Page 1

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Historia teatru w Nowej Hucie /// strona 2

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Rakiety: poligon doświadczalny /// strona 8

///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Wyznania bilardoholika /// strona 10

uwaga – tu Nowa Huta !!! / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcie: Marcin Kądziołka

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


2///

///3

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

amatorskie sceny… Zaprojektowanie przestrzeni dla tylu historii, opowieści, wątków to nie lada problem. Stąd duży wysiłek plastyczki Agaty Pleciak, która projektuje aranżacje w nowohuckiej części. Udało jej się pomieścić tyle historii, ważnych rzeczy, niesamowitych obiektów i ludzi oraz ująć to tak, żeby było ciekawe, nie przytłaczało i żeby miało styl, o który mi chodzi.

Budynek Teatru Ludowego z charakterystycznym neonem, Kraków-Nowa Huta, lata 60. XX w., fot. Wojciech Łoziński, wł. MHK

Uroczyste otwarcie Teatru Ludowego. Premiera sztuki Wojciecha Bogusławskiego Krakowiacy i Górale, reż. Wanda Wróblewska, insc. Leon Schiller, scen. Władysław Daszewski, muz. Jan Stefanii w układzie Władysława Raczkowskiego, Kraków, 3 XII 1955, fot. Feliks Nowicki, wł. MHK. Scena zbiorowa

Zakres tego, co zostanie zaprezentowane, jest rzeczywiście ogromny. Co będziemy mogli zobaczyć?

Historia nowohuckich scen

//// // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Teatr

Temat wystawy to teatr w Nowej Hucie. W jaki sposób został on ujęty?

Temat jest tak duży, że zdecydowaliśmy się zrobić tę wystawę w dwóch oddziałach i  także w  dwóch odsłonach. Nad wystawą pracuje dwóch kuratorów – ja i  Karina Janik, która jest teatrolożką. W  Kamienicy Hipolitów wystawa jest więc bardziej teatrologiczna, przybliżająca dorobek Krystyny Skuszanki, Jerzego Krasowskiego i  Józefa Szajny. W  oddziale nowohuckim rozszerzyliśmy to  spojrzenie nie tylko na  samą historię, ale też na  historię społeczną. To słowo jest ważne w określeniu tego ujęcia, ponieważ zauważyłam, że teatr w  Nowej Hucie to  dużo więcej niż tylko teatr instytucjonalny. To  zjawisko wykraczające, mające pewien wpływ na  kształtującą się dzielnicę. Odkryłam ciekawe, nieco zapomniane teatry i  udało mi się spotkać bardzo ciekawych ludzi, którzy je współtworzyli.

Jakie na przykład? Choćby te  z  lat 50., jak teatr Młoda Gwardia czy Domu Kultury „Budowlani”, w  którym jako realizator amatorskich przedstawień pracował młody Piotr Skrzynecki. Wiadomo, że  cel był społeczny – zainteresować czymś ludzi, pokazać im inną jakość, nowy świat, otworzyć ich na  coś nowego. Udało mi się znaleźć sporo rzeczy na temat Teatru Nurt tworzonego przez Jana Kurczaba. Była to  pierwsza scena w  Nowej Hucie, która z  charakteru amatorskiego miała

Dużo materiałów otrzymała Pani od osób, które tworzą lub tworzyły te teatry. Czy jest jakaś jedna historia, która najbardziej Panią zafascynowała?

szansę p r z e kształcić się w zawodowy teatr. Naturalnie sporo będzie też o  Teatrze Ludowym. Będziemy mogli prześledzić historię tej sceny, patrząc na  nią przez pryzmat najwybitniejszych realizacji, misji, jaką proponowali kolejni jego dyrektorzy. Na  wystawie zobaczymy też najmłodszy teatr w Nowej Hucie – Łaźnię Nową z  jej bogatym dorobkiem artystycznym. Jeszcze jest coś takiego, jak teatry lalek – Widzimisię z  końcówki lat 50. i ABC z końca lat 70. XX wieku. I  teatr religijny, Estrada poetycka, inne

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lalka z Teatrzyku Widzimisię, proj. L. Bernhardt, 1958, wł. Macieja i Marii Bernhardtów

Historia Nowej Huty jest nierozerwalnie związana z rozwojem teatru. Od samego początku w dzielnicy działały zespoły aktorskie, które były ważnym elementem życia kulturalnego. To właśnie temu zjawisku jest poświęcona wystawa „Teatr w Nowej Hucie”. Będzie ona prezentowana w dwóch oddziałach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa – od 22 października w Kamienicy Hipolitów (Plac Mariacki 3) i od  24 października w oddziale Dzieje Nowej Huty (os. Słoneczne 16). O tym, czego będziemy mogli dowiedzieć się o nowohuckich scenach, opowiada Maria Wąchała-Skindzier, kuratorka wystawy.

Wystawę charakteryzuje olbrzymia różnorodność. Zobaczymy zdjęcia, plakaty, projekty scenografii. Ale także rzeczy zapomniane, czyli na przykład lalki z teatrzyku Widzimisię, który powstał pod koniec lat 50. Odznaczał się ciekawą scenografią, zaprojektowaną w  nowoczesnych konwencjach artystycznych. Od  państwa Bernhardtów, którzy są  potomkami założycieli tego teatru, pozyskałam na wystawę rzeczone lalki, których formy kojarzą mi się z inspiracją kubizmem. Nowoczesność teatru miały też podkreślić plakaty robione na  gazecie „The Times”, które także zobaczymy na  wystawie. Lalek będzie dużo, bo  mam też lalki od  Jerzego Ridana, który budował w  latach 80. Teatr Dzieci ABC. Oczywiście będą też kostiumy z  Łaźni i  Teatru Ludowego, projekty i elementy scenografii. Jest dużo osobliwych obiektów, które czasami mogą nas zaskoczyć.

Tak! Na pewno historia pana Antoniego Pacygi, który jest do  dzisiaj czynnym nowohucianinem. Był długo radnym w  okresie PRL-u  i  później. Przyjechał do  Nowej Huty jako młody chłopak, w  latach 50. Tutaj zaczynał swoją drogę zawodową. I  tutaj zainteresował się teatrem Młoda Gwardia. Zaczął chodzić na przedstawienia, na próby, grał w  sztuce „Juliusz i  Ethel”. Kiedy opowiadał mi o  tym doświadczeniu, to  widziałam, że  jest to  coś ważnego w  jego życiu, w  jakiś sposób poprowadziło go potem w  jego dalszej drodze. Potrafił opowiadać o  tym z  pasją, tak że czułam autentyczność w tej historii. Mówił, ile to  dla niego osobiście znaczyło. W Nowej Hucie wczesnych lat 50. XX wieku nie wiadomo było, co  zrobić z  wolnym czasem, dlatego przystał do  zespołu, gdy tylko pojawiła się szansa. Takich historii jest mnóstwo! Na  pewno dużo wiąże się z  teatrem Nurt, Teatrem Ludowym czy Łaźnią, ale wolałabym zostawić coś na wystawę, żeby wszystkiego nie odsłaniać.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

A jak na tle teatrów amatorskich wyglądają teatry instytucjonalne? Historia Teatru Ludowego jest bardzo ciekawa i niejednorodna. Każdy z twórców, reżyserów, którzy tam byli, miał oryginalny pomysł na  teatr. Wiadomo, że  Krystyna Skuszanka, Jerzy Krasowski i Józef Szajna to była awangarda, oni odcisnęli się w  historii Ludowego najbardziej wyraziście. O  nich też będzie sporo, zarówno na  wystawie w  Nowej Hucie, jak i  w  Kamienicy Hipolitów. Ale Irena Babel, Waldemar Krygier, Ryszard Filipski, Henryk Giżycki czy ostatni dwaj dyrektorowie także mieli i  mają poczucie misji, jakiś pomysł, przeświadczenie o  kierunku, który należało tej scenie nadać. Czasami różne były tego skutki, o  czym tez będzie

można dowiedzieć się na wystawie. I widzę, że tak samo ciekawie jest w Łaźni. Bardzo mi się podoba, że  tu  jest tak dużo energii Nowej Huty, że  teatr nie jest wyabstrahowany, tylko jest częścią dzielnicy, że  współtworzą go nowohucianie. To bardzo istotne, że Łaźnia jest takim swojskim, nowohuckim miejscem, które czerpie z historii tej dzielnicy, często pokazując ją na scenie.

