Page 1

32

|

LANDWERK #3 / 2014

Landschapsbeleid gaat als hete aardappel rond Wie gaat er in Nederland over het landschap? Het Rijk heeft gezegd dat niet meer te doen. Maar niemand heeft het overgenomen. Dus hebben we ook geen nationale landschappen of nationale parken meer. Volgens staatssecretaris Dijksma zijn dat namelijk typisch onderwerpen voor lagere overheden en de burgers. Maar dat lijkt een verkeerde inschatting, zo bleek op 20 juni tijdens het Midzomerlandschapsdebat, georganiseerd door Landwerk.

Door Geert van Duinhoven

Het is toch wel bijzonder. Het Natuurakkoord uit 2012 bevat een lijstje met taken die het Rijk heeft overgeheveld naar de provincies. En er staat een lijstje in welke taken het rijk niet meer tot de hare rekent. Maar daar staat niet bij wie het dan wel moet doen. Daar is in ieder geval niets over afgesproken. Het landschap is de meest opvallende: nationale landschappen, nationale parken, landschap generiek (en voor wie het weten wil: ook leefbaarheid, groen om de stad, duurzaam grondgebruik zijn vervallen en komen nergens terug….). Nu lijkt het logisch, gezien de vele decentralisaties dat de provincies of misschien de gemeenten dat gaan oppakken. Want ja, landschap is nu eenmaal een onderwerp waar mensen zich druk over maken. Windmolens, snelwegen, industrie: als je aan iemand zijn landschap komt, heb je een probleem. Landschap vindt iedereen belangrijk. Toch is er een probleem, constateert Eric Luiten, Rijksadviseur voor het landschap. “Het Rijk heeft het landschapsbeleid als het ware te vondeling, maar niemand pakt het op. De manier waarop het landschapsbeleid nu nog gestalte kan krijgen is dat de lagere overheden het oppakken of dat het landschap geïncorporeerd wordt in andere beleidsvelden zoals cultuurhistorie, natuur, energie en water. Landschap kan op deze karretjes van rijdende treintjes springen en daarop mee liften.”

Provincies? Maar willen provincies dan echt niet meewerken aan het landschap? Natuurlijk wel. Gelders gedeputeerde Jan Jacob van Dijk is helemaal niet zo somber. Hij wees tijdens het debat op de Gelderse regeling voor gemeenten om nieuwe landschappen aan te leggen of aan achterstallig onderhoud te doen, en dat de grote lijnen zijn verankerd in de Omgevingsvisie. Hij hield een pleidooi om hard te werken aan draagvlak bij bewoners en lokale partijen onder andere door hen ook financieel mede verantwoordelijk te maken. En tenslotte wil hij wel degelijk ook als provincie zich sterk maken om de kwaliteiten van de nationale landschappen te beschermen. Hoe precies, of met welk geld, of ten koste van wat is alleen nog niet duidelijk. Ook dat zal met de streek en de burgers samen bepaald moeten worden. De gemeenten dan misschien? Wethouder Gert-Jan te Gronde uit Winterswijk heeft zelf een krachtig landschapsbeleid waarin hij vooral een kwaliteit wil nastreven. Daar is een plan voor, daar is budget voor. En een traditie. Want Winterswijk was een Waardevol Cultuurlandschap, was een Nationaal Landschap dus er is altijd wel aandacht geweest voor het landschap. Volgens hem zijn er wel meer gemeenten die zoiets hebben. Maar alle 400? Nee, dat lang niet. Volgens Te Gronde zijn er maar weinig gemeenten die

Profile for Platform Landwerk

Landschapsbeleid gaat als hete aardappel rond  

Verslag Midzomerlandschapsdebat, Landwerk 2014 #3.

Landschapsbeleid gaat als hete aardappel rond  

Verslag Midzomerlandschapsdebat, Landwerk 2014 #3.

Profile for landwerk
Advertisement