Issuu on Google+

HIRU ESTRALUTARRAK Orain dela 200 urte inguru hiru estralurtar bizi ziren Saturno planetan kirola, matematika, kirola etb gustatzen zitzaien. Hiru estralurtarrak batera bizi ziren. Andyik esan zuen: -Makina honek 43 botoi ditu mesedez ez ukitu ezer. Baina bere anaia Manny ukitu egin zuen nahi gabe eta Andy lurrera jauzi egin zen makinaren erruz.Familia batekin aurkitu zen kaktuz familia eta ikustean estralurtarra aho zabalik gelditu ziren.Orduan esan zien bi umeei Andyk: -Ez nahiz txarra gelditu ahal nahiz zuekin. Orduan umeek esan zioten: -ondo da baina gure ama ezin da konturatu. Egun horretan familia oso urduri zegoen bere umek joan egingo zirelako txapelketa bat egitera musikazko txapelketa ume joan eszenatokira eta hasi egin zen. Gaba heldu egin zen eta umeak ohera joan ziren. Guraso batek esan zion besteari : -nahi dut gure umetxoa irabaztea. Hurrengo eguna oso garrantzitsua zen ba txapelketako sariak banatuko zituztealko -eta irabazlea…UNAI Oso pozik zeuden orduan bere 100 euroarekin bere familia osoa jatetxera joan ziern afaltzera baina bere motxila ez zegoen Andyk aita eta amari azaldu egin zien eta zeukatela estralurtar bat eta aurkitzen eta aurkitzen ibili ziren jatetxetik etxetik etb . kobazulo baten barrura sartu ziren eta hantxe dortoka bat ikus zuten azaldu zien zulo beltz horrek espaziora eramaten ziela orduan sartu eta hantxe ikusi zien saltoka eta barrezka -espaziora joateko sartu eta dida betan handik ibili ziren saltoka barrezka eta abar azkenean hantze Saturnon puntutxo beltz batzuk ikusi zituzten. -Bai ondo ondo hori da Andy-eta besteak: -bai jujujujujujujuju.


Azken fin batean guztiak bizi ziren ondo bakoitza bere planetan eta eta: -zer zer gertatu da amets bat izan da. Amets tonoto bat besterik ez zen berak imajinatutakoa baina nola jakin bere ametsa bera ez badu kontatu ikusi zu eta pentsatu nola egin dugu.

Hala bazan edo ez bazan sartu dadila kalabazan


BI LAGUNAK ESPAZIOAN ZEHAR Bazen behin neska bat Maialen deitzen zena. Bere lagunak Naia, June, Elene eta Paula ziren. 13 urte egiteko zeukaten bost neska horiek. Maialeni asko gustatzen zitzaion unibertsoari buruzko informazioa eta egun osoa ematen zuen ikasten bere etxean. Egun batean hondartzara joan ziren Maialen eta bere lagunak. Hondartzara joan zirenean gauza asko egin zituzten adibidez : surf, arrainak harrapatzen, pilotarekin jolasten, palekin ‌ Naia oso ona zen igeriketan, Juneri asko gustatzen zitzaion jolastea eta egun osoa ematen zuen jolasten, Eleneri asko gustatzen zitzaion ordenagailuetan ibiltzea eta Paula oso ona zen ikasketetan. Sei lagunak lasterketa bat egiten ari zirela igeriketan, bat-batean zulo beltz erraldoi bat agertu zitzaion Maialeni bere aurrean, eta zulo beltza Maialen irentsi egin zuen. Bere lagunak oso goibel geratu ziren. Maialen oso harrituta bi gauzen gaitik geratu zen berriz, bata, ez zegoelako zulo beltz barruan Marten baizik, eta bestea, arnasa eta bizitza zegoelako han. Maialen beldurtuta zegoen baina oso azkar ezagutu zuen estralurtar jator bat eta lasaitu egin zen. Oso lagun onak egin ziren. Estralurtarra Mutur deitzen zen. Euskara ere hor hitz egiten zen. Martetarrak Lurrekoen antzekoak ziren guztian, itxuran izan ezik. Han hiru egun pasatu ziren eta Lurrean berriz hiru ordu pasatu ziren.Maialenen gurasoak oso kezkatuta zeuden.Mutur eta Maialen oso ondo pasatzen ari ziren elkarrekin, baina bat-batean Marteko estralurtar gaiztoenak bi lagunengana joan zen. Oso beldurtuta zeuden baina Mutur oso ausarta zenez, hauxe esan zion: -Kaixo zer nahi duzu gutaz? -Zuek giltzapean edukitzea nahi dut – esan zuen estralurtar gaiztoak. -Baina zergatik?- esan zuen Maialenek – guk ez dugu ezer ere ez egin. -Bai! Zerbait egin duzue eta egindako gauza horregatik giltzapean sartu eta hil egingo zaituztet! Estralurtar gaiztoak giltzapetu egin zituen. Orduan, Maialenek poltsikoan zeukan giltza probatu zuen eta giltza hori atea ireki zuen. Mutur oso harrituta geratu zen. Ihes egitea lortu zuten. Baina estralurtar gaiztoa ohartu egin zen, eta haien bila ibili eta ibili hasi zen.Bi lagunak beldurtuta, Marteko kobazulo erraldoi batean ezkutatu egin ziren. Estralurtar gaiztoa oso azkarra zenez bazekien non egongo ziren, oso famatua baitzen Marten kobazulo erraldoia. Bi lagunak, pistola berezi eta boteretsua egiten hari ziren estralurtar gaiztoa hiltzeko. Orduan, estralurtar gaiztoa kobazuloan sartu eta Maialen eta Mutur estralurtar gaiztoa hil egin zuten eta garaipena lortu zuten. Oso pozik geratu ziren bi lagunak, eta baita Martetar guztiak ere. Maialen oso pozik zegoen estralurtar gaiztoa hil zutelako, baina aldi berean, triste ere bai. Estralurtar gaiztoaren guraria, bakarrik, Marteko ospetsuena izatea zelako, hori bere ametsa baitzen. Berak ere Maialen eta Mutur hil nahi zituen. Oso txarto sentitzen zen Maialen, estralurtar gaiztoaren ametsa ez zelako egia bihurtu, eta oraingo bere ametsa, Lurrera itzultzea, oraindik ez da egia bihurtu. Horregatik oraingo arazoa, Maialenena, nola iritzi bere etxera . Orduan, bi egun, Lurrean bi ordu, eman zituzten gauzak asmatzen,Maialen Lurrera itzultzeko. Ez zuten ezer ere bilatzen Lurrera irizteko, eta oso goibel geratu ziren, batez ere Maialen geratu zen goibel.