Można powiedzieć, że lokalność jest cechą wspólną dla teatru nowohuckiego? Myślę, że  tak. Lokalność i  dbałość o  wspólnotę. Może to  być cecha uniwersalna teatru w  Nowej Hucie. Bez względu na to, które to miejsce, czy ono jeszcze istnieje, czy już zgasło, bo wiele z tych teatrów dzisiaj nie ma.

Wystawa będzie więc prezentować przekrój przez kilkadziesiąt lat, przez parę pokoleń w kontekście rozwoju teatru na tle historii Nowej Huty? Dobrze to  nazwać ujęciem monograficznym. Wystawa prezentuje pewien dorobek teatru w  Nowej Hucie. To  na  pewno może mieć jeszcze ciąg dalszy, nie jest to  skończone zjawisko, tak żebym mogła powiedzieć, że  już wszystko jest zinwentaryzowane, opowiedziane, przemyślane, zrobione. Wystawa pokazuje, jak to  się rozwijało na  przestrzeni kilkudziesięciu lat i  co  z  tego zostało, czy coś jeszcze z tego pamiętamy. Tekst: Izabela Zawadzka

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Moralność pani Dulskiej, czyli w poszukiwaniu zagubionego czakramu, reż. Bartosz Szydłowski, scen. Małgorzata Szydłowska, Kraków-Nowa Huta, 18 IV 2009. Fot. K. G. Głazik, wł. Teatru Łaźnia Nowa. Scena zbiorowa.

sztuka

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


4///

///5

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Dyskusja o „Południcy”

O

środek Kultury im. C. K. Norwida zaprasza na kolejną edycję Dyskusyjnego Klubu Książki. 24 października porozmawiamy o  książce „Południca” Julii Franck. Autorka jest znaną niemiecką pisarką średniego pokolenia,

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Światło dla parku

uhonorowaną m. in. nagrodą Deutscher Buchpreis na Targach Książki we Frankfurcie. Spotkanie poprowadzi Ewa Wawerska. Początek o godzinie 17 w bibliotece na osiedlu Górali 5. Wstęp wolny.

K

oniec mroku w Parku Lotników Polskich. Na  potężnym skwerze przy Alei Jana Pawła II trwa montaż oświetlenia. Prace zakończą się w listopadzie. Park rozświetli w  sumie 25 nowych, LED-owych lamp. Koszt inwestycji to 176 tys. złotych. Przypomnijmy, że  park sąsiaduje z  budowaną halą widowiskowo-sportową. Będzie zatem integralną częścią

////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Stylowo, choć bez krawata

C

o jest nie tak z Nową Hutą – na to pytanie odpowiedź próbował znaleźć Sławomir Mokrzycki z  Telewizji Kraków. Pomagali mu w tym: redaktor naczelny „Głosu” Jan Franczyk, były minister gospodarki Edward Nowak, były radny Miasta Krakowa Maciej Twaróg i  redaktor naczelna naszej gazety – Matylda Stanowska. Spotkanie odbyło się w słoneczne piątkowe popołudnie 4 października w  restauracji „Stylowa”. Emisja – dzień później w TVP. — Na punktowanie tego, co jest źle w  Nowej Hucie, nie starczyłoby nam czasu w tym programie – rozpoczął Maciej Twaróg. — Brakuje pieniędzy na realizację pomysłów tkwiących w głowach młodych ludzi – dodał były radny. — Pomysły często się wykluczają – zauważyła Matylda Stanowska, wspominając też o konieczności koordynacji podejmowanych działań.

/ / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Pierwszy taki festiwal Z

bliża się inwazja sztuki na dzielnicę. W  weekend 18-20 października artyści opanują Nowohuckie Centrum Kultury. Przed nami premierowa edycja Nowohuckiego Festiwalu Sztuki. W  piątek najciekawiej będzie przed budynkiem NCK: Marita Benke-Gajda rozpali węgierski piec, a  Piotr Lutyński rozpocznie koncert na muzycznym autobusie, odbędzie się też symboliczne grillowanie. W sobotę i  niedzielę od  11 do  20 potrwają targi – swoimi dziełami handlować będą malarze, graficy, rzeźbiarze, twórcy biżuterii i  inni projektanci. Dodatkowo w  sobotę usłyszymy koncerty, m.in. Kremlowskich Kurantów, Back Off, Tomka Bereźnickiego i  Karoliny Cichej. Zobaczymy też wernisaże, warsztaty, pokazy, atrakcje dla dzieci. W  niedzielę odbędzie się odsłonięcie nowohuckiego muralu. W festiwalu weźmie udział ponad 100 artystów. Są postacie z Nowej Huty, ale nie zabraknie mieszkańców innych dzielnic Krakowa i okolic.

— Nie zamykamy się na świat sztuki spoza naszej dzielnicy – tłumaczy Marta Kozłowska, koordynatorka artystyczna przedsięwzięcia. — Chcemy wypromować młodych twórców. Będą też uznani artyści – dodaje projektantka identyfikacji graficznej festiwalu, a  także autorka strony internetowej. Nie jest to dla niej pierwsza tego typu impreza – doświadczenie zdobywała, organizując trzy edycje „Sztukobrania”. Jednak festiwal w Nowej Hucie będzie największego kalibru. Organizatorem przedsięwzięcia jest Nowohuckie Centrum Kultury we współpracy z Agencją Artystyczną GAP. — To, że udało nam się go zorganizować, już jest wielkim sukcesem. Wierzę jednak, że wpisze się na stałe w kalendarz imprez z  Małopolsce – Marta Kozłowska ma nadzieję, że  festiwal przyciągnie sponsorów do  kolejnych edycji. Wstęp dla widzów na  trzy dni festiwalu jest bezpłatny. Szczegółowy program znaleźć można na  stronie www.nowohuckifestiwalsztuki.pl. (TP)

— Ważna jest także mentalność ludzi mieszkających w Nowej Hucie – dodał Jan Franczyk. — Przykład to zamknięcie lokalu „1949” na osiedlu Uroczym na wniosek mieszkańców. Ale nie można powiedzieć, że  w  Nowej Hucie nic się nie dzieje – są  ludzie skupieni wokół np. Łaźni Nowej i Kombinatora, którym się chce. — Trzeba poszukiwać nowych inwestorów dla naszej dzielnicy – sugerował Edward Nowak. Jak na  starą Nową Hutę wpłynie Nowa Huta Przyszłości? Czy znajdą się pieniądze na  realizację działań? Czy stawiać na  atrakcje dla mieszkańców, a  może dla turystów? Na  te  i  wiele innych pytań nie znamy jeszcze odpowiedzi. Całe nagranie wiecznej dyskusji na  niewyczerpalny nowohucki temat znaleźć można na stronie www.tvp.pl. (TP)

