Page 1

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

bezpłatny dwutygodnik nowej huty

ronin walczy w nowej hucie »»» czytaj na stronie 16

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

czytelnicy!

„A

ch te wakacje, ach te wakacje – co roku rewelacje, co roku rewelacje” – śpiewa lokalny muzyk Nohucki. Dla wielu z Was najbliższe dwa-trzy miesiące z pewnością będą wyjątkowe: dużo wolnego czasu, wyjazdy, byczenie się na plaży, intensywne odkrywanie nowych miejsc podczas zwiedzania naszego pięknego świata. Niewątpliwie znajdzie się też czas na nowe znajomości, ciekawych ludzi i chwile pełne zaskoczeń. Podobnie będzie w  naszej redakcji, choć ekipa Lodołamacza w wakacje nie zamierza zwalniać tempa. Urlopy urlopami, ale naszych czytelników nie zostawimy bez lektury na wolne chwile. A w planie mamy kolejne artykuły, w których odkryjemy wspólnie ciekawe

miejsca w naszej dzielnicy. W  tym numerze naszym przewodnikiem będzie Lajosz, którego szlaki wiodą przez miejsca nieznane i  rzadko opisywane. Przedstawiamy tchnięcie życia w niedziałające już kina Świt i Światowid, no i przełamujemy wspólnie lody ;) W najbliższych tygodniach natomiast inspiracji szukać będziemy też poza naszą dzielnicą: niektórzy z  nas przygotowują się do  dalszych wypraw, gdzie zamierzają poszukiwać bohaterów do  Lodołamacza. I Wy, drodzy czytelnicy, możecie wykorzystać wakacje, tworząc z nami gazetę. Jeśli uważacie, że są tematy które należy poruszyć, ludzie których warto przedstawić – piszcie maile, listy i dzwońcie. Wasz głos jest dla nas ważny! Udanych wakacji oraz miłej lektury Lodołamacza!

w numerze: strona 2 ///

mariusz wach: nie ustaję w boju strona 7 /// zatańcz ze mną na mym wózku strona 9 /// przejście wzbronione, czyli dozwolone

tu Nowa Huta !!! Małgosia Wierzchowska

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcie: Bartosz Siedlik

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


2///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

szczęście mnie nie opuszcza

Mieszka w Nowej Hucie i New

Jersey. Trenuje trzy raz dziennie, ale od czasu do czasu nie odmawia

Rysunek: Łukasz Lenda

pizzy, pierogów ani ciasteczek. Jeden z najlepszych polskich pięściarzy zawodowych, posiadacz pasa federacji WBC International oraz TWBA w wadze ciężkiej – MARIUSZ WACH – opowiada o szczęściu, które nie opuszcza go w życiu. Spędzasz wakacje w Nowej Hucie? Tak, przyjeżdżam tu kiedy tylko mogę. Ale ostatnio niezbyt często, zadomowiłem się w New Jersey, mam tam bardzo dobrą opiekę, trenerów i  promotorów. A teraz odpoczywam, mogę wreszcie pobyć z rodziną, pospotykać się ze znajomymi. Jak trafiłeś do Stanów? Miałem szczęście – spotkałem ludzi, którzy zajęli się mną profesjonalnie pod względem sportowym. Nie umniejszając polskiemu pięściarstwu, Stany Zjednoczone to jednak w tej dziedzinie potęga. Boks jest tam częścią showbiznesu, generuje wielkie zyski i przyciąga ogromną publiczność. Jak chłopakowi z Huty udało się zadomowić w New Jersey? Doskonale. W  Stanach szybko znalazłem przyjaciół. Jestem niekonfliktowy, ze  wszystkimi zwykle dobrze się dogaduję. Lubią mnie tam, zapraszają ciągle na imprezy, bale. No więc jeżdżę, pokazuję się, nie zamykam w pokoju. Niektórzy sportowcy mają odgórny zakaz udzielania wywiadów – ale ja nie.

ludzie

Ile czasu zabierają ci treningi? W zasadzie cały dzień. Wstaję, jem śniadanie, bieżnia, trening, wracam się przespać. Potem znowu trening, sen, i pod wieczór jeszcze raz od początku.

Rodzina w Polsce nie narzeka, że poświęcasz im mało czasu? Trochę narzeka, ale razem z  narzeczoną podjęliśmy świadomą decyzję. Chcę teraz wykorzystać maksimum możliwości, jakie są mi dane. Na odpoczynek, życie rodzinne czas nadejdzie później. Zacząłeś karierę pięściarza dość późno. Nadrabiasz czas? To  prawda, w  boksie zawodowym zadebiutowałam mając 26 lat. Nowa Huta była i  jest zagłębiem bokserów, ale w tym sporcie trzeba mieć kupę szczęścia. Trzeba wybierać miedzy sportem a pracą. Kiedy masz 15-18 lat, dookoła jest zabawa, a  rodzice marudzą – znowu idziesz na trening, co z tego masz, po co ci to. Jeśli do  tego dochodzi chwilę później rodzina, żona, dziecko – jest jeszcze trudniej. Trzeba podjąć decyzję. Wielu chłopaków, moich kumpli i dobrych znajomych, odeszło od boksu w takiej chwili, a mieli więcej talentu ode mnie. Ja miałem to szczęście, że dookoła było wiele osób, które mi pomogły. Nie musiałem pracować zawodowo, mogłem poświęcić się pięściarstwu. Trochę jednak szalałeś na dzielnicy. Zdarzało się. Nie będę ściemniał, że  jestem święty. Różne rzeczy widziałem i  byłem świadkiem, czasami wkraczałem do  akcji, może chwilami za bardzo. Ale na szczęście nie wdałem się w nic, co miałoby poważne konsekwencje. Teraz, kiedy wracam do  Huty, widzę wokół siebie głównie uśmiechnięte twarze. Dużo ludzie mnie tu zna, widzą mnie w sklepie czy na spacerze. Tutaj się urodziłem, tutaj dobrze spędza mi się czas. Do pięściarstwa przekonał cię ojciec? Dużo mi pomógł, zabierał mnie na turnieje. Nie jest bokserem, ale pasjonował się tym sportem. Zaczynałem treningi z Andrzejem Jagielskim w Klubie Spor-

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///3

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

towym Wanda. Tam stawiałem swoje pierwsze kroki. Potem był Hutnik Kraków, znowu Wanda Kraków, a następnie WKS Gwardia Warszawa. Podobno pierwszą salę treningową miałeś tak niską, że nie dało się wyprostować rąk. Tak – zahaczałem palcami o sufit. Miałem 18 lat, kiedy mnie wyciągnęło na 2 metry wzrostu. Który klub wspominasz najlepiej? Wszędzie się czegoś nauczyłem. Kiedy zaczynałem u  Andrzeja, to  było dla mnie coś zupełnie nowego. Nie miałem jednak turniejów. Potem przeszedłem do Hutnika – tam było już dużo zawodów. Wanda dopiero powstawała, kiedy zaczynałem w niej trenować: na  pierwszym treningu byłem zupełnie sam. Największe postępy zrobiłem jednak w  Gwardii – tam załapałem się na  ligę, walki odbywały się dwa razy na  tydzień. Dzięki trenerowi Pawłowi Skrzeczowi udało mi osiągnąć największy progres. Boksujesz w wadze ciężkiej i jesteś w swojej kategorii bardzo szybki. Więcej u mnie pracy niż talentu. Trafił mi się boks, a nie mam naturalnej szybkości, elastycznego poruszania się. Wszystko musiałem wypracować ciężkimi treningami. Jednak wiem, że już niewiele mi brakuje, żeby spełniły się moje marzenia: walka o mistrzostwo świata. Jeszcze jeden, może dwa pojedynki i zawalczę o to. Polskę elektryzuje co jakiś czas wiadomość o zbliżającym się pojedynku między tobą a Kliczką. Przyjdzie na to czas. Jest wielu zawodników, z którymi chciałabym się zmierzyć. Teraz jestem na  czwartym miejscu w rankingu WBC, w czołówce. Przyjdzie

mi walczyć z Kliczką – nie ma problemu, zakładam rękawice, wychodzę na  pełnej (hmmm) pełnym zdenerwowaniu i walczę. Witalij zgłosił zresztą już chęć walki ze  mną, ale negocjacje przedłużały się, i  ostatecznie wybrał sobie innego zawodnika. Ale kiedy będę na pierwszym miejscu w rankingu, będę musiał się z nim zmierzyć. Andrzej Gołota – był dla ciebie kimś znaczącym? To ważna postać. Kiedy oglądałem jego walki w telewizji, nie sądziłem jeszcze, że będę bokserem. Andrzej przetarł w Stanach pewien szlak, walczył z najlepszymi, wielu zawodników – w tym ja sam – brało z niego przykład. To było budujące: Polak potrafi. Gołota jest bardzo dobry technicznie, silny, ruchliwy, zawsze sprawiał problemy amerykańskim pięściarzom. Do tej pory jest najlepszy. I jego droga zawodowa też pokazuje pewien mechanizm: jesteś na szczycie – każdy cię klepie po plecach. Noga ci się potknie – wszyscy wieszają psy. Tak jest jednak chyba w każdej dziedzinie. A co będzie z tobą, kiedy skończysz już karierę? Studiuję, inwestuję w siebie, ale nie mam żadnego zabezpieczenia od państwa. Tylko olimpijczykom przysługuje taka pomoc. Starsi zawodnicy, którzy nie zdobyli medalu a całe życie poświęcili sportowi, często lądują na peryferiach życia, w  wieku 30-40 lat zostają bez niczego. Czasami dopiero wtedy zaczynają też odczuwać efekty wieloletnich treningów. Młody organizm nie czuje tego, ale w  wielu 50 lat kręgosłup, głowa, stawy naprawdę potrafią boleć. Chyba ciężki zawód wybrałem. Może jednak lepiej było siedzieć w domu przy piwku (śmiech). Na szczęście żadnej swej decyzji nie żałuję. Tekst: Matylda Stanowska Zdjęcia: Joanna Urbaniec

sport

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


4///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

przewodnik lodozjadacza

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz, jak wskazuje tytuł, przełamuje lody. Są jednak sytuacje, gdy przeszkody można wykorzystać dla własnych potrzeb i zachcianek. Jeżdżeniu panczenami na lodzie być może poświęcimy kilka linijek w zimie, teraz dostosujmy się do panującej aury i skupmy na chłodzących uciechach podniebienia. Odpuścimy sobie pakowane lody serwowane ze sklepowych lodówek (choć zapewne fani Oskara kukułkowego będą protestować). Przespacerujemy się po nowohuckich lodziarniach…

