Issuu on Google+

ஆனமிகம பிப்ரவரி 16- 28, 2017 விலை: ₹20

பலன்

 அகத்தியர் சன்மார்க்க சங்க ம் துறையூர்

தினகரன் குழுமத்திலிருந்து மாதம் இருமுறை வெளியாகும் ெதய்வீக இதழ்

வழங்கும்

இணைப்பு

சிவராத்திரி பக்தி ஸ்பெஷல்


 ராமஜெயம்

வடமாநில புனித யாத்திரர 47

ஆண்டுகளுக்கு ரேலபான அனு்வம்

10.05.2017 இது 6 நாட்கள் த்காண்்ட ை்்லசியா - சிங்கப்பூர சுற்று்லா. ்கட்டணம் ரூ. 62,000/12.05.2017 இது 17 நாட்கள் த்காண்்ட யாத்திழர. கயபா, புததகயபா, கபாசி, ெபாேநபாத, பிேயபாளக, ஹரிததுவபார, ரிஷிரகஷம், நியூசடல்லி, ரகதபாரநபாத, ்தரிநபாத, ரதவபேயபாளக, ர�பாஷிேடம், ஆக்ேபா, ேதுேபாபிருநதபாவன, ரகபாகுலம் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 19,000/28.05.2017 இது 13 நாட்கள் த்காண்்ட யாத்திழர. கபாசி, ஹரிததுவபார, ரிஷிரகஷம், ரகதபாரநபாத, ்தரிநபாத, ரதவபேயபாளக, ர�பாஷிேடம், நியூசடல்லி, ஆக்ேபா, ேதுேபாபிருநதபாவன, ரகபாகுலம் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 15,800/08.06.2017 இது 14 நாட்கள் த்காண்்ட யாத்திழர. ஆக்ேபா, ேதுேபா பிருநதபாவன, ரகபாகுலம், நியூசடல்லி, சிம்லபா, குளு, ேணபாலி, ளவஷணவிரதவி, ெண்டிரதவி, கபாஙகடபாரதவி, சிநதபூேணி, ஜவபாலபாமுகி, அமிரதெேஸ், குருரஷததிேம் - A/c பஸ் வ்தியு்டன - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 18,500/11.06.2017 இது 15 நாட்கள் த்காண்்ட பஞ் துவார்கா யாத்திழர. அஹேதபா்பாத, அக்ஷரதபாம், டபாக்கூர துவபாேளக, நிஷகலஙகு ேஹபாரதவ் (கடல் உள்வபாஙகும் ்பாண்டவரகள் வழி்டட சிவஸ்தலம்) ்பாலக், ரெபாம்நபாத, மூல துவபாேளக, ஹரிசிததிேபாதபா, ரகபாேதிதுவபாேளக, ரகபாபீதைம், நபாரகெம், ர்ட துவபாேளக, ர்பார்நதர, அம்்பாஜி, ேபாதரூகயபா, ேவுண்ட அபு, உதய்பபூர, நபாத துவபாேளக, கபாஙகரேபாலி துவபாேளக, புஸ்கேதீரததம், ச�ய்பபூர - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 17,000/26.06.2017 இது 10 நாட்கள் த்காண்்ட ஆந்திரபிர்ெஸ் யாத்திழர. அரஹபாபிலம், ேஹபாநநதி, ேநதிேபாலயம், ளெலம், வபாடப்ல்லி, ரவதபாதரி, ேடடப்ல்லி, ்தேபாெலம், கூரேம், சிம்ேபாெலம், அனனபாவேம், துவபாேளகதிருேளல, ச்பானனூர ச்ருேபாள், வி�யவபாடபா, ேஙகைகிரி, சநல்லூர, ச�பானனவபாடபா, கபாைஹஸ்தி - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 12,300/26.06.2017 இது 14 நாட்கள் த்காண்்டஅைரநாத் யாத்திழர. நியூசடல்லி, �ம்மு, அேரநபாத, ளவஷணவிரதவி, ெண்டிரதவி, கபாஙகடபா ரதவி, சிநதபூேணி, ஜவபாலபாமுகி, அமிரதெேஸ், குருரஷததிேம் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 17,800/12.07.2017 இது 10 நாட்கள் த்காண்்ட குதூ்க்லைா்ன ்கரநா்டா்க யாத்திழர. ேஙக்டடினம், சதபாடடேலூர, ளேசூர, ரேல்ரகபாடளட, நஞ�னகூடு, ர்லூர, ஹலர்டு, சிருஙரகரி, சுபேேண்யம், தரேஸ்தலம், சகபால்லூர மூகபாம்பிளக, முருடீஸ்வர, யபாளனேளல வினபாயகர, உடுபபி, சஹபாேநபாடு தஙக அனனபூேணி, கடடில், ச்ஙகளூர, ரகபாகரணம், தலக்கபாரவரி - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 12,000/02.08.2017 இது 8 நாட்கள் த்காண்்ட மும்ழப, சீரடி யாத்திழர. ்ண்டரிபுேம், ்ேலிளவததியநபாத, நபாகநபாதம், க்ருஷரனஸ்வர, எல்ரலபாேபா குளக, ெனி சிஙகனபாபூர, சீேடி ெபாய்்பா்பா, ்ஞெவடி, நபாசிக், தரியம்்ரகஸ்வர, பீேபாெஙகேம், மும்ள் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ. 10,000/02.08.2017 இது 11 நாட்கள் த்காண்்ட மும்ழப, சீரடி யாத்திழர. ்ண்டரிபுேம், ்ேலி ளவததியநபாத, நபாகநபாதம், க்ருஷரனஸ்வர, எல்ரலபாேபா குளக, ெனி சிஙகனபாபூர, சீேடி ெபாய்்பா்பா, ்ஞெவடி, நபாசிக், தரியம்்ரகஸ்வர, பீேபாெஙகேம், மும்ள் உஜ�யினி, ஓம்கபாரேஷவர, ேஹபாகபாரைஸ்வர - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ.13,000/02.08.2017 இது 17 நாட்கள் த்காண்்ட யாத்திழர. பூரிச�கனனபாத, ரகபானபாேக், புவரனஸ்வர, கயபா, புததகயபா, கபாசி, ெபாேநபாத, பிேயபாளக, சிதேகூடம், அரயபாததியபா, ளநமிெபாேண்யம், ஹரிததுவபார, ரிஷிரகஷம், நியூசடல்லி, ஆக்ேபா, ேதுேபாபிருநதபாவன, ரகபாகுலம் - ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ.17,500/02.08.2017 இது 12 நபாடகள் சகபாண்ட யபாததிளே, பூரிச�கனனபாத, ரகபானபாேக், புவரனஸ்வர, கயபா, புததகயபா, கபாசி, ெபாேநபாத, பிேயபாளக, சிதேகூடம், அரயபாததியபா, ளநமிெபாேண்யம் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ.12,800/01.09.2017 இது 31 நாட்கள் த்காண்்ட ்ாரொம் யாத்திழர. ெரனபாலி, கபாடேபாண்டு, ேனகபாேனபா அம்ேன ரகபாவில், ர்பாக்ேபா, முக்திநபாத, அரயபாததியபா, ளநமிெபாேண்யம், பிேயபாளக, சிதேகூடம், கயபா, புததகயபா, கபாசி, ெபாேநபாத, ஹரிததுவபார, ரிஷிரகஷம், கஙரகபாதரி, யமுரனபாதரி, ரகதபாரநபாத, ்தரிநபாத, ரயபாக்தரி, தயபா ்தரி, ஆதி்தரி, விெபால்்தரி, தரியுகி நபாேபாயண் ரதவபேயபாளக, ர�பாஷிேடம், நியூசடல்லி, ஆக்ேபா ேதுேபாபிருநதபாவன, ரகபாகுலம் - நபர ஒருவருககு ்கட்டணம் ரூ.33,000/01.09.2017 இது 17 நாட்கள் த்காண்்ட யாத்திழர. ெரனபாலி, கபாடேபாண்டு, ேனகபாேனபா அம்ேன ரகபாவில், ர்பாக்ேபா, முக்திநபாத, அரயபாததியபா, ளநமிெபாேண்யம், பிேயபாளக, சிதேகூடம், கயபா, புததகயபா, கபாசி, ெபாேநபாத - ்கட்டணம் ரூ.19,000/01.09.2017 இது 10 நாட்கள் த்காண்்ட முகதிநாத் யாத்திழர. ரகபாேக்பூர, ெரனபாலி, கபாடேபாண்டு, ர்பாக்ேபா, முக்திநபாத, ேனகபாேனபா அம்ேன ரகபாவில் - நபர ஒரவருககு ்கட்டணம் ரூ.12,500/-

ஒரே குரூப்பாக வரு்வரகள் நீஙகள் விரும்பும் இடஙகளை ஏற்பாடு செய்து தருகினரறபாம். ஆங்ாஙகு தஙகும் வசதி்ள், ஊர்ச்சுற்றிப் பார்்க் பஸ் ்ட்டணம், தூஙகும் வசதி ஜ்ாண்ட இரண்டாம் வகுப்பு ரயில் ்ட்டணம், க்ததர்்நத ஜதன்னி்நதிய பிராம்மணர்்கை்க ஜ்ாணடு ்ாகை - ்ாபி, டிபன்; மதியம், இரவு உணவளிப்பது்டன் இஙகு குறிப்பிட்ட அகைத்துச் ஜசைவு்ளும் எங்கைச் தசர்்நதகவ. எ்நத யாத்திகர்ளில் ்ை்நது ஜ்ாள்வதாைாலும் குகை்நதபடசம் 125 நாட்ளு்ககு முன் முன்பதிவு ஜசய்து ஜ்ாள்வது நைம்.

ரேலும் விவேஙகளுக்கு:-

 விஜயலட்சுமி டிராவல் சர்வீஸ்

பழைய எண் 55/3, புதிய எண்.12, சிங்கராச்ாரி தெரு, (நல்ல ெம்பி தெரு ்கார்னர), திருவலலிக்்கணி, த்னழ்ன - 5.

Cell: 9444887134  28440144

உரிழையாளர :

S. ஜஜயராமன்

E-mail: sreevijayalakshmitravels@gmail.com, www.sreevijayalakshmitravels.com


ÝùIèñ

வணக்கம்

இறைவன் என்ற

தினகரன் குழுமத்திலிருந்து மாதம் இருமுறை வெளியாகும் தெய்வீக இதழ்

கல் பப்ளிகேஷன்ஸ் (பி) லிமிடெட்டிற்காக சென்னை-600 096, பெருங்குடி, நேரு நகர், முதல் பிரதான சாலை, பிளாட் எண்.170, எண்.10, தினகரன் அச்சகத்தில் அச்சிட்டு 229, கச்சேரி ர�ோடு, மயிலாப்பூர், சென்னை-600 004. என்ற முகவரியிலிருந்து வெளியிடுபவர் மற்றும்

ஆசிரியர்

ஆர்.எம்.ஆர்.ரமேஷ் ப�ொறுப்பாசிரியர்

பிரபுசங்கர் ஆசிரியர் குழு

கிருஷ்ணா, ந.பரணிகுமார் சீஃப் டிசைனர்

பிவி

Printed and published by R.M.R.Ramesh, on behalf of Kal Publications Pvt. Ltd. and printed at Dinakaran Press, Plot No.170, No.10, First Main Road, Nehru Nagar, Perungudi, Chennai-600 096 and published at 229, Kutchery Road, Mylapore, Chennai-600 004. Editor: R.M.R.Ramesh RNI Regn. No. TNTAM/2012/53345 வாசகர்கள் தங்கள் ஆல�ோசனைகள், விமர்சனங்கள், படைப்புகள், புகைப்படங்கள், ஓவியங்கள் அனைத்தையும் அனுப்ப வேண்டிய ஆசிரியர் பிரிவு முகவரி:

ஆன்மிகம் பலன்

229, கச்சேரி ர�ோடு, மயிலாப்பூர், சென்னை-600 004. த�ொலைபேசி: 044-4220 9191 மின்னஞ்சல்: palanmagazine@gmail.com விளம்பரங்களுக்கு: மு.நடேசன்

ப�ொது மேலாளர் (விளம்பரம்) ம�ொபைல்: 98409 51122 த�ொலைபேசி: 4467 6767 Extn 13234. மின்னஞ்சல்: advts@kungumam.co.in

16-28 பிப்ரவரி 2017

ðô¡

நலந்தானே!

மூன்றாம் நபர்!

ண் – ப ர் ச ற ்றே மு க – வ ா ட் – ட த் – து – ட ன் வரு–கி–றார். அவ–ருக்கு ஏத�ோ பிரச்னை. என்–ன–வென்று விசா–ரிக்–கி–ற�ோம். அவர் விவ–ரிக்–கிற – ார். உடனே அதே–ப�ோன்ற நம் அனு–ப– வத்தை வைத்தோ அல்–லது நாம் ஏற்–கெ–னவே அதே–ப�ோன்ற பிறர் அனு–பவ – ங்–களை வைத்தோ நண்– ப – ரு க்கு ய�ோசனை ச�ொல்– கி – ற�ோ ம். நம் ய�ோசனை அவ–ருக்கு ஏற்–பு–டை–ய–தாக இருந்– தால் அவ–ரு–டைய முகம் மலர்–கி–றது, நமக்–கும் நிம்–மதி பிறக்–கி–றது. அவ–ருடைய – பிரச்–னைக்–குத் தீர்வு ச�ொல்ல முடி–கி–றது என்று சந்–த�ோ–ஷம் க�ொள்–கி–ற�ோம். ஆனால், நமக்–கென்று ஒரு பிரச்னை வரும்– – ல நமக்கு ப�ோது நண்–ப–ருக்–குச் ச�ொன்–ன–துப�ோ நாமே ச�ொல்–லிக்–க�ொள்ள முடி–யாத தயக்–கம் நில–வு–கிற – து; குழப்–பம் சூழ்ந்–து–க�ொள்–கி–றது. இது எப்–படி, ஏன்? நண்– ப – ரு – டைய பிரச்– னை க்கு நம்– ம ால் மூன்–றாம் மனி–த–ராக வெளியே நின்று அதனை அலச முடி–கிற – து. ஏனென்–றால் அந்த ய�ோசனை சரி– ய ாக இருந்– த ால் அவர் பல– ன – டை – வ ார்; இல்– ல ா– வி ட்– ட ால் அது– ப ற்றி நாம் வருத்– த ம் க�ொள்–ளத் தேவை–யில்லை, அது அவர் பாடு! அதா–வது, உணர்–வு–பூர்–வ–மாக நாம் அவ–ருக்கு ய�ோசனை ச�ொல்– ல – வி ல்லை; அறி– வு – பூ ர்– வ மா–கத்–தான் ச�ொல்–லி–யி–ருக்–கி–ற�ோம். அதே உத்–தியை நம் ச�ொந்–தப் பிரச்–னைக்கு நம்–மால் ஏன் கைக்–க�ொள்ள முடி–ய–வில்லை? நாம் மூன்–றாம் மனி–தர – ாக அந்–தப் பிரச்–னையை அணுக முடி–யா–மல், உணர்–வு–க–ளால் அலைக் க– ழி க்– க ப்– ப – டு – வ – த ால்– த ான். பின்– வி – ள ை– வு – க ள், பக்க விளை–வு–கள் என்ற நலிவு, நஷ்ட கணக்– கு–க–ளால் நாம் பாதிக்–கப்–ப–டு–வ–தால்–தான். நம்– மை– வி ட்டு வெளியே வந்து பிரச்– னை – க ளை அல–சி–னால் நிச்–ச–ய–மாக நம்–மால் தீர்வு காண முடி–யும். அல்– ல து, வெகு அமை– தி – ய ாக நம்மை கவ– னி த்– து க்– க�ொ ண்– டி – ரு க்– கு ம் இறை– வ – னி – ட ம் முறை–யிட்–டால், அவ்–வாறு முறை–யிட்–டு–விட்டு அமை–தி–யா–கி–விட்–டல், அந்த ‘மூன்–றாம்’ சக்தி நம் பிரச்–னை–க–ளைத் தூள்–தூள – ாக்–கி–வி–டும்.

(ªð£ÁŠ-ð£-C-K-ò˜)


மஹாசிவராத்திரி - 24.2.2017

அபூர்வ ஸ்லோகம் கா

எல்லா நட்–சத்–தி–ரக்–கா–ரர்–க–ளுக்–கும் நன்மை அளித்–தி–டும் சிவ பஞ்–சாட்–சர நட்–சத்–ர–மாலா ஸ்தோத்–தி–ரம்

ல–டி–யில் பிறந்து தன் கால–டி–யால் உலகை வலம் வந்து காம–க�ோடி பீடத்தை ஆரம்–பித்து வைத்–த–த�ோடு ஷண்–ம–தஸ்–தா–ப–னத்–தை–யும் வகுத்து அரு–ளிய மகான், ஆதி–சங்–க–ரர். சிவ–னைத் துதித்து ஒவ்–வ�ொரு நட்–சத்–தி–ரக்–கா–ர–ரும் உய்–வ–டைய அவர் அரு– ளி–ய–து–தான் சிவ–பஞ்–சாட்–சர நட்–சத்–திர மாலா. அந்த இரு–பத்–தேழு நட்–சத்–திர– ங்–களு – க்–குட்–பட்–ட�ோர் அனை–வரு – ம் சிவ–னைக் குறித்த இந்–தத் துதியை ஜபிக்–கல – ாம், மேன்– மை–ய–டை–ய–லாம். குறிப்–பாக, திரு–வா–திரை நட்–சத்–திர நாள், மாத, வருட சிவ–ராத்–திரி தினங்–கள், பிர–த�ோஷ காலம், ச�ோம–வா–ரம் (திங்–கட் –கி–ழமை) ஆகிய புண்– ணிய தினங்–க–ளில், உடல் மற்–றும் உள்ள சுத்–தி–யு–டன் இத்–து–தியை – ப் பாடி, வில்–வ –தள – ங்–களை சமர்ப்–பித்து சிவ–பெ–ரு–மானை வழி–பட, எந்–தத் துய–ரும் அணு–காது ஓடி–வி–டும். எண்–ணிய நற்–செ–யல்–கள் எல்–லாம் ஈடே–றும்.

மகான் காரை சித்தர் அருளாசியுடன் தெய்வீக மூலிகக மருந்து மூலம் ஆர�ோக்கியமோக வோழுஙகள் எஙகள் சிகிசகசைகளின் மூலம்

l உ்ல் பருமனுக்கு இரதெததில் உள்ள அதிகபடியனா் தகனாழுப்பு, வனாயு, நீ்ர எடுக்க - மூலி்க உணவு மற்றும் குளி்கயும், தெனாப்்ப கு்ைய B-Fit எனை ஆயில் இரவில் ெ்வி அஃகுபிரஷர் தெயய தெனால்லிக் தகனாடுக்கப்படும். உ்ல் கு்ைவெற்குரிய ந்்ப்பயற்சி, முததி்ரகள, உணவு மு்ை தெனால்லிக் தகனாடுதது 3 மனாெததில் அதிரடியனாக 5லிருந்து 15 கிப�னா வ்ர (பக்க வி்்ளவுகள இல்�னாமல்) தெனாப்்ப B-Fit 45 நனாட்களுக்கு பிரச்ெ்்யனா ெ்வுஙகள பிைகு கு்ைக்கப்படும். l தபண்களின மனாெ வி்னாய பிரச்சி்்கள, கர்ப்பப்்ப கட்டிகள, சிறுநீர் பிரச்சி்்கள, கிட்னி கற்கள, தகனாழுப்பு கட்டி பபனானை அ்்தது பிரச்சி்்கள ெரி தெயயப்படும். l ெனாயமனார்கள வருதெம் அ்்ய கூடிய குடி, பபனா்ெ பபனானை்வகளும் மூலி்க மருந்து தகனாடுதது 45 நனாட்களில் ெரி தெயயப்படும். l மூலி்க மருந்து, அஃகுபனெர், அஃகுபிரஷர் தகனாடுதது பிரச்சி்்க்்ள ெரி தெயயப்படும். (Rosalina Face Book, Herbo Head Pace, Herbo Dandruff pack, Herbo Herbal Dye, B-fit Oil, Herbo Weight Reduction, Herbo weight powder, Herbo weight Gain Powder, Herbo Knee pain, மூலி்க ்ம்்ளர் ஆகிய்வ கி்்க்கும் (கூரியரிலும் அனுப்பப்படும்)

(மகனான  கனா்ரச்சிதெரின க்க ்வப்புநூல், சிதெ்ர வழிபடும் மு்ைகள, சிதெரின பபனாட்ப்னாக்களும் கி்்க்கும்.) ஆனமீக, மருததுவ, ெ்மயல், குழந்்ெகள புதெகஙகள கி்்க்கும் Dr.பனாணுமதி எழுதிய ெர்க்க்ரக்கு ்ப-்ப, முததி்ரகள சீரடி ெனாயபனாபனாவின 920 வனார்த்ெகள, ெனாய்ம, முது்ம, ஆ்ந்ெம், 108 சிட்கனா ்வததியம், உச்சி முெல் பனாெம் வ்ர, ெர்க்க்ரக்கு ்ப-்ப-பயனாகனாவு்ன.

சன்ரைஸ் ஹெர்்பல் கிளினிக் Dr. R.Banumathi

வீட்டில் உள்ள திருஷ்டி, எதிர்ம்ை எண்ணஙகள பபனாக (வீட்டில் தெளிக்க) கனா்ர சிதெர் மனாததுருகனா தீர்தெம் கி்்க்கும்.

12, மன்னார் தெரு, தி.நகர், (பஸ் ஸ்்னாண்ட் எதிரில்), தென்் - 600 017. பபனான 90031 95545, web : sunriseherbalclinic.webs.com அ்்தது வியனாதிகளும் ெரிதெயயப்படும்


–வ–ரும், முப்–பு–ரத்–தி–லுள்ள அரக்–கர் வம்–சத்– துக்கு தூம– கே – து – வ ா– ன – வ – ரு ம், படைக்– கு ம் த�ொழில் நடப்–ப–தற்–கான தர்–மத்–தைக் காப்– ப–வ–ரும், பூமி, ஆகா–யம், நீர், அக்னி, காற்று, சூரி–யன், சந்–தி–ரன், புரு–ஷன் ஆகிய எட்–டை– யும் தன் உரு–வாய்க் க�ொண்–டவ – ரு – ம், ரிஷ–பக் க�ொடி– ய�ோ – னு ம் ஆகிய சிவ– ப ெ– ரு – ம ானே நமஸ்–கா–ரம்.

ர�ோஹிணி

ஆப–தத்ரி பேத டங்க ஹஸ்–ததே நம: சிவாய பாப ஹாரி திவ்ய ஸிந்து மஸ்–ததே நம: சிவாய பாப தாரிணே லஸன்ந மஸ்–ததே நம: சிவாய சாப த�ோஷ கண்–டன ப்ர–சஸ்–ததே நம: சிவாய ப�ொருள்: மலை– ப�ோல வரும் ஆபத்– து – க–ளைப் ப�ோக்–க–டிக்–கும் மழு ஆயு–தத்–தைக் கையில் தரித்– தி – ரு ப்– ப – வ – ரு ம், ஜனங்– க – ளி ன் பாவங்– க – ளை ப் ப�ோக்– கு ம் தேவ– ந – தி – ய ான கங்–கையை முடி–யில் உடை–யவ – ரு – ம், பாபங்–க– ளைப் ப�ோக்– கு – ப – வ – ரு ம், சாபத்– தி – ன ால் ஏற்– ப – டு ம் த�ோஷங்– க – ளை க் கண்– டி க்– கி ற சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

அஸ்–வினி ம–தாத்–மனே குணை–க–ஸிந்–தவே நம: சிவாய தாம–லேச தூத–ல�ோக பந்–தவே நம: சிவாய நாம ச�ோஷிதா நமத் பவாந்–தவே நம: சிவாய பாம–ரே–தர ப்ர–தாத பாந்–தவே நம: சிவாய ப�ொருள்: ஐஸ்– வ ர்– ய ம் மிகுந்– த – வ – ரு ம், குணக்–க–ட–லும், தன் ஒளித் திவ–லை–க–ளால் சூரி–யனி – ன் ஒளி–யையு – ம் த�ோற்–கடி – ப்–பவ – ரு – ம், தன்–னு–டைய திருப்–பெ–ய–ரைச் ச�ொல்–ப–வ– ருக்கு பந்–துவ – ா–கவு – ம், ஞானி–களு – க்கு பிர–தான பந்–து–வா–க–வும் விளங்–கும் சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

பரணி

மிரு–க–சீர்–ஷம்

வ்யோம கேச திவ்ய ஹவ்ய ரூபதே நம: சிவாய ஹேம மேதி னீ தரேந்ர சாப தே நம: சிவாய நாம மாத்ர தக்த ஸர்வ பாபதே நம: சிவாய காமி–நைக தாந ஹ்ருத்–துர– ா–பதே நம: சிவாய ப�ொருள்: ஆகா– ய த்– தை க் கூந்– த – ல ாக உடை–ய–வ–ரும், ஒளி–ரும் மங்–கள உரு–வத்தை உடை– ய – வ – ரு ம், சிவ எனும் பெய– ர ைச் ச�ொல்– வ – த ா– லேயே பாபக்– கூ ட்– ட ங்– க ளை எரிப்– ப – வ – ரு ம், ஆசை நிறைந்த உள்– ள ம் உடை–யவ – ர – ால் அடை–யமு – டி – ய – ா–தவ – ரு – ம – ா–கிய சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

திரு–வா–திரை

கால பீத–விப்–ர–பால பாலதே நம: சிவாய சூல பின்ன துஷ்ட தக்ஷ–பா–லதே நம: சிவாய மூல கார–ணீய கால காலதே நம: சிவாய பால– யா–துனா தயா–ல–வா–லதே நம: சிவாய ப�ொருள்: யம–னுக்–குப் பயந்–தி–ருந்த குழந்– தை–யான மார்க்–கண்–டே–ய–னைக் காத்–த–ரு– ளி–யவ – ரு – ம், வீர–பத்–திர – மூ – ர்த்–திய – ாக அவ–தரி – த்து தட்–சனை – க் க�ொன்–றவ – ரு – ம், அனைத்–திற்–கும் மூல கார–ணம – ா–னவ – ரு – ம், காலத்–துக்கு மேம்–பட்– ட–வரு – ம், கரு–ணைக்கு இருப்–பிட – ம – ா–னவ – ரு – ம – ாக விளங்–கும் சிவ–பெ–ரு–மானே, நமஸ்–கா–ரம்.

ப்ரம்ம மஸ்–த–கா–வலீ நிபத்–ததே நம: சிவாய ஜிம் ஹகேந்ர குண்–டல ப்ர–ஸித்–ததே நம: சிவாய ப்ரம்–மணே ப்ர–ணீத வேத பந்–ததே நம: சிவாய ஜிம்ஹ கால தேஹ தத்த பந்–ததே நம: சிவாய ப�ொருள்: ஸத்–ய�ோ–ஜா–தம், வாம–தே–வம், அக�ோ– ர ம், தத்– பு – ரு – ஷ ம், ஈசா– ன ம் ஆகிய ஐந்து முகங்–களை – க் க�ொண்–டவ – ரு – ம், பெரிய பாம்���பினை குண்–ட–ல–மா–க அணிந்–த–வ–ரும், வேதங்–களி – ன் முறையை வகுத்–துக் க�ொடுத்த பிரும்ம உரு–வ–மா–ன–வ–ரும், யம–னுக்கு உயிர் க�ொடுத்– த – வ – ரு – ம ான சிவ– ப ெ– ரு – ம ானே நமஸ்–கா–ரம்.

இஷ்ட வஸ்து முக்–ய–தான ஹேத–வே–நம: சிவாய துஷ்ட, தைத்–ய–வம்ச, தூம–கே–தவே நம: சிவாய ஸ்ருஷ்டி ரக்ஷ–ணாய தர்ம ஸேதவே நம: சிவாய அஷ்ட மூர்த்–தயே வ்ரு–ஷேந்ர கேதவே நம: சிவாய ப�ொருள்: இஷ்– ட ப்– ப ட்ட சிறந்– த – த ான ப�ொரு–ளைக் க�ொடுப்–ப–தில் கரு–ணை–யுள்–ள

காம–நா–சன – ாய சுத்த கர்–மணே நம: சிவாய ஸாம கான ஜாய–மான சர்–ம–ணே–நம: சிவாய ஹேம காந்தி சாக சக்ய வர்–மணே நம: சிவாய ஸாம ஜாஸூ–ராங்க லப்த சர்–மணே நம: சிவாய ப�ொருள்: தன்–ன–லம் கரு–தாது செய்–யப் –ப–டும் கர்–மாவை ஏற்–றுக்–க�ொண்டு, ஆசை– யைப் ப�ோக்–கடி – ப்–பவ – ரு – ம், ஸாம வேதத்–தைப்

கிருத்–திகை

6

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

புனர்–பூ–சம்


பாடு–வத – ால் ஸெளக்–கிய – த்–தைக் க�ொடுப்–பவ – – ரும், ப�ொன்–னிற – ம – ான கவ–சத்தை உடை–யவ – – ரும், பார்–வ–தி–தே–வி–யின் ஸம்–பந்–தத்–தி–னால் – மு – ற்–றவ – ரு – ம – ான சிவ–பெ–ரும – ானே ஸெளக்–கிய நமஸ்–கா–ரம்.

பூசம்

ஜன்ம ம்ருத்யு க�ோர–துக்க ஹாரிணே நம: சிவாய சின்–மயை கரூப தேஹ தாரிணே நம: சிவாய மன்–மன�ோ ரதாவ பூர்த்தி காரிணே நம: சிவாய மன்–ம–ன�ோ–க–தாய காம வைரிணே நம: சிவாய ப�ொருள் : பிறப்பு - இறப்பு எனும் மிகக் கடு–மைய – ான பிணி–யைப் ப�ோக்–கடி – ப்–பவ – ரு – ம், ஞான–ம–னைத்–தும் ஒரே உரு–வ–மா–யு–டை–ய– வ–ரும், மன விருப்–பத்தை நிறை–வேற்–று–கி–ற–வ– ரும், ஸாதுக்–க–ளின் மனத்–தில் உள்–ள–வ–ரும், காம–னுக்கு சத்–ரு–வு–மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

ஆயில்–யம்

யக்ஷ–ராஜ பந்–தவே தயா–ளவே நம: சிவாய ரக்ஷ பாணி ச�ோபி காஞ்ச நாளவே நம: சிவாய பக்ஷி–ராஜ வாஹ ஹ்ருச் சயா–ளவே நம: சிவாய அக்ஷி பால வேத பூத தாளவே நம: சிவாய ப�ொருள் : யட்– ச ர்– க – ளி ன் அர– ச – ன ான கு பே – ர – னு க் கு நெ ரு ங் – கி ய த �ோ ழ – ரு ம் , தயை மிகுந்– த – வ – ரு ம், ப�ொன் மய– ம ான வில்லை வலக்– க – ர த்– தி ல் க�ொண்– ட – வ – ரு ம்,

கருட வாக–னம் உள்ள மகா–விஷ்–ணு–வின் இ–தய தாபத்–தைப் ப�ோக்–கு–ப–வ–ரும், நெற்–றிக் கண்–ணரு – ம், மறை–கள – ால் ப�ோற்–றப்–பட்ட திரு– வ–டிக – ளை உடை–யவ – ரு – ம – ான சிவ–பெ–ரும – ானே நமஸ்–கா–ரம்.


கு– ப – வ – ரு ம், குபே– ர – னி ன் த �ோ ழ – ன ா க வி ள ங் – கு ம் சி வ – ப ெ – ரு – ம ா னே நமஸ்–கா–ரம்.

உத்–தி–ரம்

தீன–மான வாளி காம தேனவே நம: சிவாய ஸூந பாண தாஹ த்ருக் க்ரு–சா–னவே நம: சிவாய ஸ்வாநு ராக பக்த ரத்ன ஸானவே நம: சிவாய தான– வாந்–த–கார சண்ட பானவே நம: சிவாய ப�ொருள்: ஏழை–களு – க்–குக் காம– த ேனு எனும் தேவ– ல�ோ–கத்–துப் பசுவை ப�ோன்– ற–வ–ரும், புஷ்–பங்–களை அம்– பாக உடைய மன்–ம–தனை எரித்த அக்–னி–யா–ன–வ–ரும், தன்–னுடை – ய பக்–தர்–களு – க்கு மேரு–மலை ப�ோன்–ற–வ–ரும், அரக்–கர் கூட்–டம – ா–கிய இரு– – ான கதி–ர– ளுக்–குப் பிர–கா–சம வன் ப�ோன்–றவ – ரு – ம – ான சிவ– பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

ஹஸ்–தம்

மகம் தக்ஷ ஹஸ்த நிஷ்ட ஜ்வத வேதஸே நம: சிவாய அக்ஷ–ராத்–மனே நமத்பி ட�ௌ ஜஸே நம சிவாய தீஷித ப்ர– க ா– சி – த ாத்ம தேஜஸே நம: சிவாய உக்ஷ–ராஜ வாஹதே ஸதாம் கதே நம: சிவாய ப�ொருள்: வலது கையில் அக்–னியை வைத்– தி–ருப்–ப–வ–ரும், அட்–ச–ரம் எனும் பர–மாத்–மா– வைக் குறிக்–கும் ச�ொல்–லுக்கு உரித்–தா–ன–வ– ரும், இந்–தி–ர–னால் வணங்–கப்–பட்–ட–வ–ரும், சிவ பஞ்–சாட்–சர தீட்சை பெற்–ற–வர்–க–ளுக்கு ஆத்ம ஒளி–யைக் காட்–டு–ப–வ–ரும், தர்ம ரூப– மான காளையை வாக–னம – ாக உடை–யவ – ரு – ம், சாதுக்–களு – க்கு நல்–வழி – யை அருள்–பவ – ரு – ம – ான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

பூரம்

ராஜி–தா–ச–லேந்ர ஸாநு வாஸிநே நம: சிவாய ராஜ–மான நித்ய மந்த ஹாஸினே நம: சிவாய ராஜ–க�ோர காவ தம்ஸ பாஸினே நம: சிவாய ராஜ–ராஜ மித்–ரதா ப்ர–கா–சினே நம: சிவாய ப�ொருள்: வெள்ளி மலை என்று பெயர்– பெற்ற கயி–லை–யங்–கி–ரி–யில் வசிப்–ப–வ–ரும், புன்– சி – ரி ப்– பு – ட ன் கூடி– ய – வ – ரு ம், ராஜ– ஹ ம்– ஸம் எனும் பட்–சி–ப�ோன்று சிறந்து விளங்–

8

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ஸர்வ மங்– க ளா குசாக்ர சாயினே நம: சிவாய ஸர்வ தேவதா கணாத் சாயினே நம: சிவாய பூர்வ தேவ நாச ஸம்–வி–தா– யினே நம: சிவாய ஸர்வ மன் மன�ோஜ பங்க தாயினே நம: சிவாய ப�ொருள்: ‘ஸர்–வ–மங்–க–ளை’ எனப் பெயர் பெற்ற அம்–பிகை – யு – ட – ன் இருப்–பவ – ரு – ம், எல்லா – ரு – ம், அரக்– தேவ கூட்–டத்–துக்–கும் மேற்–பட்–டவ கர் குலத்தை வேர–றுப்–ப–வ–ரும், எல்–ல�ோ–ரு– டைய மனத்–தி–லும் உண்–டா–கும் ஆசையை அ க ற் – று – ப – வ – ரு – ம ா ன சி வ – ப ெ – ரு – ம ா னே நமஸ்–கா–ரம்.

சித்–திரை

ஸ்தோக பக்–தி–த�ோபி பக்த ப�ோஷிணே நம: சிவாய மாக–ரந்த ஸார–வர்ஷ பாஸிணே நம: சிவாய ஏக–பில்வ தான–த�ோபி த�ோஷிணே நம: சிவாய நைக–ஜன்ம பாப ஜால ச�ோஷிணே நம: சிவாய ப�ொருள்: குறைந்த அளவே பக்தி செய்–யும் பக்–தர்–களை – யு – ம் வளர்ப்–பவ – ரு – ம், குயில் மாதிரி பேச்சு உடை–ய–வ–ரும், ஒரு வில்–வதளத்தை அர்ப்– ப – ணி த்– த ா– லேயே மகிழ்ச்சி அடை– ப– வ – ரு ம், பல பிற– வி – க – ளி ல் செய்த பாபங்– களை எரிப்– ப – வ – ரு – ம ான சிவ– ப ெ– ரு – ம ானே நமஸ்–கா–ரம்.

ஸ்வாதி

ஸர்வ ஜீவ–ரக்ஷ–ணைக சீலினே நம: சிவாய பார்–


வதீ ப்ரி–யாய பக்த பாலினே நம: சிவாய துர்– வி – த க்த தைத்ய ஸைன்ய தாரிணே நம: சிவாய சர்–வரீ– ச தாரிணே கபா–லினே நம: சிவாய ப�ொருள்: எல்–லாப் பிரா–ணிக – ளை – யு – ம் காப்– பாற்– று – வ – தி ல் கருத்– து ள்– ள – வ – ரு ம், பார்– வ தி தேவிக்–குப் பிரி–ய–மா–ன–வ–ரும், பக்–தர்–களை அர– வ – ணை த்– து க் காப்– ப – வ – ரு ம், தவ– ற ான – ல் ஈடு–படு – ம் அரக்–கர் சைன்–யத்தை செயல்–களி அழிப்–ப–வ–ரும், சந்–தி–ரனை முடி–யில் உடை–ய– வ–ரும், கபா–லத்–தைக் கையில் உடை–ய–வ–ரு– மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

விசா–கம்

பாஹி–மா–முமா மன�ோக்ஞ தேஹதே நம: சிவாய தேஹிமே பரம் ஸிதாத்ரி தேஹதே நம: சிவாய ம�ோஹி தர்ஷி காமினீ ஸமு–ஹதே நம: சிவாய ஸ்வே– ஹி த ப்ர– ஸ ன்ன காம த�ோஹதே நம: சிவாய ப�ொருள்: உமா– த ே– வி – யி ன் மனத்– து க்கு உகந்த சரீ–ரத்தை உடை–ய–வரே, என்–னைக் காப்–பாற்–றும். வெள்–ளிய – ங்–கிரி – யி – ல் இருப்–பரே, ஈசனே, எனக்கு வரம் அரு–ளும். மஹ–ரி–ஷி–க– ளின் மனை–விய – ரை ம�ோகிக்–கச் செய்–தவ – ரு – ம், உம்–மி–டம் வேண்–டி–ய–தைக் க�ொடுப்–ப–வ–ரு– மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

அனு–ஷம்

மங்–க–ளப் ரதா–யக�ோ துரங்–கதே நம: சிவாய கங்– கையா தரங்கி த�ோத்த மாங்–காதே நம: சிவாய

ஸங்–கத ப்ர–வி–ருத்த வைரி பங்–கதே நம: சிவாய அங்–க–ஜா–ரயே கரே குரங்–கதே நம: சிவாய ப�ொருள்: மங்– க – ள த்– தை ச் செய்– ப – வ – ரும், ரிஷப வாக– ன த்தை உடை– ய – வ – ரு ம், அலை– ம�ோ – து ம் கங்– கையை தலை– யி ல்

 ஜானகி டூர்ஸ்

எண பி7, மூ்காம்பி்கா ்காம்்ப்ளக்ஸ், சி.பி.ரகாமசகாமி சரகாடு, ஆழேகாரச்பட்்ட, சசன்்னை - 600 018, (்காசேரி மருத்துேம்னை அருகில்) ச்பகான்:24994450/ சசல்: 9094279625/26. 9444465924 Email: sreejanaki.tours@gmail.com

சிறப்பு ஆன்மீக சுற்றுலா

மகா சிவராத்திரி சிறப்பு சுற்றுலா

ஆற்காட்டில் உள்ள சடகாரண்ய சசத்திரங்ள (7 ச்காயில்்ள) 24-2-2017 A/c சேன், உணவு, உட்்பட ரூ.1,300/-

அஹ�ாபிலம் - சைலம் மகாநந்தி (அச�காபிலம் நே நரசிம்மர தரிசனைம்) 28 மகாரச் முதல் 1-4-17 ே்ர (5 நகாட்்ள) ரயில், சேன், உணவு தங்குமிடத்துடன் ரூ.7,800/-

பாண்டியநாட்டு திவயஹேைம் (மதுசர & விருதுநகர்) திருத்தங்்கால் - வில்லிபுத்தூர - திருக்கூடல் - திருமகா்லஞசசகா்ல - திருசமகூர திருமய்யம் மறறும் - மது்ர மீனைகாட்சி - ்பழமுதிரசசகா்ல - திருப்பரங்குன்்றம் 22-26 மகாரச் 2017 (4 days) இரயில், A/c சேன், உணவு, தங்குமிடத்துடன் ரூ. 8,600/-

ஹகாசை சிறப்பு சுற்றுலா

எழில்மிகு ச்காேகா (விமகானைச் சுறறுலகா) 7 - 10 ஏபரல் 2017 (3N/4 days) விமகானைம், A/c சேன், தங்கும் உ்யரதர ச�காட்டல் உணவு உட்்பட ரூ.23,000/- (EMI Options)

சநனிைால் சிறப்பு சுற்றுலா குருசேத்ரகா மறறும் டில்லி 6-11 சம 2017 (6 நகாட்்ள) விமகானைம் தங்கும் உ்யரதர ச�காட்டல் உணவு உட்்பட ரூ.36,000/- (EMI Options)


பூரா–டம் அந்ரி பாணயே சிவம் கரா–யதே நம: சிவாய ஸங்–கட – ாத் விதீர்ண கிம்–க–ரா–யதே நம: சிவாய பங்க பீஷிதா பயங்–கர– ா–யதே நம: சிவாய பங்க ஜாஸ–னாய சங்–க–ரா–யதே நம: சிவாய ப�ொருள்: மங்–க–ளத்–தைச் செய்–ப–வ–ரும், துய–ர–மெ–னும் சமுத்–தி–ரத்தை கடக்–கவை – ப்–ப– தில் மிகச் சிறந்த படை–வீ–ரன் ப�ோன்–ற–வ– ரும், சம்–சா–ரக் கட–லுக்கு பயந்–த–வர்–க–ளின் அச்–சத்–தைப் ப�ோக்–க–டிப்–ப–வ–ரும், தாம–ரைக் கண்–ண–ரும், சுகத்தை அருள்–ப–வ–ரு–மா–கிய சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

உத்–திரா–டம்

கர்–ம–பாச நாச நீல–கண்–டதே நம: சிவாய சர்ம தாய நர்ய பஸ்ம கண்–டதே நம: சிவாய நிர்ம மர்ஷி ஸேவி த�ோப கண்–டதே நம: சிவாய குர்–மஹே நதீர்ந மத்–வி–குண்–டதே நம: சிவாய ப �ொ ரு ள் : க ர் – ம ா – வ ா – கி ற க யி ற்றை அ ழி க் – கி ற நீ ல – க ண் – ட – ரு ம் , சு க த் – தை க் க�ொடுப்–ப–வ–ரும், சிறந்த திரு–நீற்றை கழுத்– தில் தரித்– த – வ – ரு ம், தன்– னு – டை – ய து எனும் எண்– ண ம் நீங்– க ப்– ப ெற்ற மக– ரி – ஷி – க ளை அரு– கி ல் க�ொண்– ட – வ – ரு ம், விஷ்– ணு – வ ால் வணங்–கப்–பட்–ட–வ–ரு–மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம். தரித்–த–வ–ரும், ப�ோரில் சத்–ருக்–களை ஒழிப்– ப–வ–ரும், மன்–ம–த–னுக்–குப் பகை–யா–ன–வ–ரும், கையில் மானை உடை–ய–வ–ரு–மான சிவ–பெ– ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

கேட்டை

ஈஹித க்ஷண ப்ர–தாந ஹேதவே நம: சிவாய அக்னி பால ச்வேத உக்ஷ கேதவே நம: சிவாய தேஹ காந்தி தூத ர�ௌப்ய தாதவே நம: சிவாய கேஹ துக்க புஜ்ஜ தூம–கே–தவே நம: சிவாய ப�ொருள்: பக்–தர்–கள் க�ோரு–வதை – க் க�ொடுப்– ப–வரு – ம், யாகம் இயற்–றுப – வ – ர்–களை – க் காப்–பவ – – – ம், வெள்–ளியை த் ரும், ரிஷ–பக் க�ொடி–ய�ோனு – த�ோற்–க–டிக்–கும் பேர�ொளி மிக்க உடலை உடை–யவ – ரு – ம், வீட்–டில் உண்–டா–கும் துய–ரங்– களை எல்–லாம் அடி–ய�ோடு த�ொலைப்–பவ – ரு – – மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

மூலம்

திரி–யக்ஷ தீன ஸத்க்–ருபா கடாக்ஷதே நம: சிவாய தக்ஷ ஸப்த தந்து நாச தக்ஷதே நம: சிவாய ருக்ஷ– ர ாஜ பானு பாவ– க ாக்ஷதே நம: சிவாய ரக்ஷ–மாம் ப்ர–ஸன்ன மாத்ர ரக்ஷதே நம: சிவாய ப�ொருள்: முக்– க ண்– ண – ரு ம், எளி– ய – வ ர்– க – ளி– ட த்– தி ல் கரு– ணை – யு – டை – ய – வ – ரு ம், தட்ச ப்ர–ஜா–ப–தி–யின் யாகத்தை நாசம் செய்–த–வ– ரும், சந்–தி–ரன், சூரி–யன், அக்னி மூவ–ரை–யும் கண்–கள – ாய் உடை–யவ – ரு – ம், வணங்–கிய பக்–தர்– களை தாம–த–மில்–லா–மல் காப்–ப–வ–ரு–மா–கிய சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

10

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

திரு–வ�ோ–ணம்

விஷ்ட பாதி–பாய நம்ர விஷ்–ணவே நம: சிவாய சிஷ்ட விப்ர ஹ்ருத்–குஹா வரிஷ்–ணவே நம: சிவாய இஷ்ட வஸ்து நித்ய துஷ்ட ஜிஷ்–ணவே நம: சிவாய கஷ்ட நாச– ன ாய ல�ோக ஜிஷ்– ணவ ே நம: சிவாய ப�ொருள்: சுவர்க்–கத்–துக்–குத் தலை–வ–ரும், விஷ்–ணுவ – ால் ப�ோற்–றப்–பட்–டவ – ரு – ம், ஒழுக்–க– முள்ள பக்–தர்–க–ளின் இத–யக்–குகை – –யில் சஞ்–ச– ரிப்–பவ – –ரும், தானே பிரம்–மம் எனும் அனு–ப– வத்–தில் எப்–ப�ோ–தும் மகிழ்ச்சி உள்–ள–வ–ரும், புலன்–களை அடக்–கி–ய–வ–ரும், பக்–தர்–க–ளது துய– ர த்– தை த் துடைப்– ப – வ – ரு ம், உல– க த்தை ஜெ யி ப் – ப – வ – ரு – ம ா ன சி வ – ப ெ – ரு – ம ா னே நமஸ்–கா–ரம்.

அவிட்–டம்

அப்–ர–மேய திவ்ய ஸூப்–ர–பா–வதே நம: சிவாய ஸத்ப்–ர–பன்ன ரக்ஷண ஸ்வ–பா–வதே நம: சிவாய ஸ்வப்–ர–காச நிஸ்–துலா நுபா–வதே நம: சிவாய விப்ர டிம்ப தர்–சி–தார்த்ர பாவதே நம: சிவாய ப�ொருள்: அள–வி–ட–மு–டி–யாத தெய்–வீக மகிமை ப�ொருந்– தி – ய – வ – ரு ம், தன்– னை ச் சர– ண – டைந்த பக்– த ர்– க – ளை க் காப்– ப – தி ல் நாட்– ட – மு ற்– ற – வ – ரு ம், தன்– னி – ட த்– தி – லேயே ஒளி–ரும் அள–வில்–லாத ஆத்–மா–னு–ப–வத்தை உடை– ய – வ – ரு ம், மார்க்– க ண்– டே – ய – ரு க்– கு த் த ன் அ ன் – பை க் க ா ட் – டி – ய – வ – ரு – ம ா ன சிவ–பெ–ரு–மா–னுக்கு நமஸ்–கா–ரம்.


சத–யம்

ய�ோகி–யும – ான சிவ–பெரு – ம – ானே நமஸ்–கா–ரம்.

ஸேவ காயமே ம்ருட ப்ர–ஸா–தினே நம: சிவாய பவ்ய லப்ய தாவக ப்ர–ஸீத தே நம: சிவாய பாவ காக்ஷ தேவ பூஜ்ய பாததே நம: சிவாய தாவ காங்க்ரி பக்த தத்த ம�ோத தேநம: சிவாய ப�ொருள்: பர– ம ேஸ்– வ ரா! உம்– மு – ட ைய வேலைக்–கா–ர–னான என்–னி–டம் கருணை காட்–டும். இத–யத்–தில் பாவனை செய்–யும் அள–வுக்கு அருள்–பு–ரி–ப–வ–ரும், நெருப்–பைக் கண்– ண ாக உடை– ய – வ – ரு ம், தேவர்– க – ளு ம் வணங்– கி த் த�ொழும் திரு– வ – டி யை உடை– ய–வ–ரும், தன்–னு–டைய திரு–வ–டி–யைச் சர–ண– டை–யும் பக்–தர்–க–ளுக்கு அள–வற்ற மகிழ்ச்–சி– யைக் க�ொடுப்–ப–வ–ரு–மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

பூரட்–டாதி

புக்தி முக்தி திவ்ய தாய ப�ோகினே நம: சிவாய சக்தி கல்–பித ப்ர–பஞ்ச பாகினே நம: சிவாய பக்த ஸங்–கட – ா–பஹ – ர ய�ோகினே நம: சிவாய யுத்த ஸன்–ம–னஸ் ஸர�ோஜ ய�ோகினே நம: சிவாய ப�ொருள்: இன்–பம், வீடு, தேவ–ல�ோ–கத்து அனு– ப – வ ம் ஆகி– ய – வ ற்– றை க் க�ொடுப்– ப – வ – ரும், தனக்கு அடக்–க–மான மாயை–யி–னால் த�ோற்–று–விக்–கப்–பட்ட உல–கத்–தில் சம்–பந்–த– முள்–ளவ – ரு – ம், தன் பக்–தர்–களி – ன் துய–ரத்–தைப் ப�ோக்–கு–வ–தில் ஆழ்ந்த கவ–னம் உள்–ள–வ–ரும், ஸாதுக்–க–ளின் மனத் தாம–ரை–யில் வசிக்–கும்

உத்–தி–ரட்–டாதி

அந்த காந்த காய பாப ஹாரிணே நம: சிவாய சம்–த–மாய தந்தி சர்ம தாரிணே நம: சிவாய ஸந்த தாச்–ரிவ்–யதா விதா–ரிணே நம: சிவாய ஜந்து ஜாத நித்ய ஸ�ௌக்ய காரிணே நம: சிவாய ப�ொருள் : கால–னுக்–குக் கால–னா–னவ – ரு – ம், பாபத்–தைப் ப�ோக்–கு–ப–வ–ரும், மாயையை அடக்–கி–ய–வ–ரு ம், எப்– ப�ோ – து ம் உள்ள துய– ரத்– தை த் துடைப்– ப – வ – ரு ம், பிறந்த ஜீவ– னுக்கு நித்ய ஸெளக்–கி–யம் எனும் பேரின்– பத்தை அளிப்–ப–வ–ரு–மான சிவ–பெ–ரு–மானே நமஸ்–கா–ரம்.

ரேவதி

சூலினே நம�ோ நம: கபா–லினே நம: சிவாய பாலினே விரிஞ்சி துண்ட மாலினே நம: சிவாய லீலினே விசேஷ முண்ட மாலிநே நம: சிவாய சீலினே நம ப்ர–புண்ய சாலினே நம: சிவாய ப�ொருள்: சூலத்– தை – யு ம் ஓட்– ட ை– யு ம் கையில் வைத்–தி–ருப்–ப–வ–ரும், தம்மை வணங்– கும் ஜீவர்–க–ளைக் காப்–பவ – ரு – ம், பிரம்–மா–வின் கபா– லத்தை உடை– ய – வ – ரு ம், ஜனங்– க – ளி ன் நன்–மைக்–காக பல அவ–தா–ரங்–களை எடுத்து நன்மை செய்–ப–வ–ரும், நிறைய புண்–ணி–யம் செய்– த – வ ர்– க – ள ா– லேயே அடை– ய க்– கூ – டி – ய – வ–ரும – ான சிவ–பெ–ரும – ானே நமஸ்–கா–ரம்.

ஓம் நம�ோ நோரோயணோய

நரசிம்மா ஆன்மிக ம்யம 18 மகாசித்தரகள், குலத்தவ்தா & இஷ்டத்தவ்தா (சிறுத்தயவஙகள் மட்டும்) மகானகள், புண்ணிய ஆதமாககளு்டன தேசும் ேயிற்சி (ஆட்த்டாரைட்டிங) அளிககபேடுகிறது. த்தா்டரபு மற்றும் ேயிற்சி ஒரு மணி தேைம் மட்டுதம. ஒவதவாரு மனி்தனும் ்தனவிரை, ஊழ்விரை, கரமவிரை இவற்றாதல ோதிககபேடுகினறான - இ்தரைதய விதி எனகிதறாம்.

அனைத்துக்கும் கட்டணம் உண்டு

இவவிதிதய ஒருவனின பிறவிகரை ஆள்கிறது. இதற்குக் காரணமான விதியை 18 மகாசிததரகள் மட்டுமம அறிை முடியும். உஙகளின் எல்ாவித பிரச்சியனகளுக்கும் 18 மகா சிததரகளிடம் இருந்து பிரச்சியனகளுக்கான காரணம், ப்ன்கள், தீரவுகள் மதயைைானால செ்வில்ா பரிகாரஙகள் சபற்றுத தரபபடும்.

நேரில் வர இயலாதவர்களுக்கு

முன் அனு�தி அவசியம்: 8675543155

i) தோன மற்றும் கடி்தம் மூலம் ேலனகள் அறியலாம். ii) தோன மூலமும் மகான, புண���ணிய ஆதமாககளு்டன மட்டும் தேச (ஆட்த்டாரைட்டிங) ேயிற்சி தேறலாம்.

நரசிம்மா ஆன்மிக ம்யம

சர்விகா மெடிககல் ொடியில், காளியமென் ககாயில் மெதானம ெதுமை கைாடு T. கல்லுபட்டி (ெதுமை ொவட்்டம), கபமையூர் தாலுககா Pin code - 625 702 cell : 8675543155 மதா்டர்பு மகாண்டு விவைம மபறலாம.


நமசிவாய வாழ்க, நாதன்தாள் வாழ்க!

ங்–கத்–தா–லான (ச�ொர்ண) சிவ–லிங்–கம், சிதம்–பர – ம் நட–ரா–ஜர் க�ோயி–லில் சிதம்–பர ரக–சி–யத்–திற்–குக் கீழே உள்–ளது. இது ஏக–முக சிவ–லிங்–க ம் ஆகும். இந்– த ச் ச�ொர்–ண– லிங்– கத்–திற்கு உச்சி வேளை–யில் ஒரு–கால பூஜை மட்–டும் நடை–பெ–றும். வெள்–ளி–யா–லான லிங்–கத்–தினை ‘ரஜத லிங்–கம்’ என்–பர். இந்த லிங்–கம் வட–நாட்– டில் நேபா–ளத்–தில் காட்–மாண்–டில் உள்ள பசு–ப–தி–நா–தர் க�ோயிலுக்கு அரு–கில் உள்ள ‘கோரக்–க–நா–தர்’ ஆல–யத்–தில் நிர்–மா–ணிக்–கப்– பட்–டுள்–ளது. மர–க–த–லிங்–கம் சிதம்–ப–ரம் மற்–றும் திரு–நள்– ளாறு தர்ப்பாரண்யேஸ்வரர் க�ோயில்–களி – ல் உள்–ளது. நீல–ம–ணி–யா–லான் சிவ–லிங்–கத்தை, தேவ– க�ோட்– டை க்– கு த் தென்– கி – ழக்கே 30 கி.மீ.

12

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

தூ ர த் – தி – லு ள்ள தி ரு – வ ா – ட ா – னை த் திருத்–த–லத்–தில் தரி–சிக்–க–லாம். பச்சை நிற–முடை – ய சிவ–லிங்–கத்தை திரு –இ–டைச்–சு–ரம் என்–னும் ஊரி–லுள்ள ஞால பு–ரீஸ்–வர – ர் ஆல–யத்–திலு – ம் திரு–ஈங்–க�ோய் மலை என்–னும் ஊரில் உள்ள மர–கத – ாசலேஸ்–வர – ர் க�ோயி–லில்–க–ளி–லும் காண–லாம். குங்–கு–மத்–தி–னா–லான லிங்–கம் மகா–ராஷ்– டிரா மாநி–லம் எல்–ல�ோரா குகை–க–ளுக்கு அடுத்–துள்ள குஸ்–மே–ஸம் என்–னும் ஊரில் உள்–ளது. மண்– ண ா– ல ான ப்ருத்வி லிங்– க ம் பல தலங்–களி – ல் காணப்–பட்–டா–லும், காஞ்–சிபு – ர – ம் மற்–றும் திரு–வ�ொற்–றி–யூ–ரில் தரி–சிக்க சிறப்பு. சக்–திய – ா–னவ – ள் நீரைக் குவித்து உரு–வாக்–கிய கல் சிவ–லிங்–கத்தை திரு–வா–னைக்–கா–வ–லில் தரி–சிக்–க–லாம்.


சென்னை - கும்– மி – டி ப்– பூ ண்டி ரயில் மார்க்–கத்–தில் மீஞ்–சூர் ரயில் நிலை–யத்–தி–லி– ருந்து வடக்கே பத்து கி.மீ. தூரத்–தில் அமைந்– துள்–ளது, காட்–டூர் திரு–வா–லீஸ்–வ–ரன் திருக்– க�ோ–யில். க�ோயில் தல–ம–ரம் மகி–ழ–ம–ர–மா–கத் திகழ்ந்–தா–லும், க�ோயில் வளா–கத்–தில் உள்ள மகா– வி ல்– வ – ம – ர ம் புனி– த – ம ா– ன து. ‘ஏக– வி ல்– வம் சிவார்ப்–ப–ணம்’ என்–பர். ஒரு வில்–வத்– தால் ஈசனை பூஜிப்–பதே சிறப்பு. ஆனால்,

இங்–குள்ள ஒரே வில்–வத்–தில் குறைந்த பட்–சம் ஏழு, ஒன்–பது, பதி–ன�ொன்று இதழ்–க–ளும் அதி–கப – ட்–சம – ாக பதி–மூன்று இதழ்–களு – ம் உள்– ளது இறை ஆச்–சரி – ய – மே! இந்த அதி–சய வில்–வ தளத்–தால் வாலி–யும், அனு–மனு – ம் காட்–டூர் திரி–புர சுந்–தரி, சமதே திரு–வா–லீஸ்–வ–ரனை அர்ச்– சி த்து வழி– ப ட்– ட – த ாக தல– பு – ர ா– ண ம் கூறு–கி–றது. விரு–து–ந–கர் மாவட்–டம் வெம்–பக்– க�ோட்டை அரு– க ே– யு ள்ள கண்– ட ங்– கு – ள ம் என்ற திருத்–த–லத்–தில் அமைந்–துள்ள கருப்–ப– சா–மிக் க�ோயி–லில் மாசி மகா சிவ–ராத்–திரி அன்று நள்–ளி–ரவு சுடு–காட்டு எலும்–பு–களை வைத்து நடை–பெறு – ம் ‘எலும்பு பூஜை’ மிக–வும் பிர–சித்–த–மா–னது. இந்–தப் பூஜை–யில் கலந்து க�ொண்–டால்  கருப்–பண்ண சாமி அருள் கிட்–டு–வ–து–டன், தீராத ந�ோய்–கள் குண–மா– கும், உடல் நலம் வளம் பெறும் என்று ச�ொல்–லப்–ப–டு–கி–றது.

- ப�ொன்–மலை பரி–ம–ளம்

மஹா வில்வம்

ðô¡

13

16-28 பிப்ரவரி 2017


திருப்பம் தரும்

திருமாகறல்

யானை மேல் முருகன்

பி

14

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ரம்மா அகிலத்தின் நான்கு திசைகளையும் ஒரே நேரத்தில் கம்பீரமாக பார்த்தபடி நி ன் றி ரு ந ்தா ன் . த ன் க ா ல டி யி ல் இத்தனை பிரபஞ்சமா எனகால் மடக்கினான். க�ோ ண ல ா ய் ப் ப ா ர ்த்தா ன் . ப ா ர ்வை யி ல் கர்வம் எனும் கரும்புள்ளி திட்டாய் தெரிந்தது. அந்தப் புள்ளி வட்டமாய் வளர்ந்தது. நான்கு முகங்களும் மெல்ல இருண்டன. கர்வம் சிரசின் மீது சிம்மாசனம் ப�ோட்டு அமர்ந்தது. தன்னைத்தானே பார்த்துக் க�ொண்டான். மெல்ல மெல்ல தன் வேலையைக் குறைத்துக் க�ொண்டான். தான் எப்படி, எப்படி என்று பலபேரிடம் கேட்டு மகிழ்ந்தான். சுத்தமாய் சிருஷ்டி என்கிற விஷயத்தை மறந்தே ப�ோனான். க யி லை யு ம் , வை கு ண ்ட மு ம் வி ழி த் து க் க�ொண்டன. சகல தேவர்களும் திருமாலுடன் சென்று ஈசனிடம் முறையிட்டனர். ஈசன் கண்கள் மூடினார். பிரம்மனைத் தேடினார். பிரம்மன் கர்வக் க�ொப்பளிப்பில் மு ற் றி லு ம் த ன் ச க் தி யி ழ ந் து தி ரி ந் து க�ொண்டிருந்தான். ஈசனைப் பார்த்ததும் நினைவு வந்தவனாய் வணங்கினான். ஈசன் பிரம்மாவையே உற்றுப்பார்க்க, முதன்முதலாய் தான் சக்தியிழந்த விஷயம் தெரிந்தவனாய் துணுக்குற்றான். ஈசனின் காலடி பற்றினான். கண நேரத்தில் தன் தவறு தெரிந்து தெளிவானான். பிரம்மா தன் தவறை உணர்ந்து ஈசனிடம் மன்றாடினான். ஈசனும், ‘‘துண்டீர மண்டலத்தில் உள்ள வேணுபுரம் எனும் தலத்தில் தவம் செ ய் து வா . ச ரி யான சமய த் தி ல் உ ன் பழைய நிலையை திரும்பப் பெறுவாய்” என ஆதாரத்துடன் கூறினார். அவ்வாறே பிரம்மாவும் சிவத்தியானத்தில் ஆழ்ந்தான். அகங்காரம் அறுத்தான். அகம் மலர்ந்து அளவிலா ஆற்றல் பெற்றான். ஈசனின் கருணையை கண்டு கண்ணீர் மல்கினான், பிரம்மன். அங்கேயே அழகான அதிசய பலா மரம் ஒன்றை உருவாக்கினான். ஈசனின் மூன்று கண்கள் ப�ோல் நாள்தோறும் மூன்று கனிகளை க�ொடுத்தது அந்த மரம். மூன்றும் தங்க நிறத்தில் பிரகாசித்தன. ஒரு யுகத்திற்காக காத்திருந்தது. பு ர ா ண க ா ல ம் மு டி ந் து க லி யு க ம் த ன் மையத்தை எட்டியிருந்தது. எட்டு திக்கிலும் ச�ோழர்களின் ப�ொற் காலம் பிரகாசித்தது. ராஜேந்திர ச�ோழன் முன்னிலும் அதிகமாய் க�ோயில்களை நிர்மாணிக்க ஆரம்பித்தார். இந்த அதிசய பலா மரம் பற்றி அறிந்திருந்தார். ‘மூன்று கனிகளையும் என்ன செய்கிறீர்கள்?’ என்று


கேட்டார். ‘ஒன்று கயிலைக்கும், மற்றொன்று தில்லைக்கும், மூன்றாவது...’ என்று தயங்க, ‘தினமும் எனக்கு வந்தாக வேண்டும்’ என கட்டளையிட்டார். வீரர்கள் துரிதமாயினர். எங்கிருக்கிறது அந்த அதிசய பலா மரம் என்று ஆவலாய் விசாரித்தனர். கு தி ரை க ள�ோ டு சி று ப டை ஒ ன் று கங்கைக�ொண்ட ச�ோழபுரத்திலிருந்து சீறிக் கிளம்பியது. அந்த அழகான கிராமத்திற்கு திருமாகறல் என்று பெயர். மலையன், மாகறகன் எனும் இரு அசுரர்கள் தவம் செய்த இடமாதலால் ‘மாகறல்’ என அழைக்கப்பட்டது. அவ்வூர் எல்லையில்தான் இந்த அதிசய பலா மரம் தனியே வளர்ந்திருந்தது. இது அந்த ஊரின் வளத்திற்கு காரணமாய் இருந்தது. ஊர் மக்கள் அந்த பலா மரத்தை ப�ொன்போல பாதுகாத்தார்கள். அது க�ொடுக்கும் கனிகளை ஈசனுக்கு அர்ப்பணித்தார்கள். கயிலைக்கும், தில்லைக்கும் குழுக்குழுவாய் பிரிந்து பலாப் பழத்தை தலையில் சுமந்து சென்றனர். குறிப்பிட்ட இடம்வரை சென்று வைத்தனர். அதிசயமாய் அந்தப் பழங்கள் சேருவது பார்த்து அதிசயித்தனர். அவர்கள் தலை எப்பொழுதும் முடி நீக்கப்பட்டு முண்டிதம் செய்யப்பட் டி ரு ந ்த து . சி கை ப ட ்டா ல் த�ோஷம் எனக் கருதினார்கள். காலணி அணியாது வெறும் கால�ோடு நடந்தார்கள். அப்படி நடக்க அடுத்த தலைமுறையை பழக்கினார்கள். கைப்பிடித்து நடத்திச்

சென்றார்கள். அதில் ஓர் இளைஞன் பழக மறுத்தான். ஈ சன ை த ன் இ ட ம் க�ொண் டு வ ர தீர்மானித்தான். அதற்காக தன்னையே தந் து வி ட வு ம் து ணி ந ்தா ன் . க ண ்க ள் மூடி மனம் குவித்தான். ஈசனின் முழுச் சக்தியும் அந்த கிராமத்தை கவ்வியிருப்பதை உணர்ந்தான். தலைதிருப்பி வானம் பார்த்தான். அந்தப் பலா மரம் உச்சி வெயிலில் மி���்னி நாற்புறமும் தெறித்துக் க�ொண்டிருந்தது. வெ கு த �ொலைவே கு தி ரை க ளி ன் கு ள ம ்ப டி ச் சத ்த ம் த �ொ ட ர் ச் சி யா ய் அதிர்ந்தது. மக்கள் ஒவ்வொருவராய் வீடுவிட்டு வெளியே வந்தார்கள். தம் தலைவன�ோடு பெரிய கூட்டமாய் குழுமினார்கள். அந்த ச�ோழ வீரர்கள் கங்கையின் வேகத்தோடு ஊரின் எல்லையைத் த�ொட்டார்கள். ச�ோழ வீரர்கள் குதிரைகளிலிருந்து குதித்தனர். அவ்வூர் மக்களை இருகரம் க�ொண்டு வணங்கினர். ‘‘மாமன்னர் ராஜேந்திர ச�ோழர் அதிசயப் பலாப்பழம் தினமும் தனக்கு பிரசாதமாய் வேண்டுமென்கிறார். நீங்கள் உங்களுக்குள் முடிவு செய்து அரசருக்கு சேர்ப்பிக்க வேண்டும். அவர் இருக்கும் இடம்பற்றி அவ்வப்போது தகவல் தெரிவிக்கப்படும். இது மன்னரின் நேரடி ஆணை’’ என்று ச�ொன்னார்கள். ச�ொன்ன வேகத்தோடு


அறுபத்து மூவர்

புழுதி பறக்க திரும்பினார்கள். அந்த மாகறல் மக்களின் முகம் தூசிபடிந்து சிவந்திருந்தது. எவ்வளவு தூரம்தலையில்சுமப்பதுஎன்றுதிகைத்தது. இது மன்னரின் ஆணை என்று ச�ொன்ன வீரனின் முகம் நினைத்து மிரண்டது. வேறு வழியில்லாமல் தலையில் தாங்கிய பலாப் பழத்துடன் தினமும் ஒரு குழு என்று சுழற்சி முறையில் ராஜேந்திரனை ந�ோக்கி பயணப்பட்டது. பிரசாதம் உண்ட ராஜேந்திர ச�ோழர் மெல்ல மலர்ந்தார். ஆனால், மாகறல் மக்கள் வாடிப்போனார்கள். வயதானவர்கள் வெயில் தாங்காது சுருண்டார்கள். ஒரு வருடம் இப்படியே உருண்டது. அந்த வீர இளைஞன் குடிசையிலிருந்து வெளிப்பட்டான். ஈசன் தன் தீக்கண்ணை திறந்தார். அந்த இளைஞன் தீப்பந்தத் த�ோடு பலா மரம் ந�ோக்கி நடந்தான். மரத்தின் ஒவ்வொரு பகுதியாய் பற்ற வைத்தான். தீ பெருஞ்சுடராய் எரிந்தது. மரம் கருங்கட்டையாய் கருகி சரிந்தது. ஊ ரி லு ள்ளவ ர ்க ள் ப ய த் தி ல் உறைந்தார்கள். அந்த இளைஞனை பிடித்து உலுக்கினார்கள். என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் மூன்று நாட்கள் அப்படியே ய�ோசித்தபடி கிடந்தார்கள். ராஜேந்திரர் பலாப் பழம் எங்கே என்று கேட்க, அந்த மரத்தை தீயிட்டு க�ொளுத்தி விட்டதாய் ச�ொல்ல, மாமன்னன் முகம் சிவந்தான். ‘மாகறலுக்கு கிளம்புங்கள்’ என்று தேரில் ஏறி அமர்ந்தான். மாமன்னர் வருவதை அறிந்த மக்கள் கூட்டம் அஞ்சி நடுங்கியது. ஆனால், அந்த இளைஞன் கிஞ்சித்தும் பயமில்லாது இருந்தான். ர ாஜ ே ந் தி ர ச�ோ ழ ர் மி க ப்பெ ரி ய படைய�ோடு ஊருக்குள் நுழைந்தார். ஊரார் திரண்டு நின்று வரவேற்றனர். ஆனால், உள்ளுக்குள் பயம் கரும்புகையாய் சுழன்று க�ொண்டிருந்தது. ர ாஜ ே ந் தி ர ர் நே ர டி யா ய் வி ஷ யம் த�ொட்டார். ‘‘ஏன் எரித்தீர்கள், யார்

16

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ச�ோமாஸ் கந்தர் காரணம்? எரித்தவன் நம் தேசத்தவனா...’’ என்றெல்லாம் த�ொடர்ச்சியாய் வினாக்கள் த�ொடுத்தார். அந்த இளைஞன் மெல்ல வெளியே வந்தான். ‘‘நான்தான் எரித்தேன். இவர்கள் படும் கஷ்டம் பார்த்து இந்த வழக்கத்தை நிறுத்தவே எரித்தேன். நீங்கள் என்னை என்ன செய்தாலும் ஏற்கிறேன்’’ என்றான். அரசன் முன்பு மண்டியிட்டான். அரசன் அவனையே உற்றுப் பார்த்தார். அருகிலிருக்கும் வீரனை அழைத்தார். ‘ ‘ இ வ ன் க ண ்கள ை க் க ட் டி காட்டைத்தாண்டி விட்டுவிட்டு வாருங்கள். அவனைக் க�ொல்லாதீர்கள். இளைஞனைக் க�ொன்ற பாவம் நமக்கு வேண்டாம். வாருங்கள், நானும் உங்களுடனேயே வருகிறேன்’’ மன்னர் படை புயலாய் புறப்பட்டது. வி டி யு ம் வரை த �ொ ட ர்ந் து நடந்தது. விடிந்ததும் அவன் கண்களை அவிழ்த்துவிட்டது. அவனுக்கு அவ்வூரில் வி டி ந ்த தா ல் இ ன் று ம் அ ந ்த ஊ ர் ‘விடிமாகறல்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. காட்டுப் பாதையாக இருப்பதால் ஏதேனும் வேட்டைக்கு கிடைக்கும�ோ என வீரர்கள் தேடினர். ராஜேந்திரரும் உன்னிப்பாய் கவனித்த வண்ணம் பார்த்துக்கொண்டே வந்தார்.


தூரத்தே நீள் ஒளிவட்டம் பார்த்தார். சட்டென்று நகர்ந்தது. உற்றுப் பார்த்தப�ோது அது உடும்பு என்று புரிந்தது. மன்னன், தங்க நிறத்தில் உடும்பா என்று வியப்பெய்தினான். எப்படியாவது அதைப் பிடியுங்கள் என்று கட்டளையிட்டான். வீரர்கள் ஓடஓட அந்த உடும்பும் துள்ளிக்குதித்து பாய்ந்து சென்றது. வீரர்கள் ச�ோர்வுற்றார்கள். பலர் வலுவிழந்து வீழ்ந்தனர். உடும்பு அந்த இருளில் மிகப் பிரகாசமாய் ஒளிர்ந்தது. ராஜேந்திரன் பிரமித்து நின்றான். ராஜேந்திரனுக்கும் உடும்புக்குமிடையே உக்கிரமான ஓட்டம் நடந்தது. ராஜேந்திரன் அம்பு மழை ப�ொழிய, அம்பைவிட உடும்பு இன்னும் கூர்மையாய் பாய்ந்து சென்றது. அதிவேகமாய் மாகறல் எல்லையை அடைந்தது. ராஜேந்திரன் உடும்பை நெருங்க, உடும்பு ஒரு புற்றுக்குள் புக, உடும்பின் தலைப்பகுதி புற்றுக்குள் நகர்ந்து வால் பகுதியை உள்ளே இழுப்பதற்குள் பட்டென்று சீறி வந்த ஓர் அம்பு வாலைத் தைத்தது. வால் பகுதி புற்றின் வெளியே நின்றது. அதனின்று வெடிச்சிதறலாய் மாபெரும் ஓர் ஒளிப்பிழம்பு வானுக்கும் பூமிக்குமாய் எழுந்தது. ராஜேந்திரன் நிலைகுலைந்து ‘என் சிவனே... என் சிவனே’ என வாய்விட்டு அலறினான். அந்த சக்தியின் வலிமையைத் தாங்காது மயங்கி விழுந்தான். எழுந்து பார்த்தப�ோதுதான் அந்த ஊர் சுயம்பு புற்றின் வாயிலில், தான் இருப்பது தெரியவந்தது. புற்றின் மேல் உடும்பின் வால் பகுதி கூர்தீட்டிய தங்கவாள் ப�ோல மின்னியது. ராஜேந்திரர் தளர்வாய் நடந்தார். ப�ொய்யாம�ொழிப் பிள்ளையார் எனும் க�ோயிலை அடைந்தார். க�ோயில் வாயிலில் ஓர் சாது அவர்களை வரவேற்று இரவு நடந்த விஷயத்தை தானாகக் கூற, மன்னன் இன்னும் ஆச்சரியமானான். அந்த சாது அவ்விடத்தில் ஓ ர் க�ோ யி ல�ொன்றை நி ர ் மா ணி க்க ச் ச�ொன்னார் . மெல்ல க�ோ யி லு க் கு ள் செ ன் று மற ை ந ்தார் . ர ாஜ ே ந் தி ர ன் அயர்ந்தான். மன்னர் குழாம் ‘சிவ�ோஹம்’ என பெருங்குரலில் பிளிறியது. ராஜேந்திரர் அன்றே அக்கோயிலுக்கான வேலைகளைத் த�ொடங்கினார். வெகுவிரைவாக கட்டியும் முடித்தார். இன்றும் அக்கோயில் மிகப் ப�ொலிவ�ோடு விளங்குகிறது. ஐ ந் து நி லை ர ாஜக�ோ பு ர த்தோ டு கஜபிருஷ்ட விமானம் எனும் அமைப்போடு க ட ்டப்பட் டு ள்ள து . பி ர ா க ா ர த் தி ல் த ெ ற் கு ப க்கமா க தட் சி ண ா மூ ர் த் தி அருள்பொங்கும் முகத்தோடு காட்சி த ரு கி றார் . து ர ்க்கை யு ம் , பி ர ம ் மா வு ம் அ டு த ்த டு த் து க�ோஷ்ட மூ ர் த் தி யா ய் மிளிர்கிறார்கள். ஆறுமுகப் பெருமான் இந்திரனின் வெள்ளை யானையில் அமர்ந்து அன்பர்களுக்கெல்லாம் அருள்பாலிக்கும்

உடும்பீசர் சிலை இத்தலத்து அற்புதம். மூலவர் மாகறலீசர். ஆவுடையாரின் மீது உடும்பின் வால் பகுதியே லிங்கமாய் உள்ளது. ஈசன் அரசருக்கெல்லாம் அரசராக கம்பீரமாய் வீற்றிருக்கிறார். ஒரு மாபெரும் சம்பவத்தின் எதிர�ொலி இன்னும் அங்கு மின் துடிப்பாய், அதிர்வலையாய் அந்த சந்நதியில் பரவிக் கிடக்கிறது. அருகே வருவ�ோரை ஆட்கொள்கிறது. அந்த உடும்பைப் பார்க்கும் ப�ோதெல்லாம் நம் உடல் சிலிர்க்கிறது. ஈசன் எப்படி வேண்டுமானாலும் வருவான் என நினைக்க வைக்கிறது. உடும்பின் மேல் இன்னும் அந்த தழும்பு மாறாது இருக்கிறது. ஆயுதத்தால் ஏற்பட்ட தழும்பால் பாரத்தழும்பர் எனும் பெயர் பெற்றார். உடும்பு வடிவில் வந்ததால் உடும்பீசர் ஆனார். உடும்பு புற்றில் சென்று மறைந்ததால் புற்றிடங்கொண்டநாதர் என புகழ் பெற்றார். பாரத்தழும்பரான ஈசன் பக்தர்களின் தழும்பை மறையச் செய்கிறார். எனவே, இத்தலத்து இறைவன் எலும்பு சம்பந்தமான அத்தனை பாதிப்புகளையும் தன் அருட்பார்வையால் ப�ோக்குகிறார். மருத்துவம் முடியாது என விட்டுவிட்டதை மாகறலீசர் கைக�ொடுத்து தூக்கி நிறுத்தும் அற்புதம் இங்கு சகஜமானது. ஈசனுக்கு அருகேயே அம்பாள் திரிபுவனநாயகி, அருட்ப���ர்வைய�ோடு திகழ்கிறாள். கேட்கும் வரம் தருகிறாள். அம்மனுக்கு அருகே நவகிரக சந்நதியும், பைரவர் திருவுருவமும் காணப்படுகின்றன. இ த ்த ல த் து வி ரு ட ்சம் எ லு மி ச்சை மரமாகும். இங்குள்ள தீர்த்தத்திற்கு அக்னி தீர்த்தம் என்று பெயர். ஞானசம்பந்தப் பெ ரு மான் இ க்க ோயி லைப்ப ற்றி பல பதிகங்கள் பாடியுள்ளார். இத்தலம் காஞ்சிபுரம் - உத்திரமேரூர் சாலை யி ல் உ ள்ள து . தி ரு மா க ற ல் செல்லுங்கள். திருப்பம் ஏற்படும் பாருங்கள்.

