Page 1

CASE FOR SUPPORT


2

Case for support


INTRODUCTION “Art builds bridges and fosters understanding” Founded in 2011, The Netherlands Foundation for Israeli Culture is an independent non-profit organization whose goal is to present a broad spectrum of cultural projects from Israel to the Dutch population. Operating publicly under the name KUNSTENISRAËL (‘Art and Israel’), the foundation supports artists and creative professionals working in dance, music, theater, design, literature, film, and visual arts. KUNSTENISRAËL works without political or religious affiliation. In the Netherlands, we promote awareness of the quality and diversity of the art of Israel by providing financial support and media attention to various projects, as well as through our own original programs. The impact of these efforts has exceeded all expectations and continues to grow as the work of artists is seen and heard, inspiring valuable conversations in the process. Financial constraints, however, threaten to hamper our ability to build on these important achievements. In this report we discuss the relevance and significance of this work, and the urgency of supporting it financially. Recent anti-Semitic and anti-Israel rhetoric and events in Europe have drawn the attention of the international community. Two of Israel’s great exports, technology and culture, are effective tools for changing the conversation around Israel and the perception of the country on the world stage. Since its founding, KUNSTENISRAËL has proven its immense value in bringing Israeli culture front and center to the community at large. Furthermore, this innovative organization provides a model for the rest of Europe as its success continues to generate broader visibility. With its densely concentrated array of top cultural institutions, the Netherlands is recognized as a major gateway to Europe; the benefits of exposure in this country are far-reaching. As a result, many foreign missions have established ‘culture houses’ in the Netherlands to represent their homelands and to broaden the perception of the country in question by promoting understanding and generating a positive image. The confluence of politics, religion, and conflict in Israel in particular, and the Middle East more broadly, is a detriment to the positioning of Israeli arts in the Netherlands. The result is that Israel has been underrepresented in this crucial location in the past. Research indicated that, for Israel, a ‘culture house’ would not be effective for reaching a broad audience in the Netherlands. A physical building that houses and displays Israeli arts would most likely be visited by those that were already over the threshold, figuratively if not literally. Instead, an organization working in cooperation with existing arts organizations throughout the Netherlands and supporting their presentations of Israeli arts would go a long way to shift public perception and discourse.

Case for support

3


4

Case for support


IMPACT Since 2011, KUNSTENISRAËL has helped make more than 300 Israeli arts presentations possible, including dance, music, film, theater, and visual arts, reaching audiences ranging in size from hundreds to more than 100,000. In total, we have reached more than one million people. In addition, KUNSTENISRAËL has provided extensive media visibility for Israeli arts via its monthly cultural calendar, an annual printed magazine, and an array of social media, allowing us to promote thousands of events. KUNSTENISRAËL’s monthly newsletter is received by approximately 12,000 subscribers and is available in both Dutch and English. Many of our readers are already arts-goers. They have subscriptions to performance series and are regular visitors to museums. Most of our audience is largely unaware of the Israeli origin of an artwork until they actually see or hear it first-hand. Our work literally opens eyes and ears to the high quality and diversity of arts that Israel has to offer. Art speaks to people on various levels – visceral, emotional, and intellectual – and the experience of art is therefore different than the reaction to a ‘rational’ argument. On both a conscious and subconscious level, the ‘consumer’ of Israeli art internalizes a piece of what it means and what it feels like to see the world through the eyes of a particular artist. The inevitable result is a deeper appreciation for the Israeli experience and the unique character of Israeli identity. KUNSTENISRAËL has an explicit nonpolitical and nonreligious nature and, in its work, reflects the pluralistic and democratic values of Israel. We promote great work from all Israelis, including Muslim artists, whose work is often neglected by the West because of erroneous assumptions about connections to jihadists or other terrorist groups. The foundation has succeeded in becoming a sought-after partner for a wide range of arts organizations, including both left-leaning groups and those with a conservative agenda. And although the focus of our work is to help artists, we are convinced that a better understanding of Israeli art also fosters a deeper grasp of the country’s complexity as a whole.

Case for support

5


6

Case for support


WHAT WE DO KUNSTENISRAËL supports the presentation of Israeli performing and visual arts through our own programs and by providing publicity for events organised by others.

Research trips for curators Twice a year, we send a groups of seven leading museum curators to meet Israeli artists in their studios. These personal encounters produce dramatic results: approximately 80% of participants choose to feature one or more of these artists in installations and/or exhibitions in their own museum. Concert series Israeli music ensembles are often invited to the Netherlands for a single concert. We organise supplemental concerts, creating a complete tour. Each season we produce 25 concerts for approximately 10 ensembles to help groups reach a wider audience. Funding mediation KUNSTENISRAËL has helped arrange funding for more than 300 Israeli arts presentations in the Netherlands, including dance, music, film, theater, and visual arts. For example, we recently arranged funding from a private sponsor for the Netherlands Dance Company’s production of a new work by Batsheva Dance Company’s Ohad Naharin. New programs KUNSTENISRAËL develops and organises new cultural events that focus attention on aspects of diversity and cooperation in Israeli culture. In 2018, for example, we present “Yalla!”, a new festival for Israeli-Arabic theater and film, with at its center the Jaffa Theater’s award winning theater production of “Oum Kalthoum”. Media bureau We advertise approximately 300 Israeli arts events per year and maintain a popular online Israeli arts calendar read by 12,000 subscribers. We manage two Facebook pages: one for Dutch audiences and another for approximately 2,500 Israeli artists, alerting them to opportunities such as auditions and artist-in-residence programs.

Case for support

7


THE CASE FOR GIVING KUNSTENISRAËL has put Israeli arts on the map in the Netherlands. The momentum that we have achieved in establishing the reputation of Israeli art and culture is remarkable. Israeli art, in all its diversity, has become synonymous with high artistic merit, and Israel is increasingly regarded as a great art-producing nation. Who benefits? • The Israeli artists who gain outstanding exposure in the Netherlands, where their work can be seen not only by the Dutch public and the media, but by curators and presenters from throughout Europe. • The audience, with broadened horizons due to exposure to a cross-section of Israeli art. • The Jewish community, inextricably associated with Israel and therefore subject to the unrelenting association of Israel with conflict, war, and other negative connotations. The Netherlands is a perfect location to showcase Israeli art abroad. The country offers top venues and institutions that draw international attention to art that is truly world-class. KUNSTENISRAËL contributes to a nuanced view of Israel and its people by: •  focusing attention on art that showcases the multicultural population of Israel, including its significant Muslim minority; •  presenting art that demands thought and brings complexity to a dialogue characterized by oversimplification; •  fostering conversation; by explicitly avoiding a political or religious association, KUNSTENISRAËL is able to make inroads where affiliated organizations, such as embassies and synagogues, cannot. KUNSTENISRAËL has developed a broad sphere of influence in the professional arts world and reaches both a wide Jewish audience (ranging from secular to Orthodox) as well as a significant segment of the Christian community. The Netherlands-based organization Christians for Israel has 80,000 subscribers to its monthly magazine, in which KUNSTENISRAËL has been prominently featured in both articles and interviews. In Israel, both the Jerusalem Post and the online platform ISRAEL21c have published feature articles about our research trips for curators. KUNSTENISRAËL’s credibility in the artistic community is aided by both its reputation of supporting art based on artistic merit as well as its highly regarded director and the distinguished members of its board, who have served in various capacities at some of the most prestigious Dutch cultural institutions.

8

Case for support


CURRENT SOURCES OF FINANCIAL SUPPORT After more than a year of research, KUNSTENISRAËL was launched in 2011 at the initiative of the Levi Lassen Foundation in The Hague. This foundation provided 100% of the financing for the establishment and administration of KUNSTENISRAËL through 2013. With an eye toward the longterm viability of the project, the intention was that, after an initial period of development, KUNSTENISRAËL would seek a broader base of financial support from a variety of stakeholders. Having far exceeded its founders’ expectations, KUNSTENISRAËL continues to receive financial backing from Levi Lassen while identifying other sources of philanthropic support. Once firmly established in the Dutch cultural landscape, KUNSTENISRAËL’s 2014 fundraising campaign met with remarkable success. Various foundations made new grants to continue KUNSTENISRAËL’s work: In the Netherlands: Maror Foundation, Elisabeth Strouven Foundation, Society for the Benefit of Jews in the Netherlands, Kattendijke Drucker Foundation, LexHanna Foundation, Will & Rita Jaeger Fund. In the USA: Helmsley Charitable Trust. In-kind corporate sponsoring and partnerships have been established with Google, YouTube, SalesForce, and VerticalResponse, along with local service providers of graphic design, web design and hotels. Our first Friends campaign yielded nearly 100 individual donors. Of those, a significant number made multi-year commitments, making a substantial contribution to the ongoing sustainability of the project.

FUNDING OPPORTUNITIES KUNSTENISRAËL’s annual budget is €250,000 (approx. $280,000). Contributions of up to $20,000 are applied to our core programs and to general operating expenses. We are committed to running a lean operation and our overhead continues to be funded in large part by the Levi Lassen Foundation. Interest in our organization continues to grow, both in the Netherlands and worldwide. Although the Israeli Ministries of Culture and Foreign Affairs laud our work as a model for promoting Israeli arts, they do not provide financial backing. Corporate support until now has been limited to in-kind; we are developing plans for corporate financial sponsors under the umbrella of creative partnerships. Meanwhile, as new opportunities and means for promoting Israeli arts continue to emerge, financial constraints will largely determine our next steps.

Case for support

9


NEW FUNDING FOR INCREMENTAL GROWTH Below is a list of new opportunities to enhance growth and visibility for Israeli arts. Jazz showcase event - $20,000 each In 2013, we co-hosted a pilot project called A Night in Tel Aviv. This showcase of Israeli jazz music presented three young Israeli jazz ensembles to a sold-out audience that included numerous promoters and booking agents from Belgium, the Netherlands, Luxembourg and France (see appendix 3b for an in-depth article). This event was an immediate success, with the featured ensembles getting booked for return engagements at many of the leading venues in these countries. Our goal is to develop this event into a brand. In order to do so, the event must take place at least every two years. The entire project, including artists’ fees and all related costs has a price tag of $20,000. With a relatively small investment, this project has the potential to have a huge impact both in the Netherlands and in surrounding countries. In the long term, the potential exists for a rollout of this formula across Europe. Research trips to Israel for Dutch museum curators & directors - $30,000 per year One of our most successful projects is our semi-annual trip for curators of leading Dutch museums, including Stedelijk (Amsterdam), Van Abbe (Eindhoven), Cobra (Amstelveen), Beelden aan Zee (The Hague) and Boijmans van Beuningen (Rotterdam). On each excursion we take seven curators and museum directors to meet with Israeli artists in their studios. As of 2018, 80% of the 53 participants had produced or had plans for an exhibition or other project featuring an Israeli artist whom they met during their trip. A contribution of $30,000 would enable us to expand this program with at least one extra trip per year and to include influential curators from elsewhere in Europe and North America. The trips cost $2,000 per traveler, yet often result in exhibitions that cost $100,000 or more. The yield of this program compared to the investment is enormous, with a demonstrated impact across Europe and beyond. Performing arts ‘Exposure’ for music and dance programmers - $40,000 per year Each year the Israeli Foreign Ministry hosts a series of ‘International Exposures’. The events bring program directors from all over the world to Tel Aviv and Jerusalem for intensive four-day showcases of world music and modern dance. Inspired by the success of our trips for visual arts curators, we aim to develop a project that dramatically increases the presence of Dutch program directors at these showcases. Our delegation would take part in the ministry’s ‘exposures,’ augmented by a tailor-made program to reflect their specific needs. As is the case for Holland’s exemplary museums, its music and dance venues in Amsterdam, Rotterdam and The Hague (e.g. Bimhuis, North Sea Jazz Festival, Concertgebouw, Muziekgebouw, and De Doelen) are ranked among the world’s leading platforms for tomorrow’s top talent. This project would help ensure that Israeli artists are well represented on these stages.

