__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 13

In de wijk Kloostervelden in Sterksel, op het voormalig terrein van het Centrum voor Epilepsie Woonzorg, wonen cliënten en bewoners van vrije-marktwoningen door elkaar. Sinds oktober is er een permanente kunstroute. Initiatiefneemster Hilke Huysinga: “Door het struinpad ontstaat er een natuurlijke levendigheid. Cliënten, familie en andere wijkbewoners zeggen nu sneller: ‘Kom, we lopen eens een blokje om.”

in het ill Beckers singa en W phy ra og Hilke Huy ot Ph foto Imara kunstwerk.

“Mijn eerste gedachte was: wat staat dáár nu

lus door de wijk en de omliggende natuur moest

buiten, vooral als het even een beetje mooi weer

toch in het veld?”, lacht Maartje van Gestel

meanderen. Maar door prikkelende, kunstzinnige

is. Voordat mensen neerstrijken op het terras of in

als ze terugdenkt aan de eerste keer dat

elementen aan zo’n pad toe te voegen bereik

het grand café gaan ze nu vaak eerst even een

ze het kunstwerk The World Within van Will

je meer, denkt ze. “Mensen raken met elkaar in

frisse neus halen”, weet Hilke. Bij de boerderij op

Beckers tegenkwam. Sinds vier jaar woont ze

gesprek of ze staan even stil om te kijken. Door de

het terrein maken ze er ook gebruik van. “Als één

in Kloostervelden. “Inmiddels zeggen we tegen

kunstwerken langs de route voelen mensen zich

van de cliënten onrustig is, zeggen ze: ga maar

elkaar: we gaan wandelen en we lopen tot aan

verbonden, het helpt ze om de wijk en zichzelf

even lopen. Tot aan het kunstwerk en terug.”

het kunstwerk. Het is een landmark geworden voor

identiteit te geven.”

ons hier in de buurt.”

Picknicken

Waarom was zo’n kunstroute eigenlijk nodig?

Hersengolf

Kloostervelden is een wijk in aanbouw die

Via via kwam Hilke in contact met Kunstloc

glooit. Als je het van bovenaf zou bekijken, dan

langzaam naar zo’n 180 vrije-marktwoningen

Brabant, waar ze een subsidie vanuit de

zie je de piekende hersengolf die tijdens een

groeit. Halverwege 2022 moeten ze er staan.

impulsgeldenregeling aanvroeg. “Omdat we

aanval in de hersenen plaatsvindt - maar dan

De groei komt neer op zo’n vierhonderd

hoogwaardige kunstwerken op het terrein

duizendmaal uitvergroot. “In het landschap is dat

nieuwe buren; voor de ruim 170 cliënten van

wilden hebben, schakelden we op hun advies

heel zacht. Je kunt in de zomer tegen de heuvels

Kempenhaeghe, die vaak al jaren op het terrein

een onafhankelijk kunstadviseur in. Samen met

aan liggen en er picknicken”, legt de kunstenaar

wonen, is dat best even wennen. “Er verandert

hem, bewoners en afgevaardigden van de

uit. In de bijbehorende sculptuur, een soort grote

een hoop voor hen en dat zit hem in heel

organisatie hebben we kunstenaars gekozen.” De

zwerfsteen die lijkt te zijn achtergelaten in het

gewone dingen: iemand die de auto wast, de

kunstenaars kregen een duidelijke opdracht mee:

landschap, kun je uitrusten, schuilen, of even

hond uitlaat. Een baby’tje dat geboren wordt of

het kunstwerk moest bijdragen aan de identiteit

tot bezinning komen. “Het refereert aan een

kinderen die in de speeltuin spelen, dat kenden

van het gebied, en het moest de prachtige natuur

hersenkwab, zie je?”, wijst hij. Bewoonster Maartje:

onze cliënten helemaal niet”, legt Hilke uit.

in en rond Kloostervelden versterken. Hilke: “De

“Als je erin zit, dan voelt het heel intiem en ook

kunstroute hebben we Prikkels en Tintelingen

een beetje geheimzinnig, want geluid gaat ook

genoemd: we willen mensen prikkelen om naar

naar boven. Dus je voelt je echt even afgesloten.”

Kunstroute

Het landschap met het kunstwerk van Will Beckers

Maar zo gauw je weer buiten bent, ben je weer

Behalve initiatiefneemster voor de kunstroute

buiten te komen voor een wandeling, waarbij de

is Hilke als projectmanager betrokken bij

werken ook nog eens aanzetten tot nadenken en

zichtbaar voor iedereen. De sculptuur geeft zo

Kloostervelden. “Nieuwe bewoners worden goed

beleven.”

een mooi contrast tussen binnen en buiten, vindt

begeleid. Onze cliënten reageren soms misschien

Kunstenaar Will Beckers liet zich inspireren door

Maartje. “Kloostervelden is echt een dorp, dus

net iets anders dan ze gewend zijn: ze knopen

de zorg die Kempenhaeghe levert. “Op dit terrein

waar je ook gaat of staat, je wordt altijd wel door

gewoon een praatje met je aan of ze komen bij

woont een grote groep mensen met epilepsie.

iemand gezien of begroet. En dat vind ik heerlijk.

je aan tafel zitten. Ze zijn daarin soms net iets

Maar ik vroeg me af: wat is dat dan precies?

Ik wil hier geloof ik nooit meer weg.”

minder begrensd”, vertelt Hilke lachend.

Aan de buitenkant kun je het niet zien, tenzij

Om al die veranderingen in goede banen te

iemand een aanval heeft.” Over de schouder van

leiden en om de werelden van cliënten en nieuwe

twee artsen keek hij mee naar hersenscans van

bewoners wat dichter bij elkaar te brengen, moest

epilepsiepatiënten. “Je ziet bij deze patiënten als

er iets gebeuren. “De meest laagdrempelige

het ware een piek in het normale patroon van

manier om elkaar in een wijk te ontmoeten is

hersengolven. Zo’n extreme piek, dat wijst op een

door naar buiten te gaan”, legt Hilke uit. In eerste

aanval. Met dat gegeven ben ik verder gegaan.”

instantie was er al een idee voor een rolstoel- en rollatorvriendelijk struinpad dat met een mooie

Inmiddels is de kunstroute driekwart jaar in gebruik. “Sinds de opening is het zoveel drukker

13

Profile for Kunstloc Brabant

De kracht van kunst in het Brabantse landschap