Issuu on Google+

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

nr 1 [2] / 2012 2-15 kwietnia

bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

czy budowa apartamentowców uwięzi mieszkańców osiedla? »»» czytaj na stronach 4-5

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

czytelnicy!

Przygotowując numer pierwszy Lodołamacza niemal od  każdej z  osób, z  jaką rozmawiałam, słyszałam sugestie co  do  kształtu pisma. „Powinien być jak Przekrój, tylko ten wiesz, stary, z lat 60.”. „Rób tak, jak Uważam Rze – tak się teraz buduje pisma”. „Stary Lodołamacz: to była fajna sprawa”. „Hucie przyda się drugi Głos, tylko trochę inny, odmłodzony”. Otóż nie. Dwutygodnik Lodołamacz, taki jakim ja go widzę, nie będzie drugim Przekrojem, Głosem czy Newsweekiem. Będzie – choć nie wszystkim się to  spodoba – pismem aktualności i komentarzy do bieżących wydarzeń. Areną interwencji społecznych, leksykonem najciekawszych postaci.

Kluczem do  dzielnicy, otwierającym i  prezentującym jej najciekawsze strony. Nasz numer Jeden ma wszystkie niedoskonałości nieopierzonego młodzika. Dopiero rozprostowuje skrzydła, uczy się fruwać, sprawdza jak daleko może się wypuścić. Poznaje swoje otoczenie, a  otoczenie przypatruje się jemu: sądząc po reakcjach, z sympatią. Dajmy mu szanse, niech nabierze sił. Nie lewica, nie prawica – a dzielnica. Myślenie jest bezinteresowne. Nowa Huta jest wspólna.

Wszystkiego najlepszego na święta. Matylda Stanowska

w numerze:

strona 4 ///

budowa sparaliżowała dojazd

strona 6 ///

ostatni kowboj nowejhuty

strona 7 ///

podróż do przeszłości? strona 8 ///

kina nie będzie strona 10 ///

skazana na bruk

strona 11 ///

wszyscy muzycy to wojownicy

strona 12 ///

gdzie neony z tamtych lat

tu Nowa Huta !!!

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


2///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

czas na zmiany!

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

c

hcemy wydawać gazetę, która będzie WASZYM głosem! Głosem mieszkańców Nowej Huty! ////////////////////Chcemy, abyście to WY ją pisali, abyście to WY przynosili do redakcji tematy, abyście mówili co WAM się podoba, a co nie! Bo życie dzielnicy to WASZE sprawy, drodzy czytelnicy. ///////////////////////////Nasza redakcja służy pomocą, zbiera WASZE opinie i odczucia. Jest punktem kontaktowym dla WSZYSTKICH, którym na sercu leży powodzenie Nowej Huty. /////////////////////

to pismo w WASZYM imieniu, o nas, dla nas i przez nas – wszystkich mieszkańców dzielnicy. Taka jest koncepcja pisma, która została powierzona do realizacji młodym dziennikarzom pod kuratorską ręką Matyldy Stanowskiej. //////

m

am nadzieję, że Was nie zawiodą! Lodołamacz, jak feniks z popiołów, podnosi się! Kolorowy, silniejszy, w nakładzie 10 000 i dostępny niemal wszędzie! Bartosz Szydłowski – dyrektor teatru Łaźnia Nowa

//////////////////////////

//////////////////////////////// Piszcie: redakcja@lodolamacz.pl Dzwońcie: 500 641 756 //////////////////////////////////////// Przychodźcie do redakcji od poniedziałku do piątku, od godz. 12.00 do 16.00 //////////////////////// SPEKTAKLE ////////////////////////

WEJŚCIE SMOKA. TRAILER 01.04.2012///19.00

Reżyseria: Bartosz Szydłowski obsada: Jan Peszek, Błażej Peszek, Tymon Tymański i inni.

//////////////////////////////////

I BĘDĄ ŚWIĘTA

13.04.2012///19.00

Reżyseria: Piotr Ratajczak obsada: Agnieszka Przepiórska

KONCERTY //////////////////////// Wszyscy muzycy to wojownicy:

Voo Voo, Lech Janerka, Mitch & Mitch

14.04.2012///19.00

////////////////////////////////// Koncert z cyklu: Nowa Huta. Dlaczego Nie?!

Jacek Wójcicki 21.04.2012///19.00

//////////////////////////////// Rezerwacje: 12 680 23 41, 504 416 796 bilety@laznianowa.pl www.laznianowa.pl

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz, bezpłatny dwutygodnik Nowej Huty. Nakład: 10 tysięcy egzemplarzy. Redaktor Naczelna: Matylda Stanowska. Redakcja: Małgorzata Wierzchowska. Stała współpraca: Zuzanna Adamkiewicz, Agnieszka Karolczyk, Sonia Kozińska, Eliza Kubiak, Weronika Kupiszewska, Barbara Madej, Milena Milewska, Anna Szczygieł, Łukasz Lenda, Tomasz Piwowarczyk, Krzysztof Wołodźko, Grzegorz Ziemiański. Wydawca: Teatr Łaźnia Nowa. Druk: Polskapresse. / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///3

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Kto pomoże komitetowi pomocy? Na osiedlu Zielonym 8 mieści się jeden z dwóch krakowskich oddziałów Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej. PKPS pomaga osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej, jednak sam boryka się z poważnymi problemami finansowymi. Tekst i zdjęcia: Milena Milewska

Kasza, mąka, mleko, puszki z gulaszem i zupą. Z placówki PKPS nikt nie odejdzie z pustymi rękami

P

racują tutaj w  piątkę: Krystyna Jastrzębska, Elżbieta Tabor, Małgorzata Tomczykowska, Bożena Dańda i Agnieszka Kulis. Umowę zatrudnienia ma jedynie Małgorzata Tomczykowska i  Elżbieta Tabor. Pozostałe pracownice od  grudnia nie otrzymały żadnego wynagrodzenia. — Wszystko musimy sobie uzbierać z tej puszeczki – Elżbieta Tabor wskazuje stojącą na biurku skarbonkę z  napisem „Dobrowolne składki na  działalność statutową PKPS”. Od  kilku miesięcy wstrzymane są dofinansowania do czynszu czy transportu. Miesięczny czynsz w  budynku na  Zielonym wynosi 1200 złotych. Koszt utrzymania magazynu na  żywność to  4000 złotych rocznie. Dla zminimalizowania kosztów PKPS zrezygnował z internetu i faksu. — Wymaga się od nas bezpłatnego rozdawania zasobów osobom skierowanym tutaj przez MOPS – równocześnie odmawia się nam środków chociażby na transport żywności. Pomagamy potrzebującym: osobom bezdomnym, wielodzietnym rodzinom, samotnym. Miesięcznie z naszej pomocy korzysta około 600 osób – tłumaczą zdesperowane kobiety.

Każdy, kto zgłosi się do  placówki PKPS otrzymuje 5 kilogramów żywności: mąkę, ryż, kaszę, konserwy, mleko. Jeszcze w  2011 roku zapasy pochodziły z  Banku Żywności. Teraz jest ich coraz mniej. Komitet nie ma pozwolenia na  organizowanie zbiórek zewnętrznych. Krystyna Jastrzębska bez powodzenia usiłowała zainteresować współpracą centra handlowe. Proponowali produkty wadliwe lub uszkodzone. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej tłumaczy, że  PKPS to  organizacja pozarządowa, której finansować nie może. 5000 złotych, jakie Komitet otrzymał w  zeszłym roku z  budżetu miasta, pozwoliło na  opłacenie kilkumiesięcznego czynszu. W prowadzeniu placówki charytatywnej pomóc może każdy, kto zechce zapisać się do stowarzyszenia i opłacać roczną składkę w wysokości 16 złotych. W ten sposób PKPS wspomagają starsze osoby, zrzeszone w  pięciu Klubach Seniora. Składki wystarczają na utrzymanie biura. Osoby zainteresowane pomocą mogą zgłaszać się telefonicznie pod numerem 12 644 18 13.

Kierowniczka Elżbieta Tabor jest jedną z dwóch pracownic posiadających umowę o pracę. Pozostałe osoby działają nieodpłatnie – pozyskanie środków finansowych jest trudne, kiedy działalność nie jest nastawiona na zysk

Przepisy nie pozwalają Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej finansować działalności PKPS. Funkcjonowanie Komitetu uzależnione jest od dobrowolnych składek członkowskich i ludzi dobrej woli

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Najwyższy czas rozpocząć wiosenne spacery po zielonej dzielnicy. Kierunek: Łąki Nowohuckie.

łąki śmieci pomocy !!!

Jak zwykle pięknie, miło sięgnąć okiem w dal, ale lepiej nie patrzeć pod nogi. Wszechogarniający widok wszelkiego rodzaju śmieci psuje widok. Pod koniec marca na  Łąkach nadal można znaleźć pozostałości z minionych świąt, wśród nich plastikową choinkę. Rozbite szkło, papiery nie są reklamą dla Łąk. I kto to posprząta? ALW

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


4///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcia dzięki uprzejmości mieszkańców

Tomasz Piwowarczyk

Rozpoczęta na początku roku budowa osiedla Avia skomplikowała życie mieszkańcom osiedla II Pułku Lotniczego. Inwestycja prowadzona przez Budimex uniemożliwia dojazd do pięciu bloków. Mieszkańcy nie kryją wściekłości.