10

Case for support


JOIN US! In the past four years, KUNSTENISRAËL has provided the means to showcase the work of hundreds of Israeli artists. This mission builds bridges of understanding and adds nuance to the perception of Israel abroad. The future growth and success of KUNSTENISRAËL is limited only by funding. Since its founding, this young organization’s successes bear witness to the urgency of its work and to its wider potential. Despite the significant enthusiasm and financial support that comes primarily from the Dutch Jewish community, it must be noted that the community is small and too limited for an organization with international goals and ambitions. The scope and effect of the foundation are truly international, reaching well beyond the boundaries of Europe. We invite you to join us and to become a part of our important work. This support is essential for KUNSTENISRAËL’s capacity to change and humanize the conversation about Israel in Europe through the universal language of the arts.

SUPPORTING MATERIALS The following pages provide further background about the work of KUNSTENISRAËL. - Articles from our magazine and from independent media - Examples of our communications channels: newsletter, website, and social media - Endorsements from other foundations, as well as individual donors, artists and arts presenters - Brief biographies of our director and board members - Contact and donation information

Case for support

11


Translation from KUNSTENISRAËL Magazine

“Not a cent to spend on art, and still there was art” Interview with museum director Edwin Jacobs about KUNSTENISRAËL’s trips for Dutch museum curators

“Everybody is an artist” is the motto of Utrecht’s Centraal Museum, after the famous saying by artist Joseph Beuys. It became even more meaningful when the museum’s director Edwin Jacobs took an art tour through Israel. “I experienced the trip as a lesson in life.”

PAGINA 12

PAGINA 13

‘JE ZOU DEZE REIS BIJNA VERPLICHT MOETEN STELLEN’

‘Niets te besteden, toch was er kunst’ ‘Iedereen is een kunstenaar’ is het motto van het Centraal Museum, naar de beroemde uitspraak van Joseph Beuys. Op een kunstverkenningsreis door Israël kreeg het voor museumdirecteur Edwin Jacobs eens te meer betekenis. ‘Ik heb de

Samenwerking Centraal Museum met Israël In zijn evaluatie van de kunstverkenningsreis somt Jacobs alvast een aantal mogelijke culturele uitwisselingen op:

reis ervaren als een levensles.’

‘Een geweldige ervaring’, blikt Edwin Jacobs maar meteen terug. De directeur van het Centraal Museum maakte maart 2012 op uitnodiging van KUNSTENISRAËL een zevendaagse kunstverkenningsreis door Israël. ‘Zeer intensief, met een fantastisch programma. Vooral de enorme diversiteit is me bijgebleven’, vertelt hij in zijn werkkamer in het Utrechtse museum. De reis was een pilot, georganiseerd door curator Ronit Eden die Jacobs nog kende van een gezamenlijk kunstproject in het Brabantse Oss. ‘KUNSTENISRAËL wilde tentoonstellingsmakers en museumdirecteuren graag kennis laten maken met wat er in Israël op kunstgebied

allemaal gebeurt’, zegt hij. ‘Die kans hebben we met beide handen aangegrepen.’ Israël, zegt Jacobs, dat was voor hem altijd primair een historisch gegeven, ‘nog altijd doordrenkt van politieke en religieuze symboliek.’ Daar eenmaal rondwandelend, pratend en observerend ontdekte hij twee dingen: ‘Dat het in Israël om iets heel anders gaat dan de clichés die wij hier op tv te zien krijgen: het draait om mensen.’ En die mensen omarmden kunst en cultuur, zegt hij, ‘met enorme kracht en energie’. Jacobs: ‘Ook al was er op de plekken die we bezochten soms niets te besteden, toch was er kunst. Dat ervoer ik bijna als een levensles.’ Hij had tijdens de reis een vol programma. Samen met onder andere Yvonne Ploum, directeur van het Armando Museum, bezocht Jacobs de vooraanstaande musea in Jeruzalem en Tel Aviv en

sprak er met directeuren en conservatoren. Daarnaast legden ze ook contact met kleinschalige initiatieven in Arabische dorpen. ‘We zijn verder bij een van de mooiste en meest authentieke kibboetsen in het noorden geweest, Ein Harod’, vult Jacobs aan, ‘en hebben veel kunstenaars in hun atelier bezocht.’ Woonwijk Een van de meest inspirerende ontmoetingen noemt Jacobs zijn kennismaking met Gallery Barbur in Jeruzalem. ‘Ze zijn gevestigd in een ruimte van hooguit twee keer deze kamer, in het hart van een woonwijk. Hun motto is ‘making the white cube dirty’. Die ‘white cube’ is de aloude museale ruimte, zoals Mies von der Rohe die ooit bedacht.’ Tamelijk in zichzelf gekeerd en wat steriel, wil Jacobs maar zeggen. Bij Barbur, ontdekte hij, gingen alle luiken juist open en

haalde men de buitenwereld waar mogelijk binnen. ‘Iemand die geïnteresseerd was in tekenen kon er een workshop volgen’, licht Jacobs toe. ‘De voorbeeldboeken die je dan meenam, belandden daar in de bibliotheek. Ouders die hun kind aan het eind van de middag uit de nabijgelegen Kindergarten ophaalden, liepen ook nog even binnen.’ Het resulteerde in de levendigheid en de talrijke contacten waar de galerie nu mede zijn bestaansrecht aan ontleent. ‘Heel inspirerend’, zegt Jacobs. Ander voorbeeld: een ‘fantastische dansvoorstelling’ die hij zag in Tel Aviv. ‘Daarin herkende je die typische traditie in de Israëlische choreografie: heel fysiek. Zoals een method actor zich totaal inleeft in zijn personage, zo gaat dat er ook aan toe in de dans. Ik denk dat Israël daar als land op de een of andere manier om vraagt.

De dans, de muziek, de kunst - het is van een ongekende vitaliteit en voortdurend gericht op contact maken met het publiek. Kunst en cultuur wordt er nadrukkelijk gezien als middel om de dialoog tussen verschillende groepen in de samenleving op gang te brengen.’ Geen censuur Het mooie, vindt Jacobs, is dat KUNSTENISRAËL tijdens zo’n kunstverkenningsreis geen enkele censuur toepast. ‘Alles kun je bekijken. En dat hebben we ook gedaan. Ook toen we in een Arabisch dorp waren en Gallery Um el Fahem bezochten, een galerie en archief voor Arabische kunst.’ Het nog jonge initiatief beoogt de historische Arabische identiteit de komende jaren een nieuw gezicht te geven en presenteert kunstenaars met een dubbele, IsraëlischPalestijnse achtergrond. Jacobs: ‘Het ging de directeur die we

spraken er niet om of zijn initiatief nou morgen gereed was, of over tien jaar, of desnoods pas na zijn leven - als het er maar kwám. Religie speelde in zijn afwegingen nauwelijks een rol. Mensen van verschillende culturen of identiteit samen brengen, daar draaide het om.’ Het zijn unieke ervaringen die eraan hebben bijgedragen dat Jacobs sinds deze trip anders naar de wereld kijkt, en vooral naar de betekenis daarin van kunst en cultuur. ‘Ik ben nu aan het onderzoeken of ik het werkprincipe van Barbur, die samenwerking met de omliggende buurt, ook in Utrecht kan toepassen. Bij Tate Modern in Londen heeft Barbur inmiddels al een weekend mogen organiseren: Barbur Bazaar. Alle culturele en etnische groepen uit de omgeving van het museum brachten een eigen symbool in dat hun identiteit uitdrukte. Die

werden stuk voor stuk doormidden gezaagd en in verschillende workshops weer aan elkaar geplakt tot nieuwe symbolen en ter plekke verkocht. Zo simpel en toch zo doeltreffend - kijk, dat vind ik interessant.’ De kunstverkenningsreis zal vast en zeker leiden tot een uitwisselingsprogramma tussen zijn museum en partners in Israël (zie kader). Maar volgens Jacobs reikt de ambitie verder. ‘Wat doet zo’n reis met jezelf, als museumdirecteur? Dat heb ik geprobeerd in de evaluatie te beschrijven en vervolgens ook in mijn werkwijze in Nederland te incorporeren’ Het commitment met de kunsten zoals hij dat in Israël aantrof, dient zo als inspiratiebron voor de Nederlandse museumpraktijk. Jacobs: ‘Je zou deze reis bijna verplicht moeten stellen aan iedereen die zich hier serieus met kunst en cultuur bezighoudt.’

Met het Tel Aviv Museum kan een tentoonstelling over Caravaggisten worden opgezet. Het Centraal Museum kan een bijdrage leveren aan de oprichting van een museum voor Palestijnse kunst. Tel Aviv is een ‘Bauhaus-stad’, wat goed aansluit bij de Rietveld-collectie in het Centraal Museum. Op dit vlak is een gezamenlijk programma realiseerbaar.

“A wonderful experience” is Centraal Museum director Edwin Jacobs’s immediate reaction as he reflects on the seven-day trip exploring Israel’s arts scene that he took in March 2012, at the invitation of KUNSTENISRAËL. “Very intensive, and a fantastic program. The enormous diversity especially made a lasting impression on me,” he tells me in his workroom in the Utrecht museum. ‘Alles kun je bekijken. En dat hebben we ook gedaan.’

Met kibboets Ein Harod kan een thematische of kunstenaargerichte samenwerking worden opgezet. Het concept van Gallery Barbur kan één op één naar Nederland worden overgezet en via uitwisselingsprogramma’s worden ingevuld.

helpt… WILT U ALS VRIJWILLIGER BIJDRAGEN AAN ONZE ACTIVITEITEN? NEEM CONTACT MET ONS OP VIA TEL. 020-7857647.

The trip was a pilot project, organized by curator Ronit Eden who remembered Jacobs from a joint art project in the town of Oss in the province of Brabant. “The fund wanted to introduce curators and museum directors to all of what’s going on in the arts in Israel,” he says. “We seized the opportunity.” For Jacobs, Israel had always been for him primarily a historical concept, “still imbued with political and religious symbolism.” Once he was there wandering around, conversing, and observing, he discovered two things: “That in Israel it’s about something totally different from the clichés we get here on TV: it’s about people” and that those people embraced the arts and culture “with tremendous power and energy”. Jacobs: “Even if some of the places we visited didn’t have a cent to spend on art, there was still art. I almost felt it was a lesson in life.” Jacobs had a full schedule during the trip. As part of a group that included Yvonne Ploum, director of the Armando Museum, he visited the most prominent museums in Jerusalem and Tel Aviv, speaking with their directors and curators. They also established contacts with small-scale initiatives in Arab villages. “We also went to one of the most beautiful and authentic kibbutzim in the north, Ein Harod”, Jacobs adds, “and visited lots of artists in their studios.” Residential neighborhood One of his most inspiring encounters, says Jacobs, was being introduced to Gallery Barbur in Jerusalem. “They’re in a space maybe twice as big as this room, in the middle of a residential area. Their motto is making the white cube dirty. Museums tend to be self-absorbed and somewhat sterile. At Barbur, he discovered, all the doors were open and people brought the outside world inside as much as they could. “Anybody who was interested in drawing could take a workshop,” Jacobs explains. “The instruction books that students could take with them landed back in their library. Parents would also come in towards the end of the afternoon to look around before picking up their kids from the kindergarten nearby.” This generated the lively atmosphere and the many contacts that help keep the gallery alive. “Very inspiring,” says Jacobs.

