Issuu on Google+

Ιδιοκτησία - Έκδοση Λοχαγού Μαρινέλη 12, Ηράκλειο, Τ.Κ. 71202, τηλ.2810-242121

email: ksenona@hotmail.com, www.kakopoiisi.gr

Διοικητικό Συμβούλιο Παχιαδάκη Μαίρη: Πρόεδρος Μεταξά Θεανώ: Α΄ Αντιπρόεδρος Σαββοπούλου Μαίρη: Β΄ Αντιπρόεδρος Σταφυλάκη Σμαρώ: Γραμματέας Στεφανίδη Ελένη: Ταμίας Στάθογλου Ελένη: Δημ. Σχέσεων Μέλη: Αντωνακάκη Βίλμα Βαρανάκη Μάγια Καραταράκη Ευαγγελία Μαρκοδημητράκη Φρόσω Νεοφώτιστου Μαρία Τσιριγωτάκη Μάρω

Αναπληρωματικά μέλη

Αντωνακάκη Μαρία Πλακιωτάκη Ειρήνη Φλυτζανή Μαριλένα

Εξελεγκτική επιτροπή

Καρκαβάτσου Ρέα- Ελευθερία Οικονομοπούλου Πόπη Στιβακτάκη Πόπη

Σύνδεσμος με τον Ξενώνα

Σεγρεδάκη Αργυρώ

Συντακτική Ομάδα:

Καρκαβάτσου Ρέα-Ελευθερία Μεταξά Θεανώ Νεοφώτιστου Μαρία Οικονομοπούλου Πόπη Παχιαδάκη Μαίρη Επιμέλεια ύλης: Παχιαδάκη Μαίρη Επιμέλεια έκδοσης: Μαγγίπα Αγορίτσα

Έκτακτοι Συνεργάτες:

Μαγγίπα Αγορίτσα Μαθιουδάκη Ευδοξία Μπαλτσάκη Εμμανουέλα Πατεράκη Κατερίνα Ρουσοχατζάκη Μαρία Σαββοπούλου Μαίρη Σταφυλάκη Σμαρώ

Σεπτέμβριος 2011 Τεύχος 29ο

2 Editorial 4 Τα μποτόνια 6 Μάνος Ελευθερίου 8 Η Μοναξιά του Όστρακου 9 Στήλη βιβλίου 10 Το τέλος των διακοπών φέρνει κατάθλιψη...

12 Η φωνή της Συνείδησης 13 Έλα Μίμη πάρε μια… Φωτοτυπία!!! 16 Ο γύρος του κόσμου με ηλιακό Ποδήλατο

18 Κωνσταντινούπολις 1955 20 Μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού 22 Το Μικρό Λεξικό Των Γεύσεων 23 1000 και 1 συμβουλές 24 Σκουπίδια τέλος! 25 Τα νέα μας 26 Έγραψαν για εμάς 28 Αναγνωστικό τελευταίας σελίδας

1


Σεπτέμβριος 2011 ΄΄Υπάρχει΄΄... Ιθάκη

2

Με την αναχώρηση του Αυγούστου, οι καλοκαιρινές σκέψεις, μοιάζει να απωθούνται και όλα αποχαιρετούν την ξεγνοιασιά και την χαλάρωση. Οι αναμνήσεις των διακοπών ξέμειναν πλέον στις αμμουδιές και όπως η μοίρα το διαγράφει, αύριο θα τις σβήσει το κύμα… διαπαντός. Έτσι, φτάσαμε αισίως στον Φθινοπωρινό Σεπτέμβρη με τις αναμενόμενες δύσκολες μέρες του, με τις διόλου ευοίωνες προοπτικές του και τις αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις περί του μέλλοντος των Ελλήνων. Καλοκαίρι λοιπόν, τέλος. Τα σχολεία ανοίγουν και οι τσέπες των γονιών αδειάζουν καθώς η «δωρεάν» εκπαίδευση των παιδιών τους απαιτεί και πάλι θυσίες. Εφέτος, η επιστροφή στην καθημερινότητα μας προσγειώνει δίχως έλεος. Μία περίεργη θλίψη βαραίνει την ατμόσφαιρα, αφού η οικονομική ανασφάλεια έχει πάρει τη θέση της χαράς και του χαμόγελου. Δεν θέλω να γκρινιάζω ούτε να παραπονιέμαι. Άλλωστε, σαν άνθρωπος διαθέτω έναν οπτιμιστικό χαρακτήρα, αλλά κάθε μέρα, δίνω κι’ εγώ, όπως όλοι, τις δικές μου μάχες για να κερδίσω τα αυτονόητα. Σήμερα, προσπαθώντας να δώσω νόημα και λογική εξήγηση σ’ όλα όσα συμβαίνουν γύρω μου, βάζω τον Χρόνο να μπει στην τροχιά του «συμπαντικού μέσα» μου και θέλοντας να «γλυκάνω» τις πικρές στιγμές, δημιουργώ «ανθεκτικά αντίδοτα» στα απρόβλεπτα και στα δυσάρεστα που επηρεάζουν κυρίως την ψυχική μου υγεία. Νιώθω, πως ανάμεσα στο άγχος και την απόκρυφη αισιοδοξία μου, βρίσκω το χρόνο και την διάθεση να δραπετεύσω από αυτά τα διλλήματα, αποτυπώνοντας τα σε μια κόλλα χαρτί, έχοντας την ψευδαίσθηση πως παραπλανώ τον εαυτό μου, και όλα όσα ταλανίζουν καθημερινότητά μου. Θα μου πεις…. Έ, Φθινόπωρο είναι και οι σκέψεις φθοράς, συνοδεύουν όπως συνήθως, τις συννεφιασμένες μέρες του. Όμως αυτό το συγκεκριμένο Φθινόπωρο, δείχνει να μην έχει γιατρειά.

Δεν μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί ούτε πρόχειρα, ούτε τυχαία. Χρειάζεται θάρρος για να ξεπεράσει κανείς την γκαντεμιά της τηλεόρασης, τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα παπαγαλάκια που αναπαράγουν επιλεγμένες ειδήσεις που στοχεύουν να φέρουν τους Έλληνες σε οριακή…. παράκρουση! Και δεν ξέρω τι συμβαίνει με αυτές τις έρμες μπαταρίες, που όπως λένε ξαναγεμίζουν μετά από ένα ευχάριστο διάλλειμα. Γιατί είμαι σίγουρη, πως για τους περισσότερους από μας, από καιρό έχουν την ένδειξη «ληγμένες». Έτσι, λίγο η συννεφιασμένη διάθεση, λίγο τα κιτρινισμένα φύλλα, λίγο η επικαιρότητα, με κάνουν να φέρνω στο μυαλό μου το παρελθόν. Τότε που δεν είχαμε τόσες αυτοκτονίες, που δεν είχαμε τόσα τροχαία συμβάντα, που δεν είχαμε ποδοσφαιρόφιλους ν’ αλληλοσφάζονται, ούτε τόση βία, που δεν διαχωρίζει πλέον ηλικίες και βιοτικά επίπεδα. Που κρύφτηκαν λοιπόν οι σταθερές σκέψεις των ενηλίκων; Που κρύφτηκαν οι στόχοι των νέων; Ποιος άραγε έκλεισε τα φώτα και κανείς πια δεν μπορεί στα τυφλά να οργανώσει το αύριο της ζωής του; Ερωτηματικά που ασφαλώς και έχουν απαντήσεις. Απλά, λείπει το κουράγιο και η προοπτική καθώς ξεμείναμε στα δανεικά... ιδανικά. Ωστόσο, Ιθάκη υπάρχει και σίγουρα υπάρχει γυρισμός. Αρκεί, όσοι έχασαν στο δρόμο της ζωής τα όνειρά τους, να πειστούν ότι τα όνειρα δεν είναι μόνο για τους ρομαντικούς και τους αιθεροβάμονες. Ανήκουν σ’ εκείνους τους σκεπτόμενους πολίτες που θα χρειαστεί να βάλουν πλάτη και να σπρώξουν το Ελληνικό εκκρεμές για να λειτουργήσει, και σαν καλοκουρδισμένο ρολόι, να ξανακτυπήσει δυνατά τις ώρες, δίχως οι λεπτοδείκτες του να χάνουν ούτε ένα πολύτιμο δευτερόλεπτο!! Μαίρη Παχιαδάκη, e-mail: marygalini@yahoo.gr

3


γράφει ἡ Θεανώ Νίκου Μεταξᾶ

Λαογραφία Τά μποτόνια Στην Κρητική παραδοσιακή γυναικεία στολή, τά κοσμήματα δέν εἶχαν μόνο διακοσμητικό ρόλο. Μαρτυροῦσαν τήν κοινωνική καί οἰκονομική θέση τῆς γυναίκας πού τά φοροῦσε. Τό στῆθος της κοσμοῦσαν πολλά νομίσματα (φλουριά, κοσάρια) καί στό λαιμό της κρεμόταν σειρές ἀπό ἀμπρακάμους καί μποτόνια. Τά μποτόνια, περασμένα σέ κλωστή, ἀριθμοῦσαν πάντα 33, ὅσα τά χρόνια τοῦ Χριστοῦ.

