Page 1

Aincard April 2024

-ชัน้ 20-

ปิ๊ บๆ... เด็กสาวผมทองจ้ องมองที่ไปหน้ าจอตรงหน้ าอย่างเลือ่ นลอย เสียงของแถบเมนูบาร์ เลือ่ นขึ ้นลงไปมาเพื่อ เช็คค่าสถานะของตัวเองดังขึ ้นอย่างไม่ขาดสาย

“นี่ก็ผา่ นมาเดือนกว่าแล้ วสินะ....” ริ สะพูดพร้ อมกับเงยหน้ าขึ ้นมองท้ องฟ้าไร้ ที่สิ ้นสุด...แม้ เมื่อก่อนเธอจะ ชอบมันมากแต่ตอนนี ้เธอกลับมองมันด้ วยสีหน้ าเศร้ าๆ....

ใช่ตงแต่ ั ้ วนั นัน...เหตุ ้ การณ์ทที่ าให้ คนสาคัญของเธอจากไป... ไม่มีใครโทษเธอเลย.. แม้ แต่ทีฟาที่เป็ นเพื่อนสนิทของเรน่าก็ไม่พดู อะไร...ได้ แต่มองมาที่เธอด้ วยแววตาสงสารพร้ อมกับน ้าตาที่ ไหลอาบแก้ ม.....แบบนี ้มันน่าเศร้ ากว่าไม่ใช่เหรอ...ทังๆที ้ ่จะโกรธจะเกลียดเธอยังไงก็ได้ แล้ วแท้ ๆ

...ก็เรานะเป็ นคนที่ทาให้ คณ ุ เรน่าตายนี่นา...

“นี่คณ ุ หนูคนนันนะ...สนใจไปปาตี ้ ้กับพวกเรามัย?” ้ เสียงของชายหนุม่ กลุม่ หนึง่ ดังขึ ้นมาไม่หา่ งจากจุดที่ เธออยูน่ กั ส่งผลให้ เด็กสาวหลุดออกจากภวังค์ในทันที ริ สะกลืนน ้าลายเล็กน้ อยก่อนจะหันไปทางพวกเขาด้ วยแววตาไร้ อารมณ์ ..


“ไม่ละค่ะ....พอดีฉนั เป็ นพวกเล่นเดี่ยว....” เธอตอบปฏิเสธเสียงแข็งก่อนจะเดินหนีกลุม่ คนเหล่านันในทั ้ นที ..

เล่นเดี่ยว...หรื อโซโล่เพลเยอร์ นี่คงเป็ นคาที่เหมาะกับเธอในตอนนี ้กระมัง..ไม่ต้องเป็ นห่วงใคร ไม่ต้องคลุก คลีหรื อทาความรู้จกั กับใคร.....และที่สาคัญจะไม่ต้องมาทนทุกข์เพราะเห็นใครลาจากอีกแล้ ว...

...ถึงเธอจะรู้วา่ ที่เธอทาไปก็เพราะต้ องการหนีความจริ งก็เถอะ...แต่ถึงอย่างนันเธอก็ ้ มีแต่ทางนี ้ทางเดียวนี่ นา..

“จะว่าไปที่นี่ก็ไม่เปลีย่ นไปเลยนะ....” เด็กสาวพูดพร้ อมกับหันไปมองวิวทิวทัศน์รอบๆตัวเอง ชันที ้ ่20 ไม่มีความเปลีย่ นแปลงไปจากครังที ้ ่เธอเพิ่ง ขึ ้นมาครัง้ แรกแม้ แต่น้อย...

ให้ ตายสิ....ถ้ าไม่ใช่เรื่ องสาคัญเราก็ไม่อยากมาชันนี ้ ้หรอกนะ.. เธอคิดอย่างเหนื่อยๆพร้ อมกับหันไปมองยังร้ านขายซูชิด้านหน้ า....นัน่ ละเหตุผลที่เธอมาที่นี่ในวันนี ้..

