Page 50

της παίρνει η μεταφορά με την έρευνα και την περιήγηση στο τοπίο να περνάει σε υποκειμενικό πλαίσιο, μέσω της αλληλεπίδρασης. Ο χώρος πλέον δεν υποτάσσει τον χρήστη στις προσδιορισμένες λειτουργίες του αλλά του δίνει τα μέσα εμπλουτισμού της ανθρώπινης δημιουργικότητας. Η ανάγκη για Υποκειμενικότητα των επιλογών εκφράζεται μέσω της εισαγωγής του νέου συσχετισμού ανθρώπου-χώρου, την αλληλεπίδραση με την ίδια την πληροφορία. Μέσα στο νέο υπερπληροφοριακό χώρο το υποκείμενο είναι αυτό που επιλέγει τη λειτουργία, θέση και αισθητική, ανάλογα με τις ανάγκες, επιθυμίες και διαθέσεις της δεδομένης χρονικής στιγμής, χωρίς όμως να περιορίζεται στους τοίχους που τον περικλείουν. Με τη σύνδεση του χώρου με το διαδίκτυο, το φαινόμενο του άλματος μπορεί να διαποτίσει το σύνολο της αρχιτεκτονικής19, με τον περιορισμό των τριών διαστάσεων να εξαφανίζεται, και τη μεταφορά σε διαφορετικά χωροχρονικό συστήματα να φέρνει την αρχιτεκτονική σε Συγχρονικότητα με την εποχή της πληροφορίας. Ο χρόνος πλέον μετατρέπεται στην κυρίαρχη διάσταση, με την υπέρθεση του να αυξάνει το περιεχόμενό και την ιδέα της συνεχούς χωρικής αναπροσαρμογής να μετατρέπει την αρχιτεκτονική σε νέο μοντέλο εμπειρικής τοπολογίας. Όμως μια αρχιτεκτονική που συμπιέζεται στο δευτερόλεπτο, πως μπορεί να αποκτήσει Διαχρονικότητα; Η διαχρονικότητα στην εποχή της πληροφορίας, νοείται μόνο μέσω της ικανότητας του χώρου, να αλλάζει μέσα στην πάροδο του χρόνου. Όμως από τη στιγμή που ο χώρος θα υπάρξει ως πληροφορία και ο αναλογικός με τον ψηφιακό κόσμο θα συμπτυχθούν, η κάλυψη της παραπάνω προβληματικής ακούγεται ως κάτι το προφανές. Εφόσον ο κάθε χώρος θα μπορεί να βρίσκεται σε συγχρονικότητα με το σύστημα και να αλλάζει σύμφωνα με τις υποκειμενικές ανάγκες και επιθυμίες, η μεταβολή δεν θα υπάρξει μόνο ως στιγμιαία ύπαρξη αλλά θα απαντά και στη Διαχρονικότητα. Ας πιάσουμε τώρα το ζήτημα από την πρακτική του μεριά, προσπαθώντας να απαντήσουμε άμεσα στο πως μπορεί ο χώρος να γίνει υπερ-πληροφοριακός. Αυτή τη στιγμή έχουν γίνει διάφορες προσπάθειες εμπλουτισμού του αναλογικού περιβάλλοντος με πληροφορία, κυρίως στους κύκλους της τέχνης. Ο πιο απλοϊκός και διαδεδομένος τρόπος είναι η εισαγωγή κίνησης στο χώρο, μέσω της τεχνολογίας προβολών φωτός, μένοντας στη λογική ή της διακόσμησης είτε της επικοινωνίας ενός καθορισμένου μηνύματος. Μπορεί σε πρώτη φάση να εισάγεται η έννοια του γεγονότος στον χώρο, παρόλα αυτά συνεχίζει σαν σκέψη να μην ξεφεύγει από το ντετερμινιστικό πρότυπο αντίληψης του χώρου ως αντικείμενο. Το επόμενο βήμα είναι ο εμπλουτισμός του χώρου με αλληλεπίδραση, ως μια πρώτη κίνηση προς το νέο υποκειμενικό πρότυπο, μετατρέποντας το γεγονός σε εμπειρία. Η αλληλεπίδραση επιτυγχάνεται είτε με τη χρησιμοποίηση συσκευών επικοινωνίας, που 19 Antonino Saggio, “Interactivity at the Centre of Avant-Garde Architectural Research”, 4dspace: Interactive Architecture, όπως πάνω, σελ. 26

50

Event Topology  

In the information age the intellectual landscape has changed. It is certain that machine still exists, but even there its place is taken by...

Advertisement