4

«Ἐπάντηξέ μου ἡ γι’ ἀγαπῶ ὀψές ἀργά στ’ ἁλώνια κι ἐφόργιενε στό μπέτι τζη, ἑννιά λαιμούς μποτόνια». «Ὡς πρέπει ὁ ἥλιος εἰς τή γῆ τσῆ πρέπουν τά μποτόνια, πάνω στόν ἄσπρο τζη λαιμό, ἀπού’ ναι σάν τά χιόνια». Τό μποτόνι (bottone) εἶναι λέξη Ἰταλική καί σημαίνει κουμπί. Λένε ὅτι ἀρχικά, τά μποτόνια ἦσαν κουμπιά στά γυναικεῖα φορέματα τήν ἐποχή τῶν Ἐνετῶν, πού ἐξελίχτηκαν μέ τά χρόνια σέ κόσμημα. Πραγματικά μοιάζει μέ στρογγυλό κουμπί, κενό ἐσωτερικά μέ πολύ λεπτά τοιχώματα. Ἐξωτερικά εἶναι διακοσμημένο μέ ἁπλά γραμμικά σχέδια ἤ μέ ἐγκόλλητο συρματερό διάκοσμο. Τό κατασκεύαζε ὁ κουγιουμουτζῆς (χρυσικός), συνήθως με ἀσήμι ἤ μέ ἐπιχρυσωμένο ἀσήμι καί πιό σπάνια μέ χρυσάφι. Οἱ σειρές τά μποτόνια, «οἱ λαιμοί», ἀποτελοῦσαν δῶρο τοῦ γαμπροῦ πρός τή νύφη.

Μά μ’ ἕνα ρόδο καί μέ δυό θαρρεῖς θά μέ κερδίσεις; Θέλω μποτόνια στό λαιμό, φλουριά να μοῦ χαρίσεις. Δε σοῦ ζητῶ χρυσαφικά μποτόνια καί γιορντάνι, μόνο μιά γλυκοσάλιση ἀπό ἐσένα, φτάνει. Στό χωριό μου τό Λιμάνι Χερσονήσου, ζοῦσε τή δεκαετία τοῦ ’60 ἕνας ἰδιόρυθμος τύπος, ὁ Γιάννης Ἀναστασάκης, ὁ ἐπωνομαζόμενος «Μπουμπούλιας». Γύριζε στούς δρόμους τοῦ χωριοῦ, ἔκανε θελήματα, ἤτανε τελάλης καί τραγουδοῦσε μαντινάδες καί τραγούδια. Ὁ ἀείμνηστος σοφός δάσκαλος Μενέλαος Παρλαμᾶς, μοῦ ὑπαγόρευσε κάποτε ἕνα τραγούδι πού ἔλεγε ὁ «Μπουμπούλιας», πού ἔχει σχέση με τά μποτόνια: Νά μή μέ πάρεις χάροντα, μη μέ σκεπάσεις χῶμα παρά νά κάμω τσ’ ἀγαπῶ ἑννιά λαιμούς μποτόνια, νά τά φορεῖ νά προπατεῖ, καί νά ρωτοῦνε: ποια’ ναι; τοῦ Γιάννη τσ’ Ἀναστάσαινας ἡ ἀγαπητικιά ‘ναι. Ὅλα τά παλιά κοσμήματα πού στόλιζαν τίς ὄμορφες Κρητικοποῦλες ἦταν ὄμορφα. Ὅμως τά μποτόνια μνημονεύονται συχνότερα στό λαϊκό στίχο. Σήμερα δέν ὑπάρχουν πιά στήν ἀγορά. Ἴσως σέ μερικά σεντούκια κρύβονται με ἀγάπη σάν ἱερά κειμήλια, θύμησες μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς πού ἔχουν πιά χαθεῖ.

5


Επιμελείται η Μαρία Νεοφώτιστου

Μάνος Ελευθερίου 1938

6

Ο Μάνος Ελευθερίου, ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος, έχει συγγράψει μέχρι τώρα εννέα ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα, πάνω από 400 τραγούδια και έχει επιμεληθεί διάφορα λευκώματα βασισμένα σε προσωπικές συλλογές του. Παράλληλα έχει εργαστεί ως αρθογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός. Οι στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από όλους σχεδόν τους διαπρεπείς Έλληνες συνθέτες. Έγινε γνωστός ως στιχουργός τη δεκαετία του '70, συνεργαζόμενος με το Μίκη Θεοδωράκη, τον Δήμο Μούτση και τον Γιάννη Μαρκόπουλο. Αργότερα στίχοι του θα γίνουν τραγούδια από τον Γιάννη Σπανό τον Σταύρο Κουγιουμτζή τον Θάνο Μικρούτσικο τον Ηλία Ανδριόπουλο και τον Χρήστο Νικολόπουλο. Θεωρείται μάλιστα ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς εκφραστές του έντεχνου λαϊκού τραγουδιού. Tο μυθιστόρημα «Ο Καιρός των Χρυσανθέμων, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας του 2005. Ο Ελευθερίου, κατά την προσφιλή τακτική του έχει δουλέψει εξονυχιστικά τα βιβλία του: «Τα μυθιστορήματα με απασχόλησαν τα τελευταία 14 χρόνια. Έγραφα μέρα, νύχτα, δεν είδα διακοπές, δεν είδα γιορτές τίποτα». Εξάλλου, όπως έχει παραδεχθεί: «Ποτέ δεν έγραψα κάτι, χωρίς να γίνουν μετά άπειρες αλλαγές. Ποτέ δεν έγραψα μια πρόταση, χωρίς να κάτσω από πάνω της 100 και 200 φορές να την ξαναδώ, με διαφορετική διάθεση, διαφορετική ώρα και μέρα. Το κοιτάζω, το βλέπω, με αγανακτεί, το ξανακοιτάζω, το δέρνω, μένω εκεί. Αν δεις κάτι που έχεις γράψει και σου αρέσει πολύ, τότε υπάρχει πρόβλημα. Φαίνονται ξέρετε τα εύκολα πράγματα. Δεν τσιμπάει ο αναγνώστης». O ίδιος παραδέχεται: «Εγώ θα έλεγα πάλι ότι ήμουν τυχερός. Μέσα από τα τραγούδια γνώρισα εξαιρετικούς ανθρώπους, κέρδισα χρήματα, χρήματα τόσα ώστε να ζω αξιοπρεπώς για πάρα πολλά χρόνια και να αγοράζω πράγματα που με ενδιέφεραν. Αυτή ήταν η ανταμοιβή μου. Τώρα, αν όλα αυτά τα πράγματα είναι καταξίωση και όντως έκανα κάτι σημαντικό, τι να πω, φαίνεται ότι πρέπει να υπάρχει κάπου μια αλήθεια σε όλες αυτές τις υπερβολές». Γι αυτό το θολό και ταραγμένο Σεπτέμβριο που οι πολιτικές εξαγγελίες μας γεμίζουν ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το μέλλον, επιλέγω τον Μάνο Ελευθερίου. Έναν σύγχρονο δημιουργό που η συνεργασία του με κορυφαίους συνθέτες, μας έδωσε τραγούδια που εξέφρασαν με τον καλύτερο τρόπο τα όνειρα και την πίστη της γενιάς μου για μια καλύτερη ζωή. Η Μαρκίζα σε αξεπέραστη ερμηνεία από την Β. Μοσχολιού αγαπήθηκε πολύ και οι μελαγχολικοί στίχοι του θεωρώ ότι εκφράζουν την σημερινή κατάσταση που βιώνουμε. Σαν σε μια φωτογραφία κοιτάμε την ξενοιασιά που ανήκει στο παρελθόν και με αγωνία αναρωτιόμαστε για το μέλλον μας, δίχως να παίρνουμε μια απάντηση.

Κάτω απ’ τη μαρκίζα Ότι από σένα τώρα έχει μείνει σε μια φωτογραφία της στιγμής είναι αυτό που δεν τολμούν τα χείλη σ' εκείνο το τοπίο της βροχής. Όλα μου λεν πως έχεις κιόλας φύγει κι ας λάμπει η ξενοιασιά της εκδρομής. Εσύ όπου να πας, σ' όποιο ταξίδι, σε λάθος στάση θα κατεβείς. Χρόνια μετά και κάτω απ' τη μαρκίζα σε βρήκα που 'ρθες για να μη βραχείς, ίδια η βροχή τα μάτια σου τα γκρίζα μα τίποτα, όπως πάντα, δε θα πεις. Μονάχα εγώ ρωτώ χωρίς ελπίδα πού μένεις, πού κοιμάσαι και πώς ζεις, κι εσύ που ξέρεις όσα η καταιγίδα δεν έχεις κάτι για να μου πεις.