Wszystko miało przebiec sprawnie. Na  spo- dowlanych. Pył, kurz i  bród wdziera się do  miesztkaniu z  mieszkańcami, przeprowadzonym przed kań i  samochodów, włącznie z  podziemnymi parrozpoczęciem budowy, inwestorzy gwarantowali kingami. Któregoś dnia – ku zdumieniu wszystkich bezproblemowy przebieg prac. Rzeczywistość jed- – na zdewastowanej drodze pojawił się znak nakazunak okazała się diametralnie inna. Na jedyną drogę jący skręt w prawo. Owszem, można tamtędy wydodojazdową do bloków 27, 28, 28a, 29 i 29a wjechały stać się z osiedla, jednak jest to przejazd dziki i nie ciężarówki i betoniarki. przystosowany dla zwykłych pojazdów. – Żeby wyDojazd – co  udokumentowali zrozpaczeni jechać z osiedla potrzebujemy czołgów albo traktomieszkańcy – został kompletnie zdewastowany. rów – skarży się proszący o anonimowość mieszkaAsfalt pokryła gruba warstwa błota i  kamieni. Nie niec odciętego od świata bloku. – Jeśli my nie możetylko na drodze, ale też na terenach zielonych, peł- my dojechać, to czy dojedzie w razie nagłej potrzeby no jest betonu wykorzystywanego przy pracach bu- karetka lub straż pożarna? – pyta retorycznie.

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///5

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

czy apartamentowce zasłonią czyżyny?

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Ciasna zabudowa, za mało miejsc parkingowych i blokada komunikacyjna – to tylko niektóre problemy, wskazane przez przeciwników powstającego wokół pasa startowego w Czyżynach osiedla. Inwestor i władze miasta pozostają bierni.

O

4 marca: początek dewastacji drogi

siedle Avia powstaje na terenie historycznego lotniska Rakowice-Czyżyny, między ul. Stella-Sawickiego, os. Dywizjonu 303 a os. 2. Pułku Lotniczego. Swoim zasięgiem obejmie około 15 z  200 hektarów powierzchni dzielnicy XV. Odcinek zabytkowego pasa startowego na  terenie osiedla zostanie zamknięty. Inwestor przewiduje wybudowanie tu parkingu dla mieszkańców Avii. Zamknięte osiedle buduje firma Budimex. Blok w  blok wysokie budynki: każdy od  dziesięciu do  piętnastu pięter. Łącznie pomieszczą 9 tysięcy mieszkańców. Pierwsze wieżowce powstaną w  połowie przyszłego roku. – Sposób zagospodarowania terenu wskazuje, że  deweloper zamierza wycisnąć jak największe pieniądze z jak najmniejszego kawałka ziemi – mówi przewodniczący rady dzielnicy XIV Czyżyny Wojciech Krzysztonek. Potencjalne problemy lokalne związane z inwestycją wskazują od kilku lat okoliczne instytucje. Zastrzeżenia i odwołania wniosła m. in. Spółdzielnia Mieszkaniowa „Czyżyny”. – Zwracaliśmy uwagę, że  ilość miejsc parkingowych przyporządkowanych do  jednego mieszkania winna być na poziomie półtorej – wyznaje Maciej Włodarczyk ze spółdzielni i dodaje: – Osiedle należy przyłączyć do  istniejących głównych ciągów komunikacyjnych, nie opierać się na osiedlowych lokalnych drogach. W przeciwnym razie miejscową społeczność czeka blokada komunikacyjna. Zdaniem Włodarczyka polityka urbanistyczna Krakowa w  rejonie Czyżyn jest niespójna, chaotyczna i nie chroni interesów lokalnej społeczności. Podobne problemy dostrzegają radni dzielnicy. Już w 2008 roku sprzeciwili się ciasnej zabudowie osiedla oraz zwrócili uwagę na  brak ogródków jordanowskich i  lokali użytkowych.

4 marca: początek dewastacji drogi

18 marca: znak nakazujący przejazd na dziko przez pas

– Nowym mieszkańcom trzeba stworzyć odpowiednie warunki do  życia – mówi przewodniczący Krzysztonek. Ostrzega ponadto, że  nierozwiązane problemy promieniować będą na całą dzielnicę. O 30% wzrośnie liczba mieszkańców Czyżyn. Do dyspozycji będą mieli jeden żłobek i  przedszkola z  całkowitym obłożeniem oraz dwie przepełnione szkoły podstawowe z  niewystarczającą infrastrukturą. Deweloper i  władze miasta, które udostępniły teren pod inwestycję, nie dostrzegają jednak problemów. – Nasze opinie nie są istotne dla miasta – twierdzi przewodniczący czternastki. – Wiążące decyzje podejmuje ktoś, kto nie jest zainteresowany ich realnymi konsekwencjami, ani ich nie ponosi. Krzysztof Wołodźko /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Marta Smagacz-Poziemska z Uniwersytetu Jagiellońskiego, zajmująca się socjologią miasta i przestrzeni ostrzega: mogą wystąpić problemy socjologiczne między starymi i nowymi mieszkańcami. – Życie w ścisku budzi frustrację. Wiele konfliktów zaczyna się choćby o miejsce parkingowe, źle zastawiony samochód. Społeczność w Czyżynach, która poczuła się zignorowana, może skupić swój gniew na „nowych”. Pracownicy socjalni potwierdzają, że mają coraz więcej pracy na osiedlach nowego typu, budowanych bez jakiejkolwiek troski o infrastrukturę społeczną, kulturalną czy sportową. Dzieci uciekają do galerii handlowych, a ich rodzice nie mają dla nich czasu – wszak muszą spłacać kredyty zaciągnięte na mieszkania. Problemy przenoszone są zatem do szkół, na ulice.

20 marca: stara droga dojazdowa

blokada Czyżyn

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


6///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

ostatni kowboj nowej huty Walczy. Bez opamiętania robi pompki. Na drążku podnosi się tyle razy, że zawstydza nawet najbardziej wysportowanego licealistę. No i pije. Dużo, bardzo dużo, zdecydowanie za dużo. Kret z osiedla Kolorowego. Bohater robiącego karierę na festiwalach filmowych dokumentu „Kret, Kretyn, Konkret” Łukasza Lendy i Joanny Urbaniec.

