Issuu on Google+

Ιδιοκτησία - Έκδοση

Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου & Ν.Ηρακλείου Μεραμβέλου 56, Τ.Κ. 71202, Ηράκλειο τηλ./fax: 2810242121 e-mail: ksenona@hotmail.com, www.kakopoiisi.gr

Μάϊος 2012

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ Διοικητικό ΜΕΛΩΝΣυμβούλιο e Παχιαδάκη Μαίρη: Πρόεδρος ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ Τεύχος 37ο Μεταξά Θεανώ: Α΄ Αντιπρόεδρος ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΑΙΜαίρη: ΝΟΜΟΥ Σαββοπούλου Β΄ Αντιπρόεδρος περιεχόμενα Σταφυλάκη Σμαρώ: Γραμματέας ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Στεφανίδη Ελένη: Ταμίας Αντωνακάκη Βίλμα: Μέλος Βαρανάκη Μάγια: Μέλος Καραταράκη Ευαγγελία: Μέλος Μαρκοδημητράκη Φρόσω: Μέλος Νεοφώτιστου Μαρία: Μέλος Τσιριγωτάκη Μάρω: Μέλος

Αναπληρωματικά μέλη: Αντωνακάκη Μαρία Πλακιωτάκη Ειρήνη Φλυτζανή Μαριλένα

Σύνδεσμος με τον Ξενώνα Σεγρεδάκη Αργυρώ

Συντακτική Ομάδα

Καρκαβάτσου Ρέα - Ελευθερία Μεταξά Θεανώ Νεοφώτιστου Μαρία Οικονομοπούλου Πόπη Παχιαδάκη Μαίρη Επιμέλεια ύλης: Παχιαδάκη Μαίρη Επιμέλεια έκδοσης: Χρυσάκη Εύα

Έκτακτοι Συνεργάτες:

Βαρανάκη Μάγια Ευτυχίδη Ρωξάνη Κορτσιδάκη Ιωάννα Κουναλάκη Αγγελική Μπαλτζάκη Εμμανουέλα Πλαγιωτάκη-Σαατσάκη Ελένη Ρουσοχατζάκη Μαρία Σαββοπούλου Μαίρη Σταφυλάκη Σμαρώ Φραγκάκης Δημήτρης Χαραλαμπάκη Εύα

Editorial Λαογραφία Γιώργος Σαραντάρης 1908-1941 Το Μικρό Λεξικό των Γεύσεων Στήλη Βιβλίου Φωνές αλήθειας Η Υγεία με Απλά Λόγια «Αφιέρωμα στη μητέρα» Μάνα Μητέρα: Σύμβολο ζωής Για την Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας Το μεγαλείο της μητρότητας Σχολείο» Κουζίνας Λίμνη Βοστόκ: στα όρια του Πλανήτη και της Ιστορίας

24

Πώς πρέπει να είναι οι πολιτικοί ηγέτες κατά τους ιερούς πατέρες;

25 26 28 29 32

Αερόστατο: η πρώτη πτήση Περιβάλλον Σκουπίδια Τέλος Τα νέα μας Αναγνωστικό της τελευταίας σελίδας

{

Εξελεγκτική επιτροπή:

Καρκαβάτσου Ρέα - Ελευθερία Οικονομοπούλου Πόπη Στιβακτάκη Πόπη

2 4 6 8 9 10 11 12 13 14 18 19 20 22

1

{

Στάθογλου Ελένη: Δημ. Σχέσεων


Δεν ξέρω, αλλά ίσως κι εγώ παρα-ωρίμασα και σήμερα συμφωνώ με τα λόγια του αείμνηστου

Ο Μάης των Γενεθλίων

ηθοποιού.

editorial

Μάϊος 2012 Πήρε τη βόλτα του και πάλι ο Χρόνος κι έφτασε στον ανθισμένο Μάη, για να μας θυμίσει πως πέρασαν ήδη τρία χρόνια από τότε που το περιοδικό της καρδιάς μας, εκδόθηκε για πρώτη φορά! Κι όπως είναι φυσικό, οι ευχές όλων συνοδεύουν το «Γαλήνη», στέλνοντας μηνύματα μακροβιότητας. Με την ελπίδα πως δεν θα στερέψουν ποτέ οι ιδέες, και τα συγγραφικά αποθέματα των συντελεστών, η ομάδα μας θα εξακολουθήσει ν’ ανανεώνει και να βελτιώνει τις σελίδες του περιοδικού μας. Υποσχόμαστε πως θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, για να φανούμε αντάξιες των προσδοκιών του αναγνωστικού μας κοινού, μα και για έναν

Μεγάλωσα. Θεέ μου, πόσο μεγάλωσα! Έμαθα πολλά για τη ζωή, για τους ανθρώπους και για μένα. Kυρίως έμαθα να συμβιώνω με τις μικρές και μεγάλες απώλειες, τις μεγάλες και μικρές ανατροπές ζωής. Πρέπει, ωστόσο, να παραδεχτώ πως εξακολουθώ να κάνω όνειρα και μάλιστα ελπίζω να δω κάποια απ’ αυτά να παίρνουν πνοή. Τα στέλνω κάθε φορά να ταξιδέψουν με τον καπνό από τα κεριά των γενεθλίων μου...γιατί που ξέρεις, ίσως και να βρουν το δρόμο τους και να βγουν αληθινά. Είναι αχαριστία να μην είμαι τουλάχιστον ευχαριστημένη, αφού ακόμη κι αν στερηθώ την απόλαυση της ευτυχίας, έχω την ευκαιρία του χαμόγελου. Θετική, λοιπόν, σκέψη κάθε φορά που γιορτάζουμε γενέθλια, γιατί πρώτα πρώτα διώχνει την ακεφιά, γιατί αυξάνει την αισιοδοξία, δίνει έμπνευση και γιατί μακραίνει τη ζωή...