7


γράφει η Μαίρη Σαββοπούλου

Η Μοναξιά του Όστρακου

8

Το σπειροειδές κογχύλι στο χέρι μου είναι εγκαταλειμμένο. Κάποτε υπήρξε το σπίτι ενός σαλιγκαριού, μετά ίσως ενός μικρού καβουριού που κι’ αυτό το εγκατέλειψε αφήνοντας τα ίχνη του στην άμμο, σαν μία λεπτεπίλεπτη άλικα αμπελιού. Υπήρξε το καταφύγιο μα συνάμα το κάστρο του που το προφύλασσε από τους εξωτερικούς κινδύνους. Έμπαινε και έβγαινε όποτε ήθελε. Γυρίζω το όστρακο στο χέρι μου και κοιτάζω το στόμιο απ’ όπου έφυγε. Γιατί έφυγε; Είχε την ελπίδα πως θα βρει ένα καλύτερο σπίτι, ένα καλύτερο τρόπο ζωής; Ποίος ξέρει; Έστω και άδειο είναι όμορφο και μοναδικό με μία τέλεια αρχιτεκτονική. Στο κέντρο φουσκώνει σαν αχλάδι και μετά από ένα έξοχο ελικοειδές σχήμα καταλήγει σε μία οξεία μύτη. Όλοι οι άνθρωποι έχουν το όστρακό τους που ποτέ-πότε το εγκαταλείπουν για λίγες ώρες ή μέρες, μέχρι τη στιγμή του μεγάλου τελικού «αντίο». Το δικό μου όστρακο, το όστρακο της ζωής μου, είναι τώρα διαφορετικό, άλλαξε εμφάνιση, είναι γεμάτο από βρύα και μικρές πεταλίδες. Μόλις και μετά βίας το αναγνωρίζεις, αν και στο μυαλό μου έχει την πρωταρχική μορφή και σχήμα του. Ποια είναι τώρα η ζωή μου; Φυσικά ορίζεται από πολλά πράγματα. Το οικογενειακό και κοινωνικό υπόβαθρο, η παιδική ηλικία, η παιδεία, τα παιδιά και τα εγγόνια, η συνείδηση, η καρδιά, οι επιθυμίες. Αυτά δεν άλλαξαν. Μπορώ και θέλω να συμμετέχω στις δραστηριότητες της καθημερινότητας ώστε να συμφιλιωθώ με τη μορφή που έχει τώρα το όστρακο της ζωής μου. Θέλω να κρατήσω την εσωτερική μου ισορροπία που θα με οδηγήσει τελικά στην αρμονική συνύπαρξη με τον κόσμο. Στον Πλατωνικό «Φαίδρο» διατυπώνεται η ευχή: «μακάρι ο εσωτερικός και εξωτερικός άνθρωπος να γίνουν ένα». Είθε να συνεχίσει να ισχύει και για μένα. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει κάποιος να βρει την «τεχνική» του να ζεις με αρμονία με τους γύρω σου, παρά τις κεντρομόλες δυνάμεις του πένθους που τείνουν να σε αποσπάσουν από το κέντρο και να σπάσουν την περιφέρεια του τροχού της ζωής σου. Υπάρχει εύκολη λύση και απάντηση; Όχι βέβαια. Υπάρχουν όμως πολλά όστρακα στην έρημη παραλία που θα βοηθήσουν.

γράφει η Μαρία Ρουσοχατζάκη

Στήλη Βιβλίου «Το κουτί του Χουντίνι - Η τέχνη της απόδρασης» του Άνταμ Φίλιπς Εκδόσεις: Νάρκισσος Στο πιο συναρπαστικό έως σήμερα βιβλίο του, ο Άνταμ Φίλιπς εξερευνά την ατέρμονη γοητεία που ασκεί στον άνθρωπο η ιδέα της απόδρασης. Με αφορμή τη ζωή και το έργο του Χουντίνι -του μεγαλύτερου μάγου που έχει εμφανιστεί ποτέ επί προσώπου γης - εξετάζει το πώς κάποιοι άνθρωποι μεταμορφώνονται σε ψυχαναγκαστικούς καλλιτέχνες της απόδρασης, ενώ κάποιοι άλλοι φαίνεται να βρίσκουν την ελευθερία σε περιορισμούς που οι ίδιοι επιβάλλουν στον εαυτό τους. Η ανάγνωση του βιβλίου «Το κουτί του Χουντίνι» του Άνταμ Φίλιπς, είναι μια απολαυστική εμπειρία ανάλογη με την απόλαυση που θα είχε κάποιος αν, ως ηδονοβλεψίας, κατάφερνε να παραμείνει κρυμμένος στο γραφείο ψυχοθεραπείας του συγγραφέα».   «… Το αντικείμενο της επιθυμίας είναι ο ίδιος ο φόβος και, όπως κάθε κατάσταση διέγερσης, αναζητά την εκτόνωση του». «…Οι φοβίες μας θυμίζουν, με την παράλογη βιασύνη τους και τη φουριόζικη προσήλωση τους στην ασφάλεια, πόσο βασική είναι για την  αυτογνωσία μας η αίσθηση του να αποφεύγουμε διάφορα πράγματα. Όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά τις ικανότητες του εαυτού μας, ως καλλιτέχνη των αποδράσεων».        Ο Adam Phillips γεννήθηκε το 1954 στη Μεγάλη Βρετανία. Είναι παιδοψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας. Διετέλεσε επί μία οκταετία επικεφαλής παιδοψυχοθεραπευτής. Είναι επιστημονικός επιμελητής της νέας μετάφρασης των έργων του Φρόιντ στα αγγλικά από τις εκδόσεις Penguin και τακτικός αρθρογράφος στο London Review of Books. Έχει γράψει περισσότερα από δέκα βιβλία, στα οποία πραγματεύεται με ποικίλους τρόπους την ψυχανάλυση.

9


γράφει η Αγορίτσα Μαγγίπα

Το τέλος των διακοπών φέρνει κατάθλιψη... Οι επιστήμονες το αποκαλούν Σύνδρομο Κατάθλιψης Μετά τις Διακοπές ή συντομογραφικά PVDS (Post-Vacations Depression Syndrome) και πρόκειται για μια ιδιαίτερη μορφή στρες. Εκδηλώνεται ύστερα από ξεκούραστες περιόδους της ζωής μας, συνήθως ύστερα από μικρές ή μεγάλες «αποδράσεις» και μπορεί να φτάσει μέχρι τα όρια της κατάθλιψης. Η επαναφορά από τις παραλίες στον χώρο εργασίας και η απαιτητική καθημερινότητα, που ανακάμπτει με όλα τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις, δημιουργούν άγχος και ανησυχία, που πολλές φορές οδηγούν στη μελαγχολία. Το σύνδρομο του στρες μετά τις διακοπές είναι συχνό φαινόμενο και μεταξύ των Ελλήνων, που ζουν σε εξοντωτικούς ρυθμούς. Η αναμονή της πολυπόθητης άδειας προκαλεί την αγωνία της προσμονής, ενώ ο περιορισμένος αριθμός των ημερών της ξεκούρασης συνοδεύεται από την... τραγική επιστροφή στη ρουτίνα της πόλης. Το αστικό τοπίο φαντάζει ανυπόφορο και ο φόρτος της δουλειάς αλλά και των ποικίλων απαιτήσεων, που ξεπροβάλλουν ξαφνικά, μοιάζουν με βάρος ασήκωτο. Όλα τα ευχάριστα συναισθήματα των διακοπών εξαφανίζονται μέσα σε μια νύχτα και το σύνδρομο «διακοπές τέλος» χτυπάει απειλητικά την πόρτα. 10

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι αιτίες του συνδρόμου PVDS είναι υποκειμενικές, διότι κάθε άτομο διαχειρίζεται διαφορετικά το στρες. Το στρες μετά τις διακοπές έχει να κάνει με το άγχος που βιώνουμε καθημερινά. Θα πρέπει να διαχειριζόμαστε λειτουργικά την καθημερινότητά μας, ώστε να μη μας πιάνει μελαγχολία και κατάθλιψη γυρνώντας από ένα ταξίδι ή από πολυήμερες διακοπές. Το φαινόμενο αυτό είναι συχνό και αφορά τον μέσο άνθρωπο. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δύσκολα επισκέπτεται κανείς έναν ειδικό για να απαλλαγεί από το άγχος των διακοπών ή από άλλες τέτοιου είδους παθήσεις… αφού ο Έλληνας προτιμά να λύσει μόνος του το πρόβλημα!

Τα Συμπτώματα της PVDS περιλαμβάνουν: • Δυσφορία • Ταχυπαλμίες • Πεσμένη διάθεση • Άρνηση για εργασία • Στομαχικές διαταραχές • Ημικρανίες • Αϋπνία • Υπερβολικό άγχος • Κατάθλιψη • Αύξηση ή απώλεια βάρους • Μυϊκούς πόνους

Συμβουλές για ομαλή επάνοδο Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ο σωστός προγραμματισμός βοηθά στο να συνειδητοποιήσουμε ότι κάναμε μια ανάπαυλα από την καθημερινότητα και ότι είμαστε και πάλι έτοιμοι να αναλάβουμε τις καθημερινές μας ασχολίες. Ο προγραμματισμός μιας ομαλής επιστροφής είναι το Α και το Ω για να περάσει κανείς... ξώφαλτσα από τη μελαγχολία και την κατάθλιψη που συνεπάγεται το τέλος των διακοπών. Χρειαζόμαστε ένα διάστημα προσαρμογής πριν επιστρέψουμε στη δουλειά και στους έντονους καθημερινούς ρυθμούς. Δύο με τρεις ημέρες ξεκούρασης στο σπίτι, στον οικείο χώρο μας, κάνει την επαναφορά από τις διακοπές πιο ομαλή.