////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Inicjatywa Nowa Huta

P

odczas 17. Targów Książki w Krakowie, które odbędą się w dniach 24-27 października, na  miłośników i  mieszkańców Nowej Huty będzie czekać nie lada atrakcja. Wydawnictwo Różnica przygotowało wydarzenie o  nazwie Inicjatywa Nowa Huta. O  co  chodzi? O promocję książek, których akcja rozgrywa się w  tej części Krakowa, oraz autorów powiązanych z dzielnicą. Jak żyło się w  latach 80. na  nowohuckim przedmieściu? Czy uprowadzenie mieszkańców przez niezidentyfikowany obiekt latający jest możliwe? Jak sprawdza się Nowa Huta w roli tła dla intrygi kryminalnej? Na te pytania mogą odpowiedzieć sobie czytelnicy „Alfabetu nowohuckiego przedmieścia” Macieja Twaroga, „Ufo nad Nową Hutą” Danuty Kuriańskiej i pierwszego nowohuckiego kryminału – „Kosa czyli ballada kryminalna o Nowej Hucie” Hanny Sokołowskiej. Książki te będzie można

będzie znaleźć na stoisku D 18 podczas 17. Targów Książki w Krakowie. Oprócz publikacji, których akcja rozgrywa się w  Nowej Hucie, podczas Inicjatywy będzie można kupić książki autorów związanych z  dzielnicą, m.in. Barbary Gawryluk, która od lat prowadzi audycje literackie w Radiu Kraków i  pisze książki dla dzieci, Katarzyny Majgier, która opisuje rozterki nastolatek, oraz Jana Polkowskiego, kierującego swą twórczość do  dorosłych czytelników. Opowiedzianą przez mieszkańców i  budowniczych historię Nowej Huty poznają czytelnicy „Nowohucką telenoweli” Renaty Radłowskiej. Na  stoisku Wydawnictwa Różnica coś dla siebie znajdą także fani piłki nożnej – do  kupienia będzie książka Adama Miklasza „Ostatni mecz”. A po targach będzie się można wybrać na  spacer po  Nowej Hucie z  przewodnikiem autorstwa Agnieszki Gaj.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Dożynki w Norwidzie P

aździernik to czas zbierania plonów. Nie tylko na  polach okalających naszą dzielnicę, ale i  w  nowohuckich ośrodkach kultury. 15 i  17 października w OKN na osiedlu Górali 5 odbędą się dożynki. Impreza zatytułowana jest „Od ziarenka do  chleba”. Poprowadzi ją grupa obrzędowa Andrzeja Krzęciasza z Trojanowic. Jest to jedna z nielicznych tradycyjnych grup dożynkowych, śpiewających

aktualności

autentyczne pieśni opowiadające o życiu na dawnej wsi i pracy rolników. Śpiewy uczą szacunku do chleba i świadomości jego ogromnej wartości. Zespół przygotuje ogromny bochen wiejskiego chleba, którym poczęstuje wszystkich uczestników spotkania. Dożynki zaczną się we wtorek 15 października o godzinie 8.30 i 10.30 oraz w czwartek 17 października o 8.45 i 10.30. Wstęp jest wolny. (TP)

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

największych imprez sportowych w Czyżynach. A to nie koniec inwestycji: lista potrzeb parku jest bardzo długa. Znajduje się na  niej m.in. zainstalowanie monitoringu, odgruzowanie Fortu Pszorna, budowa nowych ogródków jordanowskich i modernizacja alejek spacerowych. (TP)

Końcówka sezonu doświadczeń! T

ylko do końca października odwiedzać można Ogród Doświadczeń. Obiekt zlokalizowany nieopodal Akademii Wychowania Fizycznego kończy sezon przybliżania krakowianom fizycznych prawideł i zagadnień. W  działającym od  2007 roku parku sensorycznym znajduje się sześćdziesiąt urządzeń edukacyjnych z zakresu optyki, akustyki i mechaniki. Do ogrodu dotrzeć można tramwajami linii 1,14 i  22. Zmotoryzowanym

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zdjęcie: Facebook.com/RedLipsMusic

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

Muzycznie do Kwadratu

K

oncertowa jesień w Nowej Hucie kręci się wokół Klubu Kwadrat. Na  ulicy Skarżyńskiego zagrają m.in. znane persony polskiego hip-hopu oraz zespół Red Lips. 18 października odbędzie się siódma edycja festiwalu Hip Hop Fiesta, na  którym swoją nową płytę wypromuje Ten Typ Mes. Na Fieście wystąpią również inni wykonawcy, tacy jak Bisz & B.O.K. czy Fokus z Pokahontaz. Impreza zacznie się o godzinie 19.

25 października odbędzie się z kolei inauguracja roku akademickiego w  Politechnice Krakowskiej. Otrzęsinom pierwszego roku towarzyszyć będzie koncert formacji Red Lips. Również i ta impreza wystartuje o godzinie 19. Informacje na temat biletów i sposobu ich zakupów znajdują się na stronie www.klubkwadrat.pl. (TP)

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

najwygodniej skorzystać z parkingu Centrum Handlowego M1. W  październikowe tygodnie ogród czynny jest w  godzinach 8.30-15 (w  weekendy: 10-17). Bilet normalny do  ogrodu kosztuje 8 zł, ulgowy (dla uczniów i  studentów) – 5,5 zł. Szczegółowe informacje na  temat atrakcji w  ogrodzie znajdują się na  stronie www.ogroddoswiadczen.pl. (TP)

Prywatka w stylu PRL K

lub Wersalik zabiera nowohuckich obywateli na podróż kilka dekad wstecz. 26 października na osiedlu Ogrodowym 15 zagości impreza „Back to PRL”. Przypomnimy sobie prywatkowy klimat sprzed lat! Bilety kosztują 15 i 10 zł (dla studentów). W cenie kawa, herbata i woda z sokiem, można przynosić własne

napoje i przekąski. Imprezę poprowadzi Karolina Gugała. Muzykę, jak na prawdziwą prywatce przystało, z winylowych płyt zagra DJ Wake Up. Klimatyczne stroje – mile widziane. Rezerwacje pod numerem telefonu 12 644 13 20. Ilość miejsc ograniczona. (TP)

aktualności

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


6///

///7

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Na muzycznym odcinku

//// // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

W czerwcu w Ośrodku Kultury im. Norwida odbyło się spotkanie poświęcone historii Nowohuckiego Klubu Jazzowego. Jego twórcą był Stanisław Florek, zasłużony animator kultury w Nowej Hucie w latach 1955-1970. Bohater wieczoru nie ograniczył się do wspomnień, śpiewając kilka własnych piosenek z towarzyszeniem zespołu jazzowego. Odebrał też odznakę Honoris Gratia przyznaną mu przez krakowski magistrat za zasługi dla miasta i jego mieszkańców. Kiedy po raz pierwszy zetknął się Pan z jazzem? Pierwszy krakowski jazz club działał przy ulicy Krowoderskiej, w  siedzibie YMCA. Chodziłem tam na koncerty i szybko zapałałem entuzjazmem do tej muzyki. Zacząłem jej szukać w radiu i trafiłem na audycje zagraniczne, przede wszystkim nadawane na falach Głosu Ameryki.