ðô¡

17

16-28 பிப்ரவரி 2017


ஆனந்தமாய் வாழவைப்பார் ஆவூர் திருவகதீஸ்வரர் தி

ரு–வண்–ணா–மல – ை–யில் இருந்து வேட்–டவ – –லம் வழி–யாக விழுப்–புர– ம் செல்–லும் சாலை–யில் அமைந்–துள்–ளது ஆவூர் கிரா–மம். இக்–கிர– ா–மத்–தின் பெரிய ஏரிக்–கரை – யி – ன் அருகே மூன்று ஏக்–கர் நிலப்–ப–ரப்–பில் திரு–வ–க–தீஸ்–வ–ரர் திருக்–க�ோ–யில் அமைந்–தி–ருக்–கி–றது. க�ோயில் தெற்–குப்–புற நுழைவு வாயில் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றது. ஆல–யத்–தில் இறை–வன் திரு–வ–க–தீஸ்–வ– ரர், ல�ோக–நா–யகி அம்–மன், விநா–ய–கர் ஆகி–ய�ோர் தனித்–தனி

18

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

சந்–நதி க�ொண்டு அருள்–பா–லிக்–கி–றார்– கள். மடப்– ப ள்ளி, திருக்– க ல்– ய ாண மண்–ட–பம் ஆகி–ய–வை–யும் உள்–ளன. இத்–தி–ருக்–க�ோ–யில் கலை நயம் மிக்க கற்–ற–ளி–யா–கத் திகழ்–கி–றது. இ ங் – கு ள்ள க ல் – வெ ட் டு த க – வல்– க ள்– ப – டி – யு ம், ஆய்– வா – ள ர்– க – ளி ன் கருத்–துப்–ப–டி–யும் இந்த ஆல–யம் 10ம் நூற்–றாண்–டிற்கு முற்–பட்–டது என்–பது தெளி–வா–கி–றது. க�ோயி–லில் உள்ள கல்–தூண்–களி – ல், குறிப்–பாக திருக்–கல்– யாண மண்–டப – த்–தின் கல்–தூண்–களி – ல் இடம்–பெற்–றுள்ள சிற்–பங்–கள், அப்–ப�ோ– தி–ருந்த சிற்–பக் கலை–யின் உன்–னத நிலையை அறிய உத–வு–கி–றது. இதில் நாயக்க மன்–னர்–க–ளின் சிற்–பங்–க–ளும் உண்டு. இதி–லுள்ள 28 கல்–வெட்–டு–க–ளில் ராஜ–ரா–ஜச�ோ – ழ – ன் கால கல்–வெட்டு ஒன்– றும், பாண்–டிய அர–சர்–கள் காலத்தை குறிக்–கும் கல்–வெட்–டு–க–ளும், பல்–லவ மன்–னர்–கள் காலத்தை குறிக்–கும் கல்– வெட்–டு–க–ளும், ஹய்–சாள மன்–னர்–கள் காலத்தை குறிக்–கும் ஒரு கல்–வெட்– டும், விஜ–யந – க – ர மன்–னர்–கள் காலத்தை குறிக்–கும் ஒரு கல்–வெட்–டும் உள்–ளன. 15ம் நூற்–றாண்–டில் மன்–னர்–கள் படை–யெ–டுப்பு உள்–ளிட்ட பல்–வேறு கார– ண ங்– க – ள ால் இந்த ஆல– ய ம் சிதி–ல–மடை – ந்து ப�ோயிற்று. திரு–வண்–ணா–மலை அண்–ணா–ம– லை–யார் க�ோவி–லுக்கு முன்பே இந்த ஆல–யம் த�ோன்–றி–ய–தாக கூறப்–ப–டு– கி– ற து. இந்த ஆல– ய த்– தி ல் உள்ள தீர்த்–தக்–கு–ளம் ‘மகா–தேவ தீர்த்–தம்’ என்று அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. க�ோயி– லுக்கு எதி–ரில் குளம் இருப்–பது சிறப்பு அம்–சம – ா–கும். இந்–தக்–குள – ம் இது–வரை வற்–றி–யதே இல்லை என்–கி–றார்–கள். மன–ந�ோய் உள்–ள–வர்–கள், வாழ்க்– கை– யி ல் விரக்தி அடைந்– த – வ ர்– க ள், த�ொழில் நஷ்–டம் ஏற்–பட்–டவ – ர்–கள் மற்– றும் மன அமை–தியை நாடு–ப–வர்–கள் இத்–த–லத்–திற்கு வந்து வணங்கி சென்– றால் அவர்–க–ளு–டைய த�ொல்–லை–கள் – ன் எல்–லாம் நீங்–கும் என்–பது பக்–தர்–களி அனு–பவ – –பூர்–வ–மான நம்–பிக்கை. பவுர்– ண மி நாட்– க – ளி ல் முத– லி ல் வேட்– ட – வ – ல ம் அ– க – தீ ஸ்– வ – ர ரை வணங்கி, பின்பு ஆவூ–ரி–லுள்ள இந்த திரு–வக – தீ – ஸ்–வர– ரை வணங்கி அதற்–குப் பிற–கு–தான் கிரி–வ–லம் மேற்–க�ொள்ள பக்–தர்–கள் திரு–வண்–ணா–ம–லைக்–குச் செல்–கி–றார்–கள்.

- ஹரி–நி–வாஸ்


ஜ�ோதிடப பலனகளை எநத வயது முதல பாரபபது சரியானது? பசு–வை–யும், கன்–றை–யும் குடி–பு–கும் வீட்–டிற்–குள் ?க�ொண்டு செல்–வது எதற்–காக? - ந. ஜெய–சூர்யா, கண்–ண–மங்–க–லம்.

பசு–மாடு என்–பது நமது செல்–வச் செழிப்– பின் அடை–யா–ளம். அக்–கா–லத்–தில் ஒரு–வனி – ட – ம் எத்–தனை பசு–மா–டுக – ள் உள்–ளன என்–ப–தைக் கணக்–கில் க�ொண்டு அவ– ன து ச�ொத்து மதிப்–பி–னைக் கணக்–கி–டு–வார்–கள். பசு–மாட்–டிற்–குள் முப்–பத்து முக்–க�ோடி தேவர்–க– ளும் வாசம் செய்–கி–றார்–கள் என்–பது நம் நம்– பிக்கை. தெய்–வீ–க சக்தி நிரம்–பிய அந்த பசு–மாடு முத–லில் வீட்–டிற்–குள் காலடி எடுத்து வைக்–கும்– ப�ோது, புதிய வீட்–டிற்–குள் நம்–மை–யும் அறி–யா–மல்

ஏதே–னும் துர்–தே–வ–தை–கள் அல்– லது தீய–சக்–திக – ள் இருந்–தால் அத்–தன – ை– யும் அங்–கிரு – ந்து ஓடி–விடு – ம் என்ற நம்–பிக்–கையி – ன் அடிப்–ப–டை–யில் புது–மனை புகு–வி–ழா–வின்–ப�ோது கன்–று–டன் கூடிய பசு–வினை முத–லில் வீட்–டிற்– குள் அழைத்– து ச் செல்– கி – ற ார்– க ள். கன்– று – ட ன் கூடிய பசு என்–பது காம–தே–னு–வின் அம்–சம் என்– ப–தால் அள்ள அள்–ளக் குறை–யாத செல்–வம்,


மகா–லட்–சுமி – யி – ன் அம்–சம – ான காம–தேனு – வி – ன் அரு– ளால் நமக்–குக் கிட்–டும் என்–ப–தும் நமது முன்– ன�ோர்–களி – ன் எண்–ணம். மேலும் பசு–மாடு என்–பது சுத்–தத்–தின் அடை–யா–ளம். அதன் கழி–வு–க–ளான – ம், சாண–மும் காற்–றில் பர–வியி – ரு – க்–கும் க�ோமி–யமு பாக்–டீரி – ய – ாக்–களை அருகே அண்ட விடாது என்–பது அறி–வி–யல் பூர்–வ–மான உண்மை என்–ப–தும் நாம் அறிந்–ததே. இது–ப�ோன்ற கார–ணங்–களி – ன – ால்–தான் குடி–பு–கும் வீட்–டிற்–குள் முத–லில் கன்–று–டன் கூடிய பசு–வினை அழைத்–துச் செல்–கி–ற�ோம்.

யடி சாஸ்–தி–ரம் த�ொன்று த�ொட்டே உள்– ளது. இடை–யில் வந்–துள்ள வாஸ்து சாஸ்–தி–ரத்–தின் ?வழி–மனை– முறை என்ன?

- எஸ்.எஸ். வாசன், தென்–எ–லப்–பாக்–கம். மனை–யடி சாஸ்–திர– ம் என்–பதே தற்–கா–லத்–தில் வாஸ்து சாஸ்–தி – ர ம் என்ற பெய– ர ால் அழைக்– கப்–ப–டு–கி–றது. மனை–யடி சாஸ்–தி–ரம் என்–ப–தும், வாஸ்து சாஸ்–தி–ரம் என்–ப–தும் வெவ்–வே–றா–னவை அல்ல. வாஸ்து என்ற பெய–ரில் ஒரு வித வசீ–க–ர– மும், இனம் புரி–யாத பய–மும் இருப்–ப–தால் இந்த பெயர் புகழ் பெற்று விட்–டது. மனை–யடி சாஸ்–திர– ம் அல்–லது வாஸ்து சாஸ்–தி–ரம் என்–பது புவி–யி–யல் சார்ந்த ஒரு அறி–வி–யல் பாடமே ஆகும். வாஸ்து என்–றால் ஏத�ோ ஒரு பூதம் என்று எண்ணி பயம் க�ொள்–ளத் தேவை–யில்லை. ஒவ்–வ�ொரு ஊரின் நிலப்–பகு – தி – க்–கும், நில அமைப்–பிற்–கும் ஏற்–றவ – ாறு வாஸ்து சாஸ்–திர– ம் என்–பது மாறு–படு – ம். நம்–நாட்–டில் வட–கிழ – க்கு மற்–றும் தென்–மேற்கு பரு–வக – ாற்–றுக – ள் தட்–ப–வெப்ப நிலையை தீர்–மா–னிப்–ப–தால் இந்த இரண்டு திசை–க–ளும் மிகுந்த முக்–கி–யத்–து–வம் பெறு–கின்–றன. தென்–னிந்–தி–யா–வில் நாம் கடை– பி– டி க்– கு ம் வாஸ்து சாஸ்– தி – ர த்தை அப்– ப – டி யே அச்சு பிச–கா–மல் வட–இந்–தி–யா–விற்கு ப�ொருத்த இய–லாது. அதே–ப�ோல இங்–கி–ருக்–கும் மனை–யடி சாஸ்–தி–ரத்தை அப்–ப–டியே அமெ–ரிக்–கா–வி–லும், ஆஸ்–தி–ரே–லி–யா–வி–லும் பயன்–ப–டுத்த இய–லாது. ஆக இது ஒரு புவி–யியல் சார்ந்த அறிவு என்–ப– தனை தெளி–வா–கப் புரிந்–து–க�ொண்–டால் இது பற்– றிய பயம் விலகி விடும். த�ொன்–று–த�ொட்டு நாம் கடை–பிடி – த்து வரும் மனை–யடி சாஸ்–திர– ம் என்–பதே தற்–கா–லத்–தில் வாஸ்–து–சாஸ்–தி–ரம் என்ற பெய–ரில் புகழ் பெற்–றி–ருக்–கி–றது.

ப த்– து – மூ ன்று நாயன்– ம ார்– க – ளி ன் பக்– தி யை ?அறு– ச�ோதித்து சிவ– பெ – ரு – ம ான் காட்– சி – க �ொ– டு த்– த ார்

20

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

என பெரி–ய–பு–ரா–ணம் கூறு–கிற – து. இது–வும் இந்த கலி– கா–லத்–தில் நடந்–த–து–தான். ஆனால் இப்–ப�ோது ஏன் சிவ–பக்–தர்–க–ளின் பக்–தியை ச�ோதித்து இறை–வன் காட்சி க�ொடுப்–பதி – ல்லை? அப்–படி – ��� – ா–னால் இப்–ப�ோது உண்–மை–யான சிவ–பக்–தர்–கள் இல்–லையா? - ஜி. மணி–வண்–ணன், சாலி–ய–மங்–க–லம். இறை–வன் காட்சி க�ொடுப்–பது என்–றால் நீங்–கள் என்–னவெ – ன்று நினைத்–துக் க�ொண்–டிரு – க்– கி–றீர்–கள். திரைப்–பட – ங்–களி – ல் வரு–வது – ப�ோ – ல கழுத்– தி–னில் பாம்–பினை மாட்–டிக்–க�ொண்டு, இடுப்–பில் புலித்–த�ோலு – ன், கையில் சூலா–யுத – ம் ஏந்தி ரிஷ–ப– – ட வா–கன – த்–தில் வந்து நிற்–பார் என்று எண்–ணு–கி–றீர்– களா..? ‘தெய்–வம் மானுஷ்ய ரூபேண..!’ என்–பார்– கள் பெரி–ய�ோர்–கள். இறை–வன் நம் கண்–முன்னே மனி–தனி – ன் வடி–வில்–தான் காட்சி தந்து உத–வுவ – ார். – ப – த்–தில் சென்–னை–யில் நடந்த உண்–மைச் வெகு–சமீ சம்–ப–வம் இது. அந்த வேத பண்–டி–தர் சிறந்த சிவ–பக்–தர். தின–மும் சிவ–பூஜை செய்–யத் தவ–ற– மாட்–டார். ஒரு–நாள் இருள் வில–காத அதி–காலை வேளை–யில் யார் வீட்–டில�ோ கண–ப–தி–ஹ�ோ–மம் செய்து வைப்–பத – ற்–காக தனது இரு–சக்–கர வாக–னத்– தில் சென்று க�ொண்–டி–ருந்–த–வர் பனி–மூட்–டத்–தில் கண் தெரி–யா–மல் சாலை–யின் குறுக்கே கடந்து சென்ற ஒரு முதி–ய–வர் மீது ம�ோதி வாக–னத்–தில் இருந்து கீழே விழுந்து சுய–நி–னைவை இழந்–து– விட்–டார். வாக–னத்–தில் செல்–லும்–ப�ோது கூட சதா சிவ–நா–மம் ஜெபித்–துக்–க�ொண்டே செல்–பவ – ரு – க்கா இந்த கதி என்று அவரை நன்கு அறிந்–த–வர்–கள் பத–றிப்–ப�ோன – ார்–கள். நினைவு திரும்–பிய – து – ம் அவர் கண்–விழி – த்து பார்த்–தப�ோ – து அவர் கன–விலு – ம் எண்– ணிப் பார்த்–திர– ாத, சென்–னை–யில் உள்ள உயர்ந்த – ம – ன – ை–யில் அவர் அனு–மதி – க்–கப்– தனி–யார் மருத்–துவ பட்டு சிகிச்சை பெற்று வரு–வதை உணர்ந்–தார். இந்த மருத்–துவ – ம – ன – ை–யில் சிகிச்சை பெற நம்–மிட – ம் பண வசதி இல்–லையே என்று அவர் பத–றிப்–ப�ோய் நடந்–ததை விசா–ரிக்க, மருத்–து–வ–மனை நிர்–வா–கம் ச�ொன்ன பதில் அவரை திகைப்–பட – ை–யச் செய்–தது. இந்–தப் பண்–டி–தர் விபத்–தில் அடி–பட்டு மயங்–கிக் கிடந்–த–தைக் கண்ட காரில் வந்த நபர் ஒரு–வர் உட–ன–டி–யாக அரு–கில் இருந்த அந்த மருத்–து–வ–ம– னைக்கு தனது காரி–லேயே அவ–ரைத் தூக்–கிச்– சென்று மருத்–துவ – ம – ன – ை–யில் சேர்த்–தத�ோ – டு, தான் யார் என்ற அடை–யா–ளத்–தைச் ச�ொல்–லா–மலேயே – தனது கையி–லி–ருந்து இரண்டு லட்–சம் ரூபாய் பணத்–தை–யும் கட்–டி–விட்–டுச் சென்–றி–ருக்–கி–றார். அரை மணி நேரம் தாம–த–மாகி இருந்–தா–லும் அவ–ரது உயி–ருக்கே ஆபத்–தாக முடிந்–தி–ருக்–கும் என்று மருத்– து – வ ர்– க ள் ச�ொன்– ன – ப�ோ து, இவர் கண்–க–ளில் இருந்து ஆனந்தக்கண்–ணீர் பெருக்– கெ–டுத்து ஓடி–யது. முகம் தெரி–யாத அந்த மனி–தர் யார் என்–பதை இன்–றள – வு – ம் அந்த பண்–டித – ர– ா–லும், அவ–ரது உற–வி–னர்–க–ளா–லும் தெரிந்–து–க�ொள்ள இய–ல–வில்லை. இப்–ப�ொ–ழுது ச�ொல்–லுங்–கள்.. இறை–வன் எந்த வடி–வில் வந்து தனது பக்–த–னை’ காத்– தி – ரு ப்– ப ார் என்று.. இதைப் ப�ோன்ற பல நிகழ்– வு – க – ளை – யு ம் நாம் அன்– ற ா– ட ம் நமது


நட்பு வட்–டத்–திற்–குள்–ளேயே ச�ொல்–லிக் கேட்–டிரு – ப்– – ம – ான நிகழ்–வுக – ளை – த் ப�ோம். இது ப�ோன்ற அற்–புத த�ொகுத்து வழங்க அன்று சேக்–கிழ – ார் பெரு–மான் இருந்–தார். நமக்–குப் பெரி–யபு – ர– ா–ணம் கிடைத்–தது. இன்–றும் இறை–வன் தனது உண்–மை–யான பக்–தர்– களை ச�ோத–னைக்–குரி – ய காலத்–தில் ஏதே–னும் ஒரு வடி–வத்–தில் வந்து காத்–துக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றார் என்–பதே கண்–கூட – ான உண்மை.

டப் பலன்–களை எந்த வயது முதல் பார்ப்–பது ?ஜ�ோதி– சரி–யா–னது என்–பதை தெளி–வு–ப–டுத்–துங்–கள். - கஸ்–தூரி இரா–ம–லிங்–கம், சென்–னை–-–37.

குழந்தை பிறந்து ஒரு வயது ஆன–வுட – ன் ஜாத– கம் எழு–தி–வி–ட–லாம். அந்–தந்த வய–திற்கு உரிய பலன்– க ளை அவ்– வ ப்– ப�ோ து உங்– க ள் குடும்ப – ள்–ளல – ாம். அதே ஜ�ோதி–டர் மூல–மா–கத் தெரிந்–துக�ொ நேரத்–தில் நீங்–கள் உங்–கள் கடி–த–த்–தில் குறிப்–பிட்– டி–ருப்–பது ப�ோல நாள் பலன், வார பலன், மாத பலன், வருட பலன் ப�ோன்ற நாளி–தழ்–களி – ல் வெளி வரும் ப�ொது–வான ராசி பலன்–களை முப்–பது வயது முதல் அறு–பது வயது வரை உள்–ள–வர்–கள் பார்த்– துத் தெரிந்து க�ொள்–வதே சரி–யா–னத – ாக இருக்–கும். மற்–ற–படி குழந்தை பிறந்து ஒரு வயது முதலே ஜனன ஜாத–கத்–தி–னைக் க�ொண்டு தனிப்–பட்ட முறை–யி–லான பலன்–க–ளைத் தெரிந்து க�ொள்ள இய–லும்.

டில் எத்–த–னைய�ோ பெரு–மாள் ஆல–யங்–கள் ?நாட்– உள்–ளன? ஆனால் திருப்–ப–தி–யில் மட்–டும் ஏன்

இவ்–வ–ளவு கூட்–டம்? அது–வும் பல மணி நேரம் காத்–தி– ருந்து தரி–சித்து வரு–கிறா – ர்–கள், திருப்–பதி பெரு–மா–ளிட– ம் மட்–டும் ஏன் இந்த வசீ–க–ரம்? - இரா. வைர–முத்து, ரா–ய–பு–ரம். ஸ்தான பலமே இங்கு பிர–தான இடத்–தின – ைப் பிடிக்–கிற – து. ஆன்–மிக பூமி ஒவ்–வ�ொன்–றிற்–கும் அதி அற்–புத – ம – ான சக்தி நிறைந்–திரு – க்–கும். நம் நாட்–டில் அது–ப�ோன்று பல தலங்–கள் உள்–ளன. அவற்– றில் முக்–கி–ய–மான ஒன்று திரு–மலை திருப்–பதி. கேர–ளா–வில் உள்ள சப–ரி–ம–லை–யும் இது–ப�ோன்று அற்–புத – ம – ான ஆன்–மிக சக்தி நிறைந்த ஒரு பகுதி. ஸ்தான பல–மும், பெரும் மக்–கள் கூட்–டத்–தின் – ம் அங்கே ஒன்–றிணை – வ – த – ால் எண்ண அலை–களு திருப்– ப தி, சப– ரி – ம லை, கேதார்– ந ாத் ப�ோன்ற இடங்–க–ளில் கூட்–டம் அலை–ம�ோ–து–கி–றது. எது நடந்–தத�ோ அது நன்–றாக – வே நடந்–தது... என்–பது ?பறி–கீதா– சார– ம். இளம் வய–தில் விபத்–தில் கண–வன – ைப் க�ொ–டுக்–கும் பெண்–களு – க்–கும், வாணி–பத்–தில் கடும்

நஷ்–டத்–தைச் சந்–தித்து கடு–மை–யான ப�ொரு–ளா–தார நெருக்–கடி – க்கு உள்–ளா–கும் நபர்–களு – க்–கும் மேற்–ச�ொன்ன கீதா–சா–ரம் ப�ொருந்–துமா? - மா. பெரி–ய–சாமி, சென்–னை–-–19.

புற்றுந�ோய்க்கு சிகிச்சை மூளைப் புற்றுந�ோய், வோய்ப் புற்றுந�ோய், த�ோணளடை புற்றுந�ோய், கல்லீரல் புற்றுந�ோய், களைய புற்றுந�ோய், இளரப்ளபை புற்றுந�ோய், மலக்குடைல்புற்றுந�ோய், பிரோஸநடைட் புற்றுந�ோய், சிறுநீரகப் புற்றுந�ோய், ஆண, தபைண பிறப்புறுப்பில் ஏற்பைடும் புற்றுந�ோய் மற்றும் இரத�ப் புற்றுந�ோய். தபைணகளுக்கு மோர்பில் ஏற்பைடும் மோர்பைக புற்றுந�ோய், கர்ப்பைப்ளபை புற்றுந�ோய், நமநல கணடை அளைததுவி�மோை புற்றுந�ோய்களுக்கும், மநயோமோ வளக கட்டிகளுக்கும், கழளலகளுக்கும் மற்றும் நீர்க் கட்டிகளுக்கும் (சிஸடிஸ) நேோமிநயோபைதியில் சிகிசளசை அளிக்கப்பைடுகிறது. புற்றுந�ோயோல் துயரும் பைல புற்றுந�ோயோளிகளுக்கு நிவோரைம் �ந� 42 ஆணடுகோல அனுபைவம் வோய்ந� நேோமிநயோபைதி மருததுவரோல் சிகிசளசை அளிக்கப்பைடுகிறது. நமலும் விவரஙகளுக்கு

டோக்டர் எஸ்.மூர்த்தி

ந�ோமிந�ோபதி கிளினிக்

எண. 10, தபைருமோள் �ந�வைம் சைநது, T.P.K. தமயின் நரோடு, மதுளர - 625 011. (மதுளர கல்லூரி பைஸ நிறுத�ம் சைமீபைம்) நபைோன்: (0452) 2673417, தசைல்: 9443167341

நே்ை ந�ரம் கோ்ை 10 மணி முதல் 1 மணி மோ்ை 7 மணி முதல் 9 மணி ஞோயிறு விடுமு்ை


நிச்–ச–ய–மா–கப் ப�ொருந்–தும். நீங்–கள் குறிப்–பிட்– டி–ருக்–கும் இந்த இரண்டு நிகழ்–வுக – ள் மட்–டும – ல்ல, ஒரே நாளில் அர–சன் ஆண்டி ஆவ–தும், ஆண்டி அர–சன் ஆவ–தும் இறை–வ–னின் செயலே. அர–சி–ய– லில் சாதா–ரண வட்–டச் செய–லா–ளர் ஆக இருந்–தவ – ர் திடீ–ரென்று உயர்ந்த பத–வியை அலங்–கரி – ப்–பது – ம், உயர்ந்த பத–வியி – ல் இருந்–தவ – ர் ஒரே–நா–ளில் காணா– மல் ப�ோவ–தும் அத்–த–னை–யும் கீதா–சா–ரத்–தின் அடிப்–ப–டை–யி–லேயே நிகழ்–கி–றது. ‘குறை ஒன்–றும் இல்லை ம���ை மூர்த்தி கண்–ணா’ என்ற திரு–மதி. எம்.எஸ்.சுப்–பு–லட்–சுமி அவர்–கள் பாடி–யி–ருக்–கும் புகழ் பெற்ற பாட–லைக் கேட்–டிரு – ப்–பீர்–கள். அந்–தப் பாடலை எழு–திய – வ – ர் திரு. ராஜாஜி அவர்–கள். அவர் எந்–தச் சூழ–லில் அந்–தப் பாடலை எழு–தி–னார் என்– பது தெரி–யுமா..? தனது மக–னைப் பறி–க�ொ–டுத்து அவ–ருக்கு அந்–தி–மக் கிரி–யை–க–ளைச் செய்த சூழ– – ல்லை என்று பாடல் எழு–து– லில் குறை–ய�ொன்–றுமி கி–றார் என்–றால் அவர் கீதா–சா–ரத்–தின் ப�ொருளை எந்த அள–விற்கு உணர்ந்து க�ொண்–டி–ருந்–தார் என்–பது நன்–றா–கப் புரி–யும். ஏது நடந்–தத�ோ, எது நடக்–கிற – த�ோ, எது நடக்–கவு – ள்–ளத�ோ அத்–தன – ை–யும் நன்–றா–கவே அமைந்–துள்–ளது என்–ப–த�ோடு மனி–த– னா–கப் பிறந்–த–வன் பலனை எதிர்–பா–ராது தனது கட–மை–யைச் சரி–வர செய்து வர வேண்–டும் என்ற பக–வத்–கீ–தை–யின் அடிப்–ப–டைத் தத்–து–வத்–தைப் புரிந்து க�ொள்ள வேண்–டும். அதன் அடிப்–ப–டை– யில் செயல்–ப–டு–ப–வ–னுக்கு வாழ்–வி–னில் வெற்றி என்–பது சாத்–தி–யமே.

வார, நட்–சத்–திர– ம் அனைத்–தும் சரி–யாக இருக்– ?மர–ணதிதி, கி–றது. ஆனால் அன்–றைய நாளில் காலண்–ட–ரில் –ய�ோ–கம் என்று இருப்–ப–தால் நற்–கா–ரி–யங்–கள்

செய்–யக்–கூடா – து என்று ச�ொல்–கிறா – ர்–களே, இது சரியா..? விளக்–கம் தேவை. - என். கண–பதி, முக–லி–வாக்–கம். திதி, வாரம், நட்–சத்–தி–ரம், ய�ோகம், கர–ணம் என்ற இந்த ஐந்–தும் பஞ்–சாங்–கத்–தின் உறுப்–புக – ள். இங்கே ய�ோகம் என்று குறிப்–பி–டப்–ப–டு–வது அமிர்– தாதி ய�ோகங்–களை அல்ல. 27 நட்–சத்–திர– ங்–களை – ப் ப�ோன்று 27 வித–மான ய�ோகங்–கள் உண்டு. பஞ்– சாங்–கத்–தின் முக்–கிய உறுப்–பான ய�ோகம் என்–பது இந்த 27 ய�ோகங்–க–ளைத்–தான் குறிக்–கும். நாம் நினைப்–பது ப�ோல் அமிர்–தய�ோ – க – ம், சித்–தய�ோ – க – ம், மர–ணய�ோ – க – ம் என்ற இந்த மூன்–றின – ை–யும் அல்ல. இந்த மூன்று ய�ோகங்–க–ளும் அன்–றைய கிழமை மற்–றும் நட்–சத்–தி–ரத்–தின் இணை–வின் அடிப்–ப– டை–யில் கணக்–கி–டப்–ப–டு–வது. உதா–ர–ணத்–திற்கு ஞாயிற்–றுக் கிழ–மையு – ம், அஸ்–வினி நட்–சத்–திர– மு – ம் இணை–யும் நாளில் சித்–த–ய�ோ–கம் என்று குறிப்– பிட்–டி–ருப்–பர். ஞாயிறு அன்று மகம் நட்–சத்–தி–ரம் வரும் நாளில் மர–ணய�ோ – க – ம் என்று குறிப்–பிடு – வ – ர். இந்த அட்–ட–வ–ணை–யின் அடிப்–ப–டை–யில்–தான் காலண்– ட – ரி ல் அமிர்– த – ய�ோ – க ம், சித்– த – ய�ோ – க ம், மர–ணய�ோ – க – ம் என்ற குறிப்–புக – ள் இடம்–பெற்–றிரு – க்– கும். இந்த மூன்று ய�ோகங்–க–ளை–யும் கணக்–கில் எடுத்–துக்–க�ொள்–ளும் பழக்–கம் நம் தமிழ்–நாட்–டில் உள்–ள–தால், கால–தேச வர்த்–த–மா–னத்தை அனு–ச–

22

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ரித்து திரு–ம–ணம், கிர–கப் பிர–வே–சம் முத–லான நிகழ்–வு–களை மர–ண–ய�ோக நாட்–க–ளில் தவிர்க்–கி– றார்–கள். மற்ற எல்லா அம்–சங்–க–ளும் ப�ொருந்தி வரும் நாளில், மர–ணய�ோ – க – ம் வந்–தால் திரு–மண – ம், க்ர– ஹ ப்– ர – வே – ச ம் தவிர்த்து மற்ற சுப– நி – க ழ்ச்– சி – க–ளைச் செய்–வ–தில் எவ்–வி–தத் தவ–றும் இல்லை.

இந்த உல– க த்– தி ல் சுனாமி, பூகம்– ப ம், பெரும் ?விட்டுதீவி– பத்து ப�ோன்ற இயற்கை சீற்–றங்–கள் யாரை–யும் வைப்–ப–தில்லை. அப்–படி இருக்க ராகு–கா–லம்,

எம–கண்–டம், சந்–தி–ராஷ்–ட–மம், கரி–நாள் ஆகி–ய–வற்றை தெரிந்து வைத்–துக் க�ொள்–வ–தால் நாம் எப்–படி விபத்– து–க–ளில் இருந்து தப்–பிக்க முடி–யும்? வட–நாட்–டில் ராகு–கா–லம் பார்ப்–ப–தில்லை. அத–னால் அவர்–கள் அதி–கம் பாதிக்–கப் படு–கிறா – ர்–களா என்ன? - ஜி. நீல–கண்–டன், பெங்–க–ளூ–ரு–-3. நீங்–கள் குறிப்–பிட்–டி–ருக்–கும் கால நேரங்–கள் அனைத்–தும் எச்–ச–ரிக்–கை–யாக மிகுந்த கவ–னத்–து– டன் நடந்து க�ொள்ள வேண்–டும் என்–ப–தற்–கா–கக் குறிப்–பிட – ப்–பட்–டவையே – அன்றி அந்த நேரங்–களி – ல் எந்–தப் பணி–யை–யும் செய்–யா–மல் இருப்–ப–தற்–காக அல்ல. உதா–ர–ணத்–திற்கு அவ–சர சிகிச்–சைக்–காக அனு–மதி – க்–கப்–படு – கி – ன்ற ந�ோயா–ளிக்கு வைத்–திய – ம் பார்ப்–ப–தற்கு எந்த மருத்–து–வ–ரும் ரா–கு–கா–லம், – ல்லை. அதே–ப�ோல, பசித்–தவ – – எம–கண்–டம் பார்ப்–பதி னுக்கு உண–விட கரி–நா–ளாக இருக்–கி–றதே என்று யாரும் கரு–துவ – தி – ல்லை. நீங்–கள் ச�ொல்–வது ப�ோல் வட–நாட்–டில் யாரும் ராகு–கா–லம் பார்ப்–ப–தில்லை, அதற்–குப் பதி–லாக லக்ன சுத்–தம், செய்–கின்ற செய–லுக்கு ஏற்–ற–வாறு கிர–ஹ–நிலை அமைப்பு என்று வேறு வகை–யில் நேரத்–தினை கணக்–கிட்டு செயல்– ப– டு – கி – ற ார்– க ள். நல்ல நேரம் பார்த்– து ச் செயல்–ப–டு–வது என்–பது ஒவ்–வ�ொரு பகு–தி–யில் வசிக்–கும் மக்–களி – ன் பழக்க வழக்–கங்–களு – க்கு ஏற்ப மாறு–ப–டு–கி–றது. ரா–கு–கா–லம், எம–கண்–டம் ப�ோன்– றவை அந்–தக் குறிப்–பிட்ட நேரத்–தில் கவ–ன–மாக செயல்–ப–டுங்–கள் என்று அறி–வு–றுத்–து–வ–தற்–காக ஏற்–படு – த்–தப்–பட்–டதே அன்றி சுத்–தம – ாக செயல்–ப–டா– மல் இருப்–பத – ற்–காக அல்ல. இயற்–கைச் சீற்–றங்–கள் என்–பது இறை–வனி – ன் திரு–விளை – ய – ா–டல். அதனை அறிந்–து–க�ொள்ள விஞ்–ஞா–னத்–தால் இய–லாது. ரா–கு–கா–லம், எம–கண்–டம் ஆகி–ய–வற்றை மூட–நம்– பிக்கை என்று முற்–றிலு – ம – ாக ஒதுக்–கிவி – ட இய–லாது.

ல ா– மி – ய ர்– க – ளு க்கு ஹஜ் புனித யாத்– தி ரை ?இஸ்– கட–மை–யாக உள்–ளது ப�ோல இந்–துக்–க–ளுக்–கும்


புனித யாத்–திரை கடமை உள்–ளதா? - ப.த. தங்–க–வேலு, பண்–ருட்டி. காசி - ராமேஸ்–வ–ரம் செல்–வதே இந்–துக்–க– ளின் புனித யாத்–திரை. இந்து மதத்–தைச் சார்ந்த அனை–வ–ரும் காசி - ராமேஸ்–வ–ரம் சென்று வரு– வதை தங்–கள் கட–மை–யா–கக் கரு–து–கி–றார்–கள். காசி-–ரா–மேஸ்–வ–ரம் செல்–வது என்–றால் இந்த இரண்டு ஊர்–க–ளுக்கு மட்–டும் சென்று வரு–வது

மட்–டு–மல்ல, இடை–யில் உள்ள அத்–தனை புண்– ணிய தீர்த்–தங்–க–ளி–லும் சென்று நீராட வேண்–டும். அந்த தீர்த்–தங்–க–ளில் உள்ள நீரை சேக–ரித்–துக்– க�ொண்டு வந்து நம் இல்–லத்–தில் கங்–கை–பூஜை நடத்தி அந்த தீர்த்த பிர–சா–தத்–தினை உற்–றார் உற–வி–னர்–கள் அனை–வ–ருக்–கும் அளித்து மகிழ வேண்–டும் என்ற வழக்–கத்–தினை சென்ற தலை– முறை வரை தவ–றாது கடை–பி–டித்து வந்–தார்–கள். தற்–ப�ோது – ள்ள காலத்–தில் முதி–யவ – ர்–களு – ம் பணம் சம்–பா–திப்–பதை மட்–டும் குறிக்–க�ோ–ளா–கக் க�ொண்–டி– ருப்–பத – ால் இந்த வழக்–கம் க�ொஞ்–சம், க�ொஞ்–சம – ாக மறைந்து வரு–கி–றது என்–பது வருந்–தத்–தக்–கதே.

மகன் வெளி–யூ–ரில் வேலை செய்–கி–றான். 2017 புத்–தாண்டு பல–னில் அவ–னது ரா–சிக்கு திங்– ?கட்–கிஎன் –ழமை த�ோறும் அம்–ம–னுக்கு நெய் விளக்கு ஏற்றி

,

– து. அவ–னுக்கு நேர–மில்–லாத வரச் ச�ொல்–லி–யி–ருக்–கிற கார–ணத்–தால் அவ–னது தாயார் ஆகிய நான் என் பிள்– – ாமா? ளைக்கு பதி–லாக அந்த பரி–கா–ரத்–தைச் செய்–யல - எஸ். ராணி, திண்–டி–வ–னம். தாரா–ள–மா–கச் செய்–ய–லாம். பெற்ற பிள்–ளை– யின் சார்–பாக அவ–னது தாயார் ஆகிய நீங்–கள் அவ–ரது பெய–ரில் அர்ச்–சனை செய்து அவர் சார்–பாக விளக்–கேற்றி வழி–பட்டு வர–லாம். திரு–ம– ணம் ஆன–வர– ாக இருந்–தால் அவ–ரது மனை–வியு – ம் கண–வ–னின் சார்–பாக இது–ப�ோன்ற பரி–கா–ரங்–க– ளைச் செய்து வழி–ப–ட–லாம். நிச்–ச–ய–மாக அதற்கு பலன் கிடைக்–கும். அதில் எந்–த–வித சந்–தே–க–மும் இல்லை.


காளஹஸ்தீஸ்வரர்

கத்திரிநத்தம்

கஷ்டங்கள் களையும்

காளஹஸ்தீஸ்வரர் இ

றை–வ–னு–டைய சாபத்–தால் பாதிக்– கப்–பட்ட மரீ���ி, அத்ரி, புலத்–தி–யர், பிருகு, ஆங்– கீ – ர – ச ர், வசிஷ்– ட ர், பாரத்–வா–ஜர் ஆகிய சப்த ரிஷி–கள் விம�ோ–ச–னம் தேடி அலைந்–த–னர். பல தேசங்– க ள் அலைந்து திரிந்த அவர்– க ள்

24

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

இறு–திய – ாக புன்–னைக் காட்–டிற்–குத் தெற்கே உள்ள ஒரு இலுப்பை காட்–டிற்கு வந்–தன – ர். சாபம் கார–ண– மாக த�ொழு–ந�ோ–யால் அவ–திப்–பட்ட அவர்–கள், அந்த இலுப்–பைக் காட்–டில் தங்–க–ளு–டைய நிலையை எண்ணி வருந்தி, அங்கே க�ோயில் க�ொண்–டிரு – ந்த காள–ஹஸ்–தீ–ஸ்வ–ரரை வழி–ப–டத் த�ொடங்–கி–னர்.


இவ்– வ ாறு த�ொடர்ந்து 48 நாட்– க ள் – ரி – ன், தலை–யாய இறை–வனு – க்கு தலை–நக சிறப்பு செய்ய விரும்பி, இந்த க�ோயிலை க�ோயி– லு க்கு எதிரே இருந்த திருக்– கு – ளத்–தில் மூழ்கி எழுந்து, வழி–பட்டு பிறகு நிர்–மா–ணித்–தார்–கள். காள–ஹஸ்–தீஸ்வ – ர– ர் தவ–மும் மேற்–க�ொண்–ட–னர். ரிஷி–க–ளின் ஏழு அடி உய–ரத்–தி–லும் பதி–னைந்து வழி–பா–டுக – ளை ஏற்–றுக்–க�ொண்ட காள–ஹஸ்– அடி சுற்–ற–ள–வி–லும் பிர–மாண்–ட–மா–கக் தீ–ஸ்வர– ர், சாபத்தை விலக்கி, அவர்–களி – ன் காட்–சி–ய–ளிக்–கி–றார். ச�ோழர்–க–ளின் ஆட்– ந�ோயை–யும் நீக்கி அருள்–பா–லித்–தார். ஒரே சி–யில் காள–ஹஸ்–தீஸ்–வ–ர–ருக்கு செங்– நேரத்–தில் ஏழு ரிஷி–களு – ம் வழி–பாடு செய்–த– கல்–கற்–க–ளால் திருக்–க�ோ–யிலை வடி–வ– தால் இந்த தலம் சப்–த–ரிஷி நத்–தம் என மைத்–தார்–கள். அதன் பின்–னர் ஆட்–சிக்கு அழைக்–கப்–பட்–டது. வந்த மராட்–டிய – ர்–கள் 18ம் நூற்–றாண்–டில் அழ–கிய இலுப்பை மரங்–கள் நிறைந்த இக்–க�ோ–யிலை புதுப்–பித்–த–னர். அந்த காட்–டின் நடுவே காள–ஹஸ்–தீஸ்–வர– ர் ஞானாம்பிகை சப்–த–ரி–ஷி–கள் தவம் புரிந்–த–தால், அருள்–பா–லித்து வந்–தார். இதை–ய–றிந்த முத–லில் சப்–த–ரிஷி தலம் என அழைக்– ச�ோழ மன்–ன–னா–கிய முத–லாம் ராஜ–ரா–ஜ– கப்–பட்டு, இன்று கத்–தரிநத்–தம் என மரு– ச�ோ–ழன், தன் தந்தை எப்–ப–டி–யெல்–லாம் வி–விட்–டது. ச�ோழ தேசத்–தில் காள–ஹஸ்– சிவ– பெ – ரு – ம ா– னு க்கு க�ோயில் எடுத்து தீஸ்–வ–ரர் அருள்–பா–லித்து வரு–வ–தால், இந்த தலம் தென்–கா–ள–ஹஸ்தி என ஈச– னி ன் மனம் குளிர வழி– ப ா– டு – க ளை நடத்–தி–னார�ோ அதே–ப�ோல் தன்–னு–டைய ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. காள–ஹஸ்–தீ–ஸ்வ–ர பக்தி நெறி–யை–யும் வெளிப்–ப–டுத்த விரும்– ருக்கு இணை–யாக அமர்ந்து அழ–கிய பி–னார். அதன்–படி தஞ்சை பெரிய க�ோயி– த�ோற்–றத்–த�ோடு அருள்–கிற – ார் அம்–பாள் லுக்கு அடுத்–த–ப–டி–யாக இந்த க�ோயிலை ஞானாம்–பிகை. காள–ஹஸ்–தீஸ்–வ–ர–ரு– டைய இடப்– ப க்– க த்– தி ல் அமர்ந்து நிறு–வி–யுள்–ளார் முத–லாம் ராஜ–ரா–ஜன். பக்–தர்–க–ளுட – ைய குறை–க–ளைத் தீர்த்து ச�ோழர்– க – ளி ன் ஆட்– சி க் காலத்– தி ல் தஞ்– சை ப் பகு– தி – யி ல் வள– ம ான பல வைக்–கி–றார். விநாயகர் பகு–தி–களை உரு–வாக்கி அவற்–றுக்–குத் இந்த தலத்–தில் க�ொடி–மர– மு – ம் ராஜ– தலை–நக – ர– ாக சிங்–கவ – ள – ந – ாட்டை அமைத்–தார்–கள். க�ோ–பு–ர–மும் இல்லை. வழக்–க–மாக க�ோயி–லின்


தரி–ச–னம் தரு–வது அபூர்–வ–மான அமைப்பு. ஒவ்– வ�ொரு சிவா–ல–யத்–தி–லும் லிங்–க�ோத்–ப–வர் இருப்– பார், ஆனால் இக்–க�ோயி – லி – ல் காள–ஹஸ்–தீஸ்–வர– ர்– ருக்கு நேர் பின்–னால் அர்த்–த–நா–ரீஸ்–வர் அழ–குற அமைந்–தி–ருக்–கி–றார். அவ–ருக்கு எதிரே வள்ளி தெய்–வா–னைய�ோ – டு முரு–கப்–பெரு – ம – ான் உள்ளார். க�ோயில் ஓம் எனும் வடி– வ த்– தி ல் அமைக்– கப்–பட்–டுள்–ளது. அத–னால் இத்–த–லத்–தில் சண்–டீ– கேஸ்–வர– ரை சுற்–றிவ – ர– ா–மல் நேரா–கச் இறை–வனை தரி–ச–னம் செய்–ய–லாம். பைர–வர் தெற்கு ந�ோக்கி அமர்ந்து பக்–தர்–க– ளின் குறை–க–ளைக் களை–கி–றார். புது–மை–யாக நவ– கி – ர க சூரி– ய ன் மேற்கு ந�ோக்– கி – ய – ப – டி – யு ம், சந்–தி–ரன் கிழக்கு ந�ோக்–கி–ய–ப–டி–யும் பிர–திஷ்டை நவகிரகங்கள் செய்–யப்–பட்–டி–ருக்–கி–றார்–கள். ப க் – த ர் – க – ளி ன் ர ா கு - கே து த�ோஷத்தை இத்–தல இறை–வ–னான காள–ஹஸ்–தீஸ்–வ–ரரே நிவர்த்தி செய்– து–வி–டு–கி–றார். ஒவ்–வ�ொரு திங்–கட்–கி–ழ– மை–யும் த�ோஷம் களைய, க�ோயில் திருக்– கு – ள த்– தி ல் நீராடி பின்– ன ர் காள–ஹஸ்–தீ–ஸ்வ–ரரை வழி–பட்–டால் பதி–னாறு செல்–வங்–களை – யு – ம் பெற்–றிட – – லாம். குறிப்–பாக திரு–மண – த் தடை–கள் வில–கும்; குடும்ப ஒற்–றுமை ஓங்–கும். தஞ்–சை-– அம்–மா–பேட்டை வழி–யில் புன்–னை–நல்–லூர் மாரி–யம்–மன் க�ோயி– லுக்கு தெற்கே 3 கி.மீ. தூரத்– தி ல் உள்–ளது காள–ஹஸ்–தீஸ்–வர– ர் க�ோயில். தஞ்–சை–யி–லி–ருந்து பேருந்து மற்–றும் புன்–னை –நல்–லூ–ரி –லி–ரு ந்து ஆட்டோ வச–தி–கள் உள்–ளன. க�ோயில் பற்றி மேலும் விவ–ரங்– கள் தெரிந்து க�ொள்ள 9442347166, அர்த்தநாரீஸ்வரர் பைரவர் 9487029230 ஆகிய எண்– க – ளி ல் க�ொள்– த�ொடர்பு ள–லாம். முன்–மண்–டப – த்–தில் காட்–சிய – ளி – க்–கும் விநா–யக – ரு – க்கு - வி.வி.எஸ். பதி–லாக இங்கே நாக–தே–வ–தை–யும், முரு–க–னும் அருள் புரி–கிற – ார்–கள். ஆனால், கன்னி மூலை–யில் அமர்ந்– த – ப டி நம்மை ந�ோக்கி கரு– ணை – யு – ட ன் பார்க்–கி–றார் முதன்–மு–தற்–க–ட–வுள் கண–பதி. அவ– ருக்கு இடது பக்–கத்–தில் கைலாய தட்–சிண – ா–மூர்த்தி தன்–னு–டைய கையில் பாம்–பினை பிடித்–த–வாறு


‘எதுவும் ஜடமல்ல,

ஜீவனே’

-அன்னை

ந்–தி–யா–வின் ஆன்–மிக வளர்ச்–சிக்–குப் பெரும் பங்–காற்–றிய மகான்–க–ளில் ஒரு–வர், மிர்ரா என்–ற–ழைக்–கப்–பட்ட  அன்னை. பிரான்ஸ் நாட்–டி–லி– ருந்து இந்–தி–யா–வுக்கு, குறிப்–பாக தமி–ழ–கத்தை அடுத்த புதுச்–சே–ரிக்கு வந்து தன் குரு–நா–த–ராக  அர–விந்–த– ரைக் கண்டு, அந்–தக் கணத்–தி–லேயே தன்னை இந்–திய ஆன்–மி–கச் சூழ–லுக்கு உட்–ப–டுத்–திக்–க�ொண்–ட–வர் அன்னை. எளிமை, இனிமை, தூய்மை, வாய்மை என்று மனித நேயத்–தின் அனைத்து நற்–கு–ணங்–களை – –யும் தாம் கடை–பி–டித்–த– த�ோடு, அனை–வ–ரும் தன்னை விரும்–பிப் பின்–பற்–றும் காந்–த–மா–க–வும் திகழ்ந்–த–வர், இன்–ற–ள–வும் திகழ்–கி–றவர். அவ–ரது அவ–தார நாள்: பிப்–ர–வரி 21. அந்த இனிய நாளைக் க�ொண்–டா–டும் வகை–யி– லும், ப�ோற்–று–த–லுக்–கு–ரிய அவ–ரது புனித சேவையை சிரம் தாழ்த்தி வணங்–கும்– வ–கை–யி–லும் அவர் புரிந்த ஆன்–மிக அற்–பு–தங்–கள் சில–வற்றை இங்கே நினைவுகூர–லாம்:

அஃறி–ணைப் ப�ொருட்–களை ஊடு–ருவி அவற்–றில் உள்ள பாதிப்–பு–கள் அனைத்–தை–யும் ஒரு கணத்–தில் அறிந்து க�ொள்ள அன்–னை–யால் இய–லும். ஒரு–முறை சல–வைத் துணி–களை ஆசி–ர–மத்–திற்–குக் க�ொண்–டு– வந்–தார் சல–வைத் த�ொழி–லாளி. ஏரா–ள–மான துணி– கள் அடுக்–க–டுக்–காய் அடுக்–கப்–பட்–டி–ருந்–தன. அந்–தத் துணி–களை உற்–றுப் பார்த்த அன்னை துணி–களை ஒழுங்–காக சலவை செய்–தாயா என்று விசா–ரித்–தார். அந்–தத் த�ொழி–லாளி தயக்–கத்–த�ோடு சரி–யா–கத்–தான் – ன் என பதில் ச�ொன்–னார். சலவை செய்–தி–ருக்–கிறே சடா– ரென துணி அடுக்– கி ன் நடுவே கைவைத்து ஒரு துணியை உருவி எடுத்–தார் அன்னை. பின் அந்– த த் த�ொழி– ல ா– ளி – யி – ட ம் இதில் உள்ள கறை ப�ோகவே இல்–லையே எனக் கேட்–டார். த�ொழி–லாளி உண்–மை–யி–லேயே திகைத்–து–விட்–டார். அர–விந்த ஆசி–ர–மத்–தில் ஒரு பணி–யாள் இருந்– தான். அவ–னுக்கு அன்னை வெளி–நாட்–ட–வர் தானே என்–ப–தால் அலட்–சி–யம். ப�ொது–வா–கவே எல்–ல�ோ–ரு–ட– னும் அலட்–சி–யப் ப�ோக்–க�ோ–டு–தான் அவன் நடந்–து– க�ொண்–டான். எல்–ல�ோ–ரு–மா–கச் சேர்ந்து அவனை வேலையை விட்டு நீக்– கி – வி ட்– ட ார்– க ள். ஆன���ல், அவன�ோ அன்–னை–தான் தன்னை வேலையை விட்டு நீக்–கச் ச�ொன்–னதா – க எண்ணி அன்னை மீது விர�ோ–தம் க�ொண்–டான். அவன் ஒரு மந்–தி–ர–வா–தி–யைச் சென்று சந்–தித்– தான். மந்–தி–ர–வாதி மூலம் ஒரு செய்–வினை செய்– தான். அதன்–படி மந்–தி–ர–வா–தி–யி–டம் ஏவல் செய்–து– ðô¡

27

16-28 பிப்ரவரி 2017


க�ொண்–டிரு – ந்த ஒரு தீய சக்தி அன்னை இருக்–கும் இடங்–க–ளில் சின்–னச் சின்–னக் கற்–கள் த�ொடர்ந்து விழு–மாறு செய்–தது. யாருக்– கு ம் எது– வு ம் புரி– ய – வி ல்லை. ஏன் அன்னை செல்–லும் இடங்–க–ளில் எல்–லாம் திடீர் திடீ–ரென்று சின்–னச் சின்–னக் கற்–கள் விழு–கின்– றன என எல்–ல�ோ–ரும் திகைத்–தார்–கள். அன்னை தியா–னத்–தில் அமர்ந்து அதற்–கான கார–ணத்–தைப் புரிந்–துக� – ொண்–டுவி – ட்–டார். வேலை நீக்–கம் செய்–யப்– – ை–யும் அந்த பட்ட நப–ரின் வேலை–தான் இது என்–பத மந்–தி–ர–வா–திக்–கும் ஆசி–ர–மத்–திற்–கும் இடையே மன–ந–லம் குன்–றிய ஒரு சிறு–வன் இந்– தத் தீய சக்தி இயங்க இணைப்–புச் சங்–கி–லி–யாக இருந்து வழி– வ– கு ப்– ப – த ை– யு ம் அன்னை உணர்ந்– தா ர். உடனே ஆசி–ர–மத்தை விட்டு அந்–தச் சிறு–வனை வெளி–யேற்றி விட்–டார். இப்–ப�ோது ஏவப்–பட்ட அந்–தத் தீவி–னைக்–குப் – ையே ப�ோக்–கிட – ம் இல்லை. அது தன்னை ஏவி–யன ப�ோய்ப் பிடித்–துக் க�ொண்–டது. அந்த மந்–திர– வ – ாதி கடு–மைய – ாக ந�ோய்–வாய்ப்– பட்–டான். அவன் ஓட�ோடி வந்து அன்– னை–யின் பாதங்–க–ளில் விழுந்–தான். தன்னை ந�ோயி–லி–ருந்து விடு–வித்–துக் காப்–பாற்–றும – ாறு வேண்–டினா – ன். தான் அன்னை மேல் ஏவிய தீய சக்தி தன்– ன ையே துன்– பு – று த்– து – வ – தா – க க் கத–றி–னான். அன்னை பேர–ருள் க�ொண்–ட–வர் அல்–லவா? அவர் உடனே அவனை மன்–னித்–தார். அதன் பின்–னரு – ம் அந்த ந�ோய்க்கு அவனை வாட்டி வதைக்க ஏது சக்தி? அவன் ந�ோயி–லி–ருந்து முழு–மை–யாக விடு–பட்–டான். அவன் அன்–னை–யின் அடி–ய–வன் ஆனான். பிரான்ஸ் தேசத்–தில் பிறந்து உல–கின் பல நாடு– க – ளு க்கு விஜ– ய ம் செய்து புதுச்– சே – ரி – யி ல் அ–ர–விந்–த–ரு–டன் இணைந்து ஆன்–மிக ய�ோகம் பயின்று தெய்–வ–மா–கவே உயர்ந்–த–வர் அன்னை. எங்–கும் நிறைந்–துள்ள இறைச்–சக்–தி–யைத் தன் ப�ொன்–னுட – லி – ல் ஓயாத தவத்–தின் மூலம் இறக்–கிக் க�ொண்–ட–வர். தவ ஆற்–றல் கார–ண–மாக காலப்– ப�ோக்–கில் அவ–ரது பார்–வைக்கு ஒரு தீவிர சக்தி வந்–த–மைந்–தது. அதி–காலை ஆறு மணிக்கு அவர் ஆசி–ர–மத்– தின் பால்–கனி – க்கு வந்து தரி–சன – ம் தரு–வார். கட–வுள் பால்–க–னிக்கு வந்து தங்–க–ளைப் பார்ப்–பார் என்– றால் யாருக்–குத்–தான் அவ–ரைத் தரி–சிக்க ஆவல் இருக்–காது? அன்–பர்–கள் அந்த ஆனந்த தரி–ச– னத்–திற்–குத் தயா–ரா–கித் தவித்–த–வாறு நிற்–பார்–கள். தெய்–வீக அன்னை ப�ொற்–சு–ட–ராய் பால்–க–னிக்கு வரு–வார். கீழே தன்னை தரி–சிக்–கக் கூடி–யுள்ள அன்–பர்–க–ளைக் கனி–வ�ோடு பார்ப்–பார். அது மானி–டப் பார்–வை–யல்ல. எல்–ல�ோ–ரை– யும் சம–மா–கப் பார்க்–கும் ஆன்–மி–கப் பார்வை. ஏற்–றத் தாழ்–வு–கள் அற்ற பார்வை. ஒவ்–வ�ொ–ரு–வ– ருக்–கும் அன்னை தங்–க–ளையே பார்ப்–ப–து–ப�ோல்

28

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

த�ோன்–றும். எப்–படி அவ்–வித – ம் ப�ொதுப் பார்–வையி – ல் தனிப்–பார்–வையை அவ–ரால் மேற்–க�ொள்ள முடிந்– தது என்–பது யாருக்–கும் விடை–தெரி – ய – ாத தெய்–வீக ரக–சி–யம். மானி–டர்–க–ளால் முடி–யா–த–தெல்–லாம் அன்–னை–யால் முடி–யும் என்ற எளிய விளக்–கத்– தைத் தவிர இதற்–கெல்–லாம் வேறு விளக்–கம் எது–வும் இல்லை. அடி–யவ – ர் தன்–னையே, தன்னை மட்–டுமே அன்னை பார்ப்–ப–தாக உணர்–வார். தன் மன–மா–சு–கள் எல்–லாம் களை–யப்–ப–டு–வ–தா–க–வும் உணர்– வ ார். மனத்– து க்– க ண் மாசி– ல ன் ஆதல் தானே ஆர–வா–ர–மற்ற உயர்ந்த ஆன்–மிக நெறி? அன்–பர்–க–ளின் பக்தி வலி–மைக்–கும் பிரார்த்– தனை வலி–மைக்–கும் ஏற்ப அவர்–கள – து மான–சீக – க் க�ோரிக்–கை–கள் குறிப்–பிட்ட கால அள–வில் நிறை– வே–றும். அன்–னை–யின் சூட்–சும சக்தி அதை நிறை–வேற்றி வைக்–கும். ஒரு செய–லைச் செய்ய நீண்–ட–நே–ரம் ஆகி–ற– தென்–றால், அதற்கு அந்–தச் செயலை நாம் முழு– மை–யான மன ஒரு–மைப்–பாட்–ட�ோடு செய்– ய ா– த தே கார– ண ம் என்– பத ை அறை–கூவி – ச் ச�ொல்–கிறா – ர் அன்னை. மன ஒரு–மைப்–பாட்டை முழு–மை–யாக நாம் பழ–கிக் க�ொண்–டால், ஒரு செய– லைச் செய்ய சாதா–ர–ண–மாக நாம் எடுத்–துக் க�ொள்–ளும் நேரத்–தில் பாதி நேரத்– தி – லேயே அந்– த ச் செயலை இரண்டு மடங்கு சிறப்–பா–கச் செய்து முடித்–து–வி–ட–லாம் என்–கி–றார் அவர். அது எப்–படி? அதற்–கான பயிற்சி மு ற ை – யை – யு ம் அ வ ரே க ற் – று த் தரு–கி–றார். நாளை குளிக்–கப் ப�ோகும்–ப�ோது உங்–கள் மன ஒரு–மைப்–பாட்–டைப் பழ–கத் த�ொடங்–குங்– கள். குளிக்– கு ம்– ப �ோது பாட்– டு ப் பாடா– தீ ர்– க ள். குளிப்–ப–தைத் தவிர வேறு எதை–யும் மனத்–தில் நினைக்–கா–தீர்–கள். கால் கட்–டைவி – ர– லி – ல் தண்–ணீர் விட்–டுக் க�ொள்–ளும்–ப�ோ–தும், அதில் ச�ோப்–புத் தேய்த்–து க் க�ொள்–ளு ம்–ப �ோ–து ம், கட்–டை–வி–ரல் அழுக்–கில்–லா–மல் சுத்–தம – ாக வேண்–டும் என்ற எண்– ணம் தவிர வேறு எண்–ணம் உங்–கள் மனத்–தில் வரக் கூடாது. இப்–ப–டியே ஒவ்–வ�ோர் அங்–க–மாக நினைத்து தண்–ணீர் விட்டு ச�ோப்–புத் தேய்த்–துக் குளித்து முடி–யுங்–கள். குளி–ய–ல–றைக்கு வெளியே வந்–த–பின் ஒரு கணம் நினைத்–துப் பாருங்–கள். நீங்–கள் இரண்டு விஷ–யங்–கள் பற்றி ஆச்–சரி – ய – ப் படு–வீர்–கள். ஒன்று, – ா–க குளிக்க ஆகும் நேரத்–தில் பாதி நேரத்– வழக்–கம தி–லேயே நீங்–கள் குளித்து முடித்–தி–ருப்–பீர்–கள். இன்–ன�ொன்று. வழக்–கத்தை விட இரண்டு மடங்கு உங்–கள் உடல் தூய்–மை–யான உணர்வு உங்–க– ளுக்கு ஏற்–ப–டும். இது–தான் மன ஒரு–மைப்–பாட்–டு–டன் எல்–லாச் செயல்–க–ளை–யும் செய்–யப் பழ–கு–வ–தில் உள்ள மகத்–துவ – ம். ஒரு செயலை இரண்டு மடங்கு ஆற்–ற– லு–டன் ஆனால், அரைப்–பங்கு நேரத்–திலேயே – நாம் செய்து முடித்–து–விட முடி–யும். அப்–ப–டி–யா–னால்


நம் வாழ்–வில் எத்–தனை சாத–னை–களை நாம் செய்ய முடி–யும் என்–பதை எண்–ணிப் பார்த்–தால்– தான் மன ஒரு–மைப்–பாட்–டின் மகிமை விளங்–கும்! ஓர் அச்–சக– த்–தில் உறை–களை ஒட்–டும் பணிக்கு அவ–ச–ர–மாக ஆள் தேவைப்–பட்–டது. சித்–ரா–சென் என்–ப–வரை அதைச் செய்–யு–மாறு அறி–வு–றுத்தி அனுப்பி வைத்–தார் அன்னை. அவர் அதைச் – ட்–டார். ஆனால், உறை–கள – ைப் செய்து முடித்–துவி பசை தடவி ஒட்–டும்–ப�ோது பேசிக்– க�ொண்– டு ம் பாட்–டுப் பாடிக் க�ொண்–டும் அந்–தச் செய–லைச் செய்–தார். மறு–நாள் அன்னை அவ–ரி–டம் விசா–ரித்–தார். `உறை– க ள் அனைத்– த ை– யு ம் ஒட்– டி – வி ட்– ட ாய் ப�ோலி–ருக்–கி–றது?’ `ஆம் அம்மா!’ `ஆனால், பேசிக்–க�ொண்–டும் பாட்–டுப் பாடிக்– க�ொண்–டும் ஒட்–டி–னாய�ோ?’ அன்னை தான் இல்–லாத இடங்–க–ளில் நடப்–ப–தைக் கூடக் கண்–ட– றி–யும் சூட்–சு–மக் கண்–கள் உடை–ய–வர் அல்–லவா? சித்ரா சென் சிரித்– த – வ ாறே அன்– ன ைக்கு பதில் ச�ொன்–னார்: `அத–னால் என்ன? பாட்–டுப் – லு – ம் பணி முடிந்–துவி – ட்–ட– பாடிக்–க�ொண்டு ஒட்–டினா தல்–லவா?’ அன்னை அவர் கண்–க–ளையே கூர்–மை–யா– கப் பார்த்–தார். பின் ச�ொன்–னார்: `நான் அந்–தச் செய– லை ச் செய்– தி – ரு ந்– தா ல், என்– ன ை– வி – ட ச் சிறப்–பாக இந்த உல–கில் வேறு யாரும் அந்–தச் செய–லைச் செய்–தி–ருக்க முடி–யாது என்–கி–ற–படி, என் மனத்–தை–யும் என் உணர்–வு–க–ளை–யும் அதி– லே���ே முழு–மைய – ா–கக் குவித்து, பாட்–டுப் பாடவ�ோ பேசவ�ோ த�ோன்–றாம – ல் அந்–தச் செய–லைச் செய்து முடித்–தி–ருப்–பேன்!’ அன்னை இப்–ப–டிச் ச�ொன்–ன–தும், அவர் திகைத்–துப் ப�ோனார். அப்–ப�ோ–து–தான் எந்–தச் செய–லைச் செய்–தாலு – ம் எப்–படி – ச் செய்ய வேண்–டும் என்ற உண்மை அவ–ருக்–குப் புரிந்–தது. `அன்னை தன் வார்த்–தை–களா – ல் என் கன்–னத்–தில் ஓங்கி அறைந்து அறி–வு– றுத்–தி–ய–து–ப�ோல் இருந்–தது எனக்கு!’ என்று `அன்–னையை நினை–வு–கூர்– தல்’ என்ற புத்–த–கத்–தில் நன்–றி–யு–டன் இந்த சம்–ப–வம் குறித்–துப் பதி–வு–செய்– துள்ளார் சித்–ரா–சென்.  அன்னை ஓர் அலு– வ – ல – க த்– திற்கு விஜ– ய ம் செய்ய முடி– யு மா, ஓரிரு வாரங்–களி – ல் அன்–னைக்கு அத்– த–கைய அவ–கா–சம் கிடைக்–குமா என்று கேட்டு ஒரு த�ொலை–பேசி அழைப்பு வந்–தது. அன்னை உடனே, `நாளை முதல் நான் பல அலு–வல்–க–ளில் ஈடு–பட வேண்–டி–யுள்–ளது, இன்று இப்–ப�ோது நான் ஓய்–வா–கத்தான் இருக்–கிறே – ன். இன்றே நான் வரு–கிறேனே – ?’ என்று கூறி–விட்–டார். அழைத்–தவ – ர்–களா – ல் மறுக்க இய–லவி – ல்லை. ஆனால், அன்னை வரு–வ–தற்–குள் அலு–வ–ல– கத்தை அன்னை விஜ–யத்–திற்கு ஏற்–ற–ப–டித் தயார்

அ–ர–விந்–த–ர் செய்ய வேண்–டிய நிர்–ப்பந்–தம். சர–ச–ர–வென்று அலு– வ – ல – க ம் இயன்– ற – வ ரை சீராக்– க ப்– ப ட்– ட து. பூரண கும்–பத்–த�ோடு அன்–னையை வர–வேற்–கத் தயா–ரா–னார்–கள். அன்னை மலர்ச்– சி – யு – ட ன் சிரித்– த – வ ாறே அலு–வ–ல–கத்–திற்–குள் வல–து–கால் வைத்–துப் பிர– வே–சித்–தார். உள்ளே நுழைந்–த–வர் சற்று நின்– றார். அன்னை கூர்–மை–யாக எதைய�ோ கேட்–டார். பின் ச�ொன்–னார்: `ஏத�ோ சன்–ன–மான அழு–கு–ரல் கேட்–கி–றது எனக்கு. முத–லில் அதைச் சரி செய்ய வேண்–டுமே?’ அழு–கு–ரலா? அலு–வ–ல–கத்–தி–னர் திகைத்–தார்– கள். யாரும் அழ–வில்லை அங்கே. அவ்–வி–தம் குரல் க�ொடுக்க ஒரு பூனைய�ோ நாய�ோ கூட அக்–கம்–பக்–கத்–தில் இல்லை. தவிர மற்ற யாருக்–கும் எந்த அழு–கு–ர–லும் கேட்–க–வும் இல்லை. ஆனால், அன்னை தன் கருத்–தில் தீர்–மா–ன– மாக இருந்–தார். மெல்ல நடந்–தார். பூட்–டி–யி–ருந்த ஓர் அல–மா–ரியி – ன் முன் சற்று நின்–றார். `இந்த அல– – ந்–துதா – ன் அழு–குர– ல் வரு–கிற – து. மா–ரிக்கு உள்–ளிரு அல–மா–ரி–யைத் திற–வுங்–கள்!’ என்–றார். அல–மாரி சாவி ப�ோட்–டுத் திறக்–கப்–பட்–டது. மறு–க–ணம் அத–னுள், அன்னை வரு–கி–றார் என்ற அவ–ச–ரத்–தில், அலு–வ–ல–கத்தை ஒழுங்கு செய்– வ–தற்–காக அள்–ளித் திணிக்–கப்–பட்–டி–ருந்த க�ோப்–பு–கள் அனைத்–தும் சர–ச–ர–வெ–னக் கீழே க�ொட்–டின. கீழே விழுந்த க�ோப்–புக – ளை அன்– னை–யின் விழி–கள் பரி–வ�ோடு பார்த்–தன. `இந்–தக் க�ோப்–புக – ளை எல்–லாம் சீராக அல–மா–ரிக்–குள் அடுக்கி வையுங்–கள்!’ என்று பணித்–தார் அன்னை. பணி– யா–ளர்–கள் உடனே அன்–னை–யின் உத்–த–ர–வுக்–குக் கீழ்ப்–ப–டிந்–தார்–கள். க�ோப்–பு–கள் சீராக அடுக்கி வைக்–கப்– பட்டு அல–மாரி மூடப்–பட்–டது. `இப்–ப�ோது அழு–கு–ரல் நின்–று–விட்– டது!’ என்று ச�ொன்ன அன்னை மேலும் விளக்–கி–னார்: `நாம் உயி–ரற்–றவை என்று கரு– து ம் ப�ொருட்– க – ளு க்– கெ ல்– ல ாம் கூட உயிர் உண்டு. உயிர் இல்–லா–தது என்று உல– கில் எது–வும் கிடை–யாது. தாறு–மா–றாக அடுக்கி வைக்–கப்–பட்ட இந்–தக் க�ோப்–புக – ள் அழு–துக� – ொண்– டி–ருந்–தன. சீராக அடுக்கி வைத்–த–தும் அவை மகிழ்ச்சி அடைந்–துள்–ளன. இப்–படி ஒவ்–வ�ொரு ðô¡

29

16-28 பிப்ரவரி 2017


ப�ொரு–ளை–யும் சீராக நாம் பரா–ம–ரித்–தால் அவை கூடு–த–லாக நமக்–குப் பணி–பு–ரி–யும். நம் வேலைத்– த–ரம் மேம்–ப–டும். வேலை–யும் அதிக நேர–மெ–டுக்– கா–மல் சீக்–கி–ரமே முடி–வ–டை–யும்!’ நாம் செருப்பு உப–ய�ோ–கிக்–கி–ற�ோம். நம் செருப்பு பிய்ந்து ப�ோகி–றது. உடனே அதைத் தூக்–கிப் ப�ோட்–டு–விட்டு, புதுச்–செ–ருப்பு வாங்கி அணிந்து க�ொள்–கிற�ோ – ம். ஆனால், புதுச்–செரு – ப்பு வாங்–கு–வது எப்–படி என்று அதற்கு அன்னை ஒரு முறை–யைக் கற்–பிக்–கி–றார். பழைய செருப்பை ஒரு காகி–தத்–தில் ப�ொதிந்து வைத்–துக் க�ொண்டு, மனத்–தில் பின்–வ–ரு–மாறு நினைத்–துக் க�ொள்ள வேண்–டும். `ஏ செருப்பே! என் பாதங்–க–ளைத் தாங்கி எனக்கு எவ்–வ–ளவ�ோ சேவை செய்–தாய். உனக்கு என் மன–மார்ந்த – த்த இய–லாத நன்றி. ஆனால், இப்–ப�ோது பயன்–படு அளவு நீ தேய்ந்–துவி – ட்–டாய். எனவே வேறு–வழி – யி – ல்– லா–மல் மிகுந்த நன்–றி–யு–டன் உன்–னைத் துறக்–கி– றேன். எனக்–குக் கடி–ன–மாக உழைத்த உனக்கு மீண்–டும் மீண்–டும் என் நன்றி!’ இப்– படி எண்–ணி–ய–வாறு அந்–தப் பழைய செருப்–பைக் குப்–பைத் த�ொட்–டி–யில் ப�ோட வேண்–டும். இப்–ப–டிச் செய்–வ–தால் என்ன – ற புதுச் செருப்பு பயன்? நாம் வாங்–குகி நமக்–குக் கூடு–த–லாக உழைக்–கும் என்–கி–றார் அன்னை! இன்–றைய விஞ்–ஞா–னம் அணு– – து. எல்லா ஜடப் வைப் பற்–றிப் பேசு–கிற ப�ொருட்–க–ளும் கூட அணுக்–க–ளால் ஆன–வையே. ஒவ்–வ�ோர் அணு–வும் புர�ோட்–டான், எலக்ட்–ரான், நியூட்–ரான் ஆகிய பகு–தி–க–ளால் ஆனவை. இந்– தப் பகு–தி–கள் ஒன்–றை–ய�ொன்று சுற்– றி–ய–வாறு ஓயாத இயக்–கத்–தில் இருக்– கின்–றன. எனவே அடிப்–படை – யி – ல் இயக்–கமி – ல்–லாத ப�ொருள் என்று உல–கில் எது–வு–மில்லை. அப்–ப–டிப் பார்த்–தால், இயக்–கம் என்–பதே உயி–ரின் சக்தி தானே? எல்–லாப் ப�ொரு–ளுக்–கும் உயிர் உண்டு என்ற அன்–னை–யின் க�ோட்–பாடு உண்–மை–தானே? ஒரு பக்–தர் தம் மனை–வி–யு–ட–னும் தம் குழந்– தை– யு – ட – னு ம் எடுத்– து க்– க� ொண்ட ஒரு புகைப் ப–டத்தை அன்–னைக்கு அனுப்–பி–யி–ருந்–தார். தம் மனைவி தமக்கு மிக–வும் த�ொந்–த–ரவு தரு–வ–தா–க– வும் கடி–தத்–தில் குறிப்–பிட்–டிரு – ந்–தார். அன்–னை–யின் அடி–ய–வ–ரான எம்.பி. பண்–டிட் அந்–தக் கடி–தத்–தை– யும் புகைப்–ப–டத்–தை–யும் அன்–னை–யி–டம் காட்–டி–ய– ப�ோது அன்னை மெல்–லிய முறு–வலு – ட – ன் கண–வர் படத்தை விர–லால் சுட்–டிக் காட்–டி–னார். அதா–வது, த�ொந்–தர– வு செய்–வது மனை–விய – ல்ல, கண–வர்–தான் என்–பதே அந்–தச் செய்–கை–யின் ப�ொருள்! சிறி–துக – ா–லம் கழித்து இந்–தச் சம்–பவ – த்தை அந்– தக் கண–வ–ரி–டம் ச�ொன்–ன–ப�ோது அவர் அன்னை ச�ொன்–னது உண்–மை–தான் என நேர்–மை–யு–டன் அதை ஒப்–புக் க�ொண்–டா–ராம். இந்–தத் தக–வலை