12

Case for support


Another example was a “fantastic dance performance” that he saw in Tel Aviv. “You could recognize the typical – highly physical – tradition in Israeli choreography. The way a method actor totally steeps himself in his character, that’s what they do with dance there. I think that Israel demands it somehow as a country. The dance, the music, the visual arts all have a vitality I’ve never seen before, and are continually geared to communicating with their audiences. Art and culture are emphatically seen as the means of getting dialogue going between various groups in society.” No censorship The great thing about a KUNSTENISRAËL art tour, says Jacobs, is that there is no censorship at all. “You can look at everything. And we did. Even when we were in an Arab village and visited Gallery Um el Fahem, a gallery and archive of Arab art.” This still-new initiative aims to show a new facet of the historical Arabic identity in the next few years, and presents artists with dual Israeli-Palestinian backgrounds. Jacobs: “It didn’t matter to the director who we spoke with whether his initiative was completed tomorrow or in ten years, or even after he’d died – as long as it happened. Religion was hardly a factor in his decision making. It revolved around bringing together people from different cultures or identities.” Since he took this trip, these incomparable experiences have helped Jacobs to look at the world differently, especially regarding the significance of art and culture in it. “I’m now looking into whether we can apply the working principle of Barbur – working with the surrounding neighborhood – here in Utrecht. In the meantime, Barbur has been able to organize a ‘Barbur Bazaar ‘ weekend at the Tate Modern in London. All the cultural and ethnic groups from the area around the museum brought in a symbol that expressed their identity. These objects were sawed in half and then glued back together during several workshops to make new symbols, which were sold there. It’s so simple and yet so effective –that’s what I think is interesting.” The art tour will certainly lead to an exchange program between his museum and partners in Israel (see box). But, says Jacobs, his ambition goes further than that. “What does a trip like that do to you as a museum director? Try to write that down in your evaluation. And how can you incorporate what you’ve experienced into your own working methods? These are questions that just naturally come up.” It is his hope that museums in the Netherlands will be inspired by the commitment to the arts that he encountered in Israel. Jacobs: “I almost think this trip should be a requirement for anybody who’s seriously involved in the art and culture sector here.” Centraal Museum working with Israel In his evaluation of the art tour, Jacobs sums up a few possible cultural exchanges. - An exhibit on the Caravaggists can be set up with the Tel Aviv Museum. - The Centraal Museum can assist in setting up a museum for Palestinian art. - Tel Aviv is a “Bauhaus city”, which links nicely with the Centraal Museum’s Rietveld Collection. A joint program with this theme is feasible. - A project can be set up with the Ein Harod kibbutz around a particular theme or artist. - The concept of Gallery Barbur can be taken “one-on-one” to the Netherlands and fleshed out through exchange programs.

Case for support

13


Translation from KUNSTENISRAËL Magazine

“Very funky, very swinging” Interview with Mike Bindraban, music agent and co-organizer jazz showcase ‘A Night in Tel Aviv’

When I came to Israel for the first time three years ago, I was truly blown away by the amount of talent there,” says Mike Bindraban. “A huge number of musical styles came together in the jazz there, actually reflecting Israel’s demographic structure very well. You have Yemenite influences, the klezmer tradition from Eastern Europe, Arabic moods and Sephardic sources with those quarter tones that all make it all sound somewhat melancholy. In this fascinating melting pot, you also hear the American influences coming through in the artists who worked in New York for a little while.”

‘DE AVONDEN MOETEN EEN DOORSNEE BIEDEN VAN WAT ER IN ISRAËL NU HOT IS’

PAGINA 13

‘Heel funky, swingend’ heel

Beleef de internationale muziekscene van Tel Aviv in het Amsterdamse Bimhuis. Programmeur Mike Bindraban over zijn fascinatie voor Israëlische jazz. ‘Toen ik drie jaar geleden voor het eerst in Israël was, werd ik omver geblazen door de hoeveelheid jazztalent’, zegt Mike Bindraban. ‘Heel veel muziekstijlen kwamen daar samen, eigenlijk een reflectie van hoe Israël demografisch is opgebouwd. Je hebt Jeminitische invloeden, je hoort de klezmertraditie van Oost-Europa, Arabische invloeden…’ In die fascinerende mengelmoes klinken dan ook nog de Amerikaanse jazztradities door van artiesten die een tijdje in de Verenigde Staten en met name in New York hebben gewoond en gewerkt. Hoogste tijd, vond Bindraban, om meer Israëlische jazz-artiesten aan het Nederlandse publiek te presenteren. Nadat twee groepen met Israëlische roots (Omer Klein Trio en Avishai Cohen) aan het bestand van zijn muziekagentschap Good Music Company werden toegevoegd, kwam het

ELI DEGIBRI FOTO: ANIA GURCA

idee om een jaarlijks showcaseevenement, A Night In Tel Aviv (ANITA), te organiseren in het Amsterdamse jazzpodium het Bimhuis. Bindraban nodigt daarvoor drie Israëlische jazzgroepen uit en presenteert die aan een publiek van Nederlandse programmeurs, boekers, platenlabels, persagenten, journalisten en liefhebbers, om aan deze artiesten een zo goed mogelijke opstap te bieden naar meer. Hot ‘Die avonden moeten eigenlijk een dwarsdoorsnede bieden van wat er op dit moment in Israël hot is’, legt Bindraban uit, ‘waarbij we graag het crossculturele aspect willen benadrukken. In de eerste editie hadden we daar ook nog een compositie-opdracht aan gekoppeld: de AmsterdamsIsraëlische filmmaakster Nirit Peled maakte bijzondere

GADI LEHAVI

opnamen van de favoriete wijk in Tel Aviv van elk van de deelnemende artiesten. Die beelden werden tijdens het optreden in het Bimhuis op de achtergrond getoond en daar moesten de artiesten een compositie op spelen.’ Op de eerste ANITA stond meteen topsaxofonist Eli Degibri. ‘Hij heeft met cracks als Herbie Hancock, Ron Carter en Al Foster samengewerkt.’ Plus bassist Omer Avital, ‘een van de frontrijders van progressieve, uit New York, met sterke Israëlische referenties. Heel funky, heel swingend.’ En als laatste pianist Omer Klein: ‘Ook swingende jazz met New Yorkse-invloeden, maar dan toch wat meer de klassieke kant ervan. Heldere melodielijnen, met een geweldige interactie met zijn medespelers.’ Soepje Bindraban: ‘Mede met dank aan KUNSTENISRAËL hebben we ook Israëlische jazz-artiesten naar Nederland gehaald voor concerten door het hele land. Afgelopen drie jaar ben ik samen met mijn compagnon Jurjen Mooiweer op uitnodiging van het Ministerie van

Buitenlandse Zaken naar Israël geweest voor de International Jazz Showcase. Daar krijgen wij een duidelijk beeld van wat er allemaal op het gebied van jazz speelt in Israël. In Nederland hebben wij dan geregeld contact met directeur Ken Gould van KUNSTENISRAËL. Zo nu en dan eten we een soepje, drinken we goede koffie en spreken we de laatste ontwikkelingen door.’ Aan de programmering van de nieuwe editie van A Night In Tel Aviv, september 2014, wordt hard gewerkt. ‘Ik denk dat het thema Young & Rising wordt’, zegt Bindraban. ‘Er is een bijzondere lichting jonge en zeer getalenteerde muzikanten op dit moment. De 17-jarige pianist Gadi Lehavi en de 19-jarige drummer Ofri Nehemya zijn hier voorbeelden van. Maar ook sopraansaxofonist Daniel Zamir, trompettist Itamar Borochov en de jonge progressieve groep Tatran zijn ones to watch. En zo zijn er nog een aantal groepen en artiesten die op onze shortlist staan. Wat de definitieve line-up zal worden, weten we in het voorjaar van 2014.’

ITAMAR BOROCHOV

It was high time, Bindraban concluded, to introduce Dutch audiences to Israeli jazz. He immediately contracted two Israeli performers for his agency Good Music Company. He also organized the annual event A Night In Tel Aviv (ANITA) in Amsterdam’s famous jazz venue Bimhuis. Bindraban invited three Israeli jazz ensembles and presented them to an audience of jazz aficionados, as well as Dutch programmers, making it easy for them to get acquainted with Israeli jazz. “ANITA should ideally provide a cross-section of what’s really good in Israel right now,” explains Bindraban, “and we like to stress the cross-cultural aspect. In the first edition, we even had a interdisciplinary element: a filmmaker was commissioned to film each of the participating musicians’ favorite neighborhood in Tel Aviv, and these images were shown in the background during their performance in the Bimhuis.“ The very first ANITA featured “top saxophonist” Eli Degibri. “One of the world’s very best” according to Bindraban. “He’s played with Herbie Hancock and Al Foster.” Plus bassist Omer Avital, “one of the frontmen of progressive, upbeat Israeli jazz from New York. Very funky, very swingy.” And finally pianist Omer Klein: “Also swinging jazz with New York influences, but still with a little more of the classical side of it, like clear melodic lines.” Bindraban adds, “It’s partly thanks to KUNSTENISRAËL that I’ve been able to visit Israel and gotten a clear idea of the jazz scene. In the Netherlands I also have frequent contact with KUNSTENISRAËL’s director, Ken Gould. He invites us over to his place, and we discuss the latest developments over a bowl of soup.” Mike’s hard at work programming the next ANITA. “I think the theme’s going to be Young & Rising”, says Bindraban. “During the 2013 edition, I presented a fifteen-year-old pianist who could play unbelievably well, and also a seventeen-year-old drummer, who’s quite a phenomenon now. They’ve been playing together in a quartet for the last year – the first accounts coming from Israel about them sound very, very promising. And I met a saxophonist, a very religious man. He’s now one of the top three soprano sax players in the world. His breathing technique is incredible. His timing, rhythm – everything is fantastic. It would almost be insulting not to include him in the next ANITA.”

14

Case for support


Translation from KUNSTENISRAËL Magazine PAGINA 6

EEN DRAAGBARE SUPERMARKT MET GIPSEN AFGIETSELS VAN 8.000 VOEDINGSMIDDELEN

Kunst van komkommers en kroketten 133 komkommers, 567 boterhammen, 111 liter rode wijn, 18 kroketten, 155 citroenen, 123 liter cola light en 490 tomaten. Een jaar lang hield beeldend kunstenaar Itamar Gilboa (Tel Aviv, 1973) zijn dagelijkse consumptie nauwkeurig bij. Dit resulteerde in de sculptuurinstallatie Food Chain Project. De installatie, een draagbare supermarkt gevuld met gipsen afgietsels van de ruim 8.000 voedingsmiddelen die hij in een jaar consumeerde, was voor het eerst te zien zijn bij Agri meets Design, onderdeel van de Eindhovense Dutch Design Week van afgelopen oktober. In 2014 toont Gilboa zijn gipsvoedsel ook in zijn woonplaats Amsterdam. EEN DEEL VAN HET ‘FOOD CHAIN PROJECT’ VAN ITAMAR GILBOA

Zwevend roestvrijstaal Het kunstwerk All is well van de Israëlische kunstenares Aya Ben Ron (Haifa, 1967) siert de komende tien jaar de ontvangsthal op van het Máxima Medisch Centrum in Eindhoven. All is well bestaat uit een roestvrijstalen waterbron met een diameter van vier meter waarboven zes roestvrijstalen figuren zweven. Elke figuur refereert aan een ander botanisch element en kent verwijzingen naar de geschiedenis van de medische wetenschap. Aya Ben Ron maakt sculpturen, video, tekeningen en installaties. In al deze uitingsvormen onderzoekt ze het kwetsbare lichaam, de gewaarwording van gezondheid en normaliteit, en de collectieve herinnering van pijn in de breedste sociaal-historische zin. All is Well werd in samenspraak met het Van Abbemuseum gerealiseerd en is mede mogelijk gemaakt door Stichting Máxima, het Mondriaan Fonds en KUNSTENISRAËL. ‘ALL IS WELL’ VAN AYA BEN RON

‘In de wijze waarop stichting KUNSTENISRAËL de grote variëteit aan Israëlische kunst presenteert aan het Nederlandse publiek, is zij uniek in de wereld. Hadden we in elk land maar een KUNSTENISRAËL!’ Raphael Gamzou, hoofd cultuur en wetenschap, Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken.

Art from Cucumbers and croquettes 133 cucumbers, 567 sandwiches, 111 liters of red wine, 18 croquettes, 155 lemons, 123 liters of diet cola and 490 tomatoes. For a whole year, artist Itamar Gilboa (b. Tel Aviv, 1973) kept meticulous records of his daily food and beverage consumption, which resulted in the sculpture installation Food Chain Project. The installation, a portable supermarket filled with plaster casts of the more than 8000 items he consumed over the year, was first exhibited at Agri meets Design, part of the Dutch Design Week held in Eindhoven last October. In 2014 Gilboa exhibited his plaster food in his city of residence, Amsterdam (also see photo, page 2).