กริ๊ ง....เสียงกระดิ่งหน้ าร้ านขายซูชิคอ่ ยๆเปิ ดออกช้ าๆพร้ อมกับชายร่างใหญ่ในชุดพ่อครัวสีส้มเด่นสะดุดตา ค่อยๆเดินเอาป้ายมาวางหน้ าร้ านด้ วยสีหน้ างัวเงียก่อนจะค่อยๆบิดขี ้เกียจไปมา

ริ สะได้ แต่มองไปยังคนตรงหน้ าด้ วยสีหน้ าหงุดหงิดเล็กน้ อย ป้ายมันเขียนอยูช่ ดั ๆว่าเปิ ด8โมง แต่นี่มนั จะถึง เที่ยงแล้ ว ..หมอนี่ตงใจจะขายรึ ั้ เปล่าเนี่ย..!!!...แล้ วไอชุดสีส้มนัน่ มันชุดพ่อครัวรึไง!!!


ที่เธอโดนพวกระดับบนๆแกล้ งรึเปล่านะ.. ริ สะได้ แต่สา่ ยหัวไปมาอย่างเหนื่อยๆ...พลางคิดไปถึงตอนที่ตวั เองไปข้ อมูลเรื่ องบอสตัวหนึง่ กับพวกเลเว ลสูงเมื่อไม่นานมานี ้

“อ่อ...เจ้ าบอสนัน่ นะเหรอ...มันหายากมากๆเลยนะต้ องเป็ นพวกที่เข้ าถึงระดับแก่นแท้ ของปลาและทะเล มากถึงจะรู้จุดเกิดที่แน่นอนได้ ..ผมเองก็ยงั ไม่คอ่ ยมีข้อมูลเหมือนกัน..” ชายหนุม่ ผมสีดาออกน ้าเงินในชุด ดาสนิททังตั ้ วตอบด้ วยสีหน้ าจริ งจังเล็กน้ อย..

“งันเหรอค่ ้ ะ...แย่จงั เลยคิดว่าเป็ นคุณที่ได้ ฉายาว่า ‘นักดาบดา’ อย่างคุณน่าจะรู้อะไรซะอีก” ริ สะห่อไหล่เล็กน้ อยอย่างผิดหวัง...เอาเถอะคงต้ องหาข้ อมูลเองแล้ วสินะ

“เดี๋ยวก่อนนะ...ถ้ าจาไม่ผิดผมรู้จกั อยูค่ นนึงที่นา่ จะรู้เรื่ องเกี่ยวกับบอสตัวนีน้ ะ..” “อืม..เขาไเป็ นผู้เล่นที่หวังจบเกมนี ้เหมือนกันนัน่ ละแต่ดเู หมือนตอนนี ้จะเลิกและไปใช้ ชีวิตสงบๆเปิ ดร้ านซูชิ อยูท่ ี่ชน20นะ..” ั้ เด็กหนุม่ พูดพร้ อมกับส่งที่อยูข่ องคนที่นา่ จะช่วยริ สะได้ ไปให้ ..

“งันผมไปก่ ้ อนละ...” ชายหนุม่ บอกลาเธออย่างสุภาพก่อนจะวิ่งตามตามหญิงสามผมน ้าตาส้ มที่เหมือนจะมารอเขาอยูน่ านแล้ ว ไป .


. . “นี่นะ..คนที่พอจะรู้เรื่ องเกี่ยวกับบอสที่เราตามหา..” ริ สะพูดขึ ้นอย่างไม่คอ่ ยเชื่อสายตาเท่าไหร่ แต่ถึง กระนันเธอก็ ้ เดินตามคนๆนันเขาไปในร้ ้ านอย่างช่วยไม่ได้ ....ก็มนั เหลือแต่หนทางนี ้แล้ วนี่นา..

“เอ่อ...คุณคือบันโบบิรึเปล่าค่ะ?” เด็กสาวหันไปพูดกับชายหนุม่ ตรงเคาเตอร์ ก่อนจะนัง่ ลงบนเก้ าอี ้ด้ านหน้ า อย่างช้ าๆ

“เอ...ก็มีคนเรี ยกผมแบบนันเหมื ้ อนกัน..ว่าแต่คณ ุ ลูกค้ าจะรับอะไรดีครับ?” บันโบบิตอบเด็กสาวด้ วยสีหน้ า ยิ ้มๆก่อนจะลงมือปั น้ ข้ ามปั น้ อย่างพิถีพิถนั “งันก็ ้ ขอข้ าวปั น้ หน้ าไข่หวานละกันคะ..” เธอตอบเสียงเรี ยบก่อนจะยกชาขึ ้นมาดื่ม..

