Page 1

Najprzedniejsze dobre uczynki Lista tych zabiegów nie jest liczna, ale dziwnie trudna do zapamiętania. I, co nie wymaga uzasadniania, tak oczywista jak oddychanie. Wśród nich konieczność wspierania dobra – a sztuka jest dobrem najczystszym; jest żywicielką najpiękniejszych wzruszeń. Usiłuję zrozumieć potrzebę zniewalania i uzależniania wszelakiego u części naszego społeczeństwa, skierowaną na tych co owych potrzeb nie podzielają; bo to takie proste, daje poczucie wyższości (wydawać by się mogło, że z góry lepiej widać). Prostactwo takiego rozumowania rozwiewa jednak moje niesłusznie dobre chęci, bo nielogicznym jest hamowanie rozwoju, który mógłby – i może – przynosić korzyści obustronne. Czy, patrząc z perspektywy przedsiębiorcy, ma sens inwestowanie w urządzenia przy równoczesnym niedopuszczaniu do rozwoju obsługujących? Zatem i moje „usiłowania” muszę skreślić. Twórczość wspiera, więc jej wspieranie to zaledwie wzajemność. W dobrej rodzinie hołubi się talenty; one dodają splendoru. Dowartościowują, wzmagają prestiż, cieszą. Czyż nie chcemy być w moim, naszym, kraju dobrą Rodziną? Nie wolno nam dopuścić do tego, aby oceną sztuki zajmowali się namaszczani rzemieślnicy. Nie daj Boże, najczystszej krwi urzędnicy sztuki. Przecież i w ocenach naszych osiągnięć, zupełnie osobistych, nie znosimy opinii „nie wiedzących o co chodzi.” Wierzyć mi się nie chce, że „miłościwie nam panującym” zależeć by mogło na wzajemnej nieuczciwości. Jeszcze ufam! Artyści w większości żyją i działają na własny rachunek. Ponoszą materialne konsekwencje „za podobanie lub niepodobanie się” ich dzieł; czy to nie wystarcza do zrozumienia konieczności wspierania ich rozwoju, ich chęci doskonalenia się; a nawet (to ponoć takie ludzkie) satysfakcjonowania ich wysiłków dla upiększania, dla ubogacania intelektualnego w naszej Rodzinie. Swoje rachunki płacę – to rodzaj honoru obywatelskiego. Oczekuję, może lepiej byłoby wymagam, aby wobec mnie honor obywatelski miał zastosowanie. Drodzy opiekunowie mojej obywatelskości, wspierajcie, abym nie zwątpił. Dobro dobrem się odciska. Nie obdarzajcie nas tym, co niedobre. Kazimierz Kochański

Kazimierz Kochański - Najprzedniejsze dobre uczynki  
Advertisement