Page 1

INVITATION / UITNODIGING Caroline van den eynden

It’s a small world after all opening on Thursday The 8 Th of sepTember (6-9 pm) opening op donderdag 8 sepTember (18-21 uur)

on view unTil oCTober 15, 2016 / Te bezoeken ToT 15 okTober 2016 Thu-fri-sa 2-6 pm / do-vrij-za (14-18 u) kusseneers gallery - menensTraaT 10 / rue de menin 10 - 1080 brussels +32 (0)475651109 - info@kusseneers.com - www.kusseneers.com


01:47:33 AM, brons gecoate sokkel, polyester, hout, glas, messing, lakverf, acrylverf / bronze coated base, polyester, wood, glass, brass, lacquer, acrylic paint, l: 36 x d: 23 x h: 45 cm

06:23:15 PM, brons gecoate sokkel, polyester, hout, glas, messing, lakverf, acrylverf / bronze coated base, polyester, wood, glass, brass, lacquer, acrylic paint, l: 36 x d: 23 x h: 45 cm


Controle – of het gebrek daaraan – is de algemene leidraad geweest voor het recente werk van Caroline van den eynden. Tijd, plaats en specifieke gebeurtenissen zijn begrippen waarop dit wordt toegepast in haar werk. Caroline verlegt haar mentale grenzen en zoekt haar limieten op. de voor zichzelf ongrijpbare en ‘onbegrijpbare’ zaken probeert ze in beelden om te zetten. herinneringen blijven hierbij een belangrijke factor. bij de werken die te zien zijn in de tentoonstelling gaan herinneringen bijna naadloos over in hedendaagse gebeurtenissen. een wisselwerking tussen het korte- en langetermijngeheugen. het gaat over wereldse gebeurtenissen die bij haar een belangrijk en sterk gevoel teweeg brengen zoals verkiezingen, aanslagen, fraude en discriminatie... maar de werken zouden ook in een ruimere tijdsgeest geplaatst kunnen worden. Caroline wil vooral refereren naar een wederkerend patroon. namelijk, we speculeren graag over wat er zal komen, we zijn verbaasd en/of emotioneel op het moment zelf en nadien houden we er graag een verschillende mening aan over. uiteindelijk blijkt niets exact te zijn. of toch… het tijdstip van iedere gebeurtenis. de werken verwijzen naar die 'tijd' – de tijd vóór, tijdens en na een bepaalde gebeurtenis. het exacte tijdstip van het gebeuren geeft je een gevoel van controle. dit staat in contrast met de in de daarvoor besproken onzekerheden en verlies van controle. deze chaos wordt door Caroline in haar werken omgezet naar een industriële wirwar van leidingen. water- en gasleidingen gaan over in lichtconstructies en eindigen (of beginnen) met balustrades op onverwachte en soms zelfs magische plaatsen. de verschillende soorten stalen leidingen vanuit haar herinneringen zijn een onrechtstreekse verwijzing naar de gehele context rond elke gebeurtenis, de diepere verklaringen die er vaak dus niet zijn. zo voelt ze de realiteit aan – de overgangen lijken zeer natuurlijk en vormen als dusdanig een sluitend geheel.


Caroline van den eynden creëert haar sculpturen met minutieuze vaardigheid. hun strakke elegantie, materiaalgevoeligheid en zorgvuldige afwerking laten niemand onberoerd. ze doen denken aan maquettes van architecten, en lijken te voldoen aan de architecturale regels maar wijken er op cruciale punten van af. ze bouwt een spanningsveld op dat transparantie koppelt aan leegte, combineert edele en ruwe materialen en creëert een perfect afgewerkt geheel dat toch niet sluitend is. haar interesse gaat uit naar plaatsen met herinneringen, niet om ze vast te houden, maar om the experimenteren met het tastbare en het ontastbare. Toch is er geen sprake van bestaande objecten in haar werk. haar werk wil de kijker niet overtuigen of charmeren, maar uit balans brengen en misleiden. haar sculpturen dagen de kijker uit om zijn eigen angsten, behoeften en gedachten onder ogen te zien. door de grenzen van de waarneming te verleggen en herinneringen en verlangens zichtbaar te maken functioneren de sculpturen als kijkkast van de ene werkelijkheid naar de andere. "... het werk van Caroline van den eynden presenteert een spectrum van gespannen waarnemingen. er is iets in die maquettes dat een individu op zoek naar bezinning aantrekt. de leegte is geen akelige leegte, de doorzichtige kleine ruimtes roepen geen sociale fobie op, de afwezigheid van figuren, beweging of geluid laten enkel een aangename vorm van stilte horen. misschien komt het wel omdat Caroline van den eynden geen letterlijke weergave nastreeft van het gebouw waarop die objecten teruggaan, maar vanuit haar herinnering werkt, waardoor de nabootsing op kleine schaal met die herinneringen en gevoelens wordt opgeladen? bijna als een surrealistisch object, maar dan in een zuivere variant ..." fragment uit de tekst ‘Artstory 9’, door Jeroen Laureyns, 2015

van links naar rechts / from left to right: once upon a time in the summer ..., once upon a time in the autumn ..., once upon a time in the winter ..., once upon a time in the spring ...,

hout, glas, messing, matte lak verf, acrylverf, zijde / wood, glass, brass, matt laquer, acrylic paint, l: 23 x d: 11,2 x h: 17 cm