30

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

எம்.பி. பண்–டிட் தம் நூலில் பதிவு செய்–துள்–ளார். பகைச் சக்–தி–கள் ஏதே–னும் ஒரு–வ–கை–யில் மனி–த–ன�ோடு த�ொடர்பை உரு–வாக்–கிக் க�ொள்– கின்–றன. ஆண–வத்–த�ோ–டும் தற்–பெ–ருமை – ய�ோ – டு – ம் ஒரு–வன் பேசி–னால் அவன் மனத்–தில் ஒரு துவா– ரம் உரு–வா–கி–றது. அந்த துவா–ரத்–தின் வழி–யாக பகைச் சக்தி அவன் உள்–ளத்–தில் புகுந்து அவனை அழிக்–கிற – து. எனவே தற்–பெ–ருமைய�ோ – ஆண–வம�ோ கூடாது என்–பது அன்னை க�ோட்–பாடு. நீ விரும்–புவ – த – ை–யெல்–லாம் கட–வுள் உனக்–குத் தரு–வ–தில்லை. எதை அடை–வ–தற்கு உனக்–குத் தகுதி இருக்–கி–றத�ோ அதை மட்–டுமே கட–வுள் உனக்–குத் தரு–கி–றார். எனவே நீ உயர்–வ–டைய வேண்–டு–மா–னால், உன் தகு–தி–களை வளர்த்–துக் க�ொள்ள வேண்–டும் என்–பது அன்–னை–யின் முக்–கி–ய–மான அறி–வுரை. ஒரு–நாள் இரவு அன்னை தியா–னத்–தில் ஆழ்ந்– தி–ருந்–தார். திடீ–ரெ–னக் கண்–வி–ழித்–துப் பார்த்–தார். அவர் வீட்டை ந�ோக்கி ஒரு கரிய புகை–ப�ோன்ற உரு– வ ம் மெல்ல நகர்ந்து வரு– வ – தைக் கண்–டார். அந்த உரு–வம் ஒரு தீய சக்–தி–யின் வடி–வம் என்–ப–தை–ய���ம் தன்–னைத் தாக்–கவே அது வரு–கிற – து என்–ப–தை–யும் அன்–னை–யால் உணர முடிந்–தது. அன்னை ஒரு முடிவு செய்– த–வ–ராய் மீண்–டும் தீவிர தியா–னத்– தி ல் ஆ ழ் ந் – தா ர் . இ ற ை – வ – னி ன் அளப்–பரு – ங் கரு–ணை–யைத் தனக்–குக் கவ–ச–மாய்த் தரு–மாறு யாசித்–தார். இறை– ய – ரு ள் அவ– ரை க் கவ– ச – ம ாய் மூடிக் காப்–பாற்–றி–யது. அந்–தக் கரிய உரு–வம் அவரை ஒன்–றும் செய்ய இய–லா–மல் மெல்ல மெல்ல வில–கிச் சென்– ற து. அன்னை கண்– வி – ழி த்த ப�ோது தனக்கு வர–வி–ருந்த ஆபத்து நீங்–கி–விட்– டதை உணர்ந்–தார். ஆனால், சிறிது நேரத்–தில் த�ொலை தூரத்–திலி – ரு – ந்து பெருங்–கூச்–சல் கேட்–டது. அங்கே பல வீடு–கள் எரிந்து சாம்–ப–லாகி விட்–டன. தன்–னைத் தாக்க வந்த தீய சக்–தியி – ன் செயல்–தான் அது என்–பதை அன்னை அறிந்–துக� – ொண்–டார். காற்–றில் பல தீய சக்–தி–கள் உல–வத்–தான் செய்– கி ன்– றன . அவை எப்– ப �ோ– து ம் தீங்கு நிகழ்த்–தவே விரும்–புகி – ன்–றன. ஆனால் த�ொடர்ந்து இறை–வனை தியா–னிப்–ப–தன் மூல–மும் இறை–ய– ரு–ளைக் கவ–ச–மாய் மனத்–தில் அணி–வ–தன் மூல– மும் அந்–தத் தீய சக்–தி–க–ளி–ட–மி–ருந்து மானி–டர்–கள் தங்– க – ள ைக் காப்– பா ற்– றி க் க�ொள்– ள – ல ாம் என அன்னை கண்– ட – றி ந்– தா ர். அன்னை பிரெஞ்ச் தேசத்தை விட்–டுப் புதுச்–சேரி சென்–ற–தும் அ–ர– விந்–த–ர�ோடு இணைந்து தியா–னம் பழ–கி–ய–தும் இறை–யரு – ள் என்–கிற கவ–சத்தை வேண்–டிப் பெற்று இந்–தப் பூவு–ல–கம் முழு–வ–தை–யும் காக்–கத்–தான். அன்–னை–யின் பேர–ருள் மனி–தர்–கள், விலங்–குக – ள், தாவ–ரங்–கள் அனைத்–தை–யும் உள்–ள–டக்–கி–யது. த�ொகுப்பு: தி.கி


ஹர ஹர மஹாதேவா... ஹர ஹர மஹாதேவா..! உமா–சி–வ–ராத்–திரி உமை–ய–வள் ஓர் ஊழிக்–கா–லத்–தின் நீண்ட இரவு முழு–வது – ம் சிவ–னைப் பூஜித்–தாள். அதனை நினை–வூட்–டவே சிவ–ராத்–திரி க�ொண்–டா–டப்–ப–டு– கின்–றது என்று சில புரா–ணங்–கள் கூறு–கின்–றன. சிவ–பெ–ரு–மான் உமா–தே–வி–யைத் தன் மடி–மீது அமர்த்–திக் க�ொண்டு அவ–ளுக்கு ஆக–மங்–க–ளின் நுண்–ப�ொ–ருளை விளக்–கிய கால–மும் சிவ–ராத்–தி–ரி– யே–யா–கும். அவள் பெய–ரால் அமைந்த சிவ–ராத்– திரி ஒன்று உள்–ளது. அதற்கு ‘உமா–சி–வ–ராத்–தி–ரி’ என்று பெயர். ஓர் இர–வின் இரண்டு யாமங்–களே (இரவு 9 மணி முதல் இரவு 3 மணி வரை–யான காலம்) நடு– நி சி எனப்– ப – டு ம். இதில் மூன்– றி ல் இரண்டு பாகம்–வரை திர–ய�ோ–த–சி–யும் எஞ்–சிய ஒரு பகு–தி–யில் சதுர்த்–தி–யும் கூடி–வ–ரும் நாளை உமா–சிவ – ர– ாத்–திரி என்று ஆக–மங்–கள் கூறு–கின்–றன. – ா–கும். இதனை இதுவே உயர்ந்த பல–னைத் தரு–வத சிவ–சக்–தி–யின் வடி–வம் என்–றும் சிவ–லிங்க வடி–வம் என்–றும் கூறு–வர். ருத்–திர சிவ–ராத்–திரி சிவ–னுடை – ய அருளே சக்தி, சக்–தியி – ன் அரு–ளி– னால்–தான் இந்த உல–கம் தழைக்–கின்–றது இதனை ‘அவ–ளால் வந்த ஆக்–கம் இவ்–வாழ்க்கை எல்– லாம்’ என்–றும், ‘எத்–தி–றம் ஈசன் நிற்–பன் அத்–தி–றம் அவ–ளும் நிற்–பள்’ என்–றும் சமய சாத்–திர நூல்–கள் குறிப்–பி–டு–கின்–றன. சிவ–பெ–ரு–மா–னி–டத்–தில் சக்தி ஒடுங்–கி–யி–ருக்–கும் காலத்–தி–லும், அவள் அவரை விட்டு நீங்–கும் காலத்–திலு – ம், உல–கம் இயங்–கா–மல் எங்–கும் இருள் சூழ்ந்து அந்–த–கா–ரம – ா–கி–வி–டும். கந்த புரா–ணத்–தில் உமை நீங்கு பட–லத்–தில் இத்–தகை – ய காட்–சிய�ொ – ன்று உள்–ளது. ஒரு–சம – ய – ம் உமா–தே–வி–யார் கயி–லை–யை–விட்டு நீங்–கி–னாள். அத–னால் உல–கம் செயற்– ப– ட –வில்லை. சூரிய சந்–தி–ர–ரி–ட–மி–ருந்–தும், நட்–சத்–திர கூட்–டத்–தி–ட–மி–ருந்– தும், ஏன், தீயி–லுமே ஒளி மறைந்–தது! எங்–கும் இருள் சூழ்ந்–தது. பிரம்–மனு – ம், திரு–மா–லும் ச�ோர்ந்து மயங்கி வீழ்ந்–த–னர். அந்த நீண்ட ப�ொழு–தின் நான்கு காலங்–களி – லு – ம் சிவ அம்–சம – ா–கத் த�ோன்–றிய பதி–ன�ொரு க�ோடி உருத்–தி–ரர்–கள் சிவ–பெ–ரு–மா– னைப் ப�ோற்றி அர்ச்–சித்–த–னர். அவர்–கள் அமைத்து வழி–பட்ட லிங்–கமே திரு–இ– டை–மரு – தூ – ரி – ல் இப்–ப�ோது மகா–லிங்க மூர்த்–திய – ா–கக் காட்–சி–ய–ளிக்–கின்–றது. சிவ–பெ–ரு–மான் அவர்–க–ளு– டைய பூஜையை ஏற்–றுக்–க�ொண்டு மூன்–றா–வது வேளை பூஜை–யின்–ப�ோது சிவ–லிங்–கத்–தி–னின்று ஜ�ோதி வடி–வாக வெளிப்–பட்–டார். அவர்–க–ளுக்–குக் காட்–சிய – ளி – த்து அவர்–களி – ன் வேண்–டுக�ோ – ளி – ன்–படி முன்–ப�ோல – வே உல–கைப் படைத்–தார். அனைத்து உயிர்–களு – ம் இன்–பமு – ற்–றன ருத்–திர– ர்–கள் வழி–பட்ட

அந்–நாளே சிவ–ராத்–தி–ரி–யா–கக் க�ொண்–டா–டப்–ப–டு–கி– றது என்–பர். திரு–வி–டை–ம–ரு–தூர் மகா–லிங்–கத்தை சிவ–ராத்–தி–ரி–யன்று தரி–சிப்–ப–வர்–கள் ருத்–திர பதம் பெறு–வர். திரு–மா–லும் சிவ–ராத்–தி–ரி–யும் திரு–மால் வராஹ (பன்றி) அவ–தா–ரம் எடுத்து சிவ–பெ–ரு–மா–னின் திரு–வ–டி–யைத் தேடிச்–சென்ற இரவே சிவ–ராத்–திரி என்–பது பல இலக்–கிய – ங்–களி – ல் குறிக்–கப்–பட்–டுள்–ளது. வில்–லி–புத்–தூர் ஆழ்–வார் ‘ஓர் ஏனம் தனைத்தே ஒளித்–த–ரு–ளும் இரு–பா–தத் த�ொரு–வன்’ என்று குறிப்–ப–தைக் காண்–கி–ற�ோம். அனே–க–மாக எல்–லாச் சிவா–ல–யங்–க–ளி–லும் அமைந்–துள்ள லிங்–க�ோற்–பவ திரு–வு–ரு–வங்–க–ளில் மேற்–ச�ொன்ன வர–லாற்றை விளக்–கும் வகை–யில் திரு–மாலை, பன்றி வடி–வத்–தில் அல்–லது பன்றி முகத்– து – ட ன் கூடி– ய – வ – ர ாக அமைத்– து ள்– ள – ன ர். இதற்கு முற்–றி–லும் மாறாக சிவ–லிங்–கத்–தி–னின்று வெளிப்– ப – டு ம் சிவ– பெ – ரு – ம ா– ன ை– யு ம் அவரை திரு–மால் முழு–தேவ வடி–வில் மண்–டியி – ட்டு வணங்– கிப் பூசிக்–கும் நிலை–யில் அமைந்த திரு–வு–ரு–வத்– தைத் தஞ்சை பெரிய க�ோயி–லில் காண்–கி–ற�ோம். இது ஓர் ஊழிக்–கா–லத்–தில் நீண்ட இர–வில் திரு–மால் சிவ–பூஜை செய்–த–தை–யும் சிவ–பெ–ரு– மான் அவ–ருக்கு லிங்–கத்–தி–லி–ருந்து வெளிப்–பட்டு அருள்–பா–லித்–த–தை–யும் குறிக்–கும் வர–லாற்–றுச் சிற்–பம் என்று கூறு–வர். சிவ–ராத்–திரி புராண சிற்–பங்–கள் சிவ– ம – க ா– பு – ர ா– ண த்– தி ல், சிவ– ர ாத்– தி – ரி – ய ன்று ðô¡

31

16-28 பிப்ரவரி 2017


வ ேட ன் மு க் தி பெற்ற க தை வ ரி – வ ா – க ச் ச�ொல்–லப்–பட்–டுள்–ள–தால் அனேக இடங்–க–ளில் அந்–த சம்–ப–வம் சிற்–பங்–க–ளா–கப் ப�ொறிக்–கப்–பட்– டுள்–ளது. இவ்–வ–ர–லாறு நிகழ்ந்த திரு–வை–கா–வூ– ரில் பெரிய சுதைச் சிற்–ப–மாக இந்–தக் காட்–சி–கள் அமைக்–கப்–பட்–டுள்–ளன. வண்–ணம் தீட்–டப்–பட்டு – ன் விளங்–கும் இந்த சிற்–பத் த�ொகுப்–பில் ப�ொலி–வுட வேடன், வில்வ மரம், புலி, சிவ–லிங்–கம் காட்சி க�ொடுக்– கு ம் உமா– தே – வி – யு – ட ன் கூடிய சிவன், அத–னைக் கண்–டு–க–ளிக்–கும் திரு–மால், பிர–மன், முனி–வர்–கள், அப்–ச–ரப் பெண்–கள் ஆகி–ய�ோ–ரும் இடம்–பெற்–றுள்–ள–னர். வேலூர் ஜல–கண்–டேஸ – ்வ–ரர் ஆலய கல்–யாண மண்–டப – த் தூணி–லும், க�ோவை மாவட்–டம் பெரு–மா– நல்–லூர் சிவா–லய – த் தூணி–லும், இதைப் புடைப்–புச் சிற்–ப–மா–கக் காண்–கி–ற�ோம். சிவ–ராத்–திரி பெயர் விளக்–கம் ‘ராத்–திர– ’ என்ற ச�ொல்–லுக்கு யாவும் செய–லற்று ஒடுங்கி நிற்–றல் என்–பது ப�ொரு–ளா–கும். இத–னால் உயிர்–கள் செய–லற்று ஒடுங்கி நிற்–கும் காலம் ராத்–திரி எனப்–பட்–டது. உண்–மை–யான ராத்–திரி என்–பது உயிர்–கள் ஒடுங்கி யாவும் செய–லற்று, உறங்–கும் கால–மா–கும். அதுவே மகா–சங்–கார காலம், பிர–ள–ய–கா–லம், ஊழிக் காலம் எனப்–ப–டும். இந்த வேளை–யில் பஞ்–சபூ – த – ங்–களு – ம் செய���லற்று மாயை–யில் ஒடுங்கி எங்–கும் இருள் நிறைந்து காணப்–ப–டும். அந்த இரு–ளில் உல–கம் செய–லற்று எங்–கும் அமைதி நில–வும். இந்–நி–லை–யில் சிவ–பெ–ரு–மான் ஒரு–வரே செய–லாற்–று–வார். தேவி அவ–ருக்–குப் பூஜை புரி– வாள். அந்த அகண்–டா–கா–ரம – ா–கிய இரவே சிவ–ராத்– திரி எனப்–ப–டும். அத–னைக் குறிப்–பிட எழுந்–ததே சிவ–ராத்–திரி. ‘ராத்–ர’ என்ப–தற்–குப் பூசித்–தல் என்–ப– தும் ஒரு ப�ொரு–ளா–கும். சிவனை பூசிக்–கத்–த–குந்த இரவே சிவ–ராத்–திரி. யமனும் சிவ–ராத்–தி–ரி–யும் சிவ– ர ாத்– தி ரி வேளை– யி ல் பெரு– ம ா– ன ைப் பூசிக்–கும் மார்க்–கண்–டே–ய–னைப் பிடிக்க வந்த யமன் உதை–ப–டு–வது, சிவ–ராத்–திரி காலங்–க–ளில் ஒரு வேடன் விழித்–தி–ருந்து வில்–வ தளங்–களை உதிர்த்–த–தால் சிவ–ல�ோ–கம் செல்ல அத–னைத் தடுக்க வந்த யமன் உதை–ப–டு–வது, பின்–னா–ளில் அவ–னுக்கு சிவ–ராத்–திரி மகிமை உரைக்–கப்–படு – வ – து ப�ோன்–றவை கதை–க–ளில் காணப்–ப–டும் ப�ொது அம்–சங்–க–ளா–கும். திரு–வை–கா–வூர்ப் புரா–ணத்–தில் முன்–னர் யமன் விம�ோ–சன சருக்–கம் என்ற ஒரு பகு–தி–யும் உள்–ளது. இதனை ந�ோக்க, சிவ– ர ாத்– தி – ரி – யி ன் அடிப்– ப–டைக் கருத்து, ஆன்–மா–வா–னது தனது வினை– களை நீக்–கிக் க�ொண்டு யம–வா–தன – ையை அகற்றி சிவ–பெ–ரும – ா–னு–டன் ஐக்–கி–ய–மா–வ–தேயா–கும். சிவ–ராத்–தி–ரி–யின் நான்–காம் காலத்–தில் ம்ருத்– யுஞ்–ஜய மந்–தி–ரத்தை ஓத வேண்–டும் என்று பெரி– ய�ோர்–கள் கூறு–வது – ம் இங்கு எண்–ணத் தக்–கத – ா–கும். சிவ–ராத்–திரி தத்–து–வம் உ ண – வு ம் , உ ற க் – க – மு ம் உ யி ர் க் – கு ப்

32

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

பகை–யா–கும். இங்கு உணவு என்–பது வினை. அத– னைச் செய்–யச் செய்ய வினை–கள் மூண்டு திரும்– பத் திரும்ப பிறக்–கும். ஆத–லின் உணவு நீக்–கம் என்–பது வினை–களை அகற்–றிக் க�ொள்–வ–தும், விழித்– தி – ரு த்– த ல் என்– ப து ஆன்மா தன்னை உணர்ந்து க�ொள்–வ–தும் ஆகும். சிவ–ராத்–திரி – யி – ல் ஊண், உறக்–கம் ஒழிப்–பதெ – ன்– பது உண்–மை–யில் ஆன்மா வினை–களை வென்று தன்னை உணர்ந்து க�ொள்–வ–தே–யா–கும். லிங்–க புரா–ணக் குறுந்–த�ொகை சி வ – பெ – ரு – ம ா ன் அ ன் – பெ – னு ம் பி டி – யு ள் அகப்–ப–டு–ப–வர். ஆனால் பிரம்–ம–னும், திரு–மா–லும் அவ–ரைத் தங்–கள் ஆற்–ற–லால் காண–மு–யன்று த�ோற்–ற–னர். அவர்–க–ளு–டைய அறி–யா–மை–யைக் கண்டு இரங்–கிய பர–மன் அவர்–க–ளுக்கு ‘நான் இங்–கி–ருக்–கின்–றேன்’ என்று லிங்–கத்–தி–லி–ருந்து வெளிப்–பட்டு அருள்–பா–லித்–தான். இறை–வனை பக்தி எனும் வலை–யால் பிடிக்–க–லா–மே–யல்–லாது அகங்–கா–ரத்–தால் அவனை அடைய முடி–யாது என்–பதை வலி–யு–றுத்தி பக்–தர்–கள் மேற்–க�ொள்ள வேண்–டிய செயல்–க–ளைப் பட்–டி–ய–லிட்–டுக் காட்– டு–கின்–றார் அப்–ப–ர–டி–கள். ஒவ்–வ�ொரு பாட–லி–லும் இரு–வர், இரு–வர் என்றே கூறி இறு–திப் பாட–லில் அவ்–விரு – வ – ர் செங்–கண்–மா–லும், பிரம்–மனு – ம் என்று காட்–டு–வது குறிப்–பி–டத்–தக்–க–தா–கும். இப்–ப–தி–கம் லிங்–க புரா–ணக் குறுந்–த�ொகை என்று குறிக்–கப்– ப–டு–கின்–றது. இப் பாடல் கூறும் கருத்–தா–னது:  சி வ – பெ – ரு – ம ா ன ை ந ன் – னீ – ர ா ல் திரு–முழு – க்– காட்டி மணம் மிக்க மலர்–கள – ால் அலங்–க–ரித்து பூஜித்–தல், வலம் வரு–தல்.  சிவா– ல – ய ங்– க ளை சாண– மி ட்டு மெழுகி, நீர்–தெளி – த்து பெருக்கி கபா–லியி – ன் உருவை நினைத்–தல்.  பய– னற்ற வார்த்– தை – க – ள ைப் பேசாது, நெய்–யும் பாலும் க�ொண்டு அழல் மேனி அம்–மானை அபி–ஷே–கித்–தல்.  சிவ–லிங்க மூர்த்–திக்கு ஆடை–கள் உடுத்தி, எருக்கு மலர்–கள – ா–லான தலை–மா–லையை அணி–வித்–தல்.  ஒளி நிறைந்த பெரு– ம ா– னு க்– க ாக குடம் குட–மாக நீர் சுமந்து தரு–தல், மரங்–களி – ல் ஏறி மலர்–க–ளைக் கூடை கூடை–யா–கப் பறித்து தரு–தல். – ா–கிய கட்–டங்–கம், கபா–லம் ஏந்தி,  சிவ–தண்–டம அவன் புகழ்–பா–டி–யாடி எட்–டு–றுப்–பும் த�ோய வணங்–கு–தல்.  நல்ல மலர் மாலை–க–ளைப் பூண்டு விபூதி அணிந்து பெரு–மா–னைப் ப�ோற்–று–தல்.  மன்– ம – த னை எரித்த சிவ– பெ – ரு – ம ா– னி ன் திரு–வடி – க – ளி – ல் குவளை மலர்–களை மாலை– யா–கக் கட்டி அணி–வித்–தல்.  ருத்– தி – ர ாக்– க ங்– க ளை அணி– த ல், சிவ சந்–ந–தி–யில் சங்–கங்–களை ஊது–தல். - ஆ கி – ய வை சி வ – ன – டி – ய ா ர் – க – ளு க் கு உரிய செயல்– க – ள ா– கு ம். இவற்– றை க் கடைப் பி–டித் த�ொழு–கி–னா–லேயே சிவ–த–ரி–ச–னம் எளி–தில்


கிடைக்–கும். ஆனால், இவற்–றில் ஒன்–றை–யும் மேற்–க�ொள்– ளாது திரு–மா–லும், பிரம்–ம–னும் தம் அகங்–கா–ரத்– தால் பெரு– ம ா– னி ன் அடி– யை – யு ம் முடி– யை – யு ம் காண– மு – ய ன்று த�ோற்– ற – ன ர். அவர்– க – ளு – டை ய நிலை கண்டு இரங்–கிய ப�ொங்கு செஞ்–ச–டைப் புண்–ணிய மூர்த்–தி–யா–கிய சிவ–பெ–ரு–மான் ஏன் வீணாக அலைந்து வருந்–துகி – றீ – ர்–கள் என்று கேட்டு சிவ–லிங்–கத்–தின் மத்–தி–யில் ‘இங்–குற்–றேன்’ என்று த�ோன்றி அவர்–க–ளுக்கு அருள்–பா–வித்–தான். பஞ்ச முகார்ச்–சனை கார–ணா–கம – ம் சிவ–ராத்–திரி – யி – ன் நான்கு காலங்–க– ளி–லும் பஞ்–ச–வில்–வங்–கள – ைக் க�ொண்டு சிவ–லிங்– கத்–திற்–குப் பஞ்–ச–மு–கார்ச்–சனை செய்ய வேண்– டும் என்று கூறு–கின்–றது. அது இய–லா–த–ப�ோது லிங்– க�ோற்ப கால– ம ான மூன்– ற ா– வ து காலத்– தி – லே–னும் சிவ–மூர்த்–திக்–குப் பஞ்–ச–வில்–வங்–க–ளைக் க�ொண்டு பஞ்–ச–மு–கார்ச்–சனை செய்து பஞ்–ச–முக ஆரத்–தி–யால் தீபா–ரா–தன – ை–யும் ஐந்து வகை அன்– னத்–தால் நிவே–த–ன–மும் செய்ய வேண்–டும். லிங்–க�ோற்ப காலம் சிவ– ர ாத்– தி ரி இர– வி ன் மூன்– ற ாம் பகு– தி யே லிங்–க�ோற்ப கால–மா–கும். இதுவே சிவ–பெ–ரு–மான் சிவ– லி ங்– க த்– தி – னி ன்று திரு– வு – ரு – வ ம் க�ொண்டு வெளிப்–பட்டு அரு–வுரு – ம – ாக நின்று அன்–பர்–களு – க்கு அருள் பாலித்த நேர–மா–கும். இந்த வேளை–யில் சிவ–தீட்சை பெற்–றுக் க�ொள்– ளு–தல், சிவ–லிங்க பூஜையை ஏற்–றுக் க�ொள்–ளுத – ல் ஆகி–யன அதிக சிறப்–பைத் தரு–வ–தா–கும். குரு– வான அன்–பரி – ன் உள்–ளத்–தில் உள்ள அறி–யாமை இருளை நீக்கி அங்கு ஞான ஒளியை ஏற்–றித்

தீட்சை செய்–விக்–கின்–றார். அப்–ப�ோது சிவ–பெ–ரு– மான் அன்–பர் மனத்–தில் எழுந்–த–ருளி அவ–ருக்கு அருள்–பா–லிக்–கின்–றார். அன்–ப–ருள்–ளத்–தில் பெரு– மான் எழுந்–தரு – ளு – ம் நிகழ்ச்–சியு – ம் லிங்–க�ோற்–பவ – ம் என்றே குறிக்–கப்–ப–டு–கி–றது. நான்–கும் சிவ–ராத்–தி–ரி–யும் சிவ–ராத்–திரி – யி – ன் இரவு நான்கு காலங்–கள – ா–கப் பிரிக்–கப்–பட்டு நான்கு வேளை செய்–வது ப�ோலவே சிவ–ராத்–தி–ரி–யைச் சேர்ந்த பல செய்–தி–கள் நான்கு என்ற எண்–ணிக்–கை–யின் அடிப்–படை – –யில் அமைந்–துள்–ளன. அவற்–றுள் சில: சிவ– ர ாத்– தி – ரி – யி ன் நான்கு காலங்– க – ளி – லு ம் முறையே வெள்ளி, தங்–கம், ரத்–தி–னம், மிருத் (மண்) ஆகி–யவ – ற்–றால் அமைந்த லிங்–கங்–கள – ைப்

பூசிக்–க–வேண்–டும் என்று பெரி–ய�ோர் கூறு–வர். மகா–சி–வ–ராத்–தி–ரி–யில் சென்று தரி–சிக்–க–வேண்– டிய முக்–கி–யம – ான தலங்–கள் நான்–கா–கும். இவை முறையே க�ோகர்–ணம், சை–லம், காளஹஸ்தி, திரு–வை–கா–வூர். சிவ–ராத்–திரி – யி – ன் நான்கு காலங்–களி – ல் நாக–ரா–ஜ– னான வாசு–கியு – ம் அவ–னைச் சேர்ந்த நாகங்–களு – ம் நான்கு தலங்–களி – ல் வழி–பாடு செய்து பேறு பெற்–ற– னர். அத்–த–லங்–கள் அவர்–கள் பெய–ரால் நாகூர், நாகப்–பட்–டி–னம், திரு–நா–கே–சு–வ–ரம், நாகே–சு–வ–ரம் (குடந்தை) என வழங்–கப்–ப–டு–கின்–றன. கிரு– த – யு – க த்– தி ற்கு முன்பு த�ோன்– றி ய பிர– ள – யத்– தி ல் உமா– தே – வி – யு ம், திரே– த ா– யு – க த்– தி ற்கு முன்னே த�ோன்–றிய பிர–ள–யத்–தின் இர–வில் முரு– கப் பெரு–மா–னும் துவா–பர யுகத்–திற்கு முன்னே நிகழ்ந்த பிர–ளய இர–வில் விநா–யக – ப் பெரு–மா–னும் கலி–யுக – த்–திற்கு முன்னே நடை–பெற்ற யுகப் பிர–ளய இர–வில் திரு–மா–லும் சிவ–லிங்–கத்தை அர்ச்–சித்து பேறு பெற்–ற–னர். சிவ–ராத்–தி–ரிக்–கு–ரிய சிறப்–பு–மிக்க திருத்–த–லங்–கள்  சைலம் சிவ–ராத்–திரி புரா–ணம் இத்–த–லத்–தைத் தனிச் சிறப்–பு–டன் ப�ோற்–று–கி–றது. இங்கு நந்–தி–தே–வர் மலை வடி–வம – ாக இருக்–கின்–றார். தேவா–ரம் இந்–தத் தலத்–தைத் திருப்–ப–ருப்–ப–தம் என்–றும் புரா–ணங்– கள் மல்–லி–கார்ச்–சு–னம் என்–றும் குறிக்–கின்–றன. இது பன்–னி–ரண்டு ஜ�ோதிர்–லிங்–கத் தலங்–க–ளில் ஒன்– ற ா– கு ம். சிவ– ர ாத்– தி ரி நாளில் இங்– கு ள்ள பாதாள கங்–கை–யில் மூழ்கி திர–ளான மக்–கள் மல்–லி–கார்–சு–னரை வழி–ப–டு–கின்–ற–னர். சிவ–ராத்–தி– ரியை ஒட்–டிப் பெருந்–தி–ரு–விழா க�ொண்–டா–டப்–ப–டு– கின்–றது. சிவ–ராத்–திரி – ய – ன்று மல்–லிக – ார்ச்–சுன சுவாமி தேரில் வலம் வரு–கின்–றார். இங்–குள்ள அம்–பிகை பிர–ம–ராம்–பிகை என்று அழைக்–கப்–ப–டு–கின்–றாள். இத்–தல – ம் ஆந்–திர மாநி–லத்–தில் கர்–நூல் மாவட்–டத்– தில் நந்–திய – ா–லுக்கு அரு–கில் உள்–ளது. சென்னை திருப்– ப தி முத– லி ய இடங்– க – ளி – லி – ரு ந்து நேர– டி பேருந்து வசதி உள்–ளது. திரு அண்–ணா–மலை பிர–ம–னும், திரு–மா–லும் அடி–மு–டி–தேட அழல் –ம – லை–யாய் நின்ற பெரு–மான், மானி–டர் உய்– யும் ப�ொருட்டு கல்– ம – லை – ய ாக நின்ற இடமே திரு அண்–ணா–ம–லை–யா–கும். அவர் அந்–நா–ளில் ஜ�ோதி வடி–வாய் நின்–றதை விளக்–கவே இந்–நா–ளில் மலை–யுச்–சியி – ல் கார்த்–திகை தீபம் ஏற்–றப்–படு – கி – ற – து என்று அரு–ணா–ச–ல–பு–ரா–ணம் கூறும். இங்கு சிவ– ராத்–திரி பெருஞ்–சிற – ப்–புட – ன் க�ொண்–டா–டப்–படு – கி – ற – து. இது மாசிச் சிவ–ராத்–தி–ரிக்கு உரிய தல–மா–யி–னும் இந்–நா–ளில் கார்த்–திகை தீபத்–தா–லேயே மிகப் பெருமை அடைந்–துள்–ளது. திருக்–க–டை–யூர் இது மார்க்–கண்–டே–யன் எமனை வெல்–லும் ப�ொருட்டு சிவ–பூஜை செய்த இடம். மூன்–றாம் ஜாமத்–தில் இங்–குள்ள லிங்–கத்–தி–லி–ருந்து சிவ– பெ–ரு–மான் வெளிப்–பட்டு அவ–னுக்–காக எமனை உதைத்து வீழ்த்– தி ய இடம். சிவ– பெ – ரு – ம ான் ðô¡

33

16-28 பிப்ரவரி 2017


கால–சம்–ஹா–ர–ராக பெரிய திருச்–சபை – –யில் எழுந்–த–ரு–ளி–யுள்– ளார். உதை–பட்ட எமன் கால–டி–யில் கிடக்–கும் நிலை–யி–லும் பின்–னர் அருள்–பெற்று வணங்–கும் நிலை–யிலு – ம – ாக இரண்டு உலாத் திரு–மே–னி–க–ளாக அமைந்–துள்–ளான். காஞ்சி சிவ–பெரு – ா–னின் கண்–கள – ைப் பார்–வதி – தே – வி விளை–யாட்– – ம டாக மூட அத–னால் உல–கத்–தில் இருள் சூழ, பெரு–மாள் தனது மூன்–றா–வது கண்–ணைத் திறந்–தார். அதன் வெப்–பத்– தால் உலக உயிர்–கள் வருந்–தின. அப்–பா–வம் நீங்க சிவனை பார்–வதி – தே – வி பூஜித்த இடம் இது–வா–கும். உல–கம் இருண்ட அந்–த–கா–ர–மான இர–வில் ருத்–தி–ரர்–கள் இங்கு பூசித்–த–னர். அந்த ருத்–தி–ரர்–கள் பூசித்த ஆனந்–த–ருத்–ரே–சம், மகா–ருத்–ரே– சம் ருத்–திர க�ோடீ–சம் முத–லிய பல ஆல–யங்–கள் இவ்–வூ–ரில் உள்–ளன. காஞ்–சிப் புரா–ணத்–தில் இவ்–வூ–ரின் ஒரு பகுதி ருத்–தி–ர–ச�ோலை என வழங்–கப்–பட்–ட–தாக கூறப்–பட்–டுள்–ளது. ஓமாம்–பு–லி–யூர் சிதம்–ப–ரத்–தை–ய–டுத்து 24 கி.மீ. த�ொலை–வில் உள்ள இத்–த–லத்–தி–லும் திரு–வை–கா–வூர் புரா–ணத்–தை–ய�ொட்–டிய வேடன் புலிக்–கதை கூறப்–படு – கி – ற – து. சிவ–பெரு – ம – ான் பிர–ணவ – ப் ப�ொருளை தேவிக்கு உரைத்த இடம். பிர–ணவ வியாக்–ரபு – ரம் என–வும் அழைக்–கப் பெறும். திருக்–க–ழுக்–குன்–றம் க�ோடி ருத்–திர– ர்–கள் சிவ–ராத்–திரி காலத்–தில் பூசித்த இடம். இந்–த ருத்–தி–ர–க�ோடி என்–றும் அழைக்–கப்–ப–டும். இவை தவிர கா–ளத்தி, திருக்–கே–தீச்–ச–ரம் திரி–க�ோ–ண–மலை, மதுரை முத–லி–ய–ன–வும் சிவ–ராத்–தி–ரிக்கு உரிய தலங்–க–ளா–கும். க�ோகர்–ணம் இது மேற்–குக் கடற்–க–ரை–ய�ோ–ர–மாக அமைந்–துள்ள தல– மா–கும். இறை–வன் மகா–ப–லே–சு–வ–ரர் என்–றும் அம்–பிகை தாம்–ப–ர–கெ–ளரி என்–றும் அழைக்–கப்–ப–டு–கின்–ற–னர். இங்கு மாசி மாதத்–தில் பெருந்–தி–ரு–விழா க�ொண்–டா–டப்–ப–டு–கின்– றது. சிவ–ராத்–திரி அன்று தேர�ோட்–டம் நடை–பெ–று–கின்–றது. திரு–விள – ை–யா–டற்–புர– ா–ணத்–தில் ‘சுரபி நீள்–செவி லிங்–கச் சுடர் உரு–வா–யி–னன் தண்–ணி–ர–வில் திருத்–தேர் மன்றம் நடக்–கும் ஊர் இவ்–வூர்’ என்று குறிக்–கப்–பட்–டுள்–ளது. க�ோகர்–ணம் கர்–நா–டக மாநி–லத்–தில் ஹுப்–ளிக்கு அரு–கில் உள்–ளது. பெங்–களூ – ரு, மங்–களூ – ர் முத–லிய இடங்–களி – லி – ரு – ந்து நேர–டிப் பேருந்து வசதி உள்–ளது. திரு–வை–கா–வூர் திரு–வை–கா–வூர் ஆல–யத்–தி–லுள்ள இரண்–டா–வது க�ோபு– ரத்– தி ன் வாசற்– ப – டி – யி ன் தென்– பு – ற த்– தி ல் தல– வ – ர – ல ாற்றை விளக்–கும் கதைச் சிற்–பம் உள்–ளது. இதில் வில்–வ–ம–ரம், வேடன், சிவ–லிங்–கம், புலி ஆகிய உரு–வங்–கள் இடம் பெற்– றுள்–ளன. தல–பு–ரா–ணத்–த�ோடு த�ொடர்–பு–டைய வேடன், அவ– னு–டைய மனைவி ஆகி–ய�ோ–ரின் திரு–வு–ரு–வங்–கள் உலாத் தி–ரு–மே–னி–கள – ாக உள்–ளன. சிவ–ராத்–தி–ரியை ஒட்டி பெருந்– தி–ரு–விழா க�ொண்–டா–டப்–ப–டு–கின்–றது. அன்று இரவு நான்கு காலங்–க–ளி–லும் சிறப்–பான பூஜை–கள் நடை–பெ–று–கின்–றன. நான்– க ாம் காலத்– தி ல் வேட– னு க்– கு க் காட்சி க�ொடுத்த ஐதீக விழா நடை–பெ–று–கின்–றது. சிவ–ராத்–தி–ரிக்கு அடுத்த நாளான மாசி அமா–வா–சைய – ன்று பஞ்–சமூ – ர்த்–திக – ள் வீதி–யுலா நடை–பெ–று–கின்–றது. இத்–த–லம் சிவ–ராத்–திரி வழி–பாட்–டிற்கு உரி–ய–தென்–பதை பிர–ம�ோத்–திர காண்–டம், உபதேச காண்– டம், சிவ–ராத்–திரி புரா–ணம் முத–லிய நூல்–கள் விரி–வா–கக் கூறு–கின்–றன. இறை–வன் வில்–வ–நா–தர் என்–றும் அம்–பிகை வளைக்கை நாயகி என்–றும் அழைக்–கப்–படு – கி – ன்–றன – ர். இங்கு

34

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ஆல–யத்–தின் முன்–பு–றம் அமைந்–துள்ள தீர்த்–தம் எம–தர்–ம–னால் உண்–டாக்–கப்– பட்–ட–தால் எம–தீர்த்–தம் என்–ற–ழைக்–கப் ப–டு–கின்–றது. சிவ–ராத்–தி–ரி–யில் அடி–மு–டி– தே–டி ச�ோர்–வுற்ற பிர–ம–னும், திரு–மா–லும் இங்கு வந்து வழி–பட்–ட–னர். அவர்–க–ளு– டைய சந்– ந – தி – க – ளு ம் இக்– க�ோ – யி – லி ல் உள்–ளன. இத–னால் இது மும்–மூர்த்தி க�ோ யி – லெ ன் – று ம் அ ழ ை க் – க ப் – ப–டு–கின்–றது. இத்–தல – த்–தில் நான்கு வேதங்–களு – ம் வில்–வம – ர– ங்கள – ாக உள்–ளன என்று புரா– ணம் கூறு–கின்–றது. இங்–குள்ள தட்–சிண – ா– மூர்த்–தி–யின் கரத்–தில் க�ோல் உள்–ளது. (புரா–ணத்–தில் கூறப்–பட்–டப – டி) சிவ–ராத்–திரி நாளில் அருள்–பெற்ற வேடன் யம–னுக்கு அஞ்–சி க�ோயி–லுக்–குள் வந்–தப�ோ – து அவ– னுக்–குத் தஞ்–ச–ம–ளித்த சிவ–பெ–ரு–மான் எமனை விரட்ட கையில் தண்ட மேந்– தி–யதை இம்–மூர்த்–தம் உணர்த்–து–கி–ற– தென்–பர். எமனை விரட்–டிய நந்–தி–யும் அவன் திரும்ப வரா–தி–ருக்–கக் கரு–வ– றையை ந�ோக்–கா–மல் வெளி வாயிலை ந�ோக்–கி–ய–வாறு அமர்ந்–துள்–ளார். காளத்தி காள– ஹ ஸ்தி என்று அழைக்– க ப்– ப–டும் ‘காளத்தி மலை’ சிவ–ராத்–தி–ரிக்– கு–ரிய தலங்–க–ளில் ஒன்–றா–கும். இங்கு ஒவ்–வ�ொரு பட்–சத்–தில் வரும் சதுர்த்– தசி நாளும் நித்ய சிவ–ராத்–தி–ரி–யா–கக் க�ொண்–டா–டப்–ப–டு–கின்–றது. மாசி மாதம் சிவ–ராத்–திரி – யை ஒட்–டிப் பெருந்–திரு – வி – ழா நடை–பெறு – கி – ன்–றது. சிவ–ராத்–திரி நாளில் தனிச் சிறப்–பு–டன் பெரிய அலங்–கா–ரத்–து– டன் காளத்–திந – ா–தர் பவனி வரு–கின்–றார். திரு–விழ – ா–வில் தேர�ோட்–டம் திருக்–கல்–யா– ணம் மலை–வல – ம் வரு–தல் இட–பவ – ா–கன சேவை முத– லி – ய ன தனிச்– சி – ற ப்– பு – ட ன் நடை–பெ–று–கின்–றன.

- M.P.பொியாண்டவர்


ÝùIèñ தினகரன் குழுமத்திலிருந்து வெளியாகும் தெய்வீக மாதம் இருமுறை இதழ்

ðô¡

சந்தா விவரம்

அஞ்சல் வழியாக வருட சந்தா - 720/சந்தா த�ொகையை KAL PUBLICATIONS, CHENNAI -4 என்ற பெயருக்கு டிமாண்ட் டிராஃப்ட் எடுத்தோ அல்லது மணியார்டர் மூலமாவ�ோ கீழ்க்காணும் முகவரிக்கு அனுப்பி வைக்கவும்: மேலாளர்-விற்பனை (MANAGER, SALES),

ஆன்மிகம் பலன்,

எண்: 229 கச்சேரி ர�ோடு, மயிலாப்பூர், சென்னை-600 004. Ph: 044-4220 9191 Extn: 21120. ம�ொபைல்: 95000 45730

ÝùIèñ

பலன்

பெயர்:________________________________________தேதி:_______________________ முகவரி:__________________________________________________________________ _______________________________________________________________________ ________________________________________________________________________ த�ொலைபேசி எண்:_____________________________ம�ொபைல்:_____________________ இ.மெயில்:________________________________________________________________ __________________(ரூபாய்__________________________________________மட்டும்) _______________________________________________________வங்கியில் எடுக்கப்பட்ட _______________________________எண்ணுள்ள டி.டி இணைக்கப்பட்டுள்ளது. ஆன்மிகம் பலன் மாதம் இருமுறை இதழை ஏஜென்ட் மூலமாக / அஞ்சல் வழியாக ஒரு வருடத்திற்கு அனுப்பி வைக்குமாறு கேட்டுக் க�ொள்கிறேன்.

டிமாண்ட் டிராஃப்டை, கீழ்க்காணும் கூப்பனைப் பூர்த்தி செய்து இணைத்து அனுப்பவும். சந்தா த�ொகை கிடைத்ததும் தகவல் தெரிவித்தபின் பிரதியை அனுப்பி வைக்க ஏற்பாடு செய்யப்படும்.

____________________ கைய�ொப்பம்


ð‚-Fˆ îI› 90

ஒரு தலம், பன்னிரு நாமங்கள்,

பன்னிரு காரணங்கள்!

ர் ஆன்–மி–கச் சுற்–றுலா செல்–ல–லாமா? சிவ–பெ–ரு–மான் எழுந்–த–ரு–ளி–யி–ருக்–கும் பன்–னிர – ண்டு தலங்–கள – ைப் பார்த்–துவ – ர – ல – ாம்: பிரம்–ம–பு–ரம், வேணு–பு–ரம், புகலி, வெங்–குரு, த�ோணி–பு–ரம், பூந்–த–ராய், சிர–பு–ரம், புற–வம், சண்பை, காழி, க�ொச்–சைவ – ய – ம், கழு–மல – ம்…. இத்– த னை இடங்– க – ள ை– யு ம் பார்க்க எவ்–வள – வு நாளா–கும�ோ என்று மயங்–கவ – ேண்– டாம், ஒரே நாள் ப�ோதும், இன்–னும் ச�ொல்–வ– தா–னால், ஒரு மணி நேரம்–கூ–டப் ப�ோதும்.

36

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

க ா ர – ண ம் , இ ந் – த ப் ப ன் – னி – ர ண் டு திருத்–தல – ங்–களு – ம் வெவ்–வேறு அல்ல, அனைத்– தும் ஒரே ஊரைத்–தான் குறிக்–கின்–றன. இப்– ப�ோது நாம் ‘சீர்–கா–ழி’ என்று அழைக்–கும் ஊர்–தான் அது! ஒரே ஊருக்–குப் பன்–னிர – ண்டு பெயர்–கள் அமை–யக் கார–ணம் என்ன? ஒன்–றல்ல, பன்–னி–ரண்டு கார–ணங்–கள் உண்டு. அவை ஒவ்– வ�ொ ன்– றை – யு ம் திரு– ஞா– ன – ச ம்– ப ந்– த – ரி ன் ‘திரு– இ – ரு க்– கு க்– கு – ற ள்’


பாடல்–க–ளு–டன் காண்–ப�ோம். முத– லி ல், பிரம்– ம – பு – ர ம். படைப்– பு த் த�ொ–ழி–லைச் செய்–வ–தற்–கா–கச் சிவ–பெ–ரு–மா– னின் அரு–ளை–வேண்–டிப் பிரம்–மன் தவம் செய்த திருத்– த – ல ம் இது. ஆகவே, ‘பிரம்–மன – து ஊர்’ எனும் ப�ொரு–ளில் ‘பிரம்–ம–பு–ரம்’ என அழைக்–கப்–ப–டு– கி–றது. ‘அரனை உள்–குவீ – ர், பிர–மன் ஊருள் எம் பர–னையே மனம் பரவி, உய்ம்–மினே!’ சிவ–பெ–ரு–மானை எண்–ணுங்–கள், பிரம்–மபு – ர – த்–தில் எழுந்–தரு – ளி – யி – ரு – க்–கும் எங்–கள் தலை–வ–னையே மனத்–தில் எண்ணி உய்–யுங்–கள். அடுத்து, ‘வேணு– பு – ர ம்’. ‘வேணு’ என்– ற ால் மூங்– கி ல்

என்று ப�ொருள். ஒரு–கா–லத்–தில், அசு–ரர்–க–ளின் க�ொடுமை தாங்– க – மு – டி – ய ா– ம ல் தவித்த இந்– தி – ர ன், மூங்–கில்–கள் நிறைந்த இந்–தத் திருத்–த–லத்–தில் சிவ– ப ெ– ரு – ம ானை வழி– ப ட்– ட ான், அதன் –மூ–லம் இழந்–த–வற்–றைத் திரும்–பப்–பெற்–றான். இவ்–வாறு இந்–தி–ரன் பூசித்த மூங்–கில்–வ–னம் என்ற ப�ொரு–ளில் இவ்–வூ–ருக்கு ‘வேணு–பு–ரம்’ என்ற பெயர் அமைந்–தது. ‘காண உள்–கு–வீர்! வேணு–நல்–பு–ரத் தாணு–வின் கழல் பேணி, உய்ம்–மினே.’ சிவ–பெ–ரு–மா–னைக் கண்டு த�ொழ–வேண்– டும் என்று நினைக்–கிற – வ – ர்–களே, வேணு–புர – ம் எனும் இந்த நல்ல திருத்–தல – த்–திலே எழுந்–தரு – – ளி–யிரு – க்–கும் தாணு–வா–கிய அப்–பெ–ரும – ா–னின் திரு–வ–டி–க–ளைப் பேணுங்–கள், உய்–யுங்–கள். அடுத்த பெயர், ‘புக– லி ’. இது ‘புகல்’, ‘புகு–தல்’, அதா–வது, உதவி கேட்டு வந்–துசே – ர்– தல் என்ற ப�ொரு–ளில் அமைந்–தது. சூர–பத்–மனி – ன் க�ொடு–மைக – ள் அதி–கரி – த்–த– ப�ோது, அத–னைப் ப�ொறுத்–துக்–க�ொள்ள இய– லாத தேவர்–கள் இந்–தத் திருத்–தல – த்–துக்கு வந்து சிவ–பெ–ரு–மா–னி–டம் தஞ்–ச–ம–டைந்–தார்–கள், ‘நீங்–கள்–தான் எங்–க–ளைக் காக்–க–வேண்–டும்’ என்று அவர்–கள் இவ்–வி–டத்–தைப் புக–லி–ட– மாக வந்–த–டைந்–த–தால், இது ‘புக–லி’ என்ற பெய–ரைப்–பெற்–றது. ‘நாதன் என்–பிர்–கள்–காள், காதல் ஒண் புகல் ஆதி பாதமே ஓதி உய்ம்–மினே.’ எம்–பெ–ரும – ா–னைத் தலை–வன – ாக அழைக்– கி– ற – வ ர்– க ளே, அன்– பு ம் ஒளி– யு ம் நிறைந்த புக–லிக்கு வாருங்–கள், அங்கே எழுந்–த–ரு–ளி– யி–ருக்–கும் பெரு–மான், அனைத்–துக்–கும் ஆதி– யான சிவ– ப ெ– ரு – ம ா– னி ன் திரு– வ – டி – க – ள ைச் சேருங்–கள், அவன் புக–ழைப் பாடி உய்–யுங்–கள். அடுத்த பெயர், ‘வெங்–கு–ரு’. அசு– ர – கு – ரு – வ ான சுக்– கி – ர ன் ஒரு– மு றை பிரம்– ம – னி ன் சபைக்– கு ச் சென்– றி – ரு ந்– த ார். ஆனால், அங்கே அவ–ருக்–குச் சரி–யான மரி– யாதை கிடைக்–க–வில்லை. ஆகவே, அவர் தேவ–கு–ரு–வுக்–குச் சம–மான குருத்–து–வத்–தைப் பெற விரும்–பின – ார். அதற்–காக இந்–தத் திருத்–த– லத்–தில் தவம் புரி–யும்–படி நார–தர் அவ–ரி–டம் ச�ொன்–னார். அதன்–படி, சுக்–கி–ரன் சிவ–பெ–ரு–மானை எண்–ணித் தவ–மி–ருந்த இடம் இது. அவ–ருக்–குச் சிவன் குருத்–து–வத்தை அ ரு – ளி ய இ ட ம் எ ன் – ப – த ா ல் , இ த் – த – ல ம் ‘ வெ ங் – கு – ரு ’ எ ன் று அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. ‘அங்–கம் மாது–சேர் பங்–கம் ஆய–வன், வெங்–குரு மன்–னும் எங்–கள் ஈசனே.’ வெங்– கு – ரு – வி லே எழுந்– த – ரு – ளி – யி – ருக்– கு ம் எங்– க ள் ஈசன், தன்– னு – டை ய உ ட – லி ன் ஒ ரு பகு–தி–யாக மலை–ம–க–ளைக் க�ொண்–ட–வன்!

என்.ச�ொக்கன்

ðô¡

37

16-28 பிப்ரவரி 2017


அடுத்த பெயர், த�ோணி–பு–ரம். ‘த�ோணி’ என்–பது, நீரில் மிதக்–கும் படகு. பிர–ளய – த்–தின்– ப�ோது, சிவ–பெ–ரு–மான் சுத்–த–மா–யை–யையே த�ோணி– ய ாக்கி, அதன்– மீ து உமை– ய ம்– மை – யு–டன் காட்–சி–தந்–தா–ராம். அந்–தத் த�ோணி த�ோன்–றிய இடம் இது என்–ப–தால், ‘த�ோணி– பு–ரம்’ என்ற பெயர் அமைந்–தது. ‘வாள்–நி–லாச்–ச–டைத் த�ோணி–வண்–பு–ரத்து ஆணி நல்–ப�ொ–னைக் காணு–மின்–களே.’ ஒளி–வீ–சும் நில–வைச் சூடிய சடை–யைக்– க�ொண்–ட–வன், வள்–ளல்–தன்மை நிறைந்த த�ோணி– பு – ர த்– தி லே எழுந்– த – ரு – ளி – யி – ரு க்– கு ம் நல்ல ஆனிப்–ப�ொன் ப�ோன்ற தலை–வன், அவ–னைக் காணுங்–கள். அடுத்த பெயர், ‘பூந்–த–ராய்’. இது வராக அவ–தா–ர–மெ–டுத்த விஷ்–ணு–வைக் குறிக்–கும் ஒரு பெய–ரா–கும். இர–ணிய – ாக்ஷன் என்ற அசு–ரன் தேவ–ல�ோ– கம் மற்–றும் பூல�ோ–கத்–தின் செல்–வங்–க–ளை– யெல்–லாம் கவர்ந்–து–க�ொண்–டான், அவற்–றைப் பாதா–ளத்–தில் ஒளித்–து–வைத்– தான். இத– ன ால், தேவர்– க ள் திரு– ம ா– லி – ட ம் சென்று முறை–யிட்–டார்–கள், அவர் வராக அவ– த ா– ர ம் எடுத்து பூமி– யை க் கிழித்– து ச்– சென்–றார், அவனை வீழ்த்தி அனைத்–துச் செல்–வங்–க–ளை–யும் மீட்–டார். அத்–தகை – ய விஷ்ணு, தன்–னுடை – ய வராக அவ–தா–ரத்தை விட்டு இயல்–பான உரு–வத்– தைப் பெற்ற திருத்–த–லம் இது–தான். ஆகவே, பூமி–யைக் கிழித்–துச்–சென்ற அவ–ரது செய– லைக் குறிப்–பிடு – ம்–வண்–ணம் ‘பூந்–தர – ாய்’ என்ற பெயர் உண்–டா–னது. ‘பாந்–தள்–ஆர் சடைப் பூந்–த–ராய் மன்–னும், ஏந்து க�ொங்–கை–யாள் வேந்–தன் என்–பரே.’ சடை–யிலே பாம்–பைக்–க�ொண்ட எங்–கள் பெரு–மான் பூந்–த–ரா–யிலே எழுந்–த–ரு–ளி–யி–ருக்– கி–றான், ஏந்–திய மார்–ப–கங்–க–ளைக்–க�ொண்ட உ மை – ய ம் – மை – யி ன் த லை – வ ன் எ ன் று அவ–னைப் ப�ோற்–று–வார்–கள். அடுத்த பெயர், சிர– பு – ர ம். அதா– வ து, ‘தலை’–யின் ஊர். யாரு–டைய தலை? தேவர்–களு – ம் அசு–ரர்–களு – ம் பாற்–கட – லை – க் து அமு–தம் கிடைத்–தது, ம�ோகி– கடைந்–தப�ோ – னி–யாக வந்த திரு–மால் அத–னைத் தேவர் க–ளுக்–குப் பகிர்ந்–துக�ொ – டு – த்–தார். அப்–ப�ோது, அசு– ர ர்– க – ளி ன் பக்– க – மி – ரு ந்த ஒரு– வ – ரு க்– கு மட்–டும் இதில் சந்–தேக – ம் ஏற்–பட்–டது. தனக்கு அமு– த ம் கிடைக்– க ாத�ோ என்ற கவ– லை – யில், தேவர்–க–ளில் ஒரு–வ–ரைப்–ப�ோல் வேட மிட்– டு க்– க�ொ ண்டு மறு– ப க்– க ம் சென்– று – விட்– ட ார், மற்ற தேவர்– க – ளு – ட ன் சேர்ந்து அமு–தத்தை வாங்கி உண்–டு–விட்–டார். இது தெரிந்த விஷ்ணு க�ோபம் க�ொண்– டார், அவ–ரைத் தலை வேறு, உடல் வேறாக வெட்–டி–விட்–டார். அந்த இரு துண்–டு–க–ளும், ராகு, கேது ஆயின.

38

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

இதில் தலைப்–ப–கு–தி–யான ராகு, இந்–தத் திருத்–த–லத்–தில் சிவ–பெ–ரு–மானை வணங்கி அருள்–பெற்–றார். ஆகவே, இதற்–குச் ‘சிர–புர – ம்’ என்ற பெயர் ஏற்–பட்–டது. ‘கரிய கண்–டனை, சிர–பு–ரத்–துள் எம் அரசை நாள்–த�ொ–றும் பரவி உய்ம்–மினே.’ விஷத்–தால் கருத்த கழுத்–தைக்–க�ொண்ட எங்–கள் பெரு–மான், சிர–பு–ரத்–திலே எழுந்–த–ரு– ளி–யிரு – க்–கும் அர–சர், அவ–ரைத் தினந்–த�ோறு – ம் ப�ோற்றி, உய்–யுங்–கள். அடுத்த பெயர், புற–வம். இது ‘புறா’–வைக் குறிக்– கி – ற து. புறா– வு க்– க ா– க த் தன்– னு – டை ய – டு – த்த சிபிச்–சக்–கர – வ – ர்த்– த�ோலை அரிந்–துக�ொ தி–யின் கதையை நாம் கேள்–விப்–பட்–டி–ருக்–கி– ற�ோம். அந்–நி–கழ்–வைக் குறிப்–பி–டும் பெயர்– தான் இது.

சிபி–யைப் பரி–ச�ோ–திப்–ப–தற்–காக, இந்–தி– ரன் பருந்–தா–க–வும், அக்–கினி புறா–வா–க–வும் வந்–தார்–கள், புறா–வைத் துரத்–தி–யது பருந்து, பயந்– து – ப�ோன புறா, சிபி– யி – ட ம் வந்து சேர்ந்–தது. அந்–தப் புறா–வைக் காப்–பாற்–று–வ–தற்–காக, தன்–னு–டைய சதையை அரிந்து தர முன்– வந்–தான் சிபி. பருந்–தும் அதனை ஏற்–றுக்– க�ொண்–டது. ஆனால், சிபி எவ்–வ–ள–வு–தான் சதையை அரிந்து தந்–தப�ோ – து – ம், அது அந்–தப் புறா–வின் எடைக்–குச் சம–மா–கவி – ல்லை. நிறை– வாக, சிபியே தரா–சில் ஏறி அமர்ந்–தான். தராசு முள் நேராக நின்–றது. இப்–படி ஒரு புறா–வுக்–கா–கத் தன்–னையே தரத் துணிந்–தான் சிபிச்–சக்–க–ர–வர்த்தி. அத்–த–கைய சிபி நற்–க–தி–யடைந்த – திருத்–த– லம் இது. ஆகவே, ‘புற–வம்’ என்று பெயர்–


பெற்–றது. ‘நற–வம்–ஆர் ப�ொழில் புற–வம் நல் பதி இறை–வன் நாமமே மற–வல் நெஞ்–சமே.’ என் நெஞ்– சமே , தேன் ப�ொருந்– தி ய ச�ோலை–க–ளைக்–க�ொண்ட புற–வம் எனும் நல்ல திருத்–த–லத்–தின் இறை–வன், சிவ–பெ– ரு– ம ா– னி ன் திருப்– ப ெ– ய ரை என்– றை க்– கு ம் மறக்–காதே. அடுத்த பெயர், ‘சண்– பை ’. இதன் ப�ொருள், நாணல். யாதவ குலத்–தைச் சேர்ந்த சிலர், விளை– யாட்–டாக ஒரு வேலை செய்–தார்–கள், அது அவர்–களு – டை – ய குலத்–துக்கே வினை–யா–னது. அவர்–கள் ஓர் ஆணுக்–குப் பெண்–ப�ோல் வேட– மிட்–டார்–கள், அவன் கர்ப்–ப–மாக இருப்–ப–து– ப�ோல் நடித்–தான். அவனை அழைத்–துக்– – னி – வ – ரி – ட – ம் சென்–றார்–கள், க�ொண்டு கபி–லமு ‘முனி– வ ரே, இந்– த ப் பெண்– ணு க்கு ஆண் குழந்தை பிறக்– கு மா? அல்– ல து, பெண் குழந்–தையா?’ என்று கேட்–டார்–கள். இத–னால், முனி–வர் க�ோபம் க�ொண்–டார், ‘இவ–னுக்கு ஓர் உலக்கை பிறக்–கும், அந்த உலக்கை உங்–கள் குலத்தை நாச–மாக்–கும்’ என்று சாபம் க�ொடுத்–தார். அவர் ச�ொன்– ன – ப டி, அந்த ஆணுக்கு ஓர் உலக்கை பிறந்–தது. பயந்–துப�ோன – யாத– வர்–கள் அதைத் தூளாக்–கிக் கட–லில் கரைத்– தார்–கள். அத்–து–டன் தங்–கள் பிரச்னை தீர்ந்– தது என்று நினைத்–தார்–கள். ஆனால், அந்த உலக்–கைத்–தூள்–கள் அனைத்–தும் நாண–லாக முளைத்–தன. பின்–னர் ஒரு–முறை யாத–வர்–க– ளுக்–கி–டையே சண்டை வந்–த–ப�ோது, இந்த நாணல்–க–ளைப் பறித்–துக்–க�ொண்டு அவர்– கள் ம�ோதி–னார்–கள், முனி–வ–ரின் சாபப்–படி எல்–லா–ரும் இறந்–து–ப�ோ–னார்–கள். அப்–ப�ோது, யாதவ குலத்–தைச் சேர்ந்த கிருஷ்–ணர், இந்–தப் பழி தன்–னைத் த�ொட– ரா–த–படி இங்கே வந்து பூசித்–தார். ஆகவே, இதற்–குச் ‘சண்–பை’ என்ற பெயர் அமைந்–தது. ‘தென்–றில் அரக்–க–னைக் குன்–றில் சண்பை மன் அன்று நெரித்–தவா நின்று நினை–மினே.’ தென்–தி–சை–யி–லுள்ள இலங்–கை–யின் அர– சன், அரக்–க–னான ராவ–ணன். அத்–த–கைய ராவ–ணனை, சண்–பை–யின் அர–ச–ரான சிவ– பெ–ரும – ான் அன்–றைக்–குக் கயி–லாய மலைக்–க– டி–யில் நெரித்–தார், அந்–தத்–தன்–மையை எண்– ணுங்–கள், சிவ–னின் புக– ழைப் பாடுங்–கள். தென்–தி–சை–யி–லுள்ள, அரக்–க–னான இலங்– கை–யின் அர–சன், ராவ–ணனை, சண்–பை– யின் தலை–வ–னான சிவ–பெ–ரு–மான், அன்று குன்– று க்– க – டி – யி ல் நெரித்– த ானே, அதனை எண்–ணுங்–கள். அடுத்த பெயர், ‘காழி’, இதைத்–தான் நாம் இப்–ப�ோது ‘சீர்–கா–ழி’, சிறப்பு நிறைந்த காழி என்று அழைக்–கி–ற�ோம். ‘காழி’ என்ற பெயர், காளி–தே–வி–யைக் குறிக்– கி – ற து, அவர் சிவ– ப ெ– ரு – ம ா– னு – ட ன்

வாதா–டிய குற்–றம் நீங்–கு–வ–தற்–காக இத்–த–லத்– தில் வழி–பட்–டார், ஆகவே, இதன் பெயர் ‘காழி’ என்–றா–னது. ‘கா–ழி’ என்ற பெயர்– தான் பின்–னர் ‘சீகா–ழி’ என்–றாகி, இப்–ப�ோது ‘சீர்–கா–ழி’ என்று அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. க ா ளி – த ன் எ ன்ற ப ா ம் – பு ம் இ ங்கே சிவ–பெ–ரும – ா–னைப் பூசித்–திரு – க்–கிற – து. அத–னா– லும் ‘காழி’ என்ற பெயர் அமைந்–தி–ருப்–ப–தா– கச் ச�ொல்–கி–றார்–கள். ‘அய–னும் மாலு–மாய் முய–லும் காழி–யான் பெயல்வை எய்தி நின்று இய–லும் உள்–ளமே.’ காழி–யில் எழுந்–தரு – ளி – யி – ரு – க்–கும் சிவ–பெரு – ம ா– னி ன் அடி, முடி– யை க் காண்– ப – த ற்– க ா– கத் திரு–மா–லும் பிர–ம–னும் முயன்–றார்–கள், அவனை அறி–ய–மு–டி–யா–மல் த�ோற்–றார்–கள், அத்– த – கை ய பெரு– ம ான் நம்– மீ து கருணை ப�ொ ழி – வ தை எ ண் ணி ந ம் உ ள் – ள ம் நெகி–ழட்–டும். அடுத்த பெயர், ‘க�ொச்–சை–வ–யம்’. இதில் ‘க�ொச்– சை ’ என்– ப து பழிச்– ச �ொல்– லை க் குறிக்– கி – ற து. யார்– மீ து பழிச்– ச �ொல்? ஏன் ஏற்–பட்–டது? அது எப்–ப–டித் தீர்ந்–தது? பரா–சர முனி–வர் மச்–சக – ந்–திய�ோ – டு கூடி–ய– ப�ோது, மற்ற முனி–வர்–கள் அவ–ரைத் தூற்–றி– னார்–கள். அத–னால் வருந்–திய அவர், அந்–தப் பழி தன்னை நெருங்–கா–தப – டி இங்கே வந்து பூசித்–தார், பெரு–மா–னின் அருள்–பெற்–றார். ஆகவே, இவ்–வி–டத்–துக்–குக் ‘க�ொச்–சை–வ–யம்’ என்ற பெயர் ஏற்–பட்–டது. ‘தேரர், அம–ண–ரைச் சேர்–வு–இல் க�ொச்சை மன் நேர்–இல் கழல் நினைந்து ஓரும் உள்–ளமே.’ புத்–தம – த – ம், சம–ணம – த – ம் ப�ோன்–றவ – ற்–றைச் சேர்ந்– த – வ ர்– க ளை அணு– க ாத பெரு– ம ான், க�ொச்– சை – வ – ய த்– தி ன் மன்– ன – ன ான சிவ– பெரு–மா–னின் இணை–யற்ற திரு–வ–டி–களை நினைந்து என் உள்–ளம் தியா–னிக்–கும். நிறை–வாக, ‘கழு–மல – ம்’. உர�ோ–மச முனி–வர் தன்–னைப்–பற்–றியி – ரு – ந்த குற்–றங்–கள்(மலங்–கள்) த�ொலை–வ–தற்–காக இங்கே வழி–பட்–டார், வேறு எங்– கு ம் தீராத அந்– த க் குற்– ற ங்– க ள் இங்கே தீர்ந்–தன. ஆகவே, இவ்–வி–டத்–துக்–குக் ‘கழு–ம–லம்’ என்–கிற பெயர் உண்–டா–னது. ‘த�ொழு–ம–னத்–த–வர், கழு–ம–லத்து உறை பழு–து–இல் சம்–பந்–தன் ம�ொழி–கள் பத்–துமே.’ கழு–மல – த்–திலே எழுந்–தரு – ளி – யி – ரு – க்–கும் சிவ– பெ–ரு–மா–னின் பெரு–மை–க–ளைக் குற்–ற–மில்– லாத ஞான–சம்–பந்–தர் ச�ொன்–னவை இந்–தப் பாடல்–கள், இவற்–றைப் பாடி இறை–வன – ைத் த�ொழும் மனம் நமக்கு வாய்க்–கட்–டும்! இந்–தப் பெயர்–கள் அனைத்–துக்–கும் இருக்– – தா? அன்–பர்–கள் கும் ஒற்–றுமை என்ன புரி–கிற த�ொழு–தால் எப்–பேர்ப்–பட்ட குறை–கள – ை–யும் சிவ–பெ–ரும – ான் தீர்த்–துவை – ப்–பான் என்–பதை – த்– தான் அவை உணர்த்–து–கின்–றன. காழிப்–பெ–ரும – ா–னின் கழல்–த�ொழு – து குறை களை–யப் பெறு–வ�ோம்!

(த�ொட–ரும்) ðô¡

39

16-28 பிப்ரவரி 2017


அக்னி தலம்

தீமைகளைப் ப�ொசுக்கும்

தீத்தலம்! பா க்ஷீரவர்ணேஸ்வரர்

ற்–க–டல் கடைந்த பிறகு அதன் முக்–கிய ந�ோக்–கம – ான அமிர்–தம் வெளிப்–பட்–டது. அதனை தேவர்– க ள் உண்– ட ால் பல ஆக்–க–பூர்–வ–மான பணி–கள் நடை–பெ–றும் என்–றும் தேவர்–க–ளுக்–குக் கிடைத்–தால், அரக்–கத்–த–ன–மும் அழி–வும் அதி–க–ரிக்–கும் என்–பதை அறிந்த மஹா– விஷ்ணு அமிர்–தத்தை தேவர்–க–ளுக்கு மட்–டுமே பங்–கிட்–டளி – த்–தார். இத–னால் க�ோப–முற்ற அசு–ரர்–கள் தம் குல–கு–ரு–வான சுக்–கி–ராச்–சா–ரி–யா–ரி–டம் முறை– யிட்–டார்–கள். அவர், அவர்–க–ளு–டைய ஏக்–கத்–தைப் ப�ோக்–கும் வகை–யில் பூல�ோ–கத்–தில், கரு–வைப்– பதி என்ற தலத்–தில் பால் தடா–கம் ஒன்–றினை உரு–வாக்–கி–னார். இதைக் கேள்–விப்–பட்ட தேவர்–கள், அந்–தத் தடா–கத்–தி–லி–ருந்து அரக்–கர்–கள் பாலை அருந்–தி– னார்–கள் என்–றால் அவர்–க–ளும் வலிமை பெற்–று– வி–டு–வார்–கள�ோ என்று அஞ்–சி–னார்–கள். உடனே சிவ–பெ–ரு–மா–னைத் தஞ்–ச–ம–டைந்–தார்–கள். அவர் அந்–தப் பால் தடா–கத்–தால் வர–வி–ருக்–கும் ஆபத்– தினை உணர்ந்து அதனை வெறும் நீர்த் தடா–க– மாக மாற்–றி–விட்–டார். அசு–ரர்–கள் ஏமாற்–ற–ம–டைந்–த– னர். இவ்–வாறு பால் தடா–கத்தை மாற்–றி–ய–தால் இங்கே க�ோயில்–க�ொண்–டி–ருக்–கும் ஈசன் பால்– வண்ண நாதர் என்– று ம், சுக்– கி – ர ன் உரு– வா க்– கி– ய – தா ல், தடா– க ம், சுக்– கி ர தீர்த்– த ம் என்– று ம் அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. ஒரு–முறை இந்–திர– னு – க்–கும் அவன் மக–னுக்–கும்

3


கரி–வ–லம் வந்த நல்–லூர் - நெல்லை மாவட்டம்

வீரஷண்முகர் நாயகியருடன் வேடர்–களா – க மாறும்–படி சாபம் ஏற்–பட்–டது. அதைப் சித்–து–ருவ – ம், ஞான–பா–சு–ரம், சிவ–சக்–தி–பு–ரம் , அமு– ப�ோக்–கிக்–க�ொள்ள அவர்–கள் இத்–தல – த்–துக்கு வந்து தா–ச–லம், சீவன் முக்–தி–புரி, உப–ய–புரி, கரி–பு–ரம், பால்–வண்ண நாதரை பூஜித்து வந்–தன – ர். இவ்–வாறு அம்–ப–ர–பு–ரம், திருக்–க–ளா–வ–னம் என்று பல பெயர்– இவர்–கள் பூஜிக்க, இர–வுந – ே–ரத்–தில் யானை ஒன்–றும் கள் உண்டு. வந்து ஈசனை பூஜித்–தது. மறு–நாள் இறை–வன் க�ோயி– லி ல் உள்ள சுக்– கி ர தீர்த்– த த்– தி ல் சந்–ந–திக்–குப் ப�ோகும்–ப�ோது ஏற்–கெ–னவே யார�ோ நீராடி அக்னி ஈசனை வழி– ப ட்– ட – தா ல் அக்னி பூஜித்–துச் சென்–றுவி – ட்–டிரு – ந்த அடை–யா–ளங்–களை தீர்த்–தம் என்–றும் பெயர் க�ொண்–டது. அவ்–வாறே இந்– தி – ர ன் கண்– ட ான். தங்– க – ளை – யு ம் மீறி யார் அம்–பா–ளும் வழி–பட்–ட–தால் தேவி–தீர்த்–தம் என்–றும் இவ்–வாறு பூஜித்–தி–ருப்–பார்–கள் என்–ற–றிய இர–வில் ச�ொல்–லப்–ப–டு–கி–றது. ஒளிந்–தி –ரு ந்து கண்–கா–ணி த்–தார்– க ள். சி வ – பெ – ரு – ம ானை க்ஷீ ர – வ ர் – அப்– ப� ோது ஒரு யானை அவ்– வா று ணேஸ்–வ–ரர், முக–லிங்–க–நா–தர் என்–றும் பூஜிப்–ப–தைக் கண்–டார்–கள். உடனே அழைக்–கி–றார்–கள். வெகுண்டு அத–னைக் க�ொல்ல அம்பு அம்–பா–ளுக்கு அதுல ச�ௌந்–த–ரி– எய்–த–ப�ோது அந்த யானை சட்–டென்று யாம்–பிகை, ஒப்–பனை – –யம்–பாள், ஒப்–பி– வெள்ளை யானை–யாக, ஐரா–வ–த–மாக லா–வல்லி என்ற பெயர்–கள் உண்டு. மாறி–யது. தன் தலை–வ–னான இந்–தி–ர– இக்– க� ோ– யி – லி ல் பிரம்மா, விஷ்ணு, னைத் தேடி வந்த ஐரா– வ – த ம் தான் காக– பு – ஜ ண்– ட ர், நார– த ர், சூரி– ய ன், பூஜை செய்த தலத்–திலேயே – அவ–னைக் சந்–தி–ரன், லட்–சு–ம–ணன் ஆகி–ய�ோ–ரும் கண்டு பெரு– ம – கி ழ்ச்சி க�ொண்– ட து. வழி–பட்–டுள்–ள–னர். ஆமாம், இந்–தி–ர–னுக்–கும் அவன் மக– க�ோயில் மிக பிர–மாண்–ட–மா–னது. னுக்–கும் சாபம் விலகி அவன் சுய உரு 125 அடி உயர ராஜ–க�ோ–பு–ரம் க�ொண்– பெற்–றி–ருந்–தான்! டுள்–ளது. க�ோயி–லி–னுள் விதா–னத்–தில் இந்– தி – ர ன் சாபம் தீர்ந்– த – தா – லு ம், மூலிகை வர்–ணத்–தில் ஓவி–யங்–கள் தீட்– ஒப்பிலாவல்லி யானை (கரி) வலம் வந்து வணங்–கி–ய– டப்–பட்–டுள்–ளன. க�ொடி–ம–ரம், நந்தி, தா–லும், இத்–த–லம் கரி–வ–லம் வந்த நல்–லூர் என்று பலி–பீ–டம் எல்–லாம் சம்–பி–ர–தா–ய–மாக அமைந்–தி– பெயர் பெற்–றது. ருக்– கி ன்–ற ன. அடுத்து, அகத்–தி–யர், சந்–தி–ரன், மாமுனி அகத்–தி–ய–ரும் இங்கே வந்து ஈசனை சூரி–யன் மூவ–ரும் நம்மை வர–வேற்–கி–றார்–கள். வழி– ப ட்– டி – ரு க்– கி – ற ார்; சக்– க ர பரா– ச க்– தி யை கர்ப்–பகி – ர– க – த்–தில் பால்–வண்ண நாதர் சுயம்–புவா – க, வெண்–ணி–றத்–த–வ–ராய் காட்–சி–ய–ளிக்–கி–றார். அக்னி பிர–திஷ்டை செய்–தி–ருக்–கி–றார். தலம் என்–ப–தால், நம்மை நெருங்–கும் தீமை–கள் இத்–த–லத்–திற்கு அநா–தி–பு–ரம், பாவ–நா–சம், எல்–லாம் சாம்–பல – ா–கிவி – டு – வதை – உணர முடி–கிற – து. வலம் வரும்– பிரா– க ார ப� ோது துர்க்கை, முத்தாலங்குறிச்சி காமராசு ðô¡

41

16-28 பிப்ரவரி 2017


லிங்கோத்பவர் தட்சிணாமூர்த்தி லட்சுமண ஈஸ்வரர் எடுத்–துச் செல்–வார்–கள் என்–கி–றார்–கள். 63 நாயன்–மார்–கள், சப்த மாதர்–கள், தட்–சிணா– இக்–க�ோ–யி–லில் சித்–திரை தீர்த்–த–வாரி, வசந்த மூர்த்தி, கன்–னி–மூல விநா–ய–கர் மற்–றும் பஞ்–ச– உற்–ச–வம், வைகாசி விசா–கம், ஆனி திரு–வம்– லிங்–கம் என பேரின்ம தரி–ச–னம் காண–லாம். அன்– மானை, ஆடிப்–பூ–ரம், ஆவ–ணித்–த–பசு (14 நாட்– னை–யின் தவத்–திற்கு மெச்சி காட்சி தந்த ஈசன், கள்), புரட்–டாசி நவ–ராத்–திரி, ஐப்–பசி கந்த சஷ்டி, லிங்–க�ோத்–ப–வ–ராக கர்ப்–ப–கி–ர–கத்–துக்கு பின்–பு–றம் கார்த்– தி கை ச�ோம– வா – ர ம், திருக்– க ார்த்– தி கை, உள்–ளார். இங்–க�ோ–யிலி – ல் வீர–ஷண்–முக – ர் மிக–வும் விசே–ஷம – ா–னவ – ர். வைகாசி விசா–கத்–தன்று இவ–ருக்– மார்–கழி திரு–வா–திரை, தை பத்ர தீபம், மாசி மகா குக் காவடி எடுத்–தும் பால்–குட – ம் எடுத்–தும் மக்–கள் சிவ–ராத்–திரி, பங்–குனி பிர–ம�ோத்–ஸ–வம் (12 நாட்– அன்று வணங்–குவ – ர். கேட்ட வரம் தரும் ஷண்–முக – ர் கள்), சபா–பதி ஆறு–கால அபி–ஷேக ஆரா–தனை. இவர். இவ–ரு–டைய சந்–நி–தா–னத்–தில் திரு–ம–ணம் சம–யக்–கு–ர–வர்–கள், 63 நாயன்–மார்–கள் குரு–பூஜை, முடித்–தால் வாழ்க்–கை–யில் அனைத்–துப் பேறு சங்–க–ட–ஹர சதுர்த்தி, பிர–த�ோ–ஷம், ப�ௌர்–ணமி, க–ளை–யும் பெற–லாம் என்–பது ஐதீ–கம். த�ொடர்ந்து அஷ்–டமி, மாதாந்–திர கார்த்–திகை, செவ்–வாய், வெள்ளி சிறப்பு வழி–பா–டு–கள் என இவ்–வா–ல–யத்– சனீஸ்–வ–ரர், சண்–டி–கேஸ்–வ–ரர் என வணங்கி தல தில் வழி– ப ாட்டு நடை– மு – றை – க ள் மேற்– க�ொ ள்– விருட்–ச–மாக களா–ம–ரத்–தினை அடை–ய–லாம். ளப்–ப–டு–கின்–றன. ஆவணி, பங்–கு–னி– மா–த���்–க–ளில் அடுத்து பைர–வர் தரி–ச–னத்தை முடித்–து–விட்டு வெளி–பி –ர ா–கா–ர த்– தி ல் வலம் வர– லாம். அங்கே தேர�ோட்–ட–மும் உண்டு. அகத்–திய பெரு–மான் பிர–திஷ்டை செய்த சக்–கர இக்–க�ோ–யி–லில் வ–ர–துங்–க–ரா–ம–பாண்–டி–யர், பரா–சக்தி எழிற்கோல தரி–ச–னம் அருள்–கி–றார். காஞ்–சி–பு–ரம் சிதம்–ப–ர–நாத முனி–வர், வண்–ணச்– அடுத்து உத– ய – ம ார்த்– தா ண்– டே ஸ்– வ ர் மேற்கு ச–ர–பம் தண்–ட–பாணி சுவா–மி–கள், நமச்–சி–வா–யக் ந�ோக்கி இருக்க எதிரே சடை–யப்–பர் அமர்ந்–தி–ருக்– கவி–ரா–யர், கல்–லல் குக–ம–ணி–வா–சக சர–ணா–லய கி–றாள். ஈசா–னமூ – லை – யி – ல் மேலி–ருந்து புற்–ற�ொன்று சுவா–மி–கள், காள–மே–கப்–பு–ல–வர், சென்–னி–கு–ளம் த�ொங்–கும் அதி–ச–யத்–தைக் காண–லாம். தனிச்–சந்– அண்–ணா–மலை – க் கவி–ரா–யர், எட்–டிசே – ரி திரு–மலை நதி–யில் ஓப்–ப–னை–யம்–மாள். பேர–ழகு ப�ொலிய – ர், மலை–ய–டி–கு–றிச்சி வேற்–க–வி–ரா–யர், சங்–குப்–பு–லவ காட்–சிய – ளி – க்–கிற – ாள். தன்னை வணங்–குவ� – ோ–ருக்கு பிச்–சையா நாவ–லர், கரி–வ–லம் வந்த நல்–லூர் ராம– எழில் த�ோற்–றம் அருள்–கிற – ாள். அன்–னைக்கு ஒரு சாமி பிள்ளை ஆகி–ய�ோர் இத்–தல ஈச–னைப் பாடித் மண்–ட–லம் பூஜை நடத்–தி–னால், மனம் குளிர்ந்த துதித்–துள்–ள–னர். இக்–க�ோ–யி–லில் எதை வேண்டி வாழ்– வு ம், முகப்– ப�ொ – லி – வு ம், அகப்– ப�ொ – லி – வு ம் ஒரு மண்–டல பூஜை நடத்–தின – ால் ப�ோதும், கேட்ட வரம் கிடைக்–கி–றது என்–கி–றார்–கள். குறிப்–பாக, பெறு–வார்–கள் என்–பது அனு–பவ நம்–பிக்கை. இழந்த ப�ொருட்–களை மீட்–டுத்–தர– வ – ல்–லவ – ர் இந்–தப் இந்–தி–ர–ஜித்–தைக் க�ொன்ற த�ோஷம் ப�ோக பால்–வண்ண நாதர்! மன–ந�ோய் உள்–ள–வர்–க–ளின் லட்– சு – ம – ண ன் இத்– த – ல த்து ஈசனை வழி– ப ட்டு குறை தீர்–கி–றது. எச்–செ–ய–லி–லும் வெற்றி வேண்–டு– த�ோஷம் நீங்–கப் பெற்–றான். ஒரு தனிசந்–ந–தி–யில் வ�ோ–ரின் பிரார்த்–தனை பலிக்–கி–றது. மேற்கு ந�ோக்கி காட்–சி–த–ரும் லட்–சு–மண ஈஸ்–வ–ரர் இக்–க�ோ–யில் சங்–க–ரன்–க�ோ–யில் - ராஜ பாளை– இச்–சம்–ப–வத்–துக்கு சாட்–சி–யா–கப் ப�ொலி–கி–றார். யம் சாலை–யில் 10 கி.மீ. த�ொலை–வில் உள்–ளது. இக்–க�ோ–யிலி – ல் இரண்டு லிங்–கங்–களு – ம் மேற்கு அடிக்–கடி பேருந்து வசதி உண்டு. சங்–க–ரன்–க�ோ– பார்த்து உள்–ளது, மிக–வும் சிறப்–பம்–ச–மா–கும். யி–லி–லி–ருந்து ஆட்–ட�ோ–வி–லும் வர–லாம். நவகி–ரக – ங்–கள் மற்–றும் சாஸ்–தாவு – க்–குத் தனித்–தனி காலை 6 முதல் பகல் 12 மணி, மாலை 5 சந்–ந–தி–கள் அமைந்–தி–ருக்–கின்–றன. முதல் 8 மணி வரை க�ோயில் திறந்–தி–ருக்–கும். சங்–க–ர–நா–ரா–ய–ணர் க�ோயி–லுக்கு முந்–தைய மேலும் தக–வல்–க–ளுக்கு ஆல–யத் த�ொலை– புரா– த – ன – ம ான க�ோயில் இது என்– கி – ற ார்– க ள். பால்–வண்–ண–நா–தர் பூஜைக்கு சங்–க–ர–நா–ரா–ய–ணர் பேசி எண்–கள்: 9786182729, 9003703677. க�ோயில் நந்–த–வ–னத்–தி–லி–ருந்–து–தான் மலர்–கள் படங்கள்: பர–ம–கு–மார்

42

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017


அறிந்து, அறியசா்து, நடந்து, நடககப் தபசாவது, நசாட்டு நடப்பு, ஊசா் நடப்பு, உலக நடப்பு, அரசியல், அறிவியல், ஆன்மிகம், இலககியம், சினிமசா...