To wasz pierwszy film? Szybko oswoił się z kamerą? że właśnie pod płaszczykiem ironii i kpiny jest opisany Łukasz Lenda: Pierwszy dokumentalny i  pierwszy Na samym początku tak, on i Klama byli bardzo dramat człowieka i trochę to wesoło-smutne country tak długi – prawie 25 minut. Wcześniej robiliśmy krótkie naturalni. Nawet za bardzo i  czasami rzucali wiązan- wpasowuje się w klimat. filmiki na konkursy, spoty reklamowe, teledyski. kami na pokaz. Ale kiedy zwróciłem im uwagę, że moOpowiadanie o  pijaku ze  zmarnowaną szansą Znałeś Kreta wcześniej? mentami przesadzają, to  zaczęli bardzo sztucznie ha- z Nowej Huty - to jednak gra na stereotypie… To  mój kumpel z  podstawówki, sąsiad, w  zasa- mować się z  jakimkolwiek przekleństwem i  nic nie To  prawda, to  na  pewno wpisuje się w  stereotyp dzie znam go od najmłodszych lat. Jako nastolatek był mogli z siebie wydusić (śmiech). Kret mówił na przy- Nowej Huty. Szczególnie mocno odczuje to osoba spoza kozakiem wśród rówieśników, bo  miał nieprzeciętne kład: „I  wtedy mu przypier… przypierniczyłem”. Ko- tego terenu - która zwykle tylko tak widzi tę robotniczosprawnościowe zdolności. Od zawsze pamiętam, że pa- micznie to brzmiało, więc powiedziałem im, żeby za- -chłopską dzielnicę. Jednak stereotyp się zmienia. Kielił papierosy, pił alkohol, upijał się. Był groźny dla nie- pomnieli o kamerze. I kilka razy faktycznie się udało. dy rozmawiam z  kolegami ze  studiów, wszyscy spoza których. Oczywiście jeden z najsłabszych uczniów. Już Do filmu wybraliście świetną muzykę. Huty naprawdę są  pod wrażeniem. Twierdzą że  czują, jako nastolatka zaczęto go spychać powoli na margines Wielkie podziękowania dla chłopaków z Dr Zoyd- że w Hucie ostro się działa pod względem artystycznym. społeczeństwa, co raczej mu pasowało. Tam się widział. bergh. Jesteśmy im bardzo wdzięczni. Poznaliśmy ich Przyznam mimo to, że mieszkam od dziecka w Nowej Jego rodzina nie starała się na niego wpłynąć? kilka lat temu na  festiwalu punkowo-rockowym. Ja- Hucie i podoba mi się smak opinii hardkorowej dzielnicy Ojciec Kreta był lekkoatletą i  kulturystą, treno- cek Biliński, mieszkaniec Huty, od razu poczuł klimat (śmiech). Trochę jak Sin City. Ta stara część Nowej Huty, wał w jakiś klubach. Był alkoholikiem i syn ewident- - daliśmy im film, a  oni tworzyli muzykę na  bieżąco w której mieszkam… fajnie tu jest. nie idzie w  jego ślady. Ojciec zmarł niestety w  mło- konkretnie pod obraz. Wyszło super. Klimat miejdym wieku, miał około 40 lat. Zdążył przekazać tro- skiego country siadł nam idealnie. W  kliku momenRozmawiała: Matylda Stanowska chę swojej wiedzy, tej negatywnej niestety, synowi. tach w  filmie można się zaśmiać, ale wydaje mi się, Zdjęcia: Joanna Urbaniec Najbardziej się boję, żeby historia nie zatoczyła koła. //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / To też było motywacją do nakręcenia filmu: a nuż ktoś go zobaczy w tym filmie, jakiś nauczyciel, instruktor… Chociaż nie wiem, czy jest możliwy powrót do formy w tym wieku po tylu latach picia. Jak zareagował na to, że chcecie nakręcić o nim film? Druga propozycja to  „Celtycki krzyż”. Tytuł isarka Lucyna Olejniczak zapowiada Na początku ze śmiechem, niedowierzaniem. Pół nowe publikacje. Po  „Dagerotypie. Tajemnicy nie jest jednak pewny, podobnie jak data wydania roku przed kręceniem go spotykałem, oczywiście pod Chopina” i  „Wypadku na  ulicy Starowiślnej”, czy- prawdopodobnie przyszły rok. Kolejną publikacją sklepem. Dawałem mu drobne i  napomknąłem raz telnicy już wkrótce mogą liczyć na kolejną dawkę będzie „Czwarty najazd mongolski”. Historia w  reczy drugi o  pomyśle. Śmiał się i  nie brał tego na  poaliach Nowej Huty lat 50. XX wieku skupi się na przewrażeń. ważnie, aż w końcu w pewnym momencie zmusiłem Literatka w  najbliższych planach ma trzy ty- mocy rodzinnej z perspektywy dziecka. Pojawią się się, żeby napisać scenariusz; dałem go jemu i jego kotuły. Pierwsza ukaże się „Opiekunka, czyli Amery- wątki historyczne, w tym obrona krzyża oraz zamach ledze, Klamie. Wtedy byli trochę zaskoczeni, zaczęli ka widziana z fotela”. To opowieść o losie polskiej na pomnik Lenina. Data wydania nieznana. to czytać. Po kilku dniach spotkałem się z nimi, a oni Dodatkowo twórczość Lucyny Olejniczak bęemigrantki, opiekującej się starszymi osobami zaczęli się dopominać - kiedy kręcimy. Już wszystkim w  Chicago. Historia została oparta na  autentycz- dzie można znaleźć w dwóch mających się ukazać dookoła powiedzieli, że  robią film, to  wzbudziło lonych przeżyciach i  wspomnieniach autorki. Jako antologiach, z których pierwsza poświęcona zostakalną sensację. My ich filmujemy? Przecież to lumpy, że książka została już ukończona, możemy śmiało nie zwierzętom, a druga tematyce kryminalnej. śmierdzi od nich, jabcoki piją. Tak to wyglądało. wyczekiwać jej jeszcze w tym roku. Ireneusz Wolarek

nowohucka pisarka nie próżnuje!

P

kret

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///7

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Podróż do przeszłości?

ak by to było, gdybyśmy żyli w Nowej Hucie na przełomie lat 50. i 60. XX wieku? Czy funkcjonowanie w tamtym okresie radykalnie odbiegało od  naszej aktualnej, codziennej rutyny? Czy popularne dziś docieplanie budynków łamie w  jakikolwiek sposób prawa autorskie architektów? Wszyscy, którzy chcieliby poznać odpowiedzi na  powyższe pytania (a  także ci zwyczajnie zainteresowani architekturą modernistyczną), będą mieli ku temu wkrótce nie lada sposobność. 19 kwietnia w  Muzeum Historycznym miasta Krakowa oddział Dzieje Nowej Huty rusza bowiem wystawa pt. „Nowa przestrzeń. Modernizm w Nowej Hucie”. Druga połowa lat 50. i  całe lata 60. XX wieku wyróżniają się charakterystycznym stylem architektonicznym, występującym w  budynkach i  ogólnym wyglądzie przestrzeni miejskiej Nowej Huty. Nie cieszy się on  jednak szczególnym uznaniem, zarówno w oczach samych mieszkańców, jak i osób spoza dzielnicy. W  niektórych kręgach bywa wręcz określany mianem „architektury pudełkowej” czy też blokowisk. Zmianę dotychczasowego stanu rzeczy ma przynieść m.in. planowana wystawa. Paweł Jagło, kierownik nowohuckiego oddziału Muzeum Historycznego, twierdzi, iż architektura Nowej Huty była do tej pory stereotypowo kojarzona w głównej mierze z Placem Centralnym i Aleją Róż. Z kolei poruszana przez wystawę tematyka ma potencjał zmiany tej sytuacji. Zdaniem Jagły pewne jest to, iż nie była ona do  tej pory prezentowana publicznie w  takiej formie. – Będziemy przedstawiać architekturę osiedli, które były budowane po 1956 roku w Krakowie, w Nowej Hucie, czyli sektor D - od Centrum D poprzez Handlowe, Kolorowe, Spółdzielcze. Potem już poza obszarem starej Nowej Huty, czyli Bieńczyce, potem oczywiście Wzgórza Krzesławickie a  także Mistrzejowice, a więc osiedla, które wcześniej nigdy nie były prezentowane na żadnej wystawie zarówno tutaj, jak i gdziekolwiek indziej. To samo w sobie jest zachęcające.

Na wystawie nie zabraknie użytkowanych w tamtym okresie przedmiotów, związanych z  życiem codziennym. Pojawi się m.in. stolik ze szklanym blatem autorstwa Hanny Lachert, telewizor „Szmaragd”, przenośny radioodbiornik „Czar” i  gramofon Bambino. Wystawione zostaną również cieszące się sporą sympatią dekoracyjne drobiazgi, popularne bibeloty oraz słynna meblościanka Kowalskich, której przypisuje się dokonanie rewolucji aranżacyjnej wielu wnętrz mieszkaniowych. Dzięki zaprezentowanym obiektom każdy uczestnik wystawy będzie miał wyjątkową sposobność dokładnego wyobrażenia sobie, jak w tamtym okresie mogło wyglądać życie codzienne wielu nowohucian. Dla miłośników starodawnych fotografii smakowitym kąskiem mogą okazać się oryginalne kolekcje zdjęć, przedstawiające architektoniczny charakter ówczesnych budowli. Fotografie pochodzą głownie ze zbiorów Muzeum Historycznego oraz prywatnych kolekcji nowohuckich fotografów. Część stanowią także reprodukcje z „Głosu Nowej Huty” oraz zbiory spółdzielni mieszkaniowych, głównie Jutrzenki i Mistrzejowic. Ireneusz Wolarek

napoleon kawiarniany

P

ięknie się prezentują stojąc w szeregu. Ta duma i postawny wygląd. Aż  chciałoby się patrzeć i  patrzeć. Wśród takiej różnorodności barw i rodzajów ciężko zdecydować, który z  nich jest najprzystojniejszy. Hiszpan czy Polak? A  może inny kandydat? Ach, Francuz! Tak, to on dziś jest faworytem w walce o moje serce. Od dziecka już słuchałam o tym jaki jest on wyjątkowy. Wyróżnia się wielkością i kolorem na tle mało charakterystycznych odcieni bieli. Już tylko chwila czekania, a będzie mój! Napoleon z cukierni „Adam Adamek” jest dzisiejszą przyjemnością dnia. Słabość do  tego ciastka o  różowej piankowej masie ujętej w ciasto francuskie mam odkąd pamiętam. A że „Adamek” jest mi po drodze, to na tę cukiernię padł mój wybór. Lecz wracając do mojego wybranka. Wygląda całkiem nieźle. Dobrze ubita różowa piana, niepopękane jakoś mocno ciasto francuskie z wierzchu. Zapakowany, czeka na powrót do domu. Owszem mogłabym się z nim rozprawić siedząc przy stolikach w cukierni, ale zabawę wolę zostawić do domu. Ten różowy środek kusi, że kusi. Nieśmiało rozpoczynam maźnięcia palcem po  pianie. Jedyne co  czuję to  słodycz przyjemnie rozpływająca się po  całej jamie ustnej. Tak naprawdę ciężko rozgryźć jak się do  niego dobrać, by go nie zniszczyć. Próbuję naokoło pozbawić go zbyt dużej warstwy piany. Potem odkrywam wierzchnią część ciasta. I powoli próbuję zbliżyć się do drugiej. W pewnym momencie zaczyna już być za słodko. Każdy kto potrzebuje dużej dawki cukru, by umilić sobie dzień, swoje kroki skierować w stronę cukierni „Adam Adamek” i zakupić słodkiego francuskiego wojownika. Agnieszka Karolczyk

design

Zdjęcia pochodzą z Muzeum Historycznego miasta Krakowa oddział Dzieje Nowej Huty

Cukiernia Adam Adamek, Osiedle Kolorowe, Osiedle Teatralne

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zdjęcie: Sonia Kozińska

J


8///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcie: Grzegorz Ziemiański, www.fotohuta.pl

jedno jest pewne:

kina nie będzie

Startuje główny remont

byłego nowohuckiego kina Świt. Handel i usługi nadal królować będą w odnowionym obiekcie. Na małej sali właściciel budynku, spółka Apollo Film, zamierza proponować ofertę kulturalną. ///////////////

