Page 1

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

sportowe przebudzenie

morderczy rzeźnik /// strona 7

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

z wizytą u szamana /// strona 8

///////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

szkolne eXpo

/// stronY 14-16

uwaga – tu Nowa Huta !!! / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Zdjęcie: Joanna Urbaniec

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


2///

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

/////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Rusieckim przekonałem się, że nigdy nie ma bezpiecznego lodu, nawet jak jest 15 stopni mrozu i półmetrowa warstwa pokrywy. Przygodę mieliśmy z kolegami w  drugi dzień Bożego Narodzenia w  1995 roku. Był nieprawdopodobny mróz. Pojechaliśmy łowić ryby pod lodem do Czorsztyna. Nic nam nie brało, co chwilę zmienialiśmy miejsca. Jeden z  kolegów zauważył wędkarza siedzącego w  jednym miejscu, po  drugiej stronie jeziora. Stwierdził: „skoro nie szuka nowych miejsc to  znaczy, że  mu biorą. Chodźmy do  niego”. Gdy byliśmy kilkaset metrów od niego, stwierdziliśmy, że  się podejrzanie nie rusza. Siedzi gość w  kapocie, przysypany śniegiem. Zamarznięty? Biegniemy bliżej: to był wbity w wodę pień drzewa, idealnie imitujący postać wędkarza.

Zdjęcie: Archiwum Jarosława Kurka

/ / / / / / / / / //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

///3

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

wędkarstwo, czyli suma doświadczeń

//// /// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// ///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Trudno zliczyć, ile w sumie złowił ryb. Ma na koncie kilka wąsatych olbrzymów z Zalewu Nowohuckiego. O walorach dzielnicowego łowiska i „atawizmie rybołówstwa” opowiada Jarosław Kurek – najwszechstronniejszy wędkarz Koła Nowa Huta. / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Jest pan rekordzistą w połowie sumów w Zalewie Nowohuckim. Największy pana okaz, złapany dwa lata temu, miał 197 centymetrów długości. Ile trwało złowienie prawie dwumetrowego olbrzyma? Na  tak postawione pytanie odpowiadam zawsze: trzydzieści lat. Gdyby nie moje doświadczenie, nie dałbym sobie rady. Musiałem nabyć najpierw ogromną wiedzę: o  rybach, wędkowaniu, łowisku. Woda wielokrotnie uczyła pokory, wiele ryb się straciło. Samo wyciągnięcie wielkiego suma to  jest wisienka na  torcie. Hol tego największego okazu trwał 28 minut. Bardzo krótko. Przekroczyłem złotą, angielską zasadę, mówiącą o  tym, że minuta holu przypada na każdy kilogram ryby. W  sukcesie wędkarskim siedemdziesiąt pięć procent to  znajomość łowiska, dwadzieścia to  sprzęt, a tylko pięć – szczęście.

Od kiedy pan zgłębia wędkarskie tajniki? Rybami się zajmuję od zawsze. Kartę Wędkarską mam od  1980 roku. Pierwsza ryba, jaką pamiętam, to  był szesnastocentymetrowy okoń z  tutejszego zalewu. Teraz mieszkam w Libertowie, ale moje serce zostało tutaj. Poza tym Koło PZW Nowa Huta jest najlepszym kołem w Krakowie.

Dlaczego pan tak uważa?

ludzie

Powodów jest bardzo wiele. Przede wszystkim mamy wielu członków, około 1100. Dzięki temu dysponujemy dużymi finansami. Mamy własne łowisko, które możemy zarybiać. Oprócz tego korzystamy z karpiowego łowiska na  Przylasku Rusieckim. Prężnie rozwija się działalność sportowa – organizujemy chyba najwięcej zawodów ze wszystkich kół.

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Trzeba wstawać rano lub nie spać całą noc. Można zmarznąć, spocić się, ubrudzić, zmoknąć. Często po wielu godzinach nad wodą wraca się z niczym. A jednak wiele osób wędkuje. Co w tym fascynującego?

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Wędkarstwo sportowe a rekreacyjne – to duża różnica? To  tak, jakby porównać wycieczkę za miasto do  wyścigów Formuły 1. Na zawodach nastawia się na rybę małą i średnią, więc używa się innego sprzętu. W łowieniu rekreacyjnym poluje się na konkretny gatunek ryby. Jest mniejsza presja. Na turnieju liczy się ilość. W zeszłym roku na zawodach złowiłem 565 uklejek w cztery godziny.

Na wyobraźnię działają te największe ryby. W Zalewie Nowohuckim są jeszcze jakieś olbrzymy? Koledzy, którzy remontowali dach Domu Wędkarza widzieli trzy wygrzewające się, bardzo duże sztuki. Później ja złowiłem jednego, więc zostały co najmniej dwa. Jeden z  nich to  prawdopodobnie ten, którego złowiłem w  2005 roku. Miał wtedy 174 centymetry i około 35 kilogramów wagi. Musiałem go wypuścić z uwagi na okres ochronny. Te największe sumy zjadają tu co roku kilka kaczek na ludzkich oczach.

Zalew Nowohucki jest osadzony niemal w centrum miasta, w sąsiedztwie ogromnego zakładu przemysłowego. Na dodatek jest bardzo popularnym miejscem sportu i rekreacji okolicznych mieszkańców. Jak to się ma do atrakcyjności dla wędkarzy? Dla takich ryb, jakie tu  są, mogę znieść nawet hałaśliwą zabawę młotem pneumatycznym. Z  jednej strony hałas i tłok przeszkadzają. Bardzo lubię kontakt z rybą jeden na jeden. Rzadko jeżdżę nad wodę z kolegami. Lubię łowić tam, gdzie wędkarza dawno nie było, na  odludziach. Tu  co  chwilę ktoś drepce, jeździ na rowerze. Ale rozumiem, że zalew jest dla ludzi, a nie tylko dla mnie. Z drugiej strony sądzę, że tutejsze ryby są do tego przyzwyczajone. W pewnym sezonie łowiłem karpie niemal przy samym, działającym wówczas kąpielisku. Innym razem znalazłem zatopioną ławkę – dosłownie pięć metrów od brzegu. Brały tam miarowe szczupaki. I ten zalew nie jest, wbrew pozorom, aż  tak zanieczyszczony. To znaczy – w mule pewnie jest cała Tablica Mendelejewa. Ale według przeprowadzonych badań woda jest całkiem czysta. Ryba tutaj ma doskonałą jakość i nadaje się do jedzenia. Zalew to bardzo chimeryczne łowisko. Ewoluuje. Kiedyś było dużo szczupaków, teraz jest mniej. Są  za to  duże sumy

i sandacze. Na  niektórych zawodach najlepsi wędkarze wyciągają kilkanaście kilogramów ryb, na innych – kilka małych sztuk.

Tylko sumami się pan interesuje? Nie. W latach 1989-2004 większość moich wysiłków wędkarskich szło na  łowienie boleni w  Jeziorze Rożnowskim. Boleń to  ciekawa ryba – odporna na  wędkarzy, a  w  wodzie stojącej bardzo trudno ją złowić. Zawziąłem się na  te  ryby, potrafiłem spędzić sześćdziesiąt dni w  roku na  łódce. Niestety, po  powodzi wiele boleni spłynęło do Wisły. Wędkarstwo jest bardzo rozgałęzione. Jest mnóstwo rodzajów ryb, metod połowów, w  każdej można by się specjalizować. Ja jestem wszechstronny, zajmuję głównie spinningiem, ale łowię też metodą gruntową i spławikową. Lubię łowić pod lodem, lubiłem w morzu, ale choroba morska mnie przegoniła z  kutra. Nie przepadam za tutejszą Wisłą, ale uwielbiam łowić w  Parsęcie, w  wojewódzkie Zachodniopomorskiem. Poznałem ją dzięki pracy w  Wędkarzu Polskim. Jako dziennikarz pojechałem tam na  zawody. Fantastyczni wędkarze przez cztery dni dosłownie podawali sobie mnie z ręki do ręki, pokazując najciekawsze odcinki rzeki.

Połączenie pasji i pracy to było idealne rozwiązanie? Wszystko ma swoje plusy i minusy. Jako dziennikarz nie mogłem startować w  zawodach powyżej rangi Koła. Taką miałem umowę z szefem. Poza tym każdemu mogłaby się podwinąć noga. Wtedy ktoś by podszedł i powiedział: „co mistrzuniu, ryby nie potrafisz złowić, a  w  gazecie chcesz innym radzić?”. W  Wędkarzu Polskim pracowałem od  1997 do  2009 roku. Czasami nie byłem w stanie rozróżnić, czy jestem prywatnie na rybach, czy służbowo. Jechałem prywatnie, a  znajdowałem ciekawy temat do  gazety. Z  drugiej strony jeżdżąc na  delegacje na  drugi koniec Polski przestawałem brać wędkę – nie było czasu na łowienie. Ale poznałem mnóstwo ciekawych wędkarzy, specjalistów w różnych dziedzinach. Dużo się od nich nauczyłem. Ogólnie wędkarstwo stwarza okazję do poznania wielu osób i miejsc. Licznych wydarzeń, wesołych i…

Strasznych? Też. Tak, jak wspomniałem – woda to żywioł. Na Rożnowie znalazłem się pod łódką, straciłem aparat fotograficzny i  trochę sprzętu. Kiedyś na  Przylasku

Mam swoją prywatną teorię. Uważam, że wędkarstwo, podobnie jak myślistwo, to atawizm. Coś, co nam zostało z  prehistorycznych czasów. I  jest to  zajęcie typowo męskie. Kobiety tego nie rozumieją, zwłaszcza sportowej części. Aczkolwiek, jak mawiał świętej pamięci prezes Okręgu Kraków, pan Zbigniew Dziedzic: w skład podstawowego wyposażenia wędkarza wchodzi samochód i  tolerancyjna żona. Zwłaszcza, że  zaczynam sezon 1 stycznia rano, a  kończę 31 grudnia po południu. Tekst: Tomasz Piwowarczyk Zdjęcia: Marcin Kądziołka //////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Idziemy na ryby? W