தினமும் தினகரன் படிச்சா நீஙகளும் wikiயசானந்சா்சான்

/dinakarannews /dinakaran_web

2

இனி ஞசாயிறுத்சாறும் www.dinakaran.com


கல்வெட்டு ச�ொல்லும் க�ோயில் கதைகள்: திருவஞ்சிக்குளம்

ஆதியில் கேரளத்தின் ம�ொழி, தமிழே!

என அழைக்–கப்–பெற்ற சுந்–த– தம்–ரர்,பிஈச––ரான்னுத�ோழர் க்கே த�ோழ–னாக விளங்–கிய – வ – ர். அவ–

ருக்கு மண்–ண–கத்–தில் த�ோழ–னா–கத் திகழ்ந்–த–வர் சேர–மான் பெரு–மாள் எனும் சேர மன்–ன–ரா–வார். அறு–பத்–து–மூன்று நாயன்–மார்–க–ளில் ஒரு–வ–ரான இச்–சே–ர–மன்–னர் திரு–வு–லாப்–பு–றம் எனும் நூலை இயற்றி கயி–லை–யில் ஈச–னார் முன்பு சுந்–த–ர–ரு– டன் அமர்ந்து பாட, அந்–நூல் கேட்ட சாத்–த–னார் (ஐய–னார்) அத–னைத் திருப்–பிட – வூ – ர் (ெபரம்–பலூ – ர் மாவட்–டம்) எனும் ஊரில் வெளிப்–ப–டுத்தி தமி– ழு–ல–கத்–திற்கு அரு–ளி–னார் என்–பது சேக்–கி–ழார் வாக்–கா–கும். சிவ–பெ–ரு–மான் க யி – லை – யி – லி – ருந்து அனுப்– பி ய ஐரா– வ – த ம் எனும் சிவ–பு–ரத்து யானை மீ து அ ம ர் ந் து சுந்–த–ர–ரும், குதிரை மீதேறி சேர– ம ான் பெரு– ம ா– ளு ம் நீள் விசும்– பி ல் கயிலை ந�ோ க் கி சென ்ற ப�ோது, சுந்–தர– ர் பாடிய ‘‘தாணெனை முன் படைத்– த ான்– ’ ’ எனத் த�ொடங்–கும் தேவா–ரப் பதி– க த்– தி னை அவர் வேண்– டு – க�ோ – ளு க்– கி – ணங்க வரு–ணன் கேரள நாட்–டுத் திரு–வஞ்–சைக்–க– ளத்– து த் திருக்– க�ோ–யி–லுக்கு க�ொண்டு வந்து சேர்ப்–பித்–தான் என்–பது சேக்–கி–ழார் ெபரி–ய–பு–ரா–ணத்–தில் கூறும் சுந்–த–ர–ரின் வர–லா–றா–கும். சுந்–த–ரர் மண்–ணு–லக வாழ்–வில் இறு–தி–யாக வழி–பட்–ட–தும் தேவா–ரம் பாடி–யது – ம – ா–கிய தலம் கேர–ளத்–துத் திரு–வஞ்–சைக்–க– ளம் எனும் தலமே. – டு ச�ோழ நாட்–டிலு – ம், பாண்–டிய நாட்– சுந்–தர– ர�ோ டி–லும் பல தலங்–க–ளுக்–குச் சென்று வழி–பாடு செய்–தவ – ர் சேர–மான் பெரு–மா–னா–வார். ஒரு–முறை இரு–வரு – ம் கண்–டியூ – ர் வீரட்–டா–னேஸ்–வர– ரை வணங்– கிய பின்பு திரு–வைய – ாறு சென்று ஐயா–றப்–பரை தரி–

44

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

சிக்–கச் சென்–ற–ப�ோது காவி–ரி–யில் பெரு–வெள்–ளம் வந்–தது. காவி–ரியை – க் கடக்க முடி–யா–மல் இரு–வரு – ம் வருந்–தி–னர். சுந்–த–ரர் காவி–ரி–யின் தென்–க–ரை–யில் சேர–மன்–ன–ரு–டன் நின்–ற–வாறு ‘‘பர–வும் பரி–ச�ொன்– று–டை–யேன் நான்’’ என ஆரம்–பிக்–கும் தேவா–ரப் பதி–கத்–தைப் பாடத் ெதாடங்–கின – ார். பாடல் த�ோறும் ‘‘ஐயா–று–டைய அடி–க–ள�ோ–’’ என முடித்து பெரு– மானை அழைத்–தார். அப்–ப�ோது மறு–க–ரை–யில் உள்ள ஐயா–றப்–பர் க�ோயி–லிலி – ரு – ந்து ‘‘ஓலம்–’’ என்ற ஈச–னார் தம் விண்–ம�ொழி கேட்–டது. அப்–ப�ோதே காவிரி நடு– வி ல் பிளந்து இரு–வ–ரும் மறு–கரை சேர வழி விட்–டது. இரு–வ–ரும் ஐயா– ற ப்– ப – ரை க் கண்டு தரி–சித்து மகிழ்ந்–த–னர். இரண்– ட ாம் இரா– ஜ – ர ா – ஜ – ச�ோ – ழ ன் , த ா ன் எடுத்த தாரா–சுர– ம் சிவா–ல– யத்–தில் சுந்–த–ர–ரின் வர– லாற்–றுக் காட்–சி–க ளை கல்– வெட் டு விளக்– க க் குறிப்–பு–க–ளு–டன் சிற்–ப– மா– க ப் படைத்– து ள்– ளான். அதில் ஒரு காட்– சி க்கு மேலாக ‘‘உடைய நம்– பி க்கு ஒல்–லென்–ற–ரு–ளி–ன–ப– டி–’’ என்ற தமிழ்க் கல்– வெட்– டு ப் ப�ொறிப்பு காணப்–பெ–று–கின்–றது. கீழாக ஒரு–பு–றம் கண்– டி–யூர் க�ோயி–லும் ஒரு–புற – ம் ஐயா–றப்–பர் க�ோயி–லும் உள்–ளன. சேர மன்–னர் இரு–க–ரம் கூப்பி வணங்கி நிற்க சுந்–தர– ர் கையு–யர்த்தி தேவா–ரம் பாடு–கின்–றார். எதிரே உள்ள காவிரி பிளந்து வழி விடு–கின்–றது. இரு–வரு – ம் எந்த அளவு ஈச–னா–ருக்கு உகந்–தவ – ர்–க– ளா–கத் திகழ்ந்–த–னர் என்–பதை இச்–சிற்–பக் காட்சி வெளிப்–ப–டுத்–து–கின்–றது. – ட – ன் த�ோழமை பூண்ட சேர–மான் பெரு– சுந்–தர– ரு மான் அவ–ரு–டன் மதுரை சென்று ஆல–வாய்ப் பெரு–மானை வணங்–கிய பின்பு இரு–வ–ரும் சேர நாட்டு க�ொடுங்–க�ோ–ளூர் வந்–த–டைந்–த–னர். சேர மன்–னரி – ன் அரண்–மனை – க்–குச் செல்–லும் முன்–பாக


இரு–வரு – ம் அங்கு திகழ்ந்த திரு–வஞ்–சைக்–கள – த்–துக் க�ோயி–லுக்–குச் சென்று வழி–பட்–ட–னர். அங்–கு–தான் சுந்–த–ரர் ‘‘முடிப்–பது கங்–கை–’’ என்ற பதி–கத்–தைப் – ளி – ன – ார். பின்பே மாக�ோதை எனப்–பெ–றும் பாடி–யரு க�ொடுங்–க�ோ–ளூர் அரண்–ம–னைக்–குச் சென்–றார் என்–பது சேக்–கி–ழார் பெரு–மா–னின் வாக்–கா–கும். கேரள மாநி–லத்–தில் திருச்–சூரி – லி – ரு – ந்து 32 கி.மீ. த�ொலை–விலு – ம், இருஞ்–சா–லக்–குடா க�ோயி–லிரு – ந்து 8 கி.மீ. த�ொலை–விலு – ம், க�ொடுங்–களூ – ர் பக–வதி – ய – ம்– மன் க�ோயி–லி–லி–ருந்து 1½ கி.மீ. த�ொலை–வி–லும் திரு– வ ஞ்– சை க்– க – ள ம் திருக்– க�ோ – யி ல் உள்– ள து. திரு–வஞ்–சைக்–க–ளம் எனும் பெய–ரினை திரு–வஞ்– சிக்–கு–ளம் என்றே கேர–ளத்–த–வர் குறிப்–பி–டு–வர். கேரள நாட்–டுக்கே உரிய கட்–டி–டக் கலைப் பாணி–யில் மூன்று அடுக்கு ஓடு–வே–யப் பெற்ற கூரை– க – ளு – ட ன் கிழக்கு ந�ோக்– கி – ய – வ ாறு திரு– வா–யில் அமைந்–துள்–ளது. இது கேரள க�ோபுர அமைப்–பா–கும். மேற்கு திசை–யில் வாயில் இருந்– தா–லும் அங்கு க�ோபு–ரம் கி டை – ய ா து . கி ழ க் கு வாயில் கடந்து உள்ளே சென்–றால் பெரிய ரிஷ– பக் க�ொட்–டில் உள்–ளது. அதில் காளை படுத்த நி லை – யி ல் க ா ண ப் பெறு– கி ன்– ற து. அதன் நேர் எதிரே மூல–வர் கரு– வறை விமா–னம் இடம் பெற்–றுள்–ளது. அஞ்–சைக் களத்–தப்–பர் லிங்–கத் திரு– மேனி மிக–வும் உய–ரம் குறைந்–த–வ�ொன்–றா–கும். சுவாமி சந்– ந – தி க்கு வட– பு – ற ம் பள்– ளி – ய றை மண்–ட–பம், பக–வதி சந்–நதி, நட–ரா–ஜர், சிவ–காமி திக–ழும் சபா மண்–ட–பம், ஈசான் திக்–கில் சண்– டீ–சர் க�ோயில் ஆகி–யவை உள்–ளன. தென்–புற திருச்–சுற்று மாளி–கைப் பத்–தியி – ல் சேர–மான், சுந்–த– ரர் செப்–புத் திரு–மே–னி–கள் உள்–ளன. மேற்–கில் கண–ப–தி–யார், பிருங்கி, சிவ–லிங்–கம் ஆகி–யவை இடம்– ப ெற்ற தனித்– த – னி ச் சிறு க�ோயில்– க ள் உள்– ள ன. வெளித் திருச்– சு ற்– றி ல் சுப்– பி – ர – ம – ணி – யர், துர்க்கை, சாஸ்தா க�ோயில்–கள் உள்–ளன. வட– மே ற்கே ‘‘கங்– கை – ’ ’ என்ற பெய– ரி ல் சிறிய குள– ம�ொன்–றுள்–ளது. வடக்– கு ப் பிரா– க ா– ர த்– தி ல் க�ொன்றை மரம் தல–ம–ர–மாக விளங்–கு–கின்–றது. தென்–மேற்–குத் திசை–யில் மிகப் பெரிய அரச மரம் உள்–ளது. கேரள நாட்–டுக் க�ோயில்–க–ளில் காண–மு–டி–யாத நட–ராஜர், சிவ–காமி, செப்–புத் திரு– மே–னிக – ளு – ம், சண்–டீச – ர் க�ோயி–லும் இங்கு திகழ்–வது சிறப்பு அம்–ச–மா–கும். இது தமிழ்–நாட்டு க�ோயில் அமைப்பு முறை–யா–கும். இங்கு திக–ழும் நட–ரா–ஜப் பெரு–மா–னின் செப்–புத் திரு–மே–னி–யின் பீடத்–தில் ‘‘அஞ்–சைக் களத்து சபா–ப–தி–’’ என்று தமி–ழில் ப�ொறிக்–கப் பெற்–றுள்–ளது.

முதுமுனைவர் குடவாயில்

பாலசுப்ரமணியன் திரு– வ ஞ்– சை க்– க – ள த்து க�ோயி– லில் காணப்–பெ–றும் பழம் கல்–வெட்– டு–க–ளா–கத் தமிழ் கல்–வெட்–டு–கள் இடம் பெற்–றிரு – ப்–பது குறிப்–பிட – த்–தக்– க–தா–கும். ஒரு கல்–வெட்டி – ல் ‘‘ஸ்வஸ்–தி தனு–வில் வியா–ழன் நிற்க செய்த... திரு–வஞ்–சைக்–க–ளத்து இரா–யிங்–கப் பெருந்–தச்–ச–னுக்கு... பெருந்–தச்–சனு அமச்–சுள்–ளு–ருத்தி க�ோயி–ல–தி–கா–ரி–கள் திரு–வுள்– ளஞ் செய்து க�ொடுத்–த–ரு–ளிய புரை–யி–டத்–தின் இறை முப்–பதி ஞாழி... செல்–லாரே க�ொடுக்க கட–விய – ார். இப்–புரை – யி – ட – த்–தில் சென்று புக்கு விலக்– கு–ம–வ–னுக்கு ப�ொருள் கவி–னு–ம–வ–னும் அய்–பத்

திரு–கழ – ஞ்சு ப�ொன்... ள�ொடுத்–தன் புகில் இடை–யி– டும் விடக்–கட – வ திரு–வஞ்–சைக்–கள...’’ என்ற தமிழ் வாச–கங்–கள் காணப்–பெ–று–கின்–றன. திருக்– க�ோ –யில்–க–ளில் பணி–பு –ரி –யும் தலை–சி– றந்த சிற்–பி–க–ளுக்கு ‘‘பெருந்–தச்–சன்–’’ என்ற விரு– தி– னை ச் ச�ோழ மன்– ன ர்– க ள் அளிப்– ப ர். அதே ப�ோன்று திரு–வஞ்–சைக்–கள – த்–துத் திருக்–க�ோயி – லி – ல் பணி –பு–ரிந்த சிற்–பிக்கு இரா–யிங்–கப்–பெ–ருந்–தச்–சன் என்று அவன் பெய–ர�ோடு பட்–ட–மும், பல உரி–மை– க–ளையு – ம் அளித்–தும், அவ–னுரி – மை – க – ளு – க்கு தீங்கு செய்ய முயலு–பவ – ர்–களு – க்–குரி – ய தண்–டம் எவ்–வள – வு என்–பது – ம் குறிக்–கப் பெற்–றுள்–ளது. அக்–கா–லத்–தில் கேர–ளத்–தின் ம�ொழி–யா–கத் தமிழ்–தான் இருந்–தது என்–ப–தற்கு இது ப�ோன்ற பல கல்–வெட்–டு–கள் அங்கு சான்–றாக விளங்–கு–கின்–றன. சுந்– த – ர ர் திரு– வ ஞ்– சை க்– க – ள த்– தி ல் மூன்று பதி–கங்–க–ளைப் பாடி–ய–த�ோடு நிறை–வாக யானை மீது ஏறி நீள் விசும்–பில் கயிலை செல்–லும்–ப�ோது பாடிய பதி–கமு – ம் அஞ்–சைக்–கள – த்–தப்–பர்க்கே என்று அவரே பாடி–யுள்–ளமை – ய – ால் நான்கு தேவா–ரப் பதி– கங்–களை – ப் பெற்ற சிறப்–புடை – ய தலம் அது–வா–கும். ðô¡

45

16-28 பிப்ரவரி 2017


தஞ்–சைப் பெரிய க�ோயிலை எடுப்–பித்த இரா–ஜ–ரா–ஜ–ச�ோ–ழன் அவ்–வா–ல– யத்து கரு–வறை – –யைச் சுற்–றி–யுள்ள சாந்–தார அறை–யில் திரு–வஞ்–சைக்–க–ளத்–துக் க�ோயி–லில் பதி–கம் பாடும் சுந்–த–ர–ரின் காட்சி, யானை மீதேறி சுந்–த–ர–ரும், குதிரை மீதேறி சேர–மான் பெரு–மா–ளும் விண்–ண–கம் வழியே கயிலை செல்–லும் காட்சி, கயி–லை–யில் சுந்–த–ர–ரும் சேரமான் பெரு–மா–ளும் ஈச–னார் முன்பு அமர்ந்–தி–ருக்க, சேரர் திருக்–க–யி–லாய ஞான உலா பாடும் காட்சி என அற்–புத – க் காட்–சி–களை வண்ண ஓவி–ய–மா–கத் தீட்–டச் செய்–துள்–ளான். ப�ொலி–வ�ோடு திக–ழும் அவ்–வ�ோ–விய காட்–சி–யில் ஆயி–ரம் ஆண்–டு–க–ளுக்கு முன்பு திரு–வஞ்–சைக்–க–ளம் க�ோயில் எவ்–வாறு திகழ்ந்–தது என்–பது தத்–ரூ–ப–மாக சித்–தி–ரிக்–கப் பெற்–றுள்–ளது. அஞ்–சைக்–க–ளத்து க�ோபு–ரம், விமா–னம், முன்– மண்–டப – த்–தில் நட–ரா–ஜப் பெரு–மா–னின் செப்–புத் திரு–மேனி இடம் பெற்–றி–ருப்–பது, திருச்–சுற்–றில் கங்கை எனும் குளம் திகழ்–வது, க�ோயில் முன்பு அமர்ந்–த–வாறு சுந்–த–ரர் பதி–கம் பாடு–வது ஆகிய அனைத்–தும் அவ்–வ�ோ–வி–யக் காட்–சி–யில் இடம் பெற்–றுள்–ளன. தற்–கா–லத்–தில் நாம் அங்கு ‘‘அஞ்–சைக் களத்து சபா–ப–தி–’’ என்று தமி–ழில் பெயர் ப�ொறிக்–கப் பெற்ற நட–ரா–ஜர் திரு–மே–னியை காண்–கி–ற�ோம். ஆயி–ரம் ஆண்–டு–க–ளுக்கு முன்–பும் சேர நாட்–டில் ச�ோழர் காலப் பாணி–யில் அமைந்த நட–ரா–ஜர் திரு–மேனி இடம் பெற்–றி–ருந்–தது என்–பதை இச்–ச�ோ–ழர்–கால ஓவி–யம் நமக்கு எடுத்–து–ரைக்–கின்–றது. தஞ்–சைப் பெரிய க�ோயில் ஓவி–யத்–தில் சுந்–த–ர–ரு–டன் அமர்ந்த சேர–மான்

46

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ப ெ ரு – ம ா ன் க யி – லை நா– த ன் முன்பு ஞான உ ல ா ப ா டு – வ – தை க் காண்–கின்–ற�ோம். அந்த ஞான உலா நூலில் சேர– ம ான் பெரு– ம ாள் அரி–வைப் பெண் ஒருத்தி பற்றி பாடும் ேபாது ‘இல்– லாரை எல்–லா–ரும் எள்– ளு–வ ர் செல்–வ ரை எல்– லா–ருஞ் செய்–வர் சிறப்–பு’ என்ற திருக்–குற – ளை – யு – ம், பேரி–ளம் பெண் ஒருத்தி பற்றி விவ–ரிக்–கு–மி–டத்து, ‘‘கண்டு கேட்டு உண்டு உயிர்த்து உற்று அறி–யும் ஐம்–புல – னு – ம் ஒண் த�ொடி கண்ணே உள’’ என்ற திருக்–கு–ற–ளை–யும் அப்–ப– டியே தன் பாட–லடி – க – ளி – ல் இணைத்–துக் காட்–டி–யுள்– ளார். கயிலை நாத– னா–கிய சிவ–பெ–ரு–மான் முன்பு பாடப் பெற்ற ஒரு நூலில் இரண்டு திருக்–கு– றட்–பாக்–க–ளை–யும் பாடி தமி– ழு க்– கு ப் பெருமை சேர்த்–த–வர் ‘கழ–றிற்–ற–றி– வார்’ என்ற நாயன்–மா– ரா–கிய சேர–மான் பெரு– மான் ஆவார். வ ண் – ண ா – ரை க் கும்–பிட்–டார் என்ற சிறப்– புப் பெய–ரை–யும் பெற்ற அந்த எளிய அடி– ய ார் நாளும் வழி– ப ட்ட திரு– வஞ்–சைக்–கள – த்–துப் பெரு– மானை நாமும் சென்று வணங்–கு–வ�ோம், உய்வு பெறு–வ�ோம்.


24

உக்த வேதீஸ்வரர்

அரும்பன்ன வனமுலை நாயகி

அடியாரின் அன்புக்கு அடிபணிந்த அரன்!

தி

ருப்– ப ந்– த ணை நல்– லூ – ரி – லி – ரு ந்து 10 கி.மீ. த�ொலை–வில் மண்ணி நதிக்–க–ரை–யி–லுள்ள மற்–ற�ொரு திருத்–த– லம் திருப்–ப–னந்–த ாள். கு���்–ப–க�ோ–ணத்–தி–லி–ருந்து சென்னை செல்–லும் சாலை–யில் ச�ோழ–பு–ரத்–திற்–கும் அணைக்–க–ரைக்– கும் இடை–யி–லுள்–ளது. ‘‘பண்ை–டக்–கா–லம் முதற்– க�ொண்டே தமிழ் நூல்–க–ளை–யும் பிற நூல்–க–ளை– யும் தன்–ன–கத்தே தாங்கி வந்த பனை–யேட்–டின் பெய–ரைக் க�ொண்–டதே, இவ்–வூர் தமிழ் வளர்–தற்– கு–ரி–யது என்–ப–தற்கு அறி–கு–றி–யா–கும்.’’ என்–பார் தமிழ்த்–தாத்தா அவர்–கள். திருப்–ப–னந்–தாள் தவிர பனை–யைத் தல–வி– ருட்–ச–மா–கக் க�ொண்ட மற்ற ஐந்து தலங்–கள்: திரு–ம–ழ–பாடி, திருப்–பனை – –யூர், புற–வார்–ப–னங்–காட்– டூர், வன்–பார்த்–தான் பனங்–காட்–டூர், திரு–வ�ோத்–தூர். இறை–வன் அரு–ணஜ – டே – ஸ்–வர– ர் எனும் செஞ்–ச– டை–யப்–பர், பனை மரத்–தடி – யி – ல் சுயம்பு லிங்–கம – ாக எழுந்–த–ரு–ளி–யி–ருந்–த–தால் இத்–த–லத்–திற்–குப் பனந்– தாள் எனப் பெயர் ஏற்–பட்–டது என்–பர். தாடகை எனும் பெயர் படைத்த பெண்–மணி வழி–பட்–ட– தால் தாட–கையீ – ச்–சர– ம் என்–றும் அழைக்–கப்–பட்–டது (இவள் ராமா–யண – த்–தில் வரும் தாடகை அல்–லள்) தாடகை தின–மும் செஞ்–ச–டை–யப்–ப–ருக்–குப் பூமா–லை–கள் சாத்தி வழி–பட்டு வந்–தாள். ஒரு– நாள் மாலை சாத்–தும்–ப�ோது அவள் மேலாடை நழு–விய – து. முழங்–கையா – ல் அவ்–வா–டையை இடுக்– கிக் க�ொண்டு மாலை சாத்–த–மு–டி–யா–மல் அவள் வருத்–தமு – ற்–றப�ோ – து இறை–வன் தமது திரு–முடி – யை வளைத்து அம்–மா–லையை ஏற்று அரு–ளி–னார். தனக்–காக இறை–வன் தலை சாய்த்–தது கண்டு

வருந்–திய அவள், கடும் தவம் இயற்றி, பூஜா காலத்–தில் எவ்–வித இடை–யூறு – ம் ஏற்–படா – ம – லி – ரு – க்க பதி–னாறு கைக–ளைச் சிவ–னி–டம் வேண்–டிப் பெற்– றாள் என்–கிற – து திருப்–ப–னந்–தாள் தல–வ–ர–லாறு. மேற்– கு – றி ப்– பி ட்ட நிகழ்ச்சி, க�ோயில் முன் மண்–டப – த்–தின் மேற்–கூர – ை–யில் ஓவி–யம – ாக வரை–யப்– பட்–டுள்–ளது. இதில் லிங்–கத்–தின் க�ோமுகி எந்–தப் பக்–கத்–தி–லி–ருந்து பார்த்–தா–லும் நம்மை ந�ோக்–கித் திரும்–பி–யுள்–ளது ப�ோலத் த�ோன்–று–வது ஓவி–ய–ரின் திற–மைக்கு மிகச் சிறந்த சான்–றா–கத் திகழ்–கி–றது. நடந்–த–த–றிந்து க�ோயி–லுக்கு வந்த ச�ோழ அர– சன், எவ்–வளவ�ோ – முயன்–றும் லிங்–கத்தை நேராக்க முடி–ய–வில்லை. திருக்–க–டை–யூ–ரில் குங்–கி–லி–யப் புகை–யி–டும் த�ொண்டு செய்து வந்த குங்–கி–லி– யக்–க–ல–யர், இங்கு வந்து தன் கழுத்–தில் சுருக்– கிட்–டுக் க�ொண்டு, மறு–மு–னை–யில் லிங்–கத்–தைக் கட்டி நிமிர்த்த முயன்–றார். சுருக்கு இறு–கி–னால் தனது பக்–தர் இறந்து விடு–வார் என்ற பெருங்–க– ரு–ணை–யி–னால் இறை–வன் சற்றே நிமிர்ந்–தார். அர–ச–னின் அதி–கா–ரத்–திற்கு அடி–ப–ணிய மறுத்த அர–னார், அடி–யா–ரின் அன்–புக்கு அடி–ப–ணிந்–தார். சேக்–கி–ழார் இதைப் பாடு–கி–றார்: ‘‘நண்–ணிய ஒருமை அன்–பின் நார் உறு பாசத் தாலே திண்–ணிய த�ொண்–டர் கூடி இளைத்த பின் திறம்–பி–நிற்க ஒண்–ணும�ோ கல–ய–னார்–தம் ஒருப்–பாடு

சித்ரா மூர்த்தி ðô¡

47

16-28 பிப்ரவரி 2017


ப�ொருள் இத�ோ இருக்–கின்–றது, பெற்–றுக் க�ொள், கண்–ட–ப�ோதே இது ஒரு அற்–புத – ப்–ப�ொ–ருள் என்று நீ கூறி இப்–ப�ொ– அண்–ணல – ார் நேரே நின்–றார் அம–ர–ரும் ழுதே வந்து அருள்–பு–ரி–வா–யா–க–’’ என்ற ப�ொருள் விசும்–பில் ஆர்த்–தார்–’’ வரு–கிற – து. ‘இந்தா!’ என்–பது ஒரு மிக அரு–மையா – ன க�ோயி–லில் குங்–கிலி – ய – க்–கல – ய – ன – ா–ரின் உரு–வச்– பிர–ய�ோ–கம். ‘இத�ோ உளது, பெற்–றுக் க�ொள்’ சிலை அமைக்–கப்–பட்–டி–ருக்–கி–றது. என்று நேரே கூறு–வ–தாக அமைந்–துள்–ளது. க�ோயி–லின் மேற்–கில் ஏழு நிலை–கள் க�ொண்ட ‘‘இந்தா! மயில்–வா–கன – ர் சீட்–டிது, வந்–தா–ளுவ – ம் ஒரு க�ோபு– ர – மு ம், கிழக்– கி ல் ஜந்து நிலை– க ள் நாம் என வீக்–கிய சிவ–நீ–றும்...’’ என்று சிராப்–பள்– க�ொண்ட மற்–ற�ொரு க�ோபு–ரமு – ம் உள்–ளன. மேற்கு ளித் திருப்–பு–க–ழில் வரும் வரி–களை இப்–பா–டல் க�ோபு–ரம் அரு–கில் பதி–னாறு கால் மண்–ட–ப–மும், நினை–வு–றுத்–து–கி–றது. நாக கன்–னிகை தீர்த்–த–மும் உள்–ளன. கல்–வெட்– கந்–த–பு–ரா–ணத்–தில் ‘‘இந்தா இஃத�ோர் இளங்– டில் இத்–த–லம் ‘திருத்–தா–டகை ஈச்–ச–ரம்’ என்–றும், கு–ழவி என்–றெ–டுத்து...தேவி கையில் ஈந்–த–ன–னே–’’ இறை–வன் ‘தாட–கேச்–ச–ரத்து மகா–தே–வர்’ என்–றும் என வரு–வ–தை–யும் பார்க்–க–லாம். குறிப்–பி–டப்–பட்–டுள்–ளது. இன்று தருமை ஆதீன மங்கா நற்–ப�ொ–ருளை அரு–ண–கி–ரி–யா–ருக்கு அரு– ளா ட்– சி – யி ல் உள்ள தேவஸ்– த ா– ன ங்– க – ளி ல் முரு–கன் உப–தேசி – த்–தான் என்–பத – ற்–குக் சான்–றாக, ஒன்று இத்–தல – ம். க�ொடி மரம், பலி பீடம், நந்தி, விநா–ய–க–ரைத் ‘‘தேனென்று பாகென்று உவ–மிக்–க�ொணா தரி–சித்து மூல–வ–ரைத் தரி–சிக்–கச் செல்–கி–ற�ோம். ம�ொழித் தெய்வ வள்ளி மிக விசா–ல–மான முன் மண்–ட–பத்–தின் நுழை–வா– க�ோன் அன்று எனக்கு உப–தே–சித்–தது ஒன்று யி–லில் மேலே ஏரா–ள–மான சுதைச் சிற்–பங்–கள் உண்டு கூற–வற்றோ தென்–ப–டு–கி ன்–றன. மூல–வர் அரு– ண–ஜ– டே ஸ்–வ– வானன்று, காலன்று, தீயன்று, நீரன்று, ரர், செஞ்–ச–டை–யப்–பர், தால–வ–னேஸ்–வ–ரர் ஆகிய மண்–ணு–மன்று – ல் அறி–யப்–ப–டு–கி–றார். மேற்–குத் திசை பெயர்–களா தானன்று, நானன்று, அச–ரீரி – ய – ன்று, சரீ–ரிய – ன்–றே’– ’ ந�ோக்–கிய திரு–மேனி, உட் பிரா–கா–ரத்–தைச் சுற்றி - என்று கந்–தர் அலங்–கா–ரத்–தில் வரு–கி–றது. வரும்–ப�ோது ஒரு முக–மும் நான்கு திருக்–கர– ங்–க– க்ஷேத்–தி–ரக் க�ோவை பிள்–ளைத் தமி–ழில் இது ளும் க�ொண்டு மயி–லின் அரு–கில் நின்ற க�ோலத்–தி– சுப்–ர–மண்–யத் தலங்–க–ளுள் ஒன்–றா–கக் கூறப்–பட்–டி– லுள்ள சுப்–பிர– ம – ணி – ய – ர – ைத் தரி–சிக்–கிற – �ோம். அரு–ண– ருக்–கி–றது. கி–ரி–யா–ரின் திருப்–ப–னந்–தாள் திருப்–பு–கழை இங்கு ெதாடர்ந்து துர்க்கை, பைர–வர், சந்–திரன் – , பஞ்ச – �ோம்: சமர்ப்–பிக்–கிற லிங்–கங்–கள், சண்–டிக – ே–சுவ – ர– ர், அறு–பத்து மூவ–ருக்– குக் காட்சி தந்த காட்சி நாதர், தக்ஷி–ணா–மூர்த்தி ‘‘இந்–த�ோ–டக் கதிர் கண்–ட�ோ–டக் கட ஆகி–ய�ோர – ைத் தரி–சிக்–கிற – �ோம். முரு–கனு – க்கு இரு மண்டா நற்–ற–வர் குடி ஓட உற்–சவ மூர்த்–தி–கள் உள்–ளன. ஒன்று க�ோயி–லி– எங்கே அக்–கிரி எங்கே இக்–கிரி லுள்ள முரு–கப்–பெரு – ம – ான் ப�ோல–வும், மற்–ற�ொன்று என்றே திக்–கென வரு–சூ–ரைப் முத்–துக்–கும – ர– ன – ாக, மயில் இல்–லாம – லு – ம் உள்–ளன. பந்–தா–டித் தலை விண்–ட�ோ–டக் களம் கிழக்கு ந�ோக்– கி ய அம்– பி கை சந்– ந – தி யை வந்–த�ோ–ரைச் சில ரண–கா–ளிப் ந�ோக்கி நடக்–கி–ற�ோம். பிர–ஹன் நாயகி என்–றும் பங்–கா–கத் தரு கந்தா மிக்க பனந்–தா–ளுற்–ற–ருள் பெரிய நாயகி என்–றும் அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றாள். பெரு–மா–ளே–’’ (இந்த கட்–டத்–தில், க�ோயில் திருப்–பணி செய்–ப– ‘சந்–தி–ரன் ஓடு–வது கண்டு சூரி–ய–னும் பயந்– வர்–க–ளுக்கு மிகத் தாழ்–மை–யான வேண்–டு–க�ோள் த�ோ– டி – ன ான், காட்– டி – லு ள்ள தவ– சி – க ள் குடும்– - எண்–ணற்ற பக்–தர்–கள் நடக்–கு–மி–டத்–தில் மிக பத்–து–டன் ஓடி–னர், இவ்–வாறு இவர்–களை ஓடச் வழு– வ – ழு ப்– ப ான கிரா– னை ட் கற்– க – ளைத் தரை– செய்த சூரன், ‘எங்கே அந்த மலை, எங்கே இந்த யில் தயவு செய்து பதிக்க வேண்–டாம். வயது மலை’ என அல–றி–னான். மலை–க–ளில் ஒளிந்து முதிர்ந்–த–வர்–கள், கர்ப்–பி–ணிப் பெண்–கள் மற்–றும் க�ொண்–டி–ருந்–த–வர்–கள் பயந்து நடுங்–கும்–ப–டியா – க மாற்–றுத்–திற – ன – ா–ளிக – ள் ���கி–ய�ோரு – க்கு இத்–தகைய – வந்த அவ–னைப் பந்து பிடிப்–பது ப�ோல் அடித்து தரை–கள் பதற்–றத்தை அளிக்–கின்–றன.) வெருட்–டி–ய–வ–னும், ப�ோர்க்–க–ளத்–தி–லி–ருந்த பல – ம் அம்–பிகை – க்கு இறை–வனி – ட – ம் மந்–திர உப–தேச அசு–ரர்–களை ரண–காளி முத–லான ரண–தேவ – தை – க – – பெற ஆசை ஏற்–பட்–டது. இறை–வன் ளுக்–குப் பங்–கிட்–டுக் க�ொடுத்–த–வ–னு– கூறி– ய – ப டி திருப்– ப – ன ந்– த ாள் வந்து மான கந்–தனே! திருப்–ப–னந்–தா–ளில் இடை–வி–டாது சிவ–பூஜை செய்–தார். வீற்– றி – ரு க்– கு ம் பெரு– ம ாளே!’ என மகிழ்ச்–சி–யுற்ற இறை–வன் அவ–ருக்கு முரு– க னை விளிக்– கு ம் அரு– ண – கி – ரி – சைவ சித்–தாந்த நுட்–பங்–கள் அனைத்– யார் ஒரு அற்–பு–த–மான கருத்–தை–யும் தை–யும் எடுத்–து–ரைத்து இறு–தி–யில் முன் வைக்–கிறா – ர். ‘மலர் மாலை–க–ள– பஞ்–சாட்–ச–ரத்–தை–யும் உப–தே–சித்–த–ரு– ணிந்த உன் அழ–கில் மனத்–தைப் பறி ளி–னார். ‘‘ஈஸ்–வ–ரன் சந்–நதி மேற்கு க�ொடுக்–கா–மல் விலை–மா–தர்–க–ளின் ந�ோக்– கி – யு ம், அம்– பி கை சந்– ந தி அழ–கில் என் மனம் மயங்–கு–கி–றதே, கிழக்கு ந�ோக்– கி – யு ம் அமைந்த ‘‘என் அற்ப மனந்–தான் இப்–படி உழ– இது ப�ோன்ற தலங்–களை உப–தேச லா–மல், ‘மங்கா நற்–ப�ொ–ருள் இந்தா அற்– பு – த ம்’ என்றே இப்– ப டி அருள் த–லம் என்–பர்–’’ என்–கி–றார் உ.வே.சா. வா–யே’ என்று இறைஞ்–சு–கி–றார். அவர்–கள். அம்–பிகை – யி – ன் பூஜைக்–காக முரு– (மங்கா நற்–ப�ொ–ருள் = அழி–தலற்ற – கப்–பெரு – ம – ா–னால் உண்–டாக்–கப்–பட்ட சிறந்த உப–தே–சப் ப�ொருள்) இவ்–வ– சுப்–பி–ர–ம–ணிய நதியே பிற்–கா–லத்–தில் ரி–க–ளில் ‘‘அழி–யாத சிறந்த உப–தே–சப் அருணஜடேஸ்வரர்

48

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017


பெயர் மருவி மண்ணி நதி எனப்– மரத்– தை த் தல– வி – ரு ட்– ச – ம ா– க க் பட்–டது என்–பர். ‘‘சில நல்ல பெயர்– – ால் குத்–தா–லம் என்ற ெகாண்–டுள்–ளத கள் அழ–கற்ற உரு–வ–மாக மாறு–தல் – ம் என– பெயர் ஏற்–பட்–டது. உத்–தா–லக இயல்பு. அவ்–வா–றில்–லா–மல் பழம் வும் கூறப்–ப–டு–கி–றது. பாண்டி நாட்–டி– நழு–விப் பாலில் விழுந்–தது ப�ோல லுள்ள திருக்–குற்–றா–லம் ‘‘தெனாது இந்–ந–தி–யின் பெயர் கழு–வு–த–லா–கிய உத்–தா–லக வனம்–’’ என்–றும், இத்–த– நதி எனும் ப�ொருள்–பட மண்ணி நதி லம் ‘‘வடாது உத்– த ா– ல – க – வ – ன ம்– ’ ’ என்று மரு–விய – து விசே–ஷம். புறத்தே என–வும் குறிப்–பி–டப்–பட்–டன. இறை–வன் - உத்–த–வே–தீச்–வ–ரர், உள்ள உடம்– பி ன் அழுக்– கை – யு ம் அகத்தே உள்ள பாவ அழுக்–கை– ச�ொன்– ன – வ ா– ற – றி – வ ார், மண– வ ாள யும் மண்–ணு–வ–தா–த–லின் ‘மண்–ணி’ நாதர்; இறைவி - அமிர்த முகி–ழாம்– என மரு–விய – து ப�ொருத்–தமு – ட – ை–யது. பிகை, அரும்–பன்ன வன முலை– எனவே மூர்த்தி, தலம், தீர்த்– த ம் யாள், பரி–மள சுகந்த நாயகி. ஆகிய மூன்று சிறப்– பு – க – ளை – யு ம் பர–தமா முனி–வரு – க்கு வேள்–விக் உடை–யது இத்–த–லம் என்று தெரி– குண்– ட த்– தி ல் ஒரு பெண்– ணா ய்ப் கி–றது.’’ என்று கூறு–கி–றார் உ.வே. பிறந்– த – வ ள் அம்– பி கை. தின– மு ம் சா. அவர்–கள். காவி– ரி – யி ல் நீராடி நடு– வி – லு ள்ள பெரியநாயகி மணல்–மேட்–டில் சிவ–லிங்–கம் நிறு– செஞ்–ச–டை–வே–திய தேசி–கர் எழு– திய திருப்–ப–னந்–தாள் புரா–ணத்–தில் விப் பூஜை செய்– த ாள். எட்– டா ம் ஆறா–வது சருக்–கம் அகத்–திய – ர் பன–சைப் பதி–யில் நாள் இறை–வன் வெளிப்–பட்டு அம்–பி–கை–யின் – து பற்–றிக் கூறு–கி– செஞ்–ச–டை–யப்–பரை வணங்–கிய கரம் பற்–றி–னார். அம்–பிகை, ‘‘சாத்–தி–ரங்–க–ளில் கூறப்–பட்–டுள்–ள–படி தாய், தந்–தை–யர், உற–வி–னர் றது. சிவ பூஜை–யி–லும், சிவ நாம ஜெபத்–தி–லும் மூழ்–கிக் கிடந்த அகத்–திய – ர் முன் இறை–வன் த�ோன்– சூழ என்–னைத் திரு–ம–ணம் முடிக்க வேண்–டும்.’’ றி–னார். என்ன வரம் வேண்–டும் என்று கேட்ட என்று வேண்–டி–னாள். இறை–வ–னும் அப்–ப–டியே – –ருக்கு நடந்து க�ொண்–ட–தால் ‘மண–வா–ள–நா–தர்’ என்–றும், ப�ோது ‘‘உன்னை அன்–ப�ோடு வழி–ப–டுவ�ோ தமிழ் இயல் ஞானத்– தை க் குறை– வி ல்– லா – ம ல் பிரம்–மசா – ரி – யா – ய் தாம் அரு–ளிய வேதத்–தைத் தாமே அளிக்க வேண்–டும்–’’ என்று கூறி–னார் அகத்–தி–யர். ச�ொன்– ன – த ால் ‘ச�ொன்– ன – வ ா– ற – றி – வ ார்’ என்– று ம் அப்–ப–டியே அரு–ளி–னார் ஈச–னும் பெயர் பெற்–றார். ‘‘உமை வேண்ட துருத்தி புக்–கங்– கி–ருந்–தீர்–’’ - சுந்–த–ரர். தல–வி–ருட்–ச–மா–கிய உத்–தால ‘‘ ‘ஒப்பு உயர்வு ஒன்று இல்–லா–த�ோய் மரம் குடை–யாக அமைய அங்கு இறை–வி–யைத் உனை அன்–பில் பணிந்–த�ோ–ருக்கு திரு–ம–ணம் செய்து க�ொண்–டார் இறை–வர். மண– இப்–ப–டியே இவ்–வி–லிங்–கத்து வா–ள–நா–தர் திரு–உ–ரு–வம் க�ோயி–லில் உள்–ளது. இருந்து தமிழ் இயல் ஞானம் காவிரி இறை–வன் சந்–ந–திக்கு எதிரே உத்–த–ர– தப்–ப–றவே அளித்–தி’ என, வா–ஹி–னி–யாக முன்பு ஓடி–யது. காவிரி ஓடிய இடம் ‘தந்–த–னம்’ என்று இறை–வி–யு–டன் பழங்–கா–வி–ரிப் பள்–ளம் எனப்–ப–டு–கி–றது. க�ோயி–லி– அப்–பம – ர் செஞ்–ச–டை–யண்–ணல் னுள் நுழைந்–த–துமே வலப்–பு–றம் ஒரு மண்–ட–பம் அகன்–ற–னன் என்று அருள் செய்–தார்–’’ சிதி–ல–ம–டைந்து காணப்–ப–டு–கி–றது. மிகப் பெரிய - என்–பது புரா–ணப்–பா–டல். ஆல–ய–மணி ஒன்–றும் நம் கவ–னத்தை ஈர்க்–கி–றது. ங்கா நற்–ப�ொ–ருளை – யு – ம், தமிழ் இயல் ஞானத்– ஆல–யம் ஊரின் நடுவே உள்–ளது. ஐந்து நிலை தை–யும் தப்–பறவே – அளித்–திடு – ம – ாறு, மண்ணி ராஜ–க�ோ–பு–ரம் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றது. இதில் சிற்–பங்– நதிக்–க–ரை–யில் திருப்–ப–னந்–தா–ளில் வாழும் புண்– கள் ஏதும் இல்லை. வாயில் வழி–யாக உள்ளே ணி–ய–மூர்த்–தி–ய–ரைக் கேட்டு வணங்கி அடுத்த வந்–தது – ம் க�ொடி–மர– ம், பலி–பீட – ம் இவற்–றைக் காண்– திருத்–த–ல–மா–கிய குத்–தா–லம் எனும் திருத்–து–ருத்– – ான மதில் சுவர்–கள் பண்–டைக் கி–ற�ோம். மிக உய–ரம தியை ந�ோக்–கிச் செல்–கி–ற�ோம். காலத்–திற்கு நம்மை இட்–டுச் செல்–கின்–றன. வலப்– ‘‘உருத் தெரி–யாக் காலத்தே உள் புகுந்து பு–றம் தல விருட்–ச–மான உத்–தால மரம் உள்–ளது. என் உளம் மூல–வர் மேற்கு பார்த்–திரு – க்–கிறா – ர். இறைவி சந்–நதி மன்னி, கருத்–தி–ருத்தி, ஊன்–புக்கு கரு–ணை–யி மூன்று நிலை க�ோபு–ரத்–து–டன் தெற்கு பார்த்து னால் உள்–ளது. தனித்–த–னிப் பிரா–கா–ரங்–க–ள�ோடு இரு ஆண்டு க�ொண்ட திருத்–து–ருத்தி மேயானை, சந்–நதி – க – ளு – ம் விளங்–குகி – ன்–றன. இறைவி சந்–நதி – க்– தித்–திக்–கும் சிவ–ப–தத்–தை–’’ குச் செல்–லும் வழி–யில் ‘துணை வந்த விநா–ய–கர்’ - என்று மணி–வா–ச–கரா – ல் ப�ோற்–றப்–பட்ட தலம் சந்–நதி உள்–ளது. (இறை–வன் இங்கு வந்–த–ப�ோது திருத்–துரு – த்தி. கும்–பக – �ோ–ணத்–திலி – ரு – ந்து மயி–லாடு – – இவ–ரும் துணை–யாக வந்–தா–ராம்.) உட்–பி–ரா–கா–ரத்– துறை செல்–லும் சாலை–யில் 24 கி.மீ. த�ொலை–வில் தில் வலஞ்–சுழி விநா–ய–கர் உள்–ளார். உள்–ளது இத்–தல – ம். கி.பி. ஏழாம் நூற்–றாண்–டில் முரு–கன் சந்–நதி – யை – த் தேடிச் செல்–லும் ப�ோது, காவிரி ஆற்–றின் இடையே இருந்–த–தால் திருத்–து– மேற்–குப்–பார்த்த வண்–ணம், தேவி–யர் அரு–கி–லி– ருத்தி எனப்–பட்–டது. ருக்க ஒரு காலை மடித்து மயில் மீது ஆர�ோ–க– ‘‘ப�ொன்–னி–யின் நடுவு தன்–னுள் பூம்–பு–னல் ணித்–தி–ருக்–கும் முரு–கப்–பெ–ரு–மா–னின் அழ–கைக் ப�ொலிந்து த�ோன்–றும் கண்டு மெய்ம்–ம–றக்–கி–ற�ோம். அரு–ண–கி–ரி–யா–ரின் துன்–னிய துருத்–தி–யா–னைத் த�ொண்–ட–னேன் குத்–தா–லத் திருப்–புக – ழை இங்கு சமர்ப்–பி���்–கிற – �ோம். கண்–ட–வா–றே–’’ - என்–கி–றார் நாவுக்–க–ர–சர். கு த் – த ா – ல ம் எ னு ம் ஒ ரு வ கை ஆ த் தி (உலா த�ொட–ரும்)

ðô¡

49

16-28 பிப்ரவரி 2017


27

மனதை ஞானத் தண்ணீரி ல் முக் கி எடு ! கா ஞ்சி மகாப்– ப ெ– ரி – ய – வ ர்– க ள் ஒன்று கூறி–யி–ருக்–கி–றார்–கள். ‘‘கிணற்று நீருக்–குள் நீரை நிரப்–பிக்– க�ொண்ட குடத்தை இழுக்–கும்–ப�ோது கனம் தெரி–ய– வில்லை; ஆனால், தண்–ணீர் மட்–டத்து – க்கு மேலே குடம் வந்–த–வு–டன் கனக்க ஆரம்–பித்–து–வி–டு–கி–றது. எளி–தில் புரட்ட முடி–யாத பெரிய மரங்–களை வெள்– ளத்–தில் உருட்–டித்–தான் புரட்டி இழுப்–பது வழக்–கம். அதே–மா–திரி நம் துன்–பங்–கள – ை–யெல்ல – ாம் ‘ஞானம்’ என்–னும் தண்–ணீ–ரில் அமுக்–கி–விட வேண்–டும். அப்–ப�ோ–தும் துக்–கம் க�ொஞ்–சம் இருக்–கத்–தான் செய்–யும். ஆனால், தண்–ணீ–ருக்–குள் இருக்–கிற குடம் மாதி–ரித் துக்–கம் பரம லேசா–கி–வி–டும்–.’’

50

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

லெள– கீ – க த்– தி ல் இருந்து சுத்– த – ம ாக விடு– பட்டு –விட்ட ஒரு சந்–நி–யாசி, லெள–கீக வாழ்–வில் துக்–கத்–தைக் குறைப்–ப–தற்–குச் ச�ொல்–லும் அற்–புத வழி அது. இந்–தும – த – ம் லெள–கீக – த்–தையே முதற்–படி – ய – ா–கக் க�ொண்–டது என்–ப–தற்–கான சாட்சி. வாழ்–வைப் பற்–றிய சிக்–கலி – ல் மனதை ஈடு–படு – த்– திக் க�ொண்டு குழம்–பித் தவிக்–கும் க�ோடா–னுக�ோ – டி மக்–க–ளுக்கு இந்–து–ம–தம் ஆறு–தல் ச�ொல்–கி–றது. சித்–தம் தெளி–வற்–றி–ருந்–தால் பிரமை பிடித்– து–வி–டு–கி–றது. அது தெளி–யும்–ப�ோது, ஞான–ஒளி பெற்–று–வி–டு–கி–றது. இக வாழ்க்– கை – யை ச் சுக– ம ாக்– கி த் தர,


பிறமதங்–கள் செய்–யாத முயற்–சியை இந்–து–ம–தம் செய்–கி–றது. துக்– க மே இல்– ல ாத சந்– நி – ய ா– சி – க ள்– கூ – டத் துக்–கத்–தைப் பற்–றிச் சிந்–திக்–கி–றார்–கள். ம ர – ண மே இ ல் – ல ா த பர – ம ா த் – ம ா – கூ ட மர–ணத்–தைப் பற்–றிப் பேசு–கி–றது. எங்கே எது இல்லை? காட்–டில் மட்–டுந்–தானா முள் இருக்–கி–றது? அது ர�ோட்–டி–லும் இருக்–கி–றது! பார்த்து நடப்–ப–வன் காட்–டில்–கூட நடந்–து–விட முடி– யும்; பாரா–மல் நடப்–ப–வன் ர�ோட்–டில்–கூட நடக்க முடி–யாது. கவலை என்–பது ஒரு வலை. தனக்–குத்–தானே அதை வீசிக் க�ொள்–கி–ற–வர்– கள் உண்டு. பல நேரங்–க–ளில் ஆண்–ட–வ–னும் அதை வீசு–வ– துண்டு. வலைக்–குத் தப்–பிய மீன்–கள், நீர் வற்–றி–விட்– டால், மர–ணத்–துக்–குத் தப்–பு–வ–தில்லை. காலம்–தான் வித்–திய – ா–சம், சில முந்–திக் க�ொள்– கின்–றன. சில பிந்–திக் க�ொள்–கின்–றன. ஒவ்–வ�ொ–ரு–வன் கண்–ணுக்–கும், அடுத்–த–வன் – ம – ாக இருப்–பது ப�ோலவே த�ோன்–றுகி – ற – து. சந்–த�ோஷ அவன் பார்க்–கும் கண்–ணாடி நல்ல கண்–ணா– டி–யாக இருந்–தால்–தானே, அது அவன் முகத்–தைக் காட்–டும். வண்–டியி – ன் மீது மற்–றவ – ர்–கள் பாரத்தை ஏற்–றுக்– கி–றார்–கள். வண்டி தானே ஏற்–றிக் க�ொள்–வதி – ல்லை. மனித மனம�ோ தானே சுமை–களை ஏற்–றிக் க�ொள்–கி–றது. ஏற்–றிய சுமையை எளி–மைப்–படு – த்த என்ன வழி? ‘ஞானம் எனும் தண்–ணீரை நிறை–யக் குடி’ என்–கி–றார்–கள் காஞ்சி மகாப் பெரி–ய–வர்–கள். ‘ஞானம் ஞானம்’ என்–கி–ற�ோமே அது என்ன? சட்–டை–யைப் ப�ோடும்–ப�ோது கிழிந்த சட்டை என்று தெரிந்தே ப�ோட்–டுக் க�ொள்–வது; பிறகு ‘ஐய�ோ, இது கிழிந்–தி–ருக்–கி–ற–தே’ என்று அங்–க– லாய்க்–கா–மல் இருப்–பது; அதன் பெயரே ஞானம். ‘இது இவ்–வள – –வு–தான்; இப்–ப–டித்–தான்’ என்று தேறு–வ–தும் தெளி–வ–தும் ஞானம். ‘எது எப்–படி – யி – ரு – ந்–தால் என்ன; இறை–வன் விட்ட வழி என்–றி–ருப்–பது ஞானம். குடி–சை–களே நிரம்–பிய காட்–டில்–கூட ஏதா–வது ஒரு ஓட்டு வீடு இருக்–கி–றதல் – –லவா? துய–ரங்–களே நிரம்–பியே மன–திற்–கும் ஏதா–வது ஒரு நிம்–மதி வந்தே தீரும். எந்– த ச் சந்– ந – தி – யி ல் நிற்– கி – ற�ோ ம் என்– ப து முக்–கி–யம். குளிக்–கும் அறைக்–குள் ப�ோய் நின்று க�ொண்டு க�ோகு–லக் கண்–ணன் படத்–தைத் தேடக் கூடாது. பூஜை அறைக்–குள் ‘ஷவர்–பாத்’ இல்–லையே என்று வருந்–தக் கூடாது. தேர்–வும் தெளி–வும் சரி–யாக இருந்–தால் ஞானம் சரி–யா–கி–வி–டும். ஞானத் தண்–ணீர் பெருகி ஓடி–னால், துன்ப மரங்–கள் எளி–மை–யா–கி–வி–டும். மாட்டி இருப்–பது விலங்–குத – ான் என்று தெரிந்து

க�ொண்டு, நடக்க ஏன் முயல வேண்–டும்? ‘‘ஐய�ோ! நடக்–கமு – டி – ய – வி – ல்–லையே – ’– ’ என்று ஏன் அழ வேண்–டும்? ஒவ்–வ�ொரு மர–மும் இடை–வெளி விட்டு நிற்–கும் – க்– தென்–னந்–த�ோப்–பைப் ப�ோல இரண்டு சுகங்–களு கி–டை–யில் ஒரு துய–ரம் இருக்–கி–றது. இரண்டு துய–ரங்–க–ளுக்–கி–டையே ஒரு சுகம் இருக்–கி–றது. இது–தான் லெள–கீக வாழ்க்கை. கல் குத்– தி – ன ால் வலிக்– கி – ற து. கண்– ண ாடி குத்–தி–னால் ரத்–தம் வரு–கி–றது. கவ–னித்து மருந்து ப�ோட்–டால் ஆறி–வி–டு–கி–றது. கவ–னிக்–கா–மல் விட்–டால் ‘ஸெப்–டிக்’ ஆகி–றது. கவ–னித்–தும் ‘ஸெப்–டிக்’ ஆனால் ஏத�ோ பூர்வ ஜென்ம பாபம் இருக்–கி–றது. துன்– பத் – தி ன் கதை இத்– த�ோ டு முடிந்– து – வி–டு–கி–றது. ஜ ன் – ன – லி ன் அ ள – வை ப் ப �ொ று த ்தே காற்று வரு–கி–றது. ஜன்–னல்–கள் இல்–லாத வீடு சுகா–தா–ரத்–தைக் கெடுக்–கி–றது. அது–ப�ோல், சூழ்–நி–லை–க–ளைப் ப�ொறுத்–துத் துன்– ப ம் வரு– கி – ற து; அந்– த ச் சூழ்– நி – லை – க ளை நீக்–கிக் க�ொள்–ளும் ப�ொறுப்பு மனி–தனு – க்–குத்–தான் இருக்–கி–றது. நம்–மைய – றி – ய – ா–மல் வரு–வது நாம் அறி–யா–மலே தீர்க்–கப்–ப–டு–கி–றது. நாம் அறிந்து வரு–வதை நாமே தீர்த்–து–விட முடி–யும். இந்த இரண்டு வகைத் துன்–பங்–க–ளில், முதல் வகை ஈஸ்–வர பக்–தி–யால் வில–கு–கி–றது. இரண்– ட ா– வ து வகை, கூரிய புத்– தி – ய ால் வில–கு–கி–றது. பக்–தி–யும் இல்–லா–மல் புத்–தி–யும் இல்–லா–மல், ‘ஐய�ோ அம்– ம ா’ என்று அல– று – வ – தி ல் என்ன ப�ொருள்? பசுவை வாங்கி வந்–தால் பால் கறக்–க–லாம்; காளையை வாங்–கி–விட்–டுக் கட–வுள் மீது குறை ச�ொல்–வ–தில் என்ன அர்த்–தம்? கார– ண த்– த�ோ டு வரும் துன்– ப ங்– க ளை, விவே–கத்–த�ோடு சமா–ளிக்க வேண்–டும். குடித்–து–விட்–டுக் கார�ோட்டி விபத்–திற்–குள்–ளா– னால் அது கார–ணத்–த�ோடு வரும் துன்–பம். ரயில் விபத்–தில் நீ சிக்–கிக் க�ொண்–டால், அது கார–ண–மில்–லா–மல் வரும் துன்–பம். முன்– ன தை நீ தடுக்– க – ல ாம்; பின்– ன – தை க் கட–வுள்–தான் தடுக்க வேண்–டும். இரண்–டுக்–கும் ‘ஞானம்’ என்–று–தான் பெயர். சம்–பா–திப்–பது ப�ோத–வில்லை என்–றால் அது ஒரு–வகைத் – துன்–பம். நிறைய சம்–பா–தித்–தும் ப�ோத– வில்லை என்–றால் அது ஒரு–வ–கைத் துன்–பம். சம்–பாத்–திய – மே இல்லை என்–றால் அது ஒரு–வகைத் – துன்–பம். ðô¡

51

16-28 பிப்ரவரி 2017


எது உன் வாழ்க்–கையி – ல் நேர்ந்–தா–லும், அதன் மறு–ப–குதி துன்–பம். தலை–யில் கை வைத்–துக் க�ொண்டு தடு–மா–று– கி–ற–வ–னுக்–குத் துன்–பம் தீராது. ஞானம் என்ற தண்–ணீரி – ல் துன்–பத்தை அமுக்கி இழுத்–தால் பாரம் குறை–யும். நம்–மைப் பிறக்க வைத்–த–ப�ோது, தாய் பட்–டது துன்–பம்; தாய் இறந்–து– ப�ோ–னால் உற–வி–னர் படப்–ப�ோ–வது துன்–பம்; இரண்–டுக்–கும் இடை–யிலே நாம் அனு–ப–விப்–பது துன்–பம். எல்– ல ா– வ ற்– று க்– கு ம் பரி– க ா– ர ம், மனதை ஞானத் தண்–ணீ–ரில் முக்கி எடுப்–பதே. வாழ்க்–கை–யில் எந்–தப் படிக்–கட்– டில் துன்–பம் இல்லை? ப ண ம் இ ல ்லை எ ன் – ற ா ல் துன்–பம். அ தி – க ம் சே ர் ந் – து – வி ட் – ட ா ல் வரு–மான வரித்–துன்–பம். வட–து–ரு–வத்–திற்–குப் ப�ோனா–லும் பனிக்–கட்–டித – ான்; தென் து���ு–வத்–திற்–குப் ப�ோனா– லும் பனிக்–கட்–டித – ான். ‘துன்–பம் ஒரு ச�ோத–னை’ என்று முன்பே நான் எழுதி இருக்–கிறே – ன். துக்–கச் சுமை–யைக் குறைக்–கக் காஞ்சி மகாப் பெரி–ய–வர்–கள் ச�ொன்ன உதா–ர–ணம் என்னை மெய்–சி–லிர்க்க வைத்–த–தால், இதனை மீண்–டும் எழு–து–கி–றேன். ‘ராமன் கிடைப்–பா–னா’ என்று கலங்–கிய சீதை; அவன் கிடைத்த பின்– ன ா– லு ம் காடு சென்று கலங்–கிய சீதை; காட்–டி–லும் ஒரு–வ–னால் தூக்–கிச்

செல்– ல ப்– ப ட்– டு க் கலங்– கி ய சீதை; அவ– னை க் காணா–மல் தினந்–தின – மு – ம் கலங்–கிய சீதை; வந்து தன்னை மீட்–ட–தும் அவ–னால் சந்–தே–கிக்–கப்–பட்ட சீதை; சீதை–யின் வாழ்க்–கை–யி–லேயே ஒரு சுவ– டுக்கு மறு–சுவ – டு துன்–பம் என்–றால், என் நிலை–யும் உன் நிலை–யும் என்ன? காட்–டில் முளைத்த மர–மும் கவ– லை–யுறு – ம் காலம் இலை–யுதி – ர் காலம். ஆற்று மண–லும், கவ–லைப்–படு – ம் காலம் க�ோடைக் காலம். பகுத்– த – றி – வ ற்ற விலங்– கு – க – ளு ம் கவ–லைப்–படு – ம் காலம், அவை பயப்–ப– டும் காலம். இவற்–றுக்–கெல்ல – ாம் யார் ஆறு–தல் கூறப் ப�ோனார்–கள்? மானிட ஜாதி ஆறு–தல் தேடு–கி– றது! திடீ–ரென்று கேர–ளா–வில் இருந்– த�ொ–ரு–வர் ‘ட்ரங்–கால்’ ப�ோட்–டுத் தம் துன்–பங்–க–ளைச் ச�ொல்லி என்–னி–டம் ஆறு–தல் கேட்–கி–றார். அதையே அவர் பக்– க த்து வீட்– டு க்– க ா– ர – னி – டம் ச�ொன்–னால், அவன் தன் துன்–பங்–க–ளைச் ச�ொல்–வான்; அதுவே ஆறு–த–லா–கி–வி–டும்! மறு– ப – டி – யு ம் த�ொடக்– க த்– தை ச் ச�ொல்லி முடிக்–கி–றேன். மரங்–க–ளைத் தண்–ணீ–ரில் ப�ோட்டு இழுப்–பது ப�ோல், துக்–கங்–களை ஞானத்–திலு – ம் நிதா–னத்–திலு – ம் இழுத்–துப் பாருங்–கள். அப்– ப �ோ– து ம் அது குறை– ய – வி ல்– லை – யெ ன்– றால், துக்–கப்–ப–டு–வ–தையே வாழ்க்–கை–யாக்–கிக் க�ொள்–ளுங்–கள்; வேறென்ன செய்–வது?

கவிஞர்

கண்ணதாசன்

ஒரு குழந்தைக்குத் தாயாகும் த�ொழிலுணர்ச்சி!

னி–தன் என்று ஒரு–வன் இருக்–குமி – ட – ம் எங்–கும், காமம் என்று ஒன்று இருந்தே தீரு–கி–றது. அது ஆண்மை, பெண்மை இரண்–டை–யும் ச�ோதிக்க ஆண்–ட–வன் நடத்–தும் லீலை. உடல் உணர்வு அல்– ல து பாலு– ண ர்ச்சி என்–பது மேல�ோங்–கிய நிலை–யிலேயே – உல–கத்–தில் பாவங்–கள் அதி–க–ரித்–தன. நமது இதி–கா–சங்–கள், புரா–ணங்–கள் மட்–டு–மல்– லாது வர–லா–றும் அதையே குறிக்–கி–றது. சரிந்–து–ப�ோன சாம்–ராஜ்–யங்–கள் பல–வற்–றிற்கு, காமமே முதல் கார–ண–மாக இருந்–தி–ருக்–கி–றது. தலை–ம–றை–வாக இருந்த க�ொள்–ளைக்–கா–ரர்– கள், புரட்–சிக்–கா–ரர்–க–ளில் பலர், தம்மை மறந்த நிலை–யில் பிடி–பட்–ட–தற்–கும், காமமே கார–ண–மாக

52

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

இருந்–தி–ருக்–கி–றது. சரா–சரி மனித வாழ்–வில் பசி, காமம் இரண்–டும் தவிர்க்க முடி–யா–தவை. கட்–டுப்பா – ட – ாக அதைத் தவிர்த்–தவ – ர்–களு – க்–குப் பெயரே ஞானி–கள். உடல் வற்–றிப்–ப�ோய் காய்ந்த எலும்–புக்–கூ–டக் கிடைக்–கா–மல் பசி–ய�ோடு அலை–யும் ஆண் நாய் ஒன்று ஒரு பெண் நாயைக் கண்–ட–வு–டன் பசி–யை– யும் மறந்து, காம உணர்வு க�ொள்–வ–தாக ஒரு பாடல் உண்டு. வட–ம�ொ–ழி–யில் ‘காமம்’ என்ற வார்த்–தைக்கு, ‘பாலு–ணர்ச்–சி’ என்–பது மட்–டு–மல்–லா–மல், வேறு பல ப�ொருள்–க–ளுள் உண்டு. ஆனால், பாலு– ண ர்ச்– சி யை மைய– ம ா– க க்


க�ொண்டு, இந்– து – ம – தத் தத்– து – வ ங்– க ளை ஆரா– யப் புகுந்–தால், அதைத் தவிர்ப்– ப –தற்கு, அது ச�ொல்–லும் வழி–கள் ஏரா–ளம். முத–லில் சந்–நி–யா–சி–க–ளில் ஒரு வகை–யி–னர் நிர்–வா–ண–மாக இருப்–பதே இந்த உணர்ச்–சியைத் – தவிர்க்–கத்–தான். ‘பார்ப்–ப–தற்கு அரு–வ–ருப்–பான ஒரு த�ோற்–றத்– – ந்–தால், பெண்–களு – க்–குத் தன் தைத் தான் பெற்–றிரு மீது ஆசை வரா–து’ என்–பதே அந்த நிர்–வா–ணத்–தின் ந�ோக்–கம். ஆடை, அணி மணி அலங்–கா–ரங்–க–ளி–னால் மூடப்–பட்ட உடம்பு, சுரு–தியைத் – தூண்–டிவி – டு – கி – ற – து. அழ– க ாக அலங்– க – ரி க்– க ப்– பட ்ட சிகை– யு ம், ஷவ– ர ம் செய்– ய ப்– பட ்ட முக– மு ம் பெண்– க – ளி ன் உணர்ச்–சித் தந்–தியை மீட்டி விடு–கின்–றன. ஆகவே, அலங்–க�ோ–ல–மான உரு–வத்–தைச் செயற்–கை–யாக தேடிக் க�ொள்–வதே ஜடா–முடி தரிப்–ப–தன் ந�ோக்–கம். அ வ ர் – க ள் வெ று ம் க�ோ வ – ண த் – த�ோ டு இருப்–ப–தற்–கும் கார–ணம் அது–தான். ‘ஹரே கிருஷ்ணா ஹரே ராமா’ இயக்– க ம் அமெ–ரிக்–கா–வில் வெகு வேக–மா–கப் பர–வத் த�ொடங்– கி–யது – ம், அங்கு ஏற்–படு – த்–தப்–பட்ட ஆசி–ரம – ங்–களி – ல் – ார்–கள். ஒன்–றில் ஒரு புது யாகத்–தைத் த�ொடங்–கின சுமார் பன்–னி–ரண்டு ஆண்–க–ளும், பெண்–க– ளும், ‘ஒரு ஆண், ஒரு பெண்’ என்று மாற்றி மாற்றி வட்–ட–மா–கத் ெதாடை–ய–ளவு தண்–ணீ–ரில் நின்–றார்–கள். ஒரு–வர் த�ோள் மீது ஒரு–வர் கை ப�ோட்–டுக் க�ொண்–டார்–கள். ‘ஒரு–வர– து அங்–கத்தை இன்–ன�ொ–ரு–வர் பார்த்– தா–லும் த�ோளிலே கை ப�ோட்–டுக் க�ொண்–டா–லும் உணர்ச்சி கிளர்ந்–தெ–ழா–மல் அடக்க வேண்–டும்’ என்–பதே இந்த யாகத்–தின் ந�ோக்–கம். ‘லைப்’ என்ற பிர–பல ஆங்–கில – ல் – ப் பத்–திரி – கை – யி இந்–தப் படத்தை நான் பார்த்–தேன். உடம்பு ஆர�ோக்–கி–ய–மாக இருக்–கும்–ப�ோதே, காம வேகத்–தைத் தவிர்ப்–ப–தற்கு இந்–து–மத – ம் வழி காட்–டு–கி–றது. சகல உணர்–வு–க–ளை–யும், உற–வு–க–ளை–யும், துறந்–து–விட்ட நிலைக்கு, ‘நிர்–வா–ணம்’ என்–பது பெயர். அந்த மகா நிர்–வா–ணத்தை, இந்து தத்–துவ – ங்–க– ளில் இருந்தே பெளத்–தம் எடுத்–துக் க�ொண்–டது. இந்–து–ம–தமே உல–கின் ஆதி மதம். ‘சந்– நி – ய ா– ச ம்’, ‘துற– வு ’ என்– பவை அது உண்–டாக்–கி–யவையே – . அந்–தத் துறவு நிலையை உடை–ய–வர்–களே உல–கத்–திற்கு உப–தே–சிக்க முடி–யும் என்–ப–தால் பின்–னால் த�ோன்–றிய ஒவ்–வ�ொரு மத–மும் அதனை மேற்–க�ொண்–டன. உ ண ர் ச் – சி – யைத் தூ ண் – டு ம் உ ண – வு ப் ப�ொருள்–க–ளை–யும் உஷ்–ணத்தை அதி–க–ரிக்–கும் உண–வுப் ப�ொருள்–கள – ை–யும் விலக்கி, கடுங்–குளி – ரி – – லும்–கூட குளிர்ந்த நீரிலே நீராடி, காம உணர்வை அகற்–றி–னர் இந்து ஞானி–கள்.

