της έτρεχαν στις κούνιες. Η Ελίζα πεταγόταν και την έβλεπε όσο πιο συχνά μπορούσε, μια που την είχε περάσει την αρρώστια αυτή, η Ρόδη όμως όχι, και έτσι δεν μπορούσε να πάει κοντά της. Μετά τις πρώτες δυο τρεις μέρες που έλειπε η Κέσι από την ομάδα και μέσα στις τόσες δουλειές, η Ρόδη σχεδόν την ξέχασε. Ήξερε ότι θα την φρόντιζαν οι αδελφές εκεί στο νοσοκομείο και ούτε που της πέρασε από το μυαλό πόσο θα βαριόταν και θα ένιωθε μοναξιά το κοριτσάκι. Μια μέρα πήγε μια άλλη ομαδάρχισσα και επισκέφτηκε τους ασθενείς του νοσοκομείου και γυρνώντας είπε στη Ρόδη και στην Ελίζα: Μάιος - Ιούνιος 2010

49


ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

- Ξέρετε, η Κέσι δεν αντέχει άλλο εκεί πέρα μόνη της. Σήμερα που πήγα έκλαιγε και μου φώναζε: «Να πείτε στην Ελίζα και τη Ρόδη να έρθουν αμέσως εδώ και να μου κάνουν παρέα! Τώρα!» Η ομαδάρχισσα γελούσε με τα καμώματα του κοριτσιού, αλλά η Ρόδη κοίταξε την Ελίζα με μάτια στρογγυλεμένα από την έκπληξη. Είναι δυνατόν να την χρειαζόταν κάποιος άνθρωπος; Αυτήν, που μέχρι χτες ήταν και η ίδια παιδί; Η καρδιά της άρχισε να χτυπάει γρήγορα. Η Κέσι είχε ζητήσει ειδικά αυτήν και την αδερφή της. Βέβαια ίσως ο λόγος, που δεν ζήτησε να της φέρουν την ομαδάρχισσα, ήταν επειδή σκέφτηκε ότι θα ήταν πολύ απασχολημένη ή απλώς ένιωθε ότι η Ελίζα και η Ρόδη ήταν κάπως πιο κοντά στην ηλικία της. Αυτό πάντως δε διαφοροποιούσε το γεγονός, ότι αυτές οι λίγες λέξεις που τους είχε μεταφέρει η άλλη ομαδάρχισσα άλλαξαν τα πάντα στο μυαλό της Ρόδης. Μόλις τελείωσε τη δουλειά που έκανε εκείνη τη στιγμή, πήγε στο νοσοκομείο και κάθησε για λίγη ώρα μαζί με την Κέσι. Της είπε τι είχε συμβεί αυτές τις μέρες που δεν μπορούσε να βγει έξω. Της διηγήθηκε κάποια γκάφα που είχε πάθει ενώ σκούπιζε κάτω από τα κρεβάτια. Της διάβασε ένα βιβλίο. Της χάιδεψε το κεφάλι. Γελάσανε. Της υποσχέθηκε πως θα ξανάρθει. Όταν τελικά έφυγε, επειδή χτύπησε το καμπανάκι για το μεσημεριανό φαγητό, η Κέσι ένιωθε καλύτερα και είχαν πάρει λίγο χρώμα τα μάγουλά της. Καθώς κατέβαινε τα σκαλιά τρέχοντας, η Ρόδη συνειδητοποίησε κάτι. Είχε ξεχάσει τελείως ότι μπορούσε να κολλήσει ανεμοβλογιά. Ούτε που της είχε περάσει από το μυαλό. Αλλά και τώρα που το σκέφτηκε, δεν την ένοιαζε καθόλου. Χαμογέλασε. Όχι απλώς δεν την ένοιαζε, αλλά θα άξιζε τον κόπο κιόλας, να κολλήσει κανείς ανεμοβλογιά από ένα παιδάκι που χρειαζόταν ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά και λίγο ενδιαφέρον, σκέφτηκε. Τελικά η Ρόδη δεν κόλλησε ανεμοβλογιά εκείνη τη φορά. Αυτό όμως, που πήρε από εκείνο το φωτεινό δωμάτιο του νοσοκομείου, την ακολούθησε μέχρι που πέρασε από τη μεγά50

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Κατασκήνωση

λη καγκελόπορτα της κατασκήνωσης, για να έρθει πάλι του χρόνου. Για χρόνια μετά θα θυμόταν εκείνο που της έμαθε ο Κύριος με τη βοήθεια ενός μικρού κοριτσιού με ξανθοκάστανα μαλλιά και δύο κενά ανάμεσα στα μπροστινά δόντια: Πως αυτό, που όλοι θεωρούν θυσία, αν το κάνεις για τον Θεό γυρίζει πίσω σε σένα εκατονταπλάσιο και γίνεται η πιο μεγάλη ευλογία για τη ζωή σου. Πως όταν δίνεις στον Κύριο, δεν δίνεις πραγματικά, αλλά παίρνεις. Σε χαρά, σε γνώση, σε αγάπη, σε δόξα. Να ξέρετε ότι όπου κι αν πάτε ετούτο το καλοκαίρι, στην κατασκήνωση, στην παραλία, στον παππού και τη γιαγιά, όπου και αν πάτε, θα σας περιμένει ο Χριστός, όπως τη Ρόδη εκείνο το καλοκαίρι. Μακάρι να Τον βρείτε.