Καταμερισμός αναγκών και ψυχική ικανοποίηση Στο μάτι του κυκλώνα… Ιδιαίτερα ευπαθής ομάδα θεωρούνται οι νέοι. Η υπερβολική δόση στρες και η πίεση που δέχονται, κυρίως από τον χώρο εργασίας τους, έχει ως αποτέλεσμα να βιώνουν τον αποφορτισμό του άγχους εντονότερα. Συνεπώς, απογοητεύονται από την επιστροφή στη ρουτίνα ευκολότερα και η προσαρμογή στην πραγματικότητα μετά τις καλοκαιρινές διακοπές γίνεται με πιο αργούς ρυθμούς. Στο μάτι του κυκλώνα, όμως, βρίσκονται και οι γυναίκες, οι οποίες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να πέσουν στη μελαγχολία ή και την κατάθλιψη, αδυνατώντας να συνηθίσουν γρήγορα την αλλαγή περιβάλλοντος.

Εξαιρετικά σημαντικός παράγοντας για την αποφυγή του συνδρόμου PVDS είναι η καθημερινή διαχείριση του στρες και η ενασχόληση με δραστηριότητες που προσφέρουν ικανοποίηση. Ψυχολόγοι αναφέρουν ότι όταν κάποιος γεμίζει ουσιαστικά τον χρόνο του και αντλεί ικανοποίηση είτε από την εργασία του, είτε από την οικογένειά του, είτε από άλλους τομείς, τότε δεν μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με συμπτώματα κατάθλιψης και μελαγχολίας ακόμα και ύστερα από διάστημα ανάπαυλας. Βασικό στοιχείο για όλα τα παραπάνω είναι ο χρόνος και η ενέργεια του κάθε ατόμου για σκέψη και αυτοπαρατήρηση. Επιπροσθέτως, ο ��αταμερισμός των υποχρεώσεων, η ξεκούραση, η ηρεμία και η σωματική άσκηση συμβάλλουν αποτελεσματικά στην αποφυγή της «υπερφόρτωσης» του οργανισμού.

11


12

γράφει η Πόπη Οικονομοπούλου

γράφει η Μαίρη Παχιαδάκη

Η φωνή της Συνείδησης

Έλα Μίμη πάρε μια….Φωτοτυπία!!!

Κατά συνείδηση ας ψηφίσουν οι βουλευτές, ακούμε καθημερινά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, όταν ψηφίζονται τα νομοσχέδια. Κατά συνείδηση κρίνουν οι δικαστές. Κατά συνείδηση ενεργούν οι δημοσιογράφοι και πολλές φορές κατά συνείδηση ενεργούν και οι γιατροί. Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται καλά αρκεί ο άνθρωπος να τα έχει καλά με τη συνείδησή του. Χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή αφού όλοι ενεργούν κατά συνείδηση για τόσο μεγάλα θέματα. Διάβασα κάπου σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση ενός εγκληματία, ο οποίος σημειώνει σ’ ένα μονόλογό του: Γιατί έκλεισες την πόρτα; Ποιόν φοβάσαι; Αυτόν που φοβάσαι, κι αν κλείνεις την πόρτα, τον κλείνεις μέσα. Είναι η συνείδησή σου. Νόμιζε πως επειδή ξέφυγε από τα μάτια των ανθρώπων με τα εγκλήματα, θα ξέφευγε μ από το ακοίμητο βλέμμα της συνειδήσεως. Ταλαίπωρος ο άνθρωπος που προσπαθεί να ζει με αυταπάτες και που νομίζει ότι έχει ξεγελάσει τους άλλους, λησμονεί ότι δεν μπορεί να ξεγελάσει τον εαυτό του. Προσωρινά ίσως. Μόνιμα όχι. «Κατά συνείδηση», λοιπόν. Αλλά τι είναι αυτή η συνείδηση; Δεν είναι εύκολο να δοθεί ένας ορισμός. Κατά καιρούς διατυπώνονται πολλές θεωρίες, και πολλή εκμετάλλευση γίνεται για λόγους συνειδήσεως. Η συνείδηση βρίσκεται στη ρίζα κάθε γνώσης του ανθρώπου. Είναι πάντως γενικά αποδεκτό ότι πρόκειται για ικανότητα της ψυχής με την οποία ο άνθρωπος κρίνει τις πράξεις, τις διαθέσεις, τις σκέψεις και όλο τον ψυχικό και συναισθηματικό του κόσμο. Όλοι μας έχουμε ακούσει στα βάθη της ύπαρξης μας ν’ αντηχεί η φωνή της. Άλλοτε η φωνή της συνειδήσεως μας, μας συγκλονίζει και μας αναστατώνει και άλλοτε μας προκαλεί ανέκφραστη ικανοποίηση και χαρά. Υπάρχουν σε όλους μας, στιγμές ηρεμίας και γαλήνης, γιατί έχουμε κάνει το καθήκον μας, ακόμα και αν έχουμε όλο τον κόσμο αντίπαλο. Η συνείδηση ηρεμεί μόνο με την πιστή και συνειδητή εκτέλεση του χρέους.

Η αφίσα με τα παιδάκια του παλιού βιβλίου της Ά τάξης δημοτικού, κάνει θραύση αυτό τον καιρό, από τότε δηλαδή που το Υπουργείο Παιδείας, ανακοίνωσε πως το σχολείο της ψηφιακής εποχής θα λειτουργήσεις εφέτος με φωτοτυπίες. Αξίζει λοιπόν τον κόπο να ρίξουμε μια ματιά στην ιστορία της φωτοτυπίας. Ο μπαμπάς της λεγόταν Chester Carlson, Σουηδός στην καταγωγή και δικηγόρος στο επάγγελμα. Λόγω της δουλειάς του έπρεπε να φτιάχνει με το χέρι πολλά αντίγραφα και ήταν γι’ αυτόν κάτι πάρα πολύ δύσκολο, καθώς έπασχε από βαριά αρθρίτιδα. Έτσι άρχισε να ψάχνει τρόπους για να απαλλαγεί από το βάσανό του. Το 1938 ο Τσέστερ έκανε το όραμά του πραγματισκότητας, καταθέτοντας αίτηση ευρεσιτεχνίας για το πρώτο φωτοτυπικό μηχάνημα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ο Τσέστερ όμως έπρεπε να αναζητήσει εταιρία η οποία θα αγόραζε την πατέντα του και θα ξεκινούσε την παραγωγή του μηχανήματος. Άρχισε λοιπόν να κτυπάει πόρτες που τις έκλειναν… κατάμουτρα, για είκοσι ολόκληρα χρόνια. Κανείς δεν πίστευε ότι ένα τέτοιο μηχάνημα θα μπορούσε να έχει μέλλον. Η τελευταία του ευκαιρία ήταν να απευθυνθεί σε ένα ερευνητικό κέντρο που θα μπορούσε να αναπτύξει την ανακάλυψή του κάνοντας πειράματα. Τελικά, το 1944, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός στο Οχάιο υπέγραψε συμβόλαιο μαζί του και το 1948 ο δρόμος της επιτυχίας επιτέλους άνοιξε. Ωστόσο ένα νέο πρόβλημα που πρόεκυψε ήταν το όνομα της ερασιτεχνίας που ήταν «ηλεκτροφωτογραφία» το οποίο ήταν πολύ δύσκολο στην προφορά. Γι’ αυτό προτάθηκε η λέξη «ξηρογραφία» και τελικά κατοχυρώθηκε με τη λέξη Xerox όπως έγινε και διεθνώς γνωστή. Μέσα σε λίγα χρόνια τα μηχανήματα έγιναν τόσο δημοφιλή που στα τέλη του 1960 η Xerox παρουσίασε κέρδη που έφτασαν σε αστρονομικά ποσά για την εποχή. Τώρα πια, δεν υπάρχει γραφείο στον Πλανήτη που να μην διαθέτει φωτοτυπικό μηχάνημα.

Ας κρατήσουμε αυτό βαθειά μέσα στην ψυχή μας και ας πορευόμαστε στη ζωή και με την ευχή να έχουμε την ικανότητα ή την κρίση να διακρίνουμε το καλό ή το κακό, και προ πάντων να φροντίζουμε ώστε η κρίση μας να συμφωνεί με τον αιώνιο και αδιάψευστο νόμο του Θεού.