Floating Stainless Steel The artwork All is Well by Israeli artist Aya Ben Ron (b. Haifa, 1967) will grace the reception hall of the Máxima Medical Center in Eindhoven for the next ten years. All is well consists of a stainless steel water source four meters in diameter on top of which six stainless steel figures are floating. Each of the figures is a reference to a different botanical element as well as to the history of medical science. Aya Ben Ron makes sculptures, video, drawings and installations. In all of its forms, her art examines the vulnerable body, the perception of health and normality and the collective memory of pain in the widest social and historical sense. All is Well was made in cooperation with the Van Abbe Museum and made possible in part by the Máxima Foundation, Mondriaan Fund and KUNSTENISRAËL.

Case for support

15


Article in The Jerusalem Post

By VIVA SARAH PRESS/ISRAEL21C 04/02/2016

Photo by: BERNADETTE VAN WOERKOM

Dutch initiative raises the curtain on Israeli artists

DUTCH CURATORS on a KUNSTENISRAËL trip exploring the arts scene in Israel. Don’t be surprised if you visit a museum, concert hall, music festival or dance venue in the Netherlands and find Israeli artists on the bill. Holland’s events calendars are brimming with Israeli culture. And it’s not by chance. KUNSTENISRAËL (Dutch for “Art and Israel”) is an independent foundation that encourages Dutch culture venues to show the work of Israeli artists “so that the Dutch public can experience and appreciate the full diversity of Israeli art.” “Israeli art is world­class and not enough people know about it,” says Ken Gould, director of KUNSTENISRAËL. “Israel has very strong connotations – religion, conflict. Like any country it’s pretty much only in the news when there’s bad news. The artists are much

16

Case for support

too good to be victim to Israel’s PR problems.” Thanks to the foundation, musicians Tiltan, Avishai Cohen and Maureen Nehedar recently performed in Amsterdam, Utrecht and Delft. Choreographer Itamar Serussi recently took the stage in The Hague, Nijmegen, Tilburg and Utrecht. And Israeli visual artists Sigalit Landau, Yael Bartana and Eyal Assulin recently exhibited at Museum Beelden aan Zee and the Jewish Historical Museum. KUNSTENISRAËL’s goal is to create a broader basis for understanding Israel and its population through cultural projects. To do this, the five­year­old organization brings leading arts professionals – museum directors, curators, presenters and journalists – to Israel to get a first­hand taste of the cultural scene


here. Over the past five years, representatives of Cinema Zuid; Stedelijk Museum, Amster­ dam; Cobra Museum, Amstelveen; Boijmans van Beuningen, Rotterdam; Museum Meermanno, The Hague; Centraal Museum, Utrecht; Amsterdam Museum and others have taken part in the arts trips. “Personally and professionally the journey was unforgettable. It has offered me the opportunity to view the world from another perspective and to approach the complexity of Israel as pars pro toto [representative] for our universe,” said Jacqueline Grandjean of Oude Kerk, Amster­ dam, after taking part in a KUNSTENISRAËL arts trip. “I discovered Israeli art,” said Yvonne Ploum from Armando Museum, Utrecht. “It has also taught me a lot about the urgent need for art, the important role it can play in the dialogue between nations as well as between people. It also has a role in the expression of positive social developments. This inspires me even more now, in my daily work: expressing clearly the urgent need for art, again and again.” Centraal Museum director Edwin Jacobs said he came back with two very strong lessons from Israel: “That in Israel it’s about something totally different from the clichés we get here on TV: it’s about people,” and that arts and culture are important elements in Israeli society. “Even if some of the places we visited didn’t have a cent to spend on art, there was still art. I almost felt it was a lesson in life.” Seven Dutch curators are now in Israel meeting with local artists, musicians and dancers to discuss future collaborations. This is the largest group of curators to take part in the initiative, and some had to be turned away. “In the Dutch museum curator community, whereas we were viewed with skepticism when we started this program, we’re now getting a much higher response rate,” Gould says. Since KUNSTENISRAËL’s first arts trip to Israel in 2012, the perception of Israeli art among the arts community has changed. “Five years ago, we ran into a preconception of ‘How is this Israeli art?’ It was a tunnel vision of what

people expected art from Israel to contain,” says Gould, over a Skype call from his home in Amsterdam. “Now, the level of consciousness is incredibly raised and the expectation is raised. They expect art from Israel will be at the same level as art from Holland, England, Germany or elsewhere in Europe.” KUNSTEN­ ISRAËL also offers grants to projects by artists and art institutions – including dance, photography, visual arts, music, literature and film – to promote the diversity of Israeli art to the Dutch audience. To date, the foundation has handed out more than 70 grants (totaling more than €300,000) for presentations of Israeli art in the Netherlands. “The Nether­ lands is very small, about the same size as Israel, so when you give out 70 grants and spread it out around the country, it’s really noticeable,” says Gould, who wears two hats as both a cantor and culture director. “The Netherlands also has the highest concentration of world­class museums and venues and many of them serve as launching pads for interna­ tional careers.” Promoting Israel’s culture scene is a personal mission for Gould. After a successful international career as a baroque singer, the American­raised Dutch citizen directed Amsterdam’s International Jewish Music Festival from 2007 to 2012. In 2011, he was appointed director of KUNSTENISRAËL. “I like to see art as a form of inoculation,” he says. “A lot of people still don’t have an opinion about Israel. By having their first pre­exposure to Israel through the arts, they become vaccinated against a tunnel vision. They immediately see Israel with a wider vision. And that is what art can do. By reaching a wide audience we’re catching a lot of people before they form a ‘for’ or ‘against’ opinion. Israel is a land of art. If people have that association then we’re making progress.” But for Gould the best progress will actually be when KUNSTEN­ ISRAËL replicates itself around the world. “I hope that this continues not only here but elsewhere,” he says. “It’s a great way to get to know Israel.”

Case for support

17


MONTHLY NEWSLETTER / CULTURAL CALENDAR - Overview of performances and exhibitions by Israeli artists in the Netherlands, and relevant news items. - Approximately 25 distinct events per month, spread across the Netherlands - Sent monthly by e-mail to approximately 12,000 subscribers - Sent in both English and Dutch, depending on the reader’s preference.

18

Case for support


WEBSITE - State of the art, complete versions in both English and Dutch - Interactive calendar of events with ticket sales portal - News: Israeli arts news, online versions of monthly newsletter and yearly magazine - Information about our programs - Fundraising portal and contact information

Case for support

19


SOCIAL MEDIA Two separate Facebook pages, each with several thousand followers: - for Dutch audience - for artists in Israel to alert them to auditions and grant opportunities

20

Case for support


KUNSTENISRAËL MAGAZINE - Yearly publication in Dutch - Circulation 25,000, distributed in conjunction with cultural partner organizations - Free digital version available online via issuu.com - Articles, interviews, testimonials, fund development

NUMMER 2 2014

UITGAVE VAN KUNSTENISRAËL EEN ONAFHANKELIJKE STICHTING DIE ZICH INZET VOOR CULTURELE PROJECTEN UIT ISRAËL DIE IN NEDERLAND GEPRESENTEERD WORDEN IN SAMENWERKING MET CULTURELE PARTNERS.

NUMMER 1 2013

PAGINA 8 VIJF CONSERVATOREN OP KUNSTREIS DOOR ISRAËL

PAGINA 12 SECRETARESSE WORDT ’S NACHTS EEN FILMSTER

PAGINA 13 SWINGEND TEL AVIV ZET BIMHUIS OP STELTEN

PAGINA 14 BIJ ODED EZER KOMEN LETTERS TOT LEVEN

UITGAVE VAN KUNSTENISRAËL EEN ONAFHANKELIJKE STICHTING DIE ZICH INZET VOOR CULTURELE PROJECTEN UIT ISRAËL DIE IN NEDERLAND GEPRESENTEERD WORDEN IN SAMENWERKING MET (CULTURELE) PARTNERS.

PAGINA 4 KEN GOULD OVER DE MISSIE EN VISIE

PAGINA 12 MET HET CENTRAAL MUSEUM MEE OP KUNSTREIS

PAGINA 14 VIER KEER AANSTORMEND TALENTEN

PAGINA 16 ELS SWAAB: ‘GEEN ENKEL POLITIEK OOGMERK’

Case for support

21


KUNSTENISRAËL IN THE PRESS - Batsheva Dance Company in Amsterdam (in NIW - Dutch Jewish Weekly) - Interview with director Ken Gould (also in NIW)

Cultuur

FOTO: GADI DAGON

versterkt door muziek. Soms schuurt die hard in je oren en roept irritatie op, soms – zoals in de slotscène – brengt die tranen in je ogen. Er zijn speelse momenten, agressieve, intieme, sensuele. Er wordt gevochten en gevreeën – lijkt het. Soms is het kinderlijk, soms liefdevol. De scène waarin de dansers hand in hand in een grote kring lopen roept associaties op met een dansend peuterklasje en een traditionele hora, maar appelleert ook aan iets groters: de mogelijkheid van het broederlijk samenzijn van de mensheid. Sadeh21 zit vol contrasten. Zelfs in het uiterlijk van de dansers: de een is lang en slungelig, de ander klein, roodharig of heel donker, frêle of heel compact. Ook in de choreografie zie je die contrasten terug. Terwijl een grote groep dansers tegelijk ritmisch beweegt, alsof ze de maat aangeven, zijn anderen bezig met bijna geïmproviseerde, grillige bewegingen. Mannen en vrouwen dansen soms gescheiden, mannen af en toe in een jurk. De bewegingen zijn zo onverwacht, zo ‘niet bedacht’, dat ze uit de dansers zelf lijken voort te komen. Niet verbazend, want choreograaf Ohad Naharin heeft de bewegingsvorm Gaga ontwikkeld, waarbij deelnemers, professioneel of amateur, uitgedaagd worden bewegingen spontaan uit hun lichaam te laten ontstaan. Bij elke scène hoort een nummer, dat op het decor geprojecteerd wordt. Tegen de tijd dat we bij Sadeh6 aan zijn gekomen, dringt de gedachte zich op dat het weleens een heel lange avond kan gaan worden. Maar dan blijkt in het volgende deel Sadeh 7-18 te zijn samengevoegd – ook humor heeft hier een plek.

De Rolls Royce van de Israëlische dans

De beroemde Batsheva Dance Company gaf een sprankelende – en zwaar beveiligde – voorstelling in de Amsterdamse Stadsschouwburg, in een week die door ‘Parijs’ werd overheerst. De fel aangekondigde protestacties vanuit de BDS-beweging bleven uiteindelijk beperkt.

Inspiratie

Ken Gould, directeur van de stichting KUNSTENISRAEL en kenner van de Israëlische

ACHSA VISSEL

V

ijf minuten voor het officiële begin van de voorstelling van Batsheva Dance Company, is de zaal nog half leeg. Even lijkt het alsof de tragische gebeurtenissen in de kosjere supermarkt in Parijs, waar diezelfde dag vier doden zijn gevallen, het publiek hebben afgeschrikt. Maar even later stroomt de zaal toch langzaam vol. Oudere cultuurliefhebbers, moeders met dochters, jonge dansers en alles ertussenin. De, vanwege ‘Parijs’, zwaar verhoogde veiligheidsmaatregelen in de schouwburg hebben het begin van de voorstelling vertraagd. Nog nooit vertoond in dit instituut: iedereen loopt met zijn portemonnee en telefoon los in de hand, want tassen moeten beneden blijven. Maar men heeft het over voor een voorstelling van het legendarische Israëlische dansgezelschap.

dans, was ook bij de voorstelling aanwezig en is er lyrisch over. Hij plaatst het succes van Batsheva Dance Company allereerst in een breder kader: „Tijdens het jaarlijkse International Exposure [een festival voor buitenlandse programmeurs op cultuurgebied, red.] was ik onlangs vier dagen in Tel Aviv, waar het nieuwste en beste van Israëlische dansgezelschappen werd getoond. Het was waanzinnig. Israël heeft een fenomenale danscultuur. Het is een van de wereldleiders op dat gebied en doet niet onder voor Amerika of Engeland, met de grote diversiteit aan dansgezelschappen van topkwaliteit. Israëlische dans is spannend, fysiek en krachtig en geeft me energie. Het is opvallend hoe uit zo’n klein landje zo’n hoge concentratie dansers komt. Goed dat er ook jonge mensen zijn die wat beters te doen hebben dan gamen.” Gould vertelt dat KUNSTENISRAEL een symposium over dans in de maak heeft. „Van

training van ‘zijn’ dansers legt hij de focus op ieders eigen, zeer persoonlijke kracht. Er wordt getraind zonder spiegels, om niet afgeleid te worden door zelfkritiek, en de beweging van binnenuit te voelen. Voor zijn werk ontving hij onderscheidingen in binnen- en buitenland.