Co spodobało się Panu w tej muzyce? Jej emocjonalność, motoryczność. Oprócz gatunków ekspresyjnych, jak swing czy bebop, polubiłem też późniejsze style, na  przykład cool jazz, którego nastrój jest minorowy i przytłaczający. Pracując już jako instruktor muzyczny w Zakładowym Domu Kultury Huty im. Lenina, jednocześnie uczyłem się na wydziale wokalnym w krakowskiej średniej szkole muzycznej przy ulicy Warszawskiej. Jazz był tam już wtedy grany, ale jeszcze pokątnie. Zaproponowałem dyrektorowi szkoły Juliuszowi Weberowi, że  zorganizuję jam session. Początkowo był przeciwny, ale w  końcu nawet wypożyczył nam perkusję. Ten koncert zapoczątkował kruszenie oporu kadry względem gatunku stworzonego przez czarnych Amerykanów. Konsekwencją było utworzenie klasy o profilu jazzowym.

Jak jazz przyjął się w Nowej Hucie? Popularyzując tę  muzykę, nigdy nie miałem problemów z przełożonymi, którzy przecież zmuszeni byli stać na straży obowiązującej ideologii. Może dlatego że  na  imprezy, które organizowałem pod szyldem

JAZZ

tutejszego jazz clubu, przychodził Zbigniew Jakus, ówczesny pierwszy sekretarz partii w Kombinacie i  poseł na  Sejm PRL. Krakowscy jazzmani chętnie występowali w  Nowej Hucie: byli tu  żywiołowo przyjmowani przez młodą publiczność. Tymczasem w  Krakowie ich koncerty gromadziły głównie snobów, dla których ważne było pokazanie, że są na bieżąco z nowymi tendencjami w muzyce.

Działając w kulturze, był Pan ciągle – użyjmy terminologii z tamtych lat – przenoszony na inny odcinek pracy socjalistycznej. W  domu kultury Huty im. Lenina sprawowałem funkcję kierownika artystycznego. Organizowałem i  prowadziłem spotkania, prelekcje, koncerty i  konkursy, najpierw w  Domu Młodego Robotnika przy ulicy Bulwarowej, potem w głównej siedzibie ZDK HiL na  osiedlu Górali, a  jeszcze później w  filii tej instytucji – Ognisku Młodych na osiedlu Młodości. Właśnie tam rozwinął się nowohucki jazz club. Następnie kierowałem Ogniskiem Dziecięcym na osiedlu Na Skarpie, gdzie do moich osiągnięć należało utworzenie „zespołu podwórzan”. Skupiłem w  nim tych spośród najmłodszych: pod moją kuratelą każde z  tych rozbrykanych dzieci znajdowało i pielęgnowało indywidualną pasję.

W domu kultury Kombinatu pełnił Pan także funkcję instruktora muzycznego. Jako kierownik działu artystycznego zorganizowałem w  tej instytucji zespoły teatralne, poetyckie,

taneczne, klasy gry na fortepianie i  skrzypcach. Furorę zrobił zespół akordeonistów, który często dawał objazdowe koncerty. Stworzyłem też żeński kwartet, a potem mieszany kwintet wokalny, któremu akompaniował na fortepianie uznany jazzman Alojzy Thomys. Pracy w domu kultury towarzyszył niesłychany entuzjazm. To, co robiliśmy, spotykało się z wielkim zainteresowaniem ze  strony odbiorców, czyli głównie pracowników huty i ich dzieci.

Dał się Pan poznać jako organizator i pedagog, ale także artysta. Skomponowałem i  byłem wykonawcą kilkunastu piosenek poświęconych Nowej Hucie. Zwykle najpierw powstawały słowa. Wychodziły spod pióra krakowskich dziennikarzy, takich jak Adam Żarnowski czy Jerzy Walawski, który napisał dla mnie „Nowohucką jesień”. Z  kolei „Uśmiechnij się” i „Deszczowa bossa nova” były wynikiem współpracy ze  Zbigniewem Biegańskim, zawodowym autorem tekstów i satyrykiem. Pierwsza zdobyła nagrodę publiczności w  Ogólnopolskim Konkursie na  Piosenkę o Nowej Hucie. Druga miała być wykonywana na  festiwalu w  Opolu, ale w  natłoku obowiązków nie dostarczyłem partytury. Oprócz komponowania pisałem na zlecenie programy kabaretowe. Przeważnie miały charakter czysto rozrywkowy, ale zdarzały się zamówienia na treści okolicznościowe, jak jubileusz 20-lecia dzielnicy, obchodzony w  domu kultury w Łęgu.

Co dla Pana oznacza medal Honoris Gratia? Bardzo się cieszę, że  została doceniona moja piętnastoletnia działalność na  gruncie upowszechniania kultury. To była ciężka i słabo opłacana praca, także w soboty i niedziele, bo przecież większość wydarzeń kulturalnych odbywa się w  weekendy. Nawet rodzina sugerowała, że  może powinienem zatrudnić się w  Kombinacie, bo  mało zarabiam, a  nigdy nie ma mnie w domu (śmiech). Tekst: Andrzej Robak Zdjęcie: Joanna Urbaniec

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

Koniec epoki lodowcowej / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej najczęściej jest kojarzony z zabezpieczeniem finansowym albo interwencjami w bardzo trudnych sytuacjach. Zależy nam jednak, aby pokazać również drugie oblicze pomocy społecznej: bardziej fachowe, oparte na pracy socjalnej i otwarte na współpracę – mówią Krystyna Pawełek, specjalistka pracy socjalnej, i Dorota Głowacka-Prus, pracowniczka socjalna, animatorka lokalna z MOPS na osiedlu Teatralnym.

Zabawne biuro

— Rodzice przychodzący do nas z kilkuletnimi dziećmi nie mogli skoncentrować się na rozmowie, bo dzieci się nudziły i  męczyły. Wymyśliłyśmy więc, że  zorganizujemy dla nich przyjazne miejsce – opowiada pani Krystyna. – Mamy tu  gry, zabawki, materiały plastyczne, książeczki. Pracownicy MOPS urządzali kącik dla dzieci po godzinach pracy. Część wyposażenia przekazali darczyńcy. Pomyślano też o rodzicach, którzy mogą usiąść w wygodnym fotelu i coś poczytać. W  roku akademickim studenci wolontariusze będą tu organizować zajęcia i imprezy dla dzieci. W dniu otwarcia dzieci mogły uczestniczyć w  warsztatach, wspólnych zabawach ze słodkimi niespodziankami. Ogłoszono również konkurs na  nazwę dla tego miejsca. Wśród propozycji znalazły się między innymi: „Zaczarowane biuro”, „Koniec epoki lodowcowej”, „Zabawny kącik”. Ogłoszenie wyników i  wręczenie nagród niebawem. Tymczasem kolejną inicjatywą pracowników jest zorganizowanie miejsca do karmienia i przewijania maluchów. — Dla naszych klientów te  zmiany są  bardzo istotne. Ludzie czują się u nas bezpieczniej – dodaje pani Dorota.

pracowników zespołu tylko jedna zajmuje się sprawami urzędowymi. Dzięki temu pozostaje więcej czasu na pomoc w  rozwiązywaniu rzeczywistych problemów. W ośrodku funkcjonuje specjalny pokój umożliwiający spokojną rozmowę bez obecności osób postronnych i  zakłóceń typowych dla urzędu. Dzięki temu klienci czują się bezpieczniej, a rozmowa o trudnych doświadczeniach jest dla nich mniej bolesna.