Ρ-Ε

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ Είναι ένα προφητικό βιβλίο. Έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον όλων των εποχών, έστω κι αν κάποιοι δηλώνουν άθεοι ή αδιάφοροι. Είναι ένα «δύσκολο» βιβλίο, παραβολικό. Η ερμηνευτική του ανάλυση έχει φως, σοφία και ακρίβεια με σεβασμό στο Λόγο του Θεού. Το βιβλίο μας αυτό είναι γραμμένο απλά, ευχάριστα, σε μορφή αφήγησης, χωρίς να είναι δογματικά επηρεασμένο. Προσπαθεί να οδηγήσει τον αναγνώστη στα βάθη των αποκαλύψεων του Θεού που αφορούν τις έσχατες μέρες, τις μέρες του Τέλους, που αναμφίβολα 6η Έ είναι οι μέρες μας. κδοσ η

Π Ν Ε Υ Μ Α Τ Ι Κ Ε Σ

Ε Κ Δ Ο Σ Ε ΙΣ Μάιος - Ιούνιος 2010

51


Β Ι Β Λ Ι ΚΟ Σ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Αγαπητοί φίλοι, Με χαρά εγκαινιάζουμε μία νέα μας στήλη με έναν όμορφο Βιβλικό Διαγωνισμό. Σε κάθε τεύχος του περιοδικού μας Πνευματικά θα βρίσκετε ερωτήσεις, που για να τις απαντήσετε θα πρέπει να γνωρίζετε καλά την Αγία σας Γραφή ή να ανατρέξετε σ’ αυτήν να ψάξετε, για να μας στείλετε τη σωστή απάντηση. Εμείς θα ελέγχουμε κάθε φορά τις απαντήσεις που θα μας στέλνετε και, αφού συγκεντρώσουμε τις σωστές, στον ή στους νικητές θα στείλουμε ένα ακριβό και πολύ όμορφο δώρο. Εννοείται ότι τα ονόματά σας θα τα δείτε γραμμένα στην επόμενη έκδοση του περιοδικού Πνευματικά, είτε σαν συμμετέχοντες, είτε σαν νικητές. Η χαρά μας και η ευχή μας θα είναι, όχι μόνο να συμμετέχετε όσο μπορείτε περισσότεροι φίλοι μας, αλλά να χρειαστεί να ανατρέξετε και να διαβάσετε την Αγία σας Γραφή όσο γίνεται περισσότερο, γιατί αυτό θα είναι το μεγαλύτερο κέρδος για τη ζωή σας ολόκληρη. Τεχνικές πληροφορίες: - Όριο ηλικίας συμμετοχής: μέχρι και 17 ετών. - Οι απαντήσεις να σταλούν μέσα σε ένα μήνα από την κυκλοφορία του περιοδικού. - Οι απαντήσεις σας να σταλούν είτε με γράμμα στη διεύθυνση του περιοδικού Πνευματικά, ή ψηφιακά στο email του περιοδικού: ofragopoulos@gmail.com - Παράκληση προς τους μεγαλύτερους: το κέρδος για όλους μας θα είναι τα παιδιά μας, οι νέοι μας να ασχοληθούν λίγο περισσότερο και κάπως πιο συστηματικά με τη μελέτη του Λόγου του Θεού. Αν τους δώσετε έτοιμες τις απαντήσεις, κανένας δεν θα κερδίσει από αυτήν την προσπάθεια, ούτε τα παιδιά μας, ούτε εμείς οι μεγαλύτεροι, ούτε ο Κύριος! 52

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Β Ι Β Λ Ι ΚΟ Σ Δ Ι Α Γ Ω Ν Ι Σ Μ Ο Σ

Απαντήσεις για 2 βιβλικό κουίζ, Πνευματικά, ο

τεύχος Μάρτιος - Απρίλιος 2010 1. Ο άγγελος Γαβριήλ και ο άγγελος Μιχαήλ. 2. Ο Αμώς.Στον Τιμόθεο. 3. 100 ακροβυστίες Φιλισταίων. 4. Με ένα νόμισμα, που βρήκε μέσα σε ένα ψάρι που ψάρεψε. ( Ματθαίος κεφ. 17) 5. 4 ή 14 ανάλογα με το αν το ζώο ήταν καθαρό ή ακάθαρτο, (2 ζεύγη από τα ακάθαρτα και 7 ζεύγη από τα καθαρά). 6. Έναν πάσσαλο και ένα σφυρί. (Κριτές κεφ. 4) 7. Ιαήλ.