Zamknięty na  cztery spusty, ogołocony z  bilbordów zasłaniających przez ostatnie lata fasadę budynek na osiedlu Teatralnym, Świt przygotowany jest do całkowitego remontu. Inwestycja wiąże się m. in. z  wymianą instalacji wewnętrznych i  modernizacją otoczenia. Z  zewnątrz prace obejmą elewację oraz przyległe do budynku schody i rampę. W środku zajdą jeszcze większe zmiany. Duża sala kinowa zostanie dostosowana do  działalności komercyjnej: wyrównana zostanie w  niej pochyła jak dotąd podłoga, wybudowany sufit. Automatycznie zniknie balkon. W  ten sposób właściciel nieruchomości zyska dodatkowe pomieszczenie pod wynajem, a  powierzchnia użytkowa zwiększy się do ok. 2,5 tys. metrów kwadratowych. Wszelkie zmiany przeprowadzane są  pod ścisłym nadzorem miejskiego konserwatora zabytków, zapewnia kierowniczka działu administracji Apollo Film, Monika Pindziak. – Elementy, które pozostają nienaruszone, to oryginalne klatki schodowe, sufity kasetonowe, półokrągłe elementy ścian, bramy wejściowe, okucia drzwi – wymienia. Najmniej zmieni się na małej sali kinowej, mieszczącej się na piętrze budynku. Zostaną zachowane jej aktualne wymia-

kino świt

ry, odtworzony będzie parkiet, a  jej przeznaczenie będzie w  pewnym sensie zbliżone do  pierwotnego: powstanie tam bowiem Filmowa Cafe, tworzona na wzór istniejącej kawiarni, działającej od kilku lat w kinie KIJÓW.CENTRUM. Właśnie w  Filmowej Cafe spółka planuje organizować wydarzenia kulturalne, projekcje filmowe czy przedstawienia. Do współpracy zapraszane mają być instytucje z  Nowej Huty – precyzyjnych deklaracji w  tej sprawie jednak jeszcze brak. Trwają nieoficjalne rozmowy – mówi Monika Pindziak. Nadal również nie zapadła decyzja, co  konkretnie będzie się działo na  dużej sali. Pomieszczenia już teraz dostosowywane są do działalności usługowo-handlowej. Do współpracy zgłaszają się firmy o rożnym profilu. Jedno jest pewne: kina w  tradycyjnej formie nie będzie. Działalność komercyjna jest konieczna, twierdzi Monika Pindziak. Kino było nierentowne, dlatego Apollo Film dąży do  pozyskania środków na  utrzymanie budynku. Remont Świtu potrwa do  początku przyszłego roku, o ile oczywiście wykonawca prac dotrzyma planowanych terminów. Koszt inwestycji jest szacowany na 6 milionów złotych. WM

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///9

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

niespełnione nadzieje

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Początek nowego tysiąclecia. Kino

Świt na osiedlu Teatralnym dogorywa. Próbuje je ratować właściciel, spółka Apollo Film. Walczy o klientów, inwestuje w modernizację obiektu. Wstawia m.in. nowe fotele, zmienia repertuar na komercyjny. Najwięcej osób przychodzi na seanse „Titanica”, „Ogniem i mieczem” i „Pana Tadeusza”. Okazuje się jednak,  że kino to nierentowna inwestycja. /////////////////////////////

ROK 2002

Świt nie wytrzymuje konkurencji ze strony Multikina oraz Cinema City. Zostaje zamknięty. Spełnia się najgorsza wizja lokalnych patriotów: na głównej sali kinowej Apollo Film zdemontowało fotele. Powstaje wielki komis meblowy, nazwany Wyspą Skarbów. Kino zaczyna działać jako centrum handlowo-usługowe.

POŁOWA 2004 ROKU Muzeum Historyczne Krakowa zastanawia się nad utworzeniem w  Świcie swojej nowohuckiej placówki, która ostatecznie powstaje na os. Słonecznym. Nowohucianie czują się zawiedzeni.

LATA 2005/2006 Grupa młodych twórców, skupionych w  grupie NHP i  Fundacji Gdzie próbuje reaktywować działalność kulturalną w kinie. Kupują projektor, inwestują w małą salę. Próba kończy się niepowodzeniem. Początek programu rewitalizacji. Apollo Film rozpoczyna inwestycję. m.in. wymienia okna, instalacje centralnego ogrzewania i remontuje dach.

LIPIEC 2007 Apollo Film ogłasza konkurs na zagospodarowanie byłego kina Świt. Zwycięzca ma kontynuować program rewitalizacji, stworzyć plan działania spełniający oczekiwania i potrzeby okolicznych mieszkańców.

POCZĄTEK 2008 ROKU

Firma handlowa Stokrotka (operator supermarketów i sklepów średnio-powierzchniowych) ma uruchomić w Świcie delikatesy i punkty usługowe. Na piętrze budynku ma się znaleźć m.in. kawiarnia „Filmowa Café”, klub fitness oraz szkoła tańca. Mieszkańcy i  radni Nowej Huty apelują: Nie oddamy kina Świt na  supermarket! Chcemy, by służyło mieszkańcom Nowej Huty jako obiekt kulturalno-rozrywkowy. Żądają nieodpłatnego przekazania budynku gminie Kraków.

LATA 2008-2011 Apollo Film wciąż zapowiada rewitalizację obiektu, nie ujawniając konkretów. Po  Nowej Hucie krążą plotki dotyczące zagospodarowania budynku, sprowadzające się głównie do tematu supermarketu w Świcie. Najemcy powierzchni boją się o swoje lokale. Centrum handlowo-usługowe funkcjonuje do końca 2011 roku.

POCZĄTEK 2012 ROKU Kino pustoszeje, wreszcie zostaje zamknięte. Apollo Film zapowiada remont i  twierdzi, że  działalność komercyjna jest konieczna. Jaka? Oficjalna odpowiedź przedstawicieli spółki brzmi: kina w tradycyjnej formie nie będzie. ////////////////////////

////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

czy Nowej Hucie potrzebne jest kino czy supermarket?

pomysłami na zagospodarowanie budynku na osiedlu Teatralnym dzielą się mieszkańcy dzielnicy MATEUSZ///18 lat, osiedle Piastów Supermarket – kto to  wymyślił?! Kolejny punkt usługowy nie jest tu potrzebny. Sklepów mamy mnóstwo w pobliżu. A kina w Nowej Hucie upadły, dlatego Świt powinien powrócić i to w swej pierwotnej formie. Tego chcą młodzi ludzie.

NAJEMCA LOKALU W ŚWICIE///lat 45 Jestem stroną zainteresowaną prowadzeniem działalności gospodarczej w  dawnym kinie. Chcę nadal wynajmować lokal w budynku. Wiadomo, że każdy młody człowiek będzie chciał kina, tylko że ludzie ci nie zastanawiają się kto sfinansuje utrzymanie takiego obiektu.

MIESZKANKA ALBERTYŃSKIEGO///w Nowej Hucie mieszka od 1957 roku

Mnie to się płakać chce, jak o tym myślę. Nie chciałabym supermarketu, ale dzięki takiej instytucji powstaną nowe miejsca pracy... Dlatego na  bok sentymenty, trzeba działać. To  miejsce musi zarabiać na  siebie. Z drugiej strony serce pragnie kina. Genialnie oglądało się tu filmy. Kocham takie miejsca. Jest mi zawsze żal gdy znika kolejne z nich, istniejące od lat, jak spożywczy zza rogu czy osiedlowy warzywniak.

PAN ZBYSZEK///emeryt z osiedla Teatralnego Kino powinno być i tyle. Ludzie starsi nie mają co robić, nudzą się – dla nich powinno być to kino. I Apollo Film jako gospodarz powinien im to zapewnić. Ja do  kina chodziłem odkąd tu  mieszkam. Czasem nawet w pantoflach zdarzyło mi się wejść na seans. A teraz... Dla rozrywki mogę podejść do  pani kioskarki na pogawędkę.

MAREK///student z osiedla Bohaterów Września Chłopaków hip-hopowców wywalili ze studia nagrań w podziemiach. Wyspę Skarbów – sklep z używanymi meblami sprowadzanymi prosto z Niemiec – przenieśli nam do Carrefoura. Lombard do bloku nr 3 na os. Teatralnym. Coś się dzieje, ale nie bardzo wiadomo co... Jak dla mnie to w kinie powinna być knajpa.   

 ANNA///z Czyżyn, lat 56, artysta-plastyk Supermarket w pobliżu tak niebezpiecznego skrzyżowania? Non stop są tu stłuczki, kolizje i wypadki. Ruch nie może być wzmożony. Brakuje też parkingu, a na budowę nowego nie ma miejsca. Potrzebne jest kino ambitne, które ściągnie młodzież. Jestem też za otwarciem małej kawiarenki. Powinny ją prowadzić osoby wciągające zwykłych zjadaczy chleba w klimat filmu.  