Al vele jaren is de Batsheva Dance Company, in 1964 opgericht door de Amerikaanse choreografe Martha Graham en naamgever barones Batsheva de Rothschild, een broedplaats voor Israëlisch danstalent. Toen de groep vanaf 1970 voor het eerst door de Verenigde Staten toerde, werd die enthousiast onthaald vanwege de vernieuwende, dynamische en energieke optredens. De reputatie van Batsheva begon zich te verspreiden, buitenlandse dansers sloten zich bij het gezelschap aan. Choreograaf Ohad Naharin, die – zonder auditie te hoeven doen – in 1974 de gelederen kwam versterken wist een opvallend stempel op de groep te drukken. Na een periode van pendelen tussen Batsheva en Amerikaanse opleidingen en gezelschappen, werd hij in 1990 directeur van het gezelschap. De stijl die hij ontwikkelde is er een vol vitaliteit en explosieve uitbarstingen. Bij de

Intense ervaring

De voorstelling Sadeh21 is een intense ervaring. Zo’n twintig dansers laten in een aantal afgebakende scènes zien wat ze in huis hebben. Sadeh betekent veld, wat zowel letterlijk (‘gebied’) als overdrachtelijk (‘emotionele of spirituele ruimte of sfeer waar de dansers zich bevinden’) kan worden opgevat. De dansers laten enorme kracht zien, maar ook kwetsbaarheid. Ze verkennen elkaar, de onderlinge verhoudingen, hun lichaam. Ze nemen je mee op reis door een afwisselende serie emoties,

26 | C 14

16 JANUARI 2015

7514_Dansvoorstelling.indd 1

FOTO: CLAUDIA KAMERGORODSKI

Cultuur Ohad Naharin repeteert met zijn dansgroep

Circa tien demonstranten deelden flyers uit voor de Stadsschouwburg

en voor Israëlische choreografen en dansers in Nederland. Daar kunnen ze elkaar vinden, inspireren en samenwerking zoeken.”

Uitgekiend en verhalend

Over Sadeh21 zegt Gould: „Ik vind het letterlijk het mooiste dansstuk dat ik in mijn hele leven heb gezien. Zo precies, zo uitgekiend, verhalend en strak. Ook de rest van het publiek was gebiologeerd en gaf een staande ovatie, nog voor het was afgelopen.” KUNSTENISRAEL verzorgde de sponsoring van de voorstelling. „Zonder financiële steun, van wie dan ook, had dit optreden niet plaats kunnen vinden. Er moeten zeventien dansers, twee managers en veertien man personeel meereizen, een dure

‘Kunst is hét medium om met elkaar in dialoog te gaan’ grap. Batsheva is een symbool, de Rolls Royce onder de Israëlische dansgezelschappen. Een optreden in Nederland, vaak een gidsland op het gebied van de kunsten, heeft een niet te onderschatten belang. Als dat door financiële of politieke redenen niet zou kunnen, is dat een verarming.” Want dat Israëlische kunstprojecten door de BDS-beweging (Boycot, Desinvestering en Sancties) worden tegengewerkt is een feit. Eerder liet Gould zich, samen met voormalig voorzitter van de Raad voor Cultuur, Els Swaab, in dagblad Trouw uit over de verstoring van het Israëlische theaterfestival Spot On. Daar stond een groep bezoekers tijdens

de solo van de 85-jarige diva Lea König op om leuzen te roepen. Gould: „Als je kritisch bent over het Israëlische beleid, dan zijn de laatste mensen wiens mond je wilt snoeren de kunstenaars. Juist zij laten vaak een kritisch geluid uit het land zelf horen.” Ohad Naharin wordt geregeld met boycots geconfronteerd. Hoewel hij sterk tegen het gebruik van geweld is en heeft gezegd dat hij ‘zijn eigen voorstelling zou boycotten als dat de Palestijnen zou helpen’, wordt hij door vertegenwoordigers van de BDS-beweging toch als een ambassadeur van de Israëlische regering gezien, dus ‘fout’ in de visie van de protestgroepen. Ook deze keer waren er acties gepland, maar het NIW zag op de vrijdagavond niets terug van een op Facebook aangekondigde demonstratie, niet tijdens de voorstelling, maar ook niet voorafgaand of na afloop. Volgens DocP (Stichting Diensten en Onderzoek Centrum Palestina) was de demonstratie er wel degelijk: circa tien mensen deelden flyers uit. Maar de geplande Palestijnse dabke, een opzwepende folkloristische dans, werd niet uitgevoerd. Het leek de actievoerders ‘ongepast’ in de week van de aanslagen in Parijs, aldus verklaart een woordvoerder van DocP tegenover het NIW.

Verbinding

Volgens Anita van Dolen, dansprogrammeur van de Stadsschouwburg, verliep de actie, die in goed overleg met de schouwburg werd gehouden, rustig. „De organisatie wilde een vreedzaam protest. Van ons mag ieders mening gehoord worden, maar het is fijn als het publiek op rustige wijze van de voorstelling kan genieten.” Gould houdt vast aan de kracht van kunst om tot oplossingen te komen. „Wanneer rationele argumenten geen uitkomst meer lijken te bieden, kan kunst bruggen bouwen. Het is het medium bij uitstek om met elkaar in dialoog te gaan. Kunst is verbinding.” Q

C 14 | 27

25 TEWET 5775

14-01-15 17:11

7514_Dansvoorstelling.indd 2

14-01-15 19:25

Cultuur

Vanaf vorige week heeft het Nederlandse cultuurlandschap er een organisatie bij: Kunst En Israël, een initiatief om de in cultuur geïnteresseerde Nederlander in contact te brengen met kunst en kunstenaars uit Israël. NIW sprak met de directeur van het kersverse fonds, Ken Gould.

K

kdijk_j?ihW†b_ilWd[[dp[[h ^ee]d_l[Wk[dl[hZ_[djc[[h WWdZWY^j$ ?d ?ihW†b _i akdij [[dfh_cW_h[b[l[diX[^e[\j[" ^[j][[\jk_jZhkaa_d]WWd^[j ][][l[dlWdb[l[dedZ[h]he# j[Zhka$:WjcWWaj?ihW†bjej[[dXhe[ZfbWWji lWdWhj_ij_[a[[nfh[ii_[$:[ecijWdZ_]^[Z[d _d^[jbWdZp_`dkd_[aZeehZ[_dlbe[Z[dk_j ^[[bl[[bl[hiY^_bb[dZ[Ykbjkh[d07hWX_iY^[" @[c[d_j_iY^[";j^_ef_iY^[[ddWjkkhb_`aeea Eeij#;khef[i["[dd_[jWbb[[d@eeZi[$:Wjp_[ `[Wbb[cWWbj[hk]_dZ[akdij"ZWjcWWaj^[j ^[[bX_`pedZ[h$È :[ ce[_j[ mWWhZ Zki ec edZ[h Z[ WWd# ZWY^jlWd^[jD[Z[hbWdZi[fkXb_[a][XhWY^j j[mehZ[d$;dZWj_ifh[Y_[imWjAkdij;d?i# hW†b]WWjZe[d$>[j\edZi_i[[d_d_j_Wj_[\lWd Z[ij_Y^j_d]B[l_BWii[d$:[p[ij_Y^j_d]^WZ _d[[hij[_dijWdj_[^[j_Z[[ec[[d?ihW†b_iY^ YkbjkkhY[djhkcj[X[]_dd[d"cWWhdW][Z[# ][dedZ[hpe[aXb[[a[hX[^e[\j[j[p_`dWWd [[dWdZ[h[lehc$Akdij;d?ihW†bmWi^[jh[# ikbjWWj$:[eh]Wd_iWj_[^[[\jjm[[fej[d0j[d

ÉPeÊdab[_dbWdZ"ZWj pkba[^ee]ijWWdZ[ akdijcWWaj"ZWj ce[jZ[^[b[m[h[bZ m[j[dÊ 32 |  2

NIW7202_KenGould 1

22

Case for support

FOTO: SARAH WHITLAU

SARAH WHITLAU

Klein land, grote kunst [[hij[ m_b p[ Z[ Ykbjkh[[b ][Šdj[h[ii[[hZ[ D[Z[hbWdZ[h ef Z[ ^ee]j[ Xh[d][d [d ^ek# Z[d lWd ^[j ?ihW†b_iY^[ akdij[dWWdXeZ _d edi bWdZ$ :_j ][X[khj Zeeh c_ZZ[b lWd [[d edb_d[W][dZW[d[[dd_[kmiXh_[\$:[jm[[# Z[feejX[ijWWjk_j[[d\edZiZWjÓdWdY_†b[ ij[kd][[\jWWdfhe`[Yj[dZ_[Z[X[a[dZ^[_Z lWd?ihW†b_iY^[akdije\akdij[dWWhi_dD[# Z[hbWdZl[h]hej[d$Ø;h][X[khj_dD[Z[hbWdZ X[ij mWj ef ^[j lbWa lWd ?ihW†b_iY^[ akdij" cWWhZWjmehZjd[h][diX_`[baWWh][XhWY^j$ :[l[hiY^_bb[dZ[akdijlehc[dYecckd_Y[# h[dd_[je\dWkm[b_`aic[j[baWWh$Akdij;d ?ihW†bl[hlkbjZWWhleeh[[dXhk]\kdYj_["ÈWb# Zki=ekbZ$

Niet politiek

=ekbZ X[dWZhkaj ZWj p_`d eh]Wd_iWj_[ p_Y^ d_[jX[p_]^ekZjc[jfeb_j_[ae\h[b_]_[$ØAkdij

aWdZWWhm[bel[h]WWd"cWWh^[j_i][[dce# j_lWj_[ec[hWWdZWY^jWWdj[X[ij[Z[d$M[ ^ekZ[d ][[d h[a[d_d] c[j Z[ _d^ekZ" m[b c[jZ[amWb_j[_j$È>_`][[\jje[ZWj?ihW†bef Z_jcec[djd_[j[h]fefkbW_h_i_dD[Z[hbWdZ" cWWhZWjp_`d\edZiZWWhd_[jic[[j[cWa[d ^[[\j$Ø:[p[b\Z[i_jkWj_[iZ_[b[_Z[djejZ[fh# fheXb[c[dlWd?ihW†bb[_Z[deeajejZ[YedZ_# j_[iZ_[Z[Whj_ij_[a[Yh[Wj_l_j[_jZWWhle[Z[d$ >[j_i_dZ_[p_dZ[WdZ[h[aWdjlWdZ[p[b\Z[ c[ZW_bb["e\[[dTJOFRVBOPO0Z[XW]W][mWWh Z[ Zeehid[[ D[Z[hbWdZ[h WWd Z[daj Wbi ^[j el[h?ihW†b]WWj_iedbeicWa[b_`al[hXedZ[d c[j^[jYh[Wj_[l[fheY[ilWdakdij[dWWhi_d ZWjbWdZ$ÈM[bZ[daj^_`ZWj?ihW†b_iY^[akd# ij[dWWhi ef Z_j cec[dj edZ[hX[b_Y^j p_`d$ ØM_`m_bb[dp[^[bf[dZ[WWdZWY^jj[ah_`][d Z_[p[l[hZ_[d[d$?ihW†b_iY^[ZWdi_iX_`leeh# X[[bZ ^[[b X[a[dZ _d D[Z[hbWdZ" _[Z[h[[d