Azkenean, Mutur, ideia ikaragarri ona eduki zuen eta ideia hori Marte osoko Martetarrik azkarrenarengana (ikasketetan) joatea zen. Martetar hori, Oker jauna deitzen zen. Orduan Mutur Maialeni kontatu zion nor zen eta zer egiten zuen Oker jaunak, eta abiada batean joan ziren bi lagunak. Maialen eta Mutur, Oker jaunaren etxera iritsi ziren. Gero Oker jaunaren etxeko txirrina jo zuten, eta hau esan zion Maialenek:

-Kaixo, ba al da inor etxean?, Oker jaunaren bila gabiltza. -Bai? Nor da, Oker nahiz nire laguntza behar al du inor?-galdetu zuen Okerrek- ara, pertsona bat zara eta!!! Lagundu!!! - Lasai, oso jatorra eta ona da eta Maialen deitzen da- esaten dio Muturrek. -A!!! Eta Maialenek azaldu zion zer gertatzen zen. Orduan Oker, Mutur eta Maialen martxan jarri ziren. Azkenean, kostata baina ondo, lortu egin zuten. Maialen inoiz baino poziago zegoen. Bere lagun Mutur berriz, inoiz baino goibelago. Maialen ere oso goibel zegoen, eta Okerri ideia bat bururatu zitzaion, Maialenen etxea handia zenez, Mutur txakurraren itsura hartu zuen eta hor joan ziren Lurrera bi lagunak oso baina oso pozik. Elkarrekin bizi ziren eta hiru astean behin, Marte bisitatu egiten zuten, beti biak bakarrik.


NIRE ANAIA ASTRONAUTA Bazen behin familia bat oso jatorra, bi ume ziren baina lastima, aita eta ama banatuta zeuden. Umeak Aitor eta Manu ziren, Aitor mutil lasaia zen 13 urtekoa, Manu,berriz, oso aditua zen eta 8 urte zituen baina 5 urtekoa ematen zuen oso baxua zelako. 1968an Aitorrek azterketa bat zeukan unibertsoari buruzkoa eta Manuk galdetu zion: -Zer da unibertsoa? Aitorrek harrituta: -Unibertsoa guk gainean dugun espazioa da, eta hara joaten dira astronautak ikertzera zer gertatu zen. -Ba ni nagusitan astronauta izan nahi dut-gehitu zuen Manuk. Manuren urtebetetzea heltzear zegoen, Aitor eta Jon aita zela 40 urtekoa, Manuri espaziontzi bat erosi zioten.Urtearen azken egunean afari berezi bat egiten zuten eta Jon eta Manuk plan bat egin zuten espaziora joateko. Oso ondo afaldu zuten biek eta bat-batean Manu eta Jon desagertu ziren. Espaziora abiatu ziren, haien helburua Planeta berri bat topatzea zen, bat-batean kriston beroa sumatu zuten eta motorra puskatu zitzaien. Zortearekin konpondu zuten eta ahal zuten arinen irten ziren hortik.Bidean zihoazela harri batzuen aurrean gelditu ziren eta Manuk esan zuen: -Eskerrak Aitorren azterketa hartu dudan harri hauek zer diren jakiteko Jonek aurrera jarraitu zuen eta ez zen harri baten aurka jo. Manuk esan zuen: -Jon planeta ikaragarria dago or aurrean!!!!! -eta hara joan ziren ikertzera. Etxean Aitorrek familia guztiari abisatu zion Manu eta Jon ez zeudela eta espaziontzia bez, aititea txikitan ilargira joan zenez aititeren espaziontzian habiatu ziren. Jon eta Manu satelite batean geratu ziren estralurtar batzuekin hizketan, Jonek esan zien ia hau planeta bat zen eta estralurtarrak satelite bat zela esan zion. Aitorrek gidatu zuen aititeren espaziontzia eta botoi bat sakatu zuenez zulo beltz batera erori ziren itorrek zerbait sumatu zuen poltsikoan, atera egin zuen, bat-batean Jonen walki talki bat atera zuen, eta Manurekin konektatu zen esanez zulo beltz batean zeudela.