P

rzechadzkę rozpoczniemy w sercu Nowej Huty, na Placu Centralnym. Lodziarnia w tym miejscu to jeden z lepszych sposobów zagospodarowania okolicy. Dużo lepszy niż kolejny bank czy sklep z  tanią odzieżą. O trafnej lokalizacji lodziarni na Centrum B niech świadczą spore kolejki do kasy, zwłaszcza w pogodne, późne popołudnia. Warto poczekać. Lokal zaopatrywany jest produktami Zielonej Budki. Czekają na nas lody z automatu i plejada smaków w gałkach. Wyróżnić można m.in. takie smaki jak czarna porzeczka, tygrysek (miks banana i  czekolady) czy cameleo (kolorowe lody o smaku toffi). Na upalne dni przygotowana została nowość – orzeźwiające, sorbetowe lody o  smaku pomarańczy. Podkręcić smak można za pomocą jednej z polew. Do wyboru mamy kiwi, adwokat, kawę i inne. Konsumpcję lodów urozmaicić można za pomocą kruchych ciasteczek i rurek. Kolejnym przystankiem naszej lodowej trasy jest cukiernia „Pingwinek” na  osiedlu Hutniczym. Kierujemy się w  stronę kombinatu i  – jeśli po  dro-

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

dze nie zwabi nas zapach kebaba z Bannoli czy opcja wypicia zimnego piwka w  Hubertusie – dotrzemy do lokalu z blisko trzydziestoletnią tradycją. Od lat 80. posilić się tam można frytkami, zapiekankami, goframi, jednak w czasach upałów największą popularnością cieszą się oczywiście lody. Z  gałek w tradycyjnej cenie 2 zł do wyboru mamy np. orzech laskowy, pistację, miętę z czekoladą. Możemy także skorzystać z opcji mieszania smaków lodów z automatu. Dostępna zawsze jest tradycyjna śmietanka, zaś druga część wybierana jest na  zasadzie rotacji. Trzeba przyznać, że  zestaw śmietankowo-borówkowy robi spore wrażenie. Lody to  doskonałe uzupełnienie gorącego, pogodnego, pełnego słońca dnia. A jeśli o słońcu mowa, to przenieśmy się na osiedle… Słoneczne. Tam na rogu przy Alei Róż czeka na  nas filia placówki z  osiedla Hutniczego. Oferta jest nieco inna, nabyć można drożdżówki, hamburgery, hot-dogi z leszczyńską, jednak, jak przyznają obsługujące panie, zdecydowanie

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

największym zainteresowaniem cieszą się właśnie lody. Poza tradycyjnymi smakami skosztować możemy lodów o smaku... gumy balonowej albo bakalii. Nowsza część naszej dzielnicy także może pochwalić się lodziarnią z  kilkudziesięcioletnią tradycją. Na osiedlu Dywizjonu 303 58a od około ćwierćwiecza możemy raczyć swe podniebienia wyrobami własnej produkcji. Lody można zamówić z automatu, do  wyboru mamy też 18 smaków lodów gałkowych. Wśród nich znajdziemy np. lody sezonowe o smaku świeżego jabłka czy dopiero co zebranych jagód. Oczywiście, nie brakuje w  lokalu dodatków takich jak sosy (8 rodzajów) czy bita śmietana. Jak podkreślają sprzedawcy – ilu klientów tyle preferencji. Jednak producenci lodów wykazują się sporą kreatywnością i  są  w  stanie zaspokoić nawet najwybredniejsze gusta. Niezależnie od  tego czy lodozjadacz życzy sobie najzwyklejszego loda śmietankowego w  wafelku czy może wielosmakową budowlę, ozdobioną polewą, cukierkami, wafelkami i  bitą śmietaną. A  kolejki przy naszych lokalnych lodziarniach świadczą o  tym, że  lody to  wśród nowohucian bardzo popularna forma spędzania czy to niedzielnego popołudnia czy relaksu po pracowitym dniu w tygodniu. Tekst i zdjęcie: Tomasz Piwowarczyk ///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

walki nad jeziorem

Nadal można zapisywać się na Letni Obóz Szkoleniowy MMA 2012. Treningi trwać będą w  dniach 28.07-3.08. Miejscem doskonalenia sztuk walki będzie Ośrodek Wczasowy Świtezianka w  miejscowości Okuninka (województwo lubelskie) – w pobliżu znanego ze  swej urody jeziora Białego. Koszt szkolenia we wszystkich trzech płaszczyznach (stójka, klincz i  parter) wynosi 650 zł. W  programie przewidziano także kajaki, rowery wodne i  ognisko. Znakomitą atmosferę zapewnia organizator wyjazdu – Plaża Club, a wśród trenerów miedzy innymi: Sebastian Jagielski i Tomasz Drwal.

aktualności

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///5

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

najwyższy czas walczyć!

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

W ramach Grolsch ArtBoom

Festiwal Nowa Huta gościła Rafała Jakubowicza. Artysta i krytyk sztuki zrealizował Projekt Semperit 1936. Na słupach ogłoszeniowych przy Placu Centralnym oraz Pałacu Dożów widniało hasło „Najwyższy czas, żebyście rozpoczęli prawdziwą walkę o słuszne swoje prawa do życia”. W marcu 1936 roku w krakowskiej fabryce Sucharda i  austriackich Zakładach Gumowych Semperit wybuchły strajki, w  wyniku których zamordowanych zostało ośmiu robotników. Rafał Jakubowicz nawiązuje w swojej pracy do tych wydarzeń. Przedstawia je jednak w kontekście Nowej Huty.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

wane, determinacja w okazywaniu niezadowolenia, Dlaczego wybrałeś Nową Hutę na realizację bardziej radykalne formy oporu? Zależało mi na tym, projektu Semperit 1936? Docierały do  mnie informacje o  masowych zwol- żeby praca, którą zrealizowałem w  ramach festiwanieniach w  hucie ArcelorMittal, wynikających z  dą- lu ArtBoom była wiarygodna. Plakaty są utrzymane żenia zarządu spółki oraz właściciela, Lakshmiego w  topornej estetyce materiałów agitacyjnych związMittala, do  cięcia kosztów i  maksymalizacji zysku ków zawodowych. – strategii, z  której jest on  zresztą powszechnie znany. Pretekstem zwolnień jest kryzys, którego konse- Jak przygotowywałeś się do realizacji projektu kwencję stanowi rzekomo mniejsze zapotrzebowanie w dzielnicy XVIII? w  świecie na  stal – co  podważa wielu branżowych Hasłem tegorocznej edycji festiwalu ArtBoom  była analityków. Zwolnienia, zwane eufemistycznie re- „Twierdza Kraków”. Chodziło mi o pokazanie, że w prze­ strukturyzacją, umożliwiają wymianę pokoleniową. dedniu drugiej wojny światowej w  twierdzy konserwaNowi pracownicy, zatrudniani już na  nieporówny- tyzmu, jaką niewątpliwie był Kraków, istniał silny ruch walnie gorszych warunkach przez firmy zewnętrz- robotniczy, zdeterminowany, by podjąć walkę. Projekt ne oraz agencje pracy tymczasowej, zmuszeni będą stanowi symboliczne przeniesienie z  mieszczańskiego pracować za dużo mniejsze pieniądze, na  umowach Krakowa do  robotniczej Nowej Huty przesłania tych, śmieciowych, co  rzeczywiście obniży koszty pracy. którzy w 1936 roku odważyli się wyjść na ulice, by upoWcześniej jednak konieczna jest redukcja etatów. Ko- mnieć się o swe prawa, za co zapłacili życiem. Przesłanie rzysta się z regulaminu zwolnień z przyczyn niedoty- to jest aktualne również dzisiaj. czących pracowników, powołując się na wspomniany kryzys. Co  dziesiąty zatrudniony w  ArcelorMittal Poznałeś mieszkańców Nowej Huty? może stracić pracę. Koncern kusi pracowników wy- Jaki jest dzisiaj ogół robotnic i robotników? sokimi odprawami, co  w  dłuższej perspektywie jest Niestety nie miałem takiej okazji. Ale nie jest to mój dla nich oczywiście nieopłacalne. Ale załoga jest już pierwszy kontakt z  Nową Hutą. Wcześniej byłem ponoć zmęczona sporami z  pracodawcą, skłonna tu  w  2005 roku w  związku z  warsztatami oraz wydo  ustępstw. Może potrzebne jest większe zdecydo- stawą „Futuryzm Miast Przemysłowych – 100 lat /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Nowej Huty i Wolfsburga”, które odbyły się w Łaźni Nowej i Kunstverein w Wolfsburgu. Częścią tamtego projektu był cykl spotkań i wykładów, które pozwoliły mi dość wnikliwie zgłębić problemy Nowej Huty. Od tamtego czasu wiele się zmieniło. Miasto staje się chyba coraz bardziej modne, zwłaszcza w  środowiskach artystycznych, zmęczonych atmosferą Krakowa. Co  jest zresztą dość problematyczne, bo  zwykle tego rodzaju modzie towarzyszy widmo gentryfikacji. Jednocześnie sytuacja pracowników huty sukcesywnie się pogarsza. Retoryka kryzysu pozwala przeforsować wiele niekorzystnych dla nich rozwiązań. Wspólnie z  kuratorką projektu, Mirką Bałazy, staraliśmy się wybrać optymalny sposób prezentacji fragmentu odezwy robotników Semperitu. W końcu zdecydowaliśmy wykorzystać zastane słupy reklamowe, tak by przekaz mógł zafunkcjonować w możliwie naturalny sposób. Blisko zakładu, ale niezależnie. Jakiego odzewu spodziewasz się po pracach zamieszczonych w Nowej Hucie? Na  pewno nie spodziewam się, że  huta przystąpi do  strajku, że  zostanie zatrzymana produkcja i  pracownicy masowo wyjdą na ulice. Zależało mi raczej na tym, by powielony na plakatach fragment dawnej odezwy krakowskich robotników skłonił hutników ArcelorMittal do refleksji o sytuacji, w której się znajdują i postawach, jakie mogą ewentualnie zająć. Istotny jest fakt, że nie było jasne, kto te plakaty rozkleił. Podejrzenie mogło paść na  działające w  koncernie związki zawodowe, co rodzi pytanie na ile skutecznie reprezentują one interesy pracowników. Nie chciałem ujawniać, że jest to projekt artystyczny, realizowany w związku z festiwalem. Bowiem ramy sztuki wiążą się zawsze z  pewnego rodzaju umownością, która mocno limituje przekaz. Czy wrócisz jeszcze w swojej twórczości do Nowej Huty? Niewykluczone.