13


Σεπτέμβρης 2011

14

15

22 Σεπτεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Χωρίς Αυτοκίνητο


γράφει η Ευδοξία Μαθιουδάκη

Ο γύρος του κόσμου με ηλιακό Ποδήλατο

16

Δύο χρόνια μετράει ήδη ο ποδηλάτης Guim Valls Teruel, που γυρίζει όλο τον πλανήτη πάνω σε δύο ρόδες. Και αν κάποτε ο γύρος του κόσμου πραγματοποιήθηκε χάρη στον ατμό, ο σύγχρονος «Φιλέας Φογκ» φιλοδοξεί να τον πραγματοποιήσει με την βοήθεια του ήλιου. Σε συνεργασία με τρία μικρά φωτοβολταϊκά πάνελ καθώς και με την συντροφιά της συζύγου του, ο Ισπανός πρωτοπόρος στέλνει σε όλες τις γλώσσες το μήνυμα ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας πάνε παράλληλα με την μείωση εκπομπής επικίνδυνων ρύπων. Ο Ισπανός ποδηλάτης εργαζόταν ως διευθυντής εστιατορίου στο Λονδίνο και έπειτα στο Πεκίνο. Η αγαπημένη συνήθεια των Κινέζων, η μετακίνηση δηλαδή με ποδήλατο σε συνδυασμό με το ηλεκτρικό ποδήλατο στάθηκε η αφορμή για να πραγματοποιηθεί το όνειρο του να ταξιδέψει σ’ όλο τον κόσμο. Αφετηρία του Guim Valls Teruel αποτέλεσε η κινεζική πρωτεύουσα τον Ιούνιο του 2009 ξεκινώντας μια απίστευτη διαδρομή στην Νότια Κορέα, Χονγκ Κονγκ, Ισπανία, Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη, Ινδία φτάνοντας ως την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και έπειτα στην Ευρώπη ξεκινώντας από την Ελλάδα όπου βρέθηκε τις προηγούμενες μέρες. Η επίσκεψή του στο Βιετνάμ, ήταν μοιραία για το ταξίδι και τη καρδιά του! Μια νεαρή Βιετναμέζα δημοσιογράφος, Thuy Anh Nguyen, συναντήθηκε με τον ποδηλάτη με σκοπό να του πάρει συνέντευξη για την κρατική τηλεόραση στην συνέχεια όμως κατέληξε και η ίδια να παίρνει μέρος και να συν-πρωταγωνιστεί στο ίδιο ρεπορτάζ για το κοινό ταξίδι τους σ’ όλο τον κόσμο! Όπως ο ίδιος αναφέρει μετά την γνωριμία τους,συνέχισε το ταξίδι του κι ένα χρόνο αργότερα επέστρεψε για να την παντρευτεί κάτι που όπως αναφέρει δεν μετανιώνει, καθώς μπορεί αν ήταν μόνος να επιχειρούσε πιο δύσκολες διαδρομές, αλλά τώρα το ταξίδι το βιώνει διαφορετικά. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε από την Τεχνούπολη του Δήμου Αθηναίων στην οποία παραβρέθηκαν με την γυναίκα του για να μιλήσουν για το ασυνήθιστο ταξίδι τους και την παρουσίαση του ιδιαίτερου μεταφορικού τους μέσου «μια αγκαλιά της συζύγου μου αρκεί για να μου φτιάξει το κέφι και να συνεχίσουμε το ταξίδι με αισιοδοξία. Κάθε πρωί ξυπνάω και ανεβαίνω στο ποδήλατο σαν να επρόκειτο να πάω στην δουλειά μου.» Επίσης εστιάζεται στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν σε ορισμένες χώρες, όπου η ζέστη είναι αφόρητη και αυτό τους αναγκάζει να ταξιδεύουν από τα χαράματα ως το μεσημέρι και πολλές φορές διακόπτουν το ταξίδι τους λόγω της θερμοκρασίας, όπως στην Ινδία, όπου η θερμοκρασία έφτανε στους 46 βαθμούς Κελσίου. Ακόμα ο ποδηλάτης υποστήριξε πως η βοήθεια του ήλιου δεν καταργεί το πετάλι καθώς η ενέργεια που παίρνουνε από τον ήλιο φορτίζει τις μπαταρίες του ποδηλάτου και η ενέργεια αυτή προσδίδει ώθηση και τους βοηθάει να ταξιδεύουν γρηγορότερα και με μεγαλύτερη ευκολία. Η Thuy Anh Nguyen περιγράφοντας μια από τις πιο ασφυκτικές εμπειρίες ενός ταξιδιού στην Ινδία αναφέρει, πως για την ίδια αποτέλεσε το πιο επικίνδυνο κομμάτι του

ταξιδιού. Αυτό γιατί σ’ όλη την Ινδία δεν κυκλοφορούσε καμία γυναίκα στους δρόμους, αποσπώντας έτσι η ίδια παράξενα ανδρικά βλέμματα κάτι που την έκανε να νιώσει ιδιαίτερα άβολα. Επικίνδυνοι δρόμοι! Στον Guim Valls Teruel έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι στην Ελλάδα έχει πιο επικίνδυνους δρόμους από την Ινδία, καθώς υπάρχουν πολλές λακκούβες και ανωμαλίες που δεν επιτρέπουν την προσέλκυση των ποδηλατών. Θετική όμως εντύπωση προκάλεσε στον Ισπανό ποδηλάτη η συγκέντρωση 2.000 ανθρώπων, στην Αθήνα, κάθε Παρασκευή βράδυ με σκοπό την ποδηλασία. Κάτι που όπως και ο ίδιος αναφέρει δεν είχε ξαναδεί σε καμιά από τις χώρες που επισκέφτηκε. Επόμενος ελληνικός προορισμός είναι η Πελοπόννησος. Αμέσως μετά σειρά έχει η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ολλανδία με τελικό στόχο τη Μεγάλη Βρετάνια και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012.

17


γράφει η Μαίρη Παχιαδάκη

Κωνσταντινούπολις 1955

18

Υπάρχουν ημερομηνίες, σταθμοί στην ιστορία της ανθρωπότητας που άλλοτε λαμπρύνουν κι άλλοτε αμαυρώνουν τις σελίδες της. Ο Σεπτέμβρης του 1955, υπήρξε για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ο πιο εφιαλτικός μήνας, καθώς ο Τούρκοι κατέστρεψαν και λεηλάτησαν κάθε τι το Ελληνικό. Είναι ο μήνας με τις τραγικές αναμνήσεις των «Σεπτεμβριανών», που ανάγκασαν χιλιάδες Έλληνες να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα. Είναι ένας ακόμη ξεριζωμός, παρόμοιος της Μ. Ασίας του 1922, και μια επανάληψη του μένους, της αρπαγής και της κανιβαλικής μανίας του όχλου. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1955, οι Τούρκικες εφημερίδες ανακοίνωσαν ότι το σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, στη Θεσσαλονίκη, είχε καταστραφεί από βόμβα. Μέσα σε λίγες ώρες, ξεκίνησε μια διαδήλωση στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, η οποία εξελίχθηκε σε λαίλαπα και λεηλασία. Ταραχοποιοί μέσα στη νύχτα με λοστούς, τσεκούρια, σφυριά και με μπιτόνια βενζίνη, κατέστρεψαν εκκλησίες, καταστήματα, κατοικίες, σχολεία, ακόμη και νεκροταφεία σε κάθε σημείο που υπήρχαν κοινότητες Ρωμιών. Μαρτυρίες απο��εικνύουν ότι είχαν μεταφερθεί στη Πόλη από την επαρχία χιλιάδες διαδηλωτές και καθοδηγητές, οι οποίοι είχαν καταλόγους με ειδικούς στόχους που έπρεπε να καταστρέψουν. Με σκοπό την εξόντωση των οικονομικά ισχυρών μειονοτήτων της Τουρκίας, η πολιτική της τότε κυβέρνησης Μεντερές, κατάφερε να λεηλατήσει τις περιουσίες τους με στόχο την συρρίκνωση του Ελληνικού στοιχείου. Είναι αλήθεια, πως η Ελληνική ομογένεια, είχε αποκτήσει οικονομική ισχύ και μεγάλη κτηματική δύναμη, κάτι που δεν άρεσε καθόλου στην Τούρκικη κυβέρνηση, η οποία αποφάσισε να λάβει αποφασιστικά μέτρα για να «περιφρουρήσει» τα συμφέροντα της. Έπρεπε να ξεριζώσει «άπαξ και δια παντός» τον εναπομείναντα Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης και ασφαλώς δεν ήταν τυχαία η καταστροφή 4.000 Ελληνικών καταστημάτων, 35 σχολείων και η Σχολή της Χάλκης.