ędkarstwo to sport dla wszystkich i  rozpocząć przygodę z  wędką można w  każdym wieku. Aby swobodnie łowić w wodach Polskiego Związku Wędkarskiego trzeba przede wszystkim zdać egzamin państwowy na Kartę Wędkarską. Następnie należy zostać członkiem PZW i opłacić składkę. Potem musimy uiścić opłatę za poszczególne łowisko. Nie warto omijać procedur. Prawo chroniące łowiska przed kłusownikami jest coraz surowsze. Co  się dzieje ze  złapanym delikwentem? Sprawa trafia przed Sąd Grodzki, który nakłada karę. Może wprowadzić dożywotni zakaz wędkowania. Na koszt obwinionego wyrok jest publikowany w prasie. Jeśli ma przy sobie złowione ryby sąd może wydać nakaz opłaty ich dwudziestokrotnej wartości. Nowohucki oddział prowadzi szkółkę wędkarską dla dzieci. Zajęcia odbywają się w Domu Wędkarza przy ulicy Bulwarowej. Tradycyjnie na przełomie maja i  czerwca młodzi wędkarze zmierzą się w  zawodach z  okazji Dnia Dziecka. Więcej informacji na  temat Koła Nowa Huta znajduje się na  stronie www.pzw.org.pl/kolonowahuta.

pasje

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


4///

///5

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

W trzy dni TEATR BEZ PUDŁA KULTURA dookoła świata NA WIOSNĘ

Casting Grać na całego w Łaźni Nowej! Ogłaszamy nabór do nowego projektu teatralnego! Do projektu którego premiera odbędzie się w czerwcu 2013 Active Newton dla kobiet poszukujemy dzieci w wieku od 7 do 10 roku życia oraz osób po 60 roku życia. Umiejętności wokalne mile widziane. Casting odbędzie się 8 i 9 kwietnia 2013.

Światowy Dzień Teatru już 27 marca. Zapraszamy do Łaźni Nowej, start – godzina 19!

Małopolsko-Świętokrzyskiej w plebiscycie Gazety Krakowskiej, Małopolskiego Związku Piłki Nożnej, Urzędu Miasta Krakowa i  Radia Kraków. W tym samym konkursie na czwartym miejscu, wśród trenerów Małopolski, znalazł się Andrzej Paszkiewicz. Za jego podopiecznymi trudny okres przygotowawczy. Hutnicy zmagali się w  sparingach z  mocnymi drużynami (m.in. z pierwszej i drugiej ligi). Mimo kłopotów z  obiektami (Hutnik dysponuje tylko jednym boiskiem na Suchych Stawach. Pozostałe musi albo odpłatnie wynajmować, albo grać gościnnie w  Skotnikach) udało się zrealizować trenerskie założenia. Teraz pozostało już tylko czekać na pierwszy, wiosenny gwizdek sędziego. Inauguracyjny mecz na Suchych Stawach Hutnicy rozegrają 23 marca (sobota) o godzinie 18. (TP)

/// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Jajowata piłka na Kolorowym

Trener reprezentacji Polski w rugby 7 Krzysztof Folc poprowadził trening pokazowy w Nowej Hucie. Udział wzięły w  nim drużyny młodzieżowe i  dziecięce Nowa Huta Rugby Klub. Trening odbył się 6 marca na  boisku na osiedlu Kolorowym. - Świetny pomysł. Miło się patrzy na  entuzjazm, z  jakim dzieci grają w  rugby – cieszył się selekcjoner. Radość sprawili mu niedawno też jego starsi podopieczni. Reprezentacja Polski awansowała na  lipcową Uniwersjadę. Zaznaczył, że  wyjazd do  Rosji będzie wielkim wydarzeniem dla jego podopiecznych. Wizyta w Nowej Hucie była z  kolei przygodą dla miejscowych adeptów rugby.

///////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zdjęcia: Joanna Urbaniec

Niedawno pisaliśmy o Lejdis – kobiecej siłowni w NH. Tym razem polecamy kolejne miejsce dla pań – Active Newton z  osiedla Spółdzielczego. Rekomenduje go jedna z  Czytelniczek: „siłownia naprawdę jest godna polecenia. Niewielka, ale za to  z  klimatem i  rodzinną wręcz atmosferą. Dziewczyny przychodzą nie tylko poćwiczyć, ale i  na  ploty, spotykają się też często na piwko i chodzą do kina”. Active Newton to młodsza siostra jednej z  najstarszych siłowni nowohuckich, Ors Niuton. W  kobiecej filii można poznać tajniki zumby, tańca brzucha, skorzystać z masażu i siłowni. Zróbmy sobie dobrze na wiosnę!

przyjmowane są pod adresem mailowym:

PROMOCJA@LAZNIANOWA.PL do 5 kwietnia 2013

Premiera spektaklu przewidziana jest na czerwiec 2013 roku. Reżyser - Maria Spiss i Oskar Hamerski O zaproszeniu na casting, który odbędzie się w Teatrze Łaźnia Nowa, poinformujemy drogą telefoniczną.

aktualności

Teatr? Każdy z nas wyobraża sobie to  miejsce inaczej. Oglądając spektakl nie dostrzegamy ukrytej przed oczami widzów mechaniki. Tymczasem specjaliści animujący światła, dźwięk, sceno-

grafię to ktoś znacznie więcej, niż tylko pracownicy techniczni. Kim są, w czym tkwi ich siła, co ich napędza, motywuje, co  zmienia w  ich życiu praca w  Łaźni Nowej? Instalacja wideo w reżyserii Małgorzaty Szydłowskiej to  trzy równoległe strumienie filmowe – każdy z  nich to  utrzymany w  innej strukturze czasu zapis dokumentalny życia w teatrze, upływającego w  specyficznym tempie, towarzystwie i  atmosferze. W  przestrzeni instalacji oglądamy elementy scenografii z “Wejście Smoka”: podłoga, ruchome ściany, meble, rekwizyty, kostiumy - widz swobodnie porusza się między nimi, ogląda, dotyka, słucha. 35-minutową projekcję kończy wykład performatywny reżysera i dyrektora teatru, Bartosza Szydłowskiego o  momencie przełomowym, jakim dla Łaźni Nowej była premiera “Wejścia Smoka. Trailer”. Sesja fotograficzna z  kluczowaniem na  żywo w blueboxie ze spektaklu to prezent Łaźni dla wszystkich odwiedzających nas w teatralny wieczór gości.

Bezpłatne wejściówki na wydarzenie „Teatr bez pudła” do odebrania w teatrze po uprzedniej rezerwacji telefonicznej: 12/680 23 41 „Teatr bez pudła”, Teatr Łaźnia Nowa, 27 marca, godz. 19.

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / Zdjęcia: Anna Szałaj

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Zgłoszenia zawierające: - imię i nazwisko - numer telefonu - wiek - zdjęcia (mile widziane)

Łaźnia Nowa mnie wybrała, omotała, opętała, zainteresowała, wciągnęła i tak zostałam. (Aneta) Przez przypadek trafiłem na  casting, znalazłem się w projekcie, który był realizowany przez teatr, grałem, a po zakończeniu projektu ot tak rzuciłem luźną ofertę, mogę przyjść do pracy no i: przyszedłem na chwilę i zostałem już 7 lat. (Kazimierz) Szybka, kreatywna praca przy „Wejściu Smoka”, kiedy efekt finalny pojawił się na  scenie, kiedy zobaczyliśmy w  końcu jak aktorzy zachowują się w  tej przestrzeni, wykorzystują to, co  zbudowaliśmy od  zera – to  bardzo duża satysfakcja, duża radość, wielka przyjemność z oglądania spektaklu jak i budowania dekoracji. (Wojtek) Praca w  teatrze rozwija mnie od  strony czysto intelektualnej, duchowej. Po  latach studiów kierunków inżynieryjnych technicznych, inaczej postrzegam świat. (Sławek)

Zdjęcie: Archiwum Shoomu

Piłkarska Reprezentacja Nowej Huty zakończyła zimowe przygotowania i rozpoczyna wiosenną batalię. O  ligowe punkty i  o  publikę. W  Hutniku liczą, że  blask jupiterów ściągnie licznych kibiców na Suche Stawy. - Prawie wszystkie mecze u  siebie rozegramy przy sztucznym oświetleniu – informuje wiceprezes Adam Gliksman. – Poszliśmy na  całość. Ceny wynajmu stadionu z  odpalonymi jupiterami rosną. Ale wierzymy, że kibice to docenią – dodaje Gliksman. Poza atrakcyjną otoczką, magnesem przyciągającym widzów na  obiekt przy Ptaszyckiego 4 ma być ofensywnie i widowiskowo grająca drużyna. Zwłaszcza, że w przerwie zimowej zespół nie został osłabiony. - Będziemy walczyć w  każdym meczu o  zwycięstwo – zapewnia Krzysztof Świątek, filar drużyny z  Nowej Huty. Pomocnik Hutnika został uhonorowany tytułem najlepszego piłkarza III Ligi

- Ten trening to duże wyróżnienie dla naszych dzieciaków – przyznał Jacek Sendra, trener Nowa Huta Rugby Klub i nauczyciel w Gimnazjum nr 48. Szkoła na  osiedlu Kolorowym jest jednocześnie bazą szkoleniową grup młodzieżowych klubu. NHRK nie posiada aktualnie sekcji seniorskiej, ale starania ku utworzeniu dorosłej drużyny czyni trener Janusz Wilk. Póki co  priorytetem klubu jest młodzież. Trenerom zależy aby prowadzić zajęcia ciekawie i organizować częste wyjazdy np. na turnieje zagraniczne. I propagować rugby w okolicy. - Chciałbym kiedyś zobaczyć dzieci, które z  własnej inicjatywy przyjdą z  piłką do  rugby na  boisko – mówił o swoich marzeniach trener Sendra. (TP)

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Shoomowiny – Wszystko gra Stali czytelnicy „Lodołamacza” zespół Shoom znają co najmniej od października ubiegłego roku. Dla przypomnienia: jest to muzyczny tercet z Krakowa. Tworzą go Ind, Żoołv i  reprezentant Nowej Huty – Grem. Trudno jest sprecyzować gatunek ich brzmienia, bo  jak sami mówią, ich muzyka to wypadkowa różnych styli i inspiracji. Efekt ich współpracy już wkrótce trafi na półki sklepowe. – Płyta nosi nazwę „Wszystko gra” i będzie to legal. W  tym momencie rozmawiamy z paroma wydawcami – mówi Grem. Nagrania realizowane są  w  Studio