“แต่ร้านเราขายปลาดิบนะสาวน้ อย ไม่สนใจจริ งๆเหรอ?”

“ไม่คะ่ ..!” ริ สะตอบด้ วยน ้าเสียงเย็นเฉียบส่งผลให้ ชายหนุ่มตรงหน้ าหงอลงเล็กน้ อย

“อะ.....อืม.......งันก็ ้ ซูชิหน้ าไข่หวานละกันนะ..” ..ดูจากชุดแล้ วน่าจะระดับสูงพอตัวเลยนะ เธอคนนี …้

“เอ...งันก็ ้ ขอเข้ าเรื่องไปในตัวด้ วยละกัน...”


“ได้ ยินมาว่าคุณบันโบบิร้ ูที่อยูข่ อง [เอมเพอเรอร์ แซลโม่ ] นี่เป็ นเรื่ องจริ งรึเปล่าคะ?”

เมื่อเด็กสาวพูดถึงชื่อ [เอมเพอเรอร์ แซลโม่ ] บันโบบิก็สะดุ้งเฮือกในทันทีจนเกือบจะทาข้ าวปั น้ หลุดมือ เขาหันไปหาริ สะด้ วยสีหน้ าที่อธิบายไม่ถกู .. “เธอรู้จกั ชื่อนันได้ ้ ยงั ไงนะ...ก็มนั เป็ น..”

“บอสลับสินะค่ะ..” เด็กสาวชิงตอบก่อนที่ชายหนุม่ จะพูดออกมาเสียอีก “พอดีนกั ดาบดาเขาแนะนาให้ มาหาคุณนะค่ะ...”

“งะ...งันเหรอ..” ้ ..เจ้ าหมอนัน่ เอง..ไม่ได้ เจอนานแล้ วด้ วยสิ แต่ดทู า่ จะยังมีชีวิตอยู่สนิ ะ.. “แล้ วเธออยากได้ ข้อมูลของมันไปทาไมกันละ...”

“ไอเทมค่ะ ฉันอยากได้ [หยดนำ้ ตำแห่ งแสงสว่ ำง] ที่ดรอปจากมันเท่านัน...” ้ ริ สะตอบคนตรงหน้ าด้ วยสีหน้ าแน่วแน่

“นัน่ สินะ...ถ้ าเป็ น [หยดนำ้ ตำแห่ งแสงสว่ ำง] ก็คงจะมีแต่เจ้ าตัวนันที ้ ่ดรอปจริ งๆนัน่ ละ” บันโบบิพดู ขึ ้น พร้ อมกับนิ่งไปชัว่ ครู่ราวกับครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่... ..ถึงไม่ร้ ูวา่ เด็กคนนี ้จะเอาเจ้ าสิง่ นันไปท ้ าไมก็เถอะนะ...แต่นานๆทีเราก็ไปเยี่ยมเจ้ าบอสตัวนันสั ้ กหน่อย ดีกว่า..


“ก็ได้ ฉนั จะบอกวิธีไปหามันให้ กบั เธอแต่มีข้อแม้ วา่ ต้ องให้ ฉนั ร่วมปาตี ้ไปด้ วย...”

“อะ..เอ๋...ไหงเป็ นแบบนันไปได้ ้ ละคะ!!” ริ สะเอ่ยขึ ้นด้ วยน ้าเสียงตกใจก่อนจะลุกพรวดขึ ้นจาเก้ าอี ้มนทันที

“ก็นะฉันชอบแซลโม่มากๆนี่นา...ไหนๆก็จะไปล่ามันแล้ วทางนี ้ขอไปด้ วยละกัน..ฮะๆ” บันโบบิพดู อย่างยิ ้มๆ พร้ อมกับหัวเราะแห้ งๆ….ก็นะ..เจ้ าบอสตัวนี ้มันถ้ าไม่มีเขาไปด้ วยสงสัยจะไม่ไหว..

“ตะ...แต่ฉนั เป็ นโซโล่เพรเยอร์ นะ....” ริ สะพยายามเถียงคนตรงหน้ าทันควัน

“ก็ไม่เห็นเป็ นอะไรนี่...อีกอย่างครัง้ นี ้เธอมีฉนั ไปด้ วยน่าจะดีใจด้ วยซ ้านะ..” “เลือกเอาละกัน...ถ้ าจะเอาข้ อมูลก็ต้องไปด้ วยกัน....ไม่งนเธอก็ ั้ ต้องไปให้ คนอื่นช่วยแล้ วละ..” เขายื่นคา ขาดกับเด็กสาวตรงหน้ าในทันที

“ตะ...แต่...”