ஆண், பெண் உறுப்– பு – க – ளு க்கு அவர்– க ள் ‘ ஜ ன – னே ந் – தி – ரி – ய ங் – க ள் ’ எ ன் று ப ெ ய ர் க�ொடுத்–தார்–கள். சில உயிர்–க–ளுக்–குப் பிறப்–பைக் க�ொடுப்–ப– தற்–காக மட்–டுமே இந்த அங்–கங்–கள் படைக்–கப்– பட்–டி–ருப்–ப–தாக அவர்–கள் நம்–பி–னார்–கள். அதில் ஏற்–ப–டு–கின்ற சுகத்தை ‘அற்ப சுகம்’ என்–றார்–கள். தமி–ழுங்–கூட அதைச் ‘சிற்–றின்–பம்’ என்றே அழைத்–தது. மனைவி என்–பவ – ள் தன் கண–வனி – ன் காம சூட்– – ல்ல. டைத் தணிப்–பத – ற்–காக வரும் வெறும் கரு–விய அதற்கு மேற்–பட்ட சமூக சம்–பி–ர–தா–யங்–களே அவ–ளுக்கு அதி–கம். ஆணை–வி–டப் பெண்–ணுக்கு ஐந்து மடங்கு அதி–க–மான உணர்ச்சி உண்டு. ஆனால், பத்து மடங்கு அடக்–கம் உண்டு. இது இயற்–கை–யாக அவ–ளுக்கு வந்–த–தல்ல. இந்–து–ம–தம் கால–கா–லங்–க–ளா–கப் பெண்ணை அப்–ப–டிப் புடம் ப�ோட்டு எடுத்–தது. இழிந்த குலப் பெண்– க ள், இதன் மறு எல்–லைக்–குப் ப�ோவ–துண்டு. அந்த இரண்டு வகைப் பெண்– க – ள ை– யு ம் ஐம்– ப ெ– ரு ங்– க ாப்– பி – ய ங்– க – ளி ல் ஒன்– று ம், சமண இலக்–கி–யங்–க–ளில் ஒன்–றும – ான ‘சீவக சிந்–தா–ம–ணி’ காட்–டு–கி–றது. ஒரு பாட– லி ல் உயர்ந்த பெண்– ணை க் குறிக்–கும்–ப�ோது, சாமெ–னில் சாதல் ந�ோதல் தன்–ன–வன் தணந்த காலை பூம–னும் புனை–தல் இன்–றிப் ப�ொற்–பு–டன் புலம்ப வைகிக் காமனை என்–றும் ச�ொல்–லார் கண–வற்கை த�ொழுது வாழ்–வார்! தேம–லர்த் திருவ�ோ ட�ொப்–பார் சேர்ந்–த–வன் செல்–லல், தீர்ப்–பர���! - என்–கி–றது. தாழ்ந்த பெண்–டி–ரைக் குறிக்–கும்–ப�ோது, பெண்–ணெ–னப் படுவ கேண்மோ பீடில பிறப்பு ந�ோக்கா ðô¡

53

16-28 பிப்ரவரி 2017


உள்–நிறை உடைய வல்ல ஓரா–யி–ரம் மனத்த வாகும். எண்–ணிப்–பத் தங்கை யிட்–டால் இந்–தி–ரன் மக–ளும் ஆங்கே வெண்–ணெய்க்–குள் றெரி–யுற் றாற்–ப�ோல் மெலிந்–து–பின் நிற்கு மன்றே! - என்–கி–றது. இந்த இரு– வ – கை ப் பெண்– டி – ரி ல், முதல் வகை–யின – ர் நூற்–றுக்–குத் த�ொண்–ணூறு பேரா–வர். இரண்–டாம் வகை–யி–னர் விதி–வி–லக்–கில் சேர்க்– கப்–பட வேண்–டி–ய–வர்–கள். ஒரு குல–ம–க–ளுக்–குப் பள்–ளி–ய–றை–யும், காம உணர்ச்– சி – யு ம், ஒரு குழந்– தை க்– கு த் தாயா– கிற த�ொழி– லு – ண ர்ச்– சி யே தவிர, சுகம் முதல் கார–ண–மா–காது. ‘சுக–மும் அதிலே ஒன்–று’ என்–ப–தைத் தவிர, அதற்கு ஒரு தனி முக்–கி–யத்–து–வத்தை அவர்–கள் க�ொடுப்–ப–தில்லை. கார–ணம், இந்–து–ம–தம் அவர்–களை அப்–படி வளர்த்–தி–ருக்–கி–றது. கண–வ–னி–டம் அத்–த–கைய சுகம் கிடைக்–கா– விட்–டா–லும் குழந்–தைக்–குப் பாலூட்–டு–வ–தி–லேயே அதைப் பெற்–று–வி–டு–கி–றாள் ஒரு இந்–துப் பெண்.

54

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

காமத்–தின் மின்–சா–ரத் தாக்–கு–தல், நற்–கு–டிப் பிறந்த இந்–துப் பெண்–க–ளி–டம் பலிப்–ப–தில்லை. ஆனால், ஆட–வர்–க–ளது நிலை வேறு. அவர்–கள – து ரத்த அரிப்பு. அந்த எல்–லைக்–கும் அவர்–க–ளைத் தூண்–டு–கி–றது. லெள–கீக மனி–த–னுக்கு இந்த ராட்–சத அரிப்பு ஏற்–ப–டும்–ப�ோது, குலப் பெண்–க–ளைக் கெடுக்–கா– மல், அவன் அந்த உணர்ச்–சி–யைத் தணித்–துக் க�ொள்–வத – ற்–கா–கவே ‘தேவ–தாசி முறை’ ஏற்–பட்–டது. முடிந்–த–வர்–க–ளுக்கு ஏக பத்–தினி விர–தத்–தை– யும், முடி–யா–த–வர்–க–ளுக்கு இந்–த–வகை வாழ்க்–கை– யை–யும் அது அனு–ம–தித்–தது. ஒரே இதி–கா–சத்–தில் ஒரே அரண்–ம–னை–யில், இந்த இரு–வகை – க் காட்–சிக – ள – ை–யும் அது காட்–டிற்று. ‘தச–ர–த–னுக்கு அறு–ப–தி–னா–யி–ரம் மனை–வி–யர்’ என்–றது. அவன் மகன் ராமன், ‘ஏக–பத்–தினி விர–தன்’ என்–றது. அது தச– ர – த ன் செய– லை க் குற்– ற ம் சாட்– ட – வில்லை. ஆ ன ா ல் , ர ா ம – னி ன் ந டத் – தை – யை ப் புகழ்ந்–து–ரைத்–தது. பல மாதர் உற–வுக்கு அது நியா–யம் கற்–பிக்–க–


வில்லை. ஆனால், அனு–ம–தித்–தது. அதே சம–யம், ஒரு–தார வாழ்க்–கையை உயர்ந்த இடத்–தில் வைத்–துப் ப�ோற்–றிற்று. அதைத் ‘தெய்–வீ–கம்’ என்–றது. மனித மனத்–தின் சப–லங்–களை அங்–கீ–க–ரித்து, அதைத் தட்– டி க் க�ொடுத்து, மெது– மெ – து – வ ாக மீட்–பதே அது–செய்–யும் பணி. எந்த உணர்ச்– சி – யை – யு ம், அது அறு– வை ச் சிகிச்சை மூலம் தீர்க்க விரும்–ப–வில்லை. அங்– கீ – க – ரி த்– து த் திருத்– து ம் நாக– ரி – க த்– தை க் கையாண்–டது. ‘‘நீ பன்–றி–யைக் கூடச் சாப்–பி–ட–லாம்; ஆனால் உட–லில் க�ொழுப்–பே–றிவி – டு – ம், பார்த்–துச் சாப்–பிடு – ’– ’ என்று ச�ொன்–னதே தவிர, ‘சாப்–பி–டா–தே’ என்று கட்–ட–ளை–யி–ட–வில்லை. எ ண் – ணெ ய் ஸ்நா – ன ம் செய்த அ ன் று மனை–வி–ய�ோடு உறவு ெகாண்–டால் சில–ருக்கு ஜன்னி காணும். அந்த உடல்–கூற்று உண்–மை–யைக்–கூட, அது நாக–ரி–க–மாக ‘தரித்–தி–ரம் பிறக்–கும்’ என்று ச�ொன்– னதே தவிர ‘ஜன்னி காணும்’ என்று ச�ொல்லி பய–மு–றுத்–த–வில்லை.

அது காமத்தை ஒரு– வ – கை க் குற்– ற – ம ா– க க் கரு–த–வில்லை. ஆனால், குற்– ற ங்– க – ளு க்– கு க் கார– ண – ம ான காமத்தை அது கதை–க–ளிலே விவ–ரிக்–கி–றது. இளம் வித–வை–கள் வேதம் படிக்–கி–றார்–கள், புரா–ணம் படிக்–கி–றார்–கள், இதி–கா–சம் படிக்–கி–றார்– கள். உணர்ச்–சி–ய–டங்–கி–வி–டு–கி–றதே, எப்–படி? அவர்–களே நமது வாரப் பத்–திரி – கை – க – ள – ை–யும், மாதப் பத்–திரி – கை – க – ள – ை–யும் த�ொடர்ந்து படித்–தால் என்–ன–வா–கும்? சரா–சரி மனி–தனி – ன் தவிர்க்–கமு – டி – ய – ாத உணர்ச்– சி–யா–கிய காமத்தை, இந்–தும – த – ம் எவ்–வள – வு வைதி–க– மா–கக் கையா–ளு–கி–றது! ‘காமம் எப்–ப�ோது பாவ–மா–கிற – து – ’ என்–பதை அது எவ்–வ–ளவு அற்–பு–த–மாக விவ–ரிக்–கி–றது! இந்து சாஸ்–திர– ங்–களி – ல், ஓரி–டத்தி – ல் ‘உட–லுக்கு ஏற்ற உறவு எது?’ என்–ப–து–கூ–டக் கூறப்–பட்–டி–ருக்– கி–றது. ‘தன்–னை–வி–டப் பத்து வயது அதி–க–மான ஒரு பெண்–ணுட – ன் ஒரு–வன் உறவு க�ொண்–டால், அவன் உடம்பு மெலிந்து முகம் களை–யிழ – ந்து ப�ோகி–றது. வயது குறைந்த பெண்– ண�ோ டு த�ொடர்பு ெகாண்–டால் முகம் பிர–கா–ச–ம–டை–கி–றது. ஒரு மத சாஸ்– தி – ர ம் இதை ஏன் விவ– ரி க்க வேண்–டும்? ஒன்று - ஒரு ஆர�ோக்–கி–ய–மான உடம்–புக்–குப் ப�ொறுப்–பேற்–றுக் க�ொள்–வது. இரண்டு - பத்து வயது அதி–க–மான பெண் - குறைந்த வய– து – டை ய ஆணு– ட ன் த�ொடர்பு க�ொள்ள வரு–கி–றாள் என்–றால், ஒன்று அவள் கெட்ட நடத்ைத–யுடை – ய – வ – ள – ாக இருக்க வேண்–டும்; அல்–லது இன்–ன�ொ–ரு–வன் மனை–வி–யாக இருக்க வேண்–டும்; அதைத் தடுப்–பது. அப்– ப – டி – யெ ன்– ற ால் குறைந்த வய– து – டை ய பெண்–ண�ோடு த�ொடர்பு க�ொள்–வ–தைச் சிலா–கித்– துப் பேசு–வது கற்–ப–ழிப்–ப–தற்கு வகை செய்–யாதா? இல்லை; அத– ன ால்– த ான் அது பல– த ார மணத்தை ஏற்–றுக் க�ொண்–டது. – ா–லும், அதற்–க�ொரு அளவை நீ எதை விரும்–பின நிர்–ணயி – த்து அதை அனு–மதி – த்–துப் பின் உன்னை ஞானி–யாக்–கு–வதே இந்–து–ம–தம். காம உணர்ச்– சி – யி – லு ம் அதன் கட்– ட ம் அத்–த–கை–ய–து–தான். எப்–ப�ோது காம–உ–ணர்ச்சி பாவ–மா–கி–றத�ோ, அப்–ப�ோது தண்–டனை கடு–மை–யா–கி–றது. – ன் பய–முறு – த்–தல் என்–பது அங்கே இந்–தும – தத் – தி மட்–டும்–தான் வரு–கி–றது. ‘யாரை–யும் கெடுக்–காத, யாருக்–கும் தீங்–கிழை – க்– காத ஒரு ஆட–வனி – ன் உணர்ச்–சிக – ளை, இந்–தும – த – ம் மனப்–பூர்–வம – ாக ஏற்–றுக் க�ொள்–கிற – து – ’ என்று நான் ச�ொன்–னால் யார் அதை மறுக்க முடி–யும்? (த�ொட–ரும்) நன்றி: கண்–ண–தா–சன் பதிப்–ப–கம், சென்னை - 600 017.

ðô¡

55

16-28 பிப்ரவரி 2017


மனப்பக்குவமே தெய்வ அருளை

முழுமையாகப் பெறும் வழி!

‘மு

யற்–சிக – ள் பல–வா–யினு – ம் விளை–வது ஏது– மில்–லை’ என்–பது முன்–ன�ோா் வாக்கு. அதா–வது, என்–னத – ான் முயற்சி செய்–தா– லும், பலன் ஏதும் கிடைக்–க–மாட்–டேன் என்–கி–றது. ஏன் இப்–படி? திரு–மூ–லா் பதில்–ச�ொல்–கி–றாா்: “புகழ நின்–றாா–்க்–கும் புரா–ணன் எம் ஈசன் இகழ நின்–றாா–்க்–கும் இடும்–பைக்கு இடமா மகிழ நின்று ஆதியை ஓதி உண–ராக் கழிய நின்–றாா–்க்கு ஒரு கல் பசு ஆமே” (திரு–மந்–தி–ரம் - 308) கருத்து: தேவாதி தேவா்க – ளு – ம் ப�ோற்றி வணங்– கும் எம் தலை–வா் சிவ–பெ–ரு–மான். அநாதி காலம்– த�ொட்டு இருப்பவா். இகழ்–ப–வா–்–கள் துன்–பப்–பட – க் கார–ணம – ா–யிரு – ப்–பவ – ா். இப்–படி – ப்–பட்ட இறை–வன – ான ஆதி–மு–தல்–வரை மகிழ்–வ�ோடு பாடித் துதித்து ஓதி– உ – ண – ர ா– ம ல் வாழ்– ந ா– ள ைக் கழிப்– ப – வ ா–் – க – ளுக்கு, அவ்–விறை – –வன் கல்–லால் ஆன பசு–வாக இருக்–கின்–றாா். மிக–வும் உயா்ந்த நிலை–யில் இருப்–ப– வா–்–க–ளும் சிவ–பெ–ரு–மானை வணங்–கு–கி– றாா–்–கள். அவ–ருக்கு ஆதி அந்–தம் கிடை– யாது. இகழ்–பவ – ா–க –் ள் துன்–பப்–படு – கி – ற – ாா–க –் ள். இதை உண–ரா–தவ – ா–க் ் கு அச்–சிவ – பெ – ரு – ம – ான் கல்–லா–லான பசுவை ப�ோல இருக்–கி–றாா். அதா–வது தெய்–வத்தை வணங்–கித் துதிப்–ப– வா–்–கள் நலம் பெறு–கி–றாா–்–கள்; அல்–லா–த– வா–் – க ள் கல்– ல ா– ல ான பசு– வை க் கட்–டிப் பால் கறப்–ப–தைப்–ப�ோல, வீண்–முய – ற்–சியி – ல் ஈடு–படு – கி – ற – ாா–க –் ள்

56

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

என்–பது கருத்து. இது புாிந்– த – தை ப்– ப�ோ ல இ ரு ந் – த ா – லும் , ச ா ி த ா ன ா ? வணங்– கி த் துதிப்– ப – வ ா–் – க ளை நலம்–பெ–றச் செய்–யும் இறை– வன், வணங்–கித் துதிக்–கா–தவ – ா–் –க–ளைத் துன்–பத்–தில் ஆழ்த்–து– கி–றாா் என்–பதை ஒப்–புக்–க�ொள்– வது சிர–ம–மா–கத்–தான் இருக்–கி– றது. ஆனால் உண்–மை–யில், ஒரு சிர–ம–மும் இல்லை. தெய்வ வழி–பாடு என்–பது, நாம் இப்–ப�ோது சாதா–ரண – ம – ா–கச் செய்–துக�ொ – ண்–டிரு – க்–கிற�ோமே – அது அல்ல. வழிப்படுத்– து – வது - வழிப்–ப–டு–வது எதுவ�ோ அதுவே வழி–பாடு. நீா், நிலம், நெருப்பு, பூமி, ஆகா–யம் என அனைத்–தின் வடி–வா–கவு – ம் இருப்–பவ – ா் இறை–வன். அப்–ப–டிப்–பட்ட இறை–வனை வழி–ப–டு–வது என்–பது, இறை–வ–னின் அந்த வடி–வங்–க–ளின் உண்–மையை உணா்ந்து, அதற்–கேற்–றாற்–ப�ோல் செயல்–படு – வ – தே! இறை–வ–னின் வடி–வங்–க–ளான அவை–யெல்–லா– வற்–றை–யும் அலங்–க�ோ–லப்–ப–டுத்–தி–விட்டு, இறை வழி–பாடு செய்–வது என்–பது, இறை–வ–னையே – த்–துவ – த – ற்கு ஒப்–பா–கும். இதை எளி– அவ–மா–னப்–படு மை–யாக நம் மன–தில் பதிய வைக்–கவே, தல விருட்–சங்–கள் - ஒவ்–வ�ொரு க�ோயி–லுக்கு ஒவ்–வ�ொரு தீா்த்த – ங்–கள் - என்–றெல்–லாம் ச�ொல்லி, பஞ்–சபூ – த – த் திருத்–த–லங்–கள் என்–றும் ச�ொல்–லி–வைத்–தாா–்–கள். ‘ச�ொல்–லிய பாட்–டின் ப�ொருள் உணா்ந் –து – ச�ொல்–லு–வாா–்’ என மாணிக்–க–வா–ச–கா் ச�ொன்–ன– தும், ‘அறி–வால் அறிந்து உன் இரு–தாள் இறைஞ்– சும் அடி–யாா் இடைஞ்–சல் களை–வ�ோ–னே’ என அரு–ண–கிா–ி–நா–தா் ச�ொன்–ன–தும் இந்த அடிப்–படை உண்–மையை நம் மன–தில் பதி–ய–வைக்–கவே. உதா–ர–ண–மாக, கடைக்–குச் சென்று அங்–கி–ருக்–கும் ப�ொருட்–க–ளில் நமக்–குத் தேவை–யா–னவ – ற்–றைப் பணம் க�ொடுத்–துப் பெற்று வரு–கி–ற�ோ–மல்–லவா? அது–ப�ோல, தெய்–வத்–தி–டம் சென்று அன்பு-பக்தி என்– பதை வெளிப்–படு – த்தி, தெய்வ அரு–ளைப் பெற–வேண்–டும். கடை–யைச் சிதைத்து உடைத்–து–விட்– டால் கடைக்–கா–ரன் உத–வி–யைப் பெற முடி– ய ா– த ல்– ல வா?அது– ப�ோ – ல த் தெய்வ வடி– வ ங்– க – ள ான பஞ்– ச – பூ– த ங்– க – ள ைச் சிதைத்து விட்டு,


தெய்வ அரு–ளைப்–பெற முயல்–வ–தில் பலன் ஏது– மில்லை என்–ப–தைக் குறிக்–கவே, கல் பசுவை உதா–ர–ணம் காட்–டி–னார் திரு–மூ–லா். விவ–ரம் த�ொியா–மல், கல் பசு–வைக் கட்– டி ப் பால் கறக்க முயன்– ற ால் பல–னி–ருக்–குமா? இறை–வ–னைப் புகழ்ந்து அவ–ர– ரு– ள ைப் பெறு– வ து என்– ப து, வழி– பாட்–டின் அடிப்–படை உண்–மையை உணா்ந்து, அதன்–ப–டிச் செயல்–ப–டு– வது என்–பதை – க் குறிக்–கும். அவ்–வாறு செயல்–பட்–டால் நலம் பெற–லாம். இறை–வனை இகழ்–வது என்–பது, வழி– ப ாட்– டி ன் அடிப்– ப டை உண்– மையை உண–ரா–மல், இறை–வ–னின் மாற்று வடி– வ ங்– க – ள ான இயற்கை – க் குறிக்– வளங்–க–ளைச் சிதைப்–பதை கும். அவ்–வாறு செயல்–பட்–டால், துன்– பம் நமக்–குத்–தான் என்–பதை – க் குறிக்–கவே, கல் பசு–வைக் கட்–டிக் கறப்–ப–தற்கு ஒப்–பா–கும் என, இப்–பா–ட–லின் மூலம் நம்மை நல்–வ–ழிப்–ப–டுத்த முயல்–கி–றாா் திரு–மூ–லா். வேறு வழியே இல்லை. திரு–மூ–லா–ின் இவ்– வாக்கை உணா்ந்து செயல்–பட்–டுத்–தான் ஆக– – ம் செயல்–பட – வி – ன்– வேண்–டும். உணா்ந்து – ல்–லையெ றால், ஏற்–பட – க்–கூடி – ய விளைவை அடுத்த பாட–லில் மேலும் தெளி–வாக விளக்–கு–கி–றாா் திரு–மூ–லா்: “கல்–லா–த–வ–ரும் கருத்–தறி காட்–சியை வல்–லாா் எனில் அருட் கண்–ணால் மதித்–துள – �ோா் கல்–லா–தாா் உண்மை பற்றா நிற்–பா் கற்–ற�ோ–ரும் கல்–லா–தாா் இன்–பம் காண்–கி–லாரே” (திரு–மந்–தி–ரம் - 310) கருத்து: பள்–ளிக்–குச் சென்று ஆசிாி–யா–ி–டம் முறை–யா–கப் பாடம் படிக்–கா–த–வா் என்–றா–லும், அவா்–கள் தங்–கள் நெஞ்–சுக்–குள் தெய்–வக் காட்–சி– யைக் காணும் மனப்–பக்–கு–வம் பெற்–ற–வா–்–க–ளாக இருந்–தால், தெய்வ சிந்–தனை – யையே – பற்– ற ா– க க் க�ொண்– டி – ரு ப்– ப ாா–் – க ள். அதை உண–ரா–த–வா–்–கள், எவ்–வ–ளவு படித்– தி – ரு ந்– த ா– லு ம் அவா் – க ள் கல்– லா–தவ – ா–க –் ளே; அவா்க – ள் இன்–பத்தை அடைய மாட்–டாா–்–கள். ப டி த் – த தை அ னு – ப – வ த் – தி ல் க�ொண்– டு – வ – ர ா– த – வ ரை, படிப்– ப ால் பல– னி ல்லை; அனு– ப – வ – ச ா– லி – க ள் படிப்–ப–றிவு அற்றவா்–க–ளாக இருந்– தா–லும் அவா்க – ள் நலம் பெறு–வாா–க –் ள் என்–பதை விளக்–கும் பாடல் இது. அழுத்–த–மா–கச் ச�ொல்ல வேண்–டு– மா–னால், ச�ொல்–லை–வி–டச் செயலே சிறந்–தது என்–பதை விளக்–கும் பாட–லிது. இதி–காச-புரா–ணங்–கள் அனைத்–தும் ச�ொல்–லும்

தக–வ–லும் இதுவே! ராமா–யண – த்–தில், ரா–மரு – ட – ன் இருந்த யாருக்– குமே கிடைக்–காத பெருமை, படிப்–ப–றி–லில்–லாத குக–னுக்கு மட்–டுமே கிடைத்–தது. ரா–ம–ருக்–காக உணவு க�ொண்–டு–வந்–தது, அவ–ரும் சீதை–யும் உறங்–கு–கை–யில் காவல் காத்–தது, அவ–ருக்–காக மட்–டு–மல்–லாது அவ– ரைச் சாா்ந்த க�ௌசல்யா முத–லான – ா–சிக – ளு – க்–கும் படகு ஓட்– அய�ோத்–திவ டி–யது, ரா–மா் வரத்–தா–மத – ம – ா–னது – ம் தன் உயி–ரையே தியா–கம் செய்ய முனைந்–தது எனும் பல–வும், குக–னு– டைய அரும்–பெ–ரும் செயல்–க–ளாக விளங்–கின. எந்– த – வி – த – ம ான பிர– தி – ப – ல – னு ம் எதிா்–பாா–்க்–காத, படிப்–ப–றி–வில்–லாத அந்–தக் குக–னுக்கு மட்–டுமே, ‘குகப்– – ாள்’ எனும் திரு–நா–மம் கிடைத்– பெ–ரும தது. கார–ணம்? ரா–ம–ரைப் பற்றி ஓர–ள–விற்–கா–வது த�ொிந்–து–க�ொண்–டி– ருந்–தா–லும், அந்த ரா–மா–ின் இயல்– புக்–கேற்–ற–வாறு செயல்–பட்ட உன்–ன–த–மா–ன–வா் குகன். அடி–யாா–க –் ளி – ன் வாழ்க்கை வர–லாற்றை விவ–ரிக்– கும் ப�ொியபு – ர– ா–ணம் முழு–துமே இதை விளக்–கும். அதி–பத்–தா் எனும் மீன–வா், தான் பிடிக்–கும் முதல் மீனை சிவ–பெ–ரு–மா–னுக்கு சமா்ப்–ப–ணம் செய்– வ ாா் . பல நாட்கள் ஒரே ஒரு மீன்– த ான் அகப்–ப–டும். அப்–ப�ோ–தும், மன–தில் சஞ்–ச–ல–மில்– லா–மல் அந்த ஒரு மீனை–யும் சிவ–பெ–ரு–மா–னுக்கு – ண – ம் செய்–துவி – டு – வ – ாா். அதன் கார–ணம – ாக சமா்ப்ப அதி–பத்–தா–ி–டம் வறுமை அடைக்–க–லம் புகுந்–தது. ஒரு–நாள், அதி–பத்–தரு – க்–குப் ப�ொன்–மீன் ஒன்று அகப்–பட்–டது. ஏரா–ள–மான செல்–வத்தை அள்–ளித் தரும் விலை–மதி – ப்–பில்–லாத அம்–மீனை, தன் வழக்– கப்–படி சிவ–பெரு – ம – ா–னுக்கே சமா்ப்ப – ண – ம் செய்–தாா் அதி–பத்–தா். சிவ–பெ–ரு–மான் இட–ப–வா–க–ன–ரா–கக் காட்–சி–ய–ளித்து, அதி–பத்–த–ருக்கு முக்–தி–ய–ளித்–தாா். மாணிக்–க–வா–ச–கா் வர–லாற்–றில், அவ–ருக்–குப் பின்–னா–ளில்–தான் சிவ–பெ–ரு–மான் அருள்–புா–ிந்–தாா். ஆனால், பிட்டு விற்று வாழும் கிழ–விக்–கா–கத் தானே – ம் ஈசன் அடி– மண் சுமந்து மன்–னா–ிட பட்–டது த�ொிந்–தது தானே! அந்–தக் கிழவி என்ன படிப்–ப–றி–வில் சிறந்–த– வளா? இல்– லையே ! அக்– கி – ழ வி சிவ–பெ–ரு–மா–னி–டம் பக்–தி–க�ொண்டு ந�ோ்வழி – யி – ல் வாழ்வை நடத்–திய – வ – ர், அவ்–வ–ள–வு–தான். படிப்–ப–றிவு இல்–லா–விட்–டா–லும் பக–வான் மன–துக்கு உகந்–த–வாறு நடந்த அக்–கி–ழவி, நமக்–கெல்–லாம் ஒரு–பெ–ரும் படிப்–பி–னை–யல்–லவா? ராமா– ய ண குக– னு ம், பிட்டு விற்று வாழ்ந்த கிழ–வி–யும் படிப்–ப–றி–வற்–ற–வா–்–கள். ஆனால், மனப்–பக்–கு–வம் பெற்–ற–வா–்–கள். தெய்வ ðô¡

57

16-28 பிப்ரவரி 2017


அருளை முழு–மை–யாக அடைந்–தாா–்–கள். அதே சம–யம், வேதத்–திலே கரை–கண்ட தட்–ச– னும், வேதங்–க–ளில் வல்–லு–னா–்–க–ளான தாரு–கா– வ–னத்து ரிஷி–க–ளும் சிவ–பெ–ரு–மானை இகழ்ந்து ஒதுக்கி, யாக–மெல்–லாம் செய்–தாா–்–கள். பக்–கு–வ– மில்–லாத அவா்–க–ளின் செயல்–க���் பல–னில்–லா– மல் ப�ோன–த�ோடு, அவா்க – ளு – க்கே அல்–லல்–களை விளை–வித்–தன. வேதக்–கல்–வியே கற்–றிரு – ந்–தா–லும் பக்–கு–வ–மின்றி, தெய்–வச் செய–லுக்கு எதிா்ச்–செ–ய– லாற்–றிய அவா்–கள் வாழ்–வும் நமக்கு ஒரு பாடம். இதி–காச-புரா–ணங்–கள் ச�ொல்–லும் இப்–பா–டங்– களை, பாட–லா–கப் பாடி நமக்கு அறி–வுறு – த்–துகி – ற – ாா் திரு–மூ–லா். தட்–சன்,தாரு–கா–வ–னத்து முனி–வா–்–கள் ஆகி– ய�ோா் அவ்–வாறு துயா்–ப–டக் கார–ணம் என்ன? மிக–வும் உயா்ந்த நிலையில் இருந்த அவா்–கள் கீழே–வி–ழக் கார–ணம் என்ன? அடுத்த பாட–லில் ச�ொல்–கி–றாா்: “இன்–பப்–பி–ற–விக்கு இயல்–வது செய்–த–வன் துன்–பப்–பி–ற–விக்–குத் த�ொழில்–பல என்–னி–னும் அன்–பில் கல–வி–செய்து ஆதிப்–பி–ரான் வைத்த முன்பு இப்–பி–றவி முடி–வது தானே” (திரு–மந்–தி–ரம் - 281) கருத்து: உயிா்–கள் இன்–ப–மாக இருப்–ப–தற்–கா– கப் பல வழி–முறை – க – ள – ைப் படைத்து வைத்–துள்–ளாா் இறை–வன். இருந்–தும் வாழ்வு துன்–பம் நிறைந்–த– தா–கத்–தான் இருக்–கி–றது. அதற்–குக் கார–ண–மான வினைத்–த�ொ–டா–்–பு–க–ளும் பல–வா–றாக உள்–ளன. ஆகை–யால் ஆதி–யான பரம்–ப�ொ–ரு–ள�ோடு அன்– பி–னால் இரண்–ட–றக் கலக்–கும் உயிா்–க–ளுக்கு, இறை–வன் முன்பு தந்த இப்–பி–றவி முடி–வட – ை–யும். இறை–வ–னு–டைய படைப்–பு–கள் அனைத்–தும், நாம் இன்–பம – ாக வாழ்–வத – ற்–கா–கத்–தான். வழி–முறை – – கள் பல இருந்–தா–லும் அனைத்–தும் நம் நலத்–திற்– கா–கவே. பிரச்னையே இங்–கு–தான்! படைப்–பு–கள் அனைத்–தும் நன் நலத்–திற்–கா–கத்–தான் என்–றால், தீயதை ஏன் இறை–வன் படைத்–தான்? நல்–ல–கேள்வி! முத–லில் தீயது எது என்–ப–தில், நமக்–குத் தெளிவு வேண்–டும். நன்–மை–யில்–லாத்

58

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

தீ மை – யு ம் கி ட ை – ய ா து ; தீமை–யில்லா நன்–மை–யும் கிடை–யாது. எளி–மை–யா–கச் ச�ொல்ல வேண்–டும – ா–னால், பக– லி ல்– ல ா– ம ல் இர– வு ம் கிடையாது; இர–வில்–லா–மல் பக–லும் கிடை–யாது. ப க – லி ல் அ லை ந் து திாிந்து உழைத்–த–வா–்க்கு, ஓய்வு கிடைப்– ப – த ற்– க ாக உண்– ட ான இர– வி ல், பல– வி–தம – ான தவ–றான செயல்–க– ளில் ஈடு–பட்டு அதற்–கா–கத் தண்– டி க்– க ப்– ப – டு ம்– ப�ோ து, ‘என்–னங்க இது? தெய்–வம் இப்–பிடி ராத்–திா–ிய – ப் படச்–சது – – னால தான, ராத்–திா–ில தப்பு தண்டா நடக்–குது!’ என்–றால், அது நியா–யம – ா–குமா? அது–ப�ோல நல்–லது – ம் கெட்–டது – ம் கலந்–துத – ான் இருக்–கும். நாம்–தான் நல்–வ–ழி–யில் நடக்–கவே – ண்– டும். கவி–ஞர் கண்–ண–தா–சன் ச�ொல்–வாரே “ க ண் – ணி ல் – வ – ரு ம் ப ா தை – ய ை க் – க ா – ண ச் – ச�ொன்னான் நல்–ல–நல்ல பாதை–யில் ப�ோகச்–ச�ொன்–னான் கண்–கள் அவ–னைக்–காண உள்–ளம் அவனை நினைக்க கைகள் அவனை வணங்க இறை–வன் வரு–வான் அவன் என்–றும் நல்–வழி தரு–வான் அறி–வ�ோம் அவனை அவன் அன்பே நாம்–பெ–றும் கருணை” - நல்– வ – ழி – யி ல் பய– ண ப்– ப – டு – வ – து – ட ன், அங்– கங்கே தங்கி ஓய்வு எடுப்–பது – ட – ன் உண–வுண்–ணல் முத–லா–னவ – ற்–றையு – ம் செய் கிற�ோ–மல்–லவா? அது– ப�ோல வாழ்க்கை பய–ணத்–தில், ஆங்–காங்கே தங்கி ஓய்–வெ–டுக்–க–வும் மற்–ற–வற்றை அனு–ப–வித்து நாம் சற்று மகிழ்–வட – ை–யவு – ம் செய்–யவே – ண்–டுமே தவிர, ஓய்–வெடு – க்–குமி – ட – த்–தில் இருப்–பவ – ற்றை உடைத்–துச் சீர–ழித்–தால், விடு–வாா–்–களா? நம் மகிழ்ச்–சிக்–காக அடுத்–த–வா–்க்–குக் கேடு நினைத்து அதற்– க ான செயல்– மு – றை – க – ளி ல் ஈடு–ப–டும்–ப�ோது, அதன் விளை–வு–களை அனு–ப– வித்– து த்– த ான் ஆக– வே ண்– டு ம். ந�ொந்– து – ப�ோ ய் இறை–வனை ஏசு–வ–தில் பல–னில்லை. சற்–று–நேர சாலை பய–ணத்–திற்கே நெளிவுசுளி–வு–கள், அதா–வது,ப�ோக்–கு–வ–ரத்து விதி–கள் த�ொிந்து பய–ணிக்க வேண்–டி–யி–ருக்–கி–ற–தல்–லவா? அது– ப�ோ ல, வாழ்க்– கை ப் பய– ண த்– தி ன் விதி மு–றைக – ள – ைத் த�ொிந்து, அவற்றை வகுத்–துத் தந்த இறை–வ–னி–டம் நம்மை ஒப்–பு–வித்து வாழ்ந்–தால், துய–ரங்–கள் இருக்–காது; பெருந்–து–ய–ரான பிற–வித் துன்–பமே இருக்–காது எனத் திரு–மூல – ா் இப்–பா–டலி – ன் மூலம் நமக்கு அறி–வு–றுத்–து–கி–றாா். உணா்–வ�ோம், உய்–வ�ோம்!

(மந்–தி–ரம் ஒலிக்–கும்)


Mò£ö¡

ñ£C & 4

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

16

17

18

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

ªêšõ£Œ

Fƒèœ

ë£JÁ

êQ

ªõœO

Mò£ö¡

¹î¡

ªêšõ£Œ

Fƒèœ

ë£JÁ

êQ

ªõœO

Aö¬ñ

݃Aô îI› «îF «îF

Íô‹ Þó¾ 2.42 ñE õ¬ó Ìó£ì‹ ÜF裬ô 4.36 ñE õ¬ó

îêI Þó¾ 6.15 ñE õ¬ó

ãè£îC Þó¾ 7.39 ñE õ¬ó

¶MF¬ò Þó¾ 6.24 ñE õ¬ó

Hóî¬ñ Þó¾ 7.48 ñE õ¬ó

Cˆî 0.4 H¡¹ ñóí

Cˆî 60.00 ï£N¬è

ÜI˜î 60.00 ï£N¬è

ÜI˜î 59.46 H¡¹ Cˆî

Cˆî 3.06 H¡¹ ñóí

Ìó†ì£F 裬ô 6.44 ñE õ¬ó ñóí, ÜI˜î, H¡¹ Cˆî àˆFó†ì£F ÜF裬ô 5.09 ñE õ¬ó

êîò‹ 裬ô 7.15 ñE õ¬ó

ñóí 3.15 H¡¹ Cˆî

F¼«õ£í‹ 裬ô 6.53 ñE õ¬ó Cˆî 60.00 ï£N¬è

Üñ£õ£¬ê Þó¾ 8.46 ñE õ¬ó ÜM†ì‹ 裬ô 7.18 ñE õ¬ó

궘ˆîC Þó¾ 9.14 ñE õ¬ó

Fó«ò£îC Þó¾ 9.12 ñE õ¬ó àˆFó£ì‹ 裬ô 6.02 ñE õ¬ó

àˆFó£ì‹  º¿õ¶‹

«è†¬ì Þó¾ 12.29 ñE õ¬ó

ïõI 裬ô 4.22 ñE õ¬ó

¶õ£îC Þó¾ 9.30 ñE õ¬ó

ñóí 60.00 ï£N¬è

ÜÂû‹ Þó¾ 10.00 ñE õ¬ó

ÜwìI ðè™ 2.20 ñE õ¬ó Cˆî 60.00 ï£N¬è

Cˆî 60.00 ï£N¬è

Mê£è‹ Þó¾ 7.26 ñE õ¬ó

êŠîI ðè™ 12.11 ñE õ¬ó

Cˆî 60.00 ï£N¬è

Cˆî 21.30 H¡¹ ÜI˜î

«ò£è‹

²õ£F ñ£¬ô 4.55 ñE õ¬ó

CˆF¬ó ðè™ 2.36 ñE õ¬ó

ï†êˆFó‹

êw® 裬ô 10.12 ñE õ¬ó

ð…êI 裬ô 8.24 ñE õ¬ó

FF

Mõ£è‹. ܬùˆ¶ ²ðG蛄C膰‹ ãŸø Fù‹.

Mõ£è‹. êw® Móî‹. ²ð.

M«êû °PŠ¹èœ

Hó«î£û‹. F¼«õ£í Móî‹ Ü¬ùˆ¶ Cõ£ôòƒèO½‹ ñý£ Cõó£ˆFK & 6 è£ô ̬ü M«êû‹.

²ð. ð£ô ªðKòõ£œ ªüò‰F î†Cí£Í˜ˆF õN𣴠ïôñO‚°‹.

ãè£îC Móî‹. °¼õ£ÎóŠð¬ù õíƒè, G¬ù‚è °¬øèœ b¼‹.

Ý…ê«ïò¬ó õN𣴠ªêŒò î¬ìèœ cƒA ܬùˆ¶ è£Kòº‹ ªüò‹.

ºŠªð¼‰«îMò¬ó õíƒè º¡«ùŸø‹ ãŸðì õN A†´‹.

ñè£ô†²I¬ò õNðì õ£›M™ ñƒè÷‹ à‡ì£°‹.

C‹ñ‹

èìè‹

èìè‹

èK. Í¡ø£‹H¬ø îKêù‹. õ£›¾ õ÷‹ à‡ì£°‹.

èK. è£O îKêù‹. èõ¬ôèœ b¼‹.

ê˜õ Üñ£õ£¬ê. ܃è£÷ ðó«ñvõK Ŭø ¬õðõ‹.

I¶ù‹&èìè‹ êmvõó¬ó îKC‚è, bð‹ ãŸP ܘ„ê¬ù ªêŒò êƒèìƒèœ Mô°‹.

I¶ù‹

I¶ù‹

Kûð‹

Kûð‹

«ñû‹

«ñû‹

eù‹&«ñû‹ êmvõó˜, ¬ðóõ˜ õN𣴠ï¡Á.

eù‹

eù‹

ê‰Fó£wìñ‹

கணித்தவர்: ‘ஜ�ோதிட மணி’ வசந்தா சுரேஷ்குமார்

பிப்ரவரி மாதம் 16-28 (மாசி) பஞ்சாங்க குறிப்புகள்


பிப்–ர–வரி (16-28) ராசி பலன்கள் மேஷம்: தீவிர உழைப்– பு ம், அதிக முயற்– சி – க – ளு – ட ன் காரி– யங்– க – ளி ல் ஈடு– ப – டு ம் மேஷ ராசி–யி–னரே! இந்த கால–கட்–டத்– தில் ராசி–நா–த–னான செவ்–வாய் விரய ஸ்தா–னத்–தில் மறைந்–தி– ருந்– த ா– லு ம் அவ– ரி ன் பார்வை மூலம் நல்ல பலன்–களை பெறப் ப�ோகி–றீர்–கள். குரு–வின் பார்வை ராசி– யி ன்– மீ து விழு– வ – த ால் மனம் மகி– ழு ம் சம்– ப – வ ங்– க ள் நடக்– கு ம். மனக் க–வலை குறை–யும். எல்–லா–வகை – யி – லு – ம் சாத–கம – ான பல–னையே கிடைக்–கப் பெறு–வீர்–கள். அஷ்–ட–மத்–தில் சனி இருப்–ப–தால் சற்று கூடு–த–லாக எதி–லும் கவ–னம் செலுத்–து–வது நல்–லது. திடீர் செலவு உண்– டா–க–லாம். திட்–ட–மிட்–ட–படி செல்ல முடி–யா–மல் பய–ணத்–தில் தடங்–கல் ஏற்–ப–ட–லாம். த�ொழில் ஸ்தா–னத்தை அதன் அதி–பதி சனி பார்க்–கி–றார். த�ொழில் வியா–பா–ரத்–தில் கூடு–தல் லாபம் கிடைக்–கும் என்–கிற தன்–னம்–பிக்கை ஏற்–படு – ம். சரக்–குக – ளை வாடிக்–கைய – ா–ளர்க – ளு – க்கு – த்– அனுப்–பும்–ப�ோது கவ–னம் தேவை. உத்–ய�ோக தில் இருப்–பவ – ர்–கள் வீண் அலைச்–சலை சந்–திக்க வேண்–டி–யது வரும். அலு–வ–லக வேலை–கள் உடனே முடி–யா–மல் இழு–ப–றி–யாக இருக்–கும். நல்ல பெயர் கிடைக்–கப் பெறு–வீர்–கள். குடும்ப ஸ்தா–னா–தி–பதி சுக்–கி–ர–னு–டன் ராசி– நா–தன் செவ்–வாய் சம்–பந்–தம் பெறு–கிற – ார். குடும்– பத்–தில் வெளி–ந–பர்–க–ளால் ஏதா–வது குழப்–பம் ஏற்–பட – ல – ாம். ச�ொந்த விஷ–யங்–களு – க்கு அடுத்–த– வர் ஆல�ோ–ச–னை–களை கேட்–பதை தவிர்ப்–பது – க்–க�ொரு – வ – ர் நல்–லது. கண–வன், மனைவி ஒரு–வரு மனம் விட்–டுப் பேசு–வ–தன் மூலம் இடை–வெளி குறை–யும். பிள்–ளை–களி – ன் நல–னுக்–காக செல–வு– கள் செய்ய வேண்–டியி – ரு – க்–கும். பெண்–களு – க்கு – து நல்–லது. எதி–லும் கூடு–தல் கவ–னம் செலுத்–துவ கலைத்–துற – ை–யி–ன–ருக்கு த�ொழில் த�ொடர்– பாக வீண் அலைச்–சல் இருக்–கும். புதிய ஒப்– பந்– த ங்– க – ளி ல் கையெ– ழு த்– தி – டு – வீ ர்– க ள். சக– க – லை–ஞர்–க–ளி–டம் நிதா–னத்–தைக் கடை–பி–டிப்–பது நன்–மை–யைத் தரும். க�ோபத்–தைக் குறைத்து தன்–மை–யாக பேசு–வ–தால் காரி–யவெ – ற்றி உண்– டா–கும். எதிர்–பா–ராத செலவு இருக்–கும். அர–சி– யல் துறை–யி–ன–ர் தேவை–யற்ற அலைச்–சலை குறைத்–துக் க�ொள்–வது நல்–லது. எல்–லா–வகை – –யி–லும் நன்மை உண்–டா–கும். மற்–ற–வர்–க–ளுக்கு உத–வி–கள் செய்ய தூண்–டும். பிரிந்து சென்–றவ – ர்–களை மீண்–டும் சந்–திக்க நேர– லாம். மாண–வர்–கள் கல்–வியி – ல் மேன்மை அடைய கூடு–தல் கவ–னத்–து–டன் படிப்–பது அவ–சி–யம். பரி–கா–ரம்: செவ்–வாய் கிழ–மை–யில் நவ–கி–ர– கத்–தில் செவ்–வாய்க்கு அர்ச்–சனை செய்து தீபம் ஏற்றி வணங்–குவ – து வாழ்–வில் முன்–னேற்–றத்தை தரும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: ஞாயிறு, செவ்–வாய், வெள்ளி.

60

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

ரிஷ–பம்: பிரச்–னைக – ள் மற்–றும் விவ– கா–ரங்–க–ள் தீர ஆல�ோ–ச–னை–களை செய்து பக்–கு–வ–மான அணு–கு–மு– றை–யால் வெற்றி காணும் ரிஷப ராசி–யின – ரே! இந்த கால–கட்–டத்–தில் ராசி– ந ா– த ன் லாப ஸ்தா– ன த்– தி ல் உச்ச நிலை–யில் அமர்ந்–தி–ருக்–கி–றார். அவ–ரு–டன் சப்–தம விர–யா–திப – தி செவ்–வா–யும் இணைந்–திரு – ப்–ப– – ைப் பெறப் தன் மூலம் நல்ல ய�ோக–மான பலன்–கள – க்–கும். மன–தில் ப�ோகி–றீர்–கள். பண–வர– த்து அதி–கரி ஏதா–வது ஒரு கவலை உண்–டா–கும். ச�ொத்–துக்–கள் சம்–பந்–தம – ான காரிய அனு–கூல – ம் ஏற்–படு – ம். நண்–பர்– கள் மூலம் எதிர்–பார்த்த உதவி கிடைக்–கக் கூடும். புதிய நபர்–க–ளின் நட்பு கிடைக்–கும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்–தில் சுகா–தி–பதி சூரி–யன் தன பஞ்–சம – ா–திப – தி புத–னுட – ன் இணைந்து அலங்–க– – ார். லாபா–திப – தி குரு ரிக்க சனி ராசி–யைப் பார்க்–கிற த�ொழில் ஸ்தா–னத்–தைப் பார்க்–கி–றார். த�ொழில், வியா–பா–ரம் த�ொடர்–பான விஷ–யங்–கள் சாத–கம – ாக நடக்–கும். நய–மா–கப் பேசு–வ–தன் மூலம் வாடிக்– கை–யா–ளர்–க–ளின் எண்–ணிக்கை அதி–க–ரிக்–கும். உத்–ய�ோக – த்–தில் இருப்–பவ – ர்–கள் கவ–னம – ா–க செயல்– ப–டு–வது நல்–லது. வேலை பார்க்–கும் இடத்–தில் ப�ொருட்–களை கவ–ன–மாகவும் பாது–காப்–பாகவும் வைப்–பது நல்–லது. இந்த கால–கட்–டத்–தின் ஆரம்–பத்–தில் குடும்ப ஸ்தா–னா–தி–பதி புதன் சுக ஸ்தா–னத்–தைப் பார்க்– கி–றார். குடும்–பத்–தி–லி–ருந்த பிரச்–னை–கள் நீங்–கும். வீட்–டிற்–குத் தேவை–யான ப�ொருட்–களை வாங்கி மகிழ்– வீ ர்– க ள். கண– வ ன், மனை– வி க்– கி – டையே உறவு பலப்–ப–டும். பிள்–ளை–கள் மகிழ்ச்–சி–யடை – ய தேவை–யா–னவ – ற்றை செய்–வீர்–கள். பெண்–களு – க்கு காரிய அனு–கூல – ம் உண்–டா–கும். மன–தில் ஏதா–வது கவலை இருந்து வரும். கலைத்–துற – ை–யின – ருக்கு, த�ொழில் த�ொடர்–பாக வீண் அலைச்–சல் இருக்–கும். புதிய ஒப்–பந்–தங்–க– ளில் கையெ–ழுத்–திடு – வீ – ர்–கள். சக கலை–ஞர்–களி – ட – ம் – ப்–பது நன்–மையை – த் தரும். நிதா–னத்தைக் கடை–பிடி க�ோபத்–தைக் குறைத்து தன்–மைய – ா–கப் பேசு–வத – ால் காரிய வெற்றி உண்–டா–கும். – ல் துறை– எதிர்–பா–ராத செலவு இருக்–கும். அர–சிய யி–னர் தேவை–யற்ற அலைச்–சலை குறைத்–துக் க�ொள்–வது நல்–லது. எல்–லா–வ–கை–யி–லும் நன்மை உண்–டா–கும். மற்–றவ – ர்–களு – க்கு உத–விக – ள் செய்ய தூண்–டும். பிரிந்து சென்–ற–வர்–களை மீண்–டும் சந்–திக்க நேர–லாம். மாண– வ ர்– க – ளு க்கு வீண் அலைச்– ச ல் ஏற்– ப–ட–லாம். பாடங்–க–ளில் கவ–னம் செலுத்–து–வது குறை– ய க் கூடும். நன்கு படிப்– ப து நல்– ல து. பெற்–ற�ோர் ஆத–ரவு பெரு–கும். வெளி–நாடு சம்– பந்–த–மான படிப்–பு–க–ளுக்கு உரிய முயற்–சி–களை மேற்–க�ொள்–வது நல்–லது. பரி–கா–ரம்: வெள்–ளிக் கிழ–மை–யில் நவ–கி–ர–கத்– தில் சுக்–கி–ர–னுக்கு தீப–மேற்றி அர்ச்–சனை செய்ய செல்–வம் சேரும். மன–தில் மகிழ்ச்சி உண்–டா–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: புதன், வெள்ளி.


பெருங்குளம்

ராமகிருஷ்ண ஜ�ோஸ்யர்

மிது–னம்: கிடைத்த வாய்ப்பை தவ–றவி – ட – ா–மல் சாத–கம – ாக பயன்–ப– டுத்– தி க் க�ொள்– ளு ம் திறமை உடைய மிதுன ராசி–யி–னரே! இந்– த க் கால– க ட்– ட த்– தி ல் ராசி நா–தன் புதன் பாக்–கிய ஸ்தா–னத்– தில் சஞ்–சா–ரம் செய்–வது உங்–க–ளுக்கு சாத–க– மான அமைப்–பைக் காட்–டு–கிற – து. வழக்கு சம்– பந்–த–மான விஷ–யங்–க–ளில் சாத–க–மான பலன் கிடைக்–கும். பஞ்–சம விர–யா–திப – தி சுக்–கிர– ன் தன ஸ்தா–னத்–தைப் பார்ப்–பத – ன் மூலம் பய–ணங்–கள் செல்ல நேரி–ட–லாம். மன–தி–ருப்–தி–யு–டன் செய– லாற்–று–வீர்–கள். புத்–தி–சா–தூர்–யம் மூலம் காரிய வெற்றி கிடைக்–கும். க�ொடுத்த வாக்கை நிறை– வேற்–று–வ–தன் மூலம் மற்–ற–வர்–க–ளி–டம் மதிப்பு கூடும். பாராட்–டும் கிடைக்–கும். உடல்–ச�ோர்வு உண்–டா–கும். மாத இறு–தியி – ல் உற்–சா–கத்–துட – ன் காணப்–ப–டு–வீர்–கள். த�ொழில் ஸ்தா– ன ா– தி – ப தி குரு ராசிக்கு’ ஐந்–தா–மி–டத்–தில் மறைந்–தி–ருந்–தா–லும் அவ–ரின் சார பலத்–தால் த�ொழில், வியா–பா–ரம் முன்–னேற்– றம் காண புதிய திட்–டங்–களை தீட்–டுவீ – ர்–கள். புதிய ஆர்–டர்–கள் கிடைக்–கக் கூடிய சூழ்–நிலை காணப்– – த்–தில் இருப்–பவ – ர்–கள் உற்–சா–க– ப–டும். உத்–ய�ோக மாக செயல்–பட்டு வேலை–களை உட–னுக்–குட – ன் செய்து முடிப்–பார்–கள். புதிய பதவி அல்–லது ப�ொறுப்–பு–கள் கிடைக்–கும். தைரிய ஸ்தா–னத்தை ராசி–நா–த–னான புதன் பார்க்–கி–றார். கண–வன் - மனை–விக்–கி–டையே நெருக்– க ம் அதி– க – ரி க்– கு ம். குடும்– ப த்– து – ட ன் விருந்து, கேளிக்கை நிகழ்ச்–சி–க–ளில் கலந்து க�ொள்–ளும் சூழ்–நிலை வரும். குழந்–தை–கள் உற்–சா–க–மாக காணப்–ப–டு–வார்–கள். பெண்–க–ள் மன–திரு – ப்–தியு – ட – ன் காரி–யங்–கள – ைச் செய்து சாத–க– மான பல–னைப் பெறு–வீர்–கள். அர–சிய – ல்–வா–திக – ள் கட்–சித் தலை–மை–யின் நம்–பிக்–கை–யைப் பெறு– வார்–கள். உங்–கள் செயல்–பா–டு–களை மேலி–டம் உற்று ந�ோக்–கும். கட்–சியி – ல் உங்–கள – ைப் பற்–றிய சல–ச–லப்பு நீங்–கும். த�ொண்–டர்–கள் உங்–கள் ச�ொல்– ப டி நடந்து உங்– க ள் மன– தி ல் இடம் பிடிப்–பார்–கள். கலைத்–துற – ை–யி–ன–ருக்கு, எதிர்–பார்த்த ஒப்– பந்–தம் கையெ–ழுத்–தா–கும். வரு–மா–னம் உயர வழி பிறக்–கும். விமர்–ச–னங்–களை தாண்டி முன்–னே–று–வார்– கள். வேலைப்–பளு கார–ணம – ாக வெளி–யில் தங்க நேர–லாம். மாண–வர்–கள் – பாடங்–களை கவ–னம – ாக படித்து கூடு– த ல் மதிப்– பெ ண் பெறு– வீ ர்– க ள். ப�ொறுப்–பு–கள் அதி–க–ரிக்–கும். பரி–கா–ரம்: பெரு–மாளை புதன் கிழ–மைக – ளி – ல் அர்ச்–சனை செய்து வணங்க திரு–ம–ணத் தடை நீங்–கும். குடும்–பத்–தில் சுபிட்–சம் உண்–டா–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: ஞாயிறு, புதன், வியா–ழன்.

கட– க ம்: அடுத்– த – வ ர் செய்– யும் இடை– யூ – று – க – ள ை– யு ம் உங்– க – ளு க்– கு சாத– க – ம ாக பயன்–படு – த்–தும் சாமர்த்–திய – ம் உடைய கடக ராசி– யி – ன ரே இந்த கால– க ட்– ட த்– தி ல் தன ஸ்தா–னத்தை தனா–திப – தி சூரி–யன், புதன் ஆகி– ய�ோர் பார்க்–கி–றார்–கள். எடுத்த காரி–யத்தை எப்–ப–டி–யும் செய்து முடித்து விடு–வீர்–கள். சுபச் செல– வு – க ள் ஏற்– ப – டு ம். வேலை கார–ண–மாக வீட்டை விட்டு வெளி–யில் தங்க நேரி– ட – ல ாம். திட்– ட – மி – டு – வ – தி ல் பின்– ன – டை வு ஏற்–ப–டும். பண–வ–ரவு எதிர்–பார்த்–த–படி இருக்– கும். பெரி–ய�ோரின் நேசம் கிடைக்–கும். வாகன ய�ோகம் உண்–டா–கும். த����ழில் ஸ்தா–னா–திப – தி செவ்–வாய் ராசிக்கு பாக்–கிய ஸ்தா–னத்–தில் இருக்–கி–றார். வாக்கு ஸ்தா– ன த்தை சனி பார்க்க வாக்கு ஸ்தா– னத்–தில் ராகு அமர்ந்–தி–ருக்–கி–றார். த�ொழில் வியா–பா–ரம் வாக்கு வன்–மை–யால் சிறப்–பாக நடக்–கும். பழைய பாக்–கி–கள் வசூ–லா–க–லாம். புதிய வாடிக்–கை–யா–ளர்–கள் கிடைப்–பார்–கள். உத்–ய�ோ–கம் த�ொடர்–பான பய–ணங்–கள் செல்ல நேர–லாம். உத்– ய�ோ – க ஸ்– தர் – க ள் புத்தி சாதூ– ரி – ய த்– தால் மேல–தி–கா–ரி–கள் க�ொடுத்த வேலையை சிறப்–பாக செய்து முடிப்–பார்–கள். குடும்– ப ா– தி – ப தி தனது ஸ்தா– ன த்– தை ப் பார்ப்– ப – த ால் குடும்– ப த்– தி – லி – ரு ந்த குழப்– ப ம் நீங்– கு ம். கண– வ ன், மனை– வி க்– கி – டையே இருந்த மன– வ – ரு த்– த ம் நீங்– கு ம். பிள்– ள ை– க – ளுக்கு தேவை–யான ப�ொருட்–களை வாங்கிக் க�ொடுப்–பீர்–கள். பெண்– க – ளு க்கு காரி– ய ங்– க – ளி ல் இருந்த பின்–ன–டைவு நீங்–கும். எதிர்–பார்த்த பண–வ–ரவு இருக்–கும். அர–சி–யல்–வா–தி–கள் கட்சி ரக–சி–யங்– களை வெளி–யிட வேண்–டாம். த�ொகு–தி–யில் மதிப்பு கூடும். க�ோஷ்–டிப் பூச–லை–யும் தாண்டி சாதிப்–பீர்–கள். கலைத்– து – ற ை– யி – ன ர் யதார்த்– த – ம ான படைப்–பு–க–ளால் அனை–வ–ரின் கவ–னத்–தை–யும் ஈர்ப்–பார்–கள். வேற்–று–ம�ொழி வாய்ப்–பு–க–ளால் புக–ழ–டை–வார்–கள். சம்– ப – ள பாக்கி கைக்கு வரும். மாண– வர்– க – ளி ன் புத்– தி – ச ா– தூ ர்– ய ம் வெளிப்– ப – டு ம். கல்–வி–யில் இருந்த த�ொய்வு நீங்–கும். ப ரி – க ா – ர ம் : அ ம் – ம – னு க் கு அ ர – ளி ப் பூ அர்ப்–ப–ணித்து அர்ச்–சனை செய்து வணங்க எல்லா காரி–யங்–களு – ம் கைகூ–டும். எதிர்ப்–புக – ள் நீங்–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: திங்–கள், புதன், வெள்ளி.

ðô¡

61

16-28 பிப்ரவரி 2017


பிப்–ர–வரி (16-28) ராசி பலன்கள் சிம்–மம்: உங்–க–ளது பணி–களை அடுத்–த–வ–ரி–டம் ஒப்–ப–டைக்–கா– மல் நேரி–டை–யா–கச் செய்–யும் குண– மு – டை ய சிம்ம ராசி– யி – னரே! இந்– த கால– க ட்– ட த்– தி ல் ராசி–நா–த–னான சூரி–யன் ஏழா– மி–டத்–தில் புதன் கேது–வு–டன் இணைந்–தி–ருக்– கி–றார். ராசி–நா–தன் இருக்–கும் இடம் அவ–ருக்கு நட்பு வீடா– க – வு ம் சார ரீதி– யி – லு ம் அனு– கூ – ல – மாக இருக்–கி–றார். ராசி–யைப் பார்க்–கி–றார். எல்–லா–வ–கை–யி–லும் நன்–மையே உண்–டா–கும். தன–லா–பத்தை தரு–வார். அடுத்–த–வர்–க–ளுக்கு உத–வு–வ–தில் ஆர்–வம் காட்–டு–வீர்–கள். ந�ோய் நீங்கி உடல் ஆர�ோக்–யம் உண்–டா–கும். எதிர்– பா–லி–னத்–தா–ரால் செலவு ஏற்–ப–டும். க�ோபத்– தால் சில்– ல றை சண்– டை – க ள் ஏற்– ப – ட – ல ாம். பண–வ–ரத்து கூடும். காரிய அனு–கூ–லம் உண்– டா–கும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்தை சனி பார்க்–கி–றார். த�ொழில் ஸ்தா– ன ா– தி – ப தி சுக்– கி – ர ன் உச்– ச – மாக இருக்–கி–றார். த�ொழில், வியா–பா–ரத்–தில் இருந்த மந்–த–நிலை மாறும். விற்–பனை அதி–க– ரிக்– கு ம். பழைய பாக்– கி – க ள் வசூ– ல ா– வ – தி ல் வேகம் காணப்–ப–டும். உத்– ய�ோ – க த்– தி ல் இருப்– ப – வ ர்– க ள் புத்தி சாதூர்–யத்–தால் வேலை–களை திற–மை–யா–கச் செய்து முடித்து பாராட்டு பெறு–வீர்–கள். பதவி உயர்வு கிடைக்–க–லாம். குடும்– ப த்– தி ல் நிம்– ம தி காணப்– ப – டு ம். விருந்து நிகழ்ச்–சி –யில் குடும்–பத்–தி –ன–ரு–ட ன் கலந்து க�ொண்டு மகிழ்ச்– சி யை அடை– வீ ர்– கள். கண–வன், மனை–விக்–கி–டையே இருந்த கருத்து வேற்–றுமை நீங்–கும். குழந்–தை–க–ளின் செயல்–க–ளால் பெருமை அடை–வீர்–கள். பெண்–க–ளுக்கு உதவி கேட்டு உங்–களை நாடி வரு–ப–வர்–க–ளுக்கு தேவை– யான உத– வி – க – ள ைச் செய்– வீ ர்– க ள். திடீர் செலவு உண்–டா–க–லாம். அ ர – சி – ய ல் – வ ா – தி – க ள் ச க ா க் – க ள ை பகைத்– து க் க�ொள்ள வேண்– ட ாம். கட்– சி த் தலை–மை–யின் ஆத–ரவு கிட்–டும். கட்சி மேல்– ம ட்– ட த்– த ால் அலைக்– க – ழி க்– கப்–ப–டு–வர். கலைத்–து–றை–யி–ன–ரின் படைப்–பு–க– ளுக்கு மதிப்பு, மரி–யாதை கூடும். நல்ல வர– வேற்பு கிடைக்–கும். உங்–க–ளது கலைத்–தி–றன் வள–ரும். மாண–வர்–க–ள் சக–மா–ண–வர்–க–ளு–டன் கவ– ன – ம ாக பழ– கு – வ து நல்– ல து. கல்– வி – யி ல் அதிக கவ–னம் தேவை. பரி–கா–ரம்: தின–மும் சூரிய நமஸ்–கா–ரம் செய்து சிவனை வணங்க பிரச்– னை – க ள் குறை–யும். காரிய வெற்றி உண்–டா–கும். அ தி ர ்ஷ ்ட கி ழ – ம ை – க ள் : ஞ ா யி று , வியா–ழன்.

62

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

கன்னி: எந்–த–வ�ொரு வேலை– யை– யு ம் மிக– வு ம் ப�ொறு– மை – யா– க – வு ம், ப�ொறுப்– பு – ட – னு ம் ச ெ ய் து மு டி க் – கு ம் க ன் னி ராசி–யி–னரே! இந்த கால–கட்–டத்– தில் ராசி–நா–தன் புதன் ஆறா– மி–டத்–தில் மறைந்–தி–ருந்–தா–லும் நட்பு வீட்–டில் சஞ்–ச–ரிக்–கி–றார். எல்லா காரி–யங்–க–ளும் அனு– கூ–ல–மாக நடந்து முடி–யும். ராசி–நா–த–னின் சார பலத்–தின் மூலம் முக்–கிய நபர்–க–ளின் உதவி கிடைக்–கும். எதிர்–பார்த்த தக–வல்–கள் நல்ல தக–வ–லாக வரும். விருப்–பங்–கள் கைகூ–டும். நண்–பர்–கள் மத்–தியி – ல் மரி–யா–தையு – ம், அந்–தஸ்– தும் உய–ரும். மற்–ற–வர்–க–ளி–டம் பேசும்–ப�ோது க�ோபத்–தைக் குறைத்–துப் பேசு–வது நல்–லது. பண–வ–ரத்து இருக்–கும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்–திற்கு சூரி–யன் திரி–க�ோ– ணம் பெற்–றிரு – க்–கிற – ார். த�ொழில் ஸ்தா–னத்தை குரு பார்க்–கி–றார். த�ொழில் வியா–பா–ரத்–தில் முன்– னே ற்– ற ம் காணப்– ப – டு ம். அர– ச ாங்– க ம் மூலம் நடக்க வேண்–டிய காரி–யங்–களி – ல் சாத–க– மான நிலை காணப்–ப–டும். எதிர்–பார்த்த பண உதவி கிடைக்–கும். உத்–ய�ோ–கத்–தில் இருப்–ப– வர்–கள் தன்–னம்–பிக்–கை–யு–டன் செயல்–பட்டு வெற்றி பெறு– வ ார்– க ள். மேல– தி – க ா– ரி – க – ளி ன் ஆத–ர–வும் கிடைக்–கும். குடும்ப ஸ்தா–னத்–தில் குரு இருக்–கி–றார். செவ்– வ ாய் குடும்ப ஸ்தா– ன த்– தை ப் பார்க் கி– ற ார். குடும்– ப த்– தி ல் குதூ– க – ல – ம ான சூழ்– நிலை காணப்–ப–டும். கண–வன், மனை–விக்–கி– டையே மகிழ்ச்சி கூடும். உங்–கள் ச�ொல்–படி பிள்–ளை–கள் நடந்து க�ொள்–வது மன–துக்கு இத–ம–ளிக்–கும். பிரிந்து சென்–ற–வர்–கள் மீண்– டும் உங்–களை நாடி வரு–வார்–கள். பெண்–கள் நிதா–ன–மாகப் பேசு–வது நன்–மை–யைத் தரும். பண– வ – ர த்து திருப்தி தரும். எதிர்– ப ார்த்த தக–வல்–கள் வரும். அர– சி – ய ல்– வ ா– தி – க ள் க�ோஷ்– டி ச் சண்– டை – யி– லி – ரு ந்து ஒதுங்கி இருப்– ப து நல்– ல து. சகாக்–களு – ட – ன் உரி–மைய – ா–கப் பேசி பெய–ரைக் கெடுத்–துக் க�ொள்–ளா–தீர்–கள். எனி–னும் கட்சி மேல்–மட்–டத்–தில் மதிக்–கப்–ப–டு–வீர்–கள். கலைத்–து–றை–யி–னர் மூத்த கலை–ஞர்–க– ளால் ஆதா–ய–ம–டை–வர். பழைய நிறு–வ–னத்– தி– லி – ரு ந்து புதிய வாய்ப்– பு – க ள் தேடி– வ – ரு ம். சம்–பள விஷ–யத்–தில் கறா–ராக இருப்–பது அவ– சி–யம். மாண–வர்–க–ள் சக மாண–வர்–க–ளு–டன் பழ–கும்–ப�ோது கவ–னம் தேவை. பாடங்–கள் எளி–மை–யா–கத் த�ோன்–றும். பரி– க ா– ர ம்: கிருஷ்ண பர– ம ாத்– ம ாவை வணங்க கஷ்–டங்–கள் தீரும். குடும்–பத்–தில் மகிழ்ச்சி உண்–டா–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: புதன், வெள்ளி.


பிப்–ர–வரி (16-28) ராசி பலன்கள் துலாம்: துணிச்– ச – ல ாக காரி– யங்– க – ளி ல் ஈடு– ப – டு ம் அதே நேரத்– தி ல் நியா– ய – ம ா– க – வு ம், நேர்–மை–யா–க–வும் செய்து முடிக்– கும் குண–மு–டைய துலா ராசி– யி–னரே! இந்த கால–கட்–டத்–தில் ராசி– யி ல் தைரிய ர�ோகா– தி – ப தி குரு அமர ராசி– ந ா– த ன் ஆறா– மி – ட த்– தி ல் உச்– ச ம் பெறு– கி– ற ார். வாழ்க்– கை – யி ல் நல்ல திருப்– ப ம் ஏற்–ப–டும். லாப ஸ்தா–னத்–தில் இருக்–கும் ராகு–வால் பய���ணங்–கள் மூலம் லாபம் கிடைக்–கச் செய்– யும். மன– தி ல் மகிழ்ச்சி ஏற்– ப – டு ம்– ப – டி – ய ான காரி–யங்–கள் நடக்–கும். ஆன்–மிக – த்–தில் நாட்–டம் உண்–டா–கும். மன�ோ தைரி–யம் அதி–க–ரிக்–கும். புத்–தி–யில் தெளிவு உண்–டா–கும். த�ொழில் ஸ்தா– ன த்தை சூரி– ய ன், ராசி –நா–தன் புதன், சனி ஆகி–ய�ோர் பார்க்–கி–றார்– கள். த�ொழில், வியா–பா–ரம் திருப்–தி–க–ர–மாக நடக்–கும். த�ொழில் த�ொடர்–பான விஷ–யங்–கள் அனு– கூ – ல – ம ாக நடக்– கு ம். உத்– ய�ோ – க த்– தி ல் இருப்– ப – வ ர்– க ள் முன்– னே ற்– ற ம் காண்– ப ார்– கள். சில–ருக்கு எதிர்–பார்த்த பதவி உயர்வு கிடைக்–கும். குடும்ப ஸ்தா–னத்–தில் சனி இருந்–தா–லும் குடும்–பா–தி–பதி செவ்–வாய் ராசி–யைப் பார்ப்–ப– தால் குடும்–பத்–தில் சந்–த�ோ–ஷ–மான நிலை காணப்–ப–டும். கண–வன், மனை–விக்–கி–டையே இருந்த கருத்து வேற்–றுமை நீங்–கும். உற– வி– ன ர்– க ள் மூலம் எதிர்– ப ார்த்த உத– வி – க ள் கிடைக்–கும். பிள்–ளை–கள் மனம் மகி–ழும்–படி தேவை– யான ப�ொருட்–களை வாங்கிக் க�ொடுப்–பீர்–கள். விருப்– ப ங்– க ள் கைகூ– டு ம். அக்– க ம் பக்– க த்– தி–ன–ரு–டன் அனு–ச–ரித்–துச் செல்–வது நன்மை தரும். பெண்–களு – க்கு மனம் மகி–ழும்–படி – ய – ான காரி– ய ங்– க ள் நடக்– கு ம். ஆன்– மி க நாட்– ட ம் ஏற்–ப–டும். அர–சி–யல்–வா–தி–கள் கட்–சிப் பிரச்–னை–க–ளில் இருந்து ஒதுங்கி இருப்–பது நல்–லது. எதிர்க்– கட்– சி – யி – ன – ரி ன் உதவி கிடைக்– கு ம். கட்– சி த் தலைமை உங்– க ளை நம்பி சில ரக– சி – ய ப் ப�ொறுப்பை ஒப்–ப–டைக்–கும். கலைத்–து–றை–யி– னர் புதிய வாய்ப்–பு–க–ளில் வெற்றி அடை–வர். உங்–களை உதா–சீ–னப்–ப–டுத்–திய நிறு–வ–னமே அழைத்–துப் பேசும். மூத்த கலை–ஞர்–க–ளி–டம் சில நுணுக்–களை கற்–றுத் தெளி–வீர்–கள். மாண–வர்–கள் கல்–வி– யில் முன்–னேற்–றம் காண்–பீர்–கள். நண்–பர்–கள் மத்–தி–யில் மதிப்பு கூடும். பரி–கா–ரம்: மகா–லட்–சுமி – யை வணங்க கடன் பிரச்னை தீரும். மன–நிம்–மதி கிடைக்–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ– ம ை– க ள்: செவ்– வ ாய், வெள்ளி.

விருச்–சி–கம்: எந்–த–வ�ொரு விஷ– யத்–தி–லும் அவ–ச–ரம் காட்–டி–னா– லும் அதே–நேர– த்–தில் அதி–லுள்ள நன்மை தீமை–கள் பற்றி ஆல�ோ– – க்–கும் விருச்–சிக சித்து முடி–வெடு ராசி–யி–னரே! இந்த கால–கட்–டத்– தில் ஐந்–தா–மிட – த்–தில் நட்பு வீட்–டில் அமர்ந்–திரு – க்– கி–றார். ஏழ–ரைச் சனி–யின் பிடி–யில் இருந்–தா–லும் மற்ற கிர–கங்–கள் உங்–க–ளுக்கு அனு–கூ–ல–மான பலன்–களை அள்–ளித் தர காத்–திரு – க்–கிற – ார்–கள். வீடு, மனை, வாக–னம் சம்–பந்–தம – ான காரி–யங்–க– ளில் எதிர்–பார்த்த பலன்–கள் கிட்–டும். சனி–யின் ஜென்ம சஞ்–சா–ரத்–தால் காரி–யத் தடை தாம–தம் ஏற்–படு – ம். எதிர்–பார்த்–தப – டி எது–வும் நடக்–கா–மல் இழு–ப–றி–யாக இருக்–கும். ஆனா–லும், சனி–யின் சார சஞ்–சா–ரத்–தால் மனம் மகி–ழும்–ப–டி–யாக எல்–லாம் நடந்து முடி–யும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்–தில் ராகு அமர அந்த ஸ்தா–னத்தை த�ொழில் ஸ்தா–னா–தி–பதி சூரி– யன், புதன், சனி ஆகி–ய�ோர் பார்க்–கி–றார்–கள். த�ொழில், வியா–பா–ரம் நன்–றாக இருக்–கும். பழைய பாக்– கி – க ள் வசூ– ல ா– வ – தி ல் வேகம் இருக்–கும். க�ொடுக்–கல், வாங்–க–லில் இருந்த சுணக்–க–நிலை மாறும். பண–வ–ரத்து இருக்– கும். உத்– ய�ோ – க த்– தி ல் இருப்– ப – வ ர்– க – ளு க்கு அலு–வ–ல–கம் த�ொடர்–பான பய–ணம் செல்ல வேண்–டியி – ரு – க்–கல – ாம். உங்–களு – க்கு நற்–பெய – ர் கிடைப்–ப–தில் எந்த இடை–யூ–றும் இருக்–காது. குடும்– ப த்– தி ல் இருந்து வந்த மனம் ந�ோகும்–படி – ய – ான சூழ்–நிலை – க – ள் மாறும். ஆனா– லும், அனைத்து விஷ–யங்–க–ளி–லும் நீங்–கள் அனு–ச–ரித்–துச் செல்–வது நல்–லது. கண–வன் மனை–விக்–கிடையே – எதிர்–பா–ராத மன–வரு – த்–தம் ஏற்–பட்டு நீங்–கும். பிள்–ளை–கள் பற்–றிய கவலை உண்–டா–கும். நிதா–ன–மா–கச் செய்–யும் செயல்– கள் வெற்–றியை தரும். பெண்–கள் எடுத்த காரி– யத்தை வெற்–றி–க–ர–மாக செய்து முடிப்–பீர்–கள். அர–சி–யல்–வா–தி–க–ளின் செல்–வாக்கு உய–ரும். த�ொகுதி மக்–க–ளின் தேவை–க–ளைப் பூர்த்தி செய்–வது அவ–சி–யம். கட்–சித் தலை–மை–யின் அன்–புக்கு பாத்–தி–ரம – ா–வீர்–கள். கலைத்– து – ற ை– யி – ன ர் புது– மை – ய ான சில படைப்– பு – க ளை வெளி– யி ட்டு அனை– வ – ரி ன் கவ–னத்–தையு – ம் ஈர்ப்–பர். படைப்–புக – ளை வெளி– யிட சில ப�ோராட்–டங்–களை சந்–திக்க வேண்– டி–யி–ருக்–கும். மாண–வர்–க–ளுக்கு கல்வி பற்–றிய கவலை குறை–யும். அதிக மதிப்–பெண் எடுக்க ஆர்–வ–மாக படிப்–பீர்–கள். பரி– க ா– ர ம்: திரு– மு – ரு – க ாற்– று ப்– ப – டையை பாரா–ய–ணம் செய்து வர கந்–தன் அரு–ளால் கண்–ட–பிணி நீங்–கும். குடும்ப கஷ்–டம் தீரும். அதிர்ஷ்ட கிழ– ம ை– க ள்: செவ்– வ ாய், வெள்ளி. ðô¡

63

16-28 பிப்ரவரி 2017


பிப்–ர–வரி (16-28) ராசி பலன்கள் தனுசு: எந்த நேரத்– தி – லு ம் தகுதி குறை– ய ா– ம ல் செயல் –ப–டும் தனுசு ராசி–யி–னரே! நீங்– கள் உயர்ந்த எண்–ணங்–களை உடை–ய–வர்–கள். இந்த கால–கட்– டத்–தில் ராசி–நா–தன் குரு லாப ஸ்தா– ன த்– தி ல் அதி– ச ார கதி– யி ல் இருக்க பாக்–யா–தி–பதி சூரி–யன் தன்–னு–டைய ஸ்தா–னத்– தைப் பார்க்–கி–றார். பே ச் – சி ன் இ னி – மை – ய ா ல் க ா ரி – ய ம் கைகூ–டும். பஞ்–சம விர–யா–தி–பதி செவ்–வா–யின் சுகஸ்–தான சஞ்–சா–ரம் சுப பலன்–களை தரும். எதிர்–பார்த்த உத–வி–கள் கிடைக்–கும். ஆனா– லும், ஏழ–ரைச் சனி–யின் முதல் கால–கட்–டத்–தில் இருப்–ப–தால் எதி–லும் கூடு–தல் கவ–னத்–து–டன் செயல்–ப–டு–வது நல்–லது. த�ொழில், ஸ்தா–னா–தி–பதி புதன் தைரிய ஸ்தா– ன த்– தி ல் இருப்– ப து நல்ல அம்– ச ம். த�ொழில் வியா– ப ா– ர ம் திருப்– தி – ய ாக நடக்– கும். எதிர்–பார்த்த பண உதவி கிடைக்–கும். வாடிக்–கை–யா–ளர்–களை அனு–ச–ரித்–துச் செல்– வது நல்–லது. உத்–ய�ோ–கத்–தில் இருப்–ப–வர்– கள் அலு– வ – ல க வேலை– ய ாக அலைய வேண்– டி – யி – ரு க்– கு ம். புதிய ப�ொறுப்– பு – க ள் சில–ருக்கு கிடைக்–க–லாம். வெளி–நாட்–டிற்–குச் செல்ல முயற்–சிப்–ப–வர்–க–ளுக்கு அனு–கூ–லம் கிடைக்–கும். குடும்–பத்–தில் சக–ஜ–நிலை காணப்–ப–டும். உற–வி–னர்–கள் மூலம் நல்ல தக–வல் வந்து சேரும். கண–வன், மனை–விக்–கிடையே – இருந்த இடை–வெளி குறை–யும். குடும்–பத்–தி–ன–ரு–டன் ஆன்–மி–கப் பய–ணம் செல்–லும் நிலை உரு– வா–கும். மற்–ற–வர்–கள் ஆல�ோ–சனை கேட்டு உங்–களை நாடி வரு–வார்–கள். உங்–கள் குடும்– பத்தை விட்டு பிரிந்து சென்–றவ – ர்–கள் மீண்–டும் வந்து சேரு–வார்–கள். பெண்–க–ளுக்கு எதிர்–பார்த்த உத–வி–கள் கிடைக்– கு ம். கூடு– த ல் கவ– ன த்– து – ட ன் செய்– யும் காரி–யங்–கள் சாத–க–மான பலன் தரும். அர– சி – ய ல்– வ ா– தி – க ள் கட்– சி த் தலை– மை – யி ன் ஆணையை மீறி தனி ஆவர்த்–த–னம் காட்ட வேண்–டாம். த�ொகுதி மக்–க–ளி–டம் நெருங்–கிப் பழ–குவ – து அவ–சிய – ம். கலைத்–து–றை–யின – ரு – க்கு வெளி–நாட்டு புது நிறு–வ–னங்–கள் உங்–க–ளுக்கு வாய்ப்–ப–ளிக்–கும். அய– ர ாத உழைப்– ப ால் சில நுணுக்– க ங்– களை கற்– று க்– க�ொ ள்– வீ ர்– க ள். மாண– வ ர் க–ள் மற்–ற–வர்–களை அனு–ச–ரித்துச் செல்–வது நல்–லது. கல்–வி–யில் திருப்தி உண்–டா–கும். பரி– க ா– ர ம்: குரு– வி ற்கு சாமந்தி மலரை சமர்– பி த்து வியா– ழ க்– கி – ழ – மை – யி ல் வணங்கி வர எல்லா நன்–மை–க–ளும் உண்–டா–கும். அ தி ர ்ஷ ்ட கி ழ – ம ை – க ள் : ஞ ா யி று , வியா–ழன், வெள்ளி.

