Issuu on Google+

4

werk + blad een uitgave van k4 architecten bna april 2012

ecopark #40


inleiding

‘Cijfers zijn echt heel erg saai.’ Vennoot Arend Slagter van accountantskantoor Vivan uit Emmeloord zegt het met een glimlach, maar ook met volle overtuiging. Het komt uit het diepst van zijn tenen. Daarom wilde hij per se dat het nieuwe pand voor zijn boekhoudonderneming levendig zou worden, speels. Alles behalve saai, ‘een echte eyecatcher.’ Daar was Dirk Klaver het meteen mee eens. Ook omdat het kantoor van Vivan op een prominente plek bij de entree van Emmeloord staat, bij de rotonde Marknesserweg – Ecopark. Voor Klaver en de accountants een schitterende locatie om te bouwen. Extra uitdaging voor k4: Vivan deelt het gebouw met notariskantoor Pekel, Klein en Prummel. Beide kantoren wilden hun eigen ingang, een eigen gezicht, maar toch eenheid. Hans Hansma: ‘Juist door die sterke gedrevenheid bij de opdrachtgevers konden we iets moois neerzetten.’


voor speels ‘saai’ pand kantoor ecopark 40


interview Arend Slagter Vivan Accountants & adviseurs


Als je door je oogharen kijkt en je gedachten de vrije loopt laat, lijkt het net of een kind zijn blokkendoos heeft omgekeerd. Wat lukraak opeengestapelde speelgoedblokken, daar heeft het accountants- annex notariskantoor wel iets van weg met de onverwachte hoeken, het aflopende dak en de scheve muren.

“Gaaf”

‘Gaaf.’ Dat was de eerste reactie van Arend Slagter op de proefschetsen waarop de muren al versprongen. ‘Daardoor ontstaan er allerlei gekke hoekjes, onverwacht. Precies wat wij wilden, lekker gek en alles behalve saai en stoffig.’ Om die reden wilde Slagter ook graag dat k4 zijn nieuwe gebouw zou ontwerpen. ‘Als je een pand met een uitstraling wilt, ben je bij k4 aan het goede adres.’ Aanvankelijk was nieuwbouw op zo’n markante plek voor Vivan met zijn vijftien werknemers een droom die nooit zou uitkomen. Het kantoor is alleen te klein voor zo’n prominent nieuwbouwpand. Dan zou het zo’n klein gebouwtje worden, weggestopt op een bedrijventerrein. En dat wilde Slagter nou net niet, dan zou het wel suf worden. Vivan huisde in Emmeloord-Centrum aan de Beursstraat. ‘Tussen het bankkantoor van de ING en de stomerij in.’ Dat zei Slagter altijd tegen mensen, om standaard als reactie te krijgen: ‘Hè, zit daar nog


iets dan?’ Nou, zulke opmerkingen hoort hij nu niet meer. Iedereen weet meteen dat Vivan in dat gekke, hoekige pand bij de rotonde zit. Missie geslaagd. En dat allemaal door een terloopse grap op een receptie bij een bedrijfsopening. Notaris Bert Klein en Slagter babbelden wat over hun huisvestingsproblemen. Beiden worstelden met hetzelfde vraagstuk. Uit hun huidige pand gegroeid, op zoek naar iets markants, wel nieuw willen bouwen, maar geen trek hebben in zo’n achteraf pandje. Net voor ze een nieuw drankje wilden gaan halen, grapte Slagter: ‘Misschien moeten we maar samen gaan bouwen.’ Een jaar later belde Klein op: ‘Even serieus.’ 2 januari 2010 betrokken ze hun gezamenlijke nieuwbouw.

EILAND De gedroomde kavel is een eiland aan de rand van het bedrijventerrein Ecopark. Nou ja, eigenlijk een schiereiland want er is natuurlijk een verbindingsweg voor de auto’s. Het eiland heeft een langgerekte vorm. Een gegeven waar k4 niet omheen kon bij het ontwerp. Andere belangrijke eis van Slagter en zijn bouwpartners van het notariskantoor: allebei een eigen ingang. ‘Ik wilde niet die accountant worden, bij de notaris in,’ legt Slagter uit. Maar tegelijkertijd moest het pand architectonisch wel een eenheid worden. ‘We zijn nog wel even bezig geweest met twee gebouwtjes, maar dat werd niets,’ erkent Hansma. Ook omdat ze het gebouw, vanwege de markante plek, tegelijkertijd body wilden geven. Het moest voldoende massa hebben. Anders zou het wegvallen ‘Het is dus eigenlijk een twee-onder-een-kap geworden.’


Hans Hansma, k4 architecten bna: "Juist door die sterke gedrevenheid konden we iets moois neerzetten"

Om te voorkomen dat het noodgedwongen langgerekte pand te massief zou worden, kreeg de voorgevel uitstekende punten. Als je het ontwerp op een maquette van bovenaf bekijkt, ontdek je twee scheef neergezette vierkanten die de uiteinden vormen van het pand. Met aan de ene kant de entree voor de notarissen en aan de kant de toegang voor de accountants. Middenin het pand is nog een derde vierkant in tweeĂŤn gehakt door een grote rechthoek. Deze vormt het hart van het gebouw, de natuurlijke scheiding tussen de twee kantoren. Letterlijk natuurlijk, want waar de rest van het pand uit een donkerrode, paarsachtige baksteen is opgetrokken, is het middenstuk met donker hout betimmerd.