“ไม่มี’แต่’..สาวน้ อย..”

...ไหนนักดาบดาบอกว่าเจ้ าหมอนี่เป็ นพวกไม่สนใจการต่อสู้แล้ วไม่ใช่เหรอ..ทาไมถึงเป็ นแบบนี ้กันนะ... ริ สะยืนนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่..เวลายิ่งไม่มีแล้ วด้ วยสิ..ยังไงคงต้ องไปกับคนๆนี ้จริ งๆด้ วยสินะ..


“กะ...ก็ได้ คะ่ ....” เธอตอบตกลงด้ วยน ้าเสียงตะกุกตะกักอย่างจายอม

“โอเค....” บันโบบิตอบตกลงในทันทีก่อนจะหันไปหาลูกมือสาวที่อยูไ่ ม่หา่ งกันนัก “งันคาราเมลซั ้ ง ฝากดูร้านแทนผมด้ วยนะ ”

“คัสซานดร้ าค่ะ คัส-ซาน-ดร้ า....” หญิงสาวชักสีหน้ าใส่บนั โบบิเล็กน้ อยก่อนจะหันไปจัดการกับวัตถุดิบต่อ

“คงไปนานอยู.่ .ไว้ จะเอาเนื ้อปลาแซลโม่ดีๆกลับมาฝาก” เขาพูดอย่างยิ ้มๆ

“ปกติไม่เปิ ดร้ านเที่ยงก็เห็นคุณไปนัง่ ตกปลาอยูแ่ ล้ วไม่ใช่เหรอคะ..?” คัสซานดร้ าแขวะเจ้ านายขี ้เกียจของ ตนในทันที “รี บไปรี บกลับก็แล้ วกันนะค่ะ บอส..”

ชัน้ ที่ 39 พื ้นที่โดยรอบของชันนี ้ ้จะเป็ นทะเลและพื ้นน ้าซะส่วนใหญ่...ไม่คอ่ ยพบเห็นเพลเยอร์ ใยแถบนี ้นักเนื่องจาก ค่าประสบการณ์และไอเทมทีได้ จากมอนเตอร์ แถวนี ้ไม่ค้ มุ กับที่ตอนเองเสียไป...แถมมอนเตอร์ ประเภทปลา บางตัวยังมีสทิ ธิ์ทาให้ ติดพิษอีกนัน่ เป็ นข้ อเสียที่ร้ายสุดๆเลย

“ถ้ าจาไม่ผิด...ตรงนี ้ละมัง.....” ้


บันโบบิพดู พลางแหวกพงหญ้ าตรงหน้ าออกเผยให้ เห็นเส้ นทางเดินตรงไปยังถ ้าเล็กๆที่เหมือนจะลึกลงไปใต้ ดิน

“นี่มนั ....ดันเจี ้ยนลับ...” ริ สะเผลออุทานออกมาเบาๆ...มาซ่อนอยูท่ ี่เองเองงันเหรอไม่ ้ แปลกจริ งๆที่เธอจะหาไม่เจอ... เด็กสาวรี บตรงดิ่งเข้ าไปยังถ ้านันในทั ้ นทีโดยไม่สนไม่สนชายหนุม่ ข้ างๆ

“เดี๋ยวสิ ริ สะจังรอกันด้ วยสิ..”

“ฉันชื่อริ สะค่ะ อย่าพูดทาตัวสนิทสนมแบบนันได้ ้ มยคะ?...” ั้ เด็กสาวค้ อนกลับทันควัน

ภายในถ ้านันมื ้ ดกว่าด้ านนอกมากพอสมควรและเป็ นพื ้นที่โล่งพอมีอากาศไหลผ่านมาบ้ างพร้ อมกับไอทะเล เย็นๆ ตะไคร่ที่เกาะกับผนังถ ้ายิ่งมีมากขึ ้นเรื่ อยๆเมื่อพวกเขาเดินลึกเข้ าไป

..เหมือนกับกาลังเดินลงไปใต้ ทะเลเลยแหะ..