ακόμη λόγο. Γιατί ευελπιστούμε πως θα εισπράξουμε και πάλι επαινετικά 2

{

Έτσι, προγραμματίζουμε, από τον άλλο μήνα, να το εμπλουτίσουμε με

2

{

{

στην ψυχική μας ενδυνάμωση!!!

{

...«λογάκια», που όπως και να το κάνουμε, δρουν όπως πάντα καταλυτικά

σελίδες που θα επιμελούνται νέα πρόσωπα, με καινούριες ιδέες και φρέσκιες προτάσεις. Όσο για μένα, την «όψιμη συγγραφέα», σκέφτομαι πως αυτή η ενασχόληση

μ’ έχει βοηθήσει ανέλπιστα στο ν’ ανακαλύψω δημιουργικές πτυχές του μέσα μου, μα πάνω απ’ όλα έγινε η αφορμή για να εισπράττω μικροχαρές, ικανοποίηση, ακόμη και ψήγματα ευτυχίας! Κι επειδή η λέξη «ευτυχία» είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο με πάρα πολλές εκδοχές και ερμηνείες, εγώ πάντα θα θυμάμαι τα λόγια που χρησιμοποίησε για να την περιγράψει κάποτε ο Θανάσης Βέγγος: «Έπρεπε, λοιπόν, να γεράσω για να μάθω τι είναι ευτυχία! Τελικά, είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο μόνο χέρια. Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και τέλος...θα σου κλείσουν τα μάτια. Τα πολλά χέρια κατσιάζουν. Είναι χάσιμο χρόνου. Αυτό το καταλαβαίνεις...όσο μεγαλώνεις.» Μαίρη Παχιαδάκη, e-mail: marygalini@yahoo.gr


Λαογραφία Ἡ Λυγαριά

«Σάν τή δεῖς καί δέν τήν πιάσεις..........» Τούτη τήν ἐποχή, σάν περπατήσει κανείς μέσα στήν Μαγιάτικη ἀνθοφορεμένη φύση, σίγουρα θά ἐκπλαγεῖ μπροστά στή θέα ἑνός θάμνου μέ μικρά ἄνθη σέ χρῶμα γαλάζιο καί μενεξεδί - χρῶμα σπάνιο στή φύση. Πρόκειται γιά τό θάμνο λυγαριά, ἤ λυγιά, ἤ ἀλυγαριά, ἤ ἀγνιά, πού φυτρώνει συνήθως στίς ἀκροποταμιές ἤ στίς ὄχθες τῶν χειμάρων καί τῶν ρυακιῶν. Τά εὐλύγιστα κλαδιά της, λένε, τῆς ἔδωσαν τό ἕνα ἀπ’ τά δυό της ὀνόματα τό «Λυγαριά». Τό ἄλλο ὄνομα Ἄγνος (agnus - ἀγνός), χαρακτηρίζει τήν ἰδιότητα της σάν ἀναφροδισιακό βότανο, πού καταστέλει τίς σεξουαλικές ὁρμές.

{

Ὅποιος λυγαριά δέν πιάσει, τήν ἀγάπη του θά χάσει κι ὅποιος δέν τή μυριστεῖ, θά τήν ἀποχωριστεῖ. Τά λουλούδια καί τά σταχτοπράσινα φύλλα της ἔχουν ἕνα πολύ δυνατό ἄρωμα. Τό αἰθέριο ἔλαιο πού παράγεται ἀπό τούς ἀνθοφόρους βλαστούς της, ἀποτελεῖ σπουδαῖο συστατικό στήν κατασκευή ἀρωμάτων, φαρμάκων καί σαπουνιῶν. Στήν καλαθοπλεκτική ἀποτελεῖ σπουδαία πρώτη ὕλη, λόγω τῆς εὐλυγισίας πού ἔχουν οἱ βέργες της. Εἶναι φυτό μελισσοκομικό. Τό κλαδί τῆς λυγαριᾶς εἶναι ἀπαραίτητο στολίδι στό Μαγιάτικό στεφάνι. Μέσα στὰ λαϊκά μας ἔθιμα εἶναι και ἡ συνήθεια νὰ ζώνουν ἓνα ζωνάρι ἀπό λυγαριὰ «γιὰ νὰ μήν πονάει ἡ μέση τους» αὐτοὶ ποὺ πηδοῦν τὶς φωτιές τοῦ Ἅι-Γιαννοῦ στὶς 24 Ιουνίου. Ἡ λυγαριά ἔχει σπουδαῖες ἐντομοαπωθητικές ἰδιότητες, διώχνει μακρυά τά ἐνοχλητικά ἔντομα καί κυρίως τό σκόρο ἀπό τά ροῦχα. Ὁ μύθος μᾶς λέει πώς στήν ἀρχή τά λουλούδια τῆς λυγαριᾶς ἦσαν ἄσπρα. Ὅμως ἡ λύπη της ἦταν τόσο μεγάλη ὅταν πέθανε ὁ μοναδικός της ἀδελφός, πού τά λουλούδια της ἄλλαξαν χρῶμα καί ἀπό ἄσπρα, πῆραν τό πένθιμο μώβ χρῶμα. Ἔχει πολλές θεραπευτικές ἰδιότητες. Ἰδιαίτερα στή λαϊκή ἰατρική ἀποτελοῦσε σπουδαῖο φάρμακο σάν ἡρεμιστικό, εὐστόμαχο, ἀντιφλεγμονῶδες.