aktualności

Tekst i zdjęcia: Weronika wk Kupiszewska

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


6///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

radny zmotywowany

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Dwudziestodwuletni nowohucianin

MICHAŁ DREWNICKI został Najlepszym Radnym Nowej Huty. Kim jest? Czym zasłużył sobie na takie wyróżnienie i co zamierza w przyszłości? Wyboru dokonali czytelnicy „Dziennika Polskiego”, którego redakcja postanowiła zorganizować plebiscyt, angażujący lokalną społeczność w sprawy bieżące naszego miasta. Konkurs trwał sześć tygodni: najpierw głosujący wybierali z  każdej z  pięciu nowohuckich dzielnic po  trzech kandydatów, a  do  etapu drugiego przeszło 15 radnych. Z pośród nich następnie krakowianie wytypowali najlepszego. Został nim MICHAŁ DREWNICKI. Na  drugim miejscu znalazł się Wojciech Krzysztonek z Czyżyn, a na trzecim – Katarzyna Kapelak-Legut z dzielnicy XVIII Nowa Huta. CZYM JEST DLA PANA WYRÓŻNIENIE? MICHAŁ DREWNICKI: Niektórzy powiedzieliby, że  zdobycie statuetki jest przygodą, jednak ja twierdzę, że jest częścią pewnej drogi, którą obrałem. Równocześnie jest potwierdzeniem słuszności działań i  inicjatyw, które podejmuję jako radny, ale i  jako prywatna osoba. Wyróżnienie działa bardzo motywująco, chociaż proszę mi wierzyć – i bez tego zacnego tytułu motywacja była, jest i będzie. DO  CZEGO ZOBOWIĄZUJE TYTUŁ NAJLEPSZEGO RADNEGO NOWEJ HUTY? Zobowiązanie podjąłem z chwilą podpisu pod złożeniem swojej kandydatury. Chcę podkreślić, że  tytuł nie jest moją własnością, lecz wszystkich mieszkańców, ponieważ ja jestem ich reprezentantem. Tytuł daje poczucie jedności, wspólnego działania, oraz oczywiście olbrzymią wolę działania. CZYM ZASŁUŻYŁ PAN NA TYTUŁ? Na  to  pytanie najlepiej odpowiedzieliby mieszkańcy Nowej Huty, szczególnie dzielnicy Mistrzejowice. W  relacjach z  ludźmi staram się być zawsze bardzo uprzejmy, ale  konkretny. Nigdy nie odmawiam pomocy. Cenię sobie kreatywność, bezpośredniość oraz

skromność. Podjąłem się zadania zadbania o infrastrukturę. Uważam, że Nowa Huta ma potencjał, którego niektórzy nie dostrzegają, stąd pomysł organizacji różnego rodzaju przedsięwzięć jak ostatnia Żywa Lekcja Historii w  Forcie Mistrzejowice czy Zawody Sportów Ekstremalnych w nowym Skate Parku, które dały jasny sygnał – potrzebujemy więcej działania.

CO JESZCZE ROBI PAN DLA LOKALNEJ SPOŁECZNOŚCI? Sprawuję mandat radnego przez półtora roku. Od  samego początku jako Przewodniczący Komisji Praworządności, mam więc bezpośredni kontakt z  policją, strażą miejską oraz strażą pożarną. Standardowo uczestniczę w  pracach komisji, należę do: praworządności, infrastruktury oraz kultury i  promocji, sesjach rady dzielnicy, posiedzeniach zarządu, delegacjach. Ale poza tymi podstawowymi formami sprawowania mandatu staram się wnieść pierwiastek kreatywny. Uczestniczę w licznych spotkaniach z przedszkolakami, dziećmi i młodzieżą, projektach dla osób niepełnosprawnych, koncertach, imprezach plenerowych a także organizuję pomoc dla potrzebujących. Od początku kadencji wydawana jest gazetka, w której regularnie piszę artykuły na różne tematy. Uruchomiłem również konto na twitterze: www.twitter.com/MichalDrewnicki na  którym na  bieżąco informuję mieszkańców o  każdym toczącym się problemie, wydarzeniach, remontach. MA PAN 22 LATA. JEST PAN NAJMŁODSZYM CZŁONKIEM RADY DZIELNICY MISTRZEJOWICE? Muszę przyznać, że  wygrywając wybory do  rady dzielnicy miałem niespełna 21 lat i myślałem, że będę najmłodszym samorządowcem w  Krakowie. Zdziwiłem się, gdy na pierwszej sesji okazało się, że jest ode mnie o  rok młodszy radny. Mistrzejowice mają najniższą średnią wieku spośród wszystkich osiemnastu dzielnic. Niektórzy mieli wątpliwości czy jest to  odpowiedni czas do  podejmowania tego typu działań na  rzecz innych osób, jednak, jak potwierdziło zdobycie tego zacnego tytułu z woli mieszkańców Nowej Huty, decyzja którą podjąłem, okazała się słuszna. Otrzymałem olbrzymi kredyt zaufania, który wypełniłem, a zamierzam dać od siebie jeszcze więcej. JEST PAN RODOWITYM NOWOHUCIANINEM? Tak, jestem. Świętej pamięci dziadek Leon wraz z  babcią Aleksandrą przyjechali do  Nowej Huty

MICHAŁ DREWNICKI: rodowity nowohucianin, mieszka na osiedlu Złotego Wieku w Mistrzejowicach. Studiuje Ochronę Środowiska. Interesuje się fotografią, filmami, historią, polityką, sprawami społecznymi i socjologią. w  1957, jako Polacy pochodzący z  terenów Wileńszczyzny. Na nowy dom wybrali Nową Hutę. Dziadek był wykształconym człowiekiem, posiadającym przedwojenną maturę. Zaproponowano mu wysokie stanowisko kierownicze z  perspektywą awansu, ale pod jednym warunkiem – musiał zapisać się do partii. Odmówił, stanowczo odmówił i dla mnie jest w tej chwili bohaterem. Nad dobra materialne przedkładał idee, wiarę w wartości i rodzinę. Dodatkowo dziadek i  babcia od  strony mamy pochodzą z  tych terenów. Od dzieciństwa mieszkam na osiedlu Złotego Wieku w Mistrzejowicach. Tekst: MW, Zdjęcie: wk

smoki dla małych i dużych P

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / Wizualizacja dzieki uprzejmości Tomasza Urynowicza

rojekt „Smoczych skwerów” ma coraz większe szanse na realne zaistnienie w  przestrzeni miasta – także w Nowej Hucie. Wielopokoleniowe parki rekreacji – jak nazywa pomysł radny Tomasz Urynowicz – mają na celu integrację różnych grup społecznych i wiekowych. Smoczy skwer ma zachęcać do aktywnego wypoczynku, treningu nie tylko ciała, ale i zdolności intelektualnych czy społecznych. Na pla-

cu znajdować będą się elementy zabawowe, sportowe, urządzanie rehabilitacyjne dla osób starszych, a także różnego typu gry interaktywne. Wyjątkowa w placu jest smocza stylizacja, nawiązująca do jednej z najbardziej znanych krakowskich legend. Planowana wkrótce budowa zlokalizowana będzie w okolicy Nowohuckiego Centrum Kultury. Anna Ledwoń

aktualności

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///7

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Choreoterapia, zwana aktywną muzykoterapią bądź arteterapią muzyczno-ruchową, to po prostu terapia tańcem. W mądrych książkach jest zalecana pacjentom cierpiącym na zaburzenia psychomotoryczne lub tym, którzy mają trudności w kontaktach z ludźmi. W Nowej Hucie, na parkiecie Ośrodka Kultury im. Cypriana Kamila Norwida, w projekcie „Zatańcz ze Mną” tańczyć może każdy: osoby na wózkach inwalidzkich, poruszający się o kulach, a także ci z dysfunkcją słuchu i mowy. Zawirowali ponownie podczas Zabawy Sobótkowej 30 czerwca.