ควับ..! เด็กสาวหยุดฝี เท้ าของตัวเองในทันที...พร้ อมๆกับบันโบบิเองที่เริ่ มชักดาบใหญ่ของตนขึ ้นมาดูเหมือนสกิล Searching ของพวกเขาทังสองจะจั ้ บอะไรอย่างได้ ซะแล้ วสิ


“ดูเหมือนจะมีจานวนมากด้ วยสินะ...” “จะหยุดรอท่าทีหน่อยมัย?” ้ บันโบบิเอ่ยขึ ้นเล็กน้ อยเป็ นเชิงออกความเห็น

“ฉันไม่สนหรอกค่ะ...แค่จดั การให้ หมดก็พอ...” ริ สะตอบกลับทันควันพร้ อมกับพุง่ ตรงไปด้ านหน้ าอย่าง รวดเร็ วโดยไม่สนใจชายหนุม่ ข้ างๆเลยแม้ แต่น้อย...พวกโซโล่เพลเยอร์ นี่เป็ นแบบนี ้กันทุกคนเลยรึไงนะ

มอนสเตอร์ ปลาประเภทฮิวแมนนอยด์ 5 ตัว ถึงกับหันควับไปทางริ สะที่กระโจนเข้ าไปในทันที พวกมันเริ่ มยกหอกในมือเพื่อเตรี ยมฟาดใส่ผ้ บู ุกรุกดันเจี ้ยนอย่างพร้ อมเพรี ยง แต่เพียงแค่ยกเท่านันเอง..... ้ ฉัวะ!!! เสียงราวกับของแหลมแหวกอากาศดังขึ ้นไปทัว่ บริ เวณ พร้ อมๆ กับที่ร่างของริ สะไปอยูอ่ ีกฝากของเจ้ า พวก ปลา ทัง้ 5 ตัวนัน่ เรี ยบร้ อยแล้ ว โดยที่หลอดเลือดของพวกมันหายไปเกือบ 35 เปอร์ เซ็นต์กนั ทุกตัว ก้ ำซซซซซซซซซซ พวกมันเริ่ มร้ องโหยหวนด้ วยความเจ็บปวด ก่อนจะพยายามเข้ าโจมตีเด็กสาวอีกครัง้

"อื ้อหื ้อ.. ไวซะขนาดนัน้ ก็ไม่คอ่ ยแปลกล่ะนะที่จะมัน่ ใจในตัวเองสินะ" ผมเริ่ มคอมเม้ นท์ระหว่างที่กาลังวิ่งเข้ าไปช่วยเธอ


แน่นอนว่าผมไม่ได้ พดู เกินเลยไปแม้ แต่นิดเดียว…เมื่อกี ้ริ สะเพิ่งใช้ สกิลของมีดคูโ่ จมตี 5 เป้าหมายต่อเนื่อง ด้ วยความว่องไวสูงจนไม่เปิ ดโอกาสให้ พวกมันได้ โจมตีกลับเลยแม้ สกั นิดเดียว....ถ้ าไม่นบั เรื่ องของพวกดา เมจตัวเลขแล้ วละก็ ในส่วนของเทคนิคเอง คงมีไม่กี่คนในเกมนี ้ที่ทาได้ นอกจากจะมี Reflex ที่สงู มาก "Duel...Dagger สมกับที่เป็ น Unique Skill ความไวในการโจมตีไวจนแทบมองไม่ทนั เลย..." 1 ใน 10 สกิลที่มีผ้ ใู ช้ เพียง 10 คน เท่ากับ จานวนสกิล....นอกจาก หัวหน้ ากิล KOB แล้ ว เขาก็พงึ่ จะรู้วา่ ผู้ใช้ สกิลที่ 2 คือ ริ สะนี่เอง.... ระหว่างที่ผมกาลังคิดอยูน่ นั่ เลือดของเจ้ ามอนสเตอร์ พวกนันก็ ้ เหลือเพียงแค่ 5 เปอร์ เซ็นต์ซะแล้ ว โดยที่ผม ยังแทบไม่ได้ ขยับตัวแม้ สกั นิดgfup; "อื ้อหื ้อ 7-8 วิ เองนะเนี่ย....เอาล่ะ คงจะเป็ นคิวเรา..." ผมพูดพลางเริ่ มแบกดาบยักษ์ ในมือเพื่อเตรี ยมสวิทช์ .. แต่วา่ .... ควับ!!! ริ สะกลับตังท่ ้ าเตรี ยมที่จะพุง่ ไปจัดการเจ้ า 5 ตัวนัน่ ราวกับไม่คิดจะสวิทช์กบั ผมแม้ สกั นิดเดียว.. "อ้ าว...เดี่ยวก่อนริ สะจัง..!!!!" ฉัวะ!!! ไม่ทนั ขาดคา คมมีดคูข่ องเธอก็ปาดพวกมันไปเรี ยบร้ อยแล้ ว พร้ อมกับหันไปหาคนตรงหน้ าอย่างไม่พอใจ การจัดการศัตรูได้ มนั ผิดตรงไหน.... "อะไรคะ?"