Ὁπού περάσει ἀπό Λυγιά δέν κόψει ἓνα κλωνάρι, νά μή χαρεῖ τή νιότη του ἄν εἶν’ καί παλικάρι.

{

{ 3

Ἄριστο γιατρικό γιά πονοκεφάλους, ἀϋπνίες, διάρροια, πυρετό κ.λ.π., ἀλλά, περισσότερο ἀποτελοῦσε ἀναφροδισιακό βότανο, γι’ αὐτό ὀνομαζόταν «γυναικεῖο βοτάνι». Λένε πώς οἱ καλόγριες τήν κάνανε βραστάρι καθώς τή θεωροῦσαν ἀντιερωτικό βοτάνι. Ἀλλά καί οἱ μοναχοί δέν ἔμειναν ἀμέτοχοι. Τή χρησιμοποίησαν, γιά νά τηρήσουν τόν ὅρκο τῆς ἀγνότητος, γι’ αὐτό στά ἀγγλικά ἡ ὀνομασία τῆς λυγαριᾶς εἶναι «monk’s pepper» (πιπέρι τοῦ μοναχοῦ). Εἶναι γνωστή ἐδῶ καί χιλιάδες χρόνια σέ πολλούς λαούς, στούς Αἰγυπτίους, Πέρσες, Ρωμαίους. Στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἦταν ἀπό τά πιό φημισμένα φυτά. Ἀναφέρεται ἀπό τόν Θεόφραστο, τόν Διοσκουρίδη, τόν Ἱπποκράτη, τόν Αἰσχύλο, τόν Παυσανία καί ἄλλους. Ὁ Προμηθέας, ὅταν ἐλευθερώθηκε ἀπό τά δεσμά του, στόλισε τό κεφάλι του μέ ἕνα στεφάνι ἀπό κλαδιά λυγαριᾶς. Ὁ Ὁδυσσέας ἔδεσε τούς συντρόφους του κάτω ἀπό τήν κοιλιά τῶν προβάτων μέ βέργιες λυγαριᾶς, γιά νά τούς βγάλει ἀπό τήν σπηλιά τοῦ Κύκλωπα. Στά Θεσμοφόρια τήν ἑορτή τῆς Δήμητρας, οἱ παντρεμένες γυναῖκες πού ἔπερναν μέρος κοιμόταν σέ στρώματα ἀπό λυγαριά, γιατί ἔπρεπε νά διατηρήσουν τήν ἀγνότητά τους. Ὁ Ἀσκληπιός στή Σπάρτη λεγόταν Ἀγνήτας διότι τό ξόανό του ἦταν φτιαγμένο ἀπό ξύλο λυγαριᾶς, (ἄγνο). Ἡ Ἥρα γεννήθηκε κάτω ἀπό μιά λυγαριά, γι’ αὐτό, στό μεγάλο ναό της στή Σάμο εἶχε ἐξέχουσα θέση αὐτός ὁ ἀρωματικός θάμνος. Συχνή ἀναφορά στό μυρισμένο θάμνο γίνεται ἀπό πολλούς ποιητές, παλιούς καί σύγχρονους, ἀλλά καί σε νησιώτικα τραγούδια. Ὁ Δροσίνης, ὁ Καραντώνης, ὁἘλύτης, ὁ Σικελιανός κι ὁ Γκάτσος, εἶναι μερικοί ἀπ’ αὐτούς. Τώρα, στό ἄκουσμα τῆς Λυγιᾶς, ἡ σκέψη πισογυρίζει γιά λίγο στά παλιά, τότε πού τά παιδιά χαρούμενα μποροῦσαν νά παίξουν στούς δρόμους καί στίς πλατεῖες. Τότε πού μποροῦσαν νά συναγωνιστοῦν τό στόχο, μέ τή σφεντόνα, φτιαγμένη ἀπό διχάλι λυγαριᾶς. Τότε πού τά παιδιάστικα χέρια «τσιβίδιζαν» ἀπό τήν τιμωρία τῆς δασκάλας μέ τή βίτσα ἀπό λυγαριά. Τότε πού ξένοιαστα τραγουδούσαμε ρυθμικά:

3

{

Γράφει ἡ Θεανώ Μεταξᾶ


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ 1908-1941

Ο Γιώργος Σαραντάρης, καινοτόμος ποιητής, πρωτοπόρος στην ελληνική ποίηση του καιρού του, έγραψε με μοναδική ευαισθησία και εξαιρετική έμπνευση. Παρά το ότι στα ελληνικά ήταν αυτοδίδακτος, αφού σχολείο και πανεπιστήμιο πήγε στην Ιταλία, το ταλέντο του ήταν τόσο μεγάλο, που τον έκαμε να ξεπερνά τις όποιες ατέλειες στη γλώσσα. Η ψυχή του ήταν πλημμυρισμένη από ποίηση αφού θεωρούσε ότι «η ποίηση είναι εκείνος ο εαυτός μας που δεν κοιμάται ποτέ». Ήταν βαθύς στοχαστής και διανοούμενος. Αντίθετα από το ρεύμα του καιρού του με τα φιλοσοφικά του δοκίμια διατύπωσε πρωτότυπη νεοελληνική φιλοσοφική σκέψη, ανεξαρτητοποιημένη από την αρχαιοελληνική και απαλλαγμένη προσμίξεων από τη γερμανική και την άλλη ��υρωπαϊκή φιλοσοφία, που τότε ήταν του συρμού.Ήταν υπεράνω κάθε τι του υλικού, του χοϊκού και αυτό του επέτρεψε να είναι ελεύθερος στη σκέψη, προφητικός στην αντίληψη, απόλυτος στις θέσεις του και ασυμβίβαστος στην κριτική του.

{

Δύο τραγούδια τῆς Ἄνοιξης Ι Μοῦ φαίνεται, πὼς ἡ ἄνοιξη Σὰν κελαηδᾶ μὲ τρέμει Μὴν τῆς ζητήσω ἕνα σκοπὸ

{

{ 4

Με δύο ποιήματα από ένα αισθαντικό πρωτοπόρο ποιητή αποχαιρετούμε αυτή την άνοιξη με τα έντονα πολιτικά διλλήματα και τα δύσκολα οικονομικά προβλήματα, που δεν μας επέτρεψαν να την χαρούμε και να την απολαύσουμε όσο της αξίζει. Απορροφημένοι από τα βιοτικά θέματα της καθημερινότητας αποτύχαμε να αναγεννηθούμε μαζί της, να βουτήξουμε στην ένθεη δύναμη της φύσης και να αφεθούμε στον αέναο κύκλο της. Ποιητές σαν τον Γ. Σαραντάρη με τη βαθιά πνευματικότητα και την αφοσίωσή τους στην καθαρή ποίηση υπάρχουν για να μας θυμίζουν ένα από τα μεγάλα θέματα στη ζωή του κάθε ανθρώπου, να μπορεί δηλαδή να διακρίνει το καλό από το κακό, το ευτελές από το ακριβό, το σημαντικό από το ασήμαντο. Πόσο σημαντικό είναι να διαχειρίζεται κανείς σωστά τον χρόνο του, να καλλιεργεί τα ωφέλιμα για την ψυχή του και να αποκρούει τα ζημιογόνα.

Ζούσε με καθολική αφοσίωση στην ποίηση και στη φιλοσοφική σκέψη και έγραφε ακατάπαυστα. Θερμός πατριώτης, ήρθε το 1931 στην Ελλάδα να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, ενώ έως τότε ζούσε στην Ιταλία και μπορούσε να αποφύγει τη στράτευσή του. Ευχαρίστως δέχθηκε την επιστράτευσή του, τον Αύγουστο του 1940, ενώ ήταν καχεκτικός και ασθενής στο σώμα και τον ταλαιπωρούσε μεγάλη μυωπία. Πολέμησε στην πρώτη γραμμή όπου, όπως ήταν φυσικό, ασθένησε και έχασε τη ζωή του. Ο Ελύτης θεώρησε το θάνατό του εκτέλεση από την γραφειοκρατία του καιρού του. Ήταν Χριστιανός, με μια βαθιά αγάπη στο Θεάνθρωπο Ιησού. Ο λόγος του κοφτός και απόλυτος: «Όποιος παραδέχεται την αλήθεια του Χριστού δεν δύναται να παραδεχθεί άλλη αλήθεια».

Νὰ δώσει τοῦ ἔρωτά μου

{

γράφει η Μαρία Νεοφώτιστου

Μὴν τῆς ζητήσω ἕνα φιλὶ Νὰ σοῦ φιλήσω τὴν καρδιὰ Νὰ σοῦ χαρίσω δυὸ φτερὰ Καὶ νὰ σὲ δῶ δικιά μου ΙΙ Ἔλα νὰ δεῖς τὴν ἄνοιξη ποὺ περπατάει Ποὺ μὲ τὰ σύννεφα ἀγκαλιὰ μᾶς χαιρετάει Ἔλα νὰ δεῖς τὴν κόρη μου πῶς ἔγινε μεγάλη Καὶ τραγουδάει μὲ μιὰ φωνὴ ποὺ δὲν ἦταν δικιά της Καὶ τραγουδάει μ᾿ ἕνα παλμὸ ποὺ εἶναι τοῦ κόσμου ὅλου Σὰν νὰ βρέχει τὰ χείλια της στὴ βρύση τ᾿ οὐρανοῦ Σὰν νὰ πετάει ἡ καρδούλα της μὲ κάθε χελιδόνι Καὶ νὰ μὴν ξέρει ἡ ἄνοιξη ἂν εἶν᾿ δικιά της κόρη!