Aktywne Sikorki

MOPS znacznie rzadziej kojarzony jest z pracą ze  społecznością lokalną. A  wiążą się z  nią ciekawe opowieści o ludzkich losach i drzemiącej w nich sile. Pani Dorota wspomina społeczność mieszkań komunalnych w budynku przy ul. Sikorki. Mieszkańcy skarżyli się, że nikt ich nie chce wysłuchać, że czują się izolowani. Poczucie to  potęgowała pobliska infrastruktura. Z jednej strony – zakłady przemysłowe, z drugiej – apartamentowiec. Społeczność Sikorek nie

zamierzała się jednak pogodzić z takim stanem rzeczy. I to był początek zmian, które zawsze wynikały ze  zgłaszanych przez mieszkańców potrzeb. Zmieniło się otoczenie budynku. Przy wsparciu finansowym Rady Dzielnicy powstało boisko sportowe i ogródek jordanowski z miejscem zabaw dla dzieci. Na terenie zielonym mieszkańcy posadzili rośliny. W  zaadoptowanych pomieszczeniach piwnicznych powstała siłownia i  Punkt Porad Obywatelskich, w  którym można skorzystać z porad prawnika, psychologa, pracownika socjalnego, animatorów lokalnych i innych specjalistów. Podobny projekt zaktywizowania społeczności lokalnej skierowany jest do  mieszkańców Zasławic i Kantorowic. — W  takich miejscach jak te  – opowiada pani Krystyna – często chodzi o doprowadzenie do spotkania przedstawicieli różnych instytucji, stowarzyszeń, organizacji już istniejących na  danym terenie, aby podjęli działania wspólnie z mieszkańcami i dla nich.

Przyjaciel Przyjaciół

„Przyjaciele” powstali w 2010 roku jako grupa wsparcia dla osób doświadczających trudności w  związku z  ograniczoną sprawnością. Z  czasem przekształciła się w  grupę samopomocową. „Przyjaciele” spotykają się raz w miesiącu. Pani Anna Okołotowicz, opiekunka grupy z satysfakcją przyznaje, że „Przyjaciele” sami siebie wspierają i świetnie się ze sobą bawią. Chętnie angażują się w  proponowane im zajęcia i  coraz częściej sami wychodzą z  różnymi inicjatywami (wykonywanie ozdób świątecznych, czytanie bajek dzieciom, bal karnawałowy). Co  ważne, są  dla siebie przyjaciółmi w  życiu codziennym, szczególnie w  trudnych sytuacjach choroby. Wymieniają się informacjami o imprezach, na których można bezpłatnie skorzystać z  jakichś atrakcji. W  tym roku wyruszyli na  podbój pikników organizowanych przez radę dzielnicy. — Nie da się ich nie lubić – dodaje na  koniec pani Anna. Tekst i zdjęcie: Anna Kasprzyk

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Okienko na dzień dobry

Pracownik pierwszego kontaktu to też rozwiązanie wynikające z obserwacji i zgłaszanych potrzeb. Często bywało tak, że zanim ktoś dotarł do właściwego pracownika, po drodze zwiedził kilka innych pokoi i zmarnował sporo cennego czasu. W „okienku” tuż przy wejściu i  miejscu dla dzieci, młoda, życzliwa osoba podpowie, do  którego pokoju powinien udać się beneficjent. Nierzadko wcale nie musi się do niego fatygować. Wystarczy telefoniczna rozmowa z pracownikiem z odpowiedniego działu i udzielenie fachowej informacji, która oszczędzi czas klientów i pracowników.

Słowo klucz – empatia

Ośrodek na Teatralnym realizuje pilotażowy program wdrażania standardu pracy socjalnej z  rodziną doświadczającą przemocy. Jednym z  głównych założeń jest oddzielenie pracy socjalnej od  procedury przyznawania świadczeń finansowych. Z  dziesięciorga

Opieka

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


8///

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

Z Czyżyn do gwiazd / / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

//// // / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

W latach 1957–1974 w Polsce opracowywano i wdrażano programy badawcze dotyczące techniki rakietowej. Jednym z poligonów doświadczalnych były tereny w Nowej Hucie.

K

iedy kilka lat temu Piotr Augustynek – operator, któremu zawdzięcza się utrwalenie kamerą robotniczych protestów w Nowej Hucie i działalności tutejszej opozycji – nagrywał na potrzeby filmu o „duszpasterstwie turystycznym” Karola Wojtyły wywiad z profesorem Jackiem Walczewskim, dowiedział się, że emerytowany pracownik naukowy Akademii Górniczo-Hutniczej oraz Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej poza tym, że znał przyszłego papieża, był inicjatorem polskich badań nad technologią rakietową.

W październiku 1957 roku Związek Radziecki umieścił na orbicie okołoziemskiej pierwszego w historii sztucznego satelitę. Dwa miesiące później Jacek Walczewski założył na AGH Komórkę Techniki Rakietowej, której zadaniem było konstruowanie rakiet cywilnego przeznaczenia. Walczewski rozpoczął prace, opierając się na dokumentacji japońskiego programu rakietowego Pencil. Z technologią tą zapoznał się w RFN, dokąd wyjechał na delegację jako członek Polskiego Towarzystwa Astronautycznego. Ponieważ Komórka Techniki Rakietowej nie

rakieta

podlegała resortowi obrony narodowej, borykała się z różnymi problemami natury materialnej. Paliwo do rakiet, otrzymywane z lotniczej jednostki wojskowej, często transportowano do wyrzutni najpierw pociągiem – w bagażu podręcznym, a następnie rowerem lub furmanką. Pierwszą rakietę badawczą odpalono na Pustyni Błędowskiej.

Później konstruktorzy z AGH nawiązali współpracę z Aeroklubem Krakowskim, który dla celów doświadczalnych udostępnił im lotniska w Pobiedniku Wielkim i Czyżynach. Testowano tam różne zastosowania rakiet: przenoszenie korespondencji, transportowanie zwierząt. Niewielkie rakiety służące

/////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

///9

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

///////////////////////////////////////////////////////////////

do testowania spadochronów startowały z wieży spadochronowej, która jeszcze w drugiej połowie lat 70. była elementem krajobrazu Łąk Nowohuckich (historia tej niemal zupełnie zapomnianej dziś budowli zasługuje na odrębne opisanie). W następstwie udanych prób z rakietami doświadczalnymi ekipa kierowana przez Jacka Walczewskiego, wsparta przez naukowców z Instytutu Lotnictwa i Państwowego Instytutu Hydrologiczno-Meteorologicznego, przystąpiła do konstruowania rakiet meteorologicznych służących do badania zjawisk atmosferycznych, takich jak siła i kierunek wiatru czy temperatura powietrza, bądź rozpraszających chmury burzowe w celu zapobiegania gradobiciom. W tym okresie wyrzutnie przeniesiono w okolice Łeby i Ustki, a testowane na tych stanowiskach kolejne prototypy osiągały coraz wyższy pułap. W 1970 roku rakieta „Meteor 2K” wzbiła się na wysokość 100 km, gdzie przebiega umowna granica pomiędzy atmosferą a przestrzenią kosmiczną. I kiedy wydawało się, że Polska wykonała pierwszy krok na drodze do zbudowania własnego wehikułu umożliwiającego podróże międzyplanetarne, program rakietowy został zamknięty. Zdaniem Walczewskiego decyzja ta została wymuszona przez Związek Radziecki, który w bloku państw socjalistycznych chciał mieć monopol na technologie rakietowe i w swoich programach z tej dziedziny wykorzystał wynalazki opracowane przez Polaków. Emerytowany profesor pokazał Piotrowi Augustynkowi ułamek obszernej dokumentacji filmowej polskiego programu rakietowego, przechowywanej w archiwum IMiGW.