Ερωτήσεις για τον

3 ο Β ι β λ ι κό Δ ι α γ ω ν ι σ μ ό 1. Ποιος έδεσε με ζώνη τα χέρια του Παύλου; 2. Ποιος είπε: «Προσέχετε περί των ανθρώπων τούτων τι μέλλετε να πράξετε»; 3. Ποιος ήταν εκείνος που δεν έφαγε επειδή δεν πίστεψε; 4. Ποιο ήταν το επάγγελμα του Ακύλα; 5. Ποια ήταν η προφήτισσα που είδε τον Ιησού μωρό; 6. Πόσα ήταν τα άτομα από την οικογένεια του Ιακώβ που μπήκαν στην Αίγυπτο; 7. Για ποιον είπαν: «απέκτησα άνθρωπο διά του Κυρίου»; Παρακαλούμε στείλτε τις απαντήσεις σας ταχυδρομικώς στη διεύθυνση του περιοδικού ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ. Μάιος - Ιούνιος 2010

53


ΨΑΛΜΟΣ 139

Σ

το βιβλίο για παιδιά του Κ.Σ. Λιούις «Ο Ταξιδιώτης της Αυγής», που κυκλοφορεί και στα ελληνικά, υπάρχει μια σκηνή που κρύβει ένα ισχυρό πνευματικό μήνυμα. Ένα αγοράκι, ο Ευστάθιος, έχει μεταμορφωθεί σε δράκο και στην απελπισία του δοκιμάζει όλα τα μέσα για να ξαναγίνει παιδί, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή, εκεί που δεν το περιμένει, τον πλησιάζει ένα τεράστιο λιοντάρι, Το λιοντάρι, που σε όλη τη σειρά των βιβλίων αντιπροσωπεύει τον Χριστό. Τον διατάζει να γδυθεί και τότε ο Ευστάθιος καταλαβαίνει πως εννοεί να βγάλει το δέρμα του, όπως τα φίδια βγάζουν το πουκάμισό τους. Αρχίζει να ξύνεται, να γδέρνεται και να προσπαθεί, ώσπου στο τέλος τα καταφέρνει. Με έκπληξη όμως διαπιστώνει ότι κάτω από το πρώτο «πουκάμισο» είχε ένα δεύτερο, πολύ πιο βρωμερό και μαύρο από το προηγούμενο. Ξαναρχίζει να προσπαθεί και να ξύνεται με τα νύχια του και με μεγάλο κόπο καταφέρνει να βγάλει και το δεύτερο στρώμα δέρματος. Και τότε με απόγνωση βλέπει ότι υπήρχε από κάτω ένα τρίτο τομάρι, ακόμα πιο βρωμερό και σιχαμερό από τα άλλα δύο. Μετά από τρεις τέτοιες προσπάθειες, είναι έτοιμος να αφήσει το λιοντάρι να τον γδύσει, αν και φοβάται πολύ. Και δεν έχει άδικο. Η διαδικασία αυτή τη φορά είναι εξαιρετικά επώδυνη. Το λιοντάρι σκύβει πάνω του, μπήγει τα νύχια του στο δέρμα του δράκου και του βγάζει το απαίσιο δέρμα, αυτό που νόμιζε ότι είχε βγάλει μόνος του πριν. Αυτή τη φορά, η θεραπεία είναι επιτυχής. Ο δράκος ξαναέγινε παιδί.

Προσπάθεια

΄Ή πίστη; 54

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΄Η ΠΙΣΤΗ;