Zion, a za oprawę muzyczną odpowiada Webster. Na krążku będzie można usłyszeć rap, reggae, raggę i dancehall, okraszone elektronicznymi smaczkami. Na tę chwilę materiał promują dwa teledyski: „Był” i „Ona mnie nie chce”. Grem zdradził także: - Oprócz tych klipów szykujemy na  pewno jeszcze dwa – jeden koncertowy, a  drugi „fabularny”. Dotychczasową twórczość Shoomu można sprawdzić na  ich kanale youtube o nazwie „Shoomowiny”, a działania śledzić pod adresem: www. facebook.com/shoomowiny. Tekst: Marek Wierzchowski

Pogoda w marcu zmienia się w błyskawicznym tempie. Nie wiadomo czego się spodziewać. Nowa Huta ma już plan działania wobec zaskakującej nas codziennie aury i chętnie podzieli się nim z nami. Jerzy Galos to  niepełnosprawny artysta malujący ustami. W jego twórczości dominują pejzaże, kwiaty, martwa natura i zwierzęta. 22 marca o godzinie 15 w Galerii Ośrodka Kultury im. Norwida odbędzie się otwarcie wystawy jego prac. Ekspozycja będzie czynna do 15 kwietnia. Wcześniej (19 i 21 marca, początek o godz. 8.30 i 10.30) w Sali Tańca ArtZona odbędą się „Obrzędy Wielkiej Nocy”. Na osiedlu Górali 4 zostanie zaprezentowana kolekcja pisanek, wykonywane będą także palmy na  Niedzielę Palmową. Dyskusyjny Klub Książki zaprasza na  spotkanie „Marek” 21 marca na godzinę 17. Podczas wieczoru usłyszymy wywiad z  Danutą Grechutą, która wspominać będzie męża - Marka Grechutę. W Teatrze Ludowym 22 i 23 marca na Dużej Scenie o godzinie 19 wystawiony będzie spektakl „Pół żartem, pół sercem”. Komedia, jak sam tytuł wskazuje, inspirowana jest filmem „Pół żartem, pół serio” z  Marlin Monroe. Gościnnie w  Teatrze Ludowym, na  Dużej Scenie zobaczymy także „Legendę o  Królowej Jadwidze” w wykonaniu Baletu Dworskiego „Cracovia Danza”. Jest to cykl spektakli tanecznych, dotyczący różnych epok. W marcu poświęcone one będą kobietom, które zapisały się na  kartach historii Krakowa i Polski – królowym. Teatr czeka na zainteresowanych 24 marca o godzinie 17. Dla wielbicieli filmów akcji i rockowej muzyki idealnym wyborem okaże się „Błysk rekina”, który będzie grany 26 marca, na Dużej Scenie o  godz. 11. Więcej informacji na stronie www.ludowy.pl. J.Sz.

Weekend od 22 do 24 marca w Nowohuckim Centrum Kultury zdominowany będzie przez obieżyświatów. W tych dniach odbędzie się Navigator Festival. Będzie to trzydniowa podróż: od afrykańskich upałów po arktyczne mrozy. Pierwszego dnia gospodarzem będzie Maciej Sokołowski, satyryk i miłośnik gór. W przestrzeni NCK zostanie zaprezentowanych pięć różnych wystaw fotograficznych. Będzie można także odwiedzić festiwalowe kino. W sobotę Jan Mela (najmłodszy w historii zdobywca obu biegunów w  jednym roku) zaprosi na warsztaty i konkurs najlepszych prezentacji z podróży. Ostatni dzień festiwalu poprowadzą Elżbieta i  Andrzej Lisowscy, autorzy licznych reportaży podróżniczych w radiu i telewizji. W tym dniu, poza tradycyjnymi pokazami i warsztatami, rozstrzygnięty zostanie główny konkurs festiwalu. Navigator to doskonała okazja poznania zarówno niezwykłych podróżników, jak i uzyskania informacji – jak zorganizować własną wyprawę na koniec świata? O  festiwalu w  tym numerze Lodołamacza opowiada również Marek Styczyński – wywiad z nim publikujemy na stronie 11. Więcej o wydarzeniu na stronie www.navigatorfestival.pl. (TP) //////////////////////////////////////////////////////////////

FunEnglish w bibliotece Przypominamy o  trwającej do  września, bezpłatnej możliwości nauki języka angielskiego dla dzieci. Nowohucka Biblioteka Publiczna zaprasza kandydatów na  młodych poliglotów do  udziału w  komputerowym kursie FunEnglish. Zajęcia odbywają się w pięciu oddziałach NBP. Kurs składa się z gier edukacyjnych, filmów, piosenek i  ćwiczeń opracowanych przez ekspertów. Łączy tradycyjne metody z  nowoczesnymi rozwiązaniami edukacyjnymi. W  zajęciach brać udział mogą dzieci w wieku od 6 do 12 lat. Po zakończeniu szkolenia uczestnicy otrzymają specjalne certyfikaty. W programie biorą udział placówki z  osiedli: Teatralnego, Zgody, Kalinowego, Bohaterów Września i Tysiąclecia. Tam też można uzyskać wszelkie informacje na  temat kursu. Natomiast o  programie poczytać można na  stronie funenglish.pl. (TP)

aktualności

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


6///

///7

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Ślimak, Miśki i Rodzinka owyższy tytuł brzmi nieomal jak początek opowieści dla przedszkolaków lub uczniów młodszych klas. Jednak nie będzie to  rzecz o  rodzinnej wyprawie na  łono natury, lecz historia o elementach architektury ogrodowej. Pomiędzy osiedlem Kolorowym i Spółdzielczym rozciąga się niewielki park. Są  tu  ławki, mała ręczna karuzela, kilka huśtawek, piaskownica, wyty­­czone alejki. Krótko mówiąc - ogródek jordanowski wraz z terenem zielonym. Na terenie starej Nowej Huty jest ich kilka. Ten jednak różnił się od  jemu podobnych. Posiadał coś, co  nazwać można terminem „małej architektury”. Tak określa się w  historii sztuki między innymi rzeźby ogrodowe. W parku było ich trzy. Pierwsza to opisywana już na łamach „Lodołamacza” Syrenka. W  jej sąsiedztwie, kilkaset metrów dalej, stał inny pomnik. Była to  grupa składająca się z  kobiety i  dwojga dzieci, trzymających się za ręce i  tworzących taneczny krąg. Być może rzeźba była dziełem autorki Syrenki?

Obie łączyło duże podobieństwo formy i stylu. Rodzinka, czyli trójka tańczących, zniknęła w  połowie lat  90. Powód jest mi nieznany. Być może zniszczył ją upływ czasu lub wandale, a na odtworzenie brakło środków lub chęci? Nieopodal granicy parku do  dziś zachowała się natomiast konstrukcja, nazywana Ślimakiem. To  wykonany z  betonu, wyłożony kolorowymi płytkami obiekt. W  swej formie przypomina nieco przekrój muszli ślimaka, i pewnie dlatego tak owe „coś” nazwano. Nie wiem jakie było przeznaczenie tej konstrukcji: praktyczne czy ozdobne. Od biedy można by to uznać za prototyp dziecięcej ścianki wspinaczkowej, gdyż wdrapywanie się na  wyższe poziomy było powszechnym działaniem okolicznej dzieciarni. Niestety, nie udało mi się poznać nazwiska autora Ślimaka. Starsze osiedla posiadały od początku sportową infrastrukturę. Wprawdzie małą i  skromną, ale zawsze. Na osiedlu Spółdzielczym, tuż przy

parku, było niewielkie asfaltowe boisko. Można tam było rozgrywać mini me­ cze, grać w „pola” albo w „beki”. Ale też przy okazji zabawy dbano o  porządek. Na  granicach boiska stały nieduże betonowe Miśki, trzymające w łapach kosze na  śmieci. Nie przetrwały niestety do  chwili obecnej. Uszkodzone, bez głów, jeszcze przez pewien czas stały smętne i  kalekie. Zabrane już dawno temu, zastąpione zostały zwykłymi metalowymi koszami. Nie wiem, kto był projektantem tych zwierzaków, ani czemu nie chciano ich zreperować i zostawić na miejscu. Syrenka, Rodzinka, Ślimak, Miśki drobne lecz wdzięczne kawałki dawnej Nowej Huty. Rzeczy małe, niezbyt ważne, ale nadające miejscu swego pobytu charakterystyczny klimat. Warto je chronić, bo zbyt wiele z nich odeszło już bezpowrotnie. Tekst: Andrzej Nazar Zdjęcie: Joanna Urbaniec

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Trzeba iść do przodu O konsekwencji, uporze i echach afery dopingowej opowiada MARIUSZ WACH Widzieliśmy niedawno twoje zdjęcia z kąpieli w morzu. Nie było zimno? Nie, morsuję już trzeci rok. Kiedy jestem w Krakowie to codziennie, od poniedziałku do piątku, kąpię się na Zakrzówku. Całą zimę tam jeździliśmy. Dzięki temu w ogóle nie choruję.

Jak na twoje zdrowie wpłynęła afera po walce z Kliczką? Przybiło mnie to. Był okres, że byłem podłamany. Teraz przeszło, trzeba iść do przodu. Podobno jestem na rok zawieszony w Niemczech. Ile w tym prawdy – nie wiem. Osobiście nie dostałem żadnego pisma. Czekam

też na decyzje federacji ze Stanów Zjednoczonych. Ciągnie się to już cztery miesiące.

Nie dziwi cię to? Dziwi. Ostatnio złapali kogoś na dopingu, minęły cztery dni i już było wiadomo – jaka kara, jaka dyskwalifikacja. Teraz jeszcze doszła sprawa z moimi rękawicami, że coś z nimi było nie tak. Dziwne to wszystko. Póki co, spekulują tylko dziennikarze.

Co tak naprawdę wyszło w próbkach po pojedynku z Kliczką? Wykryto substancję niedozwoloną w Niemczech. Jedną, w minimalnym

ludzie

stopniu. Przedział był od 15 do 25, mi wyskoczyło 30. Te same odżywki stosowałem w Stanach Zjednoczonych. Przed każdą walką miałem kontrole i nigdy nie było żadnych zarzutów. W Niemczech te proporcje są zmniejszone.

Ludzie rozmawiają z tobą o tym, co się stało? Tak, rozmawiają, pytają się. Nie zdarzyło się, żeby ktoś krytycznie o tym mówił. Jeżdżę na różne seminaria, treningi do innych klubów. Nie unikam tego tematu.

