Page 1

LEERLINGENRAAD SUI leerlingenraad.sui.be • find and like us on Facebook! Ik schrijf jullie vanop mijn terrasje buiten aan een tafeltje, genietend van de zonnestralen die door het bladerdek van de bomen tevoorschijn komen. Ik zie het kleurenspel dat ontstaat door de steeds veranderende lichtinvallen op de hoge grassprieten, die een hele winter hebben zitten wachten op dit spektakel. Ik aanschouw de eerste diertjes die voorzichtig tevoorschijn komen. Ik geniet van het zachte briesje waarop de vogels ver boven mij “surfen”, maar vooral hoe het met mijn haar speelt. Zucht, de natuur is toch prachtig, nietwaar? Net zoals je in de natuur de eerste bloemetjes tevoorschijn ziet komen, zie je ook jaarlijks bij de start van de lente de eerste koppeltjes in onze school ontstaan. Ik wil deze tortelduifjes dan ook een toffe lente en zomer toewensen. Voor diegenen die nog geen partner hebben gevonden heb ik nog een korte mededeling. Het bijzonder jachtseizoen is al gestart, dus grijp je kans! Als hoofdredacteur van The SUI Times ben ik verheugd om te kunnen meedelen dat dit al de 3de editie is die dit schooljaar van de pers is gerold. Hiervoor wil ik het personeel van het kopieerlokaal in de bloemetjes zetten. Bedankt, het is fijn om met jullie te kunnen samenwerken! In de vorige editie van dit blaadje werd er gevraagd om een verhaal te breien aan ons gegeven begin-scenario. We hebben alleen niet verklapt wat de prijs was. Maar ik vind het nu wel tijd om het jullie te vertellen. U bent getuige geweest van de geboorte van een jaarlijkse prestigieuze schrijfwedstrijd. De winnaar krijgt een luxueus uitgevoerde pen met een persoonlijke gegraveerde tekst . We feliciteren Rana Vrancken voor deze opmerkelijke prestatie. De jury was het er unaniem over eens dat zij de titel van beste schrijfster van 2014 verdiende. We wensen haar dan ook nog veel plezier met het schrijven van zulke mooie verhalen. Ik stel voor dat jij als trouwe lezer van dit hoog literaire blad tegen volgend jaar veel oefent op het schrijven van parels van verhalen, zodat jij volgend jaar misschien ook kans maakt op deze prestigieuze prijs!

Ik, hondstrouwe lezer van dit fantastische blad en fanatieke leerlingenraadfan, heb de SUI Times’en van de afgelopen jaren eens goed onder de loep genomen, en ik ben tot de conclusie gekomen dat er een grote tekortkoming is in de uitgaven van dit magazine. Want in geen enkele versie wordt er over ‘eten’ gesproken, terwijl wij toch niet kunnen overleven zonder onze dagelijkse portie energie. Daar moet dus dringend verandering in komen. Voor ik het ga hebben over het bijzondere getalletje dat hieraan vasthangt, wil ik eerst iets vermelden dat al heel lang op mijn maag ligt. Dit is een welgemeende en vriendelijke bedenking naar de schoolkeuken toe: waar zijn de volledig chocolade muffins gebleven?? Ik bedoel: de cakejes met chocoladestukjes zijn heerlijk, maar die bruine caloriebommen zijn gewoonweg subliem! Zie het als een tip van een leerling met verstand van lekkernijen. Het zou de school een stuk rijker maken, moesten deze overheerlijke dessertjes weer te verkrijgen zijn. Maar laten we overgaan tot de orde van de dag. Het getal dat ik heb uitgekozen, gaat over een vrucht die niet alleen bijzonder lekker is, maar ook nog gezond. Jawel, de binnenkort overal verkrijgbare aardbei. Er was namelijk ooit een man, een zekere Anderson uit Groot-Brittannië, die een aardbei heeft geteeld van maar liefst 231 gram. Stel je voor: een aardbei van 231 gram, hoeveel aardbeienmuffins zou je daar niet van kunnen maken? Dat laatste was opnieuw een subtiele suggestie aan de keuken.