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή η παιδική ιστορία μού μιλάει στην καρδιά κάθε φορά που τη διαβάζω. «Κύριε, εδοκίμασάς με και με εγνώρισας…νοείς τους λογισμούς μου από μακρόθεν…γνωρίζεις το παν». Δεν υπάρχει τίποτα πάνω μου, που ο Κύριος να μην το γνωρίζει. Τίποτα στο παρελθόν, στις καταβολές μου, στο χαρακτήρα ή στις συνθήκες της ζωής μου, για το οποίο να έχει άγνοια, ή να μη γνωρίζει τη θεραπεία. Αυτό μου δίνει ασφάλεια. Όταν ερχόμαστε στον Χριστό, όταν μας αποκαλύπτει τις αλήθειες για την αμαρτία γύρω μας και μέσα μας, υπάρχει ο φόβος να αρχίσουμε να ομφαλοσκοπούμε και να προσπαθούμε να αυτο-βελτιωθούμε. Η βιομηχανία του self-help μας κατακλύζει με μηνύματα: «30 βήματα για μια επιτυχημένη ζωή». «Οχτώ τρόποι να βελτιώσετε την αυτο-εικόνα σας». Κάθε προσπάθεια βελτίωσης του εαυτού μας όμως, είναι καταδικασμένη εκ των προτέρων. Μόνον ο Χριστός, που γνωρίζει τα βάθη των καρδιών μας, γνωρίζει πώς να μας απαλλάξει από το απαίσιο δέρμα μας. Εμείς νομίζουμε ότι νικήσαμε τη μια ή την άλλη αδυναμία μας, για να διαπιστώσουμε έπειτα ότι υπάρχει από κάτω άλλη, πιο φοβερή, πιο απαίσια, που ούτε την υποπτευόμασταν. Η λύση είναι να Τον αφήσουμε να κάνει Εκείνος τη δουλειά. «Δοκίμασόν με, Θεέ, και γνώρισον την καρδίαν μου. Εξέτασόν με και μάθε τους στοχασμούς μου… και ιδέ αν υπάρχη εν εμοί οδός ανομίας. Και οδήγησόν με εις την οδόν την αιώνιον.» Μόνον Εκείνος μπορεί να μας οδηγήσει στην οδό την αιώνια. Δεν μας καλεί σε μια ατέρμονη προσπάθεια αυτο-βελτίωσης. Μας καλεί να εξετάζουμε τους εαυτούς μας αν στεκόμαστε στην πίστη (Β΄Κορινθίους ιγ΄5). Είναι θέμα πίστης μάλλον, παρά προσπάθειας. Όταν έρθει η ώρα να μπήξει τα νύχια Του βαθιά μέσα στο απαίσιο ‘εγώ’ μας, πρέπει να Τον αφήσουμε να το κάνει. Δεν θα μας πιέσει σε αυτό. Θα μας αφήσει να προσπαθούμε μόνοι μας, μέχρι να απογοητευτούμε. Αλλά, αν Τον αφήσουμε, η θεραπεία θα είναι επιτυχής. Μαρία Σιδέρη – Γκίκα (Άρθρα που προορίζονται να δημοσιευτούν στο νέο DVD των Άγγελου και Ιφιγένειας Μαργαρίτη με τον γενικό τίτλο «Ωραία αγαπητή μου» που θα κυκλοφορήσει σύντομα) Μάιος - Ιούνιος 2010

55


από

το

1925

ΚΥΚΛΟΦ ΟΡΕΙ ΣΕ ΤΟΜ Ο

Όλα τα τεύχη του περιοδικού ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ του 2009, δεμένα σε έναν πολύ όμορφο και περιποιημένο τόμο, με μεγάλη ποικιλία θεμάτων, όπως ανάλυση της Αγίας Γραφής, επίκαιρα σχόλια, ιστορίες. Eίναι ένα θαυμάσιο δώρο για φίλους, αδελφούς, συνεργάτες, παιδιά, εγγόνια. Μπορείτε να μας παραγγείλετε όσα αντίτυπα θέλετε, να σας τα στείλουμε ταχυδρομικώς ΔΩΡΕΑΝ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ»: ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ ΘΥΡΙΔΑ 50438/14110 Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ - ΕΛΛΑΣ e-mail: ofragopoulos@gmail.com

Μ Π ΛΟ Κ Α Λ Λ Η ΛΟ Γ ΡΑΦ Ι Α Σ Μ Ε Ε Δ ΑΦ Ι Α

Ζητήστε μας ΔΩΡΕΑΝ δείγματα 56

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Ένα πρωτότυπο και αποτελεσματικό μέσο ευαγγελισμού των ψυχών. Γράφετε τα γράμματά σας, την αλληλογραφία σας, τις σημειώσεις σε χρωματιστό χαρτί (3 χρώματα), καλής ποιότητας με ένα μικρό εδάφιο και ένα σκίτσο στο επάνω μέρος.


από

το

1925

Κ ΥΡΙΟΣ, Δ ΗΜΙΟΥΡΓΟΣ, Ο Σ ΩΤΗΡΑΣ Ο

Ο

Ε ΡΧΟΜΕΝΟΣ Ι ΗΣΟΥΣ Χ ΡΙΣΤΟΣ! Ο

Μάιος - Ιούνιος 2010

57


Μήπως Αμφιβάλλεις; Δεν υπάρχει φίλε μου αμφιβολία πως οι μέρες μας που περνάμε είναι μέρες δύσκολες και επικίνδυνες. Δεν υπάρχει αμφιβολία νομίζω πως το κακό γύρω μας, αντί να υποχωρεί ή έστω κάπως να ελαττώνεται, θεριεύει σαν αγρίμι καλοταϊσμένο. Δεν υπάρχει πιστεύω αμφιβολία πως όχι μόνον οι άλλοι, αλλά κι εμείς οι ίδιοι, εσύ, εγώ, τα παιδιά μας, κινδυνεύουμε καθημερινά από το φούντωμα της κακίας, της αγριάδας στις μέρες μας. Οι άνθρωποι, το μάτι τους, οι αντιδράσεις τους, οι ενέργειές τους…