Może warto walczyć, żeby tą sprawę wyjaśnić? To nic by nikomu nie dało. Stało się, konsekwencje trzeba wyciągnąć.

Szykujesz się do kolejnej walki? Czekam na decyzję promotorów. Mam dwóch, najpierw oni się muszą

ze sobą dogadać. Niewykluczone, że pod koniec kwietnia będę walczył w USA. Jeśli będzie pewna walka, to wyjadę, zawalczę i wrócę z powrotem do Polski. Tutaj prowadzę sekcję młodzieżową, gdzie przychodzi po trzydziestu chłopaków na salę. Wierzę, że jeszcze kiedyś stanę w ringu z najlepszymi zawodnikami. Wszystko w moich rękach. Muszę się solidnie przygotować i pokazać się już w pierwszych walkach.

Pojedynek Saleta-Gołota udowodnił, że można powrócić w dobrym stylu. Saleta bardzo dobrze się zaprezentował. Dobrze się przygotował i podszedł profesjonalnie. Każdy był sercem za Andrzejem. Ale widać po nim wieloletnie boksowanie z najlepszymi, liczne kontuzje. I długą rozłąkę z boksem. Ona nigdy nie służy. (MISI)

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

zdjęcie: Archiwum Mariusza Wacha

P

Bieganie ma się dobrze Wiosna to idealny moment aby zacząć aktywność fizyczną, lub przenieść ją z hali na świeże powietrze. Sportem najpopularniejszym i najłatwiejszym do rozpoczęcia jest bieganie. O jego zbawiennym wpływie na wszystkie sfery z życia rozmawiamy z Jakubem Bemem – nowohuckim maratończykiem, któremu nie straszne jest nawet 80 kilometrów biegANIA po górach. Jak znalazłeś się na biegowej trasie? Związane jest to z początkami C-2 Południe Cafe. Poznałem wówczas Pawła Derlatkę, który opowiadał mi o bieganiu i swoich startach w maratonach. Ważyłem 112 kilogramów. Postanowiłem nieco schudnąć. Na początku była to droga przez mękę. Dla grubszego gościa, takiego jak ja, ruch to była ciężka sprawa. Ale udało się.

ten bieg, ale udało się go ukończyć. To była dla mnie duża satysfakcja. Udowodniłem sobie, że jak się chce – to można. Gdy osiągnąłem swoją optymalną wagę, około 80 kilogramów, zacząłem trenować regularnie. W 2011 przebiegłem Maraton Krakowski. Natomiast rok temu udało mi się ukończyć legendarny Bieg Rzeźnika, czyli osiemdziesięciokilometrowy ultramaraton w Bieszczadach.

Ile zajęło ci zbijanie wagi?

Ten dystans to faktycznie „rzeź’?

Zejście ze 112 kilogramów do 83 trwało nieco ponad pół roku. Na początku byłem nieregularny, szybko się zniechęcałem. Ale od pierwszego, niemęczącego treningu mojemu bieganiu towarzyszy wielka radość. To napędza. Do tego doszła siłownia, wzmacniająca organizm. Zaczynałem od marszobiegów. Dwie minuty biegu i jedna marszu – na zmianę. Potem zacząłem biegać dwa kółka nad Zalewem Nowohuckim (jedno to dystans 1,25 km. - przyp. red.), potem pięć. Przygotowując się do półmaratonu, pokonywałem już po 10 kilometrów dziennie. Teraz moja waga unormowała się na poziomie 76 kilogramów.

Jest to jeden z najtrudniejszych biegów górskich w Polsce. Trasa prowadzi szlakiem z Komańczy do Ustrzyk Górnych. Jest bardzo wymagająca: ma mnóstwo podbiegów i zbiegów. Ukończenie „Rzeźnika” zajmuje dobre kilkanaście godzin. Ale zawody mają niezwykłą atmosferę i otoczkę. Biegnąc obserwuje się niezapomniane, zapadające na długo w pamięci widoki. Z roku na rok popularność biegu rośnie. W dniu otwarcia zapisów trzeba wykazać się nie lada refleksem, by znaleźć się na liście uczestników. W tym roku odbędzie się jubileuszowy, dziesiąty bieg.

Sukces zdrowotny nie wystarczył. Postanowiłeś spróbować sił w rywalizacji z innymi biegaczami. W 2010 roku, po namowach Pawła, przebiegłem w Katowicach swój pierwszy półmaraton. Część dystansu to był wręcz spacer. Wymęczyłem

w okresie przygotowań trenujemy 8-10 razy w tygodniu. Oczywiście musi być dobrana odpowiednia dieta. Trzeba jeść regularnie. Przy naszych dystansach spalamy ogromne ilości kalorii, więc jemy sporo. Ja uwielbiam jeść i jem nawet tyle, co przed zrzuceniem kilogramów. Oczywiście zdrowiej – dużo owoców i warzyw. Mięso też. Przede wszystkim drób - łatwo go przyrządzić.

Przytrafiały ci się kontuzje? Na Biegu Rzeźnika nie uważałem zbytnio na podbiegach i nadwyrężyłem kolana. Po zawodach miałem rehabilitację i miesiąc przerwy. Ale już wróciłem do pełnej sprawności, mogę spokojnie przygotowywać się razem z kolegami z zespołu do kwietniowego Maratonu Krakowskiego. W każdych zawodach startujemy jako Nowa Huta Team. Biegliśmy np. w maratonie w Rudawie i w Rozbieganym Zajrzyj do Huty. Oprócz mnie i Pawła w zespole jest jeszcze Kazimierz Chłopek i Magda Chrzan. Ale jesteśmy otwarci na nowych członków zespołu. Chcemy przede wszystkim propagować bieganie.

nie przekraczającą 100 zł. Koszulka i spodenki zawsze się jakieś znajdą. Nie trzeba od razu przebiec maratonu. Warto zacząć od marszobiegów lub truchtu. Z czasem można samemu układać treningi, wyszukiwać ciekawostki w sieci. Poza tym bieganie w Nowej Hucie ma się dobrze. Sporo mamy ciekawych miejsc do biegania: Łąki Nowohuckie, Zalew Nowohucki czy park AWF. Jest kilka wytyczonych tras gdzie odbywają się cotygodniowe, otwarte spotkania biegowe z profesjonalnym trenerem. Dla mnie to wielka pasja i przygoda. Poza tym można się w czasie biegu wyłączyć od całego świata. Polecam poranne bieganie. Mimo że jest to wysiłek, ma się po nim dużo pozytywnej energii i nastawienia na cały dzień.

Tekst: Tomasz Piwowarczyk Zdjęcia: Marcin Kądziołka

W czym tkwi fenomen tego sportu? Bieganie jest powszechne i dostępne dla każdego. Nie trzeba w nie wkładać dużych pieniędzy. Najważniejsze są buty, ale na początku nie są konieczne drogie. Wystarczy obuwie z większego sklepu sportowego za cenę

Jak wyglądają przygotowania do biegów długodystansowych? Poza typowymi treningami biegowymi dużo ćwiczymy na siłowni. Wbrew pozorom, bieganie to nie tylko nogi. Ważne są także ręce i mięśnie brzucha. Przed i po każdym treningu należy się dobrze porozciągać. W sumie

ludzie

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


8///

///9

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Węże, wieloryby, pantery i dziki Wielka sala w Łaźni Nowej. Materace. Czarny parkiet. Przypomina mi się gimnastyka korekcyjna w  SP 105 na Słonecznym i niebawem okaże się, że ciut gimnastyki będzie. A potem zakwasy. Ale na razie to jeszcze wciąż nieznana przyszłość. Rozpoczynamy warsztaty szamańskie, prowadzone przez Icchaka Beery’ego z Nowego Jorku. Dzień dobry, hello, cześć; każdy każdemu po imieniu. Bardzo dobrze. Siadamy w  kręgu, mistrz ceremonii okadza nas pachnącym dymem wachlując powietrze wielkim piórem kondora. W centrum kręgu przecudny dywanik (później lekko strawi go ogień…), na nim ciekawe, mosiężne dzwonki, spory ametyst i  nie mniejszy od  niego kryształ górski. Oprócz tego świece i  woda kwiatowa. Środków psychoaktywnych brak. Akcja rozwija się szybko, ale spokojnie. Po  niespełna godzinie szykujemy się do „podróży”. Na leżąco, oczy zakryte; mistrz, po  wydaniu stosownych instrukcji i  wskazówek, zaczyna bębnić w  skórzany bęben. To sygnał do rozpoczęcia wędrówki. Bębny choć głośne, są  przyjemne – częstotliwość drgań wprowadza mózg w stan zbliżony do tego, który naturalnie osiągamy tuż przed zaśnięciem. Ciemność zasłoniętych oczu – bezwzględna. Mając w  pamięci

WARSZTATY

instrukcje, podążamy na spotkanie ze  Zwierzęciem Mocy: przewodnikiem, nauczycielem, pomocnikiem. (Dla człowieka z  dystansem nie jest to  zadanie arcyłatwe.) Po  podróży następuje krępująca chwila opowiadania o  swojej wizji, oraz mniej krępujące, za to niezwykle ciekawe interpretacje. Na  szczęście dla mnie okazuje się, że żmija jaką zobaczyłam wcale nie jest zła i podła – wąż to symbol przemiany lub potrzeby zmian, a wąż wygrzewający się na  ciepłych kamieniach nakłania wręcz do  rozkoszowania się lenistwem, wyluzowania i cieszenia się słońcem, przy jednoczesnej bacznej obserwacji otoczenia. Jest też dzik, wielbłąd, wieloryb, kruk, pantera… Kolejna podróż ze  Zwierzęciem ma przynieść odpowiedź na istotne pytania. Żmija zdaje się mówić: Jest dobrze tak, jak jest. Najgorsze jednak przede mną: nie jestem, jak większość obecnych na  warsztatach osób, związana z  teatrem i nie mam ani skłonności, ani potrzeby do „wcielania się”, więc naśladowanie węża – próba nie tylko mentalnej ale wręcz fizycznej integracji z  gadzim jestestwem – jest dla mnie męką, zwłaszcza w obecności osób trzecich. Na boga, jak pozbyć się rąk i nóg? Transowe brzmienie bębnów nie pomaga, choć widzę, że inni uczestnicy dają sobie radę bardzo dobrze, o ile nie doskonale.