64

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

மக– ர ம்: எத்– த���ை தடை– க ள் வந்–தா–லும் எடுத்த காரி–யத்தை செய்து முடிப்–ப–தில் பின்–வாங்– காத மகர ராசி–யி–னரே! இந்த கால– க ட்– ட த்– தி ல் ராசி– ந ா– த ன் லாப ஸ்தா– ன த்– தி ல் இருப்– ப – தால் நன்மை வரும். எல்–லா–வ–கை–யி–லும் நல்–லதே நடக்–கும். சுக்–கி–ர–னின் சஞ்–சா–ரம் அனு–கூ–ல–மான பலன் தரும். பண–வ–ரத்து அதி–க–ரிக்–கும். எதிர்ப்–பு– கள் வில–கும். நண்–பர்–கள் மூலம் உத–வி–கள் கிடைக்–கும். விரும்–பிய காரி–யங்–களை செய்து சாத–க–மான பலன் கிடைக்–கப் பெறு–வீர்–கள். புதிய நபர்–க–ளின் அறி–மு–கம் கிடைக்–கும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்தை சுக லாபா–தி–ப–தி– யான செவ்–வாய் பார்க்–கி–றார். த�ொழில், வியா– பா–ரம் த�ொடர்–பான காரி–யங்–கள் சாத–க–மாக நடந்து முடி–யும். வியா–பா–ரப் ப�ோட்–டிக – ள் குறை–யும். பழைய பாக்–கி–கள் வசூ–லா–கும். த�ொழில் விரி–வாக்–கத்– திற்கு தேவை–யான பண உத–வி–கள் கிடைக்– கும். உத்–ய�ோ–கத்–தில் இருப்–ப–வர்–கள் மேல–தி– கா–ரி–க–ளின் ஆத–ரவு கிடைக்–கப் பெறு–வார்–கள். பணி நிமித்–த–மாக வெளி–நாட்–டிற்–குச் செல்ல வேண்–டி–யது வரும். குடும்ப ஸ்தா–னத்–தில் சூரி–யன் - புதன் - கேது இருக்க, அந்த ஸ்தா–னத்தை குரு பார்க்–கி–றார். குடும்–பத்–தில் சுப–கா–ரி–யங்–கள் நடக்– கு ம். கண– வ ன், மனை– வி க்– கி – டையே அன்பு அதி–க–ரிக்–கும். பிள்–ளை–கள் உங்–கள் ச�ொல்–படி நடப்–பது மன–திற்கு திருப்தி தரும். உற–வி–னர்–கள் - நண்–பர்–கள் மூலம் நன்மை நடக்–கும். பெண்–க–ளுக்கு பண–வ–ரத்து எதிர்– பார்த்–த–படி இருக்–கும். எடுத்த காரி–யங்–க–ளில் சாத–க–மான பலன் கிடைக்–கும். அர–சிய – ல்–வா–திக – ள் எதிர்ப்–புக – ள – ை– யும் மீறி முன்–னே–று–வர். சகாக்–கள் மத்–தி–யில் ஆத–ரவு பெரு–கும். வீண், வறட்டு க�ௌர–வத்–திற்–காக சேமிப்– பு– க ளை கரைத்– து க் க�ொள்ள வேண்– ட ாம். கலைத்– து – ற ை– யி – ன – ரி ன் படைப்– பு த் திறன் வள– ரு ம். ப�ொது நிகழ்ச்– சி க்கு தலைமை தாங்–கு–ம–ள–விற்கு பிர–ப–ல–மா–வார்–கள். நல்ல வாய்ப்–பு–கள் வரும். உங்–கள் முன்–னேற்–றத்–திற்கு பாதை வகுக்– கும் கால–மாக இருக்–கும். மாண–வர்–க–ளுக்கு கல்–வி–யில் எதிர்–பார்த்த உயர்வு கிடைக்–கும். உற்–சா–க–மாக காணப்–ப–டு–வீர்–கள். பரி– க ா– ர ம்: சனி பக– வ ா– னு க்கு எள் தீப– மேற்றி வணங்கி வர கஷ்–டங்–கள் நீங்–கும். ஆர�ோக்–யம் உண்–டா–கும். அ தி ர ்ஷ ்ட கி ழ – ம ை – க ள் : ஞ ா யி று , செவ்–வாய், வெள்ளி.


பிப்–ர–வரி (16-28) ராசி பலன்கள் கும்–பம்: எந்–தக் காரி–யம் செய்– தா– லு ம் அதில் முன்– னே ற்– றம் காண வேண்– டு ம் என்ற ஆர்–வம் உடைய கும்ப ராசி–யி– னரே! நீங்–கள் உழைப்–ப–தற்கு அஞ்– ச ா– த – வ ர். இந்த கால– க ட்– டத்–தில் ராசி–யில் சூரி–யன் - புதன் - கேது சஞ்–சா–ரம் இருந்–தா–லும் குரு ராசி–யைப் பார்ப்–ப– தன் மூலம் நல்ல பலன்–க–ளைப் பெறு–வ–தில் சிர–மம் இருக்–காது. வீணாக மனதை உறுத்–திக் க�ொண்–டிரு – ந்த கவலை நீங்–கும். ராசி–யிலு – ள்ள கேது– வி ன் சஞ்– ச ா– ர ம் எவ்– வ – ள வு திற– மை – யு – டன் செயல்–பட்–டா–லும் காரி–யத் தடங்–கலை ஏற்–படு – த்–தும். அடுத்–தவ – ரு – க்கு உத–விக – ள் செய்– யும்–ப�ோது கவ–னம் தேவை. பய–ணத்–தி–னால் வீண் செல–வும், அலைச்–ச–லும் உண்–டா–கும். த�ொழில் ஸ்தா–னத்–தில் ராசி–நா–தன் சனி இருப்–பது சிறப்பு. த�ொழில், வியா–பா–ரம் த�ொடர்– பான காரி– ய ங்– க – ளி ல் இழு– ப – றி – ய ான நிலை காணப்–ப–டும். புதிய ஆர்–டர்–கள் த�ொடர்–பாக அலை–யும்–படி இருந்–தா–லும் சாத–கம – ாக முடி– யும். பண–வ–ரத்து திருப்தி தரும். உத்–ய�ோ–கத்– தில் இருப்–பவ – ர்–கள் அலு–வல – க – ம் த�ொடர்–பான பணி–க–ளில் முழு–மூச்–சு–டன் செயல்–பட்டு முன்– னேற்–றம் காண்–பார்–கள். பய–ணங்–களி – ன்–ப�ோது உடை–மை–களை கவ–ன–மாக பாது–காப்–பாக வைப்–பது நல்–லது. குடும்ப ஸ்தா–னா–தி–பதி குரு ராசி–யைப் பார்க்–கிற – ார். குடும்–பத்–தில் இருந்த பிரச்–னை– கள் நீங்–கும். கண–வன், மனை–விக்–கி–டையே – த்–தம் நீங்–கும். குழந்–தைக – ளி – ன் இருந்த மன–வரு எதிர்–கா–லத்–திற்–கான திட்–டங்–களை செயல்– ப–டுத்–து–வீர்–கள். புதி–தாக வீடு - மனை வாங்– கு–வத – ற்–கான வேலை–களை த�ொடங்–குவீ – ர்–கள். பெண்–களு – க்கு மற்–றவ – ர்–களி – ன் ப�ொறுப்–புக – ளை ஏற்–பதை தவிர்ப்–பது நல்–லது. வீண் அலைச்–சல் உண்–டா–க–லாம். அர–சி–யல்–வா–தி–க–ளுக்கு த�ொண்–டர்–க–ளால் ஆதா–யம் ஏற்–ப–டும். மக்–கள் பிரச்–னை–க–ளைத் தீர்ப்–ப–தில் ஆர்–வம் காட்–டு–வீர்–கள். மேலி–டத்– தி–லி–ருந்து மகிழ்ச்–சி–யான செய்–தி–கள் வந்து சேரும். கலைத்–து–றை–யி–ன–ருக்கு பண–வ–ரத்து இருக்–கும். வரா–மல் இழு–ப–றி–யாக இருந்த பணம் வந்து சேரும். வேலை–ப்பளு கார–ண– மாக குடும்– ப த்தை விட்டு பிரிந்து இருக்க வேண்–டிய சூழ்–நிலை இருக்–கும். மாண–வர்– கள் பாடங்–களை படிப்–ப–தில் முழு–மூச்–சு–டன் ஈடு–படு – வீ – ர்–கள். உங்–க–ளது ப�ொருட்–களி – ன் மீது கூடு–தல் கவ–னம் இருப்–பது நல்–லது. பரி–கா–ரம்: விநா–யகப் பெரு–மானை தேங்– காய் தீப–மேற்றி வழி–ப–டு–வது காரி–யத் தடை– களை ப�ோக்–கும். நன்மை கிடைக்–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: ஞாயிறு, வியா–ழன்.

மீனம்: குடும்–பத்–தில் அக்–கறை காட்–டும் மீன ராசி–யி–னரே! நீங்– கள் கவலை, பயம் இல்–லா–மல் செயல்–ப–டக்–கூ–டி–ய–வர். எல்லா விஷ–யத்–திற்–கும் மன–சாட்–சியை நம்–பு–ப–வர். இந்த கால–கட்–டத்– தில் ராசி–நா–தன் அதி–சார நிலை–யில் அஷ்–டம ஸ்தா–னத்–தில் மறைந்–தி–ருக்–கி–றார். ஆனால், மற்ற கிர–கங்–க–ளின் சஞ்–சா–ரம் உங்–க–ளுக்கு நல்ல பலனை அள்– ளி த்– த – ரு ம் நிலை– யி ல் இருக்–கி–றது. நீண்ட நாட்–க–ளாக இருந்து வந்த உடல் உபாதை மறை– யு ம். ராசி– ந ா– த – னி ன் சஞ்– சா–ரம் எல்–லா–வற்–றி –லும் இருந்து வந்த மன–க–வ–லையை நீக்–கும். வாக–னத்–தில் செல்– லும் ப�ோது எச்– ச – ரி க்கை தேவை. தாயின் உடல்–நி–லை–யில் கவ–னம் அவ–சி–யம். திட்–ட– மிட்–ட–படி காரி–யங்–க–ளைச் செய்ய முடி–யா–மல் தடங்–கல்–கள் ஏற்–பட – ல – ாம். எனவே எந்–தவ�ொ – ரு வேலையை செய்–வத – ாய் இருந்–தா–லும் தகுந்த முன்–னேற்–பா–டு–கள் தேவை. த�ொழில், வியா–பா–ரத்–தில் லாபம் அதி–க– ரிக்–கும். பண–வ–ரத்து இருக்–கும். பாக்–கி–கள் வசூ–லா–கும். உத்–ய�ோ–கத்–தில் இருப்–ப–வர்–கள் கூடு–த–லாக உழைக்க வேண்–டி–ய–தி–ருக்–கும். உழைப்–புக்–கேற்ற பலன் தாம–த–மாக கிடைக்– கும். சக ஊழி– ய ர்– க – ளி – ட ம் அனு– ச – ரி த்– து ச் செல்–வது நல்–லது. குடும்ப ஸ்தா– ன த்தை ராசி– ந ா– த ன் குரு பார்ப்–பது நன்–மைக்கு வழி வகுக்–கும். குடும்– பத்–தில் இத–மான சூழ்–நிலை காணப்–ப–டும். உற–வி–னர்–கள் வருகை இருக்–கும். கண–வன் - மனை– வி க்– கி – டையே ஒரு– வ – ரு க்– க�ொ – ரு – வ ர் விட்– டு க் க�ொடுத்– து ச் செல்– வ து நல்– ல து. பிள்–ளை–க–ளின் முன்– னே ற்–றத்–தில் கூடு– தல் கவ–னம் செலுத்–து–வீர்–கள். புதிய நபர்–க–ளின் அறி–மு–கம் கிடைக்–கும். பெண்–க–ளுக்கு திடீர் செலவு உண்–டா–க–லாம். காரி–யங்–க–ளில் தடை தாம–தம் ஏற்–பட – ல – ாம் கவ–னம் தேவை. அர–சிய – ல்– வா–தி–க–ளுக்கு மக்–கள் மத்–தி–யில் செல்–வாக்கு உய–ரும். எதிர்க்–கட்–சி–யி–னர் உத–வு–வார்–கள். மறை–முக ப�ோட்–டிக – ள் இருக்–கும். த�ொண்–டர்–க– ளின் உத–வியு – ட – ன் செய–லாற்–றுவீ – ர்–கள். கலைத்– து–றை–யி–ன–ரின் படைப்–பு–க–ளுக்கு மதிப்பு, மரி– யாதை கூடும். எதிர்– ப ார்த்த பணம் வந்து சேரு���். உங்–கள் உழைப்–பினை த�ொடர்ந்து செய்–வத – ன் மூலம் வெற்–றியை உங்–கள் பக்–கம் தக்க வைத்–துக் க�ொள்–ள–லாம். மாண–வர்–கள் மிக– வு ம் கவ– ன – ம ாக பாடங்– க ளை படிப்– ப து முன்–னேற்–றத்–திற்கு உத–வும். பரி–கா–ரம்: நவ–கி–ர–கத்–தில் குரு–வுக்கு நெய் தீப–மேற்றி வழி–பட செல்–வம் சேரும். கல்–வியி – ல் வெற்றி கிடைக்–கும். அதிர்ஷ்ட கிழ–மை–கள்: புதன், வியா–ழன், வெள்ளி. ðô¡

65

16-28 பிப்ரவரி 2017


ப் க ே ஷ அபி ை பிரியர ோம்! ப ப் தி ா ஆர

ச்–சை–வெ–ளி–யெல்–லாம் -உந்–தன் பார்வை அரு–ளால் பாலித்–தி–ருப்–ப–வனேபர–மனே இச்சை க�ொண்–டள்ளி அணைத்து புகழ்–பா–டத் த�ோணு–தப்பா! மெச்–சி–யுனை வாழ்–நாள் முழு–வ–தும் பூச–னை–கள் மலர்–தூவி ப�ொற்–பா–தம் கட்–டிக் கண்–ணீர்–மல்க மன–மு–ருகி வணங்–கி–டவே நின்–ன–ருள் வேண்–டு–மப்பா! இச்–சை–யு–டன் இன்–ன–முத தேன�ொடு பால், பன்–னீர், பசு–நெய்–யால் நீராட்டி தீப–மும், தூப–மும் காட்டி அபி–ஷேக ஆரா–தனை செய்–திட அரு–ளப்பா! நாடாது நின்–ன–ருள் வேண்–டாது-வித்–தக – –மாய் இகழ்–பேசி ஏள–னம் செய்–வ�ோ–ருக்–கும் நத்தி நல்–ல–ருள் புரிந்து சித்–தி–கள் தந்து அண்–டம் பேணிக்–காத்–தி–டும் கண்–டம் கருத்த கருணை தேவா! நம்பி நின்னை சர–ண–டைந்–த–வர்க்கு நானில வாழ்–வில் ஆத–ர–வாய் இருந்து ஞானம், நற்–கல்வி, செல்–வம், கீர்த்தி இவ்–வு–லக ப�ோக–ம–னைத்–தும் தந்–த–ரு–ளும் ஆட–ல–ரசே! அன்பு தெய்–வமே! ந�ொடிப்–ப�ொ–ழு–தும் ந�ோவாது உனை ந�ோற்–கும் வரம் அருள்–வாய்! துன்–பெ–னும் விட–முண்டு இன்–பெ–னும் அமு–தம் தரு–வாய்! மன–தில் வாடா மல–ராய் மலர்ந்து மணம் பரப்பி அக–மும் புற–மும் ஆனந்த வாழ்–வ–ருள்–வாய்! தேடாது கிடைக்–கும�ோ த�ொலைந்த ப�ொருள் அன்–புத்–தேவா உன்னை சேராது வந்–தெய்–தி–டும�ோ அமைதி! காணாது கண்–டேன் என்–பது என் வழக்–க–மில்லை! உள்–ளத்–தில் உணர்ந்து உண்–மை–யென அறிந்து ச�ொன்–னேன்! ஊர்–வாய் ஆயி–ரம் பேசும் வாதம் செய்–யும் ப�ொருள் நீயென்–றால் வேதம் பாடி துதித்–தா–லும் காணார்! கள்–ளம் கப–ட–மில்லா கரு–ணை–யன்பு கலந்த மன–தில் அருட்–ச�ோ–தி–யாய் நித்–தம் நின்–ற�ொ–ளிர்–வாய்-சச்–சி–தா–னந்த கருணை மழை மேகமே! ப�ோற்றி, ப�ோற்றி! பூசு–வது நீறு, பூணு–வது ருத்–தி–ராட்–சம் பேசிப்–பாடி எழுதி துதிப்–பது நாதனை ஓது–வது அவன் புகழ்–நா–மம்-தேடு–வது ஞானம் நாடு–வது நமச்–சி–வாயா நின் பேர–ருள்!

66

- விஷ்–ணு–தா–சன் ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017


ðFŠðè‹ பிரபுசேஙகர & ெ.்பரணிகுமார

u160

என.தசோக்கன

u200

u160

ெ.்பரணிகுமார

u125

பிரபுசேஙகர

கிருஷ்ா

u200

எஸ்.ஆர.தசேந்தில்குமார

u140

பாகம் 1

u225

பாகம் 2

u250

24 சகாயில்கள்

34 சகாயில்கள்

24 சகாயில்கள்

26 சகாயில்கள்

பிரபுசேஙகர

பாகம் 3

u275

பாகம் 4

u275

புத்தக விற்பனையாளரகள் / முகவரகளிடமிருந்து ஆரடரகள் வரவவறகப்படுகின்றை. த்தாடரபுக்கு: 7299027361 பிரதிகளுக்கு: சூரியன் பதிபபகம், 229, கசவசேரி வராடு, மயிலாபபூர, தசேனனை- 4. வ்பான: 044 42209191 Extn: 21125 | Email: kalbooks@dinakaran.com

பிரதிகளுக்கு : தசேனனை: 7299027361 வகானவ: 9840981884 வசேலம்: 9840961944 மதுனர: 9940102427 திருசசி: 9364646404 தெல்னல: 7598032797 வவலூர: 9840932768 புதுசவசேரி: 7299027316 ொகரவகாவில்: 9840961978 த்பஙகளூரு: 9945578642 மும்ன்ப: 9769219611 தடல்லி: 9818325902

திைகரன அலுவலகஙகளிலும், உஙகள் ்பகுதியில் உள்ள திைகரன மறறும் குஙகுமம் முகவரகளிடமும், நியூஸ் மாரட் புத்தகக் கனடகளிலும் கினடக்கும் புத்தகஙகளைப் பதிவுத ்தபால் / கூரியர் மூலம் பபற, புத்தக விளலயுடன் ஒரு புத்தகம் என்றால் ரூ.20ம், கூடு்தல் புத்தகம் ஒவபவான்றுக்கும் ரூ.10ம் சேர்தது KAL Publications என்ற பபயருக்கு டிமாண்ட் டிராஃப்ட் அல்லது மணியார்டர் வாயிலாக மேலாளர், சூரியன் பதிபபகம், தினகரன், 229, கசமசேரி மராடு, ேயிலாபபூர், சசேன்்ன 600004. என்ற முகவரிக்கு அனுப்பவும்.

இபவ்பாது ஆனனலனிலும் வாஙகலாம் www.suriyanpathipagam.com

ðô¡

67

16-28 பிப்ரவரி 2017


என்ன ச�ொல்கிறது, என் ஜாதகம்?

சகல ய�ோகங்களையும் அனுபவிக்க உள்ளீர்கள்!

எனது மக– ளு க்கு தற்– ப �ோது வயது  28 ஆகி– ற து. ஒரே வாரிசு. இன்– னு ம் திரு–ம–ணம் ஆக–வில்லை. வரு–கிற வரன்–கள் எல்–லாம் மூலம் நட்–சத்–தி–ரம் என ஒதுக்–கு–கி–றார்– கள். எனது மக–ளுக்கு எப்–ப�ொ–ழுது திரு–ம–ணம் நடக்–கும்? எந்–தத் திசை–யி–லி–ருந்து மண–ம–கன் வரு–வார்? பரி–கா–ரம் கூறுங்–கள்.

- J. அஞ்–ச–லி–தேவி, திண்–டி–வ–னம். தங்–கள் மகள் சிம்ம லக்–னம், தனுசு ராசி, மூலம் நட்–சத்–திர– த்–தில் பிறந்–திரு – க்–கிற – ார். தற்–ப�ோது சந்–திர தசை–யில் சுய புக்தி வரு–கிற 6.6.2017 வரை உள்–ளது. அடுத்து வரு–கிற செவ்–வாய் புக்தி 5.1.2018 வரை உள்–ளது. செவ்–வாய் புக்–தி–யில்

68

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

வரு–கிற ஜூன் மாதம் முதல் திரு–ம–ணம் ய�ோகத்– திற்–கான கால–மா–கும். மூலம் நட்–சத்–தி–ரத்–தில் பிறந்–தால் மாம–னா–ருக்கு ஆகாது என்–பது ப�ொது விதி. ஜாத–கத்–தில் சூரி–யனு – ம், மூன்–றாம் பாவ–மும் மாம–னாரை குறிக்–கும். இந்த வீட்–டின் அதி–பதி பலம் பெற்–ற–தால் மாம–னா–ருக்கு தீர்க்–கா–யுள் என்–பது விதி. தங்–கள் மக–ளுக்கு சூரி–யன் ஆட்சி பெற்–றும், சிம்ம லக்–னத்–திற்கு மூன்–றாம் அதி–பதி துலாத்–தில் ஆட்சி பெறு–வ–தும் மிகச் சிறப்பே கவலை வேண்–டாம். இது–வ–ரை–யான திரு–ம–ணத் தடைக்கு கார–ணம் களத்–திர ஸ்தா–னா–தி–பதி சனி வக்–கி–ரம் பெற்று விரயா––தி–பதி சந்–தி–ரன் சேர்க்கை பெற்று பூர்–வ–புண்–ணிய ஸ்தா–னத்–தில் இருப்–பது


மிக கடு–மை–யான புனர்–பூ–த�ோ–ஷத்–தால் பாதிப்பு அடைந்–துள்–ளது. ஒரு–வ–ரின் ஜாத–கத்–தில் புனர்–பூ– த�ோ–ஷம் ஓர் காரி–யம் நடக்க இருப்–பதே கடைசி ந�ொடி–யில் மாற்றி அமைக்–கும் திறன் படைத்–தது. இவையே திரு–ம–ணம் தள்–ளிப்–ப�ோ–கக் கார–ண–மா– கும். குரு–ப–க–வான் மிதுன ராசி–யில் அமர்ந்து சனி மற்றும் சந்–தி–ரனை பார்ப்–ப–தால் சிறு தடைக்கு பிறகு த�ோஷம் வில–கும். நாக–த�ோ–ஷத்–திற்–குப் – ாக ஒரு–முறை திரு–நா–கேஸ்வ பரி–கா–ரம – ர– ம் சென்று வர–வும். வியா–ழன் த�ோறும் நாகர் சிலைக்கு விளக்– கேற்றி வரு–வது திரு–ம–ணத் தடையை நீக்–கும். தென்–கி–ழக்கு திசை–யில் இருந்து வரன் வரும்.

எனது மகன் சக்–திப– வ – ன் 12ம் வகுப்பு வரை  நன்–றாக படித்–தான். பிறகு மேற்–படி– ப்–புக்–காக நான்கு கல்–லூரி – யி – ல் விட்டு விட்டு சேர்ந்–தும்–கூட

பட்–டப் படிப்பை முடிக்–க–வில்லை. நண்–பர்–கள் சக–வா–சத்–தால் ப�ொய் பேசியே வாழ்க்–கையை – த் த�ொலைத்து விட்–டான். பல ேஜாதி–டர்–கள் கூடிய அறி–வுரை – யி – ன்–படி பரி–கா–ரமு – ம் செய்து விட்–ட�ோம். எது–வுமே நல்–லது நடக்–க–வில்லை. ஏதே–னும் பரி–கா–ரம் செய்–தால் வெளி–நாடு ப�ோவாரா? மண வாழ்வு வேண்–டாம் என்–கி–றார். திரு–ம–ணம் உண்டா?

- கே.பிச்சை, சிவ–கங்கை. தங்–கள் மகன் துலாம் லக்–னம், கும்ப ராசி, அவிட்–டம் நட்–சத்–தி–ரம், மனி–த–னுக்கு கர்–மா–வின் படியே வாழ்–விய – ல் சம்–பவ – ங்–கள் நடை–பெறு – கி – ற – து. ஒவ்–வ�ொ–ருக்–கும் தனித்–து–வம் க�ொண்ட பிறப்–பா– கவே பூமி–யில் பிறக்–கி–றார்–கள். அவை என்ன என்–பதை கண்டு அறி–வ–தில் பல–ரது வாழ்க்கை பாதி– யை க் கடந்து விடு– கி – ற து. தங்– க ள் மகன் பள்–ளிப்–ப–டிப்பை முடித்து கல்–லூ–ரிக்–குச் செல்– லும் காலத்–தில் ப�ோகம் மற்–றும் வீர்ய ஸ்தா–னா– தி–பதி குரு–ப–க–வான் மூன்–றாம் இடத்–தில் பாத– கா–தி–பதி சூரி–யன் சேர்க்கை பெற்–றி–ருக்–கி–றார். அஷ்–டம – ா–திப – தி சுக்–கிர– ன் நட்–சத்–திர– த்–தில் அமர்ந்து

பிர–சன்ன ஜ�ோதி–டர் கட–லூர்

பார்த்–த–சா–ரதி சுகஸ்தா– ன த்– தி ல் சுக்– கி – ர ன் அமர்ந்– த தே படிப்��� பி ல் நாட்– டத்தை குறைத்து விட்– ட ார். ஜீவ–னக – ா–ரக – ன் சனி–ய�ோடு கேது விருச்–சிக ராசி–யில் இருப்–ப–தும், எதி–லும் மனம் ஒட்–டாத நிலையை ஏற்–ப–டுத்–தி–யி–ருக்–கி–றது. வாய்ப்–பு–கள் கிடைத்–தும் அதை ஈடு–பாட்–டு–டன் பயன்–ப–டுத்–திக் க�ொள்ளா நிலையே தரு–கிற – து. இருப்–பினு – ம் இவ–ருக்–கென்றே தனித்–து–வ–மான வாழ்க்கை அமைய உள்–ளது. அதில் சென்–றால் வாழ்வு வள–மா–கும். இனி வரும் காலங்–க–ளில் ஆன்–மி–கத் த�ொடர்–பு–கள், அவை சார்ந்த பணி–க–ளில் ஈடு–பாட்–டை–யும் உண்–டாக்கி, புதி–ய–த�ொரு வாழ்–வுக்கு இனி இட்டு செல்–லும். வரு–கின்ற 27.9.2018ல் திரு–மண – த்–துக்–கான சூழல் உண்–டா–கும். காதல் திரு–ம–ணம் நடக்–கும். குல– தெய்வ வழி–பாட்டை முழு மன–த�ோடு நம்–பிக்–கை– ய�ோடு செய்–யுங்–கள். விரை–வில் மாற்–றம் காண்–பீர்.

என் வீட்–டிற்கு கிழக்–குப் பக்–கத்–தில் அர–சாங்–  கத்–திற்–குச் ச�ொந்–தம – ான காலி மனை வெகு நாட்–கள – ாக காலி–யாக உள்–ளது. அதை வாங்–குவ – – தற்கு நான் சில மாதங்–க–ளாக அரசு வழி–யில் முயற்சி செய்து வரு–கிறே – ன். சாத்–திய – ம் உண்டா வாங்க? வீடு கட்–டு–வேனா? கடன் பிரச்னை எப்–ப�ொ–ழுது தீரும்? பரி–கா–ரம் உண்டா?

- தரன், செங்–கல்–பட்டு. மக– ர ம் லக்– ன ம், மேஷம் ராசி, அஸ்– வி னி நட்–சத்–தி–ரம். தற்–ப�ோது சந்–திர தசை–யில் சூரிய புக்தி ஏப்–ரல் மாதம் வரை நடப்–பில் உள்–ளது. சுக ஸ்தா–னத்–தில் சந்–திர– ன் கேது–வ�ோடு சேர்க்கை பெற்று சப்– த ம ஸ்தா– ன த்– தி ல் அமர்ந்த சனி ப–கவ – ா–னின் பார்வை மேஷத்–தில் உள்ள சந்–திர– ன் மற்–றும் கேது–வின் மேல் விழு–வ–து–தான் இடத்தை வாங்–குவ – தி – ல் தடையை ஏற்–படு – த்–துகி – ற – து. அதி–லும் அஷ்–ட–மா–தி–பதி சூரிய புக்தி முடி–யும் வரை அதற்– கான வாய்ப்–பு–கள் இல்லை. வரு–கிற செப்–டம்–பர் மாதம் நீங்–கள் குறிப்–பிட்ட இடம் முடி–யும் சூழல் உள்–ளது. ஆயி–னும், நீங்–கள் குறிப்–பிட்ட இடத்–தில் வீடு கட்டி வாழ்–வது சிறப்பை தராது. வேறு புதிய இடத்–தில் வீடு வாங்கி கட்ட முயற்சி செய்–ய–வும். கடன் பிரச்னை செவ்–வாய் தசை–யில் அடி–ய�ோடு விலகி விடும். தர்ம கர்–மா–திப – தி ய�ோகம் சிறப்–பாக இருப்–பத – ால் இனி–வரு – ம் காலம் சகல சம்–பத்–த�ோடு ய�ோகங்–களை அனு–ப–விக்க உள்–ளீர்–கள்.

என் ஜாத–கப்–படி எப்–ப�ொ–ழுது எங்–க–ளுக்கு  ச�ொந்த வீடு அமை–யும்? எனக்கு சுகர், நெஞ்சு வலி கார–ண–மாக மருத்–துவ சிகிச்சை செய்து வரு–கி–றேன். உடல்–நிலை சீரா–குமா அல்–லது அறுவை சிகிச்சை செய்–யும் நிலை உண்–டா–குமா?

- விஸ்–வ–நா–தன் ராஜ், விழுப்–பு–ரம். மேஷம் லக்–னம், ரிஷப ராசி, மிரு–க–சீ–ரி–ஷம் நட்–சத்–திர– ம். தற்–ப�ோது ர�ோக ஸ்தா–னா–தி – ப – தி புதன் ðô¡

69

16-28 பிப்ரவரி 2017


தசை–யில் சுய புக்தி வரு–கிற ஆகஸ்ட் மாதம் வரை உள்–ளது. தசா–நா–தன் புதன் அஷ்–டம – ா–திப – தி செவ்–வாய் நட்–சத்–தி–ரத்–தில் அமர்ந்து செவ்–வாய் கேது–வ�ோடு சேர்க்கை பெற்று மூன்–றில் அமர்ந்து பிரச்–னை–களை தரு–கி–றார். ப�ொரு–ளா–தா–ரத்–தில் கடி–ன–மான நிலைக்கு தள்–ளப்–பட்–டுள்–ளீர்–கள். க�ோட்– ச ா– ர த்– தி ல் கேது பெயர்ச்– சி – ய ாகி கும்ப ராசிக்கு வந்–த–நாள் முதல் நீங்–கள் குறிப்–பிட்ட நெஞ்சு வலி வந்–தி–ருக்–கும். பிறந்த ஜாத–கத்–தில் சுக்–கி–ரன் மேஷத்–தில் அமர்ந்து க�ோட்–சார ராகு சுக்–கிர– னு – க்கு ஐந்–தாம் வீட்–டுக்கு வந்–தந – ாள் முதல் சுகர் அதி–கப்–படி – ய – ான ஆன–துக்–கும் கார–ணம – ா–னது. வரு–கிற ராகு - கேது பெயர்ச்–சி–ய�ோடு தங்–க–ளின் உடல்–நிலை பிரச்னை சரி–யா–கும். பயம் வேண்– டாம். வரு–கிற ஜூன் மாதம் அறுவை சிகிச்சை சூழல் உண்–டா–கும் நிலை உள்–ளது. வீடு கட்–டும் ய�ோகம் 2019 மே மாதம் அமை–யும்.

எனது மக–னின் திரு–மண – த்–துக்–காக கடந்த  10 வரு–டங்–க–ளாக முயற்சி செய்து வரு– கி–ற�ோம். பிர–ப–ல–மான க�ோயி–லுக்–குச் சென்று பரி–கா–ர–மும் செய்–துள்–ள�ோம். க�ோயில்–க–ளில் த�ொடர்ந்து சங்–க–ட–ஹர சதுர்த்தி அபி–ஷே–க–மும், ஏகா–தசி அபி–ஷே–க–மும் பெரு–மா–ளுக்கு செய்து வரு–கி–ற�ோம். எப்–ப�ொ–ழுது திரு–ம–ணம் ஆகும்?

- கே.ஜெயந்–தி–ரன், கும்–பக�ோ – –ணம். தனுசு லக்–னம், மீனம் ராசி, உத்–தி–ரட்டாதி நட்–சத்–தி–ரம். இது–வரை திரு–ம–ணம் நடை–பெற தாம–தம் ஆன–துக்கு களத்–தி–ர–கா–ர–கன் சுக்–கி–ரன் மீனம் ராசி–யில் உச்–சம் பெற்–றா–லும், சூரி–யன�ோ – டு அஸ்– த ங்– க – ம ாகி ராகு - கேது– வி ற்கு மையப் புள்–ளி–யில் அமர்ந்து தனது பலத்தை இழந்–ததே தடைக்கு கார–ணம். கடந்த ஏழு வரு–டங்–க–ளாக நடை– பெற்ற கேது தசை– யு ம், களத்– தி ர பாவ– மான 7ம் இடத்– தி ல் கேது அமர்ந்து குடும்ப ஸ்தா–னத்–தில் நீசம் பெற்ற குரு–வின் சாரத்–தில்

70

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

அமர்ந்து தசை நடந்–தது. தற்–ப�ோது நடை–பெ–றும் சுக்–கிர தசை–யும் பாத–கா–தி–பதி புத–னின் சாரம் பெற்று, முன்பே ச�ொன்– ன து ப�ோன்று ராகுகேது–வால் பாதிப்பு அடைந்–த–தால் செயல்–ப–டாத நிலை–யில் உள்–ளது. வரு–கிற செப்–டம்–பர் மாதம் முதல் அடுத்த வரு–டம் ஜூன் வரை திரு–ம–ணம் கைகூ–டும் கால–மா–கும். சில குறை–கள் இருந்– தா– லு ம் நல்ல பெண் கிடைக்– கு ம். ரங்– க ம் பெரு– ம ாளை வெள்ளி த�ோறும் தரி– ச – ன ம் செய்–ய–வும். ம�ோதிர விர–லில் வைர ம�ோதி–ரம் வெள்–ளியி – ன் மத்–தியி – ல் வைத்து அணி–வது சிறப்பை உண்–டாக்–கும்.

எனது ஒரே மக– னி ன் ப�ொறி– யி – ய ல்  கலந்–தாய்–வுக்–காக சென்னை சென்–ற�ோம். 11.7.2015 அன்று கலந்–தாய்வு முடித்து விட்டு

நான், எனது கண–வர், உற–வி–னர்–கள் சேர்ந்து மெரினா பீச் சென்–ற�ோம். கரை–யில் விளை–யாடிக் க�ொண்டிருந்த எனது பைய–னின் முகத்–தில் ஒரு அலை அடித்–ததி – ல் மூச்சு திண–றல் ஏற்–பட்டு நாங்– கள் பிடிப்–பத – ற்–குள் அலை இழுத்துச் சென்று விட்– டது. நாங்–கள் மூன்று நாள் வரை அங்–கேயே இருந்து உடல் கிடைக்–கும் என்று எதிர்–பார்த்–தி– ருந்–த�ோம். புதுச்–சேரி முதல் எண்–ணூர் வரை அவ–னது உடலை தேடி–யும் கிடைக்–க–வில்லை. அதன்–பி–றகு அவ–னது ஜாத–கத்தை எடுத்–துக் க�ொண்டு பல ஜ�ோதி–டர்–களி – ட– ம் பார்த்–ததி – ல் மகன் உயி–ர�ோடு உள்–ளார், அதிர்ச்–சி–யில் நினைவு தப்–பி–யி–ருக்–கி–றார் என்று கூறு–கி–றார்–கள். அவன் எப்–ப�ொ–ழுது எங்–கள� – ோடு வந்து சேரு–வான்?

- கே.மகா–லட்–சுமி, திண்–டுக்–கல். தங்–கள் மகன் உயி–ர�ோடு உள்–ளாரா, இல்– லையா என்–பதை அறி–யா–மல் 18 மாத–மாக நீங்–கள் படும் துன்–பத்–திற்கு நிச்–சய – ம் கட–வுள் நல்–லத�ொ – ரு வழி–காட்–டுவ – ார். நீங்–கள் பார்த்த அனைத்து இடங்–க– ளி–லும் தங்–கள் மகன் உயி–ர�ோடு இருப்–ப–தாக


ச�ொல்லி உள்–ளார்–கள். தாங்–கள் உள்–பட குடும்– பத்–தார் அனை–வ–ரும் அவர் திரும்பி வரு–வார் என்று நம்–பிக்–கை–ய�ோடு உள்–ளீர்–கள். உண்மை என்–ன–வென்–றால் தங்–க–ளின் மக–னின் ஜாத–கம் கடக லக்–னம், கன்னி ராசி, சித்–திரை நட்–சத்–திர– ம். ராகு தசை–யில் கேது புத்–தி–யில் குரு அந்–த–ரம் புதன் சூட்–சு–மத்–தில் 12.7.2015 அன்று கடல் அலை–யில் சிக்கி உள்–ளார். அன்–றைய நட்–சத்– தி–ரம் கார்த்–திகை. அதன் அதி–பதி சூரி–யன். பிறந்த ஜாத–கத்–தில் லக்–னத்–துக்கு 12ல் ம�ோட்–ச ஸ்தா–னத்–தில் உள்–ளது. பிறப்பு ஜாத–கத்–தில் லக்–னத்–துக்கு 6ல் மாந்–தியு – ம் சம்–பவ – ம் நடந்த கால– மான அன்–றைய நேரத்–தில் க�ோட்–சார மாந்–தியு – ம், லக்–னத்–துக்கு ஆறாம் இட–மான தனுசு ராசி–யிலே அமர்ந்து க�ோட்–சார சந்–தி–ர–னுக்கு எட்–டில் பிறந்த கால மாந்–தி–யும், ேகாட்–சார மாந்–தி–யும் சம்–பந்–தம் பெறு–வது தங்–கள் மகன் இறை–வ–னடி சேர்ந்–தார் என்–பதை உறுதி செய்–கிற – து. ஜாமக்–க�ோள் பிர–சன்– னம் அடிப்–படை – யி – லு – ம் தங்–களி – ன் மக–னின் மர–ணம் உறுதி ஆகி–றது என்–பதை மிகுந்த வருத்–தத்–துட – ன் தெரி–வித்து க�ொள்–கி–றேன்.

என்ன வேலை செய்–ய–லாம்? எப்–ப�ொ–ழுது வீடு கட்ட முடி–யும்? சிறிது காலங்–கள் குறிப்– பாக ஒரு வாரம் மனம் நிம்–ம–தி–யாக இருப்–பின் மறு வாரமே மன–தில் தேவை–யற்ற குழப்–பம் ஏற்–பட்டு மன–நிம்–ம–தியை இழந்து விடு–கி–றேன். இது எத–னால்? இதற்கு என்ன செய்ய வேண்– டும்? இயந்–திர த�ொழில் செய்–யலா – மா, லாப–மாக அமை–யுமா?

- ஆர்.முரு–கா–னந்–தம், திரு–வா–ரூர். நீங்–கள் சிம்ம லக்–னம், ரிஷப ராசி, கார்த்– திகை நட்–சத்–திர– த்–தில் பிறந்–துள்–ளீர்–கள். தற்–ப�ோது குரு–த–சை–யில் கேது புக்தி வரு–கிற ஏப்–ரல் மாதம் வரை நடப்– பி ல் உள்– ள து. புக்– தி – ந ா– த ன் கேது லக்–னத்–தில் அமர்ந்து சுய–சா–ரத்–தில் இருப்–பது, எதி–லும் மனம் பிடி–மா–னம் இல்–லாத ப�ோக்–கைத் தரு–கிற – து. விருச்–சிக ராசிக்கு க�ோட்–சார சனி வந்த காலம் முதலே தங்–க–ளின் வாழ்–வில் த�ொழில் முடக்–க–மும், பிரச்–னை–க–ளும் பெரிய அள–வில் பண ஏமாற்–றமு – ம் உண்–டாக்கி விட்–டது. தற்–ப�ோது சனி–ப–க–வான் அதி–கா–ரம் பெற்று தனுசு ராசிக்கு சென்–றி–ருப்–பது தங்–கள் வாழ்–வில் வசந்–தத்தை அள்–ளித்–தர உள்–ளது. த�ொழி–லில் ஏற்–ற–மும்வாழ்– வில் ஐஸ்–வ–ரி–யங்–களை தந்து புதி–யத�ொ – ரு பரி–மா– ணத்–துக்கு சுக்–கிர– பு – க்தி வர–விரு – க்–கிற – து. இயந்–திர– த் த�ொடர்–பான த�ொழில் தங்–க–ளுக்கு ஏற்–றம் தரும். தசா–நா–தன் குரு–வா–ன–வர் நீசம் பெற்ற சனி–யின் சாரத்–தில் அமர்ந்து சனிக்கு ஐந்–தாம் இட–மான சிம்ம ராசி–யில் கேது இருப்–பத – ால் மன–தில் நிம்–மதி இல்–லாத நிலையை உண்–டாக்கி வரு–கிற – து. பழனி முரு–கன் க�ோயி–லுக்கு ஒரு–முறை சென்று ஏழு சந்–நி–யா–சி–க–ளுக்கு காவி வஸ்–தி–ரத்தை தானம் செய்து வர–வும். வாழ்–வில் மாற்–றம் உண்–டா–கும்.

எனது மக– னு க்கு கல்– வி – யி ல் ஈடு– பா டு  குறை–வாக உள்–ளது. எந்த வகைக் கல்வி படித்–தால் எதிர்–கா–லம் சிறப்–பாக அமை–யும்?

தங்–கள் மகன் துலாம் லக்–னம், கும்–பம் ராசி, அவிட்–டம் நட்–சத்–தி–ரம். நடப்பு தசை–யா–னது ராகு தசை– யி ல் சந்– தி ர புக்தி. கல்வி ஸ்தா– ன – ம ான ஐந்–தாம் இடத்–தில் புக்தி நாதன் அமர்ந்து, வரு– கிற 2018 ஜன–வ ரி மாதம் வரை சந்–திர புக்தி உள்–ளது. தசை–நா–தன் ராகு பாக்–கி–யா–தி–பதி புத– னின் நட்–சத்–திர– த்–தில் அமர்ந்து புத–ன�ோடு சேர்க்க பெறு–கி–றார். புதன் வக்–கி–ரம் பெறு–வது படிப்பை விட விளை–யாட்–டில் ஈடு–பாடு அதி–கம் உள்–ளது. லாப ஸ்தா–ன–மான 11ம் அதி–பதி சூரி–யன் பாத– கா–தி–ப–தி–யாகி ராகு புத–ன�ோடு சேர்க்கை என்–பது கனவு அதி–கம் காண வைக்–கும். படிப்பை விட தான் தனக்கு பிடித்த துறை–யின் மேல் அவ–ருக்கு என்ற தனித்–திற – மை நிச்–சய – ம – ாக உள்–ளது. அதை கண்–டுபி – டி – க்–கவு – ம். படிப்–பில் சில தடைக்–குப் பிறகு த�ொடர ேவண்டி வரும். அதன்–பி –ற கு வெற்றி பெறு–வார். இவ–ருக்கு ஏற்ற சரி–யான படிப்பு மெக்– கா–னிக் எலெக்ட்–ரிக் மற்–றும் எலெக்ட்–ரா–னிக் துறை சார்ந்த படிப்–பே–யா–கும். எனவே, அதைத் தேர்வு செய்–வதே சிறப்–பும் ஆகும்.

தம் பிரச்–னை–க–ளுக்–குத் தீர்வு காண விரும்–பும் வாச–கர்–கள் தங்–களு – ட – ைய ஜாதக நக–லு–டன் தங்–கள் பிரச்–னை–யைத் தெளி– வாக எழுதி அனுப்–ப–லாம். கீழ்க்–கா–ணும் முக–வ–ரிக்கு அவ்–வாறு அனுப்பி வைக்–கும் உங்–க–ளுக்கு இப்–ப�ோதே, வண்–ண–ம–ய– மான, வள–மான வாழ்க்–கைக்கு வாழ்த்து தெரி–விக்–கிற – �ோம்.

என்ன ச�ொல்–கி–றது, என் ஜாத–கம்?

ஆன்–மிக – ம், தபால் பை எண். 2908, மயி–லாப்–பூர், சென்னை - 600 004

- ஒரு வாச–கர் ðô¡

71

16-28 பிப்ரவரி 2017


நன்றே செய்க, இன்றே செய்க,

இப்போதே செய்க!

ன்–னு–டைய தனித்–தன்–மையை எக்– க ா– ல த்– தி – லு ம் கைவிட்– டு – வி– ட ாதே, யாருக்– க ா– க – வு ம் சம– ர – ச ம் செய்– து – க�ொ ள்– ள ாதே, பிற– ரு – ட ைய தனித்–தன்–மை–யில் மயக்–கம் க�ொண்டு அவ–ரை–ப�ோ–லவே மாறத் துணி–யாதே - இரண்–டும் கெட்–டா–னா–கப் ப�ோகாதே என்–றெல்–லாம் கிருஷ்–ணன் தனக்கு அறி–வுறு – த்–துவ – தை அர்–ஜு–னன் புரிந்து– க�ொண்–டான். அவ்–வாறு தனித்–தன்– மையை மாற்– றி க்– க�ொ ள்– வ து ஒரு பாப–மான செயல�ோ என்–றும் அவன் சிந்–தித்–தான். அப்–ப–டி–யா–னால் அது– ப�ோன்ற பாப செயல்–களை ஏன் ஒரு மனி–தன் மேற்–க�ொள்–கிற – ான்? அப்–படி – ச் செய்ய அவனை நிர்ப்–பந்–தப்–ப–டுத்–து– வது எது? அர்–ஜு–னன் இந்–தக் கேள்– வியை கிருஷ்–ண–னி–டம் கேட்–கி–றான்: அத கேன ப்ர–யுக்–த�ோ–யம் பாபம் சரதி பூருஷ அனிச்–சன்–னபி வார்ஷ்–ணேய பலா–திவ நிய�ோ–ஜித நியா– ய – ம ான மனி– த க் குழப்– ப த்– தைக் கேட்–கி–றான் அர்–ஜு–னன். ‘நான் பாபம் செய்ய விரும்– ப – வி ல்லை; ஆனா–லும் பாபம் செய்–கி–றேன் என்– றால் அவ்–வாறு செய்ய என்னை யார் தூண்–டுகி – ற – ார்–கள் அல்–லது எது தூண்டு– கி–றது? எல்–லாமே பர–மாத்–மா–வி–னால் நிர்– ண – யி க்– க ப்– ப – டு – கி – ற து, எல்– ல ாமே அந்– த ப் பர– ம ாத்– ம ா– வி ன் ஆணைப்– ப– டி – த ான் நடக்– கி – ற து என்ற உண்– மையை நான் உணர்ந்தே இருக்–கி– றேன். அத–னா–லேயே நான் பாபம் செய்ய விரும்– ப– வி ல்லை. இருந்– த ா– லும், நான் ஏன் பாபம் செய்–கி–றேன்? இது தவறு என்று நன்–றா–கத் தெரி–கிற – து ஆனா–லும் அதை நான் செய்–கிறே – ன்? ஒரு–வேளை இதே–ப�ோன்ற செய–லைச் செய்த ஒரு–வர் எந்த பாதிப்–பும் இல்– லா–மல் நற்–பல – னை அனு–பவி – க்–கிற – ாரே, அதைப் பார்த்–தேனே, அத–னாலா? அவ–ரு–டைய அந்த அனு–ப–வம்–தான் என்னை இப்–பா–பம் செய்–யத் தூண்– டு–கி–றதா? அவர் நற்–ப–லனை அனு–ப– விப்–ப–தா–கத் த�ோன்–று–வது உண்–மை– தானா அல்–லது மாயையா? தன்னை

72

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

அவர் அப்–ப–டி காட்–டிக்–க�ொள்–கி–றாரா? ‘இப்–படி ஒரு செய–லைச் செய்–தும் நான் சந்–த�ோ–ஷ–மாக இருக்–கி–றேன், பார்’ என்று அவர் ப�ொய்ச்–சா–யம் பூசி நடிக்–கி–றாரா? இந்த நடிப்–பில் நான் ஏமாந்–து–விட்–டேனா? அல்–லது உண்–மை–தானா? பாப காரி–ய–மா–கப் பிற–ருக்–குத் த�ோன்–று–வது அவ–ருக்கு மட்–டும் நன்மை தரும் காரி–ய–மாக மாறி–விட்–டதா? அது எப்–படி? பாபம் என்று பட்–டி–ய–லிட – ப்–பட்ட செயல்–கள் எல்–லாம் எப்–படி நன்மை தர முடி–யும்? அப்–படி ஒரு செய–லைப் புரிந்–த–தால் தனக்கு எந்த தண்–ட–னை–யும் கிட்– டாது என்று அவர் நினைத்–துக் –க�ொண்–டி–ருக்–கி–றாரா, அதுவே உண்–மை–யும் ஆகி–றதா? கூடாது, கூடாது என்று தலை–யையு – ம், மன–தையு – ம் சிலுப்பி விட்–டுக்–க�ொண்டு அந்–தப் பாப காரி–யத்–தி–லி–ருந்து விடு–பட்டு வெகு த�ொலைவு ப�ோன–பின்–பும் அச்–செ–ய–லைச் செய்–யும் எண்–ணம் மட்–டும் த�ொடர்–கி–றதே, இது எத–னால்? எத்–த–கைய உந்–து–தல் இப்–ப–டிப்–பட்ட எண்–ணத்தை சாக–டிக்–கா–மல் காக்–கி– றது? எங்–கிரு – ந்–துப் புறப்–பட்டு இந்–தத் தீமை எண்–ணம் எனக்–குள் புகு–கி–றது? அந்த சக்–திக்கு உரு–வம் இருக்–கும – ா–னால் அதை வெட்டி வீழ்த்தி அத�ோடு அந்த எண்–ணத்–துக்–கும் சமாதி


கட்–டி–வி–ட–லாமே! ஆனால், இது கண்–ணுக்–குத் தெரி–யாத ஊடு–ரு–வல்! உண–ர–வும் முடி–யாத ஆக்– கி–ர–மிப்பு! நான் எத–னால் இயக்–கப்–ப–டு–கி–றேன்? நானே விரும்ப முடி–யாத ஒரு செயலை நானே எப்–���–டிச் செய்–கிறே – ன்? ப�ோரிட வந்–தி–ருக்–கி–றேன். ப�ோரில் வெற்றி காண–வேண்–டும் என்ற கனல் செந்–த–ழ–லாக என்– னுள்–ளத்–துக்–குள் எரிந்–துக�ொ – ண்–டுத – ான் இருந்–தது. ஆனால், இப்–ப�ோது மயங்–குகி – றே – ன். ‘இவர்–களை – க் – ன். இந்த க�ொல்–வதா?’ என்று அயர்ச்–சி–யு–று–கிறே சிந்–தனை நிச்–சய – ம் நான் விரும்பி ஏற்–றுக்–க�ொண்–ட– தல்ல; ஏனென்–றால் ஒரு க்ஷத்–தி–ரி–ய–னாக, சுத்த வீர–னாக ப�ோரில் வெற்றி-த�ோல்வி என்ற ஏதே–னும் ஒரு முடிவை ந�ோக்கி மட்–டும்–தான் நான் இந்த யுத்–தப் ப�ொறுப்பை ஏற்–றேன், எனக்கு நன்–றா–கத் தெரி–கி–றது, ஞாப–க–மும் இருக்–கி–றது. ஆனால், இந்த சிந்–தனை மாறாட்–டம் ஏன் ஏற்–பட்–டது? யார் ஏற்–ப–டுத்–தி–யது? இத்–த–னைக் குழப்–பங்–களை உள்–ள–டக்–கித்– தான் அர்–ஜு–னன், ஒரே வரி–யாக, ‘பரந்–தாமா, ஒரு–வன் விருப்–பப்–ப–டா–விட்–டா–லும், பல–வந்–தம – ாக ஏவப்–பட்–ட–வ–னாக எத–னால் நெருக்–கடி க�ொடுக்– கப்– ப – டு – கி – ற ான், பாபம் செய்– கி – ற ான்?’ என்று கேட்–கி–றான் ப�ோலி–ருக்–கி–றது! பக–வான் கிருஷ்–ணன், இயற்–கை–யாய் த�ோன்– றிய குணங்–களே அதற்–குக் கார–ணம், அவையே அப்–படி நிர்ப்–பந்–திக்–கின்–றன என்று விளக்–குகி – ற – ார்: காம ஏஷ க்ரோத ஏஷ ரஜ�ோ–கு–ண–ஸ–முத்–பவ மஹா–சன�ோ மஹா–பாப்மா வித்த்–யே–ன–மிஹ வைரி–ணம் ‘‘ரஜ�ோ–கு–ணத்–தி–லி–ருந்து உண்–டா–கும் காம– மும், குர�ோ–த–மும்–தான் எல்லா நாசங்–க–ளுக்–கும் மூல கார–ணம். அவை தீயப் பேராற்–றல் க�ொண்– டவை. இவையே உன் பிர–தான எதி–ரி–கள் என்று உணர்–வா–யாக.’’ எல்லா தீய சிந்–தனை – –க–ளுக்–கும், தீய ச�ொற்–க– ளுக்–கும், தீய நட–வ–டிக்–கை–க–ளுக்–கும் அடிப்–படை கார–ணம், ஆசை! பக்–கத்து வீட்–டுக்–கா–ர–னை–விட தான் வச– தி – ய ா– க – வு ம், செல்– வ ம் பெருக்– கி – யு ம் வாழ–வேண்–டும் என்று நினைப்–பது ஆசை. அது நிறை–வே–றாத பட்–சத்–தில் அடுத்த வீட்–டுக்–கா–ரன் அவ–னு–டைய ச�ொத்–து–களை அநீ–தி–யாக சம்–பா– தித்–தி–ருப்–பான் என்று ப�ொரு–மு–வது குர�ோ–தம். நிறை–வே–றா–தத் தன் ஆசை க�ோப–மாக உரு–வா– கி–றது. தகுதி உண–ரா–த–தால் ஏற்–பட்ட குர�ோ–தம், பகை–யாக உரு–வா–கி–றது. இப்–படி ஆசை–யும், குர�ோ–த–மும் அதி–க–ரிப்–ப–தால் அவை, அவற்–றின் மூல– ம ான ரஜ�ோ குணத்தை வளர்க்– கி ன்– ற ன. எரிந்– து – க�ொ ண்– டி – ரு க்– கு ம் நெருப்– பி ல் மேலும் மேலும் எண்–ணெய் வார்த்–தால�ோ, சுள்–ளி–களை அள்–ளிப் ப�ோட்–டால�ோ அந்–தத் தீ அணை–யவா செய்–யும்? இன்–னும் உக்–கி–ர–மாக எரி–யத்–தானே செய்–யும்! அது–ப�ோ–ல–தான் ரஜ�ோ குணத்–தின் வீரி–யத்–தை–யும், வேகத்–தை–யும் ஆசை, குர�ோ–தம்

ஸ்வாமி தே–ஜா–னந்த மக–ராஜ்

39 ஆகி–யன வளர்க்–கின்–றன. இத–னால் ஒரு–வ–னு– டைய பாப–மும் பெரு–கு–கி–றது. அதா–வது பாபம் செய்– வ – த ன் அடிப்– ப டை, எதன்– மீ – து ம் ஆசை க�ொள்–வ–து–தான். ஆசை க�ொள்– வ – தி ல் இரண்– டு – வ – கை – த ான் இருக்க முடி– யு ம். ஒன்று தனக்கு, தனக்கு மட்–டுமே ஆதா–யம் தரக்–கூ–டி–யது; இன்–ன�ொன்று தனக்–கும், பிற–ருக்–கும் நன்மை பயக்–கக்–கூ–டி–யது. ஆனால், தனக்–கா–க–வும், பிற–ருக்–கா–க–வும் என்று வைத்–துள்ள நான்கு பணி–யா–ரங்–க–ளில் ஒன்–றைத் தனக்கு எடுத்– து க்– க�ொ ண்டு மிகுந்– த – வ ற்– றை ப் பிற–ருக்–குத் தரும்–ப�ோது மனசு வலிக்–கிற – தா, ஆசை தன்–னிறை – வ – ட – ை–யவி – ல்லை என்–றுத – ான் அர்த்–தம். தனக்கு இது ப�ோதும் என்ற நிறைவு, அடுத்–த– வ–ருக்–குக் க�ொடுக்–கப்–பட்ட பணி–யா–ரங்–க–ளைப் பற்றி அப்–ப�ோதே மறந்–து–வி–டு–வ–தில்–தான் இருக்– கி–றது. ‘நமக்–கென இன்–னும் இரண்டை எடுத்து வைத்–துக்–க�ொண்–டிரு – க்–கல – ாம�ோ, நமக்–குக் கிடைத்– தப் பங்–கை–விட, பிற–ருக்–குக் க�ொடுக்–கப்–பட்–ட–தில் சுவை கூடு–த–லாக இருக்–கும�ோ, அள–வும் அதி–க– மாக இருக்–கும�ோ – ’ என்–றெல்–லாம் சிந்–திக்க ஆரம்– பித்–த�ோ–மா–னால், சுய நிறைவை எட்–டவே முடி– யாது. க�ொடுத்–தது க�ொடுத்–த–து–தான். அதில் மறு பரி–சீ–லனை இல்லை, மறு சிந்–தனை இல்லை. ‘நன்றே செய்க, அதை– யு ம் இன்றே செய்– க ’ என்–கி–றது மூதுரை. நற்–செ–ய–லைத் தாம–தப்–ப–டுத்– தக்–கூ–டாது. தாம–தப்–ப–டுத்–தும்–ப�ோ–து–தான் மனம் பின்–ன�ோக்–கிச் சென்–று–வி–டு–கி–றது. ஒரு பணக்–கா–ரரு – க்கு திடீ–ரென தாராள குணம் வந்–தது. குறிப்–பிட்ட ஓர் அமைப்–புக்கு ஒரு லட்ச ரூபாய்– வ ரை நன்– க�ொ டை க�ொடுப்– ப து என்று நினைத்–துக்–க�ொண்–டார். அந்த அமைப்–பி–னரை நான்கு நாட்–கள் கழித்து வரச்–ச�ொன்–னார். அவ்– வாறு தான–ம–ளிப்–ப–தைப் பெரு–மை–யாக நினைத்– துக்–க�ொண்–டார். அடுத்த நாள் தூங்கி எழுந்–தபி – ன், ஒரு லட்ச ரூபாய் அதி–கம�ோ என்று அவ–ருக்– குத் த�ோன்–றி–யது. ஐம்–ப–தா–யி–ரம் ப�ோதும் என்று தீர்–மா–னித்–தார். ‘தனக்கு மிஞ்–சி–தானே தரு–மம்?’ என்று தனக்–குத் தானே சமா–தா–னம் ச�ொல்–லிக்– க�ொண்–டார். இரண்–டாம் நாள் மனம் இன்–னும் சுருங்–கி–யது. இரு–பத்–தைந்–தா–யி–ரம் ப�ோதாதா, இதுவே பெரிய த�ொகை என்–றது. அவ–ரும் உடன்– பட்–டார். மூன்–றாம் நாள் இன்–னும் விசே–ஷம்! ‘அட முட்–டாளே, பத்–தா–யி–ரம் க�ொடு ப�ோதும்,’ என்று உத்–த–ர–விட்–டது. ‘அது–தானே! என்–னைப் ப�ோல வேறு பல–ரும் க�ொடுப்–பார்–களே, அதை–யெல்– லாம் சேர்த்–தால் ஒரு லட்ச ரூபாய் ஆகி–வி–டாதா? ðô¡

73

16-28 பிப்ரவரி 2017


நான் மட்–டும் எதற்கு அதி–கம் க�ொடுக்–கவே – ண்–டும்? பத்–தா–யி–ரம் க�ொடுப்–ப�ோம், அது–தான் சரி,’ என்று நினைத்–துக்–க�ொண்–டார். படிப்–ப–டி–யாக இப்–ப–டிக் குறைத்–துக்–க�ொண்டு வந்–ததி – ல் தன் ‘சாமர்த்–திய – த்– தை–’ப் பற்றி அவரே பெரு–மைப்–பட்–டுக்–க�ொண்–டார்! நான்–காம் நாள். அமைப்–பி–னர் வந்–தார்–கள். தானம் க�ொடுக்–கப்–ப�ோ–கும் அகம்–பா–வத்–தில், அந்த அமைப்–பின் நட–வ–டிக்–கை–கள், அத–னு–டன் த�ொடர்பு க�ொண்–டி–ருக்–கக்–கூ–டிய பிர–மு–கர்–கள் என்று பல–வா–றா–கக் கேள்–விக – ள் கேட்–டார். அவர்–க– ளும் எதைய�ோ பெரி–தாக எதிர்–பார்த்து ப�ொறு– மை–யாக பதில் ச�ொல்–லிக்–க�ொண்–டு–வந்–தார்–கள். ‘ஓஹ�ோ, முதி–ய�ோர் இல்–லமா?’ என்று மிகுந்த ய�ோச–னை–யு–டன் கேட்–டார் பணக்–கா–ரர். ‘‘உங்–க– ளுக்–குக் க�ொடுப்–ப–தற்–கென்ன? என் வீட்–டில் என் தாத்தா, பாட்டி என்று இரு முதி–ய�ோர்–கள் இருக்– கி–றார்–கள், அவர்–களை அனுப்பி வைக்–கி–றேன், சரியா?’ என்று ச�ொல்லி கடை–சி–யாக க�ொடுக்க நினைத்த பத்–தா–யி–ரத்–தை–யும், தன்–னு–ட–னேயே இருத்–திக்–க�ொண்–டார்! மெல்ல முளைக்–கத் துவங்–கும் நற்–கு–ணம், நாட்–கள் தள்–ளிப்–ப�ோ–கப் ப�ோக, துர்க்–கு–ண–மாக மாறி–வி–டு–கி–றது. ஆக–வே–தான் நன்றே செய்க, அத–னையு – ம் இன்றே செய்க என்று ச�ொல்–லிவை – த்– தார்–கள். அது–கூட அதி–கம்–தான், ‘இப்–ப�ோதே செய்– க ’ என்று மாற்– றி க்– க�ொ ள்– வ து சரி– ய ாக இருக்–கும். யுதிஷ்–டி–ரரை வறி–ய–வர் ஒரு–வர் அணு–கி–னார். தனக்– கு க் குறிப்– பி ட்ட த�ொகையை தான– ம ாக வழங்–கு–மாறு கேட்–டுக்–க�ொண்–டார். யுதிஷ்–டி–ரர், அவரை நாளைக்கு வரு–மாறு கேட்–டுக்–க�ொண்– டார். இதை செவி–ம–டுத்த பீமன் பெருத்த சப்–தம் ப�ோட்டு சிரித்–தான். ‘சிரிக்–கும்–ப–டி–யா–கத் தான் என்ன ச�ொல்–லி–விட்–ட�ோம்?’ என்று தர்–ம–ருக்கு ஒன்–றும் புரி–ய–வில்லை. ‘அண்ணா, தாங்– க ள்– தான் எத்– த – கை – ய – த�ொ ரு மகான்! எத்–தனை நம்–பிக்– கை– ய�ோ டு வந்த இந்த வறி–யவ – ரை நாளைக்கு வரச் ச�ொல்–கி–றீர்–கள்!’ ‘���ன், நாளைக்கு இந்த வறி–ய–வர் இருக்–க–மாட்–டார் என்–கி–றாயா பீமா?’ என்று அருகே இருந்–த–வர்–க–ளில் யார�ோ கேட்–டார்–கள். இன்– னு ம் பல– ம ா– க ச் சிரித்– த ான் பீமன். ‘இவர் அல்ல, அண்–ணன் யுதிஷ்– டி–ரரே இருப்–பார் என்–பத – ற்கு என்ன உத்– த – ர – வ ா– த ம்?’ எ ன் று கே ட் டு மே லு ம் சிரித்–தான். உடனே அந்த வறி–ய–வ– ரி– ட ம் தண்– ட – னி ட்டு மன்– னிப்–புக் கேட்–டுக்–க�ொண்டு

74

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

அ வ – ரு க் – கு த் த ா ன் க�ொடுக்க நினைத்–தி–ருந்த ப�ொருட்– க ளை அள்– ளி க் க�ொடுத்–தார் யுதிஷ்–டி–ரர். ‘ அ ண்ணா , எ ன்னை ம ன் – னி த் – து – வி–டுங்–கள்,’ பீமன் அவ–ரிட – ம் வருத்–தம் தெரி–வித்–தான். ‘உங்–களை மன உளைச்–ச– லி–லி–ருந்து விடு–விக்–கவே நான் அப்– ப டி நடந்– து – க�ொண்–டேன்…’ ‘என்ன ச�ொல்– கி – ற ாய் நீ?’ ‘ஆமாம், அண்ணா. என்ன கார– ண த்– த ால�ோ இ ந்த வ றி – ய – வ – ரு க் கு நாளைக்கு தானம் அளிப்–ப– தாக நீங்–கள் தீர்–மா–னித்–து– விட்–டீர்–கள், அவ–ரை–யும் ப�ோகச் ச�ொல்–லி–விட்–டீர்– கள். உங்–களை அப்–ப–டிச் ச�ொல்ல வைத்த தீய சக்தி எது என்று தெரி–ய–வில்லை. ஆனால், அவர் ப�ோன பிறகு உங்–க–ளால் நிம்–ம–தி–யாக உறங்க முடி–யாது என்–பது எனக்–குத் தெரி–யும். அவ–ருக்கு இன்றே, இப்–ப�ோதே க�ொடுத்–தி–ருக்–க–லாம�ோ? அடடா, அவ–ருக்கு என்ன கஷ்–டம�ோ! என்–னால் அது தீரும் என்று நம்பி வந்–த–வரை நான் வருத்தி – ைய கஷ்– அனுப்–பிவி – ட்–டேனே! ஒரு–வேளை அவ–ருட – வே – ண்–டிய – த – ாக இருந்–திரு – க்– டம் இன்றே தீர்க்–கப்–பட கும�ோ! என்–னைப் பெரி–தும் நம்பி வந்த அவ–ரைத் திருப்பி அனுப்–பிய – த – ால், தன்–னுட – ைய கஷ்–டம் தீராத வேத–னை–யில் அவர் எவ்–வ–ளவு வேத–னைப்–ப–டு– வார், விரக்–திய – ட – ை–வார், ஏன் விப–ரீத – ம – ான முடி–வுக்– கும் ப�ோக–லாமே!’ என்–றெல்–லாம் எண்ணி எண்ணி நீங்– க ள் வருந்– து – வீ ர்– க ள். அந்த வருத்– த த்தை, வலியை, வேத–னை–யை…தண்–ட–னையை உங்–க– ளுக்கு நீங்– க ளே அளித்– து க்– க�ொ ள்– ள க்– கூ – ட ாது என்–ப–தற்–கா–கவே நான் அவ்–வாறு பேச–வேண்– டி–ய–தா–கி–விட்–டது. என்னை மன்–னித்–து–வி–டுங்–கள்.’ யுதிஷ்– டி – ர ர், தன் இளைய சக�ோ– த – ர னை ஆரத்–த–ழு–விக்–க�ொண்–டார். ஆ க , இ ப் – ப � ோ த ே ச ெ ய் – ய – வே ண் – டி ய நற்–செ–யலை, அவ்–வாறு செய்–யவி – ட – ா–மல் தடுப்–பது எது? ரஜ�ோ–கு–ணம்–தான். அதா–வது தனக்–குள்– ளேயே உறை–யும் எதிரி! ஒரு–வனை, பாபச் செயல் புரிய நிர்ப்–பந்–தப்–ப–டுத்–தும் அந்த எதி–ரியை அடி– ய�ோடு ஒழிக்க வேண்–டும் என்–கிற – ார் கிருஷ்–ணன். நியா– ய – ம ான, தர்ம ந�ோக்– கு ள்ள, சீரிய செய–லாக்–கத்–துக்கு எந்–த–வ–கை–யி–லா–வது, யார் மூல–மா–வது, எந்–தச் சூழ்–நிலை கார–ணம – ா–கவ – ா–வது இடை–யூறு ஏற்–ப–டு–மா–னால், அந்த இடை–யூறை அனு–ம–தித்து அதற்–கேற்ப புத்–தியை பேத–லிக்–க– வி–டும் பல–வீ–னத்தை ஒரு–வன் அனு–ம–திக்–கவே கூடாது என்று வலி– யு – று த்– தி ச் ச�ொல்– கி – ற ார் கிருஷ்–ணன்.

(த�ொட–ரும்)


பிரசாதங்கள்

சந்–தி–ர–லேகா ராம–மூர்த்தி

ச�ோயா டிக்கி

என்–னென்ன தேவை? ப�ொடித்த ச�ோயா - 1/2 கப், பெரிய உரு–ளைக்–கி–ழங்கு - 1, ப�ொடித்த இஞ்சி, பச்–சை–மி–ள–காய், க�ொத்–த–மல்–லித்–தழை - தலா 2 டீஸ்–பூன், உப்பு, எண்–ணெய் - தேவைக்கு, பிரெட் தூள் அல்–லது வறுத்த கடலை மாவு - 1/2 கப், முந்–திரி, திராட்சை - தலா 6 (நறுக்–கி–யது), பச்–சைப்–பட்–டாணி - 1/4 கப், வறுத்து ப�ொடித்த சீர–கத்–தூள் - 1/4 டீஸ்–பூன், கரம் மசா–லாத்–தூள் - 1/4 டீஸ்–பூன், சாட் மசாலா - தேவைக்கு. எப்–ப–டிச் செய்–வது? உரு–ளைக்–கி–ழங்கை வேக–வைத்து மசித்–துக் க�ொள்–ள–வும். பச்–சைப்–பட்–டா–ணியை க�ொதிக்–கும் தண்–ணீ–ரில் ப�ோட்டு 5 நிமி–டத்–திற்கு மூடி–வைத்து பின் வடித்து வைக்–க–வும். ச�ோயாவை இரண்டு முறை கழுவி, சூடான தண்–ணீ–ரில் ஊற–வைத்து வடி–கட்டி நன்கு பிழிந்து வைக்–க–வும். ஒரு பாத்–தி–ரத்–தில் எண்–ணெய், சாட் மசா–லா–வைத் தவிர மற்ற அனைத்து ப�ொருட்–க–ளை–யும் சேர்த்து, நன்கு கலந்து கெட்– டி–யாக பிசைந்து க�ொள்–ள–வும். எலு–மிச்சை அளவு உருண்–டை–யாக எடுத்து, விருப்–ப–மான வடி–வத்–தில் டிக்–கி–க–ளாக செய்து சிறிது நேரம் ஃப்ரிட்–ஜில் வைக்–க–வும். பின்பு எடுத்து 10 நிமி–டத்–திற்கு ஆற–விட்டு, நான்ஸ்–டிக் தவாவை சூடு செய்து சிறிது எண்–ணெய் விட்டு டிக்–கி–களை இரண்டு பக்–க–மும் திருப்பி ப�ோட்டு ப�ொரித்து எடுக்–க–வும். மேலே சாட் மசா–லாத்–தூள் தூவி, புதினா சட்–னி–யு–டன் பரி–மா–ற–வும்.

சம்பா ரவை வெஜி–ட–பிள் உப்–புமா என்–னென்ன தேவை? சம்பா ரவை - 1 கப், நறுக்–கிய காய்–க–றி–கள் கேரட் - 1, பீன்ஸ் - 10, உரு–ளைக்–கி–ழங்கு - 1, பச்–சைப்–பட்–டாணி - 1/2 கப், நீள–மாக கீறிய பச்–சை– மி–ள–காய் - 2, ப�ொடித்த இஞ்சி - சிறிது, வெங்–கா–யம் - 1 (நறுக்–கி–யது), உப்பு - தேவைக்கு, எண்–ணெய் - 2 டேபிள்ஸ்–பூன். தாளிக்க - கடுகு, சீர–கம், கறி–வேப்–பிலை, க�ொத்–த–மல்–லித்–தழை - சிறிது, காய்ந்–த–மி–ள–காய் - 1, முந்–திரி - தேவைக்கு, எலு–மிச்–சைச்–சாறு - 1 டீஸ்–பூன். எப்–ப–டிச் செய்–வது? வெறும் கடா–யில் சம்பா ரவையை ப�ோட்டு வாசனை வரும்–வரை வறுத்து தனி–யாக வைக்–க–வும். அதே கடா–யில் எண்–ணெயை காய–வைத்து கடுகு, சீர–கம், காய்ந்–த–மி–ள–காய், முந்–திரி, கறிே–வப்–பிலை ப�ோட்டு தாளித்து, வெங்–கா–யம், பச்–சை–மி–ள–காய், இஞ்சி சேர்த்து நிறம் மாறும் வரை நன்கு வதக்–க–வும். காய்–க–றி–களை சேர்த்து வதக்–க–வும். பின்பு உப்பு, 2 கப் சூடான தண்–ணீர் சேர்த்து க�ொதிக்க விட–வும். க�ொதி வந்–த–தும் சம்பா ரவையை க�ொஞ்–சம் க�ொஞ்–ச–மாக க�ொட்டி கட்–டி–யில்–லா–மல் கிள–ற–வும். மித– மான தீயில் மூடி–வைத்து வேக விட–வும். உப்–புமா பதத்–திற்கு வந்–த–தும் இறக்–க–வும். தேவைப்–பட்–டால் 1 டீஸ்–பூன் நெய் சேர்த்து, எலு–மிச்–சைச்–சாறு, க�ொத்–த–மல்–லித்–தழை தூவி படைத்து பரி–மா–ற–வும்.

தேன் தினை பஞ்ச்–கா–டியா

என்–னென்ன தேவை? துரு–விய க�ொப்–பரை - 1 கப், சர்க்–கரை - 2 டேபிள்ஸ்–பூன், ஏலக்–காய்த்– தூள் - 1/4 டீஸ்–பூன், பேரீச்–சம்–ப–ழம் - 100 கிராம் (நறுக்–கி–யது), உலர்ந்த பேரீச்–சம்–ப–ழம் - 100 கிராம் (நறுக்–கி–யது), வறுத்த கச–கசா - 2 டேபிள்ஸ்–பூன், டைமன் கற்–கண்டு - 2 டேபிள்ஸ்–பூன், சிறிது நெய்–யில் வறுத்து ப�ொடித்த தினை - 1/2 கப், தேன் - 1 டேபிள்ஸ்–பூன் அல்–லது தேவைக்கு. எப்–ப–டிச் செய்–வது? வெறும் கடா–யில் க�ொப்–ப–ரைத் துரு–வலை ப�ோட்டு மித–மான தீயில் வறுக்–க–வும். இத்–து–டன் சர்க்–கரை சேர்த்து கிளறி இறக்–க–வும். பேரீச்–சம்–ப–ழத்–தை–யும், உலர்ந்த பேரீச்–சம் – –ழத்–தை–யும் மிக்–சி–யில் ஒரு சுற்று சுற்றி எடுக்–க–வும். க�ொப்–பரை-சர்க்–கரை கலவை, பேரீச்சை கலவை, ப கச–கசா, கற்–கண்டு, தேன், தினை, ஏலக்–காய்த்–தூள் அனைத்–தை–யும் சேர்த்து கலந்து படைத்து பரி–மா–ற–வும். அல்–லது சிறு உருண்–டை–க–ளாக பிடித்து பரி–மா–ற–வும். அல்–லது நெய் தட–விய தட்–டில் க�ொட்டி வில்–லை–க–ளாக வெட்டி பரி–மா–ற–வும். ðô¡

75

16-28 பிப்ரவரி 2017


முதிய�ோர் என்ற

வரம்!