Δεν υπάρχει ίχνος αμφιβολίας ότι μας αγαπάει ο Θεός. Συλλογίσου μόνον τούτο: Πλήρωσε και ξόφλησε το τεράστιο ηθικό χρέος των πολλών αμαρτιών μας με το θάνατο του Ιησού Χριστού, του Γιου Του, στη θέση τη δική μας. 58

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως προσπάθειες γίνονται από πολλές κατευθύνσεις. Όλοι μας το θέλουμε κάτι ν’ αλλάξει, κάπως να φωτιστεί η ζωή μας, μια ανάσα χαράς, λίγο χαμόγελο ελπίδας, να πάμε λίγο καλύτερα… όμως ελπίδα δεν φαίνεται στον ορίζοντα να μας χαμογελάει. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως και οι διάφοροι «σωτήρες» με τις υποσχέσεις τους, με τις προσφορές τους κατάντησαν στις μέρες μας μεγαλύτερος κίνδυνος, μεγαλύτερη απειλή. Απογοητεύουν, εκμεταλλεύονται, γεμίζουν με πίκρα και παράπονο την ψυχή όσων τους εμπιστεύτηκαν, τους στήριξαν, τους πίστεψαν… Δεν υπάρχει αμφιβολία πως μία είναι η μοναδική δύναμη, που μπορεί να σώσει το βασανισμένο άνθρωπο της εποχής μας, κι αυτή είναι η αγάπη του Θεού! Μόνον Αυτός μπορεί και, το πιο σπουδαίο, μόνον Αυτός θέλει να σε βοηθήσει, να σου χαρίσει την αληθινή ζωή. Οι άλλοι γύρω ούτε θέλουν, ούτε μπορούν.


Μήπως Αμφιβάλλεις;

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η αγάπη αυτή του Θεού είναι ολόκληρη δική σου, ολόκληρη στη διάθεσή σου να την αγκαλιάσεις με πίστη, να την αξιοποιήσεις με πίστη, να την απολαύσεις με πίστη, γιατί ναι, δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία γύρω από την αγάπη του Θεού. Εάν κοιτάξεις με πίστη στο Σταυρό του Γολγοθά, θα διαλυθούν όλες οι αμφιβολίες σου και θα πεισθείς γι’ αυτή την ασύλληπτη αγάπη Του για σένα. Δεν υπάρχει ίχνος αμφιβολίας ότι μας αγαπάει ο Θεός. Συλλογίσου μόνον τούτο: - Πλήρωσε και ξόφλησε το τεράστιο ηθικό χρέος των πολλών αμαρτιών μας με το θάνατο του Ιησού Χριστού, του Γιου Του, στη θέση τη δική μας. - Μας προσφέρει μια σωτηρία, που μπορείς να την αποκτήσεις εντελώς δωρεάν και χωρίς να το αξίζεις – κατά χάριν! – χωρίς να καταφύγεις στο κοπιαστικό ανηφόρι των προσπαθειών και των καλών έργων, που δεν οδηγεί πουθενά. Το λέει ο Ίδιος στο Λόγο Του: «Διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον, ουχί εξ έργων, διά να μη καυχηθή κάποιος» (Εφεσίους β΄4-10) - Αυτή η σωτηρία είναι η αναγεννημένη ζωή, που θα αποκτήσεις από τώρα, από σήμερα, εάν το θελήσεις, ζωή ελεύθερη, ζωή γεμάτη με χαρά, με δύναμη, ζωή αιώνια, πραγματική ζωή. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως γι’ αυτήν την όμορφη λυτρωμένη ζωή πλαστήκαμε. Ξεπέσαμε όμως και χανόμαστε, εκφυλιζόμαστε κάθε μέρα εξαιτίας της αμαρτίας μας, της απομάκρυνσής μας από τον Θεό. Δεν θέλεις να δοκιμάσεις; Δεν θέλεις να διαβάσεις την Καινή Διαθήκη, να μάθεις όλη την αλήθεια γύρω από το Πρόσωπο και το έργο του Ιησού Χριστού; Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως αν το θελήσεις ειλικρινά, εάν το ζητήσεις με πίστη, εάν κάνεις το βήμα αυτό τώρα,- σήμερα! - θα σωθείς, θα ελευθερωθείς, θα αποκτή-

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως αν το θελήσεις ειλικρινά, εάν το ζητήσεις με πίστη, θα σωθείς, θα ελευθερωθείς, θα αποκτήσεις την αιώνια ζωή, τον ζωντανό Ιησού Χριστό.