TOMASZ///pracownik kombinatu, lat 35

Po dewastacji dawnego klimatu Świt nie odzyska. Pomyślcie: sklep spożywczy i wymagania sanepidu. Robotnicy położą kafelki, zniszczą wnętrza... Gdy opamiętamy się na co pozwoliliśmy, będzie już za późno. W Nowej Hucie mamy kilka perełek i jedną z nich jest kino Świt.  

BASIA///ze Wzgórz Krzesławickich, mama czteroletniej Julii

W  Nowej Hucie jest sporo szkół i  myślę, że  młode osoby chciały by mieć scenę widowiskową. Duża sala kinowa mogłaby być wykorzystywana komercyjnie, wynajmowana na imprezy firmowe, bale dla dzieci czy na  organizację wesel. W  ten sposób budynek sam by na siebie zarabiał.

supermarket?

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


10///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

skazana na bruk!

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

wyprowadzka… donikąd? dramat w cieniu prokuratury

Tekst i zdjęcia: Milena Milewska

B

yła pracownica Huty po dwudziestu latach spędzonych w hotelu robotniczym na osiedlu Stalowym musi opuścić mieszkanie. Lucyna Bomba samotnie wychowuje trójkę dzieci, w  tym syna z  porażeniem mózgowym. Dziesięć lat przepracowała w kombinacie jako wzorowy pracownik. Dziś nie ma gdzie mieszkać.

Lucyna Bomba: - Przez dziesięć lat pracy zbywano moje wnioski o mieszkanie, chociaż kiedy zaczynałam pracować powiedziano mi, że  do  pięciu lat opuszczę hotel robotniczy. W lipcu zeszłego roku spółka Arcelor Mittal Polska S. A., w której znajduje się aż szesnaście związków zawodowych, sprzedała hotel robotniczy wraz z mieszkańcami, nie troszcząc się o nic. Pani Lucyna wielokrotnie próbowała uzyskać pomoc, ale przez dwadzieścia lat, od rozpoczęcia pracy aż do dzisiaj, przyznanie mieszkania było odsuwane w czasie. Lucyna Bomba mówi wprost: - Powtórzę raz jeszcze: huta, w  której działa 16 związków zawodowych, wiedząc, że  są  tam dzieci i  byli pracownicy, sprzedała to nie myśląc o pracownikach. Byłam na spotkaniu z panem dyrektorem Ślęzakiem. Z koleżanką pojecha-

łyśmy, pan dyrektor obiecał pomoc. Że nie ma sprawy, żeby napisać podanie do funduszu socjalnego. Napisałyśmy do pana dyrektora Andrzeja Wypycha (dyrektor personalny Arcelor Mittal Polska S. A.) który nam nie odpisał, skierował natomiast sprawę z Katowic do Krakowa. Kraków odmówił pomocy z funduszu socjalnego, ze względu na to że już nie jestem pracownikiem. Koleżance powiedzieli, że  jest jeszcze na  tyle bogata i  pracuje w  hucie, że  też nie będzie fundusz socjalny dopłacał jej do wynajmu mieszkania. Zarządzeniem nowego właściciela, Spółki Finansowej ISF, wszyscy mieszkańcy mieli opuścić lokal do  grudnia 2011 roku, albo płacić od  tej pory trzykrotnie wyższy czynsz. Kiedy wyprowadzili się wszyscy oprócz rodziny pani Lucyny, właściciel rozpoczął remont hotelu. Niedawno w  ostatnim zamieszkanym lokalu odcięto wszystkie media. Rozwiązanie, jakie zaproponowano pani Lucynie, to  prawdziwy horror: zamieszkanie w  domu samotnej matki z  młodszymi dziećmi i oddanie najstarszego syna do noclegowni dla bezdomnych na ulicę Makuszyńskiego. /// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

O

d  połowy marca na  mocy ustnego zarządzenia Spółki Finansowej ISF rodzina pani Lucyny nie może opuszczać ani wracać do mieszkania po godzinie 22. Ochrona budynku nie wpuszcza do środka nikogo, nawet pracowników MOPS. - Mój starszy syn przyjmuje leki przeciwpadaczkowe – mówi pani Lucyna. – Wolę nie myśleć, co by było w razie nawrotu choroby. Kto wie, czy wpuszczono by do niego karetkę. Żyjemy tu jak w więzieniu.

D

ramat Lucyny Bomby rozgrywa się na  tyłach budynku Prokuratury Rejonowej w  Nowej Hucie na  osiedlu Stalowym, sąsiadującym ze  zlikwidowanym hotelem robotniczym. Kilkadziesiąt rodzin już go opuściło, został rozpoczęty częściowy remont. Spółka Finansowa ISF wywiesiła zawiadomienie o poddaniu zdewastowanego obiektu rygorom wynikającym z przepisów dotyczących prac remontowych: przebywanie osób nieupoważnionych, wśród których znajduje się pani Lucyna, jest zabronione. Odcięto centralne ogrzewanie, wodę, gaz i energię elektryczną.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

apartamentowcom

nie

Chcemy żyć i mieszkać w ładzie, spokoju i harmonii z otaczającą nas rzeczywistością, a nie z betonowymi klockami, które nas przytłoczą - tymi słowami rozpoczęli swoją petycję, skierowaną do władz dzielnicy i inwestorów, mieszkańcy bloków na osiedlu Teatralnym. W ich najbliższej okolicy, na miejscu pawilonu handlowo-usługowego, w którym obecnie mieści się Roban, ma powstać apartamentowiec. Jego obecność poważnie zaburzy charakter architektoniczny dzielnicy. ZUA

sąsiedzi

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///11

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

anglicy przejmują suche stawy

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Tomasz Piwowarczyk Zdjęcia: Marcin Kądziołka

Czy przeprowadzka na Grębałów utrudni Hutnikowi walkę o awans?

PLUSY

• promocja Hutnika w okolicy Wzgórz Krzesławickich • większa bliskość zawodników i kibiców • presja na rywalach

MINUSY

• brak oświetlenia i zadaszenia • dojazd i kłopoty z parkowaniem • boisko: wąskie, krótkie i nierówne • mniejsza pojemność widowni

wszyscy muzycy to wojownicy Już 14 kwietnia na deskach Teatru Łaźnia Nowa usłyszymy Lecha Janerkę, zespół Voo Voo oraz Mitch&Mitch. Koncert odbędzie się w ramach trasy „Wszyscy Muzycy To  Wojownicy”, organizowanym przez Galicja Productions i  Knock Out Productions. Co  lepszego może być od  sobotniego wieczoru w  towarzystwie charyzmatycznego Wojciecha Waglewskiego, wiecznie zakręconego Lecha Janerki czy szalonego Macia Morettiego? No właśnie: niewiele może równać się z  koncertem tych artystów. Dlatego też wszystkich fanów, fanki oraz inne zainteresowane osoby zapraszamy 14 kwietnia na godzinę 19 do Teatru Łaźnia Nowa, os. Szkolne 25. Cena biletów: 60 zł w przedsprzedaży, 70 zł w dniu koncertu. Tekst i zdjęcie: Sonia Kozińska

W2012 zmusiła nowohucki klub do  zmiany izyta reprezentacji Anglii przy okazji Euro

kibice Hutnika muszą zapomnieć co  najmniej na pół roku, podobnie jak o zadaszonej trybunie. lokalizacji rozgrywania meczy. Padło na  Gręba- Czy – poza mnóstwem komplikacji – przeprołów. O meczach rozgrywanych przy oświetleniu wadzka przyniesie także pozytywy? / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

kibicu zachowuj się! Stadion w Grębałowie nie gościł dotychczas takich tłumów, jakie zapowiadają się przy okazji wiosennych meczy Hutnika. O godne prawdziwego fana futbolu zachowanie apelują zarówno władze klubu, jak i odpowiedzialni za stadionowy doping. Kibice nie po to uratowali klub, by później ponownie doprowadzić go do upadku, a zatem: 1. 2. 3. 4.

Dopingujmy Hutnika wytrwale niezależnie od wyniku. Nasi piłkarze tego potrzebują! Pomagajmy klubowi w organizacji meczy oraz porządkowaniu obiektu po zawodach. Dbajmy o dobre imię kibiców Hutnika. Przestrzegajmy regulaminu obiektu i zawodów, na które obowiązuje zakaz wnoszenia i spożywania napojów alkoholowych. 5. Nie dajmy mediom okazji do nagonki na nas.

kozaczysz?

taryfikator jest bezwzględny – 100 zł

Rzucanie przedmiotów na boisko Przerwanie meczu Naruszenie nietykalności sędziego

koncert

– 1000 zł

– walkower na niekorzyść hutnika

sport

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


12///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

rock, polityka i ideały

... a także ADHD, męska przyjaźń i (oczywiście) przyszłość Nowej Huty. Znani z internetowego cyklu Posadzeni – Tomasz Urynowicz i Marcin „Bzyk” Nohucki – tym razem rozmawiają ze sobą na łamach Lodołamacza.