ก็มนั ผิดที่....เธอจัดการกับพวกมันอย่างผิดวิธีนะสิ...... ผมรี บวิ่งไปหาคนตรงหน้ าโดยที่ไม่สนใจท่าทีของเธอเลยแม้ แต่นิดเดียว..แต่ดทู า่ จะไม่ทนั การเสียแล้ ว

ฟิ ้ วๆๆๆๆๆ ร่างของเจ้ าฮิวมันนอย์ปลาทัง้ 5 ตัว แทนที่จะกลายเป็ นโพลิกอนแล้ วสลายไป พวกมันเริ่ มระเบิดและยิงเข็ม ออกมาเป็ นจานวนมากแทนในทันทีราวกับห่าฝน "…..!!!!" ริ สะที่อยูก่ ลางวงของพวกมันรี บควงมีดคูใ่ นมือของเธอเพื่อ Parry ในทันที แต่...มัน เป็ นไปไม่ได้ อยูแ่ ล้ ว ต่อให้ เธอมีทกั ษะ Parry ในระดับ 1000(Mastered) การ parry การโจมตี เล็กเท่าเข็มจากมุม 360 องศารอบตัวเธอนันก็ ้ ยงั เป็ นไปไม่ได้ อยูด่ ีนนั่ ละ...

ฉัวะๆๆๆๆ เข็มจานวนมากทิ่มร่างของสาวน้ อยอย่างไม่ปราณี ซึง่ ถ้ าเป็ นชีวิตจริ งละก็...คงทาให้ เธอบาดเจ็บสาหัส แต่ ทว่า... "40 เปอร์ เซ็นต์...ฮึ....." สาวน้ อยเหลือบไปมองดูหลอดเลือดของเธอพร้ อมกับหัวเราะออกมาเล็กน้ อยราวกับไม่สนใจอาการ บาดเจ็บและหลอดเลือดที่ลดลงมาแม้ แต่น้อย แต่ที่เธอไม่ทนั สังเกตอีกอย่างก็คือ อาการผิดปกติที่กระพริ บตามมาต่างหาก


-Posion-Speed Down!"!!!" สีหน้ าของเธอตกใจอย่างเห็นได้ ชดั

Speed Down คืออาการผิดปกติที่จะทาให้ Dextixity ของผู้ที่โดนลดลง 50 เปอร์ เซ็นต์ในช่วงระยะเวลาหนึง่ อาจมองว่า ครึ่งหนึง่ นันไม่ ้ มาก แต่มนั ก็มากพอที่จะทาให้ การหลบมอนสเตอร์ ที่ปกติเคยหลบได้ สบายๆ นันกลายเป็ ้ น หลบไม่ได้ .....โดยเฉพาะอย่างยิ่งสาหรับผู้เล่นสายที่ใช้ ความเร็ วอย่างริ สะแล้ วด้ วย

กี้~~~ ฮิวมันนอยด์ปลาอีก 3 ตัว วิ่งออกมาเพิ่มจากในดันเจี ้ยนอย่างรวดเร็ ว...ดูเหมือนว่าเพราะพวกมันจะได้ ยิน เสียงการต่อสู้เมื่อ

"ชิ!!" ริ สะสถบเล็กน้ อยก่อนจะรี บควงมีดในมือเพื่อเตรี ยมรับการโจมตีแต่ทว่า.. ฉัวะ!! หอกของหนึง่ ในฮิวมันนอยด์ปลาพวกนันฟาดลงมาโดนเธอจั ้ งๆ โดยที่เธอตังรั้ บไม่ทนั HP ของเธอหายไปอีกเกือบ 10 กว่าเปอร์ เซ็นต์ในทันทีพร้ อมกับริ สะที่หนั ไปดู หลอด HP ด้ วยสีหน้ าที่ไม่ดี อย่างเห็นได้ ชดั


ก้ าซซซซ เป็ นเวลาเดียวกับที่ฮิวมันนอยด์ปลาอีก 2 ตัวเตรี ยมที่จะฟาดหอกของมันลงมาหาเธอในเวลาเดียวกัน..... บ้ าชะมัด....