Μάιος - Ιούνιος 2010

59


Μήπως Αμφιβάλλεις;

σεις την αιώνια ζωή, τον ζωντανό Ιησού Χριστό, θα γίνει ο Κύριός σου και ο Θεός σου, ο Βασιλιάς σου, θα γίνει ο Σωτήρας σου από την αιώνια απώλεια. Σ’ αγαπάει, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία. Στο έδειξε τόσο καθαρά, στο δείχνει κάθε μέρα, αλλά και μέσα από το Λόγο Του στο βεβαιώνει ο Ίδιος: «Διότι τόσο πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε το Γιο Του το Μονογενή, για να μην απολεσθεί κάθε ένας που πιστεύει σ’ Αυτόν, αλλά να έχει ζωή αιώνια» (Ιωάννης γ΄16). Δοκίμασε να αγκαλιάσεις με πίστη και ταπείνωση την αγάπη Του και θα αλλάξει η ζωή σου ολόκληρη, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, φίλε μας.

CD

ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ – ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

CD 1 06 CD 3 06 CD 18 06 CD 31 06 CD 34 06 CD 35 06 CD 38 06 CD 42 06 CD 43 06 CD 53 06

2006 ΧΡΟΝΙΑ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΥΤΑ ΤΑ 4 ΕΙΝΑΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΥΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΠΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΚΑΙ ΣΩΖΕΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΣ Ο ΘΕΟΣ ΑΥΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ Ο ΘΕΟΣ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ; Α’ – ΤΙ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ Η ΧΑΡΗ Β’ – ΕΜΕΙΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ ΘΕΟΥ; Γ Ι’ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΧΑΙΡΑ ΑΝΤΙ ΕΙΡΗΝΗΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΗ ΓΗ;

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΖΩΗ CD 12 06 CD 13 06 CD 15 06 CD 16 06 CD 17 06 CD 20 06 CD 23 06 CD 25 06 CD 26 06 CD 27 06 CD 28 06 CD 30 06 CD 32 06 CD 36 06

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΥΠΟΣΧΕΣΗ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΟΤΕ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ; ΠΟΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΟΙ ΔΙΩΓΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΝΕΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΧΩΡΙΣ ΧΡΙΣΤΟ; ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΕΙΝΟΥΝ ΕΞΩ ΚΑΙ ΑΙΩΝΙΑ ΓΙ’ ΑΥΤΟΥΣ ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΙ & ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΡΟΝΟ ΤΟΥ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΛΟΓΙΑ ΖΩΗΣ» Ταχ. Θυρίς 50438, ΤΚ 141 10 Ν. Ηράκλειο - HELLAS

60

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


Το έγκλημά σου Πολλοί νομίζουν πως το Ευαγγέλιο είναι κάτι που

μοιάζει με τον ποινικό κώδικα, όπου αναφέρει τις διάφορες παραβάσεις από το ένα μέρος και από το άλλο τις αντίστοιχες ποινές. Άλλοι πάλι το θεωρούν σαν ένα καταθλιπτικό βιβλίο, που περιορίζει τη ζωή στο ελάχιστο, αφαιρώντας όλα τα όμορφα και τα ευχάριστα, καταδικάζοντας τον άνθρωπο σε μια στενόχωρη και απόκοσμη διαβίωση. Δεν θα τελειώναμε αναφέροντας τις διάφορες, σκόπιμα διαστρεβλωμένες απόψεις, γύρω από το θαυμαστό αυτό βιβλίο της αγάπης και της χαράς, που ο Θεός μας χάρισε. Και όμως, το βιβλίο αυτό, το πάντοτε επίκαιρο και βαθύτατα ρεαλιστικό, γνωρίζει καλύτερα από κάθε έναν τον άνθρωπο και τον παρουσιάζει τόσο ζωντανά. Αναφέρει λοιπόν μια κατηγορία ανθρώπων, που ταιριάζει τόσο πολύ στον άνθρωπο της εποχής μας. «Θεόν δεν εφοβείτο και άνθρωπον δεν εντρέπετο» (Λουκάς ιη΄2). Δύο στοιχεία είναι εκείνα που συγκρατούν τον άνθρωπο στη διαγωγή του. Ο φόβος της κρίσης του Θεού και σε δεύτερη μοίρα η ντροπή από τη γνώμη των άλλων ανθρώπων. Καλέ μου φίλε, μην παίζεις με τη μεγάλη υπόθεση του Θεού. Άφησε τα «νομίζω», τα «έχω ακούσει», τα «δεν φαντάζομαι». Δεν έχουν πέραση όλα αυτά ούτε βαρύτητα. Κάποια μέρα όλοι θα ανταμώσουμε τον Θεό. Το μεγάλο σου έγκλημα είναι πως αδιαφόρησες για την αγάπη και τη ματωμένη Σωτηρία του Θεού, επάνω στο Σταυρό του Γολγοθά, το τεράστιο αυτό έργο, που έγινε ακριβώς για σένα.