Tomasz Urynowicz///Zbliża się zainicjowane przeze mnie posiedzenie Komisji Kultury Rady Miasta na  temat aktywizacji kulturalnej Nowej Huty. Moja diagnoza stanu obecnego brzmi: dzielnica, odkąd utraciła swą subcentralność i  samowystarczalność kulturalno-bytową, powoli staje się sypialnią Krakowa. Jednocześnie ton dyskusji o Nowej Hucie nadają ludzie z pokolenia 30 plus. Zgodzisz się ze mną?

Bzyk///Oczywiście – to  oni są  odbiorcami separatyzmów kulturowych. Budują swoją tożsamość na  odmienności dzielnicy. I ja też pomysł na Nową Hutę widzę w  niekonwencjonalnym przekazie i  odejściu od  sztywnych stereotypów. Choć wszystkie działania są  dobre,

dopóki wybudzają Nową Huty z uśpienia, nie pozwalają jej osunąć się do – jak powiedziałeś – roli sypialni.

TU///Po  to  przecież stworzyliśmy „Posadzonych”: by podkręcać i  podkreślać odrębność dzielnicy, wspierać pozytywny przekaz i formy artystyczne, związane z  Nową Hutą – od  radia przez eventy czy koszulki nowohuckie. Jeśli Nowa Huta ma przestać być sypialnianym zapleczem Krakowa, należy wspierać jej odrębność i tożsamość dzielnicy. Stąd taka a nie inna formuła zintensyfikowanego przekazu skierowanego do  tych, którzy chcą Nową Hutę kształtować, którzy się z nią identyfikują.

Bzyk///A może chodzi o to, że obydwaj mamy ADHD i  nie jesteśmy w  stanie usiąść na  chwile spokojnie? Mnie marzy się na przykład ostatnio Sylwester, z Alei Róż transmitowany wielką telewizją na  całą Polskę. Może dancingowy, może alternatywno-undergroundowy, a  może w  ogóle duży rockowy festiwal? No bo  jaka ma być ta  dzielnica, kiedy już się przebudzi: ma być miejscem, w  którym najprężniej działa gangsterka i chuliganka, czy raczej nowym zagłębiem artystycznym? Niech się tu coś dzieje! Niech to miejsce nie kojarzy się z blokersami, tylko z niekonwencjonalnymi pomysłami, akcjami. TU///Zgadzam się - zmienia się przekrój społeczny i funkcja Nowej Huty, a to istotne elementy, które będą

determinowały jej przyszłość. Ale przy okazji: ostatnio pomyślałem sobie, że  dla naszej wieloletniej już przecież przyjaźni znaleźć można symboliczny mianownik. Prawdziwe wartości – to  właśnie musi nieść w  sobie rock i  polityka, jeśli chcą być czymś więcej niż tylko plastikowym dźwiękiem. Zarówno rock, jak i polityka to sztuki walki.

Bzyk///Rozciągnąłbym tę tezę jeszcze szerzej: wartość zarówno muzyki jak i w polityki weryfikują ludzie. Jeżeli coś jest słabe i  udawane, to  nie zyska głosu, poparcia, fana. Polityka i  muzyka podlegają ostatecznie osądowi publiczności lub wyborców. TU///Dokładnie. Sam w polityce lokalnej działam od 1995 roku, od  1998 roku jako radny. Obserwuję wszystkie wschodzące i gasnące gwiazdy lokalnej polityki, budowanie i rozpad różnych formacji politycznych, dewaluacje wartości i postaw i to, jak naprawdę kreują się działacze polityczni. Tymczasem wiele spraw wcale nie wymaga wielkiej polityki, ale zwykłej aktywności i  szczerości w  działaniu. Nasz pierwszy wspólny lodołamaczowy felieton zakończę więc w imieniu swoim i twoim: jesteśmy gotowi na to, że będzie pod górę. I uprzedzamy wszystkich z  góry: nie mamy łatwych charakterów i  jak się na coś uprzemy to nie ma zlituj się, a dodatkowo krytyka już od dawna nas nie boli. Prawda Panie Bzyku? Bzyk///Absolutna prawda, Panie Tomaszu.

/ / / / / / / / / / / / / / ////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / Zdjęcie: Archiwum Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Oddział Dzieje Nowej Huty; Katarzyna Wójtowicz

gdzie neony z tamtych lat?

Przejeżdżasz nocą przez Hutę, a tam mnóstwo kolorowych świateł. Rozświetlają cały Plac Centralny i Aleję Róż. Niemożliwe? A jednak. Epoka neonów w Nowej Hucie, rozpoczęta w latach 60. XX wieku, dziś dobiega smutnego końca. - Niegdyś, kiedy szyldy nie były jeszcze tak rozpowszechnione, neon był formą romantycznej, ale ekskluzywnej reklamy - mówi Paweł Jagło z Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, oddział Dzieje Nowej Huty. Kolorowe, niezwykłe w formie oznakowania graficzne były widoczne niemal nad każdą większą witryną sklepową. Różnobarwne świecące napisy były wizytówką dzielnicy. Zamknięte w szklanych rurkach gazy jarzyły się najczęściej barwami białymi i  niebieskimi: te były najprostsze do osiągnięcia, ale można było też spotkać się z czerwoną barwą. Najbardziej kolorowym ze  wszystkich neonów był „Bambo” – nad napisem znajdowała się postać murzynka trzymającego salaterkę z lodami. „Bambo” był jednym z wielu neonów nad pawilonem stojącym naprzeciwko budynku Nowohuckiego Centrum Kultury.

Obok niego widniały kolejne napisy, np. „Margarita”. Każdy z tych neonów miał inny krój czcionki. Nie było reguły – mogły pojawiać się zarówno kształty obłe, jak kiedyś ten nad „Światem dziecka” jak i kanciaste, wyraziste w formie skróty, chociażby „PKO”. Teraz, w  epoce tanich i  szybko montowalnych bilbordów, neony są  coraz mniej widoczne. Przy Placu Centralnym pozostały zaledwie dwa i to w dodatku niedziałające – napis „Filatelistyka” i  „Markiza”. Niszczejącej „Markizy” szkoda szczególnie. Uratować mogłoby ją ściągnięcie z fasady budynku i oddanie do muzeum, w  którym zostałaby przywrócona do  dawnej świetności. W dzisiejszej nowej Hucie możemy zobaczyć już tylko jeden działający neon – ten na Teatrze Ludowym. W  przyszłości – miejmy nadzieje nieodległej – pojawi się również drugi. Chcemy zamówić i zainstalować neon nad Muzeum – mówi Paweł Jagło. – Będziemy starali się nawiązać do stylizacji tamtych neonów, najlepszych z przykładów nowohuckich. Agnieszka Karolczyk

sentymenty

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///13

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

pierwsze święta z „lodołamaczem” Czego z okazji wiosny

można życzyć Nowej Hucie? Zapytaliśmy o to nowohuckich radnych, twórców i mieszkańców. Przy okazji nadchodzących świąt, ale i na co dzień – życzmy sobie tego, co najlepsze! TOMASZ URYNOWICZ///nowohucki radny Krakowa To święta, gdzie nadzieja i miłość triumfuje. Zmartwychwstały Chrystus zwycięża śmierć. I gdy popatrzymy w radosną, świąteczną niedziele wstecz, na liturgię Wielkiego Piątku, będziemy rozumieć jaką wielką nowinę ogłasza nam cierpiący za nasze grzechy Chrystus „Zwycięzca śmierci, piekła i szatana!” I właśnie nie słabnącej nadziei i gorącej miłości w te święta Zmartwychwstania Pańskiego chcę życzyć wszystkim czytelnikom Lodołamacza i mieszkańcom Nowej Huty. Życzę tej siły, która płynie z nadziei i miłości, dzięki której można pokonać każdą przeszkodę i odważnie patrzeć w przyszłość. Pewnie wielu spodziewa się ode mnie życzeń takich jak wyborcza deklaracja: lepszych dróg, czystych i bezpiecznych ulic, planów na świetlaną przyszłość – i ja, oczywiście o tym też chce pamiętać. Jednak Święta Wielkiej Nocy, to nie tradycja – to fakt! Chrystus Zmartwychwstał i króluje! I przede wszystkim życzę wielu łask od Zmartwychwstałego Pana. Alleluja!!!

MACIEJ TWARÓG///miłośnik Nowej Huty Cóż mądrego można życzyć Nowej Hucie i jej mieszkańcom na czas Świąt Wielkanocnych? Może tego, żeby spędzili je bez telewizyjnego pudła, które nasze mózgi pustoszy, za to, by wspólnie zasiedli i spędzili ten czas w doborowym gronie rodziny i przyjaciół? Zdecydowanie! Chciałbym życzyć także w tym szczególnym okresie głębokiego oddechu od pogoni za

bieżącymi sprawami, zapomnienia o kryzysie, zostawienia na boku drożyzny i zwrócenia większej uwagi na szczególne miejsce w jakim przyszło nam żyć. To dobry moment po obowiązkach duchowych do spacerów i podziwiania zielonej Nowej Huty, która w czasie świąt powinna zakwitnąć na dobre. Czy to realne? Sam nie wiem, ale życzę tego z całego serca wprost z osiedla Wandy i sam spróbuję przeżyć czas świąt w ten właśnie sposób.