7 OKTOBER 2011

05-10-2011 14:52:55

Inspiratie

Ken Gould, directeur van de stichting KUNSTENISRAEL en kenner van de Israëlische dans, was ook bij de voorstelling aanwezig en is er lyrisch over. Hij plaatst het succes van Batsheva Dance Company allereerst in een breder kader: „Tijdens het jaarlijkse International Exposure [een festival voor buitenlandse programmeurs op cultuurgebied, red.] was ik onlangs vier dagen in Tel Aviv, waar het nieuwste en beste van Israëlische dansgezelschappen werd getoond. Het was waanzinnig. Israël heeft een fenomenale danscultuur. Het is een van de wereldleiders op dat gebied en doet niet onder voor Amerika of Engeland, met de grote diversiteit aan dansgezelschappen van topkwaliteit. Israëlische dans is spannend, fysiek en krachtig en geeft me energie. Het is opvallend hoe uit zo’n klein landje zo’n hoge concentratie dansers komt. Goed dat er ook jonge mensen zijn die wat beters te doen hebben dan gamen.” Gould vertelt dat KUNSTENISRAEL een symposium over dans in de maak heeft. „Van

25 TEWET 5775

7514_Dansvoorstelling.indd 2

FOTO: CLAUDIA KAMERGORODSKI

Cultuur versterkt door muziek. Soms schuurt die hard in je oren en roept irritatie op, soms – zoals in de slotscène – brengt die tranen in je ogen. Er zijn speelse momenten, agressieve, intieme, sensuele. Er wordt gevochten en gevreeën – lijkt het. Soms is het kinderlijk, soms liefdevol. De scène waarin de dansers hand in hand in een grote kring lopen roept associaties op met een dansend peuterklasje en een traditionele hora, maar appelleert ook aan iets groters: de mogelijkheid van het broederlijk samenzijn van de mensheid. Sadeh21 zit vol contrasten. Zelfs in het uiterlijk van de dansers: de een is lang en slungelig, de ander klein, roodharig of heel donker, frêle of heel compact. Ook in de choreografie zie je die contrasten terug. Terwijl een grote groep dansers tegelijk ritmisch beweegt, alsof ze de maat aangeven, zijn anderen bezig met bijna geïmproviseerde, grillige bewegingen. Mannen en vrouwen dansen soms gescheiden, mannen af en toe in een jurk. De bewegingen zijn zo onverwacht, zo ‘niet bedacht’, dat ze uit de dansers zelf lijken voort te komen. Niet verbazend, want choreograaf Ohad Naharin heeft de bewegingsvorm Gaga ontwikkeld, waarbij deelnemers, professioneel of amateur, uitgedaagd worden bewegingen spontaan uit hun lichaam te laten ontstaan. Bij elke scène hoort een nummer, dat op het decor geprojecteerd wordt. Tegen de tijd dat we bij Sadeh6 aan zijn gekomen, dringt de gedachte zich op dat het weleens een heel lange avond kan gaan worden. Maar dan blijkt in het volgende deel Sadeh 7-18 te zijn samengevoegd – ook humor heeft hier een plek.

Circa tien demonstranten deelden flyers uit voor de Stadsschouwburg

en voor Israëlische choreografen en dansers in Nederland. Daar kunnen ze elkaar vinden, inspireren en samenwerking zoeken.”

Uitgekiend en verhalend

Over Sadeh21 zegt Gould: „Ik vind het letterlijk het mooiste dansstuk dat ik in mijn hele leven heb gezien. Zo precies, zo uitgekiend, verhalend en strak. Ook de rest van het publiek was gebiologeerd en gaf een staande ovatie, nog voor het was afgelopen.” KUNSTENISRAEL verzorgde de sponsoring van de voorstelling. „Zonder financiële steun, van wie dan ook, had dit optreden niet plaats kunnen vinden. Er moeten zeventien dansers, twee managers en veertien man personeel meereizen, een dure

‘Kunst is hét medium om met elkaar in dialoog te gaan’ grap. Batsheva is een symbool, de Rolls Royce onder de Israëlische dansgezelschappen. Een optreden in Nederland, vaak een gidsland op het gebied van de kunsten, heeft een niet te onderschatten belang. Als dat door financiële of politieke redenen niet zou kunnen, is dat een verarming.” Want dat Israëlische kunstprojecten door de BDS-beweging (Boycot, Desinvestering en Sancties) worden tegengewerkt is een feit. Eerder liet Gould zich, samen met voormalig voorzitter van de Raad voor Cultuur, Els Swaab, in dagblad Trouw uit over de verstoring van het Israëlische theaterfestival Spot On. Daar stond een groep bezoekers tijdens

de solo van de 85-jarige diva Lea König op om leuzen te roepen. Gould: „Als je kritisch bent over het Israëlische beleid, dan zijn de laatste mensen wiens mond je wilt snoeren de kunstenaars. Juist zij laten vaak een kritisch geluid uit het land zelf horen.” Ohad Naharin wordt geregeld met boycots geconfronteerd. Hoewel hij sterk tegen het gebruik van geweld is en heeft gezegd dat hij ‘zijn eigen voorstelling zou boycotten als dat de Palestijnen zou helpen’, wordt hij door vertegenwoordigers van de BDS-beweging toch als een ambassadeur van de Israëlische regering gezien, dus ‘fout’ in de visie van de protestgroepen. Ook deze keer waren er acties gepland, maar het NIW zag op de vrijdagavond niets terug van een op Facebook aangekondigde demonstratie, niet tijdens de voorstelling, maar ook niet voorafgaand of na afloop. Volgens DocP (Stichting Diensten en Onderzoek Centrum Palestina) was de demonstratie er wel degelijk: circa tien mensen deelden flyers uit. Maar de geplande Palestijnse dabke, een opzwepende folkloristische dans, werd niet uitgevoerd. Het leek de actievoerders ‘ongepast’ in de week van de aanslagen in Parijs, aldus verklaart een woordvoerder van DocP tegenover het NIW.

Verbinding

Volgens Anita van Dolen, dansprogrammeur van de Stadsschouwburg, verliep de actie, die in goed overleg met de schouwburg werd gehouden, rustig. „De organisatie wilde een vreedzaam protest. Van ons mag ieders mening gehoord worden, maar het is fijn als het publiek op rustige wijze van de voorstelling kan genieten.” Gould houdt vast aan de kracht van kunst om tot oplossingen te komen. „Wanneer rationele argumenten geen uitkomst meer lijken te bieden, kan kunst bruggen bouwen. Het is het medium bij uitstek om met elkaar in dialoog te gaan. Kunst is verbinding.” Q

C 14 | 27

14-01-15 19:25


KUNSTENISRAËL IN THE PRESS - “World class art” - background piece over KUNSTENISRAËL in Christians for Israel monthly magazine - Opinion piece in mainstream national Dutch newspaper Trouw against cultural boycott of Israel, by director Ken Gould and board chair Els Swaab

6 KORT NIEUWS Israël leeft

israëlaktueel

november 2013

C U LT U U R

Kunst van wereldklasse Israëlische artiesten produceren kunst van wereldklasse. Maar die wordt in Nederland niet altijd gewaardeerd. Nederlandse cultuurcentra verwachten uit Israël kunst waarin het leven in conflict naar voren komt, maar Israël is zoveel rijker dan alleen het conflict. Daarom werd in mei 2011 een onafhankelijke stichting in het leven geroepen die de Israëlische kunst in Nederland wil bevorderen: KUNSTENISRAËL.

Pieter Bénard van Christenen voor Israël blikt terug op twintig jaar bidden voor Israël. Terugblikkend zien we hoeveel er te bidden is geweest, maar ook hoezeer gebeden zijn verhoort en God zich werkelijk de Machtige van Israël toont. Het boek illustreert hoe actueel de Bijbel is en appelleert aan de lezer om niet alleen ook voor Israël te bidden, maar ook te verootmoedigen, Gods aangezicht te zoeken en zich te bekeren. Zo wordt het boek naast een bijzonder boek over Israël, ook een bijzonder boek over onszelf. (RR) Israël leeft - Twintig jaar bidden voor Israël; Pieter Bénard; Chai Pers Nijkerk; ISBN 9789073632394; prijs: € 7,95, te bestellen op christenenvoorisrael.nl/winkel. De 7 feesten

DOOR RUBEN RIDDERHOF Sinds enige tijd huist deze stichting in een kantoor bovenin de Uilenburger Synagoge in Amsterdam. Een sfeervol, modern kantoor, waarbij directeur Ken Gould vlug uitlegt: “Het was hier erg rommelig. Een goedkoop tapijtje, tweedehands kantoormeubilair, wat IKEA-planten en een keukenblokje van marktplaats. We houden het hier low-budget, want zoveel mogelijk geld moet naar de kunsten gaan.” Ken kwam in 1995 vanuit Amerika naar Nederland voor een conservatoriumstudie. Jarenlang was hij directeur van het Internationaal Joods muziekfestival maar vanaf 2011 is hij met veel enthousiasme directeur van KUNSTENISRAËL. Subsidie en netwerk Enthousiast legt hij uit hoe de stichting Israëlische kunst in Nederland bevordert: “Wij kennen kunstenaars of cultuurcentra, na een grondige screening op kwaliteit, subsidies toe om het mogelijk

Detail uit Sands of Time van Micha Ullman.

Graag bevelen we u dit mooie en praktische werkboek over de Joodse feesten aan. Het boek is ingedeeld in drie delen. Deel A behandelt de instelling van de ‘feesten des Heeren’ in het Oude Testament. Deel B gaat in op de vervulling van deze feesten in de eerste komst van Christus. Deel C gaat in op de vervulling in de tweede komst van Christus. Het boek is zeer geschikt voor Bijbelstudie, zowel als groep als persoonlijk. Aan de hand van relevante teksten stelt het boek vragen om zelf, vanuit Gods Woord, te ontdekken wat de relevantie is van de Joodse feesten. Nadrukkelijk vermelden de auteurs dat zij niet beogen dat iedereen deze feesten gaat vieren. Het doel is dat de lezer onder de indruk komt van Gods boodschap door de feesten heen. (RR) De 7 feesten - Gods feestelijke plan; Jan en Tineke Groot; prijs: € 15,- voor deel A,B en C. Info en bestellen kan binnenkort via reis-door-de-bijbel.nl of via mailgroot@hotmail.com.

te maken in Nederland de kunst te vertonen. Daarnaast houden we op onze website een cultuuragenda bij waarin we proberen de breedheid van evenementen waarbij Israëlische kunstenaars een rol spelen, overzichtelijk te maken. Er zijn gelukkig veel Israëlische kunstenaars die ook zonder onze hulp hier hun werk kunnen tonen. Soms helpen we Israëlische kunstenaars om wat langer in Nederland te kunnen blijven. Als er bijvoorbeeld een Israëlische zanggroep voor één concert in Nederland wordt uitgenodigd, kunnen wij met ons netwerk van cultuurcentra vaak vrij eenvoudig een kleine concerttour organiseren. En nu we hier in de Uilenburger synagoge gevestigd zijn, willen we ook zelf kunstevenementen ontplooien. De synagoge biedt hiervoor een goede gelegenheid.” Reizen “We hebben van een vergelijkbare organisatie in Amerika het idee geleend om sleutelfiguren

Zonder titel van Ariel Schlesinger.

KUNSTENISRAËL-directeur Ken Gould. | Foto: Geert Snoeier

Inspiratie in de culturele wereld naar Israël Wat maakt dat de kunst uit Israël te brengen. Denk bijvoorbeeld aan curatoren van musea,” vertelt van zo’n buitengewoon hoge Ken. “We verzorgen dan in Israël kwaliteit is? Ken Gould: “Niet een programma dat is toegesneden alle kunst uit Israël is even goed, maar over het algemeen ligt het op hun vakgebied, langs cultuurkwaliteitsniveau heel hoog. Wat ik centra en vol ontmoetingen met Israëlische kunstenaars. Die reizen merk bij Israëlische kunstenaars zijn een fantastische investering, is dat zij het van levensbelang want cultuurliefhebbers raken vinden om kunst te produceren. Ze doen het niet als een hobby. hiervan enorm enthousiast. BinAls ze geen kunst kunnen maken, nenkort gaat onze derde reis van is het alsof ze niet kunnen adestart.” Dat deze reizen inderdaad beklimen. Ik denk dat dit komt door de druk waaronder de mensen in jven, blijkt uit een uitspraak van Israël leven. Die dingen waarop Edwin Jacobs, directeur van het wij ons niet focussen, beïnvloeden Centraal Museum in Utrecht die dus wel de creatieve geest van het in 2012 met KUNSTENISRAËL naar Israël reisde: “Je zou deze land. Ook is de religieuze omgevreis bijna verplicht moeten stellen ing een grote bron van inspiratie. Maar dat continu leven op het aan iedereen die zich hier serieus met kunst en cultuur bezighoudt.” randje, inspireert veel kunstenaars Trouw DONDERDAG (* SEPTEMBER (&') tot fantastische creaties.”