4


γράφει η Ρέα Ελευθερία Καρκαβάτσου

γράφει η Μαρία Ρουσοχατζάκη

Το Μικρό Λεξικό των Γεύσεων

Στήλη Βιβλίου

“ΓΙΟΚΙ ΝΟΚΙ”:

Φύκι, το οποίο χρησιμοποιείται στη γιαπωνέζικη κουζίνα. Το χρώμα του είναι σκούρο πράσινο και δεν χρειάζεται μαγείρεμα πριν καταναλωθεί.

“ΓΙΑΜ ΓΙΑΜ”:

Σαλάτα με πράσινα φασολάκια, μαρούλι, ψιλοκομμένη σελινόριζα, ροδέλες αγγουριού και βινεγκρέτ.

“ΓΚΑΛΙΑΝΟ”:

Ιταλικό λικέρ, σε μοναδικό χρυσαφί χρώμα. Περιέχει διάφορα αρωματικά λουλούδια και μπαχαρικά, μεταξύ των οποίων γλυκάνισο και βανίλια που του χαρίζουν μια γλυκιά, ιδιαίτερη γεύση.

{

“ΓΚΑΡΑΜ ΜΑΣΑΛΑ”:

Μείγμα από καβουρδισμένα και κοπανισμένα μπαχαρικά. Ο δημοφιλέστερος συνδυασμός που περιλαμβάνει μαύρο πιπέρι, μοσχοκάρυδο, κάρδαμο, κανέλα, τριμμένα φύλλα δάφνης, κουρκουμά και κύμινο. Το Γκαράμ Μασάλα προστίθεται στο φαγητό, είτε προς το τέλος του μαγειρέματος, είτε κατευθείαν στο πιάτο πριν σερβιριστεί.

“ΓΚΑΣΠΑΤΣΟ”:

Κρύα σούπα, καλοκαιρινή από πουρέ φρέσκιας ντομάτας, πράσινες πιπεριές, λίγο σκόρδο, κρεμμύδια, σέλερι, ξύδι ή χυμό λεμονιού και τριμμένη ψίχα ψωμιού. Γαρνίρεται με κρουτόν και κύβους βραστού αυγού ή αγγουριού.

“ΓΚΟΡΓΚΟΝΤΖΟΛΑ”:

1. Ιταλικό τυρί, της ίδιας οικογένειας με το τυρί ροκφόρ, με τη διαφορά ότι είναι πιο κρεμώδες, πιο ήπιο, πιο μαλακό και λιγότερο αλμυρό. 2. Κρύα σάλτσα από γιαούρτι, μαγιονέζα, βούτυρο, γκοργκοντζόλα, κρεμμύδι, σκόρδο και αγριοράπανο.

“ΓΚΡΙΓΙΕ”:

Όρος που αναφέρεται στο ψήσιμο ψαριών, κρεάτων, λαχανικών κ.α. στη σχάρα.

“ΓΟΥΕΣΤΕΡ”:

Ομελέτα αναμεμειγμένη με ντομάτα κονκασέ, μανιτάρια, κρεμμύδια και πράσινη πιπεριά.

Είναι το δωδέκατο βιβλίο του Θεσσαλονικιού συγγραφέα. Ο Αντώνης Σουρούνης έζησε πολλά χρόνια στη Γερμανία, όπου βρίσκονταν όλοι του οι συγγενείς και μετά από μερικά εξάμηνα σπουδών σε γερμανικά και αυστριακά πανεπιστήμια αφοσιώνεται στη συγγραφή με θέματα από τη ζωή των μεταναστών ταξιδεύοντας και εξασκώντας παράλληλα διάφορα ετερόκλητα επαγγέλματα - έως και επαγγελματίας της ρουλέτας... αλλά και με θέματα παρμένα από τις εμπειρίες στη γενέτειρα πόλη - τη Θεσσαλονίκη. “ Ήταν πριν πολλά χρόνια όταν οι άνθρωποι δεν είχαν χωριστεί σε πλούσιους και φτωχούς κι όλα πάνω στη γη ήταν μικρά, στενά και λίγα. Τα σπίτια μας ήταν μικρά, τα μαγαζιά μικρά, η οδός Μουσών ήταν στενή και το κρεβάτι μου ήταν στενό. Οι εκκλησίες ήταν μικρές, οι φίλοι μου ήταν μικροί. Και τα ρούχα μας ήταν στενά και λίγα, αφού ο παπα-Γιώργης που μας τα ‘δινε δε μας μετρούσε με τη μεζούρα. Ο κόσμος ήταν κι αυτός μικρός κι έπιανε από το δάσος του Σέιχ Σου μέχρι τη θάλασσα του Λευκού Πύργου. Η ίδια η γη ήταν τόσο μικρή, που όταν πήγα σχολείο και την είδα πάνω στο τραπέζι του δασκάλου μπόρεσα να την αγκαλιάσω. Τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα ήταν τόσο λίγα που όταν έβλεπες ένα χειροκροτούσες και το κοίταζες μέχρι να χαθεί, γιατί θ’ αργούσες πολύ να ξαναδείς άλλο. Τηλέφωνο ούτε ακούγαμε ούτε βλέπαμε. Για να το δει κανείς, έπρεπε να φάει ξύλο. Αν ήταν μικρός, στο γραφείο του διευθυντή του σχολείου αν ήταν μεγάλος, στο γραφείο του διευθυντή της αστυνομίας. Το φαί ήταν τόσο λίγο, που όταν το είχαν οι άνθρωποι μπροστά τους κάνανε το σταυρό τους σαν μπροστά σε εικόνισμα. Κλέφτες δεν υπήρχαν, γιατί οι άνθρωποι δεν είχαν τίποτα να τους κλέψεις.Το μόνο που έκλεβαν κάθε τόσο τα παλικάρια ήταν καμιά όμορφη κοπέλα, κι αυτό γιατί ο μπαμπάς της τσιγκουνευόταν να τους τη δώσει κι αφού εκείνη προηγουμένως τους είχε κλέψει την καρδιά”. Λίγα λόγια για το συγγραφέα…. Ο Α. Σουρούνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1942. Όταν τελείωσε το γυμνάσιο, έφυγε για τη Γερμανία, όπου είχαν ήδη μεταναστεύσει όλοι του οι συγγενείς. Μετά από μερικά εξάμηνα σε γερμανικά και αυστριακά πανεπιστήμια, ο συγγραφέας διακόπτει τη φοίτηση και ταξιδεύει δουλεύοντας. Εργάστηκε από τραπεζικός υπάλληλος μέχρι ναυτικός και από hotel boy μέχρι επαγγελματίας παίκτης ρουλέτας.