De punten van de scheef neergezette driehoeken steken naar voren. Ze komen op je af als je recht voor het pand staat. Die uitsteeksels zorgen voor het speelse effect dat Slagter nou net zo leuk vindt. Komt ook door de combinatie met het scheve dak. Het dak loopt af naar de zuiden. Het hoogste gedeelte zit aan de kant van de rotonde. Dat scheve dak was een verplichting van de gemeente duurzaam bouwen op Ecopark verplichtte, en nu kunnen er zonnepanelen op worden geplaatst. Dat aflopende dak kwam Vivan en Pekel, Klein en Prummel wel goed uit omdat ze ook niet meer kantoorruimte nodig hadden. Het voorste gedeelte telt twee verdiepingen, het achterste ĂŠĂŠn, precies genoeg.


all toc alt fun te


les hoeft ch niet tijd nctioneel zijn?

Diezelfde gemeente had overigens bedacht dat er op Ecopark alleen bedrijf-wooncombinaties mochten komen. Daarbij waren kantoren, als die van Vivan, gedacht tegen Emmeloord aan, niet aan de rand met de akkerlanden. Slagter: ‘Maar toen had Klaver zoiets prachtigs getekend, toen wilde de gemeente daar wel van afwijken.’

DRIEHOEKEN Doordat de buitenmuren niet recht lopen, maar de binnenmuren wel, schieten in het kantoor op meerdere plekken driehoekige ruimtes over. ‘Hartstikke inefficiënt natuurlijk, dat zijn plekken waar je niets mee kunt,’ geeft Slagter toe. ‘Maar dat vind ik juist leuk. Alles hoeft toch niet altijd functioneel te zijn?’ Omdat ze toch niet bruikbaar zijn, is in overleg met k4 besloten om hier geen plafond te maken waardoor de uitstekende driehoek een vide is geworden. De lange, rechte gang, die je bij een accountantskantoor zou verwachten, wordt halverwege onderbroken door verrassend lichte ruimtes. In één zo’n driehoekje is in overleg met de binnenhuisstylist een hoge plant geplaatst ter verlevendiging. Van de andere vide is een kantine gemaakt, waar de accountants even een kopje koffie kunnen drinken. Om te voorkomen dat het enorm zou gaan galmen in die hoge ruimte raadde Klaver meteen aan om er een groot canvasdoek op te hangen dat het geluid absorbeert. Op het canvas pronkt een langgerekte polderweg die in de verte naar een boerderij reikt. Zodat de polderklanten van Vivan zich meteen thuis voelen.


De haast achteloze details, daar schuilt voor Slagter de kracht van zijn pand. Die doen hem iedere dag wel even glimlachen. Zoals die driehoekige uitstulping van de ontvangstbalie, waar Klaver het basisontwerp weer laat terugkeren. Of dat kleine raampje op zolder. In de muur is een uitsparing gemaakt op de plek waar het scheve dak op zijn laagste punt is. ‘Als je hier ’s ochtends vroeg zit, straalt daar het licht van de opkomende zon door naar binnen.’ En tovert de vloer om in een inspirerende zee van oranje licht. Voor de grap heeft de grote, 10 meter lange tafel een diagonaal over het blad lopen. Gecombineerd met het scheve dak dat niet recht scheef afloopt, maar

dat gekanteld is, waardoor één punt het laagst is, raken mensen tijdens lange vergaderingen weleens de kluts kwijt. Menigeen gaat tijdens een lange discussie met zijn potlood zitten prutsen, vertelt Slagter. Dan houden ze het potlood recht om te checken of die muur inderdaad scheef loopt, waarop ze zich afvragen of ze dat potlood inderdaad wel echt recht houden of dat ze gek zijn geworden. Goed voor de concentratie is het niet, maar Slagter wordt er altijd vrolijk van. Door dat lijnenspel staan veel accountants na een lange wankelend op van hun stoel. Alsof ze na een lange boottocht weer aan wal stappen.


Het hoeft niet allemaal esthetisch te zijn. Soms is het ook gewoon praktisch. Geen enkele werkkamer heeft bijvoorbeeld een dossierkast gekregen. Die staan allemaal op de gang. De muur is een stuk naar achter geplaatst, waardoor de kastenwand een doorlopend geheel vormt. Slagter wilde die kasten graag op de gang hebben omdat collega’s elkaar dan niet voor ieder dossier op de kamer hoeven te storen. Alles staat keurig verzameld op een rij. Geen doos staat scheef. Best saai, zou je zeggen. Slagter glimlacht: ‘We blijven accountants.’


4

is een uitgave van k4 architecten bna. Het vertelt het verhaal van architectuuren interieurprojecten van k4. Concept + ontwerp: lab13 Tekst: Eva Vriend Fotografie: Jorn Veerbeek


k4.nl


4 ecopark