House 0017 uit de serie ‘Broken Houses’ van Ofra Lapid.

21

opinie

Culturele boycot Israël snoert kritiek de mond

Fire in the Hole van Lea Avital

Verlangen naar een omhelzing Als Israëlische kunst

O

nlangs vond een tweetal protesten plaats tijdens het theaterfestival ‘Spot On Israel’ in Amsterdam. Niet alleen buiten het theater, maar ook tijdens de voorstelling zelf lieten de demonstranten luid van zich horen. Burgemeester Van der Laan zei in een reactie: ‘Dat is over de grens. Buiten mag je protesteren wat je wilt, maar een voorstelling is een culik haar laten weten. Maar ik weet dat dat niet kan.” turele uiting en die hoort bij de vrijheden van mensen. Daar blijf je van Gelijktijdig met de uitgave van het boek werd DOOR JOANNE NIHOM af.’ Wij onderschrijven deze wooreen tentoonstelling gehouden waar vijfendertig Het verhaal van Roee is een van de honden, want juist deze vrijheden staan Israëlische kunstenaars de verhalen van de derdvijftig verhalen uit het boek Ga’aguah momenteel bijzonder onder druk. De roep om een culturele boycot kinderen uitbeeldden in schilderkunst, beeldLe’chibuk (‘verlangen naar een omhelzing’) van Israël neemt toe als antwoord op houwwerken en fotografie. Nostalgie, leegte, dat is uitgegeven door de Israëlische stichting de recente Gaza-oorlog. Ook als het One Family, die slachtoffers van terreuraansla- verlangen, beladen, mooi, boos, verdrietig, niet specifiek om kunst uit Israël gen en hun familieleden helpen hun verdriet te fragiel, pijn, heimwee. Woorden die bij mij gaat is er een sfeer van boycot, zoals verwerken. Dit kan zijn op emotioneel gebied, opkwamen toen ik de expositie in het oude gehet weren van het Joodse filmfestival restaureerde treinstation van Tel Aviv bezocht. bijvoorbeeld in de vorm van praatgroepen, in Londen vanwege Israëlische sponsoring, en de recente druk op de De tentoonstelling en het boek nemen je mee maar ook met juridische en financiële steun. kunstenaar Michaël Bor» Lees meer over dit bijzondereBelgische initiatief op onze in een wereld die je bijna niet kan omvatten. De verhalen in het boek zijn herinneringen, website, christenenvoorisrael.nlremans om zijn kunst niet in het Tel Een wereld die heel privé is. Waar je wilt gevoelens en onuitgesproken woorden van Aviv Museum tentoon te stellen. troosten en de pijn van de kinderen wilt wekinderen die verlangen naar een omhelzing De afgelopen maanden neemt ook van hun moeder, hun vader of een broer of een gnemen en ze eigenlijk allemaal een eeuwigin Nederland het aantal vergelijkdurende warme omhelzing wilt geven. zus die ze verloren hebben. bare gevallen toe. Talloze Israëlische kunstenaars ondervinden tegenwerking bij de presentaties van hun muziek, beeldende kunst, dansvoorstellingen en films. Je kunt je afvragen: welk doel wordt gediend door het snoeren van de kunstenaarsmonden? Wat denken de voorstanders van een culturele boycot te bereiken met het uitsluiten van Israëlische kunstenaars van het internationale podium? Kunstenaars laten zich niet snel tot een verlengstuk maken van de staat en zijn politiek. Integendeel, ze zijn eerder kritisch en blijken keer op keer in staat om de werkelijkheid te Els H. Swaab, doen kantelen. In het geval van Israël voorzitter KUNSTENISRAËL zijn kunstenaars vaak extra kritisch Ken Gould, ten opzichte van hun eigen regering directeur KUNSTENISRAËL en het eigen leefklimaat. Denk aan

wordt geweerd, In 2005 – hij was toen vijf jaar – verloor Roee Rosen zijn moeder Elia bij een terreuraanslag verstomt de kritiek in Netanya. Ze was boodschappen aan het doen in het winkelcentrum toen de bom afging. uit eigen kring. “Ik wil de tijd terugdraaien, terug naar die dag. Dan zou ik mijn moeder ’s morgens vertellen Geen boycot dus, om niet naar het winkelcentrum te gaan die dag, maar een andere keer. Ik kan mij niet veel van haar herinneren. Soms komt er plots iets naar boven. Ik heb wel foto’s van haar. Steeds bepleiten Els Swaab wordt gezegd: ‘Hier is je moeder en hier is moeder en hier is ze ook.’ Ik mis haar zo, daten wil Ken Gould.

2

commentaar

De Israëlische actrice Leah Koenig, eerder deze maand in een Amsterdams theater. FOTO THOMAS SLIJPER, HH

schrijvers als Amos Oz, David Grossman, Edgar Keret, Sayed Kashua en Nir Baram. Aan theater- en filmmaker Udi Aloni en danser-choreograaf Arkadi Zaides – er is een lange lijst Israëlische topkunstenaars die zich zeer kritisch ten opzichte van hun regering opstellen, kunstenaars die de complexiteit van het conflict tot in hun botten begrijpen en in hun werk zorgvuldig en verhelderend ontleden. Een internationale boycot verstomt deze stemmen en speelt juist de meest conservatieve geluiden in de kaart. Nu Israël wordt geassocieerd met oorlog en geweld, wordt het hele

land gelijkgesteld aan deze termen, terwijl de kunstenaars een andere blik op de werkelijkheid kunnen geven. Deze roerige tijden tonen aan dat het goed is om alle geluiden van kunstenaars uit Israël te laten horen tot ver over de grenzen. Maar dan ook alle geluiden: joods, islamitisch, rechts, links, maar daarnaast ook die zonder religieuze of politieke bijbetekenis. Alleen zo is het mogelijk om een tunnelvisie bij het publiek over Israël te voorkomen. In die zin laten de demonstraties van de afgelopen tijd zien dat kunst uit Israël juist moet worden gezien en gehoord.

Kunst kan debat aanzwengelen en doet een beroep op de verbeelding, waar de woorden van politieke of religieuze alledaagsheid klaarblijkelijk tekortschieten. Kunstenaars de mond snoeren is niet de manier om de wereld te veranderen. Geef kunstenaars de kans om door middel van hun kunst hun standpunten uit te dragen. Welke dat ook mogen zijn.

KUNSTENISRAËL is een onafhankelijke, niet door enige overheid gesteunde organisatie

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meevechten tegen IS: een begrijpelijk en te verdedigen besluit Discussie over mandaat voor vechten in Syrië heeft cynische kanten

W

aarom zet Nederland alleen gevechtsvliegtuigen in in Irak, vroeg CDA-fractievoorzitter Sybrand van Haersma Buma zich gisteren onmiddellijk af na het besluit van het kabinet om zes F-16-vliegtuigen in te zetten tegen de terreur van Islamitische Staat. Alsof het conflict zich in tweeën laat knippen door grenzen, voegde hij eraan toe. Met die laatste opmerking heeft Buma ongetwijfeld gelijk. IS trekt zich niets aan van grenzen en streeft een kalifaat na, dat geheel voorbij gaat aan de (overigens in

zen in het Midden-Oosten. Buma gaat met zijn benadering echter voorbij aan een belangrijk uitgangspunt voor Nederlandse deelname aan internationale militaire operaties. De noodzaak van een internationaal volkenrechtelijk mandaat is meer dan een vrome wens. Helaas moet ietwat cynisch vastgesteld worden, dat de Nederlandse eis van een volkenrechtelijk mandaat in de praktijk geen enkel gevolg heeft. Elk Nederlands vliegtuig dat in actie komt in Irak betekent voor andere landen, die deelnemen aan de bestijding van IS, meer beschikbaar

Nederland wel degelijk mee aan bestrijding van IS, niet alleen in Irak, maar ook in Syrië. CDA-voorman Buma weet dit. De PvdA, die steeds op een echt mandaat aandrong, weet dit ook. Het is de ijzeren consequentie van het kabinetsbesluit om te participeren in deze internationale coalitie. Tegelijkertijd moet gesteld worden dat het kabinet zich door dergelijke dilemma’s niet heeft laten weerhouden een bijdrage toe te zeggen voor de bestrijding van IS. Natuurlijk, er is nog geen begin van een oplossing voor de omstandigheden waaronder IS sowieso als belangrijke kracht in de

kop in te drukken. Helaas moeten dergelijke vragen pas later gesteld worden. Het acute gevaar van IS, de weerzinwekkende terreur en de bedreiging die van de beweging uitgaat voor elk weldenkend mens, vragen om een acuut antwoord. De gevolgen van het kabinetsbesluit in eigen land zijn ongewis. Maar geen weldenkend moslim in dit land kan in dit besluit aanleiding zien om te concluderen dat Nederland de oorlog aan de islam heeft verklaard. Het kabinet wil meedoen aan een campagne tegen groepen die de oorlog tegen de menselijkheid hebben ver-

Case for support

23


KUNSTENISRAËL PUBLICITY MATERIALS: - Brochure concert series KUNSTENISRAËL Presents

Speellijst voorjaar 2015

Amsterdam za 14 februari do 5 maart do 23 april wo 6 mei do 21 mei

Delft zo 26 april

Den Haag do 9 april

Deventer zo 12 april

Dieren zo 7 juni

Groningen vr 10 april vr 24 april za 9 mei

Maastricht zo 31 mei

Utrecht do 7 mei

Weesp zo 3 mei

Uilenburgersjoel, Nwe Uilenburgerstr.91 LJG, Zuidelijke Wandelweg 41 Reut Ventorero (Uilenburger) Michael Tsalka & Alon Sariel (LJG) Faran Ensemble (LJG) Yoed Sorek (LJG) Israel Golani (LJG) Synagoge Delft, Koornmarkt 12 Faran Ensemble LJG, Prinsessegracht 26 Yaniv Kerem Grote Synagoge, Golstraat 30 Yaniv Kerem Dierense Sjoel, Spoorstraat 34 Israel Golani

n 10 synagogeen concerten in De er Di • er nt ve Verrassende lft • Den Haag •

Groninger Synagoge, Folkingestraat 60 Yaniv Kerem Faran Ensemble Israel Golani

sp De Amsterdam • Maastricht • Utrecht • Wee Groningen •

Synagoge, Capucijnengang 2 Israel Golani MerkAz, Magdalenastraat 1a Yoed Sorek Synagoge Weesp, Nieuwstraat 3 Yoed Sorek

Wijzigingen voorbehouden, kijk voor het laatste nieuws op www.kunstenisrael.nl

Kaartverkoop voor alle concerten: via www.kunstenisrael.nl/tickets Toegang: €10,- online (excl. transactiekosten) / €15,- aan de deur. Let op: met een seizoenskaart van 3 concerten ontvangt u 40% korting op de prijs aan de deur. Zie www.kunstenisrael.nl/tickets Meld u aan voor de KUNSTENISRAËL Nieuwsbrief via www.kunstenisrael.nl voor nog veel meer nieuws over concerten en andere Israëlische kunstvormen in Nederland. De concertserie is mede mogelijk gemaakt door Maror, Stichting Elisabeth Strouven, Maatschappij tot Nut der Israëlieten in Nederland en onze donateurs.