taniec leczy duszę Tańczyć każdy może – to prawda stara jak świat. A  jeżeli jest chęć, to  i  umiejętności się znajdą! Część tancerzy i  tancerek programu jest z  Domu Pomocy Społecznej im. Brata Alberta w  Krakowie. Pozostali uczestnicy mieszkają w  Krakowie, z  rodzinami lub samotnie. Wśród tancerzy są osoby na wózkach inwalidzkich, poruszające się o kulach, ale także głusi. Czy osoba głuchoniema może tańczyć, skoro nie słyszy muzyki? Leszek, który nie słyszy od urodzenia, tłumaczy mi, że odbiera drgania w sobie tylko wiadomy sposób. Nie słyszy, ale widzi jak poruszają się inni i sam próbuje ich naśladować wolniej lub szybciej. Taniec jest jego pasją, mimo, że  porusza się na  wózku inwalidzkim. Dwa kółka nie są dla niego żadnym ograniczeniem. Zosia z  Nowej Huty (po  wypadku samochodowym sparaliżowana, też na wózku) mówi, że w domu we wszystkich pracach wyręcza ją pani z  PCK, ponieważ bolą ją ręce i  ma przykurcze. Po  tańcach

i rozruszaniu nadgarstków nawet ta „gorsza”, prawa ręka mniej dokucza. Przez cały rok projektuje kreacje, w jakich wystąpi na balach. Nie opuściła jeszcze żadnego. Andrzej „mruga”: porozumiewa się z  otoczeniem jedynie poprzez mruganie oczami, a  specjalna tablica służy do interpretacji jego wypowiedzi. Mimo to w konkursie tańca zajął drugie miejsce. „Prowadź mnie, niech cały świat mi dziś zazdrości” śpiewa Kasia Kowalska; „bo  do  tanga trzeba dwojga” wtóruje Budka Suflera. Prawdą jest, że  bez sprawnych nóg czy słuchu można tańczyć, ale bez wolontariuszy nie odbyłyby się żadne warsztaty. Kim są roztańczeni pomocnicy imprezy? Część z nich pochodzi z Akademickiej Grupy Charytatywnej, działającej przy kolegiacie św. Anny w Krakowie. Niektórzy to znajomi i przyjaciele niepełnosprawnych osób. Co  daje im praca? Ania twierdzi, że  przede wszystkim satysfakcję. Cierpiała na  depresję, wszyst-

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ko ją drażniło, dużo narzekała. Kiedy zobaczyła, że ludzie na  wózkach nie narzekają, a  – choć mają dużo gorzej od niej, cieszą się tym, co jest im dane – zmieniła swój stosunek do świata. Gosia na warsztatach znalazła męża. Nie szkodzi, że na wózku: za to jak on ją prowadzi w tańcu! Przyjęcie weselne trwało podczas jednego z bali. Dziś są szczęśliwym małżeństwem. Projekt „Zatańcz ze Mną” rozpoczął się w lutym 2004 roku. Elżbieta Bieleń, organizator warsztatów ubolewa, że  wskutek braku dofinansowania w  ubiegłym roku zajęcia nie mogły się odbyć, a zabawy były tylko dwie i to bardzo skromne. Jest jednak pełna nadziei, że jesienią uda się wznowić zarówno warsztaty, jak i zabawę andrzejkową. Z dumą prezentuje kronikę ze zdjęciami z balów. Podkreśla, że z tej okazji zawsze drukowane są okolicznościowe imienne zaproszenia nawet na  140 osób! Uczestniczki pieczołowicie przechowują nie tylko zaproszenia, ale i kotyliony z balów. Ewa wspomina: – Mam już serca, kwiatki, aniołki, każdy bal ma inne kotyliony, zawsze urocze. Bale organizowane są  dwa lub trzy razy w  roku, jeśli tylko pozwalają na to środki finansowe. Do dwóch z  nich niepełnosprawni starannie przygotowują się przez 8-tygodniowy kurs tańca towarzyskiego. Taniec towarzyski dla niepełnosprawnych to  pretekst do  poznawania nowych ludzi, a czasami możliwość jedynego w tygodniu wyjścia z domu. Zabawie zwykle towarzyszą rozmowy o  własnych zainteresowaniach, pasjach. Jerzy lubi dyskusje o swoim hobby, jakim jest wędkarstwo. Może pochwalić się, że złowił w Wiśle trzykilogramowego leszcza, mierzącego 53 cm. Rozmowa jest dla niego rzadkością: nie każdy zna język migowy lub ma czas porozmawiać z nim „na pisanego”, na kartce papieru. Niemal wszyscy tancerze już jednak wiedzą, że uderzenie dwoma wyprostowanymi palcami (wskazującym i  środkowym) prawej ręki w  otwartą lewą dłoń oznacza w języku migowym słowo: „tańczyć”. Tekst: Monika Hyla Zdjęcia: Grzegorz Turbasa

pasje

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


8///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

kinoreaktywacja

murowana Artysta Artur Wabik oraz

ścia w XXI wieku. Nie mamy złudzeń, że zmieni się to  diametralnie. — Ale trzymamy za słowo właścidziennikarz Rafał Stanowski ciela budynku Apollo Film – dodaje Artur Wabik — Choć nie mamy wglądu w plany spółki, wiemy, że bupodjęli się tymczasowej dynek ma połączyć w sobie dwie funkcje: komercyjną i  kulturalną. Właściciele deklarują, że  górne piętro odbudowy Kina Świt. Podczas chcieliby oddać za symboliczną kwotę na cele kulturalne. Oczywiście, jeśli sklep zlokalizowany na dole performance’u w ramach Grolsch na  to  zarobi. Apelujemy więc do  działaczy, przedsiębiorców, organizacji pozarządowych: zgłaszajcie ArtBoom Festiwal, na chodniku się do Apollo Film już na tym etapie. Zaproponujcie pod byłym kinem stanął murowany ciekawe rozwiązania i  przedstawcie możliwości organizacyjne, by Świt znów stał się żywym centrum. ekran, na którym wyświetlone W  ramach ArtBoom powstaje też film, dokumentujący projekt kinoreAKTYWACJA. Artystom zostały Kroniki Filmowe. udało się przygotować materiał archiwalny z  wnętrza kina Świt na dzień przed rozpoczęciem remontu. — Chcieliśmy wzbudzić emocje i  przypomnieć — Apollo Film zapewniało nas, że  architektoniczna ludziom o tym, że kiedyś oglądali tutaj filmy – mówi tkanka kina Świt wróci do swojej świetności, nawet Rafał Stanowski. — Ten budynek nie miał szczę- jeśli projektory zniknęłyby z niego na zawsze – relacjonuje Artur Wabik. – Trzymamy kciuki i w miarę / / / / / / / / / ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////// możliwości będziemy kontrolować bieg tych wydarzeń. Cegły, których użyliśmy do murowania naszego ekranu, zostaną przekazane na budowę. — Nasz performance nie jest tylko rodzajem epitafium dla kina. Chcemy, by Świt znów zaistniał na kulturalnej mapie Nowej Huty – dodaje Rafał Stanowski – Kameralny odbiór naszych działań świadczy o  tym, że  stracił on  funkcję skupiającą ludzi. A  jednak mieszkańcy, którzy pomagali nam w  stawianiu ekranu, utożsamiają się z tym miejscem, czują z nim więź. Tekst i zdjęcia: Weronika w k Kupiszewska

//////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

nagrody do wzięcia

Starszych i młodszych nowohucian zachęcamy do  wzięcia udziału w  fotograficznych konkursach. „Wakacyjna Małopolska w obiektywie seniora” organizowana jest przez Stowarzyszenie Przyjaciele Nowej Huty. Konkurs skierowany jest do osób w wieku 50+. Uczestnik ma do  wyboru trzy kategorie: Plenery Małopolski, Zabytki Małopolski, Małopolskie Wydarzenia. Każdy uczestnik może nadesłać tylko jedną pracę. Konkurs potrwa do 20 września. Więcej informacji oraz regulamin konkursu dostępne są na witrynie internetowej Stowarzyszenia PrzyjacieleNowejHuty.pl „Wakacje nad wodą” natomiast to  konkurs fotograficzny, organizowany przez Ośrodek Kultury Kraków – Nowa Huta oraz Park Wodny w  Krakowie. Uczestnikami mogą być dzieci i młodzież w wieku 10-17 lat. Fotografie należy zgłaszać w  jednej z  dwóch kategorii: Wypoczynek w  Parku Wodnym oraz Wypoczynek nad Wodą. Na  jedną fotografię organizatorzy oczekują do 31 sierpnia 2012. Regulamin oraz pozostałe informacje można znaleźć na stronach: www.krakownh.pl oraz www.parkwodny.pl.

wydarzenia

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///9

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

no entry? forget about it!

