Page 34

Η συμβίωση ως φιλοσοφία έρχεται να φέρει κοντά έννοιες που το μοντέρνο κίνημα αποστασιοποιούσε, όπως τα δίπολα φύσης και ανθρώπου, τέχνης και επιστήμης, τοπικότητας και παγκοσμιότητας, παράδοσης και σύγχρονης τεχνολογίας, καθώς και πολιτισμούς με διαφορετικά επίπεδα εξέλιξης κατά το δυτικό πρότυπο. Η σύγκριση της συμβιωτικής πόλης με τη μηχανική, η οποία δημιουργώντας κλειστά συστήματα, μη ικανά να προβλέψουν την μετεξέλιξη της κατά την εισροή εξωγενών παραγόντων και έχοντας την αντίληψη της δυτικής αλήθειας ως τη μοναδική, μας οδηγεί στις δυο βασικές αρχές σχεδιασμού της σύγχρονης πόλης, οι οποίες, κατά τον Kurokawa, είναι η Διαχρονικότητα και η Συγχρονικότητα13. Η πρώτη αναφέρεται στην ικανότητα της σύγχρονης πόλης να διατηρεί τις αναμνήσεις του παρελθόντος και να μπορεί να μεταχειριστεί την μελλοντική της εξέλιξη, και η δεύτερη αναφέρεται στην ύπαρξη ετερογενών συστατικών στις διαφορετικές, χωρικές και όχι μόνο διαστάσεις του σύγχρονου αστικού τοπίου. Και στις δύο αρχές, το ζήτημα της διασύνδεσης και του συσχετισμού του μέρους με το όλον, είναι ύψιστης σημασίας, με τη διαχρονικότητα να απαιτεί τη διαδραστική σχέση μεταξύ της πόλης και της επερχόμενης αλλαγής, μεταβάλλοντάς την κάθε φορά σε κάτι διαφορετικό, και τη συγχρονικότητα να συνδυάζει ετερόκλητες χρήσεις, χρόνους, χώρους, και πολιτισμούς αυξάνοντας την παραγωγικότητα μέσω της έντασης και του ανταγωνισμού. Ας περάσουμε όμως τώρα στην σύγχρονη πραγματικότητα που ζούμε στο αστικό περιβάλλον. Όπως είδαμε στην προηγούμενη προηγούμενη ενότητα (βλ. από τη Νέα Αντικειμενικότητα στη Νεα Υποκειμενικότητα), η συμβατική κατασκευή συμβολισμών έχει γίνει η κυρίαρχη μέθοδος για τη δημιουργία αξίας κατά την εποχή που διανύουμε. Ταυτόχρονα, παίρνοντας ως παραδοχή πως η πόλη είναι πεδίο σύγκρουσης αντίρροπων και ανταγωνιστικών συμφερόντων, κατανοούμε την αξία της πληροφορίας ως πρωτογενές συστατικό μορφοποίησης και το ρόλο της πληροφοριακής κοινωνίας και της τεχνολογίας των πληροφοριών, στην καθιέρωση ενός πλαισίου αναφοράς για νέα σενάρια σχηματισμού και εξέλιξης της πόλης. Στην σύγχρονη πληροφοριακή πόλη το κυρίαρχο φαινόμενο που παρατηρείται είναι αυτό της μείξης, όπου κτίρια ή ευρύτερα μέρη μιας πόλης συνδυάζουν, με τη φονξιοναλιστική ματιά, αταίριαστες μεταξύ τους χρήσεις, κατευθύνοντας την πόλη σε μια δυναμική εξάπλωσης. Με αυτό τον τρόπο παρατηρείται η ύπαρξη ανομοιογενών μεταξύ τους δραστηριοτήτων, που αναφέρονται στις εξής κυρίως ομάδες, την κατοίκηση, το εμπόριο, τη δημιουργία, τις υποδομές και την αναψυχή. Ο καθορισμός των χρήσεων στις παραπάνω ομάδες δεν είναι απόλυτος, μιας και πρόκειται για επίπεδα χρήσεων που τα όριά τους είναι διαφορετικά καθορισμένα, ανάλογα το υποκείμενο και στις ειδικότερες δραστηριότητες 13 Kisho-Kurokawa, Philosophy-of-Symbiosis, http://www.scribd.com/doc/9531158/Philosophy-of-Symbiosis-Kisho-Kurokawa, σελ197-199

34

Event Topology  

In the information age the intellectual landscape has changed. It is certain that machine still exists, but even there its place is taken by...

Advertisement