{

{ 5

“Το μονοπάτι στη θάλασσα”

του Αντώνη Σουρούνη, από τις εκδόσεις Καστανιώτη

5

{

Αυτό το μήνα μιλάμε με...όρους!


Φωνές αλήθειας

{

Η Υγεία με Απλά Λόγια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) Είναι μια πάθηση που επηρεάζει κυρίως τους καπνιστές. Η ροή του αέρα στους πνεύμονες μειώνεται, με αποτέλεσμα να γίνεται δυσχερής η αναπνοή. Το τοίχωμα των βρόχων παρουσιάζει χρόνια φλεγμονή, παράγεται μεγάλη ποσότητα πτυέλων και προκαλούνται μόνιμες πνευμονικές βλάβες. • Πόσο συχνή είναι η ΧΑΠ; Υπάρχουν περίπου 44 εκατομμύρια περιπτώσεις ΧΑΠ παγκοσμίως. Υπολογίζεται ότι το 2020 θα είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου. • Τι προκαλεί τη ΧΑΠ; Το κάπνισμα είναι ο κυριότερος παράγοντας που προκαλεί ΧΑΠ. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, γενετικοί και επαγγελματικοί παράγοντες παίζουν, επίσης, ρόλο. • Έχω ΧΑΠ; Είναι πιθανό να έχετε ΧΑΠ, αν καπνίζετε ή είστε πρώην καπνιστής και παρατηρείτε δυσκολία στην αναπνοή, βήχα και άφθονα πτύελα. Ο χρόνιος επίμονος βήχας, ιδίως το πρωί δεν θα πρέπει να σας αφήσει αδιάφορο, ιδίως αν καπνίζετε. • Συμπτώματα: Δύσπνοια, βήχας και πτύελα είναι τα συμπτώματα της ΧΑΠ. Η ποιότητα ζωής επιδεινώνεται καθώς η ΧΑΠ εξελίσσεται και απλές δραστηριότητες (όπως π.χ η ανάβαση με τις σκάλες, το περπάτημα, η καθημερινή φροντίδα) γίνονται δύσκολα ή αδύνατα. • Πώς εξελίσσεται; Αν δεν ελεγχθεί έγκαιρα, η ΧΑΠ προκαλεί μόνιμες βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα. Η αναπνοή γίνεται δυσκολότερη, με έντονο βήχα και μεγάλη παραγωγή πτυέλων. Άτομα με ΧΑΠ είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε λοιμώξεις του αναπνευστικού. • Έχω ΧΑΠ. Τί μπορώ να κάνω; 1. Διακόψτε το κάπνισμα και προτρέψτε να κάνουν το ίδιο όσοι έχουν την ίδια πάθηση. Αποφύγετε τα μέρη με καπνό. 2. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας. Αυτός θα καθορίσει τη κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Η θεραπεία στοχεύει στην επιβράδυνση της επιδείνωσης των αεραγωγών ή στην ανακούφιση από τα συμπτώματα. Στη σοβαρή ΧΑΠ μπορεί να χρειαστεί συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου. 3. Ειδικά προγράμματα πνευμονικής αποκατάστασης προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια. Ρωτήστε το γιατρό σας για την ανάπτυξη αυτών των προγραμμάτων στην περιοχή σας. • Ξέρατε ότι: √ Πάνω από μισό εκατομμύριο Έλληνες πάσχουν από ΧΑΠ, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν το γνωρίζουν; √ Ειδικά προγράμματα διακοπής καπνίσματος, υποκατάστατα και φάρμακα μπορούν να σας βοηθήσουν να διακόψετε με επιτυχία το κάπνισμα. Ρωτήστε ποια νοσοκομεία κοντά σας είναι διαθέσιμα.