Στο μάτι του κυκλώνα βρέθηκαν ακόμη 2.500 σπιτικά, 20 Ελληνικά εργοστάσια, 75 εκκλησίες και 100 εστιατόρια, τα περισσότερα των οποίων παραδόθηκαν στις φλόγες. Από τους 150.000 Έλληνες που ζούσαν στην Πόλη, εκείνο τον Σεπτέμβρη, οι 110.000 αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, αφού είχαν χαθεί τα πάντα και έπρεπε τουλάχιστον να σώσουν τις ζωές τους. Ο τραγικός πνευματικός ηγέτης Πατριάρχης Αθηναγόρας, προσπάθησε να εμψυχώσει τους λαβωμένους Έλληνες και να τους πείσει να παραμείνουν στη γη όπου γεννήθηκαν οι ίδιοι και οι πατέρες των πατέρων τους. Όμως ο απολογισμός ήταν βαρύς. Οι εκατοντάδες βιασμοί γυναικών και μικρών κοριτσιών, ο θάνατος 30 αθώων θυμάτων έσπειραν τον τρόμο στους Έλληνες και το αίσθημα της ανασφάλειας παρέλυσε τις ψυχές τους. Η αδύναμη τότε κυβέρνηση Παπάγου, δεν κατάφερε να διεθνοποιήσει το θέμα. Οι Μεγάλες Δυνάμεις, όπως πάντα, ήθελαν να υποβαθμίσουν και να ξεχάσουν το συμβάν, καθώς δεν έπρεπε να θιγεί ο «πολύτιμος» σύμμαχος τους, η Τουρκία. Βέβαια, ο πρωθυπουργός Μεντερέλ, «ανταμείφθηκε» από τη Θεία Δίκη. Πέντε χρόνια μετά θανατώθηκε διά απαγχονισμού, καθώς βρέθηκε ένοχος όχι μόνο για το προμελετημένο έγκλημα κατά των Ελλήνων αλλά και για πολλά άλλα αδικήματα. Τα «Σεπτεμβριανά» έγιναν η αιτία που σήμερα οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, μόλις και μετά βίας να φτάνουν τις 2.000. Με την ελπίδα πως τέτοιες θηριωδίες δεν θα ξαναζήσει ο τόπος μας και ο Ελληνισμός, αυτό το κείμενο ας θεωρηθεί μια Σεπτεμβριανή ανάμνηση για όλους όσοι πόνεσαν και ξεριζώθηκαν από τα σπιτικά τους.

19


γράφει η Εμμανουέλα Μπαλτζάκη

Μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού

20

Tο καλοκαίρι μυρίζει ακόμα.......για τα καλά. Ο  Αύγουστος μας τα χάλασε, μεταξύ 6 και 7 μποφόρ ενίοτε και 8, χάλασε τα μπάνια του λαού και σε πολλούς από εμάς... Δεν πειράζει όμως, άντε και του χρόνου, φτάνει να ‘μαστε καλά. Τώρα που γράφω αυτές τις σελίδες, αρχές Σεπτεμβρίου, η υγρασία, η κουφόβραση και η ζέστη είναι απίστευτη. Το Αιr condition που δεν άναψε σχεδόν καθόλου τον Αύγουστο έχει τώρα την τιμητική του (χαράς ευαγγέλια για τη ΔΕΗ). Όμως το καλοκαιράκι συνεχίζεται, οι λαϊκές και οι μανάβηδες, μέσα στα χρώματα και τ' αρώματα, και στιγμές-στιγμές, νομίζεις πως θα' θελες να τα γευτείς όλα. Σε πιάνει μια πλεονεξία, θαρρείς και είσαι έτοιμη να αγοράσεις πολύ περισσότερα από όσα μπορείς να καταναλώσεις. Αν δεν καταφέρατε, για άλλη μια φορά, να αντισταθείτε στην ομορφιά τους και τον καταναλωτισμό σας, δεν πειράζει....Υπάρχουν δεκάδες ιδέες για να αξιοποιήσουμε ό,τι παραπανίσιο αγοράστηκε. Τα 10 επιπλέον ροδάκινα θα μπορούσαν ν' αποτελέσουν τη χαρά της μικρής σας κόρης, της εγγονής σας, του βαφτιστηριού σας, της φίλης σας, μεταμορφωμένα σε εύγεστες μαρμελάδες ή πικάντικες κομπόστες. Την πρώτη φορά, προ αμνημονεύτων ετών και χρόνων, που έφτιαξα μαρμελάδα, μου φάνηκε βουνό (αυτή ήταν δουλειά πάντα της μαμάς μου). Όταν όμως τέλειωσα το έργο μου και κλείστηκε σε βαζάκια, ενώ το σπίτι μοσχοβολούσε εκείνο το γλυκό άρωμα της καμένης ζάχαρης, σκέφτηκα ότι άξιζε τον κόπο. Και τι δεν μπορεί να φτιάξει κανείς αυτή την εποχή. Δημιουργίες εξαίρετες, με γεύσεις μοναδικές που κλείνουν μέσα τους το άρωμα του παλιού καλού καιρού. Γλυκά του κουταλιού, μαρμελάδες, λαχανικά σε κονσέρβα, φυλακίζουν χρώματα, αρώματα, εποχές. ΦΥΛΑΚΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ. Είναι η αποθέωση της τέχνης της χρυσοχέρας νοικοκυράς, που με τόσο απλά υλικά και πολύ μεράκι μπορεί να δημιουργήσει αριστουργήματα.

Η ΚΟΝΣΕΡΒΟΠΟΙΗΣΗ

Η τεχνική κονσερβοποίησης για τα λαχανικά και τα φρούτα είναι παρόμοια, με τη διαφορά ότι στα λαχανικά, αντί για ζάχαρη στο νερό, θα ρίξουμε αλάτι. Τα λαχανικά της κονσέρβας είναι προβρασμένα, ενώ τα περισσότερα φρούτα (κεράσια, φράουλες, ροδάκινα, δαμάσκηνα, βερίκοκα) συνήθως συντηρούνται ωμά. Βέβαια, αυτό δεν ισχύει με όλα τα είδη (π.χ. τα κυδώνια, τα αχλάδια, τα μήλα χρειάζονται λίγο βράσιμο). Αφού λοιπόν τα φρούτα η τα λαχανικά τοποθετηθούν σε βάζα γυάλινα καθαρά, προσθέτουμε το σιρόπι ή το αλατόνερο (αναλογία 4 ποτήρια νερό, 3 ζάχαρη και για τα λαχανικά 4 ποτήρια νερό, 6 κουταλιές σούπας γεμάτες αλάτι) και τα βάζα σφραγίζονται. Κατόπιν τοποθετούμε τα σφραγισμένα βάζα στην κατσαρόλα, να μην ακουμπά το ένα στο άλλο, προσθέτουμε χλιαρό νερό μέχρι να καλυφτούν και τα βράζουμε για 20΄. Τα βγάζουμε από το βραστό νερό και τ' αφήνουμε να κρυώσουν. ΟΙ ΚΟΝΣΕΡΒΕΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΕΣ ΓΙΑ ΦΥΛΑΞΗ.

Η ΤΕΛΕΙΑ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ

Η επιτυχία της μαρμέλαδας, προϋποθέτει γνώση των εξής μυστικών: Αντίθετα με τα γλυκά του κουταλιού, για τις μαρμελάδες τα φρούτα πρέπει να είναι ώριμα και ίσως λίγο παραγινωμένα.

Η αναλογία ζάχαρης φρούτων είναι πάλι 1 προς 1 και κατά το βράσιμο χρειάζεται συνεχώς ανακάτεμα γιατί η μαρμελάδα κολλάει και καίγεται πολύ εύκολα. Για να διαπιστώσετε αν η μαρμελάδα έχει δέσει, ανασηκώστε τη σπάτουλα με την οποία ανακατεύετε και παρατηρήστε την ποσότητα που έχει κολλήσει πάνω της. Όταν αυτή η στρώση είναι πηχτή, η μαρμελάδα έχει γίνει. Για να γίνει το δέσιμο σωστά, πρέπει η φωτιά να είναι μάλλον δυνατή, η κατσαρόλα να είναι φαρδιά και η κουτάλα ανακατέματος ξύλινη και μεγάλη για να φτάνει μέχρι τον πάτο της κατσαρόλας. Αν παρόλα αυτά η μαρμελάδα σας πιάσει, τη μεταφέρετε σε νέα φαρδιά κατσαρόλα αμέσως και συνεχίζετε το βράσιμο. Αν θέλετε να διατηρήσετε τη μαρμελάδα για πολύ καιρό, αλλάζετε την αναλογία ζάχαρης και φρούτων και την κάνετε 1 1/2 προς 1. Τέλος, αν παρατηρήσετε λίγη μούχλα στο πάνω  μέρος του βάζου, μην πανικοβάλλεστε. Παρότι αυτό σημαίνει ότι δεν ''δέσατε'' την μαρμελάδα, δεν θα σας μαλώσουμε.... Αφαιρέστε την μουχλιασμένη στρώση και η υπόλοιπη ποσότητα είναι εντάξει.

