Page 1

Ένα τηλεφώνημα: Μια πράξη απλή και ιδιαίτερα σημαντική.

    Οι   μέρες   των   γιορτών   τις   περισσότερες   φορές   φέρνουν   τους  ανθρώπους   πιο   κοντά.  Βλεπόμαστε  συχνότερα  με  τους  οικείους  μας,  ανταλλάσσουμε   ευχές,   καθόμαστε   όλοι   γύρω   από   ένα   πλούσιο  εορταστικό   τραπέζι.   Τι   συμβαίνει   όμως   με   τους   ηλικιωμένους  ανθρώπους που ζουν μόνοι;        Στις  περισσότερες  των  περιπτώσεων, όσοι   ηλικιωμένοι  ζουν  μόνοι  είτε από επιλογή είτε γιατί έχουν χάσει τα αγαπημένα τους  πρόσωπα  βρίσκονται   σε  μια   ευάλωτη   θέση,  ιδιαιτέρα   τις  μέρες   των   γιορτών.   Το   βασικό   τους   παράπονο   που   τους   κάνει   να   νιώθουν   αυτό   το   βαρύ  συναίσθημα της θλίψης, είναι πως δεν έχουν κάποιον να μιλήσουν  και  να   ανταλλάξουν   δυο   λόγια.   Περνούν   ώρες   ατελείωτες   χωρίς   να  κάνουν   κάτι   δημιουργικό   ή   κάτι   που   θα   τους   δώσει   χαρά.   Κατά  συνέπεια η αρνητική τους διάθεση διευρύνεται και βαθαίνει. Η βαριά  αυτή   διάθεση   συνήθως   εκφράζεται  με   το   συναίσθημα   της  μοναξιάς.  «Νιώθω   μόνη»,   «νιώθω   ότι   οι   δικοί   μου   με   έχουν   ξεχάσει»   τους  ακούμε  να  λένε  τις  περισσότερες  φορές  και  πράγματι  αυτό  φαίνεται  να  είναι  για  τους  ηλικιωμένους  μια  αλήθεια. Τι  βρίσκεται  όμως  πίσω  από   το   συναίσθημα   της   μοναξιάς,   τι   μπορεί   να   σκέφτεται   κάποιος  που νιώθει μόνος;       Όλοι   οι   άνθρωποι  μπαίνοντας  στην  3η  ή   στην  4η  ηλικία, από  τη  μια  σκέφτονται   και   αξιολογούν   το   πώς   έζησαν,   αρκετά   συχνά  απασχολούνται  με   το   παρελθόν   κρίνοντας   τις   επιλογές   και   την   ίδια  τους τη ζωή. Κάνουν κατά κάποιο τρόπο το «ταμείο της  ζωής  τους».  Από   την   άλλη   βασανίζονται   από   σκέψεις   σχετικές   με   το   θάνατο.  Ανησυχούν για το αν θα είναι κάποιος μαζί  τους  εκείνη  την ώρα  ή  θα  πεθάνουν  μόνοι  ή ακόμα  σκέφτονται  τι  μπορεί  να  υπάρχει  μετά. Τότε 


έρχονται αντιμέτωποι  με     σκέψεις     και     πεποιθήσεις     για     τον   ίδιο  τους τον εαυτό.        Συχνά   απασχολούνται  με   σκέψεις   που   αφορούν   την   ασφάλεια   και  την   επιβίωση   τους   όπως:     «είμαι   αβοήθητος/η»,   «δεν   έχω   τον  έλεγχο»,   «κινδυνεύω»   ή   επίσης   με   πεποιθήσεις   που   αφορούν   τις  ευθύνες   ή   τις   επιλογές   τους     όπως   :   «δεν   είμαι   άξιος/α  εμπιστοσύνης», «εγώ   φταίω   για   όλα», «κανείς   δεν   ενδιαφέρεται   για  μένα».  Τέλος   πίσω   από   τη   μοναξιά  μπορεί   να   βρίσκονται   και   ιδέες  που   αφορούν   την   αυτοεκτίμηση   τους   όπως: «δεν   αξίζω   την   αγάπη»,  «είμαι ασήμαντη/ος» ή «είμαι κακός άνθρωπος» κλπ.  

    Οι   σκέψεις   αυτές   μπορούν   να   μας   επηρεάσουν   όλους,   παιδιά,  εφήβους,  νέους   ενήλικες,  τους   πάντες.    Οι   σκέψεις   αυτές   δεν   είναι  εύκολο   να   κατανοηθούν   όμως   υπάρχουν   ως   ένα   εσωτερικό   ψυχικό  υπόστρωμα   και   καταφέρνουν   να   δηλητηριάζουν   τη   ζωή   μας.     Η  διαφορά  με  τους  ηλικιωμένους  που  ζουν  μόνοι, είναι  πως  εκείνοι  δεν  έχουν   πολλές   επιλογές   ώστε   να   διαφύγουν   ή   να   επεξεργαστούν   την  αλήθεια   αυτών   των   σκέψεων   ή   μπορεί   ακόμα   η   κατάσταση   της  υγείας   τους   να  μην   τους   επιτρέπει   να   τις   ξεγελάσουν  με   εξωτερικά  ερεθίσματα.  Το   αποτέλεσμα   είναι   οι   ηλικιωμένοι   να   τυλίγονται   στη  δίνη   αυτών   των   πεποιθήσεων   και   να   δημιουργείται   ένας   φαύλος  κύκλος  με   δυσάρεστες   συνέπειες   για   την   ψυχική   και   σωματική   τους  υγεία.        Ένα δικό μας απλό τηλεφώνημα  μπορεί  να  σπάσει  αυτόν  το  φαύλο  κύκλο.   Σταματά   την   συνεχή   ροή   των   αρνητικών   σκέψεων   και   στη  θέση   τους   ο   κάθε   ηλικιωμένος   μπορεί   να   σκεφτεί   ότι   :   «υπάρχει  κάποιος   που   με   σκέφτεται»,   «οι   άλλοι   με   νοιάζονται»,   «δεν   είμαι  μόνος», «αξίζω»,   «μ’  αγαπούν».  Έτσι   ένα   τηλεφώνημά  μας,  ίσως   να 


μην λύνει   τα   προβλήματα   προσφέρει   όμως   ένα   σημαντικό   έργο  ανακουφίζοντας  ψυχικά τους ηλικιωμένους.          Για   τους   ίδιους   λόγους   είναι   εξίσου   σημαντική   η   υπηρεσία  «Κόκκινο   Κουμπί»   της   Μ.Κ.Ο   «Γραμμή   Ζωής».   Το   «Κόκκινο   Κουμπί »  προσφέρει   μια   δυνατότητα   «σύνδεσης»   του   ηλικιωμένου   με   τον  υπόλοιπο  κόσμο.  Το  «Κόκκινο Κουμπί» και  όλοι  οι  ειδικοί  ­Κοινωνικοί  Λειτουργοί   και   Ψυχολόγοι­   που   ανταποκρίνονται  24  ώρες   το  24ώρο  στις   κλήσεις   των   ηλικιωμένων,  καταφέρνουν   να   ανακουφίσουν   την  αίσθηση μοναξιάς αλλά και κάθε δυσάρεστο συναίσθημα ή  σκέψη  που  βρίσκεται από πίσω.  Κωνσταντίνος Νίκου, Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας. email: omada@in.gr

Giortes  

An article about elderly people

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you