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Kolejny dzień warsztatów wygląda podobnie; rozpoczynamy okadzaniem, rozpylaniem wody kwiatowej, bębnami. Wszystko jest niezwykle relaksujące, aż przychodzi czas ćwiczeń fizycznych, które wykonywane płynnie, w  określonej kolejności, są  szamańskim tańcem mającym przywitać i  uczcić wschodzące słońce. A także przygotować rozleniwione snem ciało na  trudy nadchodzącego dnia. (Przyczyna wspomnianych już zakwasów.) I znów podróże. Dla mnie tym razem chyba bezowocne, ale słuchając relacji innych – dalekie, niesamowite i barwne…

emocjonalnego zaangażowania w spektakl, choć prawdopodobnie realizacja sceniczna ceremonii nie będzie łatwa. Tym chętniej kupię bilet, a i sam Icchak zapowiedział swoją obecność na widowni.

Dzień trzeci jest wizyjnie kulminacyjny – podróż ma na celu wykrystalizowanie obrazu ceremonii szamańskiej w  planowanym przez Łaźnię Nową spektaklu „Misja”. Burza mózgów to w tym przypadku niewłaściwe określenie; zadaniem szamańskiej ścieżki nie jest uruchomienie intelektu i  nabytej wiedzy, lecz aktywowanie serca i  duszy. Wizje i  nakreślone dzięki nim projekty, oparte o  nie pomysły, są  niesamowite, pełne rozmachu i  nieskrępowanej fantazji. Wszyscy uczestnicy są  zgodni co  do  tego, że  ten dzień był najbardziej fantastycznym i  owocnym punktem naszych spotkań, należy się więc spodziewać głęboko

Jestem sceptykiem, to raz. Tak zwane zajęcia grupowe nie są  dla mnie, to  dwa. (Szamanizm i  jego praktyki prawdopodobnie też nie, to  dwa i  pół.) Niemniej zaangażowanie uczestników, ich reakcje, integrowanie się grupy oraz cenne i, mam nadzieję, wymierne z  punktu widzenia teatru rezultaty warsztatów każą mi, mimo nieredukowalnego dystansu, uznać, że była to dobra i z całą pewnością interesująca rzecz.

Ostatni dzień też jest ważny – chodzi o ogień, podwaliny cywilizacji. To, co  nam przeszkadza, czego nie potrzebujemy, czego się boimy – zapisujemy na małych kartkach i w specjalnym rytuale palimy nad płomieniem świecy. (Stąd podniszczony, przepiękny dywanik mistrza.) Zaprawdę, powiadam wam, dobrze jest zdać sobie sprawę, że niewiele ma się do spalenia.

Tekst: Goga Trojanowska Grafiki: Tomasz Bohajedyn

SPEKTAKLE

/////////////////////////////////

MIŁOŚĆ 60+ 22 marca///19:00 ///////////////////////////////////////

Jedna z najciekawszych premier Łaźni Nowej, przygotowana przez zespół aktorów nieprofesjonalnych. Podstawą fabuły jest pytanie: czy dojrzały wiek musi oznaczać pożegnanie się z miłością, namiętnością, pożądaniem? Oryginalna kompozycja spektaklu i niezaprzeczalna energia aktorów sprawia, że „Miłość 60+” ogląda się z ogromną przyjemnością – bez względu na wiek. ////////////////////////////// //////////Czas trwania: 120 min/////////// REŻYSERIA: MARIA SPISS, OSKAR HAMERSKI OBSADA: WOJCIECH BARTOSZEK, HANNA NAPORA, ANNA CHAWRONA, GRZEGORZ BIL, JADWIGA JAMIŃSKA, EWA RAUSCH MUNNICH, JANUSZ SZCZEPAŃSKI, DANIEL WASILEWSKI, ADAM MAŃCZUK, EWA MICHAŁOWICZ, TOMASZ PONIŻY, KAZIMIERZ ILLUKIEWICZ, TADEUSZ SIUDAK, EWA NOWAKOWSKA-WŁODEK, KRZYSZTOF KASZOWSKI, ROMUALD SZNAJDER, JANINA ZARZYCKA-BEM, BARBARA DZIEDZIC

KONCERT ///////////////////////

Lou Rocked Fest: Bednarek, Farben Lehre, Analogs, Enej 23 MARCA///18:00 /////////////OTWARCIE BRAM:17:00

Bilety przedsprzedaż – 49 zł, w dniu koncertu – 60 zł

WYDARZENIA ///////////////////////

TEATR BEZ PUDŁA

27 MARCA///19:00

/////////////////////////////////////// więcej o wydarzeniu: stronie 5

Teatr Łaźnia Nowa os. Szkolne 25, Kraków Kasa biletowa czynna: poniedziałek: kasa nieczynna wtorek: 8.30-15.30 środa, Czwartek. PIĄTEK: 12.00-19.00 w soboty i niedziele na 3 godz. przed spektaklem tel: 12-680-23-40 rezerwacja telefoniczna: tel: 12 680 23 41 od poniedziałku do piątku godz. 8:00-16:00 rezerwacja@laznianowa.pl

///////////////////////////////////////

www.laznianowa.pl

TEATR

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


10///

///11

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Z miłości do Karpat

P

rawdziwa, pierwotna muzyka jest naśladownictwem dźwięków przyrody. W świecie zdominowanym przez technologię coraz rzadziej nadarza się okazja, by wsłuchać się w głos natury. Muzyk, podróżnik i  autor licznych przewodników Marek Styczyński z  przyrody czerpie inspirację i  siłę. Nam opowiada o swojej muzyce, wyprawach i tradycyjnych obrzędach wielkanocnych.

Sio$trzyczki

Za sprawą sióstr Norbertanek prawie stu ubogich, schorowanych mieszkańców ulicy Marglowej może stracić dach nad głową. Ziemie odzyskane

Ulica Marglowa, wąska kiszka przyległa do północnej części kombinatu. Pola, łąki, po  obu stronach ulicy parterowe domki, na końcu ceglana kamienica. Bieda rzuca się w  oczy, za zardzewiałymi siatkami straszą zaniedbane obejścia. Ot wschodnie rubieże. Przed II wojną światową teren ten należał do  zgromadzenia Norbertanek, tuż po niej władze wywłaszczyły siostry i  stworzyły gospodarstwo, zaopatrujące hutę w  żywność. Jego pracownicy w  ramach obniżonego wynagrodzenia otrzymali prawo dożywotniego i  bezpłatnego zajmowania wybudowanych dla nich domów. Gdy nastał kapitalizm miasto, które odziedziczyło ziemię po kombinacie, w ramach rekompensaty zwróciło ją siostrom wraz z zabudowaniami; z niezłą nawiązką. W  tym momencie zaczyna się współczesna historia mieszkańców Marglowej.

Strzyżenie owiec Nikt nie obawiał się kłopotów. W końcu siostry to osoby duchowne, prowadziły tu nawet przedszkole. Poza

tym ludzie mieli dokumenty, w których czarno na białym stało, że mogą mieszkać we własnych ostatecznie domach. - Oczywiście, że papiery na to były – odpowiada postawny syn jednego z pierwszych „osadników” na Marglowej. Mimo, iż nazwiska ujawniać nie chce, opowiada o obawach mieszkańców. - Póki co, ci którzy płacą mają względny spokój, ale co będzie, jak teren sprzedadzą deweloperowi? – martwi się. Łuski z oczu opadły mieszkańcom Marglowej, gdy zakonnice ustaliły nowe zasady. Wynajęta przez zakon firma skrupulatnie podliczyła każdy centymetr kwadratowy powierzchni zabudowań. Pod uwagę wzięto także standard wykończenia. Ci, którzy dokonali remontów własnym sumptem, mogą dziś tego żałować, gdyż wymiana dachu, czy montaż centralnego ogrzewania spowodował automatyczny wzrost opłat. Paradoksów na Marglowej jest więcej. Zakonnice nie zezwoliły na montaż liczników wody, przez co mieszkańcy muszą płacić wyższą w wielu przypadkach, zryczałtowaną składkę.

Muzykę i podróże łączy w pana życiu symbioza…

Siostry potrafią zadbać o swój interes. Gdy ktoś zalega z opłatami nie wahają się i występują o egzekucję. Było tak w przypadku jednej z lokatorek, którą bez ceregieli, w asyście policji eksmitowano z kamienicy. – Przyjechał komornik, policja i dwie od sióstr. Bety na samochód wrzucili. A ją z synem do baraku w mieście. Meble na  śmietnik. Nikomu nie dały – wspomina Jan Binkiewicz, którego domu pilnują ujadające niemiłosiernie kundelki. Pan Jan przepracował w przyzakładowym gospodarstwie ponad trzydzieści lat. Odszedł w  stanie wojennym. – Za „Solidarność” – twierdzi. Jak większość mieszkańców Marglowej zaufał siostrom. – Ja się nie spodziewałem, siostrzyczki na piersiach krzyże noszą i takie coś… I jak sąsiedzi czuje się skrzywdzony; nie tylko przez nie, ale przez miasto i kombinat, który żywił. Nikogo nie interesuje, że w tym małym domku przeżył większość życia. Gdy pojawiły się problemy ze  spłatą, skierował do  przeoryszy pismo z prośbą o kilkumiesięczne odroczenie spłaty. Otrzymał pismo, w  którym ostrzeżono go, iż jeśli nie zapłaci w terminie zostanie wypowiedziana umowa najmu i  będzie musiał opuścić dom. Gdy zjawił się u  sióstr usłyszał tylko: „Zamknąć chałupę i oddać klucze…”.

Która kultura jest najbardziej inspirująca? Marek Styczyński jest autorem i współautorem wielu przewodników (m.in. po  Słowacji) i  książek, opublikowanych z  żoną i  partnerką w  podróżach i muzyce Anną Nacher: „Ucho jaka – muzyczne podróże od  Katmandu do  Santa Fe” (2003), „Zielnik podróżny. Rośliny w tradycji Karpat i Bałkanów” (2012) oraz „Vaggi Varri. W  tundrze Samów” (2013) z  Anną Nacher. Wraz ze  swoim projektem Atman, a  od  1998 roku Karpaty Magiczne z Anną Nacher nagrał kilkadziesiąt płyt między innymi w  Kalifornii, Szwajcarii, Niemczech, Wielkiej Brytanii i  Polsce. Informacje na  temat kultowej w  wielu kręgach grupy Karpaty Magiczne i  bezpłatne zasoby muzyki znajdziecie na www.magiccarpathians.com.