Z

pomocą Krzysztofa Ridana, prezesa Stowarzyszenia Filmowego Trzeci Tor, Augustynek postanowił zdigitalizować niszczejące unikatowe materiały zarejestrowane na taśmie 16 mm i przekazać je do Muzeum Wyrzutnia Rakiet koło Łeby. Przedsięwzięcie zatytułowane „Dosięgnąć nieba” zostało zrealizowane dzięki wsparciu finansowemu Muzeum Historii Polski ze środków programu „Patriotyzm jutra”, preferującego inicjatywy zorientowane na propagowanie historii

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

w nowoczesnych formach. Autorzy projektu zostali też życzliwie potraktowani przez firmę Alvernia Studios, która odrestaurowała i scyfryzowała negatywy. Fragmenty trwających łącznie ponad trzy godziny filmów z komentarzem pochodzącym z wywiadów przeprowadzonych z ostatnimi żyjącymi uczestnikami i świadkami wydarzeń można obejrzeć na witrynie internetowej RakietyPolskie.pl. Zgromadzone materiały Augustynek z Ridanem chcą wykorzystać

w planowanym filmie dokumentalnym poświęconym polskim badaniom nad techniką rakietową. W tym celu zamierzają również dotrzeć do dokumentów związanych z decyzją o likwidacji programu, który dla naszego kraju mógł być wstępem do penetracji kosmosu. Tekst: Andrzej Robak Zdjęcia z archiwum Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej w Krakowie

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

kosmos

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


10///

///11

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

gdzie dzielę się swoimi sztuczkami. Żeby mnie znaleźć, trzeba wpisać po prostu „bilardoholik”.

Niewierni, reżyseria: Piotr Ratajczak

A jak w ogóle znalazłeś się przy stole? Pierwszy kontakt z bilardem miałem w kinie „Świt”. Mój pierwszy turniej to  przypadek – w  pewien piątek koledzy okazyjnie zabrali mnie, jadąc do kasyna w hotelu „Forum”. Nie wpuszczono mnie tam jednak, bo  byłem w  krótkich spodenkach, poszedłem więc na  dół, do  klubu bilardowego. Tam spostrzegłem, że  łuzy na  stołach są  większe niż te  w  „Świcie”. Zachęcony tym postanowiłem wziąć udział w  niedzielnym turnieju. Było to  Grand Prix Małopolski – 8 bil, czwarta edycja z sześciu. Zająłem trzecie miejsce, specjalnie przegrywając półfinał, bo  śpieszyłem się na  koszykówkę do  Nowej Huty. W  kolejnej edycji byłem drugi, ostatni wygrałem i zgarnąłem mistrzostwo Małopolski. Ku zdumieniu wszystkich pojawiłem się znikąd i zgarnąłem wszystko.

Wejście smoka. TraileR 15–17.10.2013///19.00

///wtorek, środa, czwartek

///////////////////////////////////////////////////////

Myślałeś o tym, żeby przejść na zawodowstwo?

Seryjny bilardzista

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Bilardoholizm – zjawisko polegające na seryjnym, wielogodzinnym spędzaniu czasu przy stole bilardowym. Dzień w dzień. I czerpaniu z tego przyjemności. W przerwach pomiędzy kolejnymi partiami porozmawialiśmy z nowohuckim bilardoholikiem Piotrem Cepilem. Co jest fascynujące w bilardzie? Bilard to  jedyny sport na  świecie, w  którym można przegrać, nie popełniając żadnego błędu. A ja od zawsze lubiłem rywalizację. Grałem kiedyś w  koszykówkę, jednak wolałem coś indywidualnego, gdzie pracuje się na własny rachunek. Poza tym bilard uczy spokoju, skupienia, koncentracji, a to wszystko przydaje się w codziennym życiu.

uczestnictwo w tych niecyklicznych, robionych pod mój rekord turniejach. Pobiłem dzięki temu rekord amerykańskiego bilardzisty Buddy’ego Halla o  52 dni. Moim nieoficjalnym rekordem świata jest także rozegranie 311 turniejów w  ciągu roku kalendarzowego. Natomiast w księdze Guinnessa jest mój mecz bilardowy, który wygrałem 350:87. Trwał 24,5 godziny. Grałem w odmianę „9 bil”.

Z codziennością wiążą się Twoje rekordy. Opowiedz o nich.

Czy Twoje wyczyny odbiły się szerszym echem poza światem bilardowym?

Należy do mnie rekord świata rozegranych turniejów dzień pod dniu. Przez 130 dni, bez przerwy, zagrałem w  136 zawodach. Czasami grałem więc dwa turnieje dziennie. Jestem wdzięczny klubom za organizację dodatkowych, brakujących gdzieś tam w  środku rekordu turniejów bilardowych oraz kolegom za

Dwukrotnie byłem w „Teleexpresie”. Najpierw w 2007 roku trafiłem do  „Teleexpresowej Galerii Ludzi Pozytywnie Zakręconych” – jako osoba uzależniona, w  pozytywnym sensie, od  grania w  bilard. Później pojawiłem się jeszcze, prezentując sztuczki bilardowe parasolem. Oprócz tego mam konto na YouTube,

Sport

Nie. Idę własną drogą. Założyłem sobie, że będę grał, dopóki będzie mi to  sprawiało przyjemność. I  tak jest od  kilkunastu lat grania. W  zawodowstwie dochodzi rywalizacja, jest większa presja, a  to  mi nie odpowiada. Zresztą w Polsce bilard to jednak sport niszowy i jako takiego zawodowstwa nie ma. Jedynie kadrowicze coś zarabiają, można też co nieco wygrać na  turniejach. Zawsze chciałem stworzyć jednoosobową instytucję bilardową, która gra, pomaga, szkoli, doradza – i to czynię. Na zawodowe turnieje i na treningi nie bardzo mam czas i ochotę. Aktualnie uczę w  klubie bilardowym „Break” na  ulicy Zbożowej 2 w  Krakowie. zajmuję się tam prowadzeniem i  organizacją turniejów, w których także gram, a także szkoleniami i  sędziowaniem ligi, w  której nie chcę grać, bo to już drużynówka. Mam licencję zarówno sędziowską, jak i instruktorską.

A w Nowej Hucie jest gdzie pograć w bilard? Niestety, jest z tym bardzo słabo. W kilku knajpach są stoły, jednak to za mało. Natomiast liczę, że dzięki temu wywiadowi fani bilardu z  naszej dzielnicy się ujawnią! Tekst: Tomasz Piwowarczyk Zdjęcia: Marcin Kądziołka ///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Pamiętajmy o Boskiej!