231 gram

het getal van het willekeurig tijdsinterval


Met beleefde hoogachting Uw Plichtsbewuste PR-verantwoordelijke

SLIMMER MET CHOCOLADE

Heeft u de bewuste Leefregel (jawel, mét hoofdletter) de bewuste helft van ons nog bewustere Schoolreglement (de Leefregel fungeert trouwens als aanvulling bij de bewustere of zelfs meest bewuste Schoolgids (jawel, weer mét hoofdletter) red.) ooit daadwerkelijk gelezen? Misschien vindt u het grof van me en beschouwt u me nu als een volkomen onverlaat, maar ik ben er even vanuit gegaan dat u dit daadwerkelijk nooit gepresteerd hebt. Ik baseer me daarbij op de wetenschap dat ‘Ja, ik heb de algemene voorwaarden gelezen’ de op één na meest gebruikte leugen is op het net, net na ‘Ja, ik ben ouder dan 18’. Ik hoor u denken dat internet toch niet gelijk staat aan de echte wereld, dat is waar, maar louter statistisch gezien zijn er genoeg overeenkomsten om de virtuele kansberekening naar de werkelijkheid te transponeren. Om maar te zeggen dat ik berekend gok dat u zelfs nooit een poging ondernomen hebt om aan het boekje te beginnen. Na vele van mijn talrijke omzwervingen doorheen het land van sancties, coaches en deugnieterij is mij echter wel al regelmatig de enorme eer te beurt gevallen het werk te bestuderen. Daarom ben ik bereid om u, waarschijnlijk reeds nadat uw zoon of dochter hier al jaren school loopt, of nog maar net, dan bent u alvast nog niet veel te laat, eindelijk in te wijden in de beginselen van het zogenaamde opvoedingsproject van het Sint-Ursula-Instituut. Zoals u wellicht verwacht en wat wellicht ook één van de redenen is voor het verzaken aan uw plicht de Leefregel onder de loep te nemen, is het document een goed geschreven PR-praatje voor en van de school. Dat, ‘cari parentes’, kan ik ten aanzien van mijn functie enkel toejuichen! Het overgrote deel van de tekst spreekt voor zich. Je hebt het voorwoord, waarin een totaal onbekende ‘wij’ u begroet (U!! Het voorwoord is expliciet aan de ouders gericht). Dan is er plaats voor de opvoedingsuitleg, respect, rechtvaardigheid, loyaliteit,… enfin, u kent dat wel. Het meest interessante staat vreemd genoeg achteraan, de woordenlijst, waar we uitleg krijgen over de woorden diefstal, spieken, pesten, opsmuk, breekpunt, gezonde kritiek… en nog een heleboel basiswoorden (het woord consumptie-leren even buiten beschouwing gelaten). Aangezien het voorwoord duidelijk aan u gericht is, gaat de school er dus vanuit dat u de Leefregel leest. En alsof dat al niet erg genoeg is, veronderstellen ze door uitleg te geven bij woorden als kauwgom en uniform dus ook nog dat u de basiskennis van het Nederlands onvoldoende beheerst. Twee dingen die uw reputatie een serieuze deuk geven. De school berispen zou weinig uithalen, die zouden de woordenlijst en het voorwoord verwijderen en ‘case closed’, dus richt ik mij tot u. Beste ouders, uw imago verdient opsmuk! Voor tips en tricks, kan u misschien toch eens de Leefregel ter hand nemen. En schrijf dan naar analogie met de Leefregel een document over u. Het resultaat krijg ik graag toegestuurd: ‘prverantwoordelijke@outlook.be’. Ik reken er op dat het uw kwaliteiten net zo mooi in de verf zet als de Leefregel dat bij de school doet. Misschien steekt u niets op van deze gezonde kritiek en oprechte bezorgdheid, maar hey, dat is voor mij helemaal geen breekpunt.

Goed nieuws voor iedereen die graag chocolade eet én niet zo graag met wiskunde bezig is want… er is een studie die aangetoond heeft dat het eten van chocolade helpt bij het maken van wiskundige berekeningen. Wiskundige berekeningen werden makkelijker bevonden nadat men flavonoïde (deze stof verhoogt de bloedtoevoer naar je hersenen) binnen had en dat zit namelijk in chocolade. Voor diegenen die het toch gezond willen houden, zij kunnen naar harte lust groenten, fruit en noten eten.