14 stycznia tego roku ukazało się kolejne ogłoszenie o sprzedaży działek przy Marglowej. Poprzednie zniknęło pod naporem opinii publicznej. Prasa wypomniała pazerność zakonnic, żądających bajońskich sum za 5 arowy skrawek ziemi przy stadionie Cracovii. Błotnistą wyrwę w ziemi kibice ochrzcili mianem „zęba przeoryszy”. O  ile kupczenie kawałkiem, który poza szpeceniem okolicy Błoń budzi tylko uśmiech politowania, o tyle nieposkromiona zachłanność zakonnic, mogąca doprowadzić mieszkańców Marglowej do utraty swoich domów powinna skłonić władze do refleksji nad hojnie rozdawanymi kościołom w  ramach rekompensat gruntami. Oby w przyszłości nie okazało się, iż jakaś arcyważna inwestycja zostanie zablokowana przez proboszcza, wymownie dzwoniącego sakiewką... Tekst i zdjęcia: Jakub Kusy Grafika: Łukasz Lenda

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Mnie najbardziej interesuje rytualna muzyka Europy i Azji, a szczególnie mało znane ryty muzyczne Karpat i  Bałkanów, muzyka Samów z  północy Skandynawii i  muzyka Tybetu. Moją inspiracją były i  są  Karpaty, czyli olbrzymia i  wielowątkowa przestrzeń kultury i natury przechodząca płynnie w obszar Bałkanów. By dobrze zrozumieć tę kulturę i przyrodę podróżowałem także do  Azji (Indie, Nepal, Azja Środkowa) i  na  tereny północy Skandynawii. Poza Karpatami interesującym obszarem jest dla mnie Sapmi (dawniej nazywany Laponią). Na  szczęście miłość do  tego rodzaju muzyki podziela w  pełni moja żona Anna Nacher, która jest także moją partnerką muzyczną

Podczas zbliżającego się festiwalu podróżniczego NaVigator będziemy mogli posłuchać prezentacji muzycznych w waszym wykonaniu. W ramach naszego muzycznego i badawczego projektu o nazwie Karpaty Magiczne, który w tym roku obchodzi 15 lat istnienia i ma na swym koncie blisko 40 płyt, odwołujemy się często do tradycyjnych rytuałów praktykowanych w Europie i Azji. Podobnie jak trudno rozdzielić Karpaty i Bałkany, to Europy nie da się zrozumieć, nie znając kultur Azji. Będziemy starali się zaprezentować kilka naszych improwizowanych kompozycji muzycznych, które są  autorską odpowiedzią na  silne inspiracje wyniesione z  podróży i  pokazać do  jakich miejsc i  jakich obrzędów się odnoszą. Nie będzie to zwykły koncert. Między utworami chcemy zaprezentować kilkanaście oryginalnych instrumentów – w  tym wielki flet ze  Słowacji i  ponad trzymetrową trąbę Hucułów, a  także narzędzia muzyczne: żuchwę jelenia, konchę, terkotki.

Tekst: Marzena Rogozik Zdjęcie: Joanna Urbaniec

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Witaj! Chcesz zobaczyć inną drogę?

Ksiądz na zagrodzie równy wojewodzie

INTERWENCJE

Muzyka i podróże w  moim przypadku są  ze  sobą połączone bardzo mocno, bo  wierzę, że  muzyka ma silne związki z krajobrazem i środowiskiem, w jakim powstaje, ale też z naturalnymi materiałami z jakich buduje się instrumenty. Dobrym przykładem są  np. trąby Aborygenów didjeridu, które wytwarzają termity z kilku gatunków eukaliptusów, a ludzie jedynie przystosowują do  własnych celów. Nawet dorobek muzyki klasycznej Zachodu powstał dzięki żywicy sosnowej, z której otrzymywano kalafonię do smarowania smyczków z końskiego włosia.

i towarzyszką wypraw. Anna wykłada na  UJ, jest kulturoznawczynią i  doskonałą muzyczką, bardzo interesująco operuje głosem. Połączenie zawodowego kulturoznawstwa, przyrodoznawstwa oraz praktyki muzycznej, jaką mamy za sobą, daje ciekawe narzędzia badawcze. Wynikiem tej metody badania muzyki w  jej tradycyjnym środowisku jest nasza autorska muzyka, która zaliczana bywa do  nurtu muzyki improwizowanej, eksperymentalnej, psychedelicznej, free… Tych określeń jest wiele, a  żadne nie opisuje w pełni tego, co robimy.

„Streetwork – Odkryj potencjał osiedla” to program aktywności lokalnej skierowany nie tylko do młodzieży, ale też do społeczności lokalnej. Działania obejmują dzielnice IV, XIV, XVI, XVIII Miasta Krakowa. Streetworkerzy w Nowej Hucie goszczą zaledwie od miesiąca. Można ich znaleźć w lokalu przy ulicy Obrońców Krzyża 11c. Program skierowany jest do  osób w  przedziale wiekowym 15-25. Jak sama nazwa wskazuje, nacisk położony jest na pracę w terenie. To wyjście do młodzieży, która zagmatwała się w swoim życiu, odpuściła sobie już na starcie, idąc na łatwiznę. Do każdej dzielnicy przypisany jest team składający się z dwóch osób. Streetworkerzy pokazują, że jest inne wyjście, że poza ławką jest coś więcej. Wędrując miedzy budynkami,

ulicami szukają grup, które chcą coś zmienić. Nie jest to łatwe, ponieważ nie każdy chce pomocy. Nieraz potrzeba dużo samozaparcia by przekonać do siebie ową społeczność, a w późniejszej fazie poszczególne osoby. Kontakt obejmuje też najbliższe otoczenie danej osoby, np. rodzinę i  znajomych. Proces wymaga czasu. Czasem tygodnia, a czasem nawet pół roku. Człowiek to  pakiet - osoba i  jego zachowanie. Tego nie da się rozgraniczyć. Zaufanie nie przychodzi samo z siebie. Trzeba godzin rozmów i  wzajemnego szacunku, by współpraca dała efekt. Streetworking to nie tylko wykształcenie. Spełnienie kryteriów formalnych nie oznacza, że jest się odpowiednią osobą na odpowiednim miejscu. To także zaangażowanie i  odpowiednie podejście. Jak mówi Marcin Dziuroka, animator lokalny: „To rozmowa jest elementem, który pokazuje, czy ktoś ma potencjał. Znam osoby, które skończyły geografię bądź historię i w żadnym wypadku nie spełniają kryteriów ustawy o byciu pracownikiem socjalnym, a nadają się, żeby być osobą pracującą z młodzieżą. Pojawiały się osoby, które spełniały kryteria, miały kursy, studia podyplomowe. W trakcie rozmowy okazywało się, że ta osoba nie nadaje się do zawodu”.

Dla każdego znajdzie się miejsce w programie: Kino Letnie, Wola Champions League (turniej piłkarski), Dni Pracy, podczas których można uzyskać pomoc w sprawie zatrudnienia. Jednak przyjemności i  rozrywka, oderwanie się od  codzienności to  jedno, nie można zapomnieć o podstawowym celu tej aktywności: pokazaniu, że jest coś więcej poza osiedlem. Problemy są różne, często zależne od wieku, więc wymagają innego rodzaju pomocy. Grupy wiekowe 15-16 to  przede wszystkim obowiązek uczęszczania do szkoły, kolejny przedział 19-20 to trudności ze znalezieniem zajęcia, pozwalającego się utrzymać. Streetworkerzy razem z podopiecznymi piszą CV, starają się pomóc w znalezieniu zatrudnienia. Streetworking to  oferta dla zainteresowanych czymś więcej, niż egzystencja na zasiłku dla bezrobotnych. Dzięki tej organizacji każdy ma szansę na  zamiany. Więcej o programie znaleźć można na stronie streetwork.mops.krakow.pl.

Tekst: Justyna Szuba Zdjęcie: Filip Michno

LUDZIE

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


12///

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

SZKOŁA OD POKOLEŃ

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

///13

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

- Praca z dziećmi nie należy do najłatwiejszych, ale zaręczam, że daje ogromną satysfakcję i radość z obcowania z najmłodszymi – mówi dyrektor szkoły.

POWROTY ŁĄCZĄ Jak będą wyglądały obchody jubileuszu 60-lecia? - Główne uroczystości przewidzieliśmy na 19 kwietnia. Będzie uroczysta msza święta, a  także złożenie kwiatów pod obeliskiem naszego patrona – mówi dyrektorka. – Chcemy także godnie przyjąć naszych emerytowanych kolegów nauczycieli, którzy przybędą na uroczystość, może pojawią się też nasi absolwenci? Uroczyste urodziny to jedno, natomiast życie w szkole cały czas musi podążać swoim tokiem. Obok uroczystości, radości z sukcesów uczniów na wielu płaszczyznach, podstawówka – jak każda tego typu placówka – boryka się także z problemami.

- Przede wszystkim fundusze, ale ich chyba zawsze i wszędzie jest za mało – mówi Anna Starczyk-Czerwińska. – Budynek nie jest pierwszej młodości, wymagałby remontu, chociaż i tak nie możemy narzekać, bo  dzięki pomocy zaprzyjaźnionych radnych dzielnicy, a także rodziców, wnętrze szkoły prezentuje się naprawdę imponująco. Powodem do zmartwień jest też pobliski całodobowy sklep monopolowy, znajdujący się w niewielkiej odległości od szkoły. Specyficzna klientela dla sklepów tego typu stanowi codzienny widok dzieci idących szkoły i z niej wracających. Problemem jest zaśmiecanie terenu podstawówki butelkami po alkoholu, także na terenie boiska szkolnego. – Wraz z kierownictwem nieodległej szkoły muzycznej jesteśmy oburzeni faktem otwarcia sklepu tak blisko szkół – żali się dyrektorka szkoły. – Niestety, nie jesteśmy w stanie nic z tym zro-

bić: wszystko działa zgodnie z prawem. Mimo wszystko nauczyciele patrzą z  optymizmem na przyszłość placówki i dzieci do niej uczęszczających. - Szkoła jest świetnym miejscem do  integracji, i  to  właśnie staramy się przekazać dzieciom – podkreśla dyrektor Anna Starczyk-Czerwińska. – Szczególnie w takich miejscach jak dzielnica, gdzie łatwiej o  tę  integrację, chociażby poprzez wspólne powroty do  domu po  szkole. Tu, w  Nowej Hucie, na  każdym osiedlu jest żłobek, przedszkole, szkoła, która integruje ze sobą ich mieszkańców. To jest piękne, bo to jest dla ludzi. Miejmy nadzieję, że nie zmieni się to przynajmniej przez kilkadziesiąt następnych lat.