„B

oska Komedia” to ponad tygodniowe święto teatru. Festiwal, który skupia w jednym miejscu najważniejsze wydarzenia polskich scen teatralnych, składa się z trzech głównych części: piekła – konkursu na najlepszy spektakl minionego sezonu, raju – debiutów młodych twórców teatralnych, a także czyśćca – cyklu prapremier. Wszystkie części połączone są jednym hasłem przewodnim. Zeszłorocznym tematem wiodącym była „Niedowiara”. Spektakle pokazywały problem polskiej religijności z  różnych perspektyw, poruszały odmienne wątki. Dwie z  zeszłorocznych czyśćcowych produkcji – „Niewiernych” oraz „Pietę” – będzie można zobaczyć w październiku w Teatrze Łaźnia Nowa. „Niewierni” Piotra Ratajczaka to  opowieść o  apostatach, ludziach, którzy zdecydowali się na  formalne odejście do wiary chrześcijańskiej i wspólnoty Kościoła katolickiego. Szacunkowo podaje się, że  w  Polsce mieszka ich około pół miliona. Piotr Ratajczak przy współpracy z Piotrem Rowickim odnaleźli prawdziwe historie polskich apostatów i stworzyli na scenie spektakl reportażowo-dokumentalny. Jeden problem przedstawiony z różnych punktów widzenia, wiele powodów

podjęcia tej samej drogi i konsekwencje, jakie pociąga za sobą ta decyzja – to wszystko udało się twórcom połączyć w jeden, świetnie funkcjonujący spektakl. Zupełnie inny temat porusza „Pieta” Zenona Fajfera. Autor pokazuje historię Matki Bożej z  bardzo ludzkiej perspektywy. To opowieść kobiety, która traci syna, która cierpi, nie rozumie swojej sytuacji. Fajfer zrywa z  tradycyjnym przedstawieniem matki Jezusa jako kobiety niezachwianej, pozbawionej wątpliwości. To nie będzie już znana ze sztuki i literatury ostoja spokoju. W  „Piecie” widzimy prawdziwą kobietę, która czuje i żyje. Krytycy szczególnie mocno docenili rolę Beaty Schimscheiner, która stanęła na  wysokości zadania, tworząc pełnowymiarową i przejmującą rolę. „Niewierni” w  Teatrze Łaźnia Nowa pojawią się 22 października oraz 7, 8 i 10 listopada. „Pietę” będzie można oglądać 26 października oraz 5 i  6 listopada. A następna edycja Festiwalu Boska Komedia już w grudniu! Tekst: Izabela Zawadzka Zdjęcia: archiwum Teatr Łaźnia Nowa

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zwierzenia Bezrobotnego Aktora 19.10.2013///19.00 ///sobota

20.10.2013///17.00

///niedziela

////////////////////

Koncert

Katarzyny Groniec 20.10.2013///20.00

///niedziela

////////////////////

Niewierni 22.10.2013///20.00 ///wtorek

////////////////////

Klub Miłośników Filmu

MISJA

24–25.10.2013///19.00 ///czwartek, piątek

27.10.2013///19.00

///niedziela

///////////////////////////////////////////////////////

pieta 26.10.2013///20.00 ///sobota

//////////////////// ///////////////////////////////////////////////////////

Wejście smoka. Trailer, reżyseria: Bartosz Szydłowski

www.laznianowa.pl

teatr

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


12///

///13

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Pięć lat Kombinatorowania

//// // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Kilka dni temu jedna z rozgłośni rozpoczęła debatę o Nowej Hucie. Pierwszy artykuł porównywał tętniącą życiem, kolorową i gwarną dzielnicę z lat 50. XX wiedku do obecnej – szarej, niebezpiecznej, starzejącej się Huty. Wiele osób, patrząc na Hutę, mówi: tu nic się nie dzieje – i z łatwością wymienia, jakie to miejsca by się Nowej Hucie należały. Te osoby znają też receptę na wszystkie bolączki: musi znaleźć się inwestor, który wyłoży pieniądze na ich wizję dzielnicy.

jubileusz

J

a też tak o Hucie myślałem. Kiedyś. Pięć lat temu razem z Kasią Iskrzycką zmieniliśmy optykę patrzenia. Zamiast myślenia „uda się, jeśli…” zaczęliśmy działać. Szybko okazało się, że  w  Nowej Hucie jest więcej ludzi, którzy myślą podobnie. Nie patrząc na  przeciwności losu, ekstremalnie mały budżet czy rady znajomych, którzy mówili: „wszędzie, tylko nie Huta”, otworzyliśmy Kombinator. Pięć lat po  jego otwarciu mogę śmiało wyznać: było warto! To  miejsce od  początku wymykało się z  konwencji klubu muzycznego, pubu, kawiarni. Bo  jaki

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

pub stawia na najlepszą kawę? Jaka kawiarnia robi koncerty hip-hopowe? Jaki klub muzyczny organizuje spotkania literackie? To  sprawiło, że  Kombinator stał się miejscem spotkań. Różnych ludzi, subkultur i  zjawisk artystycznych. To tutaj debiutują

młodzi muzycy (utalentowana Ewa Reciak) i grają znani artyści (Czesław Mozil), na  kawę wpadają nowohuccy seniorzy, a goście klubu przed świętami robią wspólną Szlachetną Paczkę dla wybranej nowohuckiej rodziny. Także bliskość Łaźni Nowej nadaje

temu miejscu unikalny charakter. W końcu nie często można przy barze porozmawiać np. z  Janem Peszkiem o  jego roli w  „Wejściu smoka” Bartosza Szydłowskiego. Przede wszystkim jednak można tu spotkać innych ludzi stąd – podobnie patrzących nie tylko

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

na tę dzielnicę. To sprawia, że mamy na  swoim koncie już kilka par, wielu przyjaciół i znajomych.

O

statnio zastanawiałem się, czy można byłoby zmierzyć fenomen tych 80m2? Oczywiście, można byłoby przytoczyć liczbę zorganizowanych koncertów, zliczyć ilość wypitej kawy, nalanego piwa, przepracowanego czasu. Ale czy o  to  chodzi? Jak ważne jest to  miejsce dla niektórych, uświadamiam sobie w  chwilach, kiedy na przykład dowiaduje się, że nasze logo na  piersi wytatuował sobie jeden z gości (bo „Kombinator zawsze jest w jego sercu”). Tekst: Jacek Paweł Dargiewicz Zdjęcia: Marcin Kądziołka ///////////////////////////////////////////////////////////////

PS: Kiedy słyszę pytanie, czego sobie życzę na następne 5 lat kombinatorowania? To tylko, aby więcej ludzi zmieniło optykę patrzenia na Hutę.

za ścianą

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


14///

///15

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Nowohuccy aktorzy najlepsi!

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

N Muzyczna eksplozja wzruszeń N Piosenki Jacquesa Brela, Bertolta Brechta czy Nicka Cave’a same w sobie niosą ogromny ładunek emocjonalny, a  w  wykonaniu charyzmatycznej Katarzyny Groniec mogą wprost zwalić z  nóg! „Wiszące ogrody! Już się przeżyły” będzie można zobaczyć 20 października w Teatrze Łaźnia Nowa. Tekst: Izabela Zawadzka Zdjęcia: xxx

/ / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zdjęcie: Hektor Werios

/ / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Wyboista droga do gwiazd B łysk fleszy, wywiady, autografy – z  tym zazwyczaj kojarzy się życie aktorów. Ale przecież nie wszystkim od razu udaje się zaistnieć w  artystycznym świecie. O  tym, jak wyglądają aktorskie poszukiwania pracy, opowiadają „Zwierzenia bezrobotnego aktora”.