เคร้ ง!!!!

"!!!!" หอกของฮิวมันนอยด์ปลา 2 ตัวนันกระทบเข้ ้ ากับดาบยักษ์ สดี าเข้ าอย่างจัง ดูเหมือนผมจะมาทันเวลาสินะ ความจริ งการตามริ สะนันเป็ ้ นเรื่ องที่ยากเอาการเลยทีเดียวเพราะไม่ใช่แค่เรื่ อง Agility ของผมกับเธอที่ ต่างกันเท่านัน...ที ้ ่สาคัญเลยคือความบ้ าระห่าไม่กลัวตายของเธอซะมากกว่าที่ดาหน้ าเข้ า ตะลุยไม่สนชีวิต แบบนี ้ "ฮ่าห์!!" ผมดันหอกของเจ้ าพวกนันกลั ้ บไป ก่อนที่จะรีบฟาดกลับใส่พวกมันด้ วยสกิลในทันที ฉัวะ!!! ดาบยักษ์ สดี าที่เปล่งประกายสีเขียวถูกฟาดใส่พวกมันเข้ าอย่างจัง ภายในทีเดียว เลือดของพวกมันหายไป เกือบ 64 เปอร์ เซ็นต์ในทันที ถึงจะช้ า...แต่การโจมตีจากดาบยักษ์ 2 มือนันจั ้ ดว่าเป็ นหนึง่ ในอาวุธที่มีพลังโจมตีสงู ที่สดุ ในเกม ฮิวมันนอยด์ปลา 2 ตัวนันถึ ้ งกับผงะออกไปเล็กน้ อยจากแรงโจมตี ก่อนจะพุง่ คมหอกเข้ าหาผมอย่างเกรี ย้ ว กราด


ก้ ำซซซซ เจ้ าตัวที่ 3 ไม่ปล่อยโอกาสนี ้ให้ หลุดลอยไป มันรี บใช้ หอกฟาดใส่ผมในทันทีในมุมอับของสายตา ฉัวะ!! เลือดของผมหายไปเกือบ 6 เปอร์ เซ็นต์ได้ แต่ถึงอย่างนันมั ้ นก็ไม่ทาให้ ผมชะงักแต่อย่างใด "ฉันยังไม่ลมื แกหรอกน่า" ผมหันกลับไปบอกมันก่อนที่จะง้ างดาบกลับไป ดาบยักษ์ สดี าที่เปล่งกระกายสีเขียวถูกแกว่งออกมาโจมตีเพื่อที่จะ...ฟาดใส่ฮิวมันนอยด์ปลาตัวนัน้ ปั ง!!! มันถูกฟาดจนกระเด็นไปชนกับอีก 2 ตัวที่เหลือ เข้ าอย่างจัง ส่งผลให้ พวกมันทัง้ 3 ตัวเตรี ยมที่จะระเบิด ตัวเองในทันที เหมือนครัง้ ที่ริสะฆ่าพวกมัน

"ฮึบ!!" ในจังหวะนันผมรี ้ บจับริ สะให้ หมอบลงแล้ วใช้ ด้ามดาบบลอคเข็มพิษที่จะพุง่ มาในทันที ฟิ ว้ ๆๆๆๆๆๆ เข็มพิษพุง่ ออกไปทัว่ บริ เวณโดยที่ไม่โดนพวกเราเลยแม้ แต่นิดเดียว...... "เอ้ า ริ สะจัง" ผมพูดพร้ อมกับยื่น Antidote ให้ เธอหลังจากการต่อสู้จบลง เธอรับไปด้ วยสีหน้ าที่ไม่พอใจเท่าไรนักก่อนที่จะกินมันลงไปอย่างช่วยไมได้ .. "ถึงคุณโบบิไม่ช่วย ฉันก็..." "จัดการเองได้ ? ฉันว่าไม่นะ ริ สะจัง พิษ speed-down จัดว่าเป็ นหนึง่ ในสถานะผิดปกติที่อนั ตรายกับสาย