KUNSTENISRAËL Nieuwe Uilenburgerstraat 91,1011 LM Amsterdam 020 – 785 76 47 | office@kunstenisrael.nl | www.kunstenisrael.nl

Jazz, klassiek, folk en liederen op (on)bekende instrumenten Verrassende muziekklanken in sfeervolle, historische synagogen... Israëlische musici op hun best! Reut Ventorero La parenthèse lyrique – souvenir uit Parijs Mezzosopraan Reut Ventorero en pianiste Emmanuelle Sanglar voeren u mee op een romantische muzikale reis voor Valentijnsdag, met werken van o.a. Mozart, Poulenc en Rossini. za 14 februari – Amsterdam (Uilenburger), 20.00 uur

Faran Ensemble Magische klanken van het oosten Gad Tidhar, kamelenherder, Roy Smila, uit een klein woestijndorpje en Refael Ben Zichry, uit de hoge groene bergen, brengen de magische klanken van het oosten tot leven, met de inspiratie van de natuur, hun omgeving en hun oeroude instrumenten. do 23 april – Amsterdam (LJG), 20.15 uur vr 24 april – Groningen, 20.15 uur zo 26 april – Delft, 15.00 uur

Yoed Sorek

Michael Tsalka & Alon Sariel

Oma’s Jiddische liederen

Poëzie, stilte en dans op mandoline en piano

Tenor Yoed Sorek zingt de eeuwenoude Jiddische liederen die zijn oma Sima vroeger al zong, begeleid door pianiste Susanna Klovsky. Een culturele schat die een hoopvolle toekomst bezingt.

Mandoline-speler Alon Sariel, geroemd om zijn gevoel voor stijl en virtuoos concertpianist Michael Tsalka presenteren een bijzonder, poëtisch programma.

zo 3 mei – Weesp, 15.00 uur wo 6 mei – Amsterdam (LJG), 20.15 uur do 7 mei – Utrecht, 20.00 uur

do 5 maart – Amsterdam (LJG), 20.15 uur

Israel Golani Yaniv Kerem Gitaar – klassiek & jazz uit Israël Een van de meest originele gitaarspelers van Israël, Yaniv Kerem, smeedt een bijzondere mix van muziekstijlen tot een uniek en persoonlijk geluid. do 9 april – Den Haag, 20.00 uur vr 10 april – Groningen, 20.15 uur zo 12 april – Deventer, 15.00 uur

Barokgitaarmuziek uit het hof van Lodewijk XIV Een specialist in historische tokkelinstrumenten, Israel Golani presenteert een solorecital op de barokgitaar met Franse muziek rond het hof van Lodewijk XIV en Charles II. za 9 mei – Groningen, 20.15 uur do 21 mei – Amsterdam (LJG), 20.15 uur zo 31 mei – Maastricht, 15.00 uur zo 7 juni – Dieren, 15.00 uur

Kaartverkoop voor alle concerten: www.kunstenisrael.nl/tickets

24

Case for support


ENDORSEMENTS Community Leaders “Culture is the ultimate way to bring people from different backgrounds together and to overcome political and religious differences. In this way we enrich each other with our respective cultural traditions. KUNSTENISRAËL brings professional Israeli artists, writers and performers to the Netherlands, every last one worth getting to know. If it didn’t already exist, I would have wanted to invent it myself.” - Mr. Haim Divon, Ambassador of Israel to the Netherlands “In a globalizing world the exchange of art and culture is at least as important as the exchange of goods and services. All too often, Israel is associated only with conflict, rather than the great variety and beauty that its contemporary artists offer. Fantastic that KUNSTENISRAËL works without political or religious affiliation to present and promote this transnational, often critical, and wonderfully beautiful art.” - Ms. Hedy d’Ancona, former Minister of Culture, the Netherlands “KUNSTENISRAËL is unique in the world in the manner that presents the enormous variety of Israeli art to the Dutch public. If only we had a KUNSTENISRAËL in every country!” - Mr. Raphael Gamzou Chief, Department of Culture and Science, Israeli Ministry of Foreign Affairs

Arts Presenters “The research trip really opened my eyes to the richness of Israeli art. It has also showed me the urgency of the art and the potential role of the arts in the dialogue between nations and people.” - Yvonne Ploumen, Armando Museum (Utrecht) “We want to work with Israeli artists, but it is only becoming more difficult as people increasingly think in terms of black and white.” - Elske van Holk - van Eysinga, Foundation ‘The English Theatre’ (The Hague) “Thanks to KUNSTENISRAËL we were able to bring Israeli jazz musicians to the Netherlands for concerts throughout the country. With their help and network we could reach a much broader audience and develop collaboration and connections with many other groups, including the Israeli embassy. Thanks to the initial support we received from KUNSTENISRAËL, we are now working with the city of Tel Aviv and with many other groups in Israel.” - Mike Bindraban, partner, The Good Music Company (music agency)

Case for support

25


Artists “KUNSTENISRAËL played an important role in realizing my dream to regularly show my work outside of Israel. This allows me to show my work to a new audience in another context. Now I realize all the more that my art possesses a universal quality that reaches far beyond Israel’s borders.” - Ruthi Helbitz Cohen, visual artist “Thanks to KUNSTENISRAËL’s financial support, our project De Dichtkunstkrant (The Art & Poetry Journal - a free newspaper for poetry, art and modernity) was distributed throughout the country and received a much larger audience and response. It was wonderful to be able to keep our artistic freedom; our content wasn’t limited and we were able to maintain our social message and the provocative side to our newspaper. KUNSTENISRAËL’s grant was indispensable for the establishment of this art project in the Netherlands.” - Efrat Zehavi, visual artist and founder of De Dichtkunstkrant

Individuals “Despite the beautiful art that Israel has to offer, in the media all you hear about is pain and misery. In a dedicated and determined way, KUNSTENISRAËL shows the Dutch public the other side of Israel. I’m glad to support this important work.” - Mr. Jaap Meijers “The state of Israel is a downright miracle. And despite all the problems, there is such a huge selection of high quality art and culture. I am proud to support an organization that allows the Dutch people to become familiar with this rich culture.” - Ms. Rosa van der Wieken

Founding funder “KUNSTENISRAËL’s work is quite significant and we are proud to have been a part of this initiative since the beginning. By presenting and emphasizing the quality and versatility of Israeli art, KUNSTENISRAËL has established itself among curators and programmers as a trendsetter in the Dutch cultural world. The goals of our foundation include supporting Jewish cultural activities that promote a sense of community in the Netherlands and social projects in Israel that improve the welfare of its citizens. KUNSTENISRAËL contributes to both of these goals. Besides launching a multitude of artists’ careers, KUNSTENISRAËL helps build bridges between disparate groups and contributes to an improved relationship between the Jewish and non-Jewish populations.” - Board of directors, Levi Lassen Foundation

26

Case for support


LEADERSHIP Ken Gould – Director With degrees in both mathematics and music, Ken Gould has a professional background in marketing, education and the arts. At age fifteen, he established an advertising business producing student-oriented media for schools across his native Southern California. For ten years, he continued to run this business while pursuing studies in both applied mathematics and vocal music. Following his studies, he sold the ad business and worked simultaneously as a math teacher and as a professional singer. In 1995, he moved to Amsterdam to focus on a career in the arts. For a decade he worked as a singer specializing in baroque music and assisting other artists with their marketing. In 2005, Gould co-founded a consultancy firm advising Dutch arts institutions (museums, festivals, etc.) regarding marketing and communications. In 2007, he founded Amsterdam’s International Jewish Music Competition, which he helped turn into the world’s leading showcase of Jewish music, presenting more than 70 ensembles in more than 150 concerts. His involvement in the Dutch Jewish community also includes co-founding a new congregation in Amsterdam in 1995 and serving as cantor for the liberal synagogue of The Hague since 1998. In 2011, Gould became director of the newly established foundation KUNSTENISRAËL.

Case for support

27


LEADERSHIP Els Hélène Swaab – Chair, board of directors Els H. Swaab started her professional career as the owner-director of an agency representing photographers and film producers specializing in the field of advertising. After selling this business, she studied Dutch law at the University of Amsterdam and joined the law firm of Boekel De Nerée where, until 2011, she managed a practice specializing in real estate law. During her tenure there, she was elected President of the Amsterdam Bar in 1992, and in 1996 she became managing partner. Swaab has served on the boards of leading Dutch cultural organizations including Toneelgroep Amsterdam, Filmmuseum, Mondriaan Foundation, Schouwburg Amsterdam, charitable foundations such as the AIDS Fonds and Nationaal Comité 4 en 5 mei, and the most prominent Dutch commercial institutions, including De Nederlandsche Bank and Het Kadaster. From 2006 till 2011 she chaired the Raad voor Cultuur, the top cultural advisory body of the Dutch government. Swaab went to Israel for the first time at the age of 14 (Youth Aliyah) and has since been a frequent visitor and enthusiastic aficionado of the land’s art and culture. She is currently an organizer and member of the board of the Eilat Chamber Music Festival. In addition to her role with KUNSTENISRAËL, Swaab is also currently chair of the boards of the Oerol Festival, Fonds 21, Sluyterman van Loo Fonds, and Museum Kranenburgh and is member of the boards of Jeroen Bosch 500 and the Rietveld Academie.

28

Case for support


LEADERSHIP Jigal Schrijver - secretary Jigal Schrijver studied International Business Studies in Brighton, England and did workstudy for Nationale Nederlanden in Madrid. Back in the Netherlands, he started his marketing career at the PR & Marketing agency of Winkelman & Van Hessen in The Hague. At the beginning of the e-commerce boom in the late 90’s, he held the position of marketing manager at eCredible and later for the text message firm HotSMS. In 2007, the Italian firm Buongiorno purchased the company and asked Jigal to stay on for another three years as director of marketing and operations. In 2010, Jigal founded Performer Agency, a firm dedicated to helping performing artists manage and develop their careers. In the same year, he was asked by the Levi Lassen Foundation to do market research into possibilities for presenting the Dutch public with a broad spectrum of arts from Israel. The result of that research became the basis for the establishment of KUNSTENISRAËL.

Case for support

29


LEADERSHIP Evert van den Bergh – treasurer Evert van den Bergh is an economist whose career with ExxonMobil spanned 33 years, including 12 years as a member of the executive board of their Benelux organization, with specific responsibility for finance. During much of his tenure as board member he represented the company in negotiations with the employees’ council. Since 2004, Van den Bergh has been a member of the Supervisory Board of Esso Nederland and he currently chairs that Board. He is also a registered mediator specializing in finance and international corporate business. At the request of the Dutch Ministry of Finance and the Jewish community of the Netherlands, Van den Bergh served on the committee charged with distributing the monies made available to the Jewish community by the state, banks and insurance companies. He served in this position from its inception for many years, until 2010. Van den Bergh’s involvement with the arts includes both management and board functions. He has served as Interim General Director of two leading Dutch orchestras, the Residence Orchestra (The Hague) and the Netherlands Philharmonic Orchestra (Amsterdam). In 2011, the Dutch Minister of Education and Culture asked him to participate in a major audit of Dutch symphony orchestras. Van den Bergh has served as treasurer for the Dutch String Quartet Academy and for the John Adams Institute in Amsterdam. He is currently chairman of the board of the Delft Chamber Music Festival.

30

Case for support


CONTACT & SUPPORT INFORMATION KUNSTENISRAËL receives no governmental funding from either Israel or the Netherlands. Because our overhead is covered by foundation support, 100% of your contribution goes to benefit our programming. Donations to KUNSTENISRAËL can be sent via check, credit card or wire transfer. Please contact our office via email at office@kunstenisrael.nl in advance of your donation to ensure its efficient delivery. In America, our fiscal sponsor is Jewish Creativity International 2472 Broadway, #331 New York, NY 10025-7449 (310) 652-5163 Checks should be made payable to “Jewish Creativity International” with the memo “KUNSTENISRAËL” and sent to the above address. The CJCC’s Taxpayer ID# is 95-4328467; they are an IRS designated 501(c)(3) organization. Bank transfers can be made via our account number (IBAN) NL20 TRIO 0390 9424 64, attention “KUNSTENISRAËL,” with your name and postal address. Credit card transfers can be accomplished via the PayPal link on our website www.kunstenisrael.nl Contact information: Postal address: Nieuwe Uilenburgerstraat 91 1011 LM Amsterdam, The Netherlands Telephone: +31 6 4018 9977 E-mail: office@kunstenisrael.nl

Case for support

31


www.kunstenisrael.nl

Profile for KUNSTENISRAËL

KUNSTENISRAËL Case for Support  

organization whose goal is to present a broad spectrum of cultural projects from Israel to the Dutch population. Operating publicly under th...

KUNSTENISRAËL Case for Support  

organization whose goal is to present a broad spectrum of cultural projects from Israel to the Dutch population. Operating publicly under th...

Advertisement