தம்–மின் பெரி–யார் தமரா ஒழு–கு–தல் வன்–மை–யுள் எல்–லாம் தலை. - வள்– ளு – வ ப் பேரா– ச ான் படைத்த அற்புதக் குறள் இது. விளக்–கம்: தம்மை விட எல்லா வகை–யி– லும் உயர்ந்த பெரி–ய–வர்–க–ளைச் சுற்–ற–மா–கக் க�ொண்டு அவர் வழி நடத்–தல் வல்–லமை – யு – ள் எல்–லாம் முதன்–மை–யா–னது. பெரி–யவ – ர்–கள – ை–யும் குறிப்–பாக வய–தான தாய்-தந்–தை–ய–ரைப் பேணிக் காப்–பது பல பணி–க–ளில் மிக முக்–கி–யம – ா��� பணி–யா–கும். ஆ ன ா ல் , ய த ா ர்த் – தத் – தி ல் எ ன்ன நடக்–கி–றது? குறிப்–பா–கத் தமி–ழ–கத்–தில் ஆத–ர– வற்–றவ – ர்–களு – க்–கான இல்–லங்–களை விட முதி– ய�ோர் காப்–பக – ங்–கள் அதி–கம – ா–கிக் க�ொண்டே வரு–கின்–றன. இந்த நிலை சரி–தானா? கலாச்– ச ா– ர த்– தி ற்– கு ம், பண்– ப ாட்– டிற்–கும் பெயர்–பெற்ற இந்த நாட்– டில் இப்–ப–டிய�ொ – ரு இழி–நி–லையா என்ற கேள்வி நல்– ல – வ ர்– க – ளி ன் – ான் மனதை அரித்–துக் க�ொண்–டுத இருக்–கி–றது. முதுமை என்–பது வாழ்க்–கை– யின் ஓர் அங்–கம – ாக பார்க்–கப்–படு – வ – – தில்லை. மாறாக அதை ஒரு ந�ோய் மாதிரி பார்க்–கும் சூழல்–தான் அதி–க– ரித்து வரு–கிற – து. கடந்து வந்த பாதை–யையு – ம், ஏற்றி விட்ட ஏணிப் படி–க–ளை–யும் மறந்து தாய்- தந்–தை–யரை வீட்–டில் வைத்து பரா–ம– ரிக்–கா–மல் அவர்–களை ஒதுக்கி வைப்–பது க�ொடு–மை–யி–லும் க�ொடுமை. இதில் வேத–னைப்–பட வேண்–டிய விஷ–யம் ன்–றால் படிக்–காத, வெளி உல–கம் என்–னவெ – தெரி– ய ாத, ஞானம் இல்– ல ாத சாமான்ய மக்–க–ளை–விட மெத்–தப் படித்த, சாஸ்–திர சம்–பிர – த – ா–யங்–களை கரைத்–துக் குடித்த பெரு– மக்–க–ளில் பலர்–தான் தம்–மைப் பெற்ற தாய்தந்–தைய – ரை கூடு–தல் சுமை–யாக நினைக்–கிற – ார்– கள். இதற்கு முக்–கிய கார–ணம், ப�ொறு–மையு – ம், சகிப்–புத்–தன்–மையு – ம் இல்–லா–தது மற்–றும் கட– மையை மறப்–பது அல்–லது துறந்து விடு–வது. அன்–னையை திண்–டாட விட்டு விட்டு ஆல–யத்–திற்கு ப�ோனால் அவ–னரு – ள் கிட்–டுமா? அவன் இறங்கி வந்து நம் குறை– கள ை செவி– ம–டுப்–பானா? அன்னையும் பிதாவும் முன்–னறிதெய்வம் எல்–லாம் வெறும் எழுத்– த�ோ – டு ம் பேச்–ச�ோ–டும்–தானா? வீ ட் – டி ற் – கு ப் ப ெ ய ர்

அன்னை இல்– லம் . அன்னை இருப்– ப து அனாதை இல்–லம் என்–றால் இந்த வீடும் நாடும் விளங்–குமா? நீ க ா சி க் – கு ப் ப �ோ ன ா ல் எ ன்ன ? கயா– வி ற்– கு ப் ப�ோனால் என்ன? உனக்கு சாப–வி–ம�ோ–ச–னம் உண்டா? வாழ்க்கை முன்–பு–ப�ோல் இல்லை. வேக– மா– க ப் ப�ோய்க் க�ொண்டு இருக்– கி – ற து. Fast Food Life! நிற்க நேர–மில்–லா–மல் ஓடிக்– க�ொண்டே இருக்–கும் சூழ்–நிலை. எல்–லா–மே அவசரம் எல்– ல ா– வ ற்– று க்– கு மே அவ– ச – ர ம். நின்று ய�ோசிப்–ப–தற்கு நேர–மில்லை, நிதா– ன–மில்லை. எல்–லாம் சரி–தான், அதற்–காக அஸ்–தி–வா–ரத்தை மறந்–து–விட்–டால் எப்–படி? தாய் தகப்–பன் இல்–லாத வீடு, நில–வும் நட்–சத்–தி–ரங்–க–ளும் இல்–லாத வானம்–ப�ோல எந்த மகிழ்ச்–சியை – –யும் தராது. அந்–தக் – ான். பார்த்– காலம் மாதிரி இல்–லைத துக்–க�ொண்–டிரு – க்–கும் வேலை–யைக் காப்–பாற்–றிக் க�ொள்–வதே பெரிய – து. நாட்–டில் வேலை–யாக இருக்–கிற அந்–த–ள–விற்கு ேவலை இல்–லாத் – த்து ஆடு– திண்–டாட்–டம் தலை–விரி கி–றது. ஏகப்–பட்ட புற, அக த�ொந்–தர – – வு–கள்... இதெல்–லாம் உண்–மை–தான் இல்லை என்று ச�ொல்ல முடி– ய ா– த – து – தான். ஆனால், அதற்–காக முழு முதலை மறந்து விட்–டால் எப்–படி? முதி–ய�ோர் காப்–பகத் – தி – லு – ம் மற்ற இடங்–க– ளி–லும் Paid Guest ஆக இருக்–கிற வய–தா–ன– வர்–கள் தாங்–கள் வேண்–டு–மா–னால் பெற்ற மகன், மகளை விட்டு வேறு இடத்– தி ல் வசிக்– க – ல ாம். ஆனால், அவர்– க – ளி ன் உள்– ள– மு ம், ஆத்– ம ார்த்– த – ம ான நினை– வு – க – ளு ம் தங்–கள் குழந்–தை–க–ளைச் சுற்–றியே வட்–ட–ம– டித்து வரும். மன நினை–வு–க–ளுக்கு யாரால் திரை ப�ோட முடி–யும்? அன்–பைப் பற்–றியு – ம் கரு–ணையை – ப் பற்–றி– யும் சிந்–திக்–கிற – ப – �ோது மகா–கவி பார–திய – ா–ரும், அற்–புத கவி காளி–தா–ச–னும் நம் மனக்–கண் முன்–வந்து நிற்–கி–றார்–கள். பகை–வ–னுக்கு அருள்–வாய் - நன்–னெஞ்சே! பகை–வ–னுக்கு அருள்–வாய்! புகை நடு–வி–னில் தீயி–ருப்–ப–தைப் பூமி–யில் கண்–ட�ோமே - நன்–னெஞ்சே! பூமி–யிற் கண்–ட�ோமே. பகை நடு–வி–னில் அன்–பு–ரு–வான நம் பர–மன் வாழ்–கின்–றான் - நன்–னெஞ்சே! பர–மன் வாழ்–கின்–றான். பகை–வ–னுக்கு காட்–டக்–கூ–டிய கரு–ணை– யில் நூறில் ஒரு சத–விகி – தம் – தன்னை வளர்த்து ஆளாக்– கி ய பெற்– ற�ோர் – க – ளு க்கு காட்– ட க் கூடாதா? சாகுந்–த–லம், ‘‘உன் ஆயு–தம் நலி–வுற்–ற�ோ– ரைக் காக்– கவே அன்றி குற்– ற – ம ற்– ற�ோரை தண்–டிக்க அல்–ல–’’ என்–கி–றது.

மன இருள் அகற்றும் ஞானஒளி

ஆழ்–வார்க்–க–டி–யான்

மை.பா.நாரா–ய–ணன்

14

ðô¡

77

16-28 பிப்ரவரி 2017


வய–தான பெரு–மக்–கள் அப்–ப–டி–யும் இப்–ப–டி–யும்– தான் இருப்–பார்–கள். அது காலத்–தின் கட்–டா–யம், வயோ–தி–கத்–தின் இய–லாமை! வாழ்–வில் அந்–தி–மக் காலத்–தின் க�ோலம், இதெல்–லாம் இயற்–கை–யின் நியதி. இது எல்–ல�ோ–ருக்–கும – ா–னது; யாரும் இந்த பருவ மாற்–றங்–க–ளுக்கு விதி–வில – க்கு அல்–லர். நாம் சுக–மாக நினைக்–கும் பல விஷ–யங்–கள் சுமை– யாக இருக்–கின்–றன; சுமை–யாக நினைக்–கக்–கூ–டிய பல விஷ–யங்–கள் சுக–மாக இருக்–கின்–றன. மாதா பிதா குரு தெய்–வம் என்–ப–தெல்–லாம் வெறும் வாய் வார்த்– தை – க ள் இல்லை. ஜீவன் ப�ொதிந்–தவை. ஆழ்ந்த அர்த்–த–மும் வாழ்–வி–ய–லின் கூறு–க–ளும் அந்த வாக்–கி–யத்–தில் அடங்கி உள்–ளன. ஆனால், நாம் எப்–படி இதை–யெல்–லாம் எடுத்–துக் க�ொள்–கிற�ோம் – என்–ப–தில் இருக்–கி–றது. முதி–ய�ோர் நமக்கு வாய்த்–திரு – க்–கும் சாப–மல்ல, வரம் என்–பதை – புரிந்து க�ொள்–ள–வேண்–டும். ‘‘யார் இல்லை என்–றால் நான் இந்த உல–கத்தி – ற்கு வந்–தி–ருக்க முடி–யாத�ோ, யாரை இழந்து விட்–டால் நான் மீண்–டும் பெற முடி–யாத�ோ அவள்–தான் தாய்’’ - விவே– க ா– ன ந்– த – ரி ன் இந்த உல– க ப் பிர– சி த்– தி பெற்ற ப�ொன்–ம�ொழி தாயின் மீதான உண்–மைய – ான புரி–தலை வெளிப்–ப–டுத்–தி–யி–ருக்–கி–றது.

78

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

தாயை விட மிகப் பெரிய தயா– பரி இந்த உல– கத் – தி ல் யார் இருக்– கி–றார்–கள்? மக–னி–ட–மும் மக–ளிட – –மும் அள–வு–க–டந்த பாசத்தை, பெற்–ற–வர் – ள க – ைத் தவிர வேறு யார் வைத்–திரு – க்க முடி–யும்? ஆழ்–வார்–க–ளில் மிக முக்–கி–ய–மாக கரு– த ப்– ப – டு – கி ற பெரி– ய ாழ்– வ ார் தன் மகள் ஆண்– ட ாள் நாச்– சி – ய ாரை நினைத்து படைத்த அற்–புத பாசு–ரம் ஒன்–றில், ‘‘ஒரு மகள் தன்னை உடை–யேன் உல–கம் நிறைந்த புக–ழால் திரு–ம–கள் ப�ோல் வளர்த்–தேன்–’’ என்று ஆண்–டா–ளின் பெரு–மைக்கு கட்–டி–யம் கூறு–கி–றார். திரு–மங்–கை–யாழ்–வார�ோ, ‘‘பெற்ற தாயி–னும் ஆயன செய்–யும் நலம் தரும் ச�ொல்லை நான் கண்டு க�ொண்–டேன் நாரா–யணா என்–னும் நாமம்–’’ என்–கிற – ார். பெற்ற தாயை இறை–வ– னுக்கு மிக அரு–கில் வைத்து பார்க்–கும் உயர்ந்த பார்வை இது. பரி– வு ம் வாஞ்– சை – யு ம் அன்– பு ம் – ம் க�ொண்ட பெற்–றோரை, கரு–ணையு குறிப்–பாக வய–தா–னவ – ர்–களை நேசிப்–ப– – ன் கரு–ணையை தன் மூலம் இறை–வனி முழு–வ–தும – ா–கப் பெற முடி–யும். ‘பெற்– ற�ோ – ரு க்கு உரிய அன்பை செலுத்– த ா– த – வ ர்– க – ளு – ட ைய த�ொழு– கையை அல்லா ஏற்– று க் க�ொள்– வ – தில்– லை ’ என்று இஸ்– ல ா– மி – ய ர்– க ள் ச�ொல்–வார்–கள். அதைப்–ப�ோல ‘நேசிக்– கி–ற–வர்–களே நேசிக்–கப்–ப–டு–வார்–கள்’ என்–கி–றது பைபிள். நம் இந்து மதம�ோ ‘இறை– வ னே அம்மை அப்– ப – ன ா– க ’ காட்சி தரு–கி–றான் என்–கி–றது. ‘முதி–ய�ோர், இல்–லத்–தில் இருக்க வேண்– டு ம், முதி– ய�ோர் இல்– லத் – தி ல் – ா–து’ என்ற திரு–முரு – க கிரு– இருக்–கக்–கூட பா–னந்த வாரி–யார் வாச–கத்தை ஒவ்– வ�ொரு நாளும் நினைவு க�ொள்–வ�ோம். எனவே பெற்–ற�ோ–ரின், வய�ோ–தி– கம் மற்–றும் அவர்–க–ளின் குற்–றம் குறை– களை பெரி–துப – டு – த்–தா–மல் அவர்–களை நேசித்து அன்பு செய்து அவர்–களை ப�ோற்– றி – ன ால் இறை– வ – னைத் தேடி நாம் ஆல–யத்–திற்கு கூட செல்ல வேண்– டாம்; ஆல–யத்–தில் உள்ள இறை–வன் நம் மன வீட்–டைத் தேடி வரு–வான். எல்–லா–வற்–றை–யும்–விட, நமக்–கும் முதுமை என்ற பரு–வம் ஒன்று உண்டு, நாமும் அச்–சம – –யம் புறக்–க–ணிக்–கப்–ப–டு– வ�ோம் என்ற சூழ்–நிலை உண்டு என்– பதை மன–துக்–குள் ஆழ விதைத்–துக் க�ொள்–ள–வேண்–டி–யது அவ–சி–யம்!


ஏழு பிரா–கா–ரக் க�ோயில் பெரு–மாள் க�ோயில்–களி – ல் திரு–வர – ங்– கம் ஏழு பிரா–கா–ரங்–கள – ைக் க�ொண்–டது. அது ப�ோல் சிவா–லய – ங்–களி – ல் ஏழு பிரா– கா–ரங்–கள் க�ொண்–டது திரு–வி–டை–ம–ரு– தூர் மகா–லிங்க சுவாமி க�ோயில். இக் க�ோயி–லில் 7 க�ோபு–ரங்கள், 7 பிரா–கா– ரங்கள், 7 கிணறுகள் என்று உள்–ளன. இத்–த–லத்–தில் தட்–சி–ணா–மூர்த்தி தனி– யாக அம்–பி–கை–யு–டன் சாம்ப தட்–சி– ணா–மூர்த்தி என்–னும் பெய–ரில் காட்சி அளிக்–கி–றார்.

முழு தரி–சன பலன் திருப்–பதி ஏழு–ம–லை–யானை தரி–ச– னம் செய்ய செல்–ப–வர்–கள், முத–லில் புஷ்–க–ரணி தீர்த்–தத்–தின் தென் கிழக்கு மூலை– யி ல் இருக்– கு ம் ஆதி– வ – ர ாஹ மூர்த்–தியை தரி–சித்த பின்–னரே ஏழு–ம– லை–யானை தரி–ச–னம் செய்ய வேண்– டும். அவ்–வாறு தரி–ச–னம் செய்–தால்– தான் முழு பலன் கிடைக்–கப் பெறும் என்–பது ஐதீ–கம்.

கண்–ண�ொளி தரு–ப–வர் புதுக்–க�ோட்டை, தஞ்–சா–வூர் மார்க்– கத்–தில் வலப்–பு–றம் மலை–ய–டிப்–பட்டி என்ற சிற்– றூ ர் உள்– ள து. அங்– கு ள்ள குளத்–தில் நீராடி, கண் நிறைந்த பெரு– மா–ளுக்கு அபி–ஷே–கம் செய்து சந்–தன – ம், குங்–கு–ம–மிட்டு பூஜித்து ஆரத்தி காட்ட அறுவை சிகிச்சை செய்து பார்வை சரி– வர கிடைக்–கா–தவ – ர்–களு – க்–கும் பரி–பூர – ண பார்–வை– கிட்–டும் என்–பது அனு–பவ நம்–பிக்கை.

பெரு–மாள் சாஸ்தா திரு– நெ ல்– வே லி, ஆழ்– வ ார்– கு – றி ச்– சி – யில், ராம நதிக்– க – ரை – யி ல் ‘காக்– கு ம் பெரு–மான் சாஸ்–தா’ க�ோயில் க�ொண்– டி– ரு க்– கி – ற ார். ராம பிரா– ன ால் உரு– வாக்–கப்–பட்–ட–தாக கரு–தப்–ப–டும். இந்த ஆற்–றங்–க–ரை–யில் பெரு–மா–ளின் பெய– ரு–டன் இந்த சாஸ்தா விளங்–கு–வ–தால் இவ–ருக்கு மகிமை அதி–கம். சப–ரி–மலை ஐயப்–பன் க�ோயில் சிலை ப�ோலவே இவ–ரது சிலை–யும் காணப்–ப–டு–கி–றது. எப்–படி – ப்–பட்ட துன்–பத்–தையு – ம் இவ–ரது கரு–ணைப் பார்வை விரட்–டி–வி–டும். த�ொகுப்பு: இரா.பால–கி–ருஷ்–ணன் ðô¡

79

16-28 பிப்ரவரி 2017


பிழைத்துப்போக

ஒரு வழியினைச் ச�ொல்லி அருள்வாயாக! 80

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017


வந்–தன் தன் செல்–வத்–தைக் க�ொண்டு ஒருஒருசெல்– வீடு கட்–டிக் க�ொண்–டான். அது பல வச–திக – –

ளைக் க�ொண்டு, யாவ–ரும் வியந்து பாராட்–டும்–படி விளங்–கி–யது. ஒரு நல்ல நாளில் வீடு–கு–டி–யேறி வாழத் த�ொடங்–கி–னார். அவர் நல்ல ஆப–ர–ணங்–க–ளை–யும் , உடை– யை–யும் தரித்து , தன் வீட்–டுப் பெரு–மை–க–ளைப் பேசிக்– க �ொண்டு, நாட்– க – ள ைக் கடத்தி வந்– தார். அவ– ரு – டை ய உட– லு ம் மிக கம்– பீ – ர – மா கி, யாவ–ரை–யும் கவர்ந்–தது . வரு–டங்–கள் உருண்–ட�ோட, அவர் உடல் மெலிந்து ,தலை– மு டி வெகு– வ ாக நரைத்து , ந�ோயும் பீடித்–தது. வைத்–தி–யர் வந்து பார்க்–கும்–ப– டி–யா–யி ற்று . மருத்–து –வ–ரி ன் முயற்– சி –க –ள ை– யும் மீறி ந�ோய் அதி–க–ரிக்க, செல்–வந்–த–ரின் உயி–ரும் பிரிந்–தது. சிங்–கா–ர–மான வாயி–லு–டன் அழ–கான வீட்–டைக்–கட்–டி–னா–லும் , அதில் பல வரு–டங்–கள் அவ–ரால் வசிக்க முடி–ய–வில்லை! அவர் ப�ோனா–லும் , ஊர் மக்–கள் யாவ–ரும் அவ– ரது சரித்–திர– த்–தைச் ச�ொல்–லிக்–க�ொண்–டிரு – ந்–தன – ர். ‘அவர் வாழ்ந்த காலத்–தில் யாவ–ரும் கண்– ணா–ரக் காணும்–ப–டி–யாக நடந்–தார், உடுத்–தார், நரைத்–தார்–…’ இப்– ப� ொ– ழு து அந்– த ச் செல்– வ ந்– த ர், பிறர் ச�ொற்–க–ளில் வாழ்–கி–றார்! பழைய நிகழ்ச்–சி–கள், வெறும் நினை– வி ல் மட்– டு ம் தங்கி, இறந்த காலத்–துச் செய்–தி–க–ளாகி, இப்–ப�ொ–ழுது வெறும் ச�ொற்–க–ளாக மாறி–விட்–டன. சரி, அந்–தச் ச�ொற்–க– ளா–வது நிலைத்து நிற்–கி–றதா? அது–வும் இல்லை. அவர் இறந்த சில நாட்–க–ளுக்கு அவ–ரைப் பற்–றிச் சிலர் ச�ொல்–லிக் க�ொண்–டி–ருந்–தார்–கள்: “அடடா! எவ்–வள – வு உயர்ந்த மாளிகை கட்–டி–னார். அந்த அலங்–கார– மா – ன வாச–லைத்–தான் எத்–தனை ஆசை– ய�ோடு அமைத்–தார்! அதற்கு எத்–தனை பணம் செல–வழி – ந்–தத�ோ! இப்–ப�ொ–ழுது அநு–பவி – க்க அவர் இல்–லையே!” மேலும் சில–கா–லம் கழிந்–தது. அவ–ரு–டைய நினைப்–பும் மக்–கள் மனத்–தி–லி–ருந்து சிறிது சிறி– தாக மறைந்து, அவ–ரை ப் பற்– றிப் பேசு– வ – து ம் அறவே நின்–றுவி – ட்–டது. அடுத்–தத – ாக இறந்த இன்– ன�ொ–ருவ – ரை – ப் பற்–றிப் பேச ஆரம்–பித்து விட்–டன – ர். இப்–படி அவர் கழிய, அவ–ரைப் பற்–றிய செய்– தி–கள் வெற்–றுச் ச�ொல்–லாய்க் கழி–கின்–றன. உலக மக்–கள் எல்–ல�ோரு – டை – ய வாழ்–விலு – ம் இதே நிலை– தான், இது–தான் வாழ்க்கை! சுந்– த ர மூர்த்தி நாய– ன ார் இதையே ஒரு பாட்–டில் ச�ொல்–கி–றார்: “நல்–வா–யில்–செய் தார்–ந–டந் தார்–உ–டுத்–தார் நரைத்–தார்–இ–றந் தார்–என்று நானி–லத்–தில் ச�ொல்–லாய்க்–கழி கின்–ற–து–…” “இதனை நான் அறிந்–தேன் உலக வாழ்க்–கைச் செய்–திக – ளெ – ல்–லாம் இறந்த காலத்–தில்–ச�ொல்–லும்–ப– டி–யாக அமை–கின்–ற–னவே தவிர, எது–வும் நிலை–

உமா பால–சுப்–ர–ம–ணி–யன்

திருமுறைக் கதைகள் யா–கச் ச�ொல்–லும்–படி இருப்–ப–தில்லை. இறந்த காலத்–தில் ச�ொல்–லப்–படு – வ – து – ம் நிற்–கிற – தா என்–றால் அது–வும் கழிந்–து–வி–டு–கி–றது.’’ சுந்– த ர மூர்த்தி நாய– ன ார் ய�ோசனை செய்–கி–றார்: “உலக வாழ்–வின் நிலை–யா–மையை தெரிந்– து–க�ொண்–ட–ப�ோது , நிலைத்த விலா–சத்–த�ோடு நிலை–யாக வாழ்–கி–ற–வன் யார் என்று ஒவ்–வ�ொ– ரு–வரு – ம் அறிந்து க�ொள்ள வேண்–டும். சில–கால – ம் ஓரி–டத்–தில் வாழ்ந்து மறை–கி–ற–வர்–கள் மக்–கள். அவர்–கள் மலத்–த�ோடு சம்–பந்–தம் உடை–ய–வர்–க– ளா–த–லின் மீண்–டும் பிறக்–கி–றார்–கள், இறக்–கி–றார்– கள். அப்–ப–டி–யின்றி நீடு உறை–யும் நின்–ம–லம் ஒரு–வன் இருக்–கின்–றான். அந்த நின்–ம–லனை யாவ–ரும் அறிந்–துக – �ொள்–ளும் ப�ொருட்டு அவ–னுக்– குப் பல அடை–யா–ளங்–கள் இருக்–கின்–றன.அவன் தன் தலை–யிலே அறி–வுக்கு அடை–யா–ள–மான வெண் மதி–யைச் சூடி–யி–ருக்–கி–றான். அத–னால் அவன் எப்–ப�ோது – ம் ஞானம் நிறைந்–தவ – ன் என்–பது விளங்–குகி – ற – து. அந்த மதி , உல–கத்து மதி–ப�ோல் – ம் , வளர்–வது – ம் இன்றி அப்–படி – யே இளம்– குறை–வது பி–றை–யாக இருக்–கி–றது. அவன் பல வீடு–க–ளில், முக–வ–ரி–க–ளில் நெடுங்–கா–ல–மாக வாழ்–கின்–றான். கைலா–சம் மட்–டு–மன்று, மதுரை , சிதம்–ப–ரம் ப�ோன்று பல முக–வ–ரி–க–ளில் மாத்–தி–ர–மும் அன்று, அவன் பல்– ல ா– யி – ர க்– க – ண க்– கா ன இடங்– க – ளி ல் ஒரே சம–யத்–தில் உறை–கின்–றான். இருந்–தா–லும் நான் நெல்–வா–யில் அரத்–துறை என்ற இறை–வன் மாளி–கைக்–குச் செல்–லப் ப�ோகி–றேன்.’’ அதன்–படி நெல்–வா–யில் அரத்–துறை என்ற இறை–வன் திரு–மா–ளி–கைக்கு வந்து சேர்ந்–தார் சுந்–த–ரர். ‘நெல்–வா–யில் அறத்–து–றை–யில் நீடு உறை–கின்ற நிலா வெண்–மதி சூடிய நின் மலன் ஒரு–வன்’ இருக்–கின்–றான் என்–ப–தை–யும் நன்கு அறிந்–தார். அந்த முக–வ–ரியை சுந்–த–ரர் தெரிந்–து–க�ொண்– டா–யிற்று. இப்–ப�ோது அந்த இடம் எத்–த–கை–யது என்று பார்க்க விரும்–பி–னார். “ஆஹா! எவ்–வ–ளவு அழ–கான இடம்! நெல்– வா–யில் தலத்–தில் இருக்–கும் அரத்–துறை எனும��� க�ோயி–லைக் கண்–டேன். ‘ஊருக்கு அழகு சேர்க்– கும் வெள்–ளா–றும் ஓடு–கி–றதே! எத்–தனை இயற்– கை–யாக அந்த வெள்–ளாற்–றின் கரை–யின் மேல் நெல் வாயில் அரத்–துறை அமைந்–தி–ருக்–கி–றது! இந்த வெள்–ளாறு இங்–கேயே மறைந்–து–வி–ட–வில்– லையே! அது மலை–யிலே பிறந்து, இடை–யிலே பல காடு–க–ளை–யெல்–லாம் கடந்து, நெல்–வா–யி– லைத் தாண்–டிச் செல்–கின்–றதே!’’ என்று வியந்து மகிழ்–கி–றார். ஆற்–றில் கை வைத்–த –வு –ட ன் ஏத�ோ ஒன்று கையில் அகப்–ப–டு–கி–றது சுந்–த–ர–ருக்கு. “ஓஹ�ோ! இந்த ஆறு மலை–யி–லி–ருந்து வரு– கி–றது என்–ப–தற்கு அடை–யா–ள–மாக மலை–யிலே ðô¡

81

16-28 பிப்ரவரி 2017


வளர்–கின்ற பல ப�ொருட்–களை அடித்து வரு–கின்– றத�ோ! பல மணி–கள் , வைரங்–கள் நிறைந்–தி–ருந்– தா–லும், கல்–லுக்கு இடை–யிலே வளர்ந்–திரு – க்–கின்ற அகி–லை–யும் அரித்–துக் க�ொண்டு நிலா என்–கிற இந்த வெள்–ளாறு பாய்–வது மன–திற்கு மணம் தரு–கின்–றதே!’’ ஆற்–றில் வரும் ப�ொருட்–க–ளைப் பார்த்து அசந்து விட்–டார் சுந்–தர– மூ – ர்த்தி நாய–னார். ‘கல்–வாய் அகி–லும் கதிர் மாம–ணியு – ம் கலந்து உந்–தி’ அத்– த – கை ய நிலா– வி ன் கரை– யி ன் மேல், நெல்–வா–யில் அரர்த்–துறை – யி – லே நெடுங்–கால – மாக – உறை–கின்ற நின்–ம–ல–னா–கிய நிலா வெண் மதி சூடி–யைப் பார்த்–துச் சுந்–த–ரர் பேசு–கி–றார்.பிறை சூடி–யைப் பார்த்–துப் பேசு–வ–திலே எப்–ப�ொ–ழு–தும் விருப்–பம் உள்–ள–வர்–தானே! உடனே அவ–னி–டம் ஒரு விண்–ணப்–பம் செய்து க�ொள்–கி–றார்: “ உல–கத்–தில் வீணே யார் யாரைய�ோ ப�ோய்

82

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

கண்– டே ன். அவர்– க – ளு – டை ய செய்– தி – யை க் கேட்–டேன். அவர்–க–ளெல்–லாம் வாழ்ந்–தார்–கள், மறைந்–தார்–கள் என்–றுத – ான் கேட்–கிறேனே – தவிர, வாழ்ந்து நிலை–யாக உறை–கி–றார்–கள் என்று – ல்லை. நிலை–யாக உறை–யும் நின்–மல கேட்–டதி – ன் நீ என்று நான் பூர–ண–மாக அறிந்–தேன். இத�ோ உன்–னி–டம் இப்–ப�ொ–ழுது நான் வந்–து–விட்–டேன். உன்– ப ால் ஒரு சிறிய விண்– ண ப்– ப ம் செய்– து – க�ொள்–ளப் ப�ோகி–றேன். அடி–யேன் உன்–னைத் த�ொடர்ந்–தேன். நான் மற்–ற–வர்–க–ளைப் ப�ோல வாழ்ந்து இறந்–து–ப–டா–த–வாறு உய்–வ–தற்–கு–ரிய வழியை நீ ச�ொல்ல வேண்–டும்.’’ இறை–வன் ஒரு–வன்–தான் நிலை–யாக இருப்–ப– வன் என்–பது முத–லில் அவ்–வ–ளவு சிறப்–பா–கத் தெரி– ய ாது. உல– க த்– தி ல் வாழும் மக்– க – ளி ன் வாழ்க்கை நிலை–யில்–லா–தது என்–பது முத–லி– லேயே தெரி–யும் .அதன் பிறகே இறை–வ–னைத் த�ொட–ரும் முயற்சி எழும். அவ–னைத் த�ொடர்ந்து உய்ய வேண்–டும் என்ற ஆர்–வமு – ம் உண்–டா–கும். ‘கல்–வாய்–அகி லுங்–க–திர் மாம–ணி–யுங் கலந்–துந்தி வருந்நி வவின்–க–ரை–மேல் நெல்–வாயி லரத்–துறை நீடு–றை–யுந் நில–வெண்–மதி சூடிய நின்–ம–லனே நல்–வா–யில்–செய் தார்–ந–டந் தார்–உ–டுத்–தார் நரைத்–தார்–இ–றந் தார்–என்று நானி–லத்–தில் ச�ொல்–லாய்க்–கழி கின்ற தறிந்–த–டி–யேன் த�ொடர்ந்–தேன்–உய்–யப் ப�ோவ–த�ொர் சூழல்–ச�ொல்–லே’ (திரு– நெ ல்– வ ா– யி ல் என்– ப து நடு– ந ாட்– டி ல் உள்ள தலம்) ப�ொருள்: மலை–யி–டத்–துள்ள அகில்–க–ளை– யும், ஒளி– யை – யு – டை ய மாணிக்– க ங்– க – ள ை– யு ம் ஒன்று கூட்– டி த் தள்– ளி க்– க �ொண்டு வரு– கி ன்ற – யி – ன் கரை–மேல் உள்ள திரு–நெல்–வா–யில் நிவா–நதி அரத்–துறை – யி – ன் கண் என்–றும் எழுந்–தரு – ளி – யி – ரு – க்– கும், நில–வினை யுடைய வெள்–ளிய பிறை–யைச் சூடிய மாசற்–ற–வனே, உல–கி–ய–லில் நின்–ற�ோர் அனை–வரு – ம், ` நல்ல துணை–யா–கிய இல்–லாளை மணந்–தார், இல்–லற நெறி–யிலே ஒழு–கி–னார், நன்–றாக உண்–டார், உடுத்–தார், மூப்–படை – ந்–தார், இறந்–தார்–’ என்று உல–கத்–தில் ச�ொல்–லப்–ப–டும் ச�ொல்லை உடை–ய–வ–ராய் நீங்–கு–வ–தன்றி நில்– லா–மையை அறிந்து உன்னை அடைந்–தேன்; ஆத– லி ன், அடி– ய ேன் அச்– ச �ொல்– லி – லி – ரு ந்து பிழைத்–துப் ப�ோவ–தற்–கு–ரிய ஒரு வழி–யி–னைச் ச�ொல்–லி–ய–ருள். – யி – ல் மூன்–றாம் திருப்–ப– இது ஏழாம் திரு–முறை தி– க – மா ன திரு– நெ ல்– வ ா– யி ல் அகத்– து – றை – யி ல் உள்ள முதற்–பா–டல். (குறிப்பு: நானி–லம் - உல–கம் . நிலத்–தைக் குறிஞ்சி , முல்லை , மரு–தம் , நெய்–தல் என நான்கு வகை– ய ா– க ப் பிரித்– து ச் ச�ொல்– வ து தமிழ் மரபு. பாலை என்ற ஒன்று இருந்–தா–லும் அது இயற்–கை–யான நிலப்–ப–கு–தி–யன்று. சில காலத்–தில் சில இடங்–க–ளில் பாலைத் தன்மை உண்–டா–கும்.)


சிவராத்திரி மகத்துவம்! பா

ற்–க–ட–லைக் கடைந்து அமு–தம் எடுக்க முய–லு– கை–யில் வாசுகி என்ற பாம்பு வலி தாங்–கா–மல் நஞ்சு கக்–கி– யது. நஞ்சு பாதிப்பு ஏற்–ப–டுத்–தி– டா–மல் காத்திட சிவன் தானே அந்த நஞ்சை விழுங்–கின – ான். நஞ்–சி–னால் சிவ–னுக்கு ஏதும் ஏற்–பட்டு விடக்–கூ–டா–தென்று தேவர்–கள் அன்–றைய இரவு முழு–வ–தும் கண்–வி–ழித்து சிவ– னி–டமே வேண்–டின – ர். அந்த இரவே சிவ–ராத்–திரி எனப் –ப–டு–கி–றது.

நித்–திய சிவ–ராத்–திரி என்–பது நாள்–த�ோ–றும் இரவு சிவ–ராத்–திரி என்–ப–தா–கும். மாதத்–திற்கு இரு–முறை வரு–வது பட்ச சிவ–ராத்– தி–ரிய – ா–கும். மாதத்–திற்கு ஒரு முறை வரு–வது மாத சிவ–ராத்–தி–ரி–யா–கும். ய�ோக சிவ–ராத்–திரி என்–பது ய�ோகி–யர் தவ–வலி – மை – ய – ால் உரு–வாக்–கிக் க�ொள்–வ– தா–கும். மகா சிவ–ராத்–திரி என்–பது ஆண்–டுக்–க�ொரு முறை மாசி மாதத்–தில் வரு–வ–தா–கும். சிவ–ராத்–திரி மகி–மையை திரு நந்–தித – ே–வர் உப–தே–சிக்க சூரி–யன், முரு–கன், மன்–ம–தன், யமன், இந்–தி–ரன், அக்னி மற்–றும் குபே–ரன் முத–லா–ன�ோர் அனுஷ்–டித்து பலன் பெற்–ற–ன–ராம். மகா–விஷ்ணு சிவ–ராத்–திரி விர–தம் கடைப்–பி–டித்து திரு–ம–க–ளை–யும் சக்–ரா–யு– தத்–தையு – ம் பெற்–றத – ாக புரா–ணம் கூறும். பிரம்–மன் இந்த விர–தத்தை முறைப்–படி – ய – ாக கடைப்–பிடி – த்து, சரஸ்–வ–தியை மனை–வி–யாக அடைந்–தா–ராம். ஒப்– ப ற்ற மங்– க – ல ப் ப�ொரு– ள ா– க த் திக– ழு ம் வில்–வம், மருத்–துவ மகத்–து–வ–மும் நிறைந்–தது. சிவ–ராத்–திரி காலத்–தில் சிவ–பூ–ஜை–க–ளில் அர்ச்–ச– னைப் ப�ொரு–ளா–கப் பயன்–ப–டு–வது வில்–வமே. சிவ–னா–ருக்கு விருப்–ப–மான வில்வ தளங்–க–ளில் மகாலட்–சுமி உறைந்–திரு – க்–கிற – ாள். எனவே சிவ–னா– ருக்கே உரிய திரு–வா–திரை நட்–சத்–திர நாளில்... லட்–சு–மி–யு–டன் இருக்–கும் வேங்–கட – ா–ஜல–ப–திக்கு வில்வ தளங்க–ளால் அர்ச்–சனை செய்–யப்–படு – கி – ற – து. மு த ல் ஜ ா ம ம் : ப ஞ் – ச – க வ ்ய அ பி – ஷ ே – கம், சந்– த – ன ம் பூச்சு, வில்– வ ம், தாமரை

அலங்–கா–ரம், பச்–சைப் பயி–றுப் ப�ொங்–கல் நிவே–த– னம், ரிக்–வேத பாரா–ய–ணம். இரண்–டாம் ஜாமம்: சர்க்–கரை, பால், தயிர், நெய் கலந்த ரவை, பஞ்–சா–மிர்த அபி–ஷே–கம், பச்–சைக் கற்–பூ–ரம், பன்–னீர் சேர்த்து அடைத்–துச் – ல், துளசி அலங்–கா–ரம், வில்வ அர்ச்–சனை, சாத்–துத பாயச நிவே–த–னம், யஜுர்–வேத பாரா–ய–ணம். மூன்–றாம் ஜாமம்: தேன் அபி–ஷே–கம், பச்–சைக் கற்–பூர– ம் சாத்–துத – ல், மல்–லிகை அலங்–கா–ரம், வில்வ – ம், சாம–வேத அர்ச்–சனை, எள் அன்–னம் நிவே–தன பாரா–ய–ணம். நான்–காம் ஜாமம்: கரும்பு சாறு அபி–ஷே–கம், நந்–தி–யா–வட்டை மலர் சாத்–து–தல், அல்லி, நீல�ோற்–ப–லம், நந்–தி–யா–வர்த்–தம் அலங்– கா–ரம், அர்ச்–சனை, சுத்–தான்–னம் நிவே–த–னம். அதர்–வண வேத பாரா–ய–ணம். ஒவ்–வ�ொரு தெய்–வங்–க–ளுக்–கும் ஒவ்–வ�ொரு திதி ஒதுக்–கப்–பட்–டி–ருக்–கி–றது. சிவ–னுக்–கென ஒதுக்– கப்–பட்–டது இறுதி திதி–யான சதுர்த்–தசி. சிவ���் அழிக்–கும் தெய்–வம். எல்லா உயிர்–களு – ம் தங்–கள் வாழ்–வின் இறு–தி–யில் அவ–ரையே அடை–கின்–றன என்– ப – த ால் இந்த இறுதி திதியை அவ– ரு க்கு ஒதுக்– கி –னார்–கள். அதில் மாசி மாதம் தேய்–பி – றை–யில் வரும் சதுர்த்–தசி ‘பெரிய இர–வு’ என்று ச�ொல்–லப் –ப–டு–கி–றது. அன்றே மகா–சி–வ–ராத்–திரி அனுஷ்–டிக்–கப்–ப–டு–கிற – து.

- நந்–தி–யம்–பெ–ரு–மான் ðô¡

83

16-28 பிப்ரவரி 2017


பீ

ம– ச ே– ன ன் தனி– ய ாக இருக்– கு ம்– ப �ொ– ழு து திர�ௌ– ப தி அவ– னு க்கு அருகே ப�ோய் அமர்ந்து க�ொண்– ட ாள். பீமன் அவளை ஆச்–ச–ரி–யத்–த�ோடு பார்த்–தான். ‘‘ச�ௌகந்திக மலர்–கள் வேண்–டு–மென்று கேட்–டேனே, மறந்து விட்–ட–தா–’’ என்று சற்று கேலி–யாக சிரிப்–ப�ோடு வின–வி–னாள். ‘‘இல்லை. மறு– ப – டி – யு ம் ஏதே– னு ம் காற்று சுழன்று அடிக்க அந்த மலர்–கள் இங்கு வராதா என்–று–தான் பார்த்–துக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றேன்–’’ என்று வானத்–தைப் பார்த்–தான். திர�ௌ–பதி வாய்–விட்டு சிரித்–தாள். ‘‘இல்லை. நீங்–கள்–ப�ோய் அந்த மலர்–களை பறித்து வர–வேண்–டும். மனி–த–ருக்கு ஆகாத மலர்–களா, அந்த மரக்–கன்–று–கள் நாம் எடுத்து வர முடி–யாதா. அஸ்–தின – ா–புர– த்–தில் நடக் கூடாதா. அது என்ன கந்–த–மாதன பர்–வ–தத்–திற்–கும், கந்–த– மான பர்–வத – த்–தின் அர–சன – ான குபே–ரனு – க்கு மட்– டுமே ச�ொந்–தம – ா–னதா. அங்கு மனி–தர்–கள் ப�ோக முடி–யா–தாமே. மலர்–க–ளும் கூடாது. மனி–தர்–க– ளும் மேலே ஏறக்–கூ–டாது. என்ன அற்–பு–த–மான இடம். பூமி மனி–தர்–க–ளுக்–குச் ச�ொந்–த–மா–ன–து– தானே. கூடாது என்று ச�ொல்ல இவர்–கள் யார்? மீறி நீங்–கள் ப�ோனால் தடுத்து விடு–வார்–களா என்ன?’’ அவனை உத்–வேக – ப்–படு – த்–துவ – து – ப – �ோல திர�ௌ–பதி பேசி–னாள். பெரிய குளக்– க – ரை – யி ல் அமர்ந்– தி – ரு ந்த பீம–சே–னன் அந்–தக் கணமே எழுந்–தி–ருந்–தான். நேரே தமை–ய–னி–டம்–ப�ோய் நமஸ்–க–ரித்–தான். ‘‘திர�ௌ–ப–திக்கு விருப்–ப–மான ச�ௌகந்திக மலர்–களை செடி–ய�ோடு எடுத்து வர நான் கிளம்– பு–கி–றேன். ஆசிர்–வ–திக்க வேண்–டும்–’’ என்–றான். அவன் ச�ொன்–னது விண்–ணப்–ப–மாக இல்– லாது அவன் விருப்–ப–மாக இருந்–தது. அந்த த்வ–னி–யில் இருந்த அவ–ச–ரத்தை அவர் புரிந்து க�ொண்–டார். திர�ௌ–பதி பிடித்–துத் தள்–ளி–யி–ருக்– கி–றாள் என்–பதை தெரிந்து க�ொண்–டார். ‘‘சரி. ப�ோய் வா.’’ என்று ச�ொன்–னார். பற–வைக – ள் அல–க�ோடு அல–கிட்டு குலவின. வண்–ணத்–துப் பூச்–சி–கள் இடம் மாறின. பெரிய சிவப்பு மல– ர �ொன்று மரத்– தி – லி – ரு ந்து நழுவி பீம–னின் த�ோளைத்–த�ொட்டு கீழே விழுந்–தது. எல்–லாம் நல்ல சகுனங்–கள்–தானே என்று அவன் மனம் நினைத்– த து. அவன் கையை வருடி நெஞ்–சில் வைத்–துக் க�ொண்–டார். ‘‘மறு–ப–டி–யும் ப�ோய் வா’’ என்–றார். பீமன் மரி–யா–தை–யாக பின்–ன–டைந்–தான். திரும்–பி–னான். கந்–த–மாதன பர்–வ–தத்–தின் உச்– சியை ந�ோக்கி நடக்–கத் துவங்–கி–னான். உய–ர– மான மலை–க–ளா–லும், அழுத்–த–மான க�ொடி–க– ளா–லும் அந்த மலை பின்– ன ப்– ப ட்– டி – ரு ந்– த து. மனி–தர்–கள் நுழைய முடி–யா–தப – டி இறுக்–க–மாக இருந்– த து. சிறிய இடை– வெ – ளி – யி ல் மிரு– க ங்– கள் புகுந்து உலா– வி ன. மனி– த ர்– க ள் வரவு கண்டு பட்–சி–கள் இடம் மாறின. உரக்–கக் குரல் க�ொடுத்–தன. எழுந்து அடங்–கின.

பாறை–கள் பிடித்து பீமன் ஏற வேண்–டி–ய–தா– யிற்று. நீல–வண்–ண–மும், ப�ொன் வண்–ண–மும், சிவ–ப்பு வண்–ண–மும் உடை–ய–தான பாறை–கள் பல்–வே–று–வி–த–மான தாதுக்–களை க�ொண்–டவை. அவன் உடம்– பி ல் பட்டு அவ– னி ன் உண்– மை – யான நிறத்தை மாற்–றி–யது. ஏத�ோ கூத்–துக்கு வேடம் கட்–டிய – வ – ன் ப�ோல் பல்–வேறு வண்–ணத்–தில் இருந்–தான். கைகளே இத்–தனை வண்–ணத்–தில் – ரு – க்–கும் என்று இருந்–தால் முகம் என்ன கதி–யா–கியி நினைத்து சிரித்–தான். அரு– கே – த ான் இருக்– கி – ற து சிக– ர ம் என்று நினைத்–தது, நடக்க நடக்க வில–கிப் ப�ோயிற்று. மலை மிகப்– ப ெ– ரி ய உய– ர த்– தி ல் இருக்– கி – ற து என்பது தெரிந்–தது. மலை–யைச் சுற்றி மேகங்–கள் தவழ்ந்து வர, அந்த மலைக்–குச் சிறகு முளைத்– தது–ப�ோல் இருந்–தது. வின�ோ–த–மான பற–வை– களை–யும், மிரு–கங்–கள – ை–யும், குளி–ரைத் தாங்–கும் கர–டிக – ள – ை–யும், மிகப்–பெ–ரிய இலை–கள – ை–யுடை – ய தாவ–ரங்–க–ளை–யும், கன–மான க�ோரைப்–புற்–க–ளை– யும், வழுக்–குப் பாறை–கள – ை–யும் சாமர்த்–திய – ம – ா–கத் தாண்டி பீம–சே–னன் ஒரு பாதையை அடைந்–தான். தடா–கங்–களி – ல் அப்–ஸர ஸ்தி–ரீக – ள் ஜலக்–கீரி – டை செய்து க�ொண்–டி–ருந்–தார்–கள். பீமன் வரு–கை– யைக் கண்–ட–தும் அவர்–கள் நடுங்கி மரங்–க–ளின் பக்–கம் ஒடுங்–கிக் க�ொண்–டார்–கள். சுத்த வீர–னான – ா–மல் பீம–சே–னன் அவர்–கள – ைப்–பற்றி கவ–லைப்–பட த�ொடர்ந்து நடந்–தான். சிக–ரத்–தின் ஒரு பகு–திக்கு வந்–த–தும் கீழே தான் வந்த வழி–யைப் பார்த்து சந்–த�ோ–ஷ–ம–டைந்–தான். த�ொடை தட்–டி–னான். பெரிய சங்–க–நா–தம்–ப�ோல தன் குரலை உயர்த்தி கூ..வென்று கூவி–னான். கந்–தம – ாதன பர்–வத – ம் அதிர்ந்–தது. மிரு–கங்–கள் நாலா–பக்–க–மும் ஓடின. பட்–சி–கள் எழுந்து அடங்– கின. மரங்–கள் சல–ச–லத்–தன. அங்கே வசிப்–ப–வர்– கள் முன்–னும் பின்–னும் அலை–வது தெரிந்–தது. கந்–தம – ான பர்–வத – த்–தின் சுகத்தை எண்ணி ப�ொறா– மைப்–பட்–டும், குபே–ரனை எண்ணி க�ோபப்–பட்–டும் அவன் மறு–படி மறு–படி தன்–னு–டைய ரெளத்–திர குரலை எழுப்–பி–னான். கந்– த – ம ாதன பர்– வ – த த்– தி ல் ஒரு பெரிய ஏரி இருந்–தது. ஏரிக்கு அருகே ஒரு அடர்ந்த வாழைத்– த�ோ ப்பு இருந்– த து. அந்த வாழைத்– த�ோப்–புக்கு நடுவே அமை–தி–யாய் ஹனு–மான் அமர்ந்–தி–ருந்–தார். தம்பி வந்து விட்–டான். என் சக�ோ–தரனை – பார்க்– கப் ப�ோகி–றேன். குரலே இத்–தனை கம்–பீ–ர–மாக இருக்–கி–றதே, அவன் உரு–வம் எப்–படி இருக்–கும் என்று நினைத்து புன்–னகை செய்–தார். எழுந்–திரு – ந்– தார். ேதாள்–கள் அகன்று, இடுப்பு குறுகி, கால்– கள் திட–மாக தரை–யில் ஊன்ற, வால் தரை–யில் புரண்டு வர, சிரித்த முகத்–த�ோடு, முகம் நிறைய தேஜஸ்–ஸ�ோடு, கழுத்–தில் உள்ள மணி–மா–லை– கள் அசைந்– த ாட அவர் வாழைத்– த�ோ ப்– பு க்கு அரு–கேயு – ள்ள வழி–யில் படுத்–துக் க�ொண்–டார். அது ஒரு பாதை–யாக இருந்–தது. தேவ–ல�ோ–கத்–திற்கு ப�ோகும் வழி–யாக இருந்–தது. இந்த இடத்–திற்கு


57

ஜெய ஹனுமான!


மேல் பீம–சே–னனை அங்கே நகர விடக்–கூட – ாது என்ற எண்–ணத்ேதாடு வ ா ழை த் – த�ோ ப் – பு க் கு அ ரு கே இருந்த பாறை–யில் உட்– க ார்ந்து க�ொண்–டார். பீம– ச ே– ன ன் மலைச்– ச – ரி – வி ல் வேக–மாக ஏறி வரு–வது தெரிந்–தது. எழுந்து நின்று பார்த்–தார். அடே– ய ப்பா... இந்த உய– ரத்தை, இந்–தச் சரிவை இந்த மனி– தன் எத்தனை வேக–மாக கடக்–கி– றான். எவ்–வள – வு திடம் அவ–னுக்கு. எவ்–வள – வு அக–ல–மான த�ோள்–கள். எவ்– வ – ள வு உறு– தி – ய ான கைகள். எவ்– வ – ள வு அழுத்– த – ம ான நடை. எவ்–வள – வு சிலிர்ப்–பான தலை–முடி. அவன் மூச்சு விடும் சத்–தம் இத�ோ மேலே இந்த உச்சி வரை கேட்–கி–றது. சாதா–ரண மனி–தன் விடும் மூச்சு இத்–தனை அழுத்–தம – ாக இராது. இவன் க்ஷத்–திரி – ய – ன். யுத்–தம் செய்து பழக்–கப்–பட்–ட–வன். மிகப் பெரிய நுரை– யீரல்–களை க�ொண்–ட–வன். மூச்சு அடக்கி, மூச்சு விட்டு பழக்–க–முள்–ள–வன். இவன் மூச்–சுக் காற்று வெகு தூரம் ப�ோய் அங்–குள்ள இலை–களை, செடி– களை அசைக்–கும். அவ்–வ–ளவு வலிவு மிகுந்–தது. மேலே வரட்–டும். மடக்கி விசா–ரிப்–ப�ோம் என்று ஒரு நாடகத்–திற்–குத் த���ா–ரா–னார். பீம– ச ே– ன ன் பாதை அடைந்– த ான். இந்– த ப் பாதை வழி–யா–கப் ப�ோனால் ச�ௌகந்திக மலரை பறித்து விட–லாம் என்று அவன் மூக்கு ச�ொல்– லி–யது. மற்ற வாச–னை–க–ளுக்கு நடுவே அந்த ச�ௌகந்திக மல–ரின் வாச–னையை அவன் தெளி– வாக உணர்ந்–தி–ருந்–தான். அரு–கே–தான் அந்த மலர்–க–ளின் மரங்–கள் இருக்க வேண்–டும். இந்த ஏரி ஓர–மாக பிடித்து விட–லாம். வாழைத்–த�ோப்–பும் அழ–காக இருக்–கி–றது. அவன் விரை–வாக நடந்–தான். மேலேறி பள்– ளத்–தில் இறங்–கி–ய–தும் வழி–யில் யார�ோ படுத்–தி– ருப்–பது தெரிந்–தது. அட, இது என்ன பாதை–யின் குறுக்கே படுத்–தி–ருக்–கி–றார்–களே, அவன் அருகே ப�ோய் நின்–றான். சாதுவா, முனி– வ ரா, ரிஷியா, அந்– த – ண ரா, இல்லை வேறு ஏதே–னும் விலங்கா. வால் இருக்–கி– றது. இது குரங்–காக இருக்க வேண்–டும். ஆனால், உடை உடுத்–திக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றது. இது நாக– ரீ–கம்–மிக்க ஒரு விலங்–காக இருக்க வேண்–டும். பேசத் தெரிந்–திரு – க்க வேண்–டும். ‘ச்சூ ப�ோ’ என்று விரட்–டாது. வேறு வித–மாக இதை அடக்கி பார்க்க வேண்–டும். ஆழ்ந்த உறக்–கத்–தில் இருக்–கி–றது. அருகே ப�ோய் கை தட்–டின – ான். ஹனு–மார் புரண்டு படுத்–தார். மிக வய–தான குரங்கு. முப்–பு–ரி–நூல் வேறு இருக்–கிற – து. முகத்–தில் தெளிவு இருக்–கிற – து. வேதம் படித்–த–து–ப�ோல் இருக்–கி–றது. நிச்–ச–ய–மாக பேச்–சுத்–தி–றன் இருக்–கும். ஆகவே, நாம் பேசு– வது புரி–யும். கை தட்–டு–வது வய–தா–ன–வ–ருக்கு செய்–யும் அவ–ம–ரி–யாதை. நாம் பிரி–யத்–து–டனே

நடந்து க�ொள்–வ�ோம். பீம–சே–னன் தனது இயல்–பான, இனி–மை–யான குணத்–த�ோடு மறு–ப–டி–யும் குனிந்து ஹனு–மா–ரைப் பார்த்–தான். ‘‘பெரி–ய–வரே சற்று எழுந்–தி–ருங்– கள். நான் இந்த வழியே ப�ோக வேண்–டும்.’’ அவர் எழுந்–தி–ருந்து மல்– ல ாக்க படுத்து ஒரு காலை தரை– யி ல் ஊன்றி மறு– க ாலை மடித்து ஊன்– றி ய முழங்– க ா– லி ல் வைத்–தார். ஒரு சுகா–ச–னம்–ப�ோல இருந்–தது. கைகளை பின்–னுக்கு தள்–ளிக் க�ொண்–டார். தலை மேட்– டில் இருந்–தது. கைகள் புல் தரை– யில் இருந்–தது. உடம்பு பாதையை அடைத்–துக் க�ொண்–டிரு – ந்–தது. வால் நீண்டு பாதை–யின் மறு–பக்–கம் படர்ந்–தி–ருந்–தது. ‘‘என்–னப்பா? நிதா–ன–மா–கக் கேட்–டார்.’’ ‘‘இந்த வழியே ப�ோக வேண்–டும்.’’ ‘‘ப�ோ.’’ ‘‘மறித்–துக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றீர்–களே...’’ ‘‘அப்–படி – யா. வழி–யிலா படுத்–துக் க�ொண்–டிருக்– கி–றேன்.’’ ‘‘ஆமாம்.’’ ‘‘எனக்கு வய–தாகி விட்–ட–தப்பா.’’ ‘‘தெரி–கி–றது.’’ ‘‘நகர முடி–ய–வில்லை.’’ ‘ ‘ அ ப் – ப – டி த் – த ா ன் இ ரு க் – கு ம் எ ன் று நினைக்–கிறே – ன்.’’ ‘‘என்னை தாண்–டிப் ப�ோகக் கூடாதா.’’ ‘‘இல்லை. அது தவறு. எந்த ஒரு உயி–ரி–னத்– தை–யும் தாண்–டக் கூடாது. உங்–கள – ைப் பார்த்–தால் படித்–த–வர்–ப�ோல் த�ோன்–று–கி–றீர்–கள். உங்–களை எந்த விதத்–தி–லும் அவ–ம–ரி–யாதை செய்ய நான் விரும்–ப–வில்லை. தய–வு–செய்து சற்று நகர்ந்து இடம் க�ொடுங்–கள். சிறிது இடம் க�ொடுத்–தால் கூடப் ப�ோதும். நான் தாண்–டிப்–ப�ோய் விடு–வேன்.’’ ‘‘கை, கால்–களை அசைப்–பது கூட கஷ்–ட–மாக இருக்–கி–றது. நீ பேசு–வ–தும் எனக்கு தெளி–வாக கேட்–க–வில்லை. இருந்–தா–லும் வழி–விடு என்று கேட்– கி – ற ாய். எனக்கு வழி விட ஆசை– த ான். இய–லவி – ல்லை. அத–னால்–தான் தாண்–டிப் ப�ோகச் ச�ொல்–கி–றேன்.’’ ‘‘நிச்–ச–யம் செய்ய மாட்–டேன்.’’ ‘‘அப்–ப�ொ–ழுது ஒன்று செய்.’’ ‘‘என்ன?’’ ‘‘இந்த வால் பகு–தியை எடுத்து க�ொஞ்–சம் நகர்த்தி விட்–டால் உனக்கு ஒரு பாதம் வைக்–கின்ற இடம் கிடைக்–கும்.’’ ‘‘ஆமாம்.’’ ‘‘வாலை நகர்த்தி விட்–டுப் ப�ோயேன்.’’ ‘ ‘ அ து ச ரி . வ ா லை க் – கூ ட ந க ர்த்த முடி–ய–வில்லையா.’’ ‘‘முடி–ய–வில்–லை–யப்பா.’’ ‘‘இத்–தனை வய–தான காலத்–தில் இங்கு என்ன செய்து க�ொண்–டி–ருக்–கி–றீர்.’’

ð£ô-°-ñ£-ó¡

86

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017


‘‘வாழ்ந்து க�ொண்– டி – ரு க்– கி – றே ன்.’’ அவர் மெல்–லிய புன்–னகை – –ய�ோடு ச�ொன்–னார். ‘‘இப்–படி வழி–யில் படுத்–துக் க�ொண்–டி–ருப்–பது தான் வாழ்க்–கையா. நன்–றாக இருக்–கிற – து நீங்–கள் பேசு–கிற லட்–ச–ணம். எங்கே இருக்–கி–றது உங்–கள் வால்.’’ – தே.’’ ‘‘அத�ோ, புல் தரை–யில் படர்ந்து கிடக்–கிற பீமன் இடக்–கை–யால் எடுத்–தான். வால் தரை– யி–லிரு – ந்து நக–ரவி – ல்லை. இன்–னும் உள்ளே விரல் – ான். நகர்த்–தக்–கூட முடி–யவி – ல்லை. விட்டு தூக்–கின சற்று குனிந்து இடக்–கை–யால் வேக–மாக இழுத்– தான். ஒரு சிறிய அசை–வு–கூட இல்லை. இரண்டு கைக– ள ா– லு ம் வாலைப் பிடித்து தூக்– கி – ன ான். அப்–ப�ொ–ழு–தும் முடி–ய–வில்லை. பலம் க�ொண்ட மட்–டும் வாலை பிடித்து இழுத்து மேலே தூக்க முயற்–சித்–தான். வால் பூமி–ய�ோடு இருந்–ததே தவிர, அவ–னால் அசைக்–கக்–கூட முடி–ய–வில்லை. மறு –ப–டி–யும் முழு பலத்–த�ோடு த�ோள்–க–ளுக்–குள் தன்– னு–டைய வலிவை க�ொண்டு வந்து மூச்சு அடக்கி, நுரை–யீ–ரலை பெருக்கி, இரு–த–யத்தை நிறுத்தி வலி–வ�ோடு தூக்–கி–னான். ஆனால், வால் சிறி–தும் அசை–ய–வில்லை. பயந்–தான். பின்–ன–டைந்–தான். பீமன் வலிமை உள்–ள–வன். ஆனால் இயல்–பிலே மிக நல்–ல–வன். அவன் நல்ல குணம் சட்–டென்று அவனை மீறி வெளியே வந்–தது. ‘‘ஐயா, நீங்–கள் யார்? உங்–கள் வாலை அசைக்– கக் கூட முடி–யவி – ல்–லையே. என்னை மிக பலஷ்–டன் என்று ச�ொல்–வார்–கள். நானும் அப்–படி நினைத்–துக்

க�ொண்–டி–ருக்–கி–றேன். அந்த நினைப்–பில் தான் – ான கூச்–சலை ப�ோட்–டேன். ஆனால், ஒரு பயங்–கர– ம வான–ரத்–தின் வாலைக்–கூட அசைக்க முடி–யாத என் கூச்–சல் அபத்–தம் என்று த�ோன்–று–கி–றது. நீங்–கள் வான–ரமா, இல்லை வேறு ஏதே–னும் தேவரா. ெதய்– வங்–க–ளில் ஒரு–வரா. எனக்–குத் தெரிய வேண்–டும். நான் உங்–களை நமஸ்–க–ரிக்–கி–றேன். என் பெயர் பீம–சே–னன். நான் வாயு–கு–மா–ரன். – ாண்–டவ – ர்–களி – ல் ஒரு–வன். சக�ோ–தர– ர்–கள – ால் பஞ்–சப நாட்–டிலி – ரு – ந்து துரத்–தப்–பட்டு காடு–களி – ல் அலைந்து க�ொண்–டி–ருக்–கி–ற�ோம். எங்–கள் ஐவ–ருக்–கும் ஒரே மனைவி திர�ௌ–பதி. துரு–ப–த–னின் மகள். அவள் செள–கந்திகமலர்–களை விரும்–பின – ாள் என்று நான் கந்–தம – ாதன பர்–வத – த்–தில் ஏறி–னேன். அரு–கேத – ான் இருக்– கி – ற து என்று வாசனை தெரி– வி க்– கி – ற து. ஆனால், வழியை மறித்–துக் க�ொண்–டிரு – க்–கிறீ – ர்–கள். தாண்–டிப் ப�ோகச் ச�ொல்–கி–றீர்–கள். நல்–லவே – ளை அந்த மகா–பா–வத்தை நான் செய்–ய–வில்லை. நீங்– கள் வெறும் வான–ர–மல்ல. நீங்–கள் வேறு ஏத�ோ. உங்–களை விழுந்து வணங்கி நமஸ்–கரி – க்–கிறே – ன். உங்–கள் வயது எனக்கு ஆசிர்–வா–தம் தரும் வயது. என்னை ஆசிர்–வ–தி–யுங்–கள். நான் பீம–சே–னன். வாயு குமா–ரன்.’’ ஹனு–மார் எழுந்து உட்–கார்ந்–தார். ஆனால் வழி அடைத்–த–ப–டி–தான் இருந்–தது. ‘‘தம்பி..’’ என்று அன்–ப�ொ–ழுக கூப்–பிட்–டார். தலை–கு–னிந்த பீமன் நிமிர்ந்து பார்த்–தான். அந்த கண்–க–ளி–லி–ருந்து கருணை ப�ொங்–கி–யது. அவர் உதடு துடிப்–பது தெரிந்–தது. மயிர்–கூச்–செ–ரி– வது உணர முடிந்–தது. ‘‘சக�ோ–தரா, நான் வாயு குமா–ரன். என் பெயர் ஹனு–மான் என்று ச�ொல்–வார்–கள். என் தந்–தைக்கு இன்–ன�ொரு மகன் நீ. என் சக�ோ–த–ரன். உன்னை சந்–தித்–த–தில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி. உங்–க–ளைப்–பற்றி நான் கேள்–விப்–பட்–டி–ருக்–கி– றேன். உங்–க–ளுக்கு நேர்ந்த அவ–மா–னங்–க–ளும் இந்த கந்–த–மாதன பர்–வ–தம் வரை வந்து விட்– டது. நான் ராமா–யண காலத்–தி–லி–ருந்து ராம–ரு– டைய ஆட்சி முடி–யும் வரை காத்–தி–ருந்து பிற���ு இங்கு வந்து அமர்ந்–தி–ருக்–கி–றேன். இங்–குள்ள கின்–னர– ர்–களு – ம், கந்–தர்–வர்–களு – ம் ராமா–யண – த்தை என் காது குளிர பாடிக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றார்–கள். அப்–ஸர ஸ்தி–ரீக – ள் ராமா–யண – த்தை நடித்–துக் காட்– டிக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றார்–கள். எந்த நேர–மும் ராம– ரைப் பற்–றிய சிந்–த–னை–யில் மூழ்–கி–யி–ருக்–கி–றேன். உனக்கு ராம–ரைப் பற்–றித் தெரி–யுமா? அய�ோத்– தி–யின் அர–ச–ரான தச–ர–தர், அவ–ருக்கு நான்கு புத்–திர– ர்–கள். மூத்–த–வர் ராமன். அடுத்–தது பர–தன். பிறகு, லட்–சு–ம–ணன். பிறகு சத்–ருக்–னன். ராம–ரும் லட்–சும – ண – னு – ம் இணை–பிரி – ய – ா–தவ – ர்–கள். பர–தனு – ம், சத்–ருக்–ன–னும் ஒன்–றா–ன–வர்–கள். பர–த–னு–டைய தாய் கைகேயி, தன் மக–னுக்கு பட்–டம் கட்ட வேண்–டு–மென்று தச–ர–த–ரி–டம் முன்பு கூறிய வரத்தை மறு–படி – யு – ம் நினை–வுப – டு – த்தி ராமன் வனத்–திற்–குப் ேபாக–வேண்–டும், தன் மகன் நாடாள வேண்–டும் என்று கேட்க, தாயின் விருப்–பப்–படி ðô¡

87

16-28 பிப்ரவரி 2017


அது தந்–தை–யின் கட்–டளை என்று ஏற்று எங்–கள் ஐயன் ராமன் வன–வா–சம் மேற்–க�ொண்–டார். அவ– ர�ோடு சீதை–யும், லட்–சும – ண – னு – ம் கிளம்–பின – ார்–கள். – ய பர–தன் நாடாள மறுத்து விட்–டான். ராம–ருடை – ளை வாங்கி தன் சிர–சில் வைத்து அதை பாது–கைக சிங்–கா–ச–னத்–தில் ஏற்றி அதுவே நாடா–ளும் என்று ெசால்–லி–விட்–டான். தாயை கடிந்து க�ொண்–டான். பீமா, அய�ோத்– தி – யி – லி – ரு ந்து தெற்கே பல இடங்–கள் ப�ோய் பல முனி–வர்–களை தர–சித்து – ந்த அவர்–களை த�ொல்–லைப்–படு – த்–திக் கொண்–டிரு பல அரக்–கர்–களை க�ொன்று, சபரி என்–கிற வேடு– வச்–சிக்கு உயர்–நிலை க�ொடுத்து, சூர்–ப–ணகை என்–ப–வள் இடர்–பட லட்–சு–ம–ணன் அவள் மூக்கை அறுக்க, ராவ–ண–னின் தங்–கை–யான அவள் சீதை– யின் வடிவை துராங்–கா–ரத்–த�ோடு ஏறி சீதை இருக்– கும் இடம் தேடி–னான். தன்–னு–டைய மாம–னான மாரீ–சனை மான் வடி–வம் க�ொண்டு ராம–ரை–யும், லட்–சு–ம–ண–னை–யும் வேறு இடத்–திற்கு அப்–பு–றப் – –டுத்த நினைத்–தான். ப சீதை விருப்–பத்–தின்–படி ரா–மர் மானை பின் த�ொடர்ந்து ஓட, மாரீ–சன் மீது அம்பு அடிக்க, மாரீ–சன், ஹே... லட்–சு–மணா, ஹே... சீதை.... என்று குரல் ெகாடுக்க, ராம–னுக்–குத்–தான் ஆபத்து என்று சீதை லட்–சும – ண – னை துரத்த, அவர் மறுக்க, கடிந்து க�ொள்ள, லட்–சு–ம–ணன் ராம–ரைத் தேடி ஓடிய நேரத்–தில் ராவ–ணன் சீதையை தன் விமா– னத்–தில் பல–வந்–த–மாக ஏற்றி, தனது இலங்கை ந�ோக்கி புறப்–பட, வழி–யில் ஜடாயு என்ற கழுகு அர–சன் அவ–னைத் தாக்கி சண்–டையி – ட, ஜடா–யுவை க�ொன்–று–விட்டு இலங்கை நக–ரத்–திற்–குப் ப�ோய் சீதையை அச�ோ–க–வ–னத்–தில் சிறை வைத்–தான். தன்னை மணக்–கும்–படி வற்–பு–றுத்–தி–னான். சீதை துல்–லி–ய–மாக மறுத்–தார். ராவ–ணன் எங்கு இருக்–கி–றான் என்று தேடி ராமர் வரும்–ப�ோது அங்கே வாலி–யின் சகோ–த–ர– னான சுக்–ரீவ – னி – ன் த�ோழமை ஏற்–பட்டு, என் மூலம் அது பலப்–பட்டு சுக்–ரீ–வ–னும் வாலி–யும் மறு–ப–டி– யும் சண்–டை–யி–டச் ச�ொல்லி, அதில் வாலியை க�ொன்று, வாலி– யி ன் மைந்– த ன் அங்– க – த னை அர–ச–னாக்கி, சுக்–ரீ–வ–ன�ோடு, வான–ரப் படை–க– ள�ோடு இலங்–கையை ந�ோக்கி சீதை–யைத் தேடி அலைந்–தார். நான் தெற்–குப் பக்–கம்–ப�ோய் இலங்–கை–யில் சீதை இருப்–பார் என்று நினைத்து அந்த இடத்தை பெரிய உரு–வம் எடுத்து கடலை தாண்–டி–னேன். இலங்–கைக்–குப்–ப�ோய் இறங்–கினே – ன். இலங்–கை– யில் ராவ–ணன் என்னை கைது செய்–தான். தீயிட்டு அழித்–தேன். ஜான–கிக்கு என்–னுடை – ய வரு–கையை தெரி–வித்–தேன். ராமர் க�ொடுத்த கணையா–ழியை காட்–டி–னேன். ராம–தூ–து–வன் என்று அறி–மு–கப்–ப– டுத்– தி க் க�ொண்– டே ன். ராமர் வரு– வ ார் என்று உற்–சா–கப்–ப–டுத்–தினே – ன். ராமர் இலங்–கை–யைத்–தாண்ட, வான–ரங்–கள் உத–வி–யால் அணை கட்–டி–னார். வான–ரப்–படை தாண்–டி–யது. ராவ–ணனை பல–நாள் த�ோற்–க–டித்த பிறகு ஹதம் செய்– த ார். சீதையை மீட்– ட ார்.

88

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

சீதை–யின் பத்–தினி – த் தன்–மையை நிரூ–பிக்க அவரை தீயில் குளிக்–கச் ச�ொன்–னார். அக்னி பக–வான் சீதையை குற்–ற–மற்–ற–வள் என்று ெகாண்–டு–தர, சீதை–ய�ோடு அயோத்–திக்–குப் ப�ோய் பதி–ன�ோ–றா– யி–ரம் வரு–டங்–கள் ஆட்சி செய்–தார். அவ–ருக்–குப் பிறகு நான் இந்த இடத்– தி ல் அமர்ந்து அவர் நாமத்–தையே ச�ொல்–லிக் க�ொண்–டி–ருக்–கி–றேன். இது–தான் ராம–ருடை – ய கதை’’ என்று கண்–களி – ல் நீர் தழும்–பச் ச�ொல்ல, பீமன் கண் கலங்–கின – ான். கை கூப்–பி–னான். மறு–ப–டி–யும் அவர்–தாள் பணிந்–தான். ‘‘ஒரே ஒரு விண்–ணப்–பம்–’’ என்–றான். ‘‘என்ன?’’ ‘‘நீங்–கள் சொன்ன கதை–யில் எனக்கு பிடித்த இடம் நீங்–கள் பெரிய ரூபம் எடுத்து இலங்–கையை தாண்–டி–யது. மறு–ப–டி–யும் நீங்–கள் அப்–படி பெரிய ரூபம் எடுத்து எனக்கு காட்ட வேண்–டும்–’’. ஹனு–மார் வாய்–விட்டு சிரித்–தார். ‘‘ராம–ரு–டைய கதை–யில் வேறு எது–வும் பிடிக்– காது என் ரூபம்–தான் பிடித்–ததா, அதைத்–தான் பார்க்க வேண்–டும் என்று விரும்–புகி – ற – ாயா. எல்லா சம–யங்–க–ளி–லும் அது எனக்கு இருக்–கக் கூடி–யது அல்ல. அப்– ப டி எடுக்க வேண்– டி ய அவ– சி – ய ம் எனக்கு இல்லை. எனவே, நீ அதைப்– ப ற்றி கவ–லைப்–ப–டாது இந்த இடத்–தி–லி–ருந்து ப�ோ. நீ விரும்–பிய மலர்–கள் அத�ோ, அந்–தப் பக்–க– முள்ள த�ோப்–பிலே இருக்–கின்–றன. இந்த ஏரியை ஒட்டி சிறிது தூரம் நடந்–தால் அந்த மரங்–கள் தெரி–யும். வேண்–டு–மென்ற மலர்–களை எடுத்–துக் க�ொண்டு உன் மனை–விக்கு க�ொடு. ஆனால் இந்– த ப் பாதையை தேர்ந்– தெ – டு க்– க ாதே. இது ச�ொர்க்– க த்– தி ற்கு ப�ோகும் இடம். மனி– த ர்– க ள் இதற்கு மேல் வரக் கூடாது. வந்–தால் சாபத்–திற்– குள்–ளா–வார்–கள். நீ யாரா–லும் சபிக்–கப்–பட – க் கூடாது என்று அஞ்–சி–தான் நான் உன்னை தடுக்–கிறே – ன். தயவு செய்து புரிந்து க�ொள்...’’ ‘‘எனக்கு புரி–கிற – து. உங்–கள் கட்–டள – ையை மீற மாட்–டேன். ஆனால், அந்த விஸ்–வ–ரூ–பம் நீங்–கள் எனக்கு காட்ட வேண்–டும்–’’ ‘‘இல்–லை–யப்பா. அது இப்ெ–பா–ழுது வரா–து–’’ ‘‘இல்–லை–யென்–றால் நான் இந்த இடத்–தை– விட்டு நக–ர–மாட்–டேன்–’’ என்று பீமன் கைக–ளைக் கட்– டி க் க�ொள்ள, அவன் பிடி– வ ா– த ம் பார்த்து அண்–ண–னான ஹனு–மான் சிரித்–தார். ‘‘சரி.. செய்– கி – றே ன்– ’ ’ என்று மிகப்– ப ெ– ரி ய ரூபத்தை வெகு விரை–வில் எடுத்–தார். கந்–த–மாதன பர்–வ–தத்–தின் எல்லா சிக–ரங்–க– ளை–யும் தாண்டி ஒரு சூரி–ய–னைப்–ப�ோல ஒரு ஒளி–ய�ோடு திகழ்ந்–தார். ‘‘எதி–ரி–கள் முன்பு என்–னு–டைய உரு–வம் இன்– னும் பெரி–தாக இருக்–கும். நான் மன–தில் எந்த அளவு உயர வேண்–டும் என்று நினைக்–கிறேன�ோ – அந்த அளவை விட உய–ரம – ா–கத்–தான் நான் உயர்– வேன். இது எனக்கு கிடைத்த வரம். பார்த்–தா– யிற்–றா–’’ என்று கேட்க, பீமன் கண்–களை மூடிக் க�ொண்–டான். நமஸ்–க–ரித்–தான். சுற்றி வந்–தான். மீண்–டும் மீண்–டும் நமஸ்–க–ரித்–தான்.


