Page 22

Elektrische energie opslaan: KANDA? HOEDOEDEDA? Een stapeltje brandhout achteraan in de tuin, een herlaadbare batterij voor in je fototoestel, een zak steenkool bij den Bompa, een cartouche butaan/ propaangas voor op de camping. Stuk voor stuk energiebronnen waar je gemakkelijk een voorraadje van kan aanleggen. Die voorraad kan je, bij wijze van spreken, in je rugzak meenemen. Handig. Maar hoe zit het met elektriciteit? Is er een manier om elektrische energie op te slaan? Kanda? Neen, elektrische energie kan je niet opslaan, toch niet in de vorm van wisselspanning. Jammer maar helaas. Als dat wel mogelijk was, zou ons leven er heel wat eenvoudiger op worden. We zitten namelijk met het volgende probleem. De vraag naar elektriciteit en het aanbod lopen namelijk zelden gelijk op.

Spelbreker nummer 2: Frank Deboosere Neen, grapje, weerman Frank Deboosere heeft hier niets mee te maken. De boosdoener is: het weer. Blame it on the sunshine. Omdat we steeds meer elektriciteit winnen uit hernieuwbare energiebronnen (wind, zon …), wordt de beschikbare hoeveelheid meer en meer beïnvloed door het weer. En dus stelt het probleem zich nog scherper. Neem bijvoorbeeld een heel winderige nacht. Dan draaien de windturbines op volle toeren, maar ’s nachts ligt het elektriciteitsverbruik heel laag. Er is dus een oplossing nodig om dat overschot niet verloren te laten gaan, zodat er een reserve is voor dalmomenten.

Een uitstapje naar de Ardennen Elektrische energie kan je dus niet opslaan, maar wel omzetten in een andere vorm van energie. Denk bijvoorbeeld aan een accu, die werkt op basis van chemische energie. Een andere oplossing is bewegingsenergie. Eureka! Die bewegingsenergie blijkt de ideale manier om elektriciteitsoverschotten tijdelijk te bufferen. Om uit te zoeken hoe dat werkt moeten we naar de provincie Luik, naar de pompcentrale van CooTrois-Ponts, vlakbij het dorpje Coo. En route …

Een middelgrote kerncentrale De centrale van Coo-Trois-Ponts levert ongeveer evenveel vermogen als een middelgrote kerncentrale, ongeveer 1100 megawatt, en dat gedurende maximaal 5 uur. Dat is ruim genoeg om een plotse piek in het verbruik op te vangen. Er werd 275 000 m3 rots uitgehouwen voor de aanleg van de machinekamer en leidingen. In totaal werd – slik! – ruim een miljard euro geïnvesteerd. Er zijn natuurlijk nog andere oplossingen, bijvoorbeeld waterkrachtcentrales op zee, of een pompcentrale op basis van luchtdruk. Maar dat is voor een andere keer.

Hoedoededa? Een pompcentrale (of waterkrachtcentrale) werkt volgens een heel eenvoudig principe. Overschotten van elektriciteit worden gebruikt om water omhoog te pompen naar twee kunstmatige meren, de bovenbekkens. Piekt de vraag naar elektriciteit, dan laat men het water naar beneden stromen in een lager gelegen opvangbekken, waarbij het water een generator aandrijft. Het onderste bekken is een kunstmatig meer van 71 hectare (ongeveer 50 voetbalvelden).

22

Bron: De Standaard, 20 oktober 2014 en brochure Electrabel

Profile for Link Inc

Watt's Up nr. 14  

Watt's Up nr. 14  

Profile for link_inc
Advertisement