Κάποια μέρα όλοι θα ανταμώσουμε τον Θεό. Το μεγάλο σου έγκλημα είναι πως αδιαφόρησες για την αγάπη και τη ματωμένη Σωτηρία του Θεού, επάνω στο Σταυρό του Γολγοθά, το τεράστιο αυτό έργο, που έγινε ακριβώς για σένα.

Μην προσπαθείς να ξεγελάσεις τον εαυτό σου με τέτοιες κουβέντες. Μάιος - Ιούνιος 2010

61


Αναπολόγητος Ό

σοι έχουν περάσει από κάποιο δικαστήριο, είτε σαν κατηγορούμενοι είτε σαν μάρτυρες, θα γνωρίζουν τη διαδικασία. Μετά από την αναγγελία του κατηγορητηρίου από τον δημόσιο κατήγορο, πάντοτε ο πρόεδρος δίνει το λόγο στον κατηγορούμενο να απολογηθεί, να δικαιολογήσει τον εαυτό του για την κατηγορία που του αποδίδουν. Αυτή η απολογία είναι απαραίτητο στοιχείο κάθε δίκης.

Όπως μας φανερώνεται μέσα από το Λόγο του Θεού, ο Κύριος κρίνοντάς σε θα έχει επάνω Του και τα σημάδια του Σταυρού, από τα καρφιά και τη λόγχη, τεκμήρια της αγάπης Του και της θυσίας Του για σένα. Και τότε, αλήθεια, τι θα έχεις να προβάλεις σαν δικαιολογία για τη στάση σου αυτή; 62

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ

Φανταστείτε λοιπόν κάποιον κατηγορούμενο, που σαν ο πρόεδρος διαβάσει το κατηγορητήριο και ο εισαγγελέας ζητήσει την τιμωρία του, αυτός σκύβει το κεφάλι και δεν βγάζει λέξη από το στόμα του. Είναι πασίγνωστο και φυσικό επακόλουθο της ελευθερίας από τη μια μεριά και της δικαιοσύνης του Θεού από την άλλη, πως κάποια μέρα ο Θεός θα μας φέρει σε κρίση. Αντικείμενο κρίσης δεν θα είναι, όπως πολλοί νομίζουν, οι καλές και οι κακές πράξεις, γιατί καλές δεν υπάρχουν και η ζωή μας ολόκληρη είναι βουτηγμένη μέσα στην αμαρτία, όσο ζούμε μακριά από τον Χριστό. Το θέμα θα είναι άλλο. Γιατί δεν δέχθηκες την πρόσκληση του Χριστού, που άφησε τον ουρανό και ήρθε κάτω εδώ στον κόσμο για να σε σώσει, και μάλιστα πληρώνοντας ακριβό τίμημα πάνω στο Σταυρό του Γολγοθά για τη δική σου αμαρτία. Γιατί δεν δέχθηκες την πρόσκληση, να βγεις από αυτή την τραγική κατάσταση, αλλά έστρεψες τη ράχη σου στην αγάπη Του και περιφρόνησες τα όσα Εκείνος έκανε για σένα. Όπως μας φανερώνεται μέσα από το Λόγο του Θεού, ο Κύριος κρίνοντάς σε θα έχει επάνω Του και τα σημάδια του Σταυρού, από τα καρφιά και τη λόγχη, τεκμήρια της αγάπης Του και της θυσίας Του για σένα. Και τότε, αλήθεια, τι θα έχεις να προβάλεις σαν δικαιολογία για τη στάση σου αυτή; Ο Λόγος του Θεού μας πληροφορεί, ότι θα είσαι αναπολόγητος εκείνη την ημέρα (Ρωμαίους β’ 1, 20). Και, αλήθεια, τι θα μπορούσες να πεις; Με σκυμμένο το κεφάλι θα πάρεις το δρόμο, που μόνος σου διάλεξες. Δεν θα ‘θελα να σ’ έβλεπα σ’ αυτή την κατάσταση. Η αγάπη του Θεού ανοιχτή σε περιμένει.


Αγανάκτηση Ίσως μερικές φορές να αγανάκτησες με όλη

σου την ψυχή για κάποια αδικία που είδες, για ένα περιστατικό διαφθοράς, για κάποιο κακό, από τα πολλά που συμβαίνουν γύρω μας.