{

{ 6

Κοιμόμουν και σίγουρα ονειρευόμουν τον κόσμο, όπως τον ήθελα. Είχα το θράσος να το πιστέψω κιόλας αυτό το ψέμα, χάνοντας όμως σαν τίμημα, τελείως την αλήθεια, που πνίγηκε τελικά στο χείμαρρο του εγωισμού μου. Και ξαφνικά, κραυγές από το παρελθόν, ίσως κι απ’ το μέλλον, δε ξέρω, με ξύπνησαν κι εγώ, αντί ν’ ακούσω και να πιστέψω, ενοχλήθηκα. Άνοιξα τα μάτια μου, μα φωνές χωρίς μορφή ήχησαν στ’ αυτιά μου και κοιτώντας γύρω μου καχύποπτα κράτησα, ακόμα πιο σφιχτά, εκείνα που νόμιζα δικά μου. Και οι φωνές δυνάμωσαν, όχι εκείνες ηρώων νικητών και ηττημένων του παρελθόντος, μα οι φωνές των πεινασμένων και κακοποιημένων παιδιών όλου του πλανήτη, οι φωνές των νεκρών από τους πολέμους του χρήματος, οι κραυγές για βοήθεια των εθισμένων στις ψευδαισθήσεις, η βουή των διαδηλωτών της ειρήνης, οι ικεσίες των κολασμένων που τιμωρούν, οι ερινύες στο τέλος του κόσμου. Όλοι οι άνθρωποι, όλα τα πλάσματα του πλανήτη φωνάζουν τώρα δυνατά κι ανακατωμένα, σε μία μοναδική πανάρχαια γλώσσα που μόνο η καρδιά αναγνωρίζει. Πια δεν έχω άλλο χρόνο, μα πιστεύω μου φτάνει για να καταλάβω και να δεχτώ την αλήθεια που δεν μου αρέσει, μα στέκει εκεί στο φως και με κοιτάζει χωρίς οίκτο, χωρίς συμπόνια και δικαιολογίες, μα σκληρή και γυμνή γεμάτη πληγές και χτυπήματα, η μία και μοναδική Αλήθεια, άσχημη και όμορφη μαζί. Τελικά, η Ζωή μου δίνει μια τελευταία ευκαιρία να δεχτώ τη δύναμη που η ίδια η φύση, ο Θεός ή κάποιος άλλος, δε ξέρω, μου έβαλε στα χέρια στο μυαλό και στη καρδιά, στην αρχή του κόσμου μου, μαζί με την ευθύνη αυτής της δύναμης. Βλέπω πια τη δύναμη που έχω να γεννάω όνειρα και να τα κάνω αλήθειες, τη δύναμη να δημιουργώ άλλη ζωή και να την αφήνω ελεύθερη για να γεμίσει τον πλανήτη με αγάπη, τη δύναμη να παράγω ευτυχία και να τη μοιράζω δίκαια στους πεινασμένους για δικαιοσύνη του κόσμου, τη δύναμη να θεραπεύω κουρασμένες ψυχές που μου απλώνουν το χέρι...ζητιάνοι της ζωής μου. Τώρα, δέχομαι την ευθύνη για τα παιδιά που πεινάνε και κρυώνουν και πονούν, δέχομαι τα ερωτήματα των ανθρώπων στα φανάρια που περιμένουν τη κατανόησή μου και δέχομαι να προσπαθήσω να διορθώσω όλα εκείνα που έγιναν από τη δική μου αδιαφορία, ελπίζοντας έστω σε μια και μοναδική πρώτη διόρθωση εκείνη του εαυτού μου...

γράφει ο Δημήτρης Φραγκάκης

6

{

γράφει η Αγγελική Κουναλάκη


γράφει η Ελένη Πλαγιωτάκη-Σαατσάκη

«Αφιέρωμα στη μητέρα»

Μάνα Παντοτινή μου αναθυμιά μάνα μ’ αγιασμένη μαλαματένια σγουραφιά στα σώψυχα χωσμένη. Στην εκκλησά του λοϊσμού σε τέμπλο σκαλισμένο σ’ άφτω καντήλι ακοίμητο δάκρυ ξεχειλισμένο. Ταξίδι αναδρομάρικο ο λοϊσμός μου κάνει ξυπνούνε πικροθύμησες και σύρριγο με πιάνει. Ανεστορούμαι κλαίοντας τα όσα είχες σύρει τα Πάθη σου τα Σταυρικά σαν έχασες το γκύρη.

7

{

{

Χύθηκ’ ο πικροχάροντας για να σε διαγουμίσει και στσοι σαράντα χρόνους σου, σου ρήμαξε τη ζήση.

{

{ 7

Με τέσσερις μικές ζωές στην αχαμνή σου ράχη ερίχτηκες σε μια σκληρή κι απορπισμένη μάχη. Θυσίες αλομάριαστες για να μας αποσκιάζεις κι απ’ την αυγή ως το πρόσαργο να μη γκαταλαγιάζεις. Εμίσεψες ογλήγορα μάνα τυρρανισμένη κι ο μισεμός σου ‘ναι πληγή βαθιά και ματωμένη. Μα’ σαμε να ‘χω αναπνιά θα ζεις στο φυλλοκάρδι θ’ άφτω καντήλι και κερί για να ‘χεις φως στον Άδη. Και την αγία μνήμη σου το δάκρυ θα τη γραίνει να σου δροσίζει τη μψυχή τη μπαραπικραμένη.