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

O podziemnych trasach, urodzinach

w kawernie i nocnych eksploracjach nieczynnych kopalni opowiada Tomasz Kania, znany w Nowej Hucie również jako LAJOSZ. Popularyzujesz niezwykłą turystykę. Skąd ta pasja? Interesują mnie forty, bunkry, jaskinie, kawerny skalne, sztolnie, kopalnie, fabryki. Miejsca nietypowe, opuszczone, do  których nie chodzi się codziennie. I trudno do nich trafić bez kogoś, kto te miejsca zna. U  mnie zaczęło się to  w  wieku trzech lat. Pojechałem z mamą do Świnoujścia, nad morze na wakacje. Na wydmach były bunkry, forty, baterie nadbrzeżne głównie z drugiej wojny światowej. Na plaży wytrzymywałem godzinę, potem zaczynało mi się już nudzić. Mama musiała kupić w kiosku latarkę, żeby za mną wbiegać w te czarne dziury. A kiedy byłem już starszy i samodzielnie mogłem oddalać się z osiedla, zacząłem eksplorować najbliższą okolicę. Z  czasów szóstej klasy pamiętam wypad do  czynnej elektrociepłowni. Przedzieraliśmy się przez druty kolczaste i  kraty, a  potem biegaliśmy po  jardach kolejowych, kominach, chłodniach. Eksplorowałeś własne osiedle Niepodległości, czy także inne miejsca? W tym czasie poznawałem też północne osiedla: Złotego Wieku, Piastów do  fortów Batowice, Mistrzejowice. Poszła wtedy fama, że  na  bunkrach działają sekty satanistyczne, że  można tam znaleźć pocięte zwierzątka i inne hardcory. Pamiętam, że kiedy tam byliśmy, usłyszeliśmy kroki z  góry. Przeciskaliśmy się wtedy przez okienko znajdujące się na  dnie fosy. W okienku była wkopana w ziemię krata, w niej szpara. Nie wierzyłem, że jestem w stanie tak szybko przecisnąć się przez taką szczelinę. Nie dowiedzieliśmy się nigdy, kto szedł wówczas i jakie miał zamiary. Potem nastąpił już efekt domina. Coraz dalsze i  nowsze obiekty były w  zasięgu moich możliwości, np. Linia Maginota w Francji.

razem, przeżywam te emocje razem z  nimi. Cofam się w czasie. Nowicjusze dają mi możliwość przeżycia tej przygody jak gdyby znów po raz pierwszy.

Masz ulubione miejsca, w które wracasz? Te najbliższe, w które można w każdej chwili jechać. Zawsze mam w  aucie latarki. Często ruszamy spontanicznie. Pamiętam też moje trzydzieste urodziny. Organizowałem je właśnie w kawernie pod ziemią. Kawerna? Czyli grota, wydrążona przez ludzi metodą górniczą. Kawerny nie mają wąskich przejść, spadków jak jaskinie. Na  ogół były to  magazyny budowane przed pierwszą wojną światową, w naszym rejonie przez Austriaków. W założeniu miały być obiektami trudnymi do  zbombardowania. Stanowiły również ostatnią linię obrony, ponieważ był często budowane w pobliżu fortów. W  kawernach występują wnęki, do  których chowali się żołnierze celem przeładowania broni i oddania następnej serii po  wychyleniu się na  korytarz. To była mordercza walka. Forty w Krakowie w sumie aż  tak nie walczyły, ale w  filmie „Listy z  Iwodżimy” można zobaczyć jak to wyglądało w Japonii. Kawerny są  porozrzucane na  obrzeżach miasta: Pychowice, Tyniec, Kostrze, Bodzów. A  ta, w  której obchodziliśmy moje urodziny, nazywa się Wielkanoc i znajduje się w Kostrzu. Składa się z trzech prostych, długich na około sto metrów, korytarzy. Te są ze sobą połączone komorami rozmiarem zbliżonymi do sporej knajpy. Z kawerny jest pięć wyjść, które prowadzą na  różne strony góry. Żeby znaleźć to  miejsce, musiałem popytać miejscowych. Wejście jest przy samej drodze, ale skutecznie schowane w zaroślach.

do miejsc strzeżonych, takich jak elektrociepłownia Siersza. W  Trzebini miałem nawet swoją furtkę, zawiązaną drutem. W ten sposób omijaliśmy ochronę, by dostać się do  opuszczonych części zakładu odsiarczania miału węglowego zagęszczaczem promieniowym, mówiąc fachowo. Ta  część połączona była z  kopalnią. Niestety wejścia do  tej drugiej zostały pozasypywane. Tymi korytarzami można byłoby przejść nawet siedemnaście czy dwadzieścia kilometrów w  rejon Trzebini, Mysłowic, kolejnych kopalni. Zazwyczaj chodzimy większą ekipą. Jest to dużo bardziej przyjemne. Czasem też chodzę sam. Jak mi się nudzi, ruszam do pobliskiego fortu Batowice czy Mistrzejowice.

A gdybyś miał komuś taką właśnie, nietypową Hutę pokazać – jaką trasę byś zaproponował? Forty położone na  obrzeżach Huty, w  zewnętrznym pierścieniu obronnym: począwszy od  fortu Batowice, skończywszy na forcie Grębałów, cały ten łuk. Podziemia kina Świt, kina Światowid. Nie podlega dyskusji, że miejscem najciekawszym jest Kombinat. Chciałbym pokazać ludziom widoki z  dachów nowohuckich wieżowców. Z tych położonych blisko centrum starej Huty można podziwiać niesamowity układ urbanistyczny dzielnicy, geometryczną mozaikę. Za małolata wchodziliśmy w  ciągi ciepłownicze, to  już mniej ciekawa sprawa raczej, ale można nimi przejść z  osiedla II-go Pułku Lotniczego na Plac Centralny. Zdarzało nam się przechodzić takie trasy pod ziemią. Licząc przystankami tramwajowymi, jest to odległość około ośmiu nawet.

Jak można zapisać się na Twoją wycieczkę? Na  ogół ludzie dowiadują się o  mnie przez pocztę pantoflową, od znajomych. Informacja dociera także przez moją stronę NoEntry.pl, działającą z dopiskiem Masz ulubioną porę dnia na eksplorację? Najbardziej lubię w nocy. Po pierwsze chodzenie z la- „No Entry? Forget about it!”. tarkami jest ciekawsze, można sobie diodami poświe- Tekst: Matylda Stanowska cić, jest więcej bodźców. Pod osłoną nocy wchodzimy Zdjęcia: Archiwum własne Lajosza / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Co najbardziej kręci Cię w tych przestrzeniach? Każda opuszczona infrastruktura, czy to  wewnętrzna, podziemna, czy zewnętrzna wysoko wyrastająca w  przestrzeń, typu kominy, konstrukcje, duże hale, gdzie można wejść na  dach. Miejsca, gdzie można się poczuć nietypowo, dostać zastrzyk adrenaliny. Ze znajomymi jeździmy też do różnych lunaparków na rollercoastery. Jednak nie są tak klimatyczne, jak miejsca opuszczone. Ryzyko, specyficzny klimat, brak przewodnika, tłumów, całej familiady sprawiają, że każdy wypad jest niesamowity. Chodzisz sam, czy z przyjaciółmi? Najbardziej lubię chodzić z ludźmi. Jestem wtedy taki trochę pyszny, zbieram pochwały. Kiedyś oprowadzałem gości ze  Stanów Zjednoczonych. Po  wszystkim utrzymywaliśmy kontakt mailowy jeszcze przez kilka lat. Pisali, że nie mogą zapomnieć tej wyprawy, że nigdy wcześniej nie byli w takim miejscu. A ja, kiedy widzę ich ekscytację taką, jaką ja miałem za pierwszym

wydarzenia

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


10///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

miłość z długim terminem ważności

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

miłości wiek nie ma znaczenia. W  piątek 29 czerwca przekonywali o  tym zgromadzeni w  Teatrze Łaźnia Nowa goście i  aktorzy-amatorzy w  ramach kolejnej odsłony Teatru Zgromadzenie „Miłość 60+”. Na  specjalnej kozetce zasiedli seksuolog prof. Zbigniew Izdebski, znany z publikacji dotyczących życia seksualnego katolickich małżeństw o. Ksawery Knotz oraz psycholog społeczny prof.  Zbigniew Nęcki. Wieczór zakończył premierowy pokaz spektaklu „Miłość 60+ Pragnienia i Pozycje”. Czy naprawdę nie ma różnicy miedzy szaloną miłością nastolatków, a  dojrzałą miłością ludzi starszych? Możemy różnić się zachowaniem, temperamentem, może nie mamy już siły i ochoty na to, co w młodości sprawiało nam radość, na co mieliśmy trochę więcej siły, ale zasada pozostaje taka sama: miłość jest do życia niezbędna w każdym wieku. Społeczeństwo wciąż jeszcze traktuje miłość dojrzałych osób z  dystansem, można nawet powiedzieć, że jest to temat tabu. Zakładamy, że jest czas na  miłość i  zabawę, a  w  pewnym wieku najlepiej byłoby za bardzo się nie wychylać i  dostosować się do  rzekomo obowiązujących ograniczeń wieku dojrzałego. Naszych rodziców i  dziadków najchętniej widzielibyśmy w bujanym fotelu z kotem i motkiem wełny na kolanach. Zakładamy, że w pewnym wieku miłosne uniesienia ma się już dawno za sobą. Czy jednak rzeczywiście miłość i seks mają z góry określony termin ważności? — Seks po sześćdziesiątce jest dobry i potrzebny – przekonywał prof. Izdebski. – Nie traktujmy seksu w tym wieku jako czegoś perwersyjnego, nienormal-

kultura

nego. Seks jest i powinien być sposobem na  okazywanie sobie czułości, bliskości, przywiązania i  zaufania, a to jest niezwykle ważne w każdym wieku. W naszym społeczeństwo wciąż z trudem przechodzi nam przez gardło mówienie o seksie w ogóle, więc mówienie o  seksie seniorów jest jeszcze bardziej utrudnione. Problemem jest również język, w którym, jak zaznaczył prof. Nęcki, na określenie męskich i  żeńskich organów płciowych istnieje tylko kilka pozytywnych słów, jeszcze mniej neutralnych, ale aż  czterdzieści wulgarnych. — Stwórzmy swój własny język – zachęcał psycholog. — Zamiast mówić „chcę odbyć stosunek z żoną” mówimy „wypiję z moją żoną herbatkę wśród róż”. Nie traktujmy seksu w starszym wieku jako czegoś, czego już nie potrzebujemy, bo wiek już nie ten, możliwości nie takie jak kiedyś... Sfery fizyczności nie można zaniedbywać - przekonywał o. Ksawery Knotz. Duszpasterz małżeństw, autor wielu książek ///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcie: Bartosz Siedlik