Ίσως, μέσα στην αγανάκτησή σου, να τα έβαλες και λίγο με τον Θεό, που ενώ λέει πως είναι δίκαιος, δε φαίνεται και τόσο δίκαιος, αφού αφήνει και υπάρχουν άνθρωποι τέτοιου τύπου. Κακοί, άδικοι, διεφθαρμένοι. Στο σημείο αυτό είναι κάτι, που πρέπει να το προσέξεις πολύ. Δεν είναι μερικοί άνθρωποι κακοί. Όλοι είμαστε κακοί. Όλοι έχουμε μέσα μας σπόρους, σπέρματα διαφθοράς. Έτσι λέει το Ευαγγέλιο, ο Λόγος του Θεού. Και συ, αν κοιτάξεις τα βάθη σου, με ειλικρίνεια και αμεροληψία, θα δεις πως δεν υπάρχει διαφορά μεγάλη, παρά μόνο, ίσως, στο βαθμό, στην ποσότητα ή ακόμη και στο θάρρος. Μάλιστα, αυτά που εσύ μονάχα τα σκέφτηκες, ο άλλος τα έκανε πράξη. Ναι. Είμαστε όλοι μολυσμένοι, ακάθαρτοι ή, όπως λέει το Ευαγγέλιο, αμαρτωλοί. Όταν το αναγνωρίσεις αυτό, έκανες το πρώτο μεγάλο βήμα. Γιατί ο Χριστός ήρθε ακριβώς για σένα. Είναι κάτι που πρέπει να σε απασχολήσει.

Ναι. Είμαστε όλοι μολυσμένοι, ακάθαρτοι ή, όπως λέει το Ευαγγέλιο, αμαρτωλοί. Όταν το αναγνωρίσεις αυτό, έκανες το πρώτο μεγάλο βήμα. Γιατί ο Χριστός ήρθε ακριβώς για σένα.

Μάιος - Ιούνιος 2010

63


Άλλος τρόπος σκέψης Π

“... όσω μάλλον το αίμα του Χριστού, όστις διά του Πνεύματος του αιωνίου προσέφερεν εαυτόν άμωμον εις τον Θεόν, θέλει καθαρίσει την συνείδησίν σας από νεκρών έργων, εις το να Εβραίους θ’ 14 λατρεύητε τον ζώντα Θεόν;” Είχε ήδη δύο παιδιά και έμεινε έγκυος στο τρίτο. Όταν το έμαθε, ήρθαν ένα σωρό δυσάρεστες σκέψεις μέσα της. «Τώρα θα έχω ένα ακόμη στόμα να ταΐζω. Δυο επιπλέον πόδια που θα χρειάζονται παπούτσια. Περισσότερες άγρυπνες νύχτες. Περισσότερο πολυάσχολες κουραστικές μέρες. Λιγότερο ακόμη ελεύθερο χρόνο να διαβάσω, να ασχοληθώ με τη μουσική και τη ζωγραφική μου, να κάνω επισκέψεις...» Όλα αυτά μαύρισαν την ψυχή της. Μα ήταν άνθρωπος αφιερωμένος στον Ιησού Χριστό και σύντομα ο Θεός έστειλε με το Πνεύμα Του άλλες σκέψεις μέσα της, που έδιωξαν τη σκιά της συννεφιάς από την καρδιά της: «Θα έχω ένα ακόμη γλυκό μυρωδάτο στοματάκι, να μου ψελλίζει τα λογάκια του. Άλλο ένα τρυφερό προσωπάκι να φιλάω. Δύο ακόμη ποδαράκια να αντηχούν με τα βηματάκια τους στο σπίτι μας. Μια ψυχή ακόμη να οδηγήσω στο Χριστό. Και το σώμα που μέσα του κατοικεί αυτή η ψυχούλα, αξίζει όλους τους κόπους και τα ξενύχτια, αφού αυτό το παιδί θα γίνει βασιλόπουλο του Ουρανού. Μπορεί να βλέπω λιγότερο τις φίλες μου, αλλά θα έχω κερδίσει έναν φίλο πιο αγαπητό από όλους τους άλλους, το παιδί μου, και σ’ αυτό θυσιάζω με τη θέλησή μου όση ελεύθερη ώρα για ξεκούραση μου είχαν αφήσει τα άλλα μου παιδιά. Πόθος μου, να δει στη ζωή μου το Χριστό. Ναι, πολύτιμο μωρό μου, καλωσόρισες στην καρδιά της μητέρας σου, στο χρόνο της, στη δύναμη, στην υγεία της, στις πιο αγαπητές της φροντίδες, στην προσευχή της! Ω, πόσο πλούσια και πόσο αληθινά και θαυμαστά ευλογημένη είμαι!» Κύριέ μου, μάθε με να μετράω το χρόνο μου και τις δυνάμεις μου με τον δικό Σου τρόπο σκέψης, να βάζω στη ζωή μου τις προτεραιότητες που Εσύ θέλεις και καθόλου να μην φείδομαι κόπους και κούραση για να κάνω το θέλημά Σου. 64

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ


03 Pn Mai-Ioun 10