Tekst: Anna Piwowarczyk Zdjęcia: Anna Szałaj

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Często zapomina się o ważnej roli, jaką spełniła w naszym życiu, choć każdy z nas musiał przez nią przejść. To ona kształtuje człowieka przez pierwsze kilkanaście lat jego życia. Szkoła podstawowa – właśnie o niej mowa. Najstarsza w Nowej Hucie kończy w tym roku 60 lat. TOR(Y) PRZESZKÓD Choć wiek to  słuszny, Szkoła Podstawowa nr 80 im. Wojciecha Bogusławskiego, mieszcząca się przy osiedlu Na  Skarpie, na  kondycję swojej placówki nie narzeka. Jubileusz 60-lecia istnienia placówki jest doskonałą okazją, aby potwierdzić te słowa. - Szkoła rozpoczęła swoją działalność 1 września 1952 roku, co  oznacza, że  jesteśmy najstarszą szkołą podstawową w dzielnicy Nowa Huta – podkreśla z dumą Anna Starczyk-Czerwińska, od  sześciu lat pełniąca funkcję dyrektora szkoły. – Nasza podstawówka stanęła w  dzielnicy jako pierwsza i  to  właśnie tutaj edukowały się dzieci robotników budujących Nową Hutę. W tym momencie uczymy już trzecie pokolenie mieszkańców Huty! Ciekawostką jest, że przed szkołą – w miejscu gdzie obecnie mieszczą się tory tramwajowe – jeszcze ponad pięćdziesiąt lat temu przebiegała linia kolejki szerokotorowej, która stwarzała niebezpieczeństwo dla dzieci idących lub wracających ze  szkoły. Podobno zdarzały się sytuacje, kiedy nauczyciele, chcąc wydostać się ze szkoły, musieli przeczołgiwać się pod wagonami towarowymi …

Takie sytuacje, choć jak najbardziej prawdziwe, można dzisiaj zrzucić na karb absurdów i  specyfiki czasów, jakie ówcześnie miały miejsce. Podobnie jak i to, że w latach 70., szkoła nosiła imię Polskiej Partii Robotniczej. Wymóg ducha tamtych czasów zakończył się wraz z nadejściem nowej epoki.

TEATR PONAD WSZYSTKO Od 1997 roku podstawówka nosi imię ojca polskiego teatru – Wojciecha Bogusławskiego. Dlaczego to akurat on stał się patronem najstarszej nowohuckiej szkoły? - W leżącej niedaleko Mogile, dawnej podkrakowskiej wsi, rozgrywa się akcja najbardziej znanego utworu Bogusławskiego – „Cud mniemany, czyli Krakowiacy i  Górale” – mówi Anna Starczyk-Czerwińska. - Już w  latach 70. mieszkańcy Mogiły ufundowali obelisk dramaturga, którym dzisiaj opiekują się nasi uczniowie. Edukacja teatralna jest jednym z ważniejszych punktów edukacyjnych w  Szkole Podstawowej nr 80. Od dwudziestu lat w szkole organizuje się tu Eliminacje Teatralne. Prezentując na deskach szkolnego teatru

JUBILEUSZ

przedstawienia, uczniowie walczą o zdobycie Złotej, Srebrnej i  Brązowej Maski. Dzieci uczestniczą także w lekcjach teatralnych organizowanych przez krakowskie teatry. Najbardziej zasłużeni szkolni aktorzy mają w jej murach tzw. Aleję Gwiazd, na której w złotych gwiazdkach widnieją nazwiska i odciski dłoni laureatów konkursów teatralnych. Nauczyciele kładą również nacisk na  rozmaite programy autorskie, które mają pokazywać dzieciom dobre zachowania i  nauczyć miłości do  swojej małej ojczyzny, którą może być osiedle, dzielnica lub miasto. Stąd programy poświęcone edukacji regionalnej, a także edukacja ekologiczna. Choć nie da się ukryć, że teatr i szkolne przedstawienia cieszą zdecydowanie największym zainteresowaniem wśród uczniów. - Nazwisko patrona szkoły zobowiązuje – śmieje się Starczyk-Czerwińska.

UCZYĆ I WYCHOWYWAĆ 60 lat temu, wraz z  pierwszym dzwonkiem, naukę w szkole rozpoczynało 217 uczniów pod okiem sześciu nauczycieli. Jak wygląda to dzisiaj? - Nasze progi codziennie przekracza ok. 400 uczniów, którzy są  kierowani przez 39 nauczycieli. Trzeba zaznaczyć, że 90 procent kadry to osoby w najwyższym stopniem awansu, czyli nauczyciele dyplomowani – podkreśla Anna Starczyk-Czerwińska. Większość nauczycieli dba o rozwój dzieci na wielu płaszczyznach, starając się je zainteresować własnymi programami i innowacjami w nauce. W szkole podstawowej kształtuje się osobowość dziecka, jego zainteresowania. Bo szkoła to nie tylko placówka edukacyjna. To także miejsce, które wychowuje. Na pedagogach ciąży więc duża odpowiedzialność.

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

EDUKACJA

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


14///

///15

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

lodołamacz///bezpłatny dwutygodnik nowej huty

Wachlarz edukacyjnych możliwości

PROAKADEMICKIE LICEA Większość liceów odchodzi od tradycyjnego podziału na  klasy humanistyczne, „mat-fizy” i  „biol-chemy”. Szkoły zaczynają dostosowywać swoją ofertę do wymagań szkół wyższych i zainteresowań uczniów. Coraz częściej spotykana jest współpraca placówek z uczelniami wyższymi i  instytucjami państwowymi. III Liceum Ogólnokształcące prowadzi klasę o  nachyleniu humanistyczno-medialno-prawniczym. Patronem przedsięwzięcia jest Teatr Łaźnia Nowa. Uniwersytet Jagielloński jest z  kolei patronem uniwersyteckiej klasy medycznej w szkole na osiedlu Wysokim. UJ współpracuje też z XI Liceum Ogólnokształcącym. Instytut Historii patronuje klasie dziennikarsko-medialnej. Z  kolei Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i  Inżynierii Biomedycznej AGH objął patronatem klasę matematyczno-informatyczną w  „Jedenastce”. Na  osiedlu Teatralnym, w ogólniaku, jest także klasa wojskowa. W tym zakresie liceum współpracuje z  Uniwersytetem Pedagogicznym (Katedra Bezpieczeństwa i  Edukacji Obywatelskiej) i  Krakowską Akademią (Wydział Nauk o  Bezpieczeństwie). W  tle nie ma zamiaru pozostać „Dwunastka” z  osiedla Kolorowego. Prowadzi klasy o  profilach: politechnicznym (patronat Politechniki Krakowskiej), ekonomicznym z grafiką komputerową i geograficzno-językowym (współpraca z Instytutem Geografii i Gospodarki Przestrzennej UJ). Patronat nad klasą medyczną objął Uniwersytet Pedagogiczny, a  nad profilem prawa i  komunikacji społecznej – Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. W XII LO jest także klasa sportowa. XVI Liceum Ogólnokształcącym, poza podziałem klas na  różnorodne profile, postanowiło każdej nadać ciekawą nazwę. „Konfucjusz” to  klasa wielokulturowa, „Sherlock Holmes” policyjno-wojskowa, a „Magellan” – geograficzno-turystyczna. Placówka z  ulicy Bulwarowej ściśle współpracuje z  Uniwersytetem Pedagogicznym. Pracownicy naukowi UP prowadzą m.in. klasę uniwersytecką w liceum. Natomiast klasa „Hipokrates” (promocja zdrowia) współdziała z Instytutem Zdrowia Publicznego, Wydziałem Kosmetologii i  Fizjoterapii oraz Zakładem Ratownictwa Medycznego. XXX Liceum Ogólnokształcące jest pionierem w prowadzeniu klas teatralno-tanecznych. Współpracuje m.in. z  Teatrem Witkacego w  Zakopanem (organizacja obozów taneczno-teatralnych) i uczestniczy w Krakowskich Spotkaniach Baletoffowych (cykliczne imprezy taneczne). Liceum w  ramach profilu organizuje także wyjścia do teatrów i na koncerty. Oprócz tego w placówce na Dywizjonu 303 jest klasa ekonomiczno-techniczna i usportowiona. W XXXVI Liceum Ogólnokształcącym (osiedle Niepodległości) są prowadzone klasy medialno-językowe i informatyczno-turystyczne. Oferty nowohuckich liceów są więc bardzo obszerne.

nr 3 z osiedla Szkolnego. Uczą się tam przyszli technicy pojazdów samochodowych, mechatronicy, elektromechanicy i informatycy. W Zespole Szkół Ekonomicznych nr 2 (osiedle Spółdzielcze) zdobyć można tytuł technika, m.in. ekonomisty, handlowca, logistyki. Placówka przygotowuje także do  zawodu sprzedawcy. Zespół Szkół Gastronomicznych nr 1 (osiedle Złotej Jesieni) kształci kucharzy i  cukierników. W  ramach technikum można uzyskać tytuł technika żywienia, obsługi turystycznej, hotelarstwa i  kelnera. Na  tym samym osiedlu Zespół Szkół Zawodowych HTS w liceum prowadzi klasy: wojskową, teatralno-taneczną i  opiekuńczo-społeczną. W technikum można się uczyć np. mechatroniki, budownictwa, usług fryzjerskich i  obsługi turystycznej. Natomiast szkoła zawodowa oferuje przyuczenie do zawodu: murarz-tynkarz, monter zabudowy i robót wykończenio-

wych w budownictwie, monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych. Zespół Szkół Elektrycznych nr 2 na osiedlu Szkolnym 26 szkoli techników: elektryków, elektroników, informatyków i mechatroników.