W


///11

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

i publikacji dotyczących seksu małżeńskiego w  duchu religii katolickiej zaznaczył, że trudności fizyczne, które w  pewnym wieku mogą się pojawić, nie powinny stanąć na  przeszkodzie bliskości i  okazywaniu sobie uczuć. – Źródłem frustracji wielu kobiet jest fakt, że mąż ucieka od tej bliskości, a powodem mogą być problemy zdrowotne – wyjaśnił o. Knotz. – Czasem problem zdrowotny może sprawić, że mąż odsuwa się od żony w obawie, że nie sprosta jej oczekiwaniom i nie sprawdzi się, a wystarczy zgłosić się do  lekarza. – Niestety zaledwie kilka procent doj-

rzałych panów mających problem z potencją zgłasza się do specjalisty – dodał prof. Izdebski. – A szkoda, bo często taka wizyta może uzdrowić relacje miedzy partnerami, a  warto pamiętać, że  na  uzdrawianie i poprawianie relacji nigdy nie jest za późno. Po  rozmowie z  ekspertami przyszedł czas na  występ grupy aktorów-amatorów, wyłonionych w  castingu kilka miesięcy wcześniej. Spektakl „Miłość 60+ Pragnienia i  Pozycje” w  reżyserii Marii Spiss i Oskara Hamerskiego składał się z kompilacji krótkich, zabawnych scen aktorskich, połączonych z grami i zabawami z publicznością. Dziewiętnastu uczestników projektu w  wieku od  27 do  77 lat wykazało się dużym dystansem do siebie i ogromnym poczuciem humoru, a ich obycie sceniczne i swoboda z jaką poruszali się po scenie, spotkało się z gorącym przyjęciem dwustuosobowej publiczności. Na  spotkaniu w  ramach Teatru Zgromadzenie padło wiele ważnych i  trudnych pytań: czy każdy ma prawo do miłości? Ktoś może o tym decydować? Czy każda miłość jest taka sama? Czy miłość seniora może być tak samo gorąca i namiętna jak miłość ludzi młodych? Czy metryka decyduje o  tym jak i kiedy powinniśmy kochać? Odpowiedź na wszystkie pytania jest jedna: jeśli serce jest gorące - szron na głowie nie ma znaczenia. Kolejna odsłona Teatru Zgromadzenie „Wykształceni bezrobotni” połączona z premierą spektaklu w reżyserii Pawła Kamzy już 31 sierpnia. Zapraszamy. Tekst: Anna Szczygieł Zdjęcia: Krescenty Głazik

teatr

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


12///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

z anglikami na siłowni

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Tłum fanów reprezentacji Anglii, kłębiący się pod otoczonym ochroniarzami Hotelem Starym, na próżno oczekiwał wyjścia choćby jednego ze swych idoli. Łowcy autografów muszą zapomnieć o jakichkolwiek łupach. Tymczasem zaledwie kilka godzin wcześniej, na Suchych Stawach, synowie Albionu po treningu spokojnie spacerowali wśród przebywających akurat na obiekcie Nowohucian.

P

o Mistrzostwach Świata w  RPA krytykowano angielską federację za to, że odseparowano angielskich piłkarzy od świata. Tym razem wizja pobytu w bazie treningowej była inna. Danny Welbeck po  ciężkim meczu ze  Szwecją, zwieńczonym zdobyciem zwycięskiego gola, relaksował się na basenie Com Com Zone. Na torze obok tajniki pływania poznawały dzieci z nowohuckich podstawówek. Inni reprezentanci Anglii w tym czasie ćwiczyli na siłowni, wśród dźwigających nieco cięższe żelazo innych klientów obiektu. Trener Capello, który ostatecznie nie poprowadził reprezentacji w  mistrzostwach, koniecznie chciał stacjonować w Krakowie. A że stadiony spod Błoń były już zajęte, wybór padł na stadion Hutnika. Ten, aby spełnić niemałe wymagania angielskiej federacji, przeszedł remont. Skupiono się głównie na murawie, która dzięki temu dziś spełnia wszystkie światowe wymogi. Wygląd trybun pozostawiono w niezmienionym, archaicznym kształcie, poza kosmetyczną wymianą kilkuset krzesełek na trybunie honorowej i… usunięciu płotu sprzed niej. Odrestaurowano także wnętrze pawilonu klubowego, skupiając się głównie na szatniach: zwiększeniu ich powierzchni i podniesieniu standardu. Efekty prowadzonych w  niemal ostatniej chwili prac zadowoliły sztab Anglików, z  trenerem Roy’em Hodgsonem na czele, który pochlebnie wypowiadał się o obiektach. – Suche Stawy to  optymalne miejsce przygotowań dla moich podopiecznych. Nasi piłkarze mają tu wszystko, czego potrzebują – zapewniał, spacerując między bocznymi boiskami a pawilonem grup młodzieżowych. Selekcjoner reprezentacji Anglii zapewne nie zdawał sobie sprawy, że taka baza jak na obiektach Hutnika to w Polsce rzadkość (poza stadionem cztery pełnowymiarowe boiska, w tym jedno oświetlone). Z drugiej strony dziwiło go to, że nie tak dawno rozgrywane były

tu mecze piłkarskiej Ekstraklasy. — Hutnik ma obiekt typowo treningowy. Takie kameralne, klimatycznie położone stadiony są spotykane w naszym kraju i służą właśnie do szkoleń, zgrupowań i obozów – porównywał standardy polskie i angielskie. Euro 2012 sprawiło, że Hutnikiem i jego obiektami zainteresowały się zagraniczne media. Dziennikarze z Belgii chcieli się dowiedzieć, gdzie wychował się bardzo szanowany w  ich kraju Marcin Wasilewski. Poza dziennikarzami z całej Europy widywana na Suchych Stawach była słynna telewizja Al Jazeera oraz przedstawiciele mediów… chińskich. Takie skupienie uwagi na  nowohuckim obiekcie spowodowało niemałą panikę na  najwyższych szczeblach władz miasta Krakowa. Obiekt ochraniało całą dobę kilkudziesięciu ochroniarzy. W stan gotowości postawione były liczne oddziały uzbrojonej po zęby policji. Temat podgrzewały angielskie bulwarowce, które donosiły o planowanym ataku kibiców Hutnika na murawę przy użyciu… pługów i  koni. Absurdalne doniesienia zostały potraktowane na tyle poważnie, że pracownicy Com Com Zone byli przesłuchiwani przez prokuraturę, czy aby nie słyszeli czegoś o szykowanym zamachu. Cały pobyt Anglików w  Nowej Hucie przebiegł jednak spokojnie i  bez incydentów. Mowa zarówno o otwartym treningu, który obserwowało 3 tysiące widzów, jak i o pozostałych przygotowaniach do meczów naszych gości. Poza ćwiczeniami Anglicy spotkali się też z dziećmi, obdarowując je upominkami. Z kolei pamiątki dla angielskich piłkarzy i trenerów przekazali przedstawiciele Hutnika Nowa Huta. Ci bardzo głęboko wierzą, że obiekt o tak podwyższonym standardzie będzie mógł służyć ich piłkarzom już w rundzie jesiennej. A trzeba zaznaczyć, że z utrzymaniem standardu stadionu, a zwłaszcza murawy wiążą się niemałe koszty. Aktualnie, będącego we wczesnej fazie odbudowy, klubu nie stać na to, aby wziąć na swoje barki całość kosztów. Trwają rozmowy, które mają na  celu umożliwić Hutnikowi korzystanie ze swych macierzystych obiektów po  rozsądnych kosztach. Poza tym miasto obiecało, że  na  obiekt powrócą wszystkie emblematy klubu, który funkcjonował tu przez kilkadziesiąt lat. Pierwszą krokiem do powrotu Hutnika na Suche Stawy będzie impreza Welcome to  Nowa Huta. Z  tej okazji na  28 lipca przewidziano kilka atrakcji, min. turniej kibiców i piknik. O godzinie 18 Hutnik zagra z  FC Petrżalką: słowackim klubem, który ma w  swej historii występy w  tak upragnionej przez wszystkich Nowohucian Lidze Mistrzów. Miejmy nadzieję, że stęsknieni za Suchymi Stawami sympatycy Hutnika licznie odwiedzą obiekt, i  udowodnią, że  poczynione inwestycje posłużą także im. Tekst: Tomasz Piwowarczyk

harcore tattoo

Nowohuccy pasjonaci dziarania

mają wreszcie swoje miejsce! Na osiedlu Zielonym 13 wystartowało studio Element Tattoo. Właściciele chcą uczynić je miejscem spotkań pozytywnie zakręconych ludzi.

Z

ałożeniem Element Tattoo jest nie tylko tatuowanie i kolczykowanie – mówi Katarzyna Ponikowska, współzałożycielka studia. — Pragniemy budować społeczność ludzi związanych z kulturą niezależną. Nasze działania spięte są z redakcją portalu Hardcore Tattoo. Przygotowaliśmy specjalną ofertę dla dzielnicowych pasjonatów: chętnie dziaramy nowohuckie motywy.