‘‘பழை–ய–படி உரு–வம் எடுத்–துக் க�ொள்–ளுங்– வேள்– வி – க ள், ஹ�ோமங்– க ள், ஜபங்– க ள் ஆரம்– கள். என்–னைத் தழு–விக் க�ொள்–ளுங்–கள்–’’ என்று பித்–து–விட்–டன. அதா–வது த�ொழில் என்று ஒன்று கெஞ்–சி–னான். துவங்–கிவி – ட்–டது. இத–னால் தர்–மத்–தின் கால் ஒன்று ஹனு– ம ார் பழைய உரு– வ ம் எடுத்– த ார். குறைந்து த்ரா–தா–யுக – த்–தில் மூன்று கால் க�ொண்ட அவனை ஆரத்–த–ழு–விக் க�ொண்–டார். தன் சக்–தி– விஷ–யம – ாக சனா–தன தர்–மம் இருந்–���து. ஆனால், – ப்–பதி – ல் அந்த மக்–கள் முழு யின் பெரும்–ப–கு–தியை அவ–னுக்–குள் செலுத்–தி– இவை–களை கடை–பிடி னார். பீமன் இது–வரை இல்–லாத ஒரு புத்–து–ணர்ச்– முயற்– சி – ய�ோ டு இருந்– த ார்– க ள். உண்– மை – ய ாக சியை அடைந்–தான். இருந்–தார்–கள். அம்–மா–தி–ரி–யான செயல்–களை ‘‘அண்ணா, எனக்கு இன்ெ–னாரு சந்–தே–கம் ெசய்து தங்–கள் விருப்–பங்–களை நிறை–வேற்–றிக் இருக்–கிற – து. அதை நீங–கள் தெளி–விக்க வேண்–டும். க�ொண்–டார்–கள். அம்–மா–திரி செய்–யும் வேள்–வி–க– ‘‘என்ன?’’ ‘‘ராம–ரு–டைய காலம் ஏத�ோ ஒன்று. ளுக்கு பலன் இருந்– த து. பலன் இருந்– த – த ால் நாங்–கள் இருக்–கிற காலம் ஏத�ோ ஒன்று. இதற்– ஜனங்–கள் அதில் ஆர்–வ–மாக இருந்–தார்–கள். குப் பிற– கு ம் உல– க ம் இருக்– க ப் ப�ோகி– ற து. தானங்–கள் ஒரு சிறந்த விஷ–ய–மாக இருந்– என்ன யுகம்? எத்– த னை யுகம்? தது. அர–சர்–கள் அந்–த–ணர்–க–ளுக்கு யு க ம் எ ன் – ற ா ல் எ ன்ன ? ஒ வ் – அள்– ளி க் க�ொடுப்– ப – து ம், அந்– த – ணர்–கள் அதை எல்–ல�ோ–ருக்–கும் வ�ொரு யுகத்–தின் தன்மை என்ன? என்று எனக்கு விளக்க வேண்– பகிர்ந்து க�ொடுப்–ப–து–மாக ப�ோட்டி, டும்– ’ ’ என்று கேட்க, ஹனு– ம ார் ப�ொறாமை இன்றி வாழ்ந்–தார்–கள். ‘‘நீங்–கள் சொன்ன பீமனை எதிரே உட்–கார வைத்து இதற்கு அடுத்த வந்த துவா–பர யுகங்–க–ளைப் பற்றி விளக்–கி–னார். கதை–யில் எனக்கு யுகத்–தில் தர்–மத்–திற்கு இரண்டே ‘‘பூமி த�ோன்–றிய ப�ோது முத–லில் பிடித்த இடம் நீங்– கால்–கள் இருந்–தன. வேதங்–கள் நான்–காக பகுக்–கப்–பட்–டன. நான்கு ஏற்–பட்–டது த்ரு–த–யு–கம். த்ரு–த–யு–கத்– கள் பெரிய ரூபம் வேதங்– கள் அறிந்–த–வர்–கள் குறை– தில் தேவர்–கள், கந்–தர்–வர்–கள், யட்– எடுத்து இலங்– வா– க – வு ம், மூன்று வேதங்– க ள் சர்–கள், மனி–தர்–கள் என்ற பேதங்–க– அறிந்–தவ – ர்–களு – ம், இரண்டு வேதம் ளெல்–லாம் இல்லை. எல்–ல�ோ–ரும் கையை தாண்–டி– அறிந்–த–வர்–க–ளும் ஒரே ஒரு வேதம் எல்லா இடத்–துக்–கும் ப�ோக முடிந்– யது. மறு– ப டி – யு – ம் மட்–டும் தெரிந்–தவ – ர்–களு – ம – ாய் ஜனங்– தது. அவ– ர – வ ர் காரி– ய ங்– க ளை நீங்–கள் அப்–படி கள் பிரிந்து இருந்–தார்–கள். ஆனால், செவ்–வனே செய்து க�ொண்–டி–ருந்– பெரிய ரூபம் இவர்–கள் செய்த கர்–மங்–களி – ல் அதா– தார்–கள். அங்கே ெகாடுக்–கல் வாங்– வது, செயல்–க–ளில் பேதங்–கள் ஏற்– கல் கிடை–யாது. எந்த த�ொழி–லும் எடுத்து எனக்கு டன. தாங்–கள் செய்–வது சரி, இல்லை. விவ–சா–யம் என்று ஒன்று காட்ட வேண்–டும்–’’. பட்– அவர் செய்–வது தவறு என்ற எண்– நடை– ப ெ– ற – வி ல்லை. பூமி என்ன ஹனு–மார் வாய்– ணங்–கள் ஏற்–பட்–டன. செயல்–க–ளில் வழங்–கிற்றோ அது அப்–ப�ொ–ழுது பேதங்–கள் ஏற்–பட்–ட–தால் உயர்வு, இருந்த மக்–க–ளுக்கு ப�ோது–மா–ன– விட்டு சிரித்–தார். தாழ்–வும் ஏற்–பட்–டது. தவம் செய்–த– தாக இருந்–தது. செய்–யக் கூடிய வர் சிலர், தவம் செய்– ய ா– த – வ ர் கர்–மங்–கள் எது–வும் இல்–லா–த–தால் சிலர் என்று மக்–கள் பிரிந்து இருந்– ப�ோட்–டிய�ோ, உயர்வு, தாழ்வோ எது– தார்–கள். ஒரு–வரை ஒரு–வர் குறை வும் இல்லை. எல்–ல�ோ–ரும் அமை– ச�ொன்–னார்–கள். தி–யாக வாழ்ந்–தார்–கள். ஆனால், கால–கிர– –மத்–தில் ஆனால் கலி–யு–கத்–தில் தர்–மம் ஒரே காலில் இதில் குறை–பாடு வர, சத்–திய யுகம் த�ோன்–றிய – து. இருக்–கி–றது. மக்–கள் மன�ோ–வி–யா–தி–யால் பீடிக்– சத்–திய யுகத்–தில் ஒரே ஒரு தர்–மம் மிஞ்–சி–யது. கப்–பட்–டார்–கள். தானங்கள் செய்–யக் கூடி–ய–வர்– சுய–நல தியா–கத்தை மனி–தர்–கள் எளி–தில் செய்– கள் இல்–லாது ப�ோனார்–கள். இத–னால் வியாதி, தார்–கள். நெல்–முனை – ய – ள – வு – ம் சுய–நல – ம் இல்–லாது ச�ோம்– பல் , க�ோபம் முத– லி ய குற்– ற ங்– க ள் யார் எது கேட்–டா–லும் க�ொடுத்–தார்–கள். வாரி வழங்– கு–வதி – ல் கண்–ணாக இருந்–தார்–கள். க�ொடுப்–பதி – ல் பெரு–கின. மக்–கள் பரஸ்–பர– ம் ஒரு–வரை ஒரு–வர் குறை சந்–த�ோ–ஷ–ம–டைந்–தார்–கள். அத–னால் எவ–ரி–ட–மும் ெசால்–வதி – லேயே – வாழ்க்–கையை கடத்–தின – ார்–கள். சண்டை இல்லை. சச்–சர– வு இல்லை. ச�ோம்–பேறி – த்– ஏ. பீமா, கலி– யு – க ம் வரப்– ப �ோ– கி – ற து. மிக த–னம் இல்லை. ேகாள் ச�ொல்–லுத – ல், ப�ொறாமை, ம�ோச– ம ான அந்– த க் காலம் இந்த பூமி– யி ல் பயம், அசூயை எது–வும் இல்லை. வர்–ணங்–கள் நிக–ழப் ப�ோகி–றது. ஜனங்–கள் பெரும் அவஸ்–தைக்– நான்கு பேர் இருந்–தா–லும் அனை–வ–ரும் சமம் குள்–ளா–வார்–கள்–’’ என்று ச�ொல்ல, பீமன் அவர் என்ற நிலை–யில் இருந்–தார்–கள். பர–மாத்–மாவை பேச்–சில் திருப்–தியு – ற்–றவ – ன – ாய் மறு–படி – யு – ம் அவரை அடை–வதே சக–ல–ருடை – ய லட்–சி–ய–மாக இருந்–தது. நமஸ்–க–ரித்–தான். இதற்–கான நன்–ன–டத்தை கடை–பி–டிக்–கப்–பட்–டது. ‘‘இன்–ன�ொரு கேள்வி இருக்–கி–ற–து–’’ சத்–திய யுகத்–தில் சனா–தன தர்–மம – ா–னது நான்கு ‘‘கேள் தம்– பி – ’ ’ ஹனு– ம ார் பிரி– ய த்– த�ோ டு கால்–கள் க�ொண்ட உரு–வத்–த�ோடு இருந்–தது. ச�ொன்–னார். ஆனால், த்ரா– த ா– யு – க த்– தி ல் யஞ்– ஞ ங்– க ள், (த�ொடரும்) ðô¡

89

16-28 பிப்ரவரி 2017


திருவினை புரியும்

சிவ திருவிளையாடல்கள் ஆ

டல்–வல்–லான் செய்–த–ரு–ளிய அறு–பத்து நான்கு திரு– வி – ள ை– ய ா– ட ல்– க – ள ைக் கண்ட திருத்–த–லம் மது–ரை–யம்–பதி. அந்த விளை–யா–டல்–களி – ல் சில–வற்றை, இந்த மஹா– சி–வர– ாத்–திரி வேளை–யில் படித்–துக் களிப்–ப�ோம்.

ருத்–தா–சு–ரனை வென்ற செருக்–கு–டன் ஐரா–வத வி யானை–யின் மேல் வந்த இந்–தி–ரன், துர்–வா–சர் தந்த சிவ பிர–சா–தத்–தைத் தான் பணிந்து ஏற்–றுக்–

க�ொள்–ளா–மல், தன் யானையை வாங்–கிக்–க�ொள்–ளச் செய்–தான். அது சிவ–பிர– ச – ா–தம் என்–றறி – ய – ாத ஐரா–வத – ம் அதை வாங்கி காலில் ப�ோட்டு மிதித்–தது. அத–னால் இந்–தி–ர–னும் ஐரா–வ–த–மும் துர்–வா–ச–ரின் சாபத்–திற்கு ஆளா–யி–னர். ஐரா–வ–தம் மதுரை ச�ொக்–க–லிங்–கரை வணங்கி கடம்– ப – வ – ன த்– தி – ல ேயே தங்– கி – வி ட எண்– ணம் க�ொண்–டது. ஈச–னின் ஆணைப்–படி இந்–தி–ரன் மது–ரைக்கு வந்து ஐரா–வ–தத்தை அழைத்–துச் சென்– றான். இந்–திர விமா–னத்–தின் கீழ் சுந்–த–ரேஸ்–வ–ரர் அரு–ளும் கரு–வறையை – இன்–றும் எட்டு வெள்–ளைநி – ற யானை–கள் தாங்கி நிற்–கும் அழ–கைக் காண–லாம். இத்–தி–ரு–வி–ளை–யா–டல் ‘வெள்ளை யானை சாபம் தீர்த்த பட–லம்’ என்று ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. மன்–னன் வீர–பாண்–டி–யன் வேட்–டை–யாட காட்– டிற்–குச் சென்–ற–ப�ோது விதி–வ–சத்–தால் இறந்–தான். அதைக் கேள்–விப்–பட்ட அவ–னது ஆசை நாய–கி– கள் அவ–னது அரண்–மனை ப�ொக்–கி–ஷங்–க–ள�ோடு மாய–மா–னார்–கள். வீர–பாண்–டி–ய–னின் புதல்–வ–னுக்கு முடி–சூட்–டும்–ப�ோது அணி–விக்–கப்–படு – வ – த – ற்–காக வைக்– கப்–பட்–டிரு – ந்த நவ–மணி – க – ள் இழைத்த மகு–டமு – ம் அந்த ப�ொக்–கி–ஷங்–க–ள�ோடு களவு ப�ோயிற்று. அப்–ப�ோது ச�ோம–சுந்–த–ரக் கட–வுள் வைர–வி–யா–பாரி ப�ோல் வந்து அற்–பு–தம – ான மணி–கள் இழைத்த மகு–டத்தை தந்து இனி மன்–ன–ரின் மகனை அபி–ஷேக பாண்–டி–யன் என்று அழைக்–கும – ாறு அருளி மாய–மாய் மறைந்–தார். இந்த திரு–வி–ளை–யா–டல் ‘மாணிக்–கம் விற்ற பட–லம்’ என்று புக–ழப்–ப–டு–கி–றது. சக–லவி – த – ம – ான சிவச்–சின்–னங்–கள�ோ – டு – ம் மதுரை மீனாட்சி ஆல–யத்–தில் ஈசன் சித்–த–ரா–கத் த�ோன்றி அருள்– வி – ளை – ய ா– ட ல்– க ள் செய்– த ார். இந்த சித்து வேலை–கள – ால் மக்–களி – ன் மனம் கவர்ந்–தார். அவ–ரால் ஆற்ற இய–லாத செயலே இல்லை என்று பக்–தர்–கள் நினைத்–தத – ால் அவரை ‘எல்–லாம் வல்ல சித்–தர்’ என ப�ோற்–றின – ர். இந்த திரு–விளை – ய – ா–டல் ‘எல்–லாம் வல்ல சித்–த–ரான பட–லம்’ எனப் புக–ழப்–ப–டு–கி–றது.

90

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

எல்–லாம் வல்ல சித்–தரி– ன் சக்–தியை ச�ோதிக்க எண்–ணிய அபி–ஷே–கப் பாண்–டி–யன் சுந்–த–ரேஸ்– வ–ர–ரின் இந்–திர விமா–னத்–தைத் தாங்கி நிற்–கும் அஷ்ட கஜங்–க–ளுள் ஒன்–றை கரும்பை உண்ண வைக்க முடி–யுமா எனக் கேட்–டான். அது கேட்ட சித்–தர் ஒரு கல் யானைக்கு கரும்–பைத் தந்–தார். அந்த யானை பளிச்–சென்று உயிர் பெற்று பிளிறி கரும்–புச்–சாறு வாயில் ஒழுக கரும்பை உண்–டது. இத்–தி–ரு–வி–ளை–யா–டல் ‘கல் யானைக்–குக் கரும்பு தந்த பட–ல–’–மாய் நிலை பெற்–றது. அனந்–த–குண பாண்–டிய மன்–னனை அழிக்– கும் ப�ொருட்டு சம–ணர்–கள் ஒரு யாகம் இயற்றி ஓர் அரக்– க னை உரு– வ ாக்– கி – ன ர். சைவர்– க ள் பசுவை புனி–த–மா–கக் கரு–து–ப–வர்–கள் என்–ப–தால் அந்த அரக்–க–னுக்–குப் பசு வடி–வம் தந்து ஏவி, மதுரை மக்–களை முட்டி ம�ோதி க�ொல்ல ஆணை– யிட்–ட–னர். திக்–கற்–ற–வர்–க–ளைக் காக்க தெய்–வமே துணை என்–பது ப�ோல் அனந்–த–குண பாண்–டி– யன், ச�ொக்–க–லிங்–க–ரி–டம் சர–ண–டைய ச�ொக்–கர் நந்–தி–யம்–பெ–ரு–மானை அனுப்பி அப்–ப–சு–வைக் க�ொன்–றார். அரன் அரு–ளால், அப்–பசு மலை–யாக


உரு–மா–றிய – து. அதுவே இன்–றைய பசு– மலை. இத்–திரு – வி – ள – ை–யா–டல் ‘மாயப்–ப– சுவை வதைத்த பட–ல’– ம – ாய் ப�ோற்–றப்– ப–டு–கி–றது. தா ரு–கா–வ–னத்–தில் பிட்–சா–ட–ன– ரா– க த் திரிந்த ஈச– னி ன் அழ– கி ல் மன–தைப் பறி க�ொடுத்த ரிஷி– பத்– தி–னி–கள் தாபத்–தால் வளை–யல்–கள் கழ–லும் அள–விற்கு தங்–களை வருத்– திக்–க�ொண்டு உடல் மெலிந்–த–னர். நடந்–ததை அறிந்த ரிஷி–கள் ‘ஈச–னிட – ம் காம–முற்ற நீங்–கள் அனை–வரு – ம் மது– ரை–யம்–ப–தி–யில் பிறந்து ஈசன் கையி– னால் வளை–யல் ப�ோடப்–படு – ம்–ப�ோது சாப விம�ோ–சன – ம் பெறுங்–கள்’ என்று சபித்–த–னர். அதன்–படி மது–ரை–யில் வணி– க ர் குலத்– தி ல் பிறந்த அந்த ரிஷி பத்–தி–னி–க–ளுக்கு, ச�ொக்–க–நா–தர் வளை–யல் வியா–பா–ரிய – ாக மாறி வளை– யலை அணி–வித்–த�ோடு அவ்–வாறு வந்– தது தான்–தான் என–வும் உணர்த்தி அவர்–களை ஆட்–க�ொண்–டார். இத்– தி–ரு–வி–ளை–யா–டல் ‘வளை–யல் விற்ற பட–லம்’ எனப் புக–ழப்–ப–டு–கிற – து. வேட்–டைய – ா–டச் சென்ற வர–குண பாண்–டிய மன்–னன் அறி–யா–மல், அவ– னு–டைய குத்ரை ஒரு அந்–த–ணரை மிதித்–துக் க�ொன்–றுவி – ட்–டது. அத–னால் ஏற்–பட்ட பிரம்–ம–ஹத்தி த�ோஷத்தை நீக்க தின–மும் 1008 முறை என்று பத்து நாட்– க ள் ச�ோம– சு ந்– த – ர – ரி ன் ஆல–யத்தை வலம் வந்–தார். பத்–தாம் நாள் அச–ரீ–ரி–யாக ‘காவிரி ச�ோழன் ப�ோரிட வரு– வ ான். அவனை நீ எதிர்க்–கும்–ப�ோது திரு–விடை – ம – ரு – தூ – ர் ஆல–யத்–தில் உன் த�ோஷம் நீங்–கும்’ என்–று–ரைத்–தார் ஈசன். அதன்–ப–டியே ச�ோழ–னி–டம் ப�ோரிட்–ட–ப�ோ து திரு– விடை மரு–தூ–ரில் கிழக்கு க�ோபுர வாயி– லி ல் அவன் பிரம்– ம – ஹ த்தி த�ோஷம் வில–கி–யது. அவன் மேற்கு க�ோபுர வாயில் வழியே சென்று விட்– டான். இன்–றும் திரு–விடை – ம – ரு – தூ – ரி – ல் கிழக்கு வாயில் வழியே சென்று மேற்கு வாயில் வழியே வெளி–வ–ரும் நடை–முறை உள்–ளது. இவ்–வாறு வர– குண பாண்–டி–ய–னுக்கு சிவ–ல�ோ–கம் காட்–டிய – ரு – ளி – ய லீலை ‘வர–குண – னு – க்கு சிவ–ல�ோ–கம் காட்–டிய பட–ல–’–மா–கத் திகழ்–கிற – து. சுந்–தரே – ச – ப – ாத சேக–ரனி – ன் ஆட்சி காலத்–தில் தன–பதி எனும் வணி–கர் தனக்கு குழந்–தை–யில்–லா–தத – ால் தன் தங்கை மகனை தத்– தெ – டு த்– த ார். தன–ப–தி–யின் மனை–விக்–கும் அவர்

தங்–கைக்–கும் நடந்த வாக்–கு–வா–தத்–தில் தன–ப–திக்கு குழந்–தை– யில்லா குறையை அவர் தங்கை சுட்–டிக்–காட்ட, மனம் வெறுத்த தன–பதி தன் ச�ொத்–து–களை தங்கை மக–னுக்கு எழு–தித் தந்து மனை–வி–யு–டன் கான–கம் சென்–றார். தன–ப–தி–யின் பங்–கா–ளி–கள் அவர் தங்–கையை ஏமாற்றி ச�ொத்–து–களை அப–க–ரிக்க முயல, அவள் சுந்–த–ரே–ச–ரி–டம் முறை–யிட, சுந்–த–ரே–சர் அவளை பங்–கா– ளி–கள் மேல் வழக்–குத் த�ொடர வைத்து, தன–ப–தி–யின் வடி–வில் வந்து தானே த�ோன்றி, ‘ச�ொத்–துக்–களை தங்–கைக்–குத் தந்–த�ோம்’ என்று கூறி அவ–ளுக்கு மீண்–டும் ச�ொத்–து–கள் கிட்ட வழி செய்–த– ரு–ளி–னார். இது ‘மாம–னாக வந்து வழக்–கு–ரைத்த பட–லம்’ எனப் ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. குரு–விரு – ந்த துறை எனும் குரு–வித்–துற – ை–யில் சுக–லன் எனும் பணக்–கா–ர–ருக்–குப் பன்–னி–ரண்டு பிள்–ளை–கள். சீரும் சிறப்–பு– மாக வளர்க்–கப்–பட்ட அவர்–கள், தம் பெற்–ற�ோர் காலத்–திற்–குப் பின் காட்–டிற்–குப்–ப�ோய் வேட்–டை–யா–டிப் பிழைக்க எண்–ணம் க�ொண்–ட–னர். ஆனால், அங்கு தவ–மி–ருந்த குரு பக–வானை அவ–ம–தித்–த–தால் அவர் சாப–மிட, அவர்–கள் ஒரு பன்–றிக்–குப் பிறக்–கும்–படி நேர்ந்–தது. ராஜ–ரா–ஜன் வேட்–டை–யாட வந்–த–ப�ோது ஆண் பன்–றி–யைக் க�ொன்–றான். பெண் பன்–றியை அங்கு வந்த வேடன் சருச்–ச–ரன் க�ொன்–றான். தாயை–யும் தந்–தை–யை–யும் இழந்த குட்–டிப்–பன்–றி–க–ளின் அப–யக் குரல் கேட்ட சுந்–த–ரே–சர் வராஹ முகத்–து–ட–னும் மனித உட–லு–ட–னும் த�ோன்றி பன்–றிக் குட்–டி–க–ளுக்கு பாலூட்ட, அவை முந்–தைய வடி–வைப் பெற்–றன. இத் திரு–வி–ளை–யா–டல் ‘பன்–றிக்–குட்–டி–க–ளுக்கு முலை க�ொடுத்த பட–ல–’–மென அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. பன்–றி–யின் வயிற்–றில் பிறந்து வரா–ஹ– வ–டி–வம் தாங்–கிய ஈச–னின் திரு–மு–லைப்–பாலை உண்ட பன்–னி–ரு–வ–ரும் ஈச–னின் ஆணைப்–படி ராஜ ராஜ பாண்–டி–ய–னின் அமைச்–ச–ர–வை–யில் – ா–யி–னர். அவர்–கள் பாண்–டி–யனை கண்ணை இமை மந்–தி–ரி–கள காப்–ப–து–ப�ோல் காத்–த–னர். பல–கா–லம் பாண்–டி–ய–னுக்கு துணை நின்று செயல்–பட்டு பின் சிவ–ல�ோக பதவி பெற்–றன – ர். இந்த லீலை ðô¡

91

16-28 பிப்ரவரி 2017


‘பன்–றிக்–குட்–டி–களை மந்–தி–ரி–யாக்–கிய பட–லம்’ என ப�ோற்–றப்–ப–டு–கிற – து. சு குண பாண்– டி – ய ன் காலத்– தி ல் முன் ஜென்ம பாவத்– த ால் கரிக்– கு – ரு – வி – ய ாக மாறிய ஒரு பற–வையை மற்ற பற–வை–கள் துன்–பு–றுத்– தின. அவற்–றி–ட–மி–ருந்து தப்–பிக்–கக் காட்–டிற்–குச் சென்ற கரிக்–கு–ருவி அங்–கி–ருந்த முனி–வர் ஒரு–வ– ரால் மது–ரை–யின் பெரு–மையை அறிந்து, அங்கு சென்று, ப�ொற்–றா–மரை – க் குளத்–தில் மூழ்கி மூன்று நாட்–கள் மீனாட்சி சுந்–த–ரேஸ்–வ–ரரை தரி–சித்–தது. பிறகு மீனாட்–சி–யின் திரு–வ–ரு–ளால் ச�ொக்–க–நா–த– ரி–டம் ம்ருத்–யுஞ்–ஜய மந்–தி–ரத்தை உப–தே–ச–மா–கப் – ம் பெற்று மற்ற பெற்று வலி–யன் எனும் பெய–ரையு – ன – ங்–களை எதிர்க்–கும் ஆற்–றலு – ம் பெற்–றது. பட்–சியி இத்–திரு – வி – ள – ை–யா–டல் ‘கரிக்–குரு – வி – க்கு உப–தேச – ம் செய்த பட–ல–’–மாய்த் திகழ்–கி–றது. பாண்–டிய நாட்–டின் தென்–பு–றத்–தில் இருந்த குளத்–தில் வாழ்ந்த நாரை ஒன்று அங்கு தவம் செய்து க�ொண்–டி–ருந்த முனி–வர்–கள – ால் மது–ரை– யின் பெரு–மையை அறிந்–தது. மதுரை மீனாட்சி ஆல–யத்–தில் மீன் பிடித்து உண்ண நினைத்–த– ப�ோது அது பாவம் என்–றெண்–ணிய நாரை ச�ோம– சுந்–த–ரரை தியா–னிக்க அதன் முன் த�ோன்–றி–னார் ஈசன். ‘எனக்கு முக்–தி–ய–ரு–ள–வேண்–டும். இந்த ப�ொற்–றா–ம–ரைக் குளத்–தில் மீன்–கள் இல்–லா–ம–லி– ருக்க அரு–ள–வேண்–டும்,’ என அவ–ரி–டம் நாரை கேட்–ட–ப–டியே அன்–று–மு–தல் இன்–று–வரை அக்–கு– ளத்–தில் மீன்–கள் வளர்–வ–தில்லை. இத்–தி–ரு–விள – ை– யா–டல் ���நாரைக்கு முக்தி க�ொடுத்த பட–ல–’–மாய் புக–ழப்–ப–டு–கிற – து. அரி–மர்த்–தன பாண்–டிய – ன் மது–ரையை ஆண்–ட– ப�ோது வைகை–யில் வெள்–ளப் பெருக்–கெ–டுத்–தது. வீட்–டிற்கு ஒரு–வர் வெள்–ளத்தை அடைக்க மண் சுமந்து க�ொட்ட வேண்–டும் என மன்–னன் ஆணை– யிட்–டார். தன்–மீது பக்தி க�ொண்ட, புட்டு விற்–கும் வந்தி எனும் கிழ–விக்கு அருள் புரிய திரு–வுள – ம் க�ொண்ட ச�ோம–சுந்–தர– ர் அந்த கிழ–வியி – ன் சார்–பாக

92

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

– ா–கக் கூறி, அதற்–குக் கூலி–யா–கப் தான் மண் சுமப்–பத புட்டை வாங்கி உண்டு தூங்–கி–விட்–டார். அந்த – து ச�ோம– சம–யம் அங்கு வந்த மன்–னன் உறங்–குவ சுந்–தர– ர் என அறி–யா–மல் பிரம்–பால் அவரை அடிக்க அது உல–கி ல் உள்ள எல்லா ஜீவ–ரா–சி–க–ளின் முது–கி–லும் விழுந்–தது. மன்–னன் ச�ோம–சுந்–த–ர–ரின் கரு–ணை–யை–யும் பெரு–மை–யை–யும் உணர்ந்த இந்த திரு–வி–ளை–யா–டல் ‘பிட்–டுக்கு மண்–சு–மந்த பட–லம்’ என அழைக்–கப்–ப–டு–கி–றது. உமை–யவ – ளி – ன் கூந்–தலு – க்–கும் இயற்கை மண– மில்லை என வாதாடி, ஈச–னின் நெற்–றிக்–கண்ணை தரி–சித்–தும் ‘நெற்–றிக்–கண் திறப்–பி–னும் குற்–றம் குற்–ற–மே’ என அஞ்–சா–மல் கூறி உடல் முழு–தும் எரிச்–சல் கண்டு ப�ொற்–றா–ம–ரைக் குளத்–தில் மூழ்– கி–னார் நக்–கீ–ரர். ச�ோம–சுந்–த–ரர் ரிஷ–பா–ரூ–ட–ராய் அவ–ருக்கு காட்சி தந்–த–ரு–ளி–னார். பின் நக்–கீ–ர– ரின் வேண்–டு–க�ோ–ளின்–படி தரு–மிக்கே ப�ொற்–கி– ழியை அளித்–தான் பாண்–டிய மன்–னன். இந்த திரு–விள – ை–யா–டல் ‘கீர–னைக் கரை–யேற்–றிய பட–லம்’ எனப்–ப–டு–கிற – து. வேதத்–தின் உட்–ப�ொரு – ள – ாம் சிவ–ஞா–னப�ோ – த – ம் எனும் நூலின் ப�ொருளை பார்–வ–திக்கு உப–தே– சித்–தார் ஈசன். அதை கவ–னி–யா–மல் அலட்–சி–யம் செய்த உமை– ய ம்– மையை பூவு– ல – கி ல் மீனவ– கு–லப் பெண்–ணா–கப் பிறக்–கும்–படி சாப–மிட்–டார். நந்–தி–கேஸ்–வ–ர–ரும் திமிங்–க–ல–மாக மாறும் சாபம் பெற்–றார். அதன்–படி பர்–வ–த–கு–மா–ரி–யாய் மீன–வர் குலத்–தில் அவ–தரி – த்த பார்–வதி – யை மணக்க மீனவ – ாக ஈசன் மாறி திமிங்–கல – ம – ாக உரு–மாறி இளை–ஞன கட–லில் திரிந்த நந்–தியை அடக்கி, பர்–வ–த–கு–மா– ரியை மணந்–தார். இத்–தி–ரு–வி–ளை–யா–டல் ‘வலை– வீ–சிய பட–லம்’ என்று ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. குல–பூஷ – ண பாண்–டிய – ன் ஈச–னிட – ம் மாறா பக்தி க�ொண்–ட–வன். ஒரு–ச–ம–யம் மழை ப�ொய்த்–தது. மக்–கள் பஞ்–சத்–தால் வாடி–னர். தன்னை மன–முரு – க வணங்–கிய அவ–னுக்கு ஈசன் ப�ொற்–கா–சு–க–ளைச் சுரக்–கும் உல–வாக்–கிழி – யை அரு–ளின – ார். நாடு பஞ்– சத்–தி–லி–ருந்து விடு–பட வழி கேட்–ட–வ–னுக்கு ‘உன் அகந்தை அழிந்–தால் நாடு செழிக்–கும்’ என்–றார் ஈசன். அதன்–படி உல–வாக்–கி–ழி–யி–லி–ருந்து வரும் ப�ொற்–கா–சுக – ளை அந்–தண – ர்–களு – க்கு தான–மளி – த்து யாகங்–கள் நடக்–கச் செய்து மழை ப�ொழி–யச் செய்து ஈச–ன–ருள் பெற்–றான் மன்–னன். இத்–தி–ரு–


வி–ளை–யா–டல் ‘உல–வாக்–கிழி அரு–ளிய பட–லம்’ எனப்–ப–டு–கி–றது. வர–குண பாண்–டிய – னி – ன் ஆட்சி காலத்–தில் வட– நாட்–டைச் சேர்ந்த ஹேம–நா–தன் எனும் கலை–ஞன் உலக நாடு–களி – லு – ள்ள யாழி–சைக் கலை–ஞர்–களை வென்று மது–ரை–யில் ப�ோட்–டி–யிட வந்–தார். அவ– ரு–டன் ப�ோட்–டி–யிட ஈசன் பக்–த–ரான பாண–பத்–தி–ரர் தேர்ந்–தெ–டுக்–கப்–பட்–டார். அவர் ச�ோம–சுந்–த–ரரை – –னாக உரு–மாறி சர–ண–டைய ஈசன் விறகு விற்–பவ ஹேம–நா–தன் இருப்–பி–டம் சென்று சங்–கீத லட்–ச– ணங்–க–ளின்–படி பாட்–டிசை – த்து தான் பாண–பத்–தி–ர– ரின் சீட–ரென்–றும் தனக்கு சங்–கீத – ம் வர–வில்லை என பாண–பத்–திர– ர் தன்னை விரட்–டிவி – ட்–டார் என்–றும் கூறி–னார். ‘இத்–தனை ஆற்–றல் மிக்–க–வ–னையே பாண–பத்–தி–ரர் ‘ஞான–சூ–னி–யம்’ என்று ச�ொல்லி விரட்–டி–விட்–டா–ரா–னால், அவர் எத்–த–கைய மேதை– யாக இருப்–பார்!’ என்று பிர–மித்து, இர–வ�ோடு இர– வ ாக அவர் மது– ரையை விட்டே ஓடி– ன ார். இத்–திரு – வி – ள – ை–யா–டல் ‘விறகு விற்ற பட–லம்’ என்று புக–ழப்–ப–டு–கி–றது. ஊழிக்–கா–லம் முடிந்–த–பின் த�ோன்–றிய உல– கில் நைமி– ச ா– ர ண்ய முனி– வ ர்– க ள் வேதத்– தி ன் ப�ொருள் அறி– ய ாது திகைத்– த – ன ர். அவர்– க ள் மது– ரை – ய ம்– ப – தி க்கு வந்து ச�ோம– சு ந்– த – ர ரை ந�ோக்கி தவம் இருந்–த–னர். அப்–ப�ோது ஈசன் 32 லட்–ச–ணங்–கள் கூடிய இளை–ஞ–னாய் அவர்–கள் முன் த�ோன்றி வேதத்–தின் ப�ொருளை அவர்–க– ளுக்கு விளக்– கி – ன ார். இத்– தி – ரு – வி – ள ை– ய ா– ட ல் ‘வேதத்– தி ற்கு ப�ொரு– ள – ரு – ளி ச் செய்த பட– ல ம்’ என ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. ராஜ–சே–க–ர–பாண்–டி–யன் 63 கலை–க–ளை–யும் கற்று மீதி ஒரு கலை–யான நாட்–டி–யக்–க–லை–யும்

கற்க எண்ணி அத–னைக் கற்க ஆரம்–பித்–தான். ஒவ்–வ�ொரு நாள் முடிந்–த–தும் நட–ன–மா–டிய கால்– – ம்–பதி – – கள் அவ–னுக்கு வலிக்–கும். அவன் மது–ரைய யில் வெள்–ளி–யம்–ப–லத்–தில் வீற்–றி–ருந்த நட–ரா–ஜப் பெரு–மானை பார்த்து, ‘சில நாட்–கள் நட–ன–மா–டிய எனக்கே கால்–கள் வலிக்–கி–றதே? ஐயனே! எப்– ப�ோ–தும் நட–ன–மா–டிக்–க�ொண்–டே இ–ருக்–கும் தங்– கள் கால் வலிக்–காதா? எனக்–காக காலை மாற்றி ஆடுங்–கள்,’ எனக் கல்–லும் கரை–யும் வண்–ணம் வேண்–டி–னான். அவன் பக்–தியை மெச்–சிய ஈசன் இடது காலை கீழ் வைத்து வலது காலை தூக்கி கால் மாறி நட–னம – ாடி அவ–னுக்கு அருள்–புரி – ந்–தார். இத்–தி–ரு–வி–ளை–யா–டல் ‘கால்–மாறி ஆடிய பட–லம்’ எனப்–ப–டு–கி–றது. மீ னாட்சி-சுந்– த – ரே – சு – வ – ர ர் திரு– ம – ண த்– தி ற்கு வகை–வ–கை–யான உண–வு–வ–கை–கள் மலை–ப�ோல் செய்து குவிக்–கப்–பட்–டி–ருந்–தன. கூட்–டம் குறை– வாக இருப்– ப து ப�ோல் உணர்ந்த அன்னை உண– வு ப்– ப ண்– ட ங்– க ள் வீணா– க ா– ம ல் காக்க அருள வேண்–டும் என்று கூறு–வது ப�ோல் தன் செல்–வச் செருக்கை ஈச–னி–டம் உணர்த்–தி–னாள். அன்–னைக்–குப் பாடம் கற்–பிக்க நினைத்த ஈசன் குண்–ட�ோ–த–ரனை அழைத்து ‘முத–லில் இவன் ஒரு–வன் பசியை தீர்க்க முயற்சி செய்’ என்–றார். அனைத்து உண–வுவ – கை – க – ள – ை–யும் ஒரு ந�ொடி–யில் உண்ட குண்–ட�ோ–த–ரன் மீண்–டும் மீண்–டும் பசி பசி என கதற, அன்–னை–யின் கர்–வம் அடங்–கி– யது. குண்–ட�ோ–த–ர–னின் தாகம் தீர்க்க ஈச–னால் உரு–வாக்–கப்–பட்–ட–து–தான் வைகை நதி. இத்–தி–ரு– வி–ளை–யா–டல் ‘குண்–ட�ோ–த–ர–னுக்கு அன்–ன–மிட்ட பட–ல–’–மாக ப�ோற்–றப்–ப–டு–கி–றது. த�ொகுப்பு:

ந.பர–ணி–கு–மார் ðô¡

93

16-28 பிப்ரவரி 2017


வள்ளுவ நெறியில் வாழ்ந்த காந்தி

நே

ர–டி–யா–கவே நீதி–களை வெளிப்–ப–டுத்தி நீதி இலக்–கிய – ம் படைத்த வள்–ளுவ – ர் தம் குறட்–பாக்–களி – ல் த�ொட்ட இடங்–களி – லெ – ல்– லாம் ஒழுக்–கத்தை வலி–யு–றுத்–து–கி–றார். வாய்மை, கள்–ளுண்–ணாமை ப�ோன்ற ஒழுக்க நெறி–கள் குறித்–துத் தனித்–தனி அதி–கா–ரங்–கள் படைக்–கிற – ார். ஒட்–டும�ொ – த்–தம – ாக எல்லா வகை–யிலு – ம் ஒழுக்– கத்–த�ோடு இருப்–பதே வாழ்–வுக்கு மேன்மை தரும் என்–பதை அவர் ச�ொல்ல விரும்–பி–னார். அதன் ப�ொருட்டு ஒழுக்–கத்தை வலி–யு–றுத்–த–வென்றே ஒரு தனி அதி–கா–ரத்–தை–யும் படைத்–தார். அதுவே ஒழுக்–க–மு–டைமை என்ற பதி–னான்–காம் அதி–கா– ரம். இந்த அதி–கா–ரத்–தின் பல்–வேறு வகைப்–பட்ட விரி–வாக்–கமே அனைத்து அதி–கா–ரங்–களு – ம் என்று கூடச் ச�ொல்–ல–லாம். `ஒழுக்–கம் விழுப்–பம் தர–லான் ஒழுக்–கம் உயி–ரி–னும் ஓம்–பப் படும்.’ ஒழுக்–கமே சிறப்–பைத் தரு–கி–றது. எனவே, அந்த ஒழுக்–கத்தை உயிரை விட–வும் மேலா–ன– தா–கப் பாது–காக்க வேண்–டும். சத்–தி–யம் பேசு–தல் என்ற ஓர் ஒழுக்க நெறிக்–கா–கத் தன் வாழ்–வையே அர்ப்–ப–ணித்த அரிச்– சந்–திர மகா–ரா–ஜா–வின் கதை நமக்–குத் தெரி–யும். அந்–தக் கதை–தான் காந்–தியை மகாத்–மா–வாக வாழத் தூண்–டி–யது. `பரிந்–த�ோம்–பிக் காக்க ஒழுக்–கம் தெரிந்– த�ோம்–பித் தேரி–னும் அஃதே துணை.’ கடி– ன – ம ாக இருந்– த ா– லு ம் ஒழுக்– கத்தை மனம் விரும்–பிக் காப்–பாற்ற வேண்–டும். ஆய்ந்து தேர்ந்து தெளிந்–தா–லும் ஒழுக்–கம்–தான் வாழ்–வில் நல்ல துணை–யாக அமை–யும். `தந்தை ச�ொல்– மி க்க மந்– தி – ர – மி ல்– லை ` என்ற ஒழுக்– க

94

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

– ெ–றியை ந – த் தேர்–வுசெய் – து கடி–னம – ாக இருந்–தா–லும் அதைக் காப்–பாற்ற முனைந்–தான் ரா–மன். அவன் கான–கம் சென்–ற–ப�ோது முனி–வர்–க–ளெல்–லாம் அவ–னைக் க�ொண்–டா–டித் துணை–நிற்–கக் கார–ணம் அவ–னது நல்–ல�ொ–ழுக்–கமே. `ஒழுக்க முடைமை குடிமை இழுக்–கம் இழிந்த பிறப்–பாய் விடும்.’ ஒழுக்–கத்–தைக் காப்–பதே உயர்ந்த குடிப் பிறப்–பா–கும். அந்த ஒழுக்–கத்–தி–லி–ருந்து நீங்–குத – ல் எவ–ரை–யும் இழிந்த பிறப்–பி–ன–னாக ஆக்–கி–வி–டும். `மறப்–பி–னும் ஒத்–துக் க�ொள–லா–கும் பார்ப்–பான் பிறப்–ப�ொ–ழுக்–கம் குன்–றக் கெடும்.’ மறை நூல்–கள – ைக் கற்–பவன் – அவற்றை மறந்– தா–லும் திரும்–பக் கற்–றுக் க�ொண்–டு–விட முடி–யும். ஆனால், அவன் ஒழுக்–கம் தவ–றி–னால் அவ–னது குடிப்–பெரு – மை கெட அவ–னும் அழி–வான். ஒரு–வன் எவ்–வ–ளவு பெரிய கல்–வி–யா–ள–னாக இருந்–தா–லும் ஒழுக்–க–மில்–லா–த–வனை மக்–கள் மதிப்–ப–தில்லை. `அழுக்கா றுடை–யான்–கண் ஆக்–கம்–ப�ோன் றில்லை ஒழுக்க மிலான்–கண் உயர்வு.’ ப�ொறாமை உடை– ய – வ ர்– க – ளி – ட த்– தில் செல்–வம் சேராது. அதைப்–ப�ோல ஒழுக்–க–மில்–லா–த–வ–னி–டத்–தில் உயர்வு இராது. `ஒழுக்–கத்தி ன�ொல்–கார் உர–வ�ோர் இழுக்–கத்–தின் 54 ஏதம் படு–பாக் கறிந்து.’ ஒழுக்– க – மி ன்– மை – ய ால் ஏற்– ப – டு ம் பழியை உணர்ந்த நெஞ்–சு–ரம் க�ொண்– ட�ோர் ஒரு– ப�ோ – து ம் ஒழுக்க நெறி– யி – லி – ரு ந்து பிறழ மாட்–டார். `ஒழுக்–கத்–தின் எய்–துவ – ர் மேன்மை இழுக்–கத்–தின்


எய்–து–வர் எய்–தாப் பழி.’ ஒழுக்க நெறி–யில் வாழ்–ப–வர்–கள் மேன்மை அடை–வார்–கள். ஒழுக்–கம் தவ–றி–ய–வர்–கள் தீராத பழி–யையே அடை–வார்–கள். முன்–னாள் குடி–ய–ர– சுத் தலை–வர் அப்–துல்–க–லாம் மக்–கள் மனத்–தில் நிலை–பெற்ற – து எத–னால்? அவர் விஞ்–ஞானி என்–ப– தாலா? அவர் அறி–வுத் திறத்–தின் கார–ணத்–தாலா? அல்ல. அவ–ரின் ஒழுக்–கமே மக்–கள – ைக் கவர்ந்–தது. அத–னா–லேயே அவர் கால–மா–னப�ோ – து இந்–தி–யா– வெங்–கும் வர–லாறு காணாத அள–வில் நெகிழ்ச்– சி–யுடன் – அஞ்–ச–லிக் கூட்–டங்–கள் நடத்–தப்–பட்–டன. குக்–கி–ரா–மங்–க–ளில் கூட அவ–ரது மறை–வுக்–குத் துய–ரம் தெரி–வித்து அஞ்–ச–லிச் சுவ–ர�ொட்–டி–கள் ஒட்–டப்–பட்–டன. `நன்–றிக்கு வித்–தா–கும் நல்–ல�ொ–ழுக்–கம் தீய�ொ– ழுக்–கம் என்–றும் இடும்பை தரும்.’ நன்மை என்–னும் விளை–வைப் பெறு–வ–தற்கு விதைக்– க ப்– ப – டு ம் விதையே நல்– ல�ொ – ழு க்– க ம் என்–பது. தீய ஒழுக்–கம�ோ எப்–ப�ோ–தும் துன்–பத்– தையே தரும். உடல் ஆர�ோக்–கி–யம் கெடு–தல், மக்–க–ளி–டையே மதிப்–பி–ழத்–தல் ப�ோன்–றவை தீய ஒழுக்–கத்–தின் பக்க விளை–வு–கள். `ஒழுக்க முடை–ய–வர்க் க�ொல்–லாவே தீய வழுக்–கி–யும் வாயால் ச�ொலல்.’ ஒழுக்–க–மு–டை–ய–வர்–கள் தீய ச�ொற்–க–ளைத் தவ–றிக்–கூ–டத் தங்–கள் வாயால் ச�ொல்ல மாட்– டார்–கள். ஒரு–வன் பேச்–சில் உள்ள கண்–ணி–யத்– தைப் பார்த்தே அவ–னது ஒழுக்–க–நெறி பற்றி நாம் ஊகித்–து–விட முடி–யும். ‘உல–கத்–த�ோடு ஒட்ட ஒழு–கல் பல–கற்–றும் கல்–லார் அறி–விலா தார்.’ நூல்–கள் பல கற்–றும் உல–கத்–த�ோடு ஒட்டி ஒழு– கு ம் நடை– மு – றை – க – ள ைக் கல்– ல ா– த – வ ர்– க ள் அறி–வில்–லா–த–வர்–கள – ா–கவே கரு–தப்–ப–டு–வார்–கள். இப்– ப�ோ து கலை கலைக்– க ா– க வே என்ற கண்–ண�ோட்–டத்தை அடிப்–பட – ை–யா–கக் க�ொண்டு வெளிப்–ப–டைப் பாலி–யல் எழுத்–துக்–களெ – ல்–லாம் ஆங்– கி – ல த்– தை ப் ப�ோலவே தமி– ழி – லு ம் வரத் த�ொடங்கி விட்–டன. நீதி நெறி–யைப் புகட்–டு–வது இலக்–கி–யத்–தின் பணி அல்ல என்–றும், வாழ்க்– கையை உள்– ள து உள்– ள – வ ாறே சித்– தி – ரி ப்– ப து மட்–டுமே இலக்–கிய – வ – ா–திக – ள் செய்ய வேண்–டிய – து என்–றும் சிலர் கூற–வும் அந்த வழி–யில் இயங்–கவு – ம் தலைப்–பட்–டுள்–ளார்–கள். நம் மரபு இது–வல்ல. வள்–ளு–வம் ஒரு நீதி இலக்–கிய நூல். அது வெளிப்–ப–டை–யா–கவே நீதி– களை வலி–யுறு – த்–துகி – ற – து. அது ச�ொல்–லும் நீதி–கள் உல–கம் முழு–வதற் – கு – ம் ப�ொது–வாக இருப்–பது – த – ான் ஓர் உலக அதி–ச–யம். மற்ற எந்த ம�ொழி–யி–லும் இத்–தகை – ய ஒரு நடு–நிலை – ய – ான நீதி–நூல் இல்லை. என– வ ே– த ான் அதை உல– க ப் ப�ொது– மறை என்–கிற�ோ – ம். வெளிப்–ப–டை–யான நீதி–நூ–லாக இல்–லா–மல் கதைப்– ப�ோ க்– க�ோ டு கூடிய காப்– பி – ய ங்– க – ளு ம் தமி– ழி ல் எழுந்– த ன. அவை– யு ம் நீதி– க ளை

திருப்பூர்

கிருஷ்ணன் வ லி – யு – று த் – து – வ – தையே ல ட் – சி – ய – ம ா – க க் க�ொண்–டி–ருந்–தன. `அர–சி–யல் பிழைத்–த�ோர்க்கு அறம் கூற்–றா–வ– தூ–உம் உரை–சால் பத்–தி–னிக்கு உயர்ந்–த�ோர் ஏத்–த–லும் ஊழ்–வினை உறுத்–துவ – ந்து ஊட்–டும் என்–பதூ – உ – ம் சூழ்–வி–னைச் சிலம்பு கார–ண–மாக நாட்–டு–தும் யாம�ோர் பாட்–டு–டைச் செய்–யுள்.’ என தான் காப்– பி – ய த்– தி ன் மூலம் வலி– யு – றுத்த விரும்– பு ம் மூன்று நீதி– க ள் எவை என்– பதை இளங்கோ த�ொடக்–கத்–தி–லேயே வெளிப்– ப–டுத்–து–கி–றார். `வள்–ளு–வன் தன்னை உல–கி–னுக்கே தந்து வான்–பு–கழ் க�ொண்ட தமிழ்–நாடு - நெஞ்சை அள்–ளும் சிலப்–ப–தி–கா–ரம் என்–ற�ோர் மணி ஆரம் படைத்த தமிழ்–நாடு.’ என்று மகா–கவி பார–திய – ார் வள்–ளுவ – த்–தையு – ம் சிலம்–பை–யும் க�ொண்–டா–டக் கார–ணம் தமி–ழர்–கள் வாழ்–வில் பின்–பற்ற வேண்–டிய நீதி–நெ–றி–களை அவை ப�ோதிக்–கின்–றன என்–ப–து–தான். சிலப்–ப–தி–கா–ரம் மட்–டு–மல்ல, ஐம்–பெ–ருங்–காப்– பி– ய ங்– க ள் அனைத்– து மே ஒழுக்க நெறி– க ளை வலி–யு–றுத்தி எழுந்த படைப்–புக்–கள்–தான். கம்–ப– ரா–மா–ய–ணத்–தைப் பற்–றிச் ச�ொல்–லவே வேண்–டி–ய– தில்லை. அது ஒழுக்–கத்தை வலி–யுறு – த்–தவ – ென்றே படைக்–கப்–பட்ட தமிழ் இதி–கா–சம். இவ்–வி–தம் நீதி–க–ளைப் புலப்–ப–டுத்–திக் கதை எழு–தும் மரபு, தமி–ழின் தற்–கால இலக்–கி–யத்–தி– லும் த�ொடர்ந்–தது. ஒழுக்க விழு–மி–யங்–க–ளைக் கற்–பனை – ப் பாத்–தி–ரங்–கள் மூலம் வலி–யு–றுத்–திய முக்–கிய – ம – ான இரு எழுத்–தா–ளர்–கள் என டாக்–டர் மு. வர–த–ரா–ச–னை–யும் தீபம் நா. பார்த்–த–சா–ர–தி–யை–யும் ச�ொல்ல வேண்–டும். மு.வ.வின் அல்லி, கரித்– துண்டு, கள்ளோ காவி–யம�ோ ப�ோன்ற நாவல்–கள் ஒழுக்க நெறி–களை விளக்–கு–ப–வையே. – ன் நா.பா.வின் குறிஞ்சி மலர் ஒழுக்க நெறி–களி உன்–ன–தத் திரட்–டாய் அமைந்த தமிழ்ப் ப�ொக்–கி– ஷம். அவர் படைத்த அர–விந்–த–னும் பூர–ணி–யும் ராம–னுக்–கும் சீதைக்–கும் நிக–ரான லட்–சி–யப் பாத்– தி–ரங்–கள். அந்–தப் பாத்–தி–ரங்–க–ளின் உயர்–நி–லைப் பண்பு நலன்–க–ளால் கவ–ரப்–பட்டு அந்த நாவல் வெளி–வந்த கால–கட்–டத்–தில் ஏரா–ளம – ான பெற்–ற�ோர் தங்–கள் குழந்–தை–க–ளுக்கு அர–விந்–தன் என்–றும் பூரணி என்–றும் பெயர்–சூட்டி மகிழ்ந்–தார்–கள். மு.வ., நா.பா. அல்–���ாத கல்கி உள்–ளிட்ட மற்ற பல படைப்–பா–ளி–க–ளும் கூட நீதிக் கருத்– து–க–ளைத் தங்–கள் எழுத்–து–க–ளில் பதிவு செய்–வ– தைப் பெரு–மை–யா–கக் கரு–தி–னார்–கள் என்–ப–தற்கு – ன் படைப்–புக – ளே சாட்சி. கல்–கியி – ன் பல அவர்–களி படைப்–பு–கள் அறம் சார்ந்த சமூக சீர்–தி–ருத்–தக் கருத்–துக்–களை உள்–ளட – க்–கிய – வை என்–பத – ா–லேயே ðô¡

95

16-28 பிப்ரவரி 2017


அவை வெகு–ஜன ஆத–ர–வைப் பெற்– ற ன. எழுத்– தி ன் மூலம் ஒழுக்–கத்–தை–யும் நீதி–க–ளை–யும் பிர– ச ா– ர ம் செய்– வ து இந்– தி ய மரபு. அதுவே தமிழ் மரபு. அதுவே நம் இதி– க ாச மரபு. ராமா–ய–ண–மும் மகா–பா–ர–த–மும் எண்–ணற்ற ஒழுக்க ப�ோத–னை– க–ளைத் தாங்–கி–யவையே – . ஒழுக்–கம் சார்ந்த பிர–சா–ரத்– தைக் கலை–வ–டி–வம் கெடா–மல் உள்–ளட – க்–கிச் ச�ொல்–லும்–ப�ோது அது சிறந்த படைப்–பா–கி–றது. வெளிப்– ப – ட ை– ய ாக உறுத்– தி த் தெரி–யும் வகை–யில் ஒழுக்–கப் பிர–சா–ரம் புனை–வி– லக்–கி–யத்–தில் இருந்–தால் அது சிறந்த படைப்பு என்ற அந்–தஸ்தை இழக்–கி–றது. ஆனால், எப்–ப–டி– யும் ஒழுக்க நெறி–க–ளின்–மேல் நாட்–டம் வரு–மாறு செய்–வதே நம் இந்–திய இலக்–கிய – ப் படைப்–புக – ளி – ன் ந�ோக்–கம். ராமா–யண – மு – ம் மகா–பா–ரத – மு – ம் அற்–புத – – மான கலை வடி–வத்–த�ோடு ஒழுக்க நெறி–க–ளைப் படிப்–ப–வர் மனத்–தில் புகட்–டு–கின்–றன. அத–னா– லேயே அவை இன்–ற–ள–வும் திரும்–பத் திரும்ப வாசிக்–கப்–ப–டு–கின்–றன. ஒழுக்–கத்தை தனி–ம–னித ஒழுக்–கம், சமு–தாய ஒழுக்–கம் என்று இன்று இரண்–டாய்ப் பகுத்–துப் பேசு–கின்–ற–னர். மது அருந்–தா–தி–ருப்–பது, புகை பிடிக்–கா–திரு – ப்–பது, பாலி–யல் ஒழுக்–கம் ப�ோன்–றவை தனி–ம–னித ஒழுக்–கத்–தின்–பாற் பட்–டவை. லஞ்–சம் வாங்–கா–தி–ருப்–பது, திரு–டா–தி–ருப்–பது, ப�ொதுச் ச�ொத்–தில் கைவைக்–கா–தி–ருப்–பது ப�ோன்–றவை சமு–தாய ஒழுக்–கத்–தின்–பாற்–பட்–டவை. மூத–றி–ஞர் ராஜாஜி, பசும்–ப�ொன் முத்–து–ரா–ம– லிங்–கத் தேவர் ப�ோன்–ற�ோர் இவ்–விரு ஒழுக்–கத்– தி–லும் மேல�ோங்கி நின்–றார்–கள். எஸ். எஸ். மாரி–சாமி என்ற பத்–தி–ரி–கை–யா–ளர் ராஜா–ஜி–யின் படத்தை மட்–டுமே தன் வீட்டு பூஜை–ய–றை–யில் வைத்து வழி–பட்டு வாழ்ந்–தார். ஒழுக்–கத்–தா–லும் பசும்–ப�ொன்–னா–கத் திகழ்ந்த முத்–து–ரா–ம–லிங்–கத் தேவரை வழி–ப–டு–வ�ோர் பலர் உண்டு. தனி–ம–னித ஒழுக்–கம் என்–பது அவ–ர–வர் விருப்– பத்–தைப் ப�ொறுத்–தது என்–றும், அதை யாரும் யார்–மே–லும் திணிக்–க–லா–காது என்–றும் சமு–தாய ஒழுக்–கமே முக்–கி–யத் தேவை என்–றும் கருத்–துச் ச�ொல்–லும் ப�ோக்கு இன்று மேல�ோங்கி வரு–கிற – து. தங்–களை முற்–ப�ோக்–கா–ளர்–கள் என்று காட்–டிக் க�ொள்ள முனை–ப–வர்–கள் இக்–க–ருத்தை உரத்து முழங்–கு–கி–றார்–கள். ஆனால், இந்த வாதம் சரி– யல்ல என்–பதை – சற்–று சிந்–தித்–தாலே நாம் உணர முடி–யும். இரண்–டும் ஒன்–ற�ோ–ட�ொன்று த�ொடர்–புள்–ள– வையே. தனி–ம–னித ஒழுக்–க–மில்–லாத ஓர் அதி– காரி மதுப்–ப–ழக்–கம் உடை–ய–வ–னாக இருந்–தால் அவ–னுக்கு மது வாங்– கி க் க�ொடுத்தே அவன் செய்–யும் அலு–வ–லக வேலை–க–ளைத் தனக்–குச் சாத–கம – ா–கச் செய்ய வைக்க ஒரு–வன – ால் முடி–யும்.

96

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

தனி மனித ஒழுக்–கம் சார்ந்த பல–வீ–னமே பல நேரங்–க–ளில் சமு–தாய ஒழுக்–க–மின்–மைக்கு வித்–தி–டு–கி–றது. மது அருந்–து–ப–வன் அதன்– ப�ொ–ருட்டு ஊதி–யத்தை மீறி– யு ம் பெ ரு ந் – த�ொ – கை – யை ச் செலவு செய்ய வேண்– டி – யி – ருக்–கி–றது. அலு–வ–ல–கத்–தில் ஊதி– ய ம் தாண்– டி – யு ம் அவன் ப�ொரு–ளீட்ட ஒரே வழி லஞ்–சம் பெறு–வ–து–தான். எனவே, அவ– னது தனி–மனி – த ஒழுக்–கமி – ன்மை சமு–தாய ஒழுக்–க–மின்–மைக்கு

வழி–க�ோ–லு–கி–றது. வள்–ளு–வர் தனி–ம–னித ஒழுக்–கம், சமு–தாய ஒழுக்–கம் இரண்–டுமே முக்–கி–ய–மா–னவை என்ற கண்– ண�ோ ட்– ட ம் உடை– ய – வ ர். பிற– னி ல் விழை– யாமை, கள்–ளுண்–ணாமை உள்–ளிட்ட பல தனி மனித ஒழுக்க நெறி–களை வலி–யு–றுத்–தும் வள்–ளு– வர், புறங்–கூற – ாமை, நடு–வுநி – லைமை – , ப�ொருள்–செ– – ச் சேர்ந்–த�ொழு – க – ல் ப�ோன்ற யல் வகை, மன்–னரை சமு–தாய ஒழுக்–கங்–கள் குறித்–தும் வலி–யு–றுத்–திப் பேசு–கி–றார். – ய�ோ – டு சிந்–தித்–தால் தனி–மனி – த ஒழுக்– நடு–நிலை கம், சமு–தாய ஒழுக்–கம் இரண்–டுமே ஒரு நாண– யத்–தின் இரு பக்–கங்–கள் ப�ோன்–றவை என்–பதை – யு – ம் ஒன்–றில்–லா–விட்–டால் இன்–ன�ொன்று நிலை–பெ–று– வது கடி–னம் என்–ப–தை–யும் புரிந்து க�ொள்–ள–லாம். ஒவ்–வ�ொரு மனி–தனு – ம் தன் இரண்டு கண்–கள – ைப் ப�ோன்று வாழ்–வில் இவ்–வி–ரண்டு ஒழுக்–கங்–க–ளை– யும் பேண வேண்–டும். அதுவே மனி–தன் நிம்–ம–தி– ய�ோ–டும் ஆர�ோக்–கிய – த்–த�ோடு – ம் வாழ்–வதற் – கு ஒரே வழி. மகாத்மா காந்–தியை – ப் ப�ோன்ற உத்–தம – ர்–கள் இவ்–விரு ஒழுக்க நெறி–க–ளி–லும் தலை–சி–றந்து நின்று உல–கப் புகழ் பெற்–றார்–கள். ஆசி–ரி–யர் ச�ொன்–ன–ப�ோ–தும் பக்–கத்–தில் உள்ள மாண–வ– னைப் பார்த்–துக் காப்–பி–ய–டிக்க மனம் ஒப்–பாத – ம் காந்தி, சுதந்–திர– ப் ப�ோருக்–காக மக்–கள் தன்–னிட நம்–பிக்கை வைத்து வாரி அளித்த பெருஞ்–செல்– வத்–தின் ஒரு சிறு பகு–தி–யைக் கூடத் தனக்–கெ– னப் பயன்–ப–டுத்–தா–த–வர். அவ்–வி–ஷ–யத்–தில் தன் – ப – ா–விட – மு – ம் கண்–டிப்–பாக இருந்–த– மனைவி கஸ்–தூரி வர். அத–னால் அல்–லவ�ோ அவர் ரவீந்–தி–ர–நாத் தாகூ–ரால் மகாத்மா எனப் புக–ழப்பட்–டார்? மகாத்மா காந்–தி–யின் வாழ்க்கை வள்–ளு–வம் வகுத்த நெறி–யின் விளக்–கமே. பரி–மே–ல–ழ–கர் ப�ோன்–ற�ோர் திருக்–கு–ற–ளுக்கு எழுத்–தால் உரை எழு–தின – ார்–கள் என்–றால் மகாத்மா தம் வாழ்–வால் உரை எழு–தி–ய–வர். திருக்–கு–றள் படிப்–ப–தற்–கான நூல் மட்–டு–மல்ல, அது பின்–பற்–று–வ–தற்–கு–மான நூல் என்–பதை இன்–றைய இளை–ஞர்–கள் புரிந்– து–க�ொள்ள வேண்–டும். திருக்–கு–ற–ளைப் பின்–பற்– றும் இளை–ஞர்–கள் எண்–ணிக்கை கூடும்–ப�ோது தமி–ழ–கம் ச�ொர்க்–க–மா–கவே மாறும்.

(குறள் உரைக்–கும்)


உலகெங்கும் நன்மைய�ொளி பரப்பும்

திருவிளக்கு பூஜை!

துறை–யூரி – லு – ள்ள ஓங்–கா–ரக் குடில் கடந்த திருச்சி, தைப்–பூ–சத்–தன்று விசே–ஷ–மான தெய்–வீ–கக்

களை–யு–டன் திகழ்ந்–தது. அன்–றைய தினம் நடை–பெற்ற திரு–வி–ளக்கு பூஜை–யில் அந்–தப் பகு–தியே ஆன்–மிக ஒளி–யில் பிர–கா–சித்–தது. 1008 பெண்–ம–ணி–கள் அந்த பூஜை– யில் கலந்–துக�ொ – ண்டு அந்–தக் கூட்–டுப் பிரார்த்–த– னையை மேற்–க�ொண்–டார்–கள். தங்–கள் ச�ொந்த நலன் மட்– டு – ம ல்– ல ா– ம ல், உல– க�ோ ர் அனை– வ – ருக்–கும் அவ–ர–வர் பிரச்–னை–கள் எல்–லாம் நீங்க – யு – ம – ாறு அந்த பூஜை–யின்–ப�ோது அவர்–கள் அருள்–புரி – ம – ாக வேண்–டிக்–க�ொண்–டார்–கள் என்–றால், மான–சீக அது, ஓங்–கா–ரக் குடில் அ–கத்–தி–யர் சன்–மார்க்க சங்–கம் நெறிப்–ப–டுத்–திக் க�ொடுத்த சிறப்–பான வழி– பாட்–டு–மு–ற ை–த ான் கார– ணம். உடல்– ந– லம் தேறுமா, நீண்–டந – ாள் ந�ோய் தீருமா, படிப்–பில் முன்– னேற்–றம் உண்டா, எந்த உயர்–கல்–வியை – த் தேர்வு செய்–ய–லாம், வேலை கிடைக்–குமா, திரு–ம–ணம் எப்–ப�ோது கைகூ–டும், காதல், கல்–யா–ணத்–தில் முடி– யுமா, குழந்–தைப் பேறு கிட்–டுமா, மனம் வில–கிய கண–வன் - மனைவி ஒன்று சேரு–வ�ோமா, குடும்ப ஒற்–றுமை மேம்–ப–டுமா, கடன் தீருமா, ச�ொத்–துப் பிரச்னை சாத–க–மா–குமா, வீடு கட்–டுவே – னா, வாக– னம் வாங்–கு–வேனா, த�ொழில், வியா–பா–ரத்–தில் ஏற்–���ட்–டி–ருக்–கக்–கூ–டிய சிக்–கல்–கள் வில–குமா வளர்ச்சி உண்டா, அக்–கம் பக்–கத்–தா–ரு–ட–னான பிணக்–கு–கள் நீங்–குமா, இறை நாட்–டம் ஏற்–ப–டுமா, பில்லி-சூனிய-ஏவல் கார–ணம – ாக ஏற்–பட்ட பாதிப்பு வில–குமா, நீத்–தார் கடன் நிறை–வேற்–றா–த–தால்

– க்–கக்–கூடி – ய உபத்–திர– வ – ங்–கள் மறை–யுமா, ஏற்–பட்–டிரு நிம்–ம–தி–யான இறப்–புக்கு வழி உண்டா - இப்–படி ஒவ்–வ�ொரு – வ – ர் வாழ்–விலு – ம் ஏற்–பட – க்–கூடி – ய எல்–லா– வகை பிரச்–னை–க–ளை–யும் தீர்க்–க–வல்ல அற்–புத வழி–பா–டாக அந்–தத் திரு–விள – க்கு பூஜை அமைந்–தது. இதில் நெகிழ்ச்–சி–யூட்–டும், குறிப்–பி–டத்–த–குந்த அம்–சம், இந்–தப் பூஜை–யில் கண–வரை இழந்–தவ – ர்– க–ளும் பங்கு க�ொண்–ட–து–தான்! இந்த பூஜை–யில் கலந்–து–க�ொண்–ட–வர்–கள் அவ–ர–வர் தமக்–கென்று விளக்கு மட்–டும் க�ொண்–டுவ – ர வேண்–டும் என்–பது – ம் திரி, எண்–ணெய், மலர்–கள் எல்–லாம் ஆசி–ர–மத்– தில் வழங்–கப்–ப–டும் என்–ப–தும், இதற்–காக எந்–தக் கட்–ட–ண–மும் வசூ–லிக்–கப்–ப–டு–வ–தில்லை என்–ப–தும் பக்–தர்–கள்–பால் ஓங்–கா–ரக் குடி–லுக்கு இருக்–கும் தெய்–வீக அக்–க–றையை வெளிப்–ப–டுத்–து–கின்–றன. தின– மு ம் மூன்று வேளை அன்– ன – த ா– ன ம், ஆற– றி வு படைத்த மனி– த ர் மட்– டு – ம ல்– ல ா– ம ல், உல–கத்து ஜீவ–ரா–சி–கள் அனைத்–தும் நல்–வாழ்வு வாழ மேற்–க�ொள்–ளும் ‘ஜீவ தய–வு’ தியா–னம், மாண–வர்–க–ளுக்–கான ஒழுக்க நெறி ப�ோதனை, அனை–வ–ருக்–கும் அன்–ன–தான பிர–சா–தம், குடி– நீர் வழங்– கு – த ல், பசுக்– க – ளை ப் பரா– ம – ரி த்– த ல், ஆன்–மிக ச�ொற்–ப�ொ–ழி–வு–கள் நடத்–து–தல், ஏழை மாண–வர்–க–ளின் கல்–விக்–காக உத–வு–தல் ப�ோன்ற அனைத்து திருப்–பணி – க – ளு – ம் மிக–வும் ப�ொறுப்–புட – ன் ஓங்–கா–ரக் குடி–லில், வழக்–கம்–ப�ோல மேற்–க�ொள்ள – ப்– ப–டு–கின்–றன.

- நடே–சன் ðô¡

97

16-28 பிப்ரவரி 2017


உள்ள(த்)தைச் ச�ொல்கிற�ோம்

பஞ்சாமிர்த பிரசாதமாய்

திரு–மந்–தி–ரம் பாடல்–க–ளுக்கு அற்–பு–த–மாக விளக்–

அந்த அந்த வீடு–கள் பற்–றிய விளக்–கம், பரி–பூ–ர–ண– மாக விளங்–கும் முரு–க–னின் திருக்–க �ோ–யில்–கள் கட்–டுரை – –கள் யாவும் தைப்–பூ–சம், தைகி–ருத்–திகை திரு– ந ாட்– க – ளி ல் எங்– க – ளு க்– கு க் கிடைத்– தி ட்ட திரு–முரு – க – த் திருத்–தல உலா–வா–கவே பரி–மளி – த்–தது. - சிம்–ம–வா–ஹினி, வியா–சர்–பாடி.

ரத சப்–தமி அன்று அங்–கத்–தில் பல்–வேறு இடங்–க– ளில் எருக்க இலை சூடிக் குளிக்க வேண்–டும். அவ்–வாறு செய்–தால், மகா–பா–ரத – க் கதா– ப ாத்– தி – ர ங்– க – ளி ல், தின– மு ம் நினைத்து ப�ோற்–றத் தக்–க–வ–ரான பீஷ்– ம – ரு க்கு நீர்க்– க – ட ன் செய்த பலன் கிட்–டும் என்–பது ஐதீ–கம். இதை ரத– ச ப்– த மி என்ற சூரி– ய க் க�ொண்–டாட்–டம் கட்–டுரை நன்கு புரிய வைத்–தது. - இராம.கண்–ணன், திரு–நெல்–வேலி.

அருட்– பெ – ரு ஞ்– ஜ �ோதி தனிப் பெருங்– க – ரு ணை கட்–டு–ரை–யில் வள்–ள–லா–ரின் தனித் திற–மை–யைப் படித்து வியந்–தேன். ம�ொத்–தத்–தில் ஆன்–மி–கம் பலன், பக்–தித் தேன் சுவை க�ொண்ட பேர– ரு – ள ா– க வே திகழ்–கி–றது. - எஸ்.எஸ்.வாசன், வந்–த–வாசி.

கங்–களை கூறு–வ–து–டன் அவற்–றைத் தற்–கா–லத்து சூழ்–நி–லைக்–கும் ஒப்–பிட்–டுக் காட்–டு–வது சிறப்–பாக உள்–ளது. காசி–யில் இத்–தனை சூரி–யன் க�ோயில்–கள் இருப்–பதை – ப் பற்றி இப்–ப�ோ–து–தான் அறிந்–தேன். - K. சிவக்–கு–மார், சீர்–காழி.

ஆ ன்– மி – க ப்

பகுத்– த – றி வு மகான் அருட்– பெ – ரு ம் ஜ�ோதி ராம– லி ங்க வள்– ள – ல ார் பெரு– ம ான் வாழ்– வி ல் நிகழ்ந்த சில அற்–புத – ங்–களை, அபூர்வ தக–வல்–க–ளைத் த�ொகுத்து தாங்–கள் வழங்–கிய கட்–டுரை தைப்–பூச நன்– னாள் சம–யத்–தில் அவரை நினை–வில் நிறுத்தி வணங்க வைத்–தது. வள்–ளல – ார் இரக்–கமு – ள்– ள�ோர் இத–யங்–க–ளில் வாழ்ந்து க�ொண்–டி–ருக்–கிற – ார் என்–பது நிச்–ச–ய–மான உண்மை. - அயன்–பு–ரம் த.சத்–தி–ய–நா–ரா–ய–ணன்.

‘ஆ று– த ல்

தரும் அறு– ப டை வீடு– க – ளி ல் பழநி தலம் தவிர மற்ற தலங்– க – ளு க்– கு பல முறை சென்–றுள்–ளே ன். அது ஒரு குறையே எனி–னும் ‘பழ–நி’ பற்–றிய கட்–டு–ரை–யைப் படித்–த–ப�ோது மனம் தெளிந்–தது. அறு–படை வீடு–களி – ல் அமர்ந்–திரு – க்–கும் திரு–மு–ரு–க–னின் படங்–கள் அற்–பு–தம். - கே.ஏ.நம–சி–வா–யம், பெங்–க–ளூரு.

முரு–க–னின் அழ–கான அட்–டைப்–ப–டம் பக்தி பர–வ–ச–

மாய் ஒளிர்ந்–தது. ‘த�ோப்–பா–கும் தனித்–தனி மரங்–கள்’ - ப�ொறுப்–பா–சி–ரி–யர் கட்–டுரை கூட்டு பிரார்த்–தன – ை– யின் மகத்–து–வத்–தைத் தெளி–வு–ப–டுத்–தி–யது. பிற எல்– ல ாப் பகு– தி – க – ளு ம் சேர்ந்து மணக்– கு ம் பஞ்–சா–மிர்–த பிர–சா–த–மாய் இனித்–தது. - இரா.வைர–முத்து, ராய–பு–ரம்.

அறு–படை முரு–கன்–களி – ன் அட்–டைப்–பட – ம், உள்ளே

98

ðô¡

16-28 பிப்ரவரி 2017

த ற்–கால ஜல்–லிக்–கட்டு ப�ோராட்– டத்தை தமிழ் இன உணர்– வி ன் வெற்றி என்–ப–த�ோடு அது கூட்–டுப் பிரார்த்–த–னைக்கு கிடைத்த வெற்– றி– யு ம்– த ான் என்– ப தை விரி– வ ாக தெளி–வாக உணர்த்–தி–யது ப�ொறுப்– பா–சி–ரி–ய–ரின் தலை–யங்–கம். திரு– வ�ொற்–றி–யூ–ரில் வள்–ள–லார் சந்–தித்த நிர்–வாண சாமி–யார் த�ோபா சுவா– மி–க–ளின் பெயர் பால–கி–ருஷ்–ணன் என குறிப்–பி–டப்–பட்–டி–ருந்–தது தவறு. அந்த த�ோபா சுவா–மி–யின் பெய–ரும் இரா–ம–லிங்க சுவாமி என்–பதே – யா–கும். - ப.த.தங்–க–வேலு, பண்–ருட்டி. ஜல்–லிக்–கட்டு என்–பது ஏறு–த–ழு–வு–தல் மட்–டு–மல்ல,

இறை–வ–னின் வாக–ன–மாக நந்–தி–யம்–பெ–ரு–மானை தழுவி இறை–வனி – ட – மி – ரு – ந்து நேர–டிய – ாக பரிசு பெறும் வாய்ப்பு என்று தெளிவு பெறு–ஓம் பகு–தியி – ல் ஹரி–பிர– – சாத் சர்மா விளக்–கி–யது மிக–வும் அற்–பு–தம்! - அனில்–கு–மார், குடி–யாத்–தம்

வள்–ள–லார் வாழ்–கி–றார் என்ற புத்–த–கத்–தி–லி–ருந்து

த�ொகுத்–தளி – த்–திரு – ந்த வள்–ளல் பெரு–மா–னின் புனித வர–லாற்–றுச் சம்–ப–வங்–களை தைப்–பூ–சம் சம–யம் பார்த்து பதிவு செய்–தி–ருந்–தது மன–திற்கு மட்–டற்ற மகிழ்ச்–சியை தந்–தி–ருந்–தது. - இரா.வளை–யா–பதி, த�ோட்–டக்–கு–றிச்சி.

குன்–றத்–தூர் கும–ர–னைப் பற்–றிய பல அரிய, தெரி– யாத தக–வல்–களை குன்–றின் மேலிட்ட விளக்–கின – ைப் ப�ோல் வெளிச்–சம் காட்–டிய ‘ஆன்–மி–கம்’ இத–ழுக்கு எங்–களி – ன் நன்–றியை – த் தெரி–வித்–துக் க�ொள்–கிற�ோ – ம். - எஸ்.ஜெயந்தி, சென்னை.


பக்க விளைவு்கள் இல்லாத

பக்கலா மூலீள்க மலாத்திளை ரிரமோட் சர்க்கரை்ககு எதிரி சு்கரைோட ்கன்ட்ரைோல் இனி நம்ககு நண்பன் உங்கள் ர்கயில்... மாவட்ட வாரீயான உதவிக்கு சென்னை: 7823997001 / 7823997004, விழுப்புரம்: 7823997003, 7823997013, திருச்சி:7823997014, மது்ர: 7823997002, செலம்: 7823997005, ச�ோயம்புத்தூர்: 7823997006, 7823997011, 7823997007, தஞெோவூர்: 7823997009, 7823997015, �ரூர்: 7823997008, திருசநலசவேலி: 7823997010, திண்டுக�ல: 7823997012 Customer Care

9962994444

Missed Call : 954 300 6000

தமிழ்நாடு மற்றும் புதுச்ேசரி உங்கள் அருகில் உள்்ள மருந்து ்கடை்களில் கிடைக்கும்...

ர்கட்டு வோஙகுங்கள்... Super Stockist

J DART ENTERPRISES 0452-2370956

லி-்ககு.. ழி-இரு்க்கோ?... விரைவில்...


RNI Regn. No. TNTAM/2012/53345


Aanmegapalan