KASIA ISKRZYCKA///współwłaścicielka nowohuckiego Klubu Kombinator

Z okazji zbliżających się świąt, życzę wszystkim Nowohucianom zdrowia, pogody ducha, a przede wszystkim zadowolenia z nas samych. Abyśmy nadążali za własnym życiem i potrafili dostrzegać oraz czerpać radość z tych małychwielkich, codziennych rzeczy.

LUCYNA OLEJNICZAK///nowohucka pisarka Wielkanoc to czas radości, to niepowtarzalne zapachy rzeżuchy, chrzanu i drożdżowego ciasta. To wszystkie odcienie zieleni i żółci oraz radość i uśmiech towarzyszące rodzinnym spotkaniom.Takich właśnie Świąt życzę wszystkim mieszkańcom mojej dzielnicy. Życzę wiosennych spacerów nad Zalewem i po Alei Róż, która, mocno w to wierzę, odzyska swój dawny blask i zapach, a na ławeczkach, w wiosennym słońcu zasiądą pogrążeni w lekturze nowohucianie. Wesołych Świąt!

WOJCIECH KRZYSZTONEK///przewodniczący Rady dzielnicy XIV Czyżyny

W imieniu radnych Dzielnicy XIV Czyżyny życzę wszystkim mieszkańcom Nowej Huty, aby nadchodzące Święta Wielkiej Nocy były czasem obfitującym w Bożą Łaskę i wszelką pomyślność. Niech wspomnienie Zmartwychwstania Pańskiego napełni Wasze serca wiarą, nadzieją i miłością.  

PIOTR SERAFIN///przewodniczący

dzielnicy XV Mistrzejowice

Z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych, składamy najserdeczniejsze życzenia: dużo zdrowia, radości, smacznego jajka, mokrego dyngusa, mnóstwo wiosennego optymizmu oraz samych sukcesów.

STANISŁAW MADEJ///przewodniczący dzielnicy Wzgórza Krzesławickie XVII

Ciepłych, zdrowych i spokojnych Świąt Wielkanocnych. Oraz najmilszych spotkań w gronie rodziny i przyjaciół.

Jerzy///emeryt Nowa Huta jest piękna, mam przed oczami jej obraz z lat 50. i widzę ogromną różnicę. Nowa Huta z roku na rok pięknieje. Jedynym mankamentem jest to, że kiedyś w latach 60. czy 70. Aleja Róż była piękniejsza. I tego życzę Nowej Hucie, żeby Aleja Róż znów była taka jak dawniej.

RENATA RADŁOWSKA///nowohucianka,

JAN///emeryt

dziennikarka „Gazety Wyborczej”

Życzę Nowej Hucie, żeby ją w końcu przestali gnębić ci hitlerowcy z Warszawy! Ekipy rządzące powinni postawić przed sądem za zniszczenie zakładów produkcyjnych! Butów nie mogę kupić! Życzę Hucie żeby się z tego wszystkiego podźwignęła.

Kochana Nowa Huto, życzę Ci na Wielkanoc zachwytu nowohucian nad Tobą i może też narzekania, z którego wyjdzie potem coś dobrego. Życzę cierpliwości do ludzi, którzy jeszcze trochę lubią się nawzajem (o co tak trudno na nowiutkich i wymuskanych osiedlach). Kochani nowohucianie, wam życzę spokoju i nadziei. Wzruszeń. Może niekoniecznie tych fundamentalnych, które zapowiadają rezurekcyjne dzwony. Niech to będą wzruszenia przy wielkanocnym, wspólnym śniadaniu. Nie życzę przepełnionych stołów, ale stołów, przy których jest pełno ludzi. Spotykajcie się, kochajcie, napychajcie brzuchy, a przede wszystkim serca. Czym? Wiosną i dobrymi emocjami!

Dorota///mieszkanka Osiedla Dywizjonu: Życzę Nowej Hucie więcej zieleni! Piotr///Osiedle Teatralny Życzę Hucie dużo miłości!:) I parkingu większego pod blokiem, bo jak do rady dzielnicowej przyjeżdżają, to nam tu parkują i miejsca nie ma!

Darek///uczeń:

wielkanoc Na wiosnę życzę Nowej Hucie więcej uśmiechu!

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


14///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

radujmy się!

wielkanoc na horyzoncie – a przed nami zakupy, sprzątanie, zapraszanie gości. jak Święto Zmartwychwstania obchodzi nowohucka rodzina? Tekst i zdjęcia: Barbara Madej

Jolanta i Stanisław///emeryci, osiedle Urocze W Nowej Hucie mieszkamy od lat, oboje pracowaliśmy w laboratorium kombinatu. Ja z zawodu jestem chemikiem, a on inżynierem metalu. O przygotowaniach świątecznych wolę nie mówić bo już jestem cała połamana. Powoli zaczynam, bo choć mieszkanie mam małe to muszę poświęcić ze dwa tygodnie żeby się z wszystkim uporać. Na święta idziemy do synowej na Osiedle Zielone na wielkanocne śniadanie i to wszystko. Będziemy w składzie: synowa, dwie dorosłe wnuczki i my z mężem. Może potem wyjedziemy gdzieś na wycieczkę jak będzie ładna pogoda. Na pewno nie zostawię całego gotowania na głowie synowej. Zakiszę żur bo ja zawsze to robię sama, zrobię sałatkę i ugotuję szynkę. Piec nie umiem, wolę kupić gotowe ciasto. U nas w ogóle mąż bardziej lubi gotować niż ja, więc całe szczęście będzie się włączał w przygotowania kulinarne.

Bogusława///nauczycielka z osiedla Na Skarpie, mieszka w Nowej Hucie od 20 lat Mam męża, dwóch żonatych synów i córkę, która jeszcze z nami mieszka. Święta obchodzimy razem, tradycyjnie. Gotujemy i sprzątamy sami. Nasza rodzina jest pięcioosobowa, więc kiedy jeszcze mieszkaliśmy razem nie brakowało rąk do pracy – wszyscy angażowali się jednakowo. W Wielkanoc spotkamy się wszyscy: synowie z żonami, wnuczka, córka, mąż i ja. Będziemy świętować u mnie, bo mam duże mieszkanie nauczycielskie w bloku wybudowanym przez spółdzielnię pracowników oświaty i wychowania. Dostaliśmy to mieszkanie kiedy dzieci były jeszcze w wieku szkolnym – było nas dużo, więc dzięki temu i teraz mamy gdzie się pomieścić. Jeśli chodzi o sprzątanie to teraz wygląda trochę inaczej bo zostaliśmy w trójkę, ale kiedy synowie z nami mieszkali to był stały podział obowiązków – każdy miał swój przydział. W tym roku okna mam już pomyte, pomógł mi mąż. Gotujemy razem, mąż również. Kiedyś przestrzegaliśmy tego żeby święconka dotrwała do śniadania wielkanocnego w niedzielę, ale teraz już sobie pozwalamy ją zjadać w sobotę.

wielkanoc

Na świąteczny obiad w niedzielę mamy żurek biały, a na drugie indyka. Oprócz tego dużo chrzanu, ćwikły, wędlina no i oczywiście bezwzględnie jajka w różnej postaci. Zawsze też na święta robię pasztet, najczęściej mieszany: drobiowo-wołowo-wieprzowy, bo niestety zająca ani królika nie mam. Na przygotowania świąteczne na pewno schodzi więcej pieniędzy niż na zwykły weekend, bo oprócz najbliższej rodziny lubimy się spotykać w szerszym gronie – z rodziną męża i moją. Jest nas dużo w święta, potrzebujemy więcej jedzenia, a więc koszty są większe. Jolanta///prowadzi kiosk z warzywami, mieszka w Centrum A

Plany na święta? Ja żyję bezplanowo. Jak będzie okazja to mogę wsiąść w samochód i jechać za miasto, a jak nie to w domu – nigdy nie wiem. Z rodziną spędzam część świąt: z synem i moją matką, a resztę z partnerem. Oczywiście śniadanie wielkanocne musowo u mamusi na osiedlu Górali. Gotuje mama. A porządki świąteczne zawsze robię w ostatniej chwili na łapu capu (śmiech) Nie piekę też, kupuję gotowe. A święcić idę do kościoła, bo mama każe;)