ΓΛΥΚΑ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ

Οι πιο σημαντικοί παράγοντες για την επιτυχία του γλυκού είναι η επιλογή και η προετοιμασία των φρούτων. Διαλέξτε αγουρωπά φρούτα πολύ καλής ποιότητας χωρίς λεκέδες και στίγματα στον φλοιό τους. Τα μαλακά και ευαίσθητα φρούτα πρέπει πρώτα να τα βάλετε για 4-5 ώρες σε ασβεστόνερο (2 κουταλιές σβησμένο ασβέστη διαλυμένο σε 2 λίτρα νερό) για να σφίξουν. Τα πικρά φρούτα όπως τα νεράντζια, το περγαμόντο, τα πορτοκάλια, τις φράπες, τα κίτρα, και τα φρέσκα καρυδάκια πρέπει πρώτα να τα ξεπικρίσετε. Για να το επιτύχετε, βράζετε το φρούτο ή τις φλοίδες του 4-5 φόρες σε καθαρό νερό για 5 λεπτά κάθε φορά. Το ''δέσιμο'' του σιροπιού παίζει καθοριστικό ρόλο. Για να διαπιστώσετε αν πράγματι έδεσε, πάρτε με ένα κουταλάκι μια μικρή ποσότητα και αφήστε το να χυθεί στην κατσαρόλα ξανά. Όταν από το κουταλάκι αρ-

χίσουν και πέφτουν σταγόνες, τις ρίχνετε σε ένα πιατάκι σε δυο τρία διαφορετικά σημεία. Αν απλώσουν οι σταγόνες, το σιρόπι θέλει κι άλλο δέσιμο. Αν σταθούν ολοστρόγγυλες, το σιρόπι είναι έτοιμο. Αν το σιρόπι ή τα φρούτα ζαχαρώσουν με το πέρασμα του χρόνου, ρίχνετε το γλυκό σε μια κατσαρόλα και το ξαναβράζετε προσθέτοντας λίγη γλυκόζη. Αν πάλι το σιρόπι σας αραιώσει, το στραγγίζετε, το βάζετε σε κατσαρόλα και προσθέτετε λίγη γλυκόζη. Ξαναβράζετε το σιρόπι μέχρι να δέσει.

ΓΛΥΚΟ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ ΚΑΡΥΔΑΚΙ

80 μικρά φρέσκα καρυδάκια, 6 ποτήρια ζάχαρη, 2 ποτήρια νερό, 80 ασπρισμένα αμύγδαλα, λίγη βανίλια. Βράζετε τα καρυδάκια σε κρύο νερό 2-3 φορές, από λίγο, κατόπιν τα στραγγίζετε και τα βάζετε σε κρύο νερό για δυο μέρες αλλάζοντας το νερό κάθε 8 ώρες. Διαλύετε τη ζάχαρη στο νερό βράζοντας σε σιγανή φωτιά και ανακατεύοντας συνεχώς. Αφού το σιρόπι δέσει καλά, προσθέτετε τα καρυδάκια και βράζετε για 5-6 λεπτά. Βγάζετε με τρυπητή κουτάλα τα καρυδάκια και τα τοποθετείτε σε πιατέλα προσεκτικά. Δένετε το σιρόπι για αρκετά λεπτά σε μέτρια φωτιά. Στραγγίζετε τα καρυδάκια, τα στεγνώνετε καλά, και μπήγετε ένα αμύγδαλο στο καθένα. Ξαναρίχνετε τα καρυδάκια στην κατσαρόλα με το σιρόπι, ρίχνετε και τη σκόνη βανίλιας και τ’ αφήνετε να πάρουν μερικές βράσεις μέχρι να μαλακώσουν.

21


γράφει η Ρέα - Ελευθερία Καρκαβάτσου

γράφει η Κατερίνα Πατεράκη

Το Μικρό Λεξικό Των Γεύσεων

1000 και 1 ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ... ΒΑΣΙΛΙΣΣΕΣ

Αυτό το μήνα ψάχνουμε και πάλι για κοκτέιλ.

ΚΟΚΤΕΙΛ- DRY MARTINI

Το πιο γνωστό κοκτέιλ. Το καλύτερο Ευρωπαϊκό Dry Martini σερβίρεται στο μπαρ του ξενοδοχείου Duke’s στο Λονδίνο. Χρησιμοποιούμε για την παρασκευή του: ξηρό γαλλικό βερμούτ, παγωμένο τζιν, σκληρά και μεγάλα παγάκια. Γαρνιτούρα: πράσινες, μεγάλες ελιές ή φλούδα λεμονιού.

ΚΟΚΤΕΙΛ DAIQUIRI

Το αγαπημένο κοκτέιλ του Προέδρου JFK ο οποίος έπινε πάντα πριν από το δείπνο στον Λευκό Οίκο. Χρησιμοποιούμε για την παρασκευή του: ρούμι, χυμό λάιμ, ζάχαρη άχνη, μεγάλα κα�� σκληρά παγάκια. Γαρνιτούρα: ροδέλες από λάιμ.

ΚΟΚΤΕΙΛ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

22

Σύμβολο μνήμης και τιμής στα θύματα των Δίδυμων Πύργων για τους Νεοϋορκέζους μπάρμαν μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Χρησιμοποιούμε για την παρασκευή του: ουίσκι, κόκκινο βερμούτ, αγκοστούρα, μεγάλα και σκληρά παγάκια. Γαρνιτούρα: κερασάκια μαρασκίνο.

ΚΟΚΤΕΙΛ ΜΑΡΓΚΑΡΙΤΑ

Δημιουργήθηκε στο Rosartο Beach στο Μεξικό το 1938 για την διάσημη χορεύτρια Μαργκαρίτα ντε λα Ρόζα. Χρησιμοποιούμε για την παρασκευή της: τεκίλα, cointreau, χυμό λάιμ, σκληρά, μεγάλα παγάκια, τριμμένο πάγο αν χρησιμοποιήσουμε old fashioned ποτήρια. Γαρνιτούρα: στρογγυλές φέτες λάιμ.

ΚΟΚΤΕΙΛ MOJITO

Το εθνικό κοκτέιλ της Κούβας. Για την παρασκευή του χρησιμοποιούμε: λευκό ρούμι, σόδα, φρέσκο λάιμ κομμένο σε 12 κομμάτια, ζάχαρη, φύλλα δυόσμου ή μέντας, τριμμένο πάγο. Γαρνιτούρα: φυλλαράκια δυόσμου ή μέντας.

ΚΟΚΤΕΙΛ NEGRONI

κάνει την εμφάνιση του στο καφέ Casoni, στην Φλωρεντία, όταν ο κόμης Καμίλο Νεγκρόνι αφαιρεί την σόδα από το αγαπημένο του Americano και προσθέτει Τζιν, που φέρνει από τα ταξίδια του στην Αγγλία. Χρησιμοποιούμε για την παρασκευή του: τζιν, κόκκινο βερμούτ, κόκκινο bitter (μπίτερ), μεγάλα σκληρά παγάκια. Γαρνιτούρα: φέτες πορτοκαλιού.