Dexterxity อย่างเธอที่สดุ พอๆ กับ พิษชาเลยนะ"

"เจ้ าปลาพวกนันถึ ้ งจะไม่แข็งแกร่ งเท่าไร แต่จุดเด่นของมันคือพิษต่างหาก การจัดการปิ ดต้ องใช้ การโจมตี ระยะไกล หรื อไม่ก็ซดั มันไปไกลๆ เพื่อไม่ให้ โดนเข็มพิษ หรื อถ้ าไม่มีตวั เลือกดังที่วา่ มา เธอก็นา่ จะสวิทช์ให้ ฉันที่เป็ นสาย Tank เข้ าไปจัดการพวกมันแทนสิ" "ฉันนึกว่าเธอที่เป็ นโซโล่จะรู้และเตรี ยมตัวกับเรื่ องพวกนี ้มาดีซะอีก " การโซโล่นนถึ ั ้ งจะทาอะไรหลายอย่างสะดวกเพราะไม่ต้องปรึกษาหารื อกับใคร แต่ก็ต้องระวังตัวมากขึ ้นเป็ น สองเท่าถ้ าเทียบกับการปาตี ้กับคนอื่นละนะ "ไม่เห็นเป็ นไรนี่คะ่ ยังไงพวกมันก็ตายเหมือนกัน.." เธอตอบกลับไปอย่างเย็นชา "ริ สะนี่เธอ..." ผมเห็นคนมามากมายหลายแบบตอนอยูก่ ลุม่ เคลียร์ แน่นอนว่ามีหลายๆ คนที่อยากจะจัดการมอนสเตอร์ ให้ ได้ ไม่วา่ จะใช้ วธิ ีอะไรหรื อต้ องจ่ายอะไรไปก็ ตามเพราะการเคลียร์ เกมนันหมายถึ ้ งการหลุดพ้ นจากเกม แห่งความตายนี่ แต่เด็กสาวตรงหน้ าของผมนี่ไม่ใช่..... "ฉันไม่ร้ ูวา่ เกิดอะไรขึ ้นกับเธอในอดีตหรอกนะ ถึงทาให้ เธอสู้แบบไม่หว่ งชิวิตแบบนี ้" "แล้ วก็ไม่ใช่ที่ของฉันที่จะไปพูดอะไรให้ เธอเปลืย่ นความคิดนี่ด้วย แต่วา่ ..." ผมเว้ นช่วงไปวรรคหนึง่ "คนเรามีกนั แค่ชีวิตเดียว เธอน่าจะลองคิดให้ ดีนะว่าอยากจะใช้ มนั ทาอะไร" เพราะที่เธอทาอยูต่ อนนี ้...มันไม่ใช่การ "ใช้ " แต่เหมือนเป็ นการอยากเอามันไป "ทิ ้ง" มากกว่า...


".....หมายความว่าไงกันค่ะ?" ฉันก็แค่อยากจะจัดการพวกมอนสเตอร์ ให้ หมดๆ ไปเท่านันเอง.... ้ "...ฉันเองก็ตอบไม่ได้ หรอก...ที่ฉนั บอกตะกี ้ไง...ว่าไม่ใช่ที่อะไรของฉันที่ จะไปเปลีย่ นความคิดของเธอ...... เฮ้ อ....ฉันก็ไม่ชอบพูดเรื่ องยากๆ ด้ วยสิ...เอาเป็ นว่าเราไปต่อกันดีกว่านะ..." ผมพูดจบก็เดินนาเธอไปเข้ าไปในดันเจี ้ยน

“ถึงคุณบันโบบิไม่บอกฉันก็ตงใจจะท ั้ าอย่างนันอยู ้ แ่ ล้ วละค่ะ ...” เธอพูดอย่างหัวเสียเล็กน้ อยก่อนจะเดินนา ชายหนุม่ ตรงหน้ าไปโดยไม่หนั มามองเขาสักนิดราวกับว่าคาพูดของคนตรงหน้ ามันแทงใจเธอเข้ าอย่างจัง

...อย่างคุณบันโบบินะจะมาเข้ าใจอะไรฉัน....

banbobi_x_risa_part1  

banbobi_x_risa_part1

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you