02:38:46 PM, hout, glas, messing, matte lakverf, acrylverf / wood, glass, brass, matt laquer, acrylic paint, l: 36 x d: 25,2 x h: 26 cm


08:26:04 AM, hout, glas, spiegel, messing, matte lakverf, acrylverf, staal / wood, glass, mirror, brass, matt lacquer, acrylic paint, steel, l: 29,8 x h: 24,8 x d: 27 cm (d: 40 cm met wandbevestiging / with wall bracket)

(links bovenaan / top left) 04:38:21 PM, polyester, hout, messing, matte lakverf, acrylverf / polyester, wood, brass, matt lacquer, acrylic paint, l: 25 x h: 29 cm (links onderaan / bottom left) Control room, staal, eik-ďŹ neer, hout, lakverf, plexi, glas, messing, acrylverf / steel, oak veneer, wood, lacquer, perspex, glass, brass, acrylic paint


Control – or the lack of it – has always been the leitmotiv in Caroline van den eynden most recent work. Time, place and specific events are the concepts whereupon she focuses in her work. Caroline extends her mental boundaries and looks for her limits. she tries to convert the things she personally considers elusive or incomprehensible , into images. memories keep playing an important role in this process. with the works that are on view in this exhibition the memories merge almost seamlessly into contemporary events. an interaction between short- and long-term memory. it’s all about world shaking events that leave an important and strong impression on her like elections, attempts, fraud and discrimination… but her works could also be placed in a wider context. Caroline wants to refer particularly to a recurrent pattern. especially, since we like to speculate about what is about to happen and we are either astonished or emotional the moment something happens and like to compare our different opinions afterwards. in the end nothing seems to be correct. or yet… the exact point of time in which every event occurs. The works refer to that “time”– the time before, during and after a particular event. knowing the exact moment an event happens gives you a feeling of control. all this forms a stark contrast with everything discussed before, all the uncertainties and loss of control. in her works Caroline transforms this chaos into a shambles of industrial pipes. water- and gas conduits merge into light constructions and end (or begin) with banisters in unexpected and sometimes even magical places. The different kinds of steel conduits emerging from her memories are an indirect reference to the complete context surrounding every event, the deeper explanations that are often non existing. That’s how she feels about reality – the mergers look very natural and make up a balanced whole.

The sculptures and installations of Caroline van den eynden are created with meticulous dexterity. she works by hand using raw and precious materials. The formal result is similar to a model in an architectural context. it seems to meet the architectural rules, but differs at crucial points. Caroline builds a tension field that links transparency to emptiness; she creates a perfectly finished whole that is still inconclusive; she combines precious metals with raw materials. meanings and psychology form the starting point, bordering on surrealism, but with the desire to return to reality rather than to escape from it. her work does not aim to convince or charm the spectator, but to destabilize and deceive them. Caroline emphasizes what others have failed to notice. people focus on their immediate vicinity or distant future; she stresses passages, evolutions and unspoken possibilities, both in the future and the past. for many, a staircase is functional, for her, however, it is fundamental. without stairs, doors or passageways, one can never achieve a different or higher level. by pushing the boundaries of perception, through visualizing memories and desires, these models function as a spy hole from one reality to another...

"... Caroline van den eynden's work presents a spectrum of strained perceptions. every model has something that attracts someone in search of reflection. The void is not a ghastly emptiness, the transparent small spaces evoke no social phobia, the absence of figures, movement or sound only resonates a pleasing form of silence. maybe this is because Caroline van den eynden does not pursue a literal representation of the building that served as inspiration for the object, but rather works from her memory, ensuring that the smaller scale copy is charged with those memories and feelings? Creating an almost surreal object, but a pure version of it ..." part of the text ‘Artstory 9’, by Jeroen Laureyns, 2015


03:27:05 PM, brons gecoate sokkel, polyester, hout, glas, messing, lakverf, acrylverf / bronze coated base, polyester, wood, glass, brass, lacquer, acrylic paint, l: 36 x d: 23 x h: 45 cm Š Caroline van den eynden, Jeroen laureyns, kusseneers gallery. all rights reserved. no part of this publication may be reproduced in any form by any electronic or mechanical means (including photocopying) without permission in writing from the publisher.

expo 2016, Sept/Oct – Caroline Van den Eynden  

'It's a small world afterall' by Caroline Van den Eynden at Kusseneers gallery, Brussels

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you