BRANŻOWE GIMNAZJA Gdy w wyniku reformy szkolnictwa utworzono trzyletnie gimnazjum sceptycy uważali je za kontynuację sześcioletniej szkoły podstawowej. Jednak włodarze gimnazjów starają się ukierunkowywać i specjalizować ofertę edukacyjną wzorem szkół ponadgimnazjalnych. Placówka na  osiedlu Dywizjonu 303 (Gimnazjum nr 36) oferuje uczniom w klasach ogólnych określone programy: turystyczno-krajoznawczy, taneczno-teatralny, klasę z autorskim programem języka angielskiego oraz rozszerzające zainteresowania: sportowe i informatyczGrafika: Tomasz Bohajedyn

Zbliżające się wielkimi krokami matury, egzaminy gimnazjalne i sprawdziany szkół podstawowych zmuszają do  refleksji uczniów i  rodziców. Nie chodzi tylko o to, jak zdać egzamin i na ile punktów, ale też – co dalej? Postanowiliśmy sprawdzić, co ciekawego mają do zaoferowaniadla przyszłych uczniów gimnazjów i szkół średnich nowohuckie placówki.

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

ne. Gimnazjum nr 37 (Złotego Wieku) poza klasycznymi klasami językowymi, humanistycznymi i matematyczno-informatycznymi oferuje klasę terapeutyczną dla uczniów dyslektycznych. Podobną inicjatywę ma Gimnazjum nr 44, prowadząc klasę dla dzieci z  dysleksją rozwojową. Tworzona jest tam tzw. klasa „Z pasją” dla uczniów specjalnie uzdolnionych. Oprócz tego w  gimnazjum z  osiedla Na  Stoku uczyć się można w klasie wojskowej, filmowo-fotograficznej i szachowej. Gimnazjum nr 45 od  początku istnienia słynie ze znakomitych wyników koszykarzy, w związku z tym utworzono na  osiedlu Willowym klasę o  koszykarskim profilu. Analogiczna sytuacja ma miejsce w Gimnazjum nr 46, z tym że prym od lat wiedzie na Teatralnym siatkówka. Uczniowie z aspiracjami wojskowymi znajdą dla siebie klasę w gimnazjum na Kolorowym. W Gimnazjum nr 48 jest także klasa humanistyczna z zajęciami teatralnymi. Klasa ukierunkowana na sztukę jest także w szkole na  ulicy Bulwarowej (artystyczna z  edukacją teatralna i taneczną). W Gimnazjum nr 50 jest także klasa przyrodnicza z  elementami weterynarii i  tresury zwierząt. Tradycyjnie na klasy sportowe stawia Gimnazjum nr 47 (os. Handlowe), a na integracyjne gimnazjum nr 49 na osiedlu Słonecznym Pięknie to wszystko się prezentuje. Po przejściu kolejnych szczebli edukacji będziemy mieli w Nowej Hucie wykształconą, wysportowaną i znającą języki młodzież. Po ukończeniu szkół, w których poza zdobywaniem wiedzy rozwijała swoje zainteresowania i  pasje, otworem stać będą przed nią najbardziej renomowane, krakowskie uczelnie. Czy rynek pracy za kilka lat będzie przygotowany na taką inwazję?

Tekst: Tomasz Piwowarczyk Współpraca: Justyna Szuba

Edukacja osób niepełnosprawnych w naszym kraju

Czy osoba niepełnosprawna fizycznie może kształcić się bez problemu w naszym kraju? Konstytucja RP zapewnia każdemu kształcenie, bez względu na kolor skóry, wyznanie, niepełnosprawność. W praktyce zupełnie inaczej to wygląda. Ja miałem wielki problem, żeby iść do szkoły zawodowej po szkole podstawowej. Chciałem iść do  szkoły zawodowej elektronicznej, ale nie mogłem, ponieważ mam nie do końca sprawne ręce. Długo szukałem szkoły zawodowej, która by mnie chciała przyjąć. Dochodził też jeszcze jeden problem: przez całą szkolę miałem nauczanie indywidualne, gdyż na początku lat dziewięćdziesiątych nie było klas integracyjnych. Dlatego dyrektorzy szkół zawodowych bali się, że sobie nie poradzę w masowej szkole. Nareszcie znalazłem szkołę zawodową, która z  wielkim oporem i długich rozmowach przyjęła mnie do szkoły. Musiałem być ogrodnikiem, choć tego zajęcia nie lubiłem. Byłem nim wbrew własnej woli, ponieważ było to jedyne zajęcie, które mogłem wykonywać. Często wybuchałem agresją, gdyż klasa mnie nie tolerowała, wyśmiewała się ze względu na moją niepełnosprawność. Często z tego powodu biłem i kopałem kolegów. W klasie czułem się niepotrzebny i bardzo źle. Praktyki miałem przy szpitalu okulistycznym w Witkowicach. Wiosną w szklarni i na polu plewiłem jarzyny i kwiaty. Jesienią wyrywałem z pola jarzyny. Zajęcie ogrodnika jest pracą brud-

ną, czasem pracowałem w błocie zimnie i  na  mrozie. Na praktykach musiałem męczyć się trzy lata , ponieważ tyle trwała nauka zawodu w  Zasadniczej Szkole Zawodowej ogrodniczej. Byłem najlepszym uczniem w klasie. Dlatego klasa była zazdrosna, i mi dokuczała. Po  szkole zawodowej chciałem iść do  technikum elektronicznego, niestety znów nie mogłem, ponieważ byłem po szkole ogrodniczej, a trzeba było być po zawodowej szkole elektronicznej. Druga sprawa feralna to  moje ręce nie do  końca sprawne. Nawet nie chciało mnie przyjąć Technikum Ogrodnicze, ze  względu na moją niepełnosprawność. Wreszcie, po długich poszukiwaniach szkoły, która by mnie przyjęła trafiłem na  Centrum Kształcenia Ustawicznego, które mnie przyjęło do Liceum Uzupełniającego, wieczorowego dla dorosłych. Tam skończyłem liceum i policealną szkołę informatyczną. Jestem bardzo z tego powodu szczęśliwy. Od ośmiu lat pracuje jako grafik komputerowy. Nie napisałem tego tekstu żeby się pożalić, tylko po to, żeby pokazać przez jakie męki musi przejść osoba niepełnosprawna, która pragnie dojść do celu w naszym kraju. Ja ten cel już osiągnąłem. Mam nadzieję że powoli każda szkoła będzie chciała kształcić osobę niepełnosprawną. Czego sobie i czytelnikom Lodołamacza życzę.

Piotr Mars

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Grafika: Łukasz Lenda

/ / / / / / / / / /////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz, bezpłatny dwutygodnik Nowej Huty. Nakład: 10 tysięcy egzemplarzy. Redaktor Naczelna: Matylda Stanowska. Redaktor prowadzący: Tomasz Piwowarczyk. Stała współpraca: Sonia Kozińska, Eliza Kubiak, Weronika Kupiszewska, Katarzyna Kąkolewska, Filip Michno, Anna Lepszy, Anna Piwowarczyk, Marzena Rogozik, Anna Szałaj, Anna Szczygieł, Joanna Urbaniec, Jarosław Tochowicz, Małgorzata Wąsik, Małgorzata Wierzchowska, Jacek Paweł Dargiewicz, Marcin Kądziołka, Jakub Kusy, Łukasz Lenda, Tomasz Bohajedyn. Projekt graficzny i łamanie: creator.pl

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Adres redakcji: Teatr Łaźnia Nowa, osiedle Szkolne 25, tel. 12 425 03 20 w. 41, 42; redakcja@lodolamacz.pl; Lista dystrybucji: www.facebook.com/Lodolamacz.PismoLudziWalczacych. Reklama: Barbara Hoffmann, tel. 12 680 23 41; Wydawca: Teatr Łaźnia Nowa. Druk: Polskapresse.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Redakcja zastrzega sobie prawo do skracania i redagowania nadesłanych tekstów. Nie zwracamy materiałów niezamówionych. Nie uzasadniamy powodów niepublikowania tekstów. Redakcja i wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za treść zamieszczanych ogłoszeń. Poglądy i opinie przedstawiane w publikowanych artykułach i opiniach czytelników niekoniecznie są zgodne z poglądami wydawcy i redakcji. Reprodukowanie bez zgody wydawcy jakichkolwiek materiałów zawartych w czasopiśmie Lodołamacz jest niedozwolone.

/ / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / // / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

ZESPOŁY SZKÓŁ WSZELAKICH A przecież nie każdy absolwent gimnazjum będzie kontynuował edukację w  „ogólniaku”. Zwłaszcza, że w Nowej Hucie mamy wiele techników i szkół zawodowych. Szeroką ofertę ma Zespół Szkół Mechanicznych

EDUKACJA

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

redakcja

////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////


16///

lodołamacz///nr 26 [27] / 18-31 marca 2013

Zdjęcia: Anna Szałaj

/ / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Gimnazjalisto, do szkoły! Przyszli cukiernicy występowali w kitlach i zapaskach,

wojskowi – w mundurach, a kura w pracowni agroturystycznej zniosła prawdziwe jajko. Piąta edycja Prezentacji Nowohuckich Szkół Ponadgimnazjalnych , zorganizowana 14 marca w Zespole Szkół Ekonomicznych nr 2 na os. Spółdzielczym, pokazała prawdziwą siłę oferty edukacyjnej nowohuckich placówek szkolnych. W salach, na korytarzach i boisku zaprezentowało się ponad 20 klas o najróżniejszych profilach, a odwiedzający szkołę – ponad 1200 uczniów – wielokrotnie zaskoczeni byli poziomem pokazów. Od hip-hopu po karaoke, szachy i fitness, pokaz mody studniówkowej i prezentacje teatralne: było co oglądać i czego posłuchać. Stojący przed wyborem szkoły gimnazjaliści tym bardziej powinni wziąć sobie do serca słowa przedstawicielki Kuratorium, która wspólnie z dyrektor ZSE nr 2 otwarła Prezentacje: - Dokonajcie rozsądnego wyboru kierunku kształcenia, by był on zgodny z wyborem waszych serc i tym, co naprawdę chcecie robić w życiu. Więcej o ofercie edukacyjnej nowohuckich szkół – na stronie 14.

uwaga – tu Nowa Huta !!! / / / / / / / / / ////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////// / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / / /

Lodołamacz 26(27)  

Lodołamacz

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you