Page 42

Για την απάντηση του παραπάνω ερωτήματος θα πρέπει να αναφέρουμε τα λόγια του Henri Bergson2 και του Cedric Price3 με αφορμή το σχεδιασμό του Fun Palace. “Η πραγματικότητα δεν είναι τα διακριτά αντικείμενα και η απομονωμένη ύλη, αλλά η αέναη διαδικασία της δημιουργίας”. Με την έννοια της αέναης διαδικασίας εισάγεται για πρώτη φορά η βασική διάσταση του χρόνου, οδηγώντας στο σχεδιασμό γεγονότων στη θέση των αντικειμένων, θεωρώντας τα πρώτα όχι ως στιγμιότυπα, αλλά ως φαινόμενα που εξελίσσονταν στο χρόνο4. Όμως ο σχεδιασμός γεγονότων, σεναρίου, μηνύματος, οπότε και πληροφορίας είναι το ίδιο ζωτικός και στο μηχανισμό εξέλιξης και μεταβολής της τεχνολογίας των πληροφοριών. Μέσω της αναθεώρησης της αρχικής μας υπόθεσης για την πραγματικότητα, φτάνουμε σε ένα πολύ βασικό σκαλοπάτι στη διαδικασία αναζήτησης νοήματος για την αρχιτεκτονική. Αυτό δεν είναι άλλο, από το συσχετισμό μεταξύ χώρου και πληροφορίας, και τελικά μεταξύ αναλογικού και ψηφιακού κόσμου, σε ένα τοπίο που αποτελείται από πληροφορία, σε έναν νέο υπερ-πληροφοριακό χώρο. Επομένως, επιστρέφοντας στο παραπάνω ζήτημα, η ερήμωση μεταξύ χώρου και αντικειμένου, ανοίγει το δρόμο για τη νέα υποκειμενική αντίληψη του χώρου, αντίληψη άμεσα συσχετισμένη με τις δυνατότητες και τα εργαλεία που έχει να προσφέρει η τεχνολογία των πληροφοριών, εμπλουτίζοντας το χώρο με την εισαγωγή άπειρων πιθανών γεγονότων απροσδιόριστων μεταφράσεων της πληροφορίας, ακαθόριστων μεταφορών και συνδέσεων με τα διαφορετικά συστήματα αναφοράς, με κύριο άξονα τον χρόνο. Τελικά, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε την υπόθεση της χαμένης ισορροπίας, μεταξύ αναλογικού και ψηφιακού κόσμου, στην αρμονική τους συνύπαρξη και εξέλιξη, όχι σε ένα αντικείμενο ή σύνολο, αλλά σε ένα οργανικό σύστημα, με τα διαφορετικά μέρη να ευνοούνται ταυτόχρονα, και την υλικότητα των ορίων, του μέσα-έξω και του ιδιωτικού-δημοσίου, να χάνουν πια την φυσική της υπόσταση5. Γίνεται επομένως κατανοητό πως, για να μπορέσει η αρχιτεκτονική να απαντήσει στις προβληματικές που θέτει η εποχή της πληροφορίας, οφείλει να κάνει ενδοσκόπηση στο σύγχρονο τεχνολογικό πρότυπο, ως ένα τοπίο που προκύπτουν και επιλύονται οι σύγχρονες αναγκαιότητες. Στο επόμενο στάδιο θα επανέλθουμε στην αλλαγή του προτύπου στη σκέψη, την κοινωνία και την πόλη, προσπαθώντας να αντιστοιχίσουμε τα μέσα, που την παράγουν στον ψηφιακό κόσμο, ως εργαλεία-προτάσεις για την αρχιτεκτονική στην εποχή της πληροφορίας. 2

Henri Bergson, Time and Free Will: An Essay on the Immediate Data of Consciousness| Mind-Energy: Lectures and Essays, μεταφρ. H. Wilden Carr, Νέα Υόρκη 1920 3 Cedric Price, Life Conditioning, Architectural Design, Wiley Academy, G. Britain October 1966, σελ. 483–494. 4 Stanley Mathews, “The Fun Palace as Virtual Architecture”, Journal of Architectural Education, ACSA 2006, 5 Mike Weinstock, “Terrain Vague: Interactive Space and the Housescape”, όπως πάνω, σελ. 47 42

Event Topology  

In the information age the intellectual landscape has changed. It is certain that machine still exists, but even there its place is taken by...