Manu eta Jon familiaren bila joan ziren espazioan zehar baina ez zuten aurkitu. Beste planeta batekin aurkitu ziren eta hor gelditu ziren momentu batean, baina ez zeuden eta estralurtar bat eraman zuten laguntza emateko. Bat-batean zerbait zurgatzen hasi zitzaien eta pertsona batzuk ikusi zituzten, segituan hara abiatu ziren zulo beltzera. Eta jakina, horiek ziren negar egiten zeudenak. Ahal zuten arinen etxera joan ziren, Jon eta ama Elena zela, elkartu egin ziren eta esan zuen Manuk: -Ez dugu planeta berririk aurkitu baina bi planeta elkartzea bai. Familiak hiru eguneko jaia egin zuten, eta oso ondo bizi izan ziren guztiak


Pepelu eta akanpada eguna Bere izena Pepelu Rodriguez zen .Pepelu oso majoa zen, beti prest lagunei laguntzeko.Egun batean klaseko kanpaldi egiteko gonbidapena heldu zitzaion . Pepeluri ideia ona iruditu zitzaion eta motxila prestatzeari ekin zion : linterna, kartak eta nola ez, koka kola . Kanpaldira joango ziren JON,URKO ,LIER ,ETA OIER .Hondartzan bertan egingo zuten. Hamaikak ziren, kartetara jolasten egoten ziren eta Urkok futbol partidua jolastea proposatu zuen.Guztiak ados zeuden,Pepelu izan ezik . Irakurtzen gelditu zen. Konturatu zenerako, goizeko bostak ziren .Pepelu futbol zelaira joan zen ,han ez zegoen inor. Bat batean, tximista berde arraroa ikusi zuen. Tximistaren arrastoari jarraituz, Pepelu bere lagunak aurkitu zituen : guztiz zorabiaturik eta noraezean ibiltzen … Urko guztiz traumatizatua aurkitu zuen eta Pepeluri gertatutakoa kontatu zion : – Estralurtarrak gure lagunen gorpuaz jabetu dira eta orain antidotoa Saturnon dago. Arean, estalita,espaziontzia zegoen .Urkok eraman zuen Pepelu espaziontzira eta Saturnoko bidean ipini ziren . Saturnon izotzezko basamortua zegoen eta han urrutian kristalezko hiria ikusi zuten. Guardek mutilak ikusi zituztenean pentsatu zuten estralurtarrak lurreko misiotik etorri zirela gorpuekin. Erregearekin hitzordua eduki zuten: -“Nolan da hainn arinn zuekn bueltatzean”(holan egiten zuten berba Saturnon) Pepeluk hitza hartu zuen: –“Majestaten gizon zatar pintan haun kentzekon antidotoan eman beharn didazun(bere antzera berba egiten)” Gezur esan zuen Pepeluk –“Nazkan nazkan egindan nagon”. Orduan ,erregeak antidotoa eman zion.Eta Pepelu,ihesean, ziztu bizian Lurrera bueltatu zen. Bere lagun guztiei eman zien antidotoa baina …ez zuen inorekin funtzionatu!! Pepelu etsita kokakolari ekin zion .Jon zombie moduan hurbiltzen ikusita esaten dio: -Tori txo hartu dangatxu bat ea alaitzen dizun eta kolore moko hori kentzen zaizun! Bat batean kolorea desagertzen eta konortea galdu egiten du. Pepeluk astintzen dio bere lagunari eta entzuten ahots ahulean: - Eskerrik asko,salbatu nauzu! Eta bestei eman zien.


Hurrengo egunean pasatakoa bakarrik gogoratzen zuten Urkok eta Pepeluk. Meriendan haien artean komentatu zuten inor enteratu gabe -“ Eta berriro zombie bihurtzen badira?” -Ba …ez dakit, Pepelu…gorde kokakola eskura porsiaka!!.

ALA BAZAN EZ BAZAN SAR DADILA KALABAZAN ETA SALDU SOPELAKO PLAZAN…. KOKAKOLAGAZ



Ipuinak 2