Lekki i zabawny monodram Marcina Zarzecznego o trudnych sprawach mówi bez zbędnego nadęcia. Spektakl pełen dobrego humoru, który przyciąga pozytywną atmosferą, będzie można zobaczyć 19 i  20 października w  Teatrze Łaźnia Nowa. (IZ)

kultura

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Przedszkolaki pasowane

P

asowanie na przedszkolaka w  Samorządowym Przedszkolu nr 187 im. Pod Lipami trwało w  tym roku aż  dwa dni! 3 i  4 października, podczas Wielkiego Pikniku Jesiennego, o płaczu maluchów nawet nie było mowy. Po  odśpiewaniu hymnu przedszkola Pod Lipami i  złożeniu uroczystej przysięgi, dzieci w  równych rządkach maszerowały przez magiczną, Jesienną Bramę. Pasowaniu na przedszkolaka towarzyszyło wręczanie orderów i słodkich upominków.

Kultowy Koncert

K

azik Staszewski w Nowej Hucie! Niedawny bohater wywiadu w „Lodołamaczu” zagości na koncercie w Łaźni Nowej. Kult zagra u nas 18 października. Koncert rozpocznie się o  godzinie 19. Jako support wystąpi grupa Wu-Hae. Bilety kolekcjonerskie w  przedsprzedaży kosztują 50 zł. Kupować je można m.in. w  Łaźni Nowej, w  Klubie Kwadrat i  w  Klubie Pod Jaszczurami. W  dniu koncertu cena wzrośnie do  60 zł. W  Empikach można nabywać bilety VIP po 90 zł. Organizatorem koncertu jest Galicja Productions. Wszelkie pytania kierować należy pod adres biuro@galicja.pl.

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz, bezpłatny dwutygodnik Nowej Huty. Nakład: 10 tysięcy egzemplarzy. Redaktor Naczelna: Matylda Stanowska. Redaktor prowadzący: Tomasz Piwowarczyk. Stała współpraca: Sonia Kozińska, Eliza Kubiak, Weronika Kupiszewska, Katarzyna Kąkolewska, Filip Michno, Anna Lepszy, Anna Piwowarczyk, Marzena Rogozik, Anna Szałaj, Anna Szczygieł, Joanna Urbaniec, Jarosław Tochowicz, Małgorzata Wąsik, Małgorzata Wierzchowska, Jacek Paweł Dargiewicz, Marcin Kądziołka, Jakub Kusy, Łukasz Lenda, Tomasz Bohajedyn. Korekta: Wojciech Lulek. Projekt graficzny i łamanie: Creator.pl Zdjęcia: archiwum Teatru Łaźnia Nowa

a scenie czterech instrumentalistów i  jedno krzesło – dla Katarzyny Groniec to  wystarczający zestaw do  wyczarowania niezwykłego spektaklu muzycznego. Artystka, znana z  mistrzowskich interpretacji piosenki aktorskiej, sięga po  utwory największych twórców estrady i kreuje niepowtarzalne widowisko „Wiszące ogrody! Już się przeżyły”.

— Spektakl odnosi się do rzeczywiajlepsza rola epizodyczna w  sezonie 2012/2013? Łukasz Drewniak, stości – komentuje pani Hanna Napooceniając w  miesięczniku „Teatr” ra, uczestniczka warsztatów i  aktorka wydarzenia zeszłego sezonu, odpowie- w  przedstawieniu. — Filmowa „Misja” dział bez wahania: „Nowohuccy akto- to  jest tylko inspiracja. To  wszystko, rzy-amatorzy w  spektaklu Klub miło- co  się dzieje, to  są  nasze problemy, ludzi, którzy tu mieszkają, którzy zmagaśników filmu Misja” . Przedstawienie w  reżyserii Bar- ją się z codziennością, którzy stają twatosza Szydłowskiego jest inspirowane rzą w twarz z pewnym brzydactwem. „Klub miłośników filmu Misja” oscarową produkcją Rolanda Joffé z 1986 roku. Tytułową misję prowadzi to  kolejne przedstawienie Bartosza ojciec Gabriel (Krzysztof Zarzecki), Szydłowskiego, które szuka inspiracji jezuita, który nie tylko chce szerzyć w  świecie filmu. Wcześniejsza prochrześcijaństwo, ale także stworzyć dukcja, popularne „Wejście smoka. w  indiańskiej osadzie społeczność Trailer”, również sięga po klisze znane opartą na  zasadach wolności i  bezpie- z  sal kinowych, reinterpretuje je i  staczeństwa. W tej pracy pomaga mu Ro- wia w innym świetle. — Nie można przenieść filmu drigo Mendoza (Radosław Krzyżowski), były łowca niewolników i  bratobójca, na scenę zupełnie identycznie, nie da się który szuka przebaczenia i  odkupie- wszystkiego zrobić dokładnie tak samo, nia swoich win. Sytuacja komplikuje bo przecież wiadomo, że to nie ten teren się, kiedy o  teren, na  którym znajduje – tłumaczy Włodzimierz Bareła (w speksię misja, zaczynają walczyć królestwa taklu wódz Indian). — U  nas widzów Hiszpanii i  Portugalii. Kardynał Al- jest na razie sporo. Jak tylko będą ludzie, tamirano (Jan Peszek), wysłannik pa- to będzie dobrze. Widownia zawsze jest pieski, ma zdecydować, jak potoczą się najlepsza – ma się dla kogo grać. Kolejne pokazy „Klubu miłośnidalsze losy społeczności. Na  scenie Teatru Łaźnia Nowa ków filmu Misja” odbędą się już 24, obok zawodowców występują doce- 25 i  27 października w  Teatrze Łaźnia nieni przez Drewniaka nowohucianie. Nowa. A  dla niecierpliwych już 15, 16 Po  serii warsztatów przygotowujących i 17 października grane będzie „Wejście do pokazów wchodzą w rolę mieszkań- smoka. Trailer” – spektakl, inspirowaców dżungli, Indian, wśród których ny filmowymi kreacjami Bruce’a Lee. pracuje ojciec Gabriel. Tekst: Izabela Zawadzka

Grafika: Łukasz Lenda

/////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcia: organizatorzy

Zdjęcie: Marek Beczek

/ / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Adres redakcji: Teatr Łaźnia Nowa, osiedle Szkolne 25, tel. 12 425 03 20 w. 41, 42; tel. kom. 500 641 948; redakcja@lodolamacz.pl; Lista dystrybucji: www.facebook.com/ Lodolamacz.PismoLudziWalczacych. Reklama: Barbara Hoffmann, tel. 12 680 23 41; Wydawca: Teatr Łaźnia Nowa. Druk: Polskapresse.

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych tekstów. Nie zwracamy materiałów niezamówionych. Nie uzasadniamy powodów niepublikowania tekstów. Redakcja i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za treść zamieszczanych ogłoszeń. Poglądy i opinie przedstawiane w publikowanych artykułach i opiniach czytelników niekoniecznie są zgodne z poglądami wydawcy i redakcji. Reprodukowanie bez zgody wydawcy jakichkolwiek materiałów zawartych w czasopiśmie Lodołamacz jest niedozwolone.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

redakcja

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


16///

lodołamacz///nr 41 [42] / 14 – 27 października 2013

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Artystyczne choreografie

Krakowski Teatr Tańca – znany wcześniej jako Teatr Tańca GRUPAboso – działa w Nowohuckim Centrum Kultury już od kilku lat. Ekipa pod wodzą Eryka Makohona szykuje właśnie kolejną premierę: spektakl „Poliamoria” publiczność po raz pierwszy zobaczy 27 października. Ekspresyjne przygotowania do tanecznych spektakli zarejestrowała Joanna Urbaniec. Więcej informacji o teatrze znaleźć można na stronie www.krakowskiteatrtanca.pl.

uwaga – tu Nowa Huta !!! / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodolamacz 041 [42]  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you