///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

rzuć wszystko i chodź się całować

G

orący okres w roku – czyli czerwiec oraz lipiec – obfituje w gorące święta. Na szósty dzień obu miesięcy przypada Światowy Dzień Pocałunku. Gdzie uczcić te zacne święta? W poszukiwaniu ciekawych miejsc pomogą ekspertki w tej dziedzinie, autorki projektu „Randka w NH”. To dwie nowohucianki, uwielbiające swoją dzielnicę: Aga i Ośka. W swym wirtualnym przewodniku jako propozycję na spacery czy piknik na łonie natury wymieniają Lasek Mogilski w dzielnicy XVIII. Pragnący spędzić czas w zaciszu, spokój znajdą nad Stawem przy ul. Kaczeńcowej w Bieńczycach. Nieco większą przestrzeń amatorzy pocałunków mają w centrum Huty na Łąkach Nowohuckich oraz nieopodal, na Kopcu Wandy. Realizatorzy „Randki w NH” wśród romantycznych miejsc uwzględniają też plażę, która znajduje się na kąpielisku w Przylasku Rusieckim. To nie tylko ciekawe, ale i rozsądne rozwiązanie dla ludzi, pragnących spędzić Światowy Dzień Pocałunku wyjątkowo: w razie zbyt gorącej atmosfery zawsze można ochłodzić się w wodzie. Więcej propozycji szukajcie na stronie www.randkawnh.cba.pl – i do dzieła! (MW)

wydarzenia

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///13

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Pod patronatem Lodołamacza

design

w mieście upałów

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

M

uzyka już gra. Pogoda rozpieszcza –  przejrzyste  niebo, słońce. Im bardziej się zbliżam,  tym więcej widzę stoisk z  gadżetami, ciuchami i  grafikami. Po  raz pierwszy  częściowo pod gołym niebem, częściowo pod dachem, gościnnie u „Czułego barbarzyńcy” na Powiślu 11 odbyła się czwarta edycja Targów Dizajnu pod hasłem „SUMMERTIME”. Sprawczyniami zamieszania są Pat Guzik i Ania Kasieczka, które za cel obrały pokazanie, że „wyprodukowane w  Polsce”  znaczy  “dobrze wyprodukowane”. Na odwiedzających czekało ponad 60 wystawców z różnych stron Polski, specjalizujących się we wszelakich niemalże dziedzinach (m.in. grafika, ilustracja, ubrania). Czas zakupów umilali dj-e, grający pod banderą Radiofonii. W przerwie od poszukiwań wymarzonej grafiki czy ciucha można było zjeść świeżo przygotowane sushi czy napić się zimnej coli. Każdy mógł znaleźć coś dla siebie, nawet najmłodsi, którzy mogli pokolorować kolorowanki przygotowane przez wystawców. Jeśli komuś nadal było mało, to po części dziennej mógł wybrać się do Kina 18 na ul. Floriańskiej, gdzie o godz. 21 odbył się pokaz filmów modowych młodych twórców polskich. A na nocnych marków czekało after party w Klubie Pauza. Osobiście czwartą edycję targów – tak jak i  wszystkie poprzednie – uznaję za udaną. Wszystkim, którzy włączyli się w  organizację należy pogratulować i  przybić piątkę. Świetnym pomysłem było zorganizowanie targów na  świeżym powietrzu.

Bardzo cieszy mnie fakt, że Kraków doczekał się takiej cyklicznej imprezy jak Targi Dizajnu dając nam możliwość zobaczenia i  zakupu produktów od  młodych, zdolnych twórców. Z  niecierpliwością czekam na kolejną edycję, która – jak głoszą słuchy – prawdopodobnie odbędzie się już po  wakacjach, wraz z  początkiem roku akademickiego. Tekst i zdjęcia: Sonia Kozińska //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

wydarzenia

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


14///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

don kichotowie z nowej huty

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

H

istoria dwóch największych nowohuckich klu- trenowali. Siedemnaście sekcji przez ponad 60 bów wkracza w trudny okres. Przełom w  Hut- lat istnienia przysporzyło wiele chwały klubowi niku Kraków i Klubie Sportowym Wanda dokonu- i  dzielnicy, licznych medale, mistrzów, mnóstwa je się na  naszych oczach. Zmiany dotyczą przede niezapomnianych chwil. Jednak w 2009 roku z kilwszystkich sposobu zarządzania klubami i  ich fi- kunastu sekcji została jedna, z  walki o  najwyższe nansowania. Obie nowohuckie wizytówki przeży- krajowe trofea nie zostało nic. Ostatnia sekcja rówwały liczne wzloty i jeszcze liczniejsze upadki. Wy- nież była na krawędzi bankructwa, gdy w dzielnicy równać ten bilans stara się nowe pokolenie działa- wydarzył się niespodziewany, oddolny impuls. Akczy, wywodzące się nie – jak do tej pory – z kręgów tualnie pod szyldem Hutnika działają cztery sekcje partyjnych czy zakładowych, lecz ze  środowisk – siatkówka, dart sportowy, szachy oraz piłka nożna. kibicowskich i  dzielnicowych aktywistów. Czy im Każda z nich prowadzona jest na podobnych zasasię uda? Czy wszyscy stoją po ich stronie? A może dach: grupa entuzjastów poświęca swój czas, zapał i entuzjazm i robi coś o czym zawsze marzyli – buktoś im życzy źle? Ciepła posadka w  klubie sportowym to  zjawi- dują swój klub. sko coraz rzadziej spotykane. Skończyło się wraz z  odcięciem dopływu pieniędzy z  największych Wanda kojarzona zawsze była z żużlem. Kluby nie przedsiębiorstw państwowych. Kluby opierają swo- konkurowały ze  sobą, lecz egzystowały w  dzielnije budżety głównie na  wsparciu sponsorów. Jeśli cy równolegle, wzajemnie się uzupełniając. Wielu jednak nie są  to  największe w  kraju marki, znane kibiców Hutnika często zaglądało na  żużel. Miłoz  medialnych przekazów, o  sponsora ciężko. Cięż- śnicy czarnego sportu byli skłonni pooglądać też ko też dlatego, że miniona epoka i działające w niej futbol na  najwyższym poziomie. Aktualnie najpersony zostawiły spory, negatywny bagaż: nie- ważniejsze sekcje obu klubów funkcjonują na  pokompetencja, prywata, marnotrawstwo. Teraz, by dobnych zasadach. Powołane i  tworzone są  przez odbić klub od dna, trzeba naprawdę sporo wysiłku swoich sympatyków: to  kibice Hutnika i  Wandy i  zaangażowania dużej ilość osób, które skłonne pozyskują środki finansowania swoich drużyn, będą działać dla idei, bez jakichkolwiek gratyfikacji. organizują mecze, przygotowują obiekt. I  robią to charytatywnie, dla idei, z pasją. W obydwu miejHutnik Kraków niegdyś był klubem kompletnym. scach występują też podobne problemy z  licencjaMiał wielofunkcyjne obiekty, dopływ pieniędzy, mi, stadionami, wytycznymi organizacji imprez mnóstwo zawodników, którzy od  dziecka w  nim sportowych i  wieloma innymi służbami i  organi-

zacjami. Czasami walka z biurokracją i układami przypomina walkę Don Kichota z wiatrakami.

W Hutniku poprzedni włodarze usunęli się w  cień. Ani nie pomagają ani też nie utrudniają nowym działaczom podjętych działań. Wanda w starym kształcie, z dawną kadrą działaczy funkcjonuje nadal, prowadząc kilka sekcji w  sportach drużynowych. Do  zdumiewającego zdarzenia doszło kilka miesięcy temu. Otóż osoby związane z żużlem chciały brać także czynny udział w życiu pozostałych sekcji. Byli członkami klubu, opłacali składki. Jednak gdy doszło do działań związanych z podejmowaniem decyzji – nie zostali dopuszczeni do głosu. Mimo to osoby związane ze speedwayem nie składają broni. Zdarza się czasem w Polsce (i nie tylko), że osobom, które chcą działać dla dobra sprawy i  mają ku temu kompetencje, podcina się skrzydła już na starcie. W imię czego trzymania się stołków, starych układów? Każdy powinien mieć umożliwiony dostęp do  działania i  sprawdzenia się. Niezależnie od  posiadanych znajomości, układów czy... daty urodzenia. Bo z czasem pełni energii i entuzjazmu ludzie zniechęcą się do swoich działań. Oby jednak nie tym razem. Tekst: Tomasz Piwowarczyk

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

czeski film z dzwonami w roli głównej Zaskakujące, jak niepozorne dzwony do segregacji śmieci w Nowej Hucie stały się sporym problemem. Nie tylko wśród mieszkańców dzielnicy, ale i wśród instytucji Krakowa. Zbadaniem sprawy, którą zainicjował list naszej czytelniczki, zajęła się redakcja Lodołamacza.