a Τα παντζούρια θέλουν καλό σαπούνισμα από καιρού εις καιρόν, και πέρασμα μ ένα πανί βουτηγμένο στο οινόπνευμα για πλήρη καθαριότητα και συντήρηση. a Τα κασελίκια από αλουμίνιο καθαρίζονται με κρέμα από τα ασημικά. a Τα τζάμια δεν θαμπώνουν από τη διαφορά θερμοκρασίας αν περνιούνται κατά καιρούς με οινόπνευμα. a Η οθόνη της τηλεόρασης καθαρίζεται με οινόπνευμα. Μ αυτόν τον τρόπο δεν κάνει παραμπασάδες. a Με οινόπνευμα καθαρίζεται και η συσκευή τηλεφώνου, έτσι απολυμαίνεται και αστράφτει. a Καθαρίστε την πίπα του συντρόφου σας με ένα μείγμα που περιέχει καθαρό οινόπνευμα και ασετόν. a Φυλάξτε τον καπνό της πίπας σε κλειστό δοχείο με μερικές φλούδες πατάτας και μήλου. Έτσι δεν απορροφά υγρασία. a Τα πλήκτρα του πιάνου θα λάμπουν σαν καινούρια αν τα περάσετε με οδοντόκρεμα, τα αφήσετε να στεγνώσουν και τα σκουπίσετε καλά με ένα μαλακό ξεσκονόπανο. a Τσίχλα κολλημένη στα μαλλιά; τρίβουμε την τούφα με καλλυντικό λάδι για να γλιστρήσει. Κατόπιν λούζουμε. a Οι βούρτσες θα αναζωογονηθούν, αν τις βουτήξετε σε αλατόνερο και τις αφήσετε να στεγνώσουν. Για βαθύτερο καθάρισμα αφήνετέ τις για λίγο μέσα σε νερό και χλωρίνη. a Το λιωμένο κερί φεύγει από τα ασημένια κηροπήγια αν τα βάλουμε για λίγο στην κατάψυξη. a Βάλτε μπαταρίες και φιλμ φωτογραφικά στο ψυγείο. Διατηρούνται καλύτερα. Τα κεριά διατηρούνται πολύ περισσότερο, καίγονται δηλαδή με αργότερο ρυθμό, αν πριν από τη χρήση τους τα βάλουμε για λίγο στο ψυγείο. a Μη βάζετε κεριά σε μικρότερη απόσταση από 4-5 εκατοστά μεταξύ τους, η θερμοκρασία που εκπέμπουν θα τα λιώνει γρηγορότερα. a Αν τα χρώματα των κεριών σας έχουν ξεθωριάσει από την πολυκαιρία, σαπουνίστε τα με σφουγγάρι και απορρυπαντικό για τα πιάτα και τα χρώματά τους θα ξαναζωντανέψουν. a Οι αρμοί γύρω από τη μπαταρία του μπάνιου και του νιπτήρα θα καθαρίσουν αν τους τρίψετε με κοπανισμένη κιμωλία. a Για να φύγει η σκουριά από μικροαντικείμενα βάλτε τα σε ξύδι. Αν η τάπα της μπανιέρας ή του νεροχύτη έχει σκάσει και στεγνώσει πολύ κάντε τη μαλακιά σαν καινούρια αφήνοντάς τη να μουλιάσει όλη νύχτα σε διάλυμα ζεστού νερού και γλυκερίνης. a Το τραπέζι της κουζίνας καθαρίζει από διάφορους λεκέδες, αν το τρίψουμε με λεμονόκουπες που μας είναι πια άχρηστες. a Το πουρί από τους μεταλλικούς νεροχύτες φεύγει, αν τους τρίψουμε με βραστό νερό μέσα στο οποίο έχουμε βράσει πατατόφλουδες ή έχουμε διαλύσει ξύδι. a Οι κιτρινίλες και τα άλατα γύρω από τις βρύσες του μπάνιου φεύγουν αν τους τρίψουμε με στυμμένη λεμονόκουπα. Ρίξτε κόκα κόλα στη λεκάνη της τουαλέτας. Διώχνει τα άλατα και τους λεκέδες. a Ο χυμός λεμονιού καθαρίζει τους μαρμάρινους νεροχύτες και τα πατώματα από τυχόν λεκέδες. a Νεροχύτες, λαβομάνα, και μπανιέρες μπορεί να γδαρθούν αν χρησιμοποιήσετε απορρυπαντικό σε σκόνη. Πλύνετέ τα με χλωρίνη ή υγρό απορρυπαντικό και μια φορά την εβδομάδα χύστε το κατευθείαν στις αποχετεύσεις ώστε να διαλυθούν και τα λίπη τα οποία συσσωρεύονται. a Αν τα απορρυπαντικά σε σκόνη έχουν αγριέψει τη μπανιέρα σας, τρίψτε με λίγη αλοιφή για ασημικά. a Τα άλατα φεύγουν από το ντουζ και ξεφράζουν οι τρύπες του, αν το βουτήξουμε σε διάλυμα νερόξυδου ή λεμονιού και βραστό νερό. συνεχίζεται...

23


γράφει η Σμαρώ Σταφυλάκη

ΜΕΙΩΣΤΕ • ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ • ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ Πλαστικά μπουκάλια

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ Είναι χρήσιμα στον

κήπο ως μίνι κώδωνες για την προστασία των νεαρών φυτών. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ Τα περισσότερα κέντρα ανακύκλωσης δέχονται πλαστικά μπουκάλια.

Πλαστικά ποτήρια

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ Πλύνετε και ξανα-

χρησιμοποιήστε τα πλαστικά ποτήρια σε άλλα πάρτυ και συγκεντρώσεις, ή ανοίξτε μια τρύπα στον πάτο και φυτέψετε νεαρά βλαστάρια ή μικρά φυτά. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ Μπορούν να ανακυκλωθούν σε στυλό και μολύβια. 24

Πλαστική μεμβράνη

ΜΕΙΩΣΤΕ Η πλαστική μεμβράνη είναι χρήσιμη,

αλλά δεν χρειάζεται να τυλίγετε τα πάντα με αυτή. Καλύπτετε τα μπολ φαγητού που βάζετε στο ψυγείο με ένα πιάτο. Η πλαστική μεμβράνη δεν ανακυκλώνεται.

Πλαστικοί σάκοι καλλιέργειας

Πλαστικοί σάκοι που περιέχουν τύρφη ή κομπόστ και χρησιμοποιούνται ως δοχεία για τη καλλιέργεια των φυτών. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ Κομποστοποιήστε: προσθέστε το περιεχόμενό τους στο σωρό του κομπόστ ή σκορπίστε το στο χώμα.

Ποδήλατα

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ τα μεταλλικά εξαρτήματα Πουλήστε ή χαρίστε: βάλτε αγγελία σε τοπική εφημερίδα ή απευθυνθείτε σε οίκους δημοπρασιών, εκποιητήρια κλπ. Τα καταστήματα που πωλούν ποδήλατα θα φρεσκάρουν το ποδήλατό σας για να το ξαναπουλήσουν ή θα το αποσυναρμολογήσουν για να χρησιμοποιήσουν τα επιμέρους εξαρτήματά του.

Στη Βρετανία, ορισμένοι φιλανθρωπικοί οργανισμοί συλλέγουν ποδήλατα, που τα στέλνουν σε αναπτυσσόμενες χώρες για επισκευή και χρήση.

Πριονίδια

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ τα για τα κλουβιά

κατοικίδιων ή προσθέστε τα σε μικρές ποσότητες στο σωρό του κομπόστ: τοποθετήστε τα σ ένα δοχείο δίπλα στο σωρό και αναμειγνύετέ τα με υγρά υλικά.

Ραδιόφωνα βλέπε ηλεκτρικές συσκευές Ρούχα

ΜΕΙΩΣΤΕ. Η βιομηχανία της μόδας μας θέλει να αλλάζουμε συνεχώς τάσεις και να καταλήγουμε σε σωρούς άχρηστα ρούχα στο τέλος κάθε σεζόν. Είστε σίγουροι ότι χρειάζεστε πραγματικά μια νέα πιτζάμα; ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ

Ορισμένα καταστήματα μπορούν να φτιάξουν καινούρια ρούχα από παλιά Τα παιδιά λατρεύουν να δοκιμάζουν ρούχα και να ντύνουν τις κούκλες τους. Κρατάτε τα παλιά σας ρούχα σ’ ένα μπαούλο και αφήνετε τα παιδιά να παίζουν με αυτά. Επικοινωνήστε με τη θεατρική ομάδα του δήμου σας. Πουλήστε ή χαρίστε: τα καλής ποιότητας, καθαρά ρούχα μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν: πουλήστε τα ή χαρίστε τα σε ορφανοτροφεία, παζάρια, φιλανθρωπικά καταστήματα ή μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς. Ακόμα και αν δεν φοριούνται πλέον, μπορούν να ανακυκλωθούν σε χαρτί και ύφασμα. Οι ετικέτες μπορούν να πωληθούν σε καταστήματα με είδη ρουχισμού. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ Ορισμένα καταστήματα με είδη ραπτικής χρειάζονται ρετάλια επομένως αν έχετε μικροποσότητες υφασμάτων απευθυνθείτε σε ένα τέτοιο κατάστημα.

Συναυλία Μουσικής Δωματίου Ο Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου και Νομού Ηρακλεί-

ου, σε συνεργασία με το Δήμο Ηρακλείου, πραγματοποίησε συναυλία μουσικής δωματίου για τσέλο και πιάνο με τους καταξιωμένους μουσικούς Λίλυ Δάκα, στο πιάνο και τον Soren Hansen στο τσέλο. Η εκδήλωση, που είχε μεγάλη επιτυχία, υλοποιήθηκε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Δήμου Ηρακλείου «Ηράκλειο - Καλοκαίρι 2011», την Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου 2011, στο Κηποθέατρο «Μάνος Χατζιδάκις». 25


ς ά μ ε ια γ ν α ψ α ρ γ Έ

26

Εφημερίδα Νέα Κρήτη

27


Αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας

Όταν ξυπνάει ο λαός

28

Όσο περνάει ο καιρός κι έρχονται φόροι πάλι, φαίνεται του οικονομικού προγράμματος το χάλι. Σε ομηρία συνεχή βρίσκεται ο λαός μας που για τους κυβερνώντες μας είναι για «το καλό μας». Αμηχανία, πανικός, σπασμωδικές κινήσεις είναι οι λέξεις που μπορείς να τους χαρακτηρίσεις. Στην Τρόικα παράδοση άνευ όρων με υποχωρήσεις Εθνικές και καταιγίδα φόρων. Η Χώρα και της Μιχαλούς καλείται να πληρώσει και δεν γνωρίζει άνθρωπος, τι θα του ξημερώσει. Έχομε γίνει υποτελείς στους ξένους κι αλωνίζουν και κάθε τόσο τρέχουνε να τους καλωσορίζουν. Σχέδιο έχουν το λαό να βγάλουν απ’ τη μέση και να του επιβάλουνε ότι σ’ αυτούς αρέσει. Όμως από το λήθαργο σιγά – σιγά ξυπνούμε χόντρυνε η κατάσταση για να την ανεχτούμε. Κι όταν ξυπνάει ο λαός το έχει αποδείξει όποιο κι αν είναι το θεριό, κότσια ‘χει να το πνίξει. Του Μπάμπη Γριβάκη


sep2011