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


///15

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Sylwia///33 lata, niania, Mistrzejowice O przygotowaniach do świąt jeszcze nie myślę, na razie kompletnie nie miałam na to czasu. Na zakupy pewnie pojedziemy w ostatnim tygodniu tuż przed świętami i na pewno wieczorem. W ciągu dnia jest za dużo zajęć: praca, dzieci, szkoła, lekcje. Mam dwoje dzieci: dziesięcioletnią córkę i sześcioletniego syna. Mąż pracuje w wykończeniówce. Święta spędzamy w domu, w pierwszy dzień świąt u jednej mamy, na barszczyku białym ze święconym jajkiem, w drugi u drugiej, pewnie na jakimś odświętnym obiedzie. A do południa wspólne śniadanie w domu, potem jakiś spacer. Do kościoła w niedzielę rano na rezurekcję, a w drugi dzień świąt pewnie później, koło południa bo trzeba się wyspać. W Triduum Paschalne też mamy zamiar chodzić do kościoła. Na święcenie w sobotę pewnie pójdziemy dopiero po południu bo trzeba będzie jeszcze sprzątać. Jeśli chodzi o gotowanie, to z uwagi na to, że będziemy u moich rodziców i teściów, zajmę się tylko ciastami i pewnie przygotuję sałatkę. Mazurków nie piekę, bo za nimi nie przepadamy, ale sernik i babka na pewno będą. Ale na pewno będę robiła stroiki, bo bardzo to lubię. Z bukszpanu, bazi, żonkili, z tego co aktualnie jest dostępne, bo wiadomo że święta co roku różnie wypadają. Elementów do zrobienia stroika jest masa, a na placu w kwiaciarni ceny są wiadomo jakie... Stroiki może nie są jakieś bogate, ale chodzi o to żeby pachniały zielenią. Dzieci pomagają, jak mają zajęcie to ja tez mam więcej czasu na przygotowania. Staram się je angażować w sprzątanie, żeby wiedziały że trzeba pomagać. Tylko czasu nie ma – zostaje mi niedziela na mycie okien, bo sobotę mam studia pedagogiczne. W niedzielę się okien nie myje. Może poproszę męża i będziemy je myli na raty po jednym. Porządki generalnie mam czas robić tylko wieczorami, ale okna wypadałoby myć jak jest jasno. Na szczęście mam na kogo liczyć bo mąż pomaga w gotowaniu, sprzątaniu i przy dzieciach. Na zakupy pojedziemy do jakiegoś większego marketu, a chleb kupimy na osiedlu, owoce na placu.

Pan Jerzy///mieszkaniec Nowej Huty od 1951 roku, emeryt, były pracownik kombinatu, osiedle Sportowe

Paweł///osiedle Teatralne, zarabia wykonując prace dorywcze

Święta spędzę w Nowej Hucie, ale na pewno będę miał gości. Syn już niestety nie żyje, jednak mam dorosłych wnuka i wnuczkę oraz pięcioletnią prawnuczkę. Z uwagi na chorobę żony to ja gotuję i sprzątam – ale lubię to. Murowane, że zrobię barszcz, żurek prawdopodobnie też. Do tego uszka i jajka. Następnie galareta, na pewno szynka. Kupię też babkę, wystarczy już że gotuję, piec nie muszę (śmiech). Sam będę sprzątał choć jest taka szansa że wnuki pomogą jakoś po pracy. Mycie okien oczywiście jest najważniejsze, ale kupiłem już sobie gumową wycieraczkę do szyn i trenuję. Do święcenia chodzę co roku do kościoła na osiedlu Szklane Domy, choć w ciągu roku na osiedle Sportowe, ale jakoś tak się przyzwyczaiłem.

W święta dzień jak co dzień, tylko mniej ciekawy, bo wszystko zamknięte. Normalnie siedzę w domu, wyjdę z psem. Wszystkie święta i niedziele są nieciekawe, nie lubię świąt szczerze powiedziawszy. Z rodziną będę jak zawsze, tylko że trochę więcej zamieszania od rana. Krzysiek///osiedle Teatralne Święta oczywiście spędzę w domu z rodziną. Jest nas trochę: mam czwórkę rodzeństwa i rodziców, jeszcze siostrzenica i bratanica. Pewnie siostra z bratem ze swoimi rodzinami osobno, a reszta tutaj. Mama pewnie będzie przygotowywać wszystko, ja coś tam pomagam. Święcić pójdę, ostatnio rzadziej chodzę od kościoła, ale wiadomo – w święta trzeba. Pewnie pojadę zrobić zakupy, w tym roku do Carrefoura na Czyżynach.

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

za oblewanie wodą zapłacisz nawet 500 złotych!

Oblewając wodą osoby nie zainteresowane zabawą popełniamy wykroczenie podpadające pod artykuł 51 kodeksu wykroczeń – przypomina Piotr Malinowski, p.o Kierownika Referatu Rejonowego Straży Miejskiej w Nowej Hucie. W ubiegłym roku nowohucka straż miejska dostała pięć tego rodzaju zgłoszeń. Jak wygląda interwencja? – Oddział przyjmuje zgłoszenie i  wysyła patrol interwencyjny. Strażnicy reagują w  zależności od  tego jak wygląda sytuacja na  miejscu: czy widzi zdarzenie naocznie, czy obecny jest świa-

dek wykroczenia , czy są  osoby poszkodowane. Oceniając sytuację patrol może podjąć decyzję o  ewentualnym karaniu sprawcy wykroczenia. W  przypadku naruszenie norm ładu publicznego mandat karny może wynosić nawet do 500 zł. Wszystko zależy od tego, jak wygląda dana sytuacja: jaki był cel sprawcy, czy wykroczenie miało charakter chuligański, czy było popełnione pod wpływem alkoholu. W Lany Poniedziałek do incydentów dochodzi najczęściej w  okolicach kościoła. To  główne skupisko ludzi tego dnia, dlatego Straż Miejska nasila ilość patroli w  tych rejonach. Dowcipnisiom radzimy uważać - w  skrajnych przypadkach strażnicy miejscy mogą skierować sprawę do  sądu, niemniej grzywna lub pouczenie też mogą skutecznie popsuć świąteczny nastrój.

wielkanoc

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


16///

bezpłatny dwutygodnik nowej huty///lodołamacz

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

13 kwietnia// /piątek

Ogłaszamy nabór na warsztaty teatralne przygotowujące do udziału w produkcji trzech spektakli teatru Łaźnia Nowa.

////////////////////////////////////////////////////////// Jeśli kiedykolwiek marzyłeś o scenie, a nie miałeś odwagi się z tym ujawnić, masz szansę na pracę z wybitnymi i doświadczonymi twórcami! ////////////////////////////////////////// Szukamy osób powyżej 18 roku życia - bez górnej granicy wiekowej. Seniorzy bardzo mile widziani.

/////////////////////////////////// ////////////////////////////// przyjmowane są  ZGŁOSZENIA zawierające: pod adresem e-mailowym: - imię i nazwisko, biuro@laznianowa.pl, - numer telefonu, najpóźniej do 10 kwietnia. - wiek - zdjęcia mile widziane

////////////////////////////// Casting odbędzie się 13 kwietnia (piątek), w siedzibie teatru Łaźnia Nowa, na os. Szkolnym 25.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

TO MOŻE BYĆ PRZYGODA, ALE I SPOSÓB NA ŻYCIE /////////////////////Od kilku lat w teatrze Łaźnia Nowa wielką popularnością cieszą się spektakle, gdzie obok zawodowych i znanych aktorów grają tzw. amatorzy, zwykle mieszkańcy Nowej Huty. Ten fenomen znalazł już wielu naśladowców w całej Polsce. /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Włodzimierz Bareła: Czuję się jakoś dowartościowany. Teraz mam duże ambicje i nawet na aktora chcę zdawać egzamin.

Zdjęcia: Grzegorz Ziemiański, Teatr Łaźnia Nowa

Agata Marzec: Teatr pozwolił mi na wielowymiarowe spojrzenie na codzienność, poza oczywiście spotkaniem z super ludźmi.

Barbara Dziedzic: To nowy rozdział życia, odkąd skończyliśmy próby, ciągle myślę kiedy zaczniemy nowe.

Można się zastanowić po  co  ludzie tam idą, po  co  spotykają się, uczą tekstów i  grają na  scenie. Czy nie lepiej, jak zwykle, spędzać czas przed telewizorem, albo pod blokiem na ławeczce? Czy nie lepiej, dla świętego spokoju, zamknąć się w  czterech ścianach swojego M3? Przychodzą i  młodzi i  starzy, scena nie uznaje różnic wieku. Każdy ma swoją ciekawą historię, a każda historia może być opowiedziana jak najlepsze filmy akcji. Teatr to podróż w świat wyobraźni, śmiech, zabawa, wspólne bycie razem, dzielenie się, słuchanie. Trudno uwierzyć, ale w  jakimś stopniu teatralna przygoda odmieniła życie tym, którzy zaryzykowali. Początek to nieśmiałe rozmowy, przyglądanie się sobie nawzajem. Casting, czekanie na wyniki, pierwsze spotkanie. Z  każdą kolejną próbą zapał rośnie. Rodzą się przyjaźnie, po  miesiącu trudno sobie wyobrazić życie bez sceny i  wspólnych warsztatów. Najbardziej zaskakuje spotkanie z publicznością, reakcje, oklaski, częste rozmowy. Premiera to  zwykle wstęp do  grania repertuarowego. Jeśli wszystko idzie dobrze, spektakl grywa się kilkadziesiąt razy, czekają występy festiwalowe. Tak było z  legendarnym już spektaklem „Fakir. czyli optymizm“ w reżyserii dyrektora Łaźni, Bartosza Szydłowskiego. Nowohucianie zagrali ten spektakl ponad 30 razy, pokazali się w Warszawie, Wrocławiu, Bydgoszczy, a  nawet w  Berlinie i Madrycie. Niezapomniana przygoda i parę groszy wzmacniających domowy budżet.

TEART ŁAŹNIA NOWA

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /


Lodołamacz nr 1 / 2012