Waarde ouders,


De eenzame bedwants: de eeuwige tocht naar liefde

A

ls extra dosis nutteloze maar toch interessante informatie voor deze editie van The Sui Times, krijg je nu wat te horen over de bedwants. Eigenlijk is de bedwants een verschrikkelijk interessant beestje. Wist je bijvoorbeeld dat de bedwants aan traumatische inseminatie doet? Later leggen we wel uit wat dat juist betekent. Het leven van een bedwants kan, zoals bij zowat elke diersoort, beschreven worden door een kringloop: de levenscyclus. Dit heeft als gevolg dat we dus niet bij het begin van het verhaal kunnen beginnen. Laten we een beetje cliché doen en beginnen bij de geboorte, want hoe wordt een bedwants eigenlijk geboren? Ik kan verklappen dat de kleine bedwants niet uit de buik van de moeder komt, of toch niet rechtstreeks. De baby bedwants, ook wel ‘nimf’ genoemd, komt na twee weken uit een wit puntje van amper één millimeter groot, wat in de Nederlandse taal de benaming ‘ei’ kreeg. Na zes weken van ontwikkeling wordt het insect wel vijf tot zes keer zo groot, en heeft het dus een grootte van vijf à zes millimeter, wat nog steeds miezerig klein is. Vanaf dat de bedwants volwassen is, kan ze maanden zonder voedsel leven. Weet je wat een bedwants eet? Wel, ze eet JOUW bloed. Een bedwants komt je ’s nachts opzoeken en kruipt over je hele lichaam. Bij de benen aangekomen denkt ze: “Hier ga ik eten.” Dan prikt de wants in je huid en begint bloed te zuigen. Ook spuit ze enkele stoffen naar binnen, zodat je bloed niet zou stollen en zodat je de beet niet voelt. Lief, toch, iemand die je bijt maar wel zorgt dat je geen last hebt. De bedwants heeft niet zo’n interessant leven. Het enige nuttige dat dit kleine beestje verricht, is zich voortplanten. We weten allemaal hoe belangrijk dit is, anders zouden we niet met zeven miljard mensen over dit kleine aardbolletje lopen. Net zoals bij de strepsiptera doet de bedwants aan traumatische inseminatie. Inderdaad, dat is de moeilijke naam uit de inleiding van dit geweldig boeiende artikel. Bij deze paringstechniek is het vrouwtje zelfs te lui om haar geslachtsorgaan te gebruiken. In plaats daarvan laat ze zich simpelweg doorboren door het mannetje dat zo zijn spermatozoïden op de juiste plaats bezorgt. Dit hele proces gebeurt meerdere malen in het leven van het vrouwtje. De vrouwtjes leggen tot tien eitjes per dag en tot tweehonderd gedurende hun leven. Twee weken nadat het vrouwtje haar eitjes legt, komen er kleintjes uit, die dan op hun beurt hun ouders gaan nadoen en de levenscyclus der bedwantsen voortzetten.


Stylingtips van madam Plamuur Als je last hebt van HD (zonder de AD, want aandacht genoeg) zoals ik, geeft een vroege lente altijd de nodige kriebels. Een azuurblauwe lucht, aangenaam zonnetje en de fluitende vogels wekken het zalige gevoel van vakantie op. Maar bij die bijen- en vlinderkriebels breekt ook het angstzweet uit. Vorig schooljaar heeft madame Plamuur namelijk een trauma opgelopen. De directie had beslist dat de wintersportdag van de derdejaars vervangen werd door het fantastische apenparcours van Weyneshof in Bonheiden. Aangezien ik naast mijn hoofdjob als plamuurster nog een bijjob als leraar/ titularis heb (van de tofste klas van de school), moest ik mee naar dit tranendal. Aangekomen in de hel van Bonheiden stond mij een verschrikkelijke beproeving te wachten. Dat leerlingen op een sportdag spannende jeansbroeken, leggings en discotheektopjes aandoen, daar kan ik nog mee leven. Dat jongens de bloedtoevoer naar hun voortplantingssysteem afsnijden door met een skinny jeans in een klimgordel te klauteren, is vermoedelijk pijnlijk, maar hé we leven in een vrij land. Dat de meisjes bij het wankelen over de smerige beek, regelmatig één hand moesten lossen om hun topje op te trekken, is volledig verantwoord. Ook witte topjes zijn een must, zeker wanneer je in de beek belandt. Maar toen kwam het moment, het moment waarop mijn ‘fashionable’ hart en nagel braken. Het gebeurde allemaal bij de apenbrug. Mijn leerlingen hadden zich net in een klimgordel gehesen en waren met de touwladder naar boven gekropen. Daar stonden ze dan, hoog boven mijn hoofd, in de bomen op de apentouwen. Ik had de opdracht gekregen om met de veel te dure gsm van een leerling spectaculaire foto’s te maken. Dat ik daarbij hun schoenenzand in mijn haren kreeg, daar kon ik nog mee leven. Maar toen gebeurde het drama. Totaal onverwacht, viel er iets naar beneden. Was het een vliegtuig, was het een vogel, neen dat was het niet. Het was een… smashing pump, helemaal besmeurd, aangerand en geruïneerd! Leggings, korte rokjes, skinny’s, witte topjes, te kleine T-shirts, shortjes die ik gewoon boxershorts noem, ik heb het allemaal gezien en ik kan er mee leven. Maar pumps… dat werd me allemaal wat te veel! Daarom mijn prangende oproep aan alle derdejaars:

Met vriendelijke groeten en op sportschoenen, Madam Plamuur PS: De meisjes waren vorig jaar perfect okselhaarvrij getrimd. Proficiat daarvoor! Maar kunnen de jongens a.u.b een ballenknijper onder hun sportbroek dragen. De klokkenluider van Notre Dame woont namelijk in Parijs en niet in Bonheiden. Alle leerkrachten die jullie van beneden uit moeten observeren, zullen jullie ongelooflijk dankbaar zijn.

The Sui Times - april 2014  

Uitgave van het boekje van leerlingenraad Sui in april 2014.

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you