C

zęść mieszkańców Nowej Huty narzeka na dzwony. Twierdzą, że jest ich za mało oraz że są rozłożone nierównomiernie. Brakowało ich na nowohuckim osiedlu Kościelniki. O kosze walczyli tam między innymi miłośnicy i  przyjaciele dzielnicy z  organizacji Zielona Huta – bezskutecznie. Są  i  tacy mieszkańcy, którzy nowych dzwonów nie chcą, argumentując, że  i  tak jest ich za dużo. Dobitnie dali o  tym znać wandale, którzy w  ubiegłym roku w całym Krakowie podpalili 25 miejsc z dzwonami

do selektywnej zbiórki odpadów. Zniszczyli ponad wie, że dzwony są poniszczone i stare. Dostają liczne 180 pojemników. O  całej sytuacji opowiada rzecz- listy od mieszkańców Nowej Huty – wszystkie odsynik prasowy Zarządu Infrastruktury Komunalnej łane zostają do ZIKiTu. — To ZIKiT jest decydentem i  Transportu w  Krakowie, Michał Pyclik: – Zaku- dzwonów i  to  on  odpowiada za zakup nowych popiono 200 nowych dzwonów do segregacji odpadów, jemników – mówi prezes MPO Henryk Kultys. jednak wszystkie zostały przeznaczone na podmia- nę tych podpalonych. Nowe dzwony miał w  tym ie brak jednak alternatywnych dróg okiełznaroku zakupić Krakowski Holding Komunalny, jednia sytuacji. Równolegle MPO realizuje ofertę nak czy to zrobił – nie wiem. selektywnej zbiórki dla klientów w  dodatkowych — Obowiązek odbierania odpadów, selektyw- formach. Chodzi o system workowy przeznaczony nie gromadzonych na terenie każdej nieruchomości, głównie dla mieszkańców domów jednorodzinspoczywa na przedsiębiorcach realizujących usługi nych, system pojemnikowy dla zabudowy wielorow zakresie odbioru odpadów komunalnych – mówi dzinnej, a  także system dzwonów dla biurowców, Daria Nurkowska-Steliga z  Działu Czystości i  Go- hipermarketów i  obiektów przemysłowych. Przespodarki Odpadami, ZIKiT. Właśnie ci przedsię- wodniczący Dzielnicy XVIII Stanisław Moryc biorcy powinni wyposażyć posesje w odpowiednie twierdzi jednak, że nic o takiej alternatywnej forworki lub pojemniki. Opróżnianie ich to  zadanie mie nie wie: – Nie ma chyba tego w żadnym bloku firmy odbierającej odpady komunalne. — W  ten – mówi. Radni innych dzielnic także rozkładają sposób każdy mieszkaniec ma dostęp do  segrega- ręce w  tej sprawie: wszystkie głosy od  mieszkańcji odpadów bez konieczności dalekich spacerów ców przesyłają do  ZIKiTu, nic więcej zrobić nie do dzwonów – dodaje Daria Nurkowska-Steliga. mogą. A  ZIKiT odpowiada, że  nie ma pieniędzy Operatorem selektywnej zbiórki odpadów i  odsyła ludzi do  MPO, które odsyła petentów w systemie dzwonów jest Miejskie Przedsiębiorstwo w tej sprawi do ZIKiTu. Prawdziwie czeski film. Oczyszczania. Do zadań firmy należy między innymi: opróżnianie pojemników, ich mycie, naprawa Tekst: Ania Ledwoń oraz utrzymanie czystości wokół pojemników. MPO

N

aktualności

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///15

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

letnie warsztaty podwórkowe

L

etnie warsztaty Teatru Łaźnia Nowa prowadzone będą przez artystów sztuk wizualnych, muzyków, aktorów, reżyserów i mieszkańców Nowej Huty. Będą miały formę obozu wędrownego, przemieszczającego się pomiędzy nowohuckimi podwórkami. Aby odwrócić tradycyjną relację widz-teatr/ gość-gospodarz, tym razem to  mieszkańcy Nowej Huty będą tymi, którzy przyjmują artystów u  siebie. Wychodząc w  teren, Teatr Łaźnia Nowa chce również  nawiązać kontakt z  tymi, którzy na  spektakle nie chodzą, otworzyć się na  nowe środowi//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

ska i namówić je do wspólnego działania. Liczymy, że dzięki Ambasadorom, czyli liderom nowohuckiej społeczności, którzy będą pomagać pracownikom Teatru, uda nam się ośmielić mieszkańców Nowej Huty i  przekonać ich, że  teatr nie jest oderwanym od  rzeczywistości, nieprzystępnym miejscem, spełniającym wyłącznie oczekiwania władz i elit intelektualnych. Swoimi działaniami chcemy zmienić wizerunek teatru, pozyskać nowych odbiorców, a także sprawić, aby mieszkańcy Nowej Huty poczuli się zintegrowaną społecznością. Zapraszamy!

ŁOWCY DŹWIĘKÓW 14-17. 07.2012 Miejsce: podwórka Nowej Huty, studio nagrań w Teatrze Łaźnia Nowa, park Teatru Prowadzenie: Martyna Poznańska, Konrad Gęca Opis: Uczestnicy będą zapisywać dźwięki Nowej Huty na nośnikach audio, a następnie wykonają z nich utwory w poetyce muzyki szumów. Warsztaty zakończą się koncertem plenerowym w parku Teatru Łaźnia Nowa.

nowo hucia nie! Piszcie na adres mailowy:

redakcja@lodolamacz.pl

Dzwońcie na numer:

MAJSTERKOWANIE 2.0 ZBUDUJ SOBIE SYNTEZATOR 18-21. 07. 2012 Miejsce: podwórka Nowej Huty, park Teatru Prowadzenie: Michał Wójnicki Rysunek Łukasz Lenda

Opis: Przez kilka dni uczestnicy będą budować własne instrumenty elektroniczne. Na zakończenie odbędzie się plenerowy koncert Orkiestry Syntezatorowej w parku Teatru Łaźnia Nowa.

500 641 756 12 425 03 20 wewn. 41 lub 42

Przychodźcie do redakcji:

osiedle Szkolne 25, od poniedziałku do piątku, w godz. 12-16

Dołączcie do nas na Facebooku:

www.facebook.com/Lodolamacz. PismoLudziWalczacych

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz, bezpłatny dwutygodnik Nowej Huty. Nakład: 10 tysięcy egzemplarzy. Redaktor Naczelna: Matylda Stanowska. Redaktorzy prowadzący: Małgorzata Wierzchowska, Weronika Kupiszewska, Tomasz Piwowarczyk. Stała współpraca: Monika Banach, Joanna Fiołek, Sonia Kozińska, Eliza Kubiak, Ania Ledwoń, Anna Lepszy, Anna Szczygieł, Joanna Urbaniec, Małgorzata Wąsik, Jacek Paweł Dargiewicz, Marcin Kądziołka, Łukasz Lenda.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Adres redakcji: Teatr Łaźnia Nowa, osiedle Szkolne 25, tel. 12 425 03 20 w. 41, 42; redakcja@lodolamacz.pl; Lista dystrybucji: www.facebook.com/ Lodolamacz.PismoLudziWalczacych. Reklama: Monika Tatka, mtatka@laznianowa.pl; Wydawca: Teatr Łaźnia Nowa. Druk: Polskapresse.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych tekstów. Nie zwracamy materiałów niezamówionych. Nie uzasadniamy powodów niepublikowania tekstów. Redakcja i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za treść zamieszczanych ogłoszeń. Poglądy i opinie przedstawiane w publikowanych artykułach i opiniach czytelników niekoniecznie są zgodne z poglądami wydawcy i redakcji. Reprodukowanie bez zgody wydawcy jakichkolwiek materiałów zawartych w czasopiśmie Lodołamacz jest niedozwolone.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


16///

lodołamacz///nr 8 [9] / 2012 9-22 lipca

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

świst samurajskich mieczy

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

28 i 29

czerwca małą sceną Łaźni Nowej zawładnęły dzielne samurajki. W tych dniach w  teatrze odbyły się bowiem warsztaty miecza japońskiego, prowadzone przez mistrzów miecza: Soke Krzysztofa Jankowiaka, reprezentanta Bu Jutsu Kai Takeuchi Ryu i  sensei Zbigniewa Karalusa ze  Szkoły Sztuk Walki Tanto, mistrza: Kyu-Jutsu, Ken-Jutsu i Ju-Jutsu, stylu Takeuchi Ryu. Warsztaty były elementem przygotowań nowego spektaklu Łaźni Nowej, pod roboczym tytułem „47 bezrobotnych samurajów”, opartym

na sztuce jednego z najwybitniejszych dramato- dzie przeciętni, nierzadko przegrani: bezpańscy pisarzy kabuki, zwanego japońskim Szekspirem, samuraje, kurtyzany, żebracy i złodzieje. Jednym z  celów twórców spektaklu jest Chikamatsu Monzaemon. Projekt, realizowany przez znanego łaźnio- przybliżenie nowohucianom założeń teatru kawej publiczności reżysera Pawła Kamzę (ze sceno- buki poprzez warsztaty i spotkania z mistrzami. grafią Małgorzaty Szydłowskiej i muzyką Marcela W treningach miecza japońskiego wzięły udział Chyrzyńskiego), będzie spotkaniem z japońskim uczestniczki warsztatów teatralnych w  Teatrze teatrem kabuki. Nurt ten powstał w  XVII wie- Łaźnia Nowa, które już 31 sierpnia zadebiutują ku, w epoce Edo, jako teatr poszukujący nowego, na scenie w roli roninek podczas premiery spekbliższego kontaktu z widzem i koncentrujący się taklu „47 bezrobotnych samurajów”. na emocjonalnych problemach, jak: miłość, zdraTekst: Eliza Kubiak da i  honor. W  sztukach kabuki pojawiają się luZdjęcia: Bartosz Siedlik

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Bu Jutsu Kai Takeuchi Ryu to system tradycyjnych sztuk walki, na który składają się trzy bojowe style sztuk walki: Ken-jutsu – sztuka walki mieczem, Bu Jutsu Kai, które ćwiczy się zarówno długim mieczem katana, jak i krótkim wakizashi, oraz sztuka łucznictwa ceremonialnego i bojowego kyu-jutsu.

wydarzenia

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz nr 8 / 2012  

Lodolamacz. Pismo ludzi walczacych.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you