Βραβείο Διαγωνισμού ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΕΣΤΙΑΣ 2012


Μητέρα: Σύμβολο ζωής

{

δυνάστη προς δυναστευόμενο. Τουναντίον, είναι σχέση ορμέμφυτης αλληλεγγύης ανάμεσα στην πηγή και μήτρα της ζωής που ολοένα αναπαράγει και στο πλάσμα, αρσενικό ή θηλυκό, που αναβρύζει από την πρώτη πηγή. Στις περισσότερες γλώσσες, οι λέξεις που έχουν την έννοια «Μητέρα» μοιάζουν εκπληκτικά. Όλες περιέχουν το σύμφωνο «Μ» που υποδεικνύει τη Μητέρα, όπως ακριβώς το σύμφωνο «Π» τον Πατέρα. Ειδικότερα, η Σανσκριτική λέξη «μάταρ» γίνεται στα ελληνικά «μήτηρ», στα Λατινικά «μάτερ», στα Γαλλικά «μερ», στα Αγγλικά «μάδερ», στα Ισπανικά και Ιταλικά «μάδρε», στα Πορτογαλικά «μορ», ζ«μούντερ», στα Αρχαία Σλάβικα «μάτι», στα Ρώσικα «μέτα», στα Γερμανικά «μούτερ», στα Αρμένικα «μάρι» κ.α. Σ’ όλες τις λογοτεχνίες του σύγχρονου κόσμου υπάρχουν αναφορές στη Μητέρα με ανεπανάληπτους, άφθαρτους και συγκινητικούς στίχους. Το θέμα είναι απεριόριστο και δεν μπορεί να εξαντληθεί σ’ αυτό το μικρό αφιέρωμα. Πώς είναι δυνατόν να μείνει κανείς ασυγκίνητος στον πόνο της Θέτιδας για το γιο της Αχιλλέα, που πάει στην Τροία, το θρήνο της Εκάβης για τον Έκτορα, της Θεάς Δήμητρας για την Περσεφόνη, της Παναγίας στον «Επιτάφιο Θρήνο»;

Μάνα! - Δε βρίσκεται λέξη καμία να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία... Δεν πρέπει να τελειώσει αυτό το αφιέρωμα χωρίς αναφορά για τη Μάνα στο Ελληνικό Δημοτικό τραγούδι, του οποίου πόλος είναι η Μάνα, σε αντίθεση με τα Ευρωπαϊκά ιπποτικά τραγούδια όπου κεντρικός άξονας είναι μεν η γυναίκα, αλλά όχι ως «Μάνα», αλλά ως σύζυγος, ερωμένη ή σύντροφος. Αν αληθεύει πως το Δημοτικό τραγούδι κατοπτρίζει πιστά και αληθινά τον εθνικό χαρακτήρα και βίο, το λαϊκό αίσθημα και τη σκέψη και βγάζει στον αγέρα τις βαθύτερες λαχτάρες της ψυχής του συνόλου, τότε αναμφισβήτητα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Μάνα, η στοργή, ο ίσκιος, το θάλπος και η γνώμη της κατέχει το κέντρο του ψυχικού μας κόσμου. Δεν είναι μόνο η ψυχή της σωματικής ζωής, αλλά και η αιτία του ηθικού μας κόσμου. Δεν μας χαρίζει μόνο το κόκκινο αίμα που κυκλοφορεί στις φλέβες μας, αλλά και το άυλο εκείνο θεϊκό ρευστό που κυκλοφορεί σα ρίγος στην ψυχή μας και την παρακινεί στα τίμια, τα υψηλά, τα ιδανικά και τα μεγάλα. Στο γάμο, στο θάνατο, σε κάθε μεγάλη και σοβαρή περίπτωση της ζωής που είναι άξια να τραγουδηθεί, ο ανώνυμος τραγουδιστής ποτέ δεν χάνει τη μάνα από τα μάτια της ψυχής του. Είτε του σκληροτράχηλου κλέφτη την ηρωική ικανοποίηση θέλει να εκφράσει, είτε του τρυφερού κοριτσιού τον πρωτινό πόθο, είτε του ξενιτεμένου βιοπαλαιστή τη νοσταλγία, είτε του ταξιδευτή ναύτη τον πικρό θάνατο, είτε της κακοπαντρεμένης το βαρύ μαράζι, πάντα τη Μάνα αναζητά ο λαϊκός

τραγουδιστής. Αυτή του δίνει το χρώμα που έχει ανάγκη ο χρωστήρας του. Αυτή του δίνει τον παλμό που χρειάζεται για να συγκινήσει άμεσα, βαθιά και συγκλονιστικά τον ακροατή του. Το ομορφότερο τραγούδι που μπορεί να ακουστεί σ’ αυτόν τον κόσμο είναι αυτό της μανούλας που νανουρίζει την μικρή της κόρη: Κοιμήσου αστρί, κοιμήσου αυγή, κοιμήσου νιο φεγγάρι, κοιμήσου, που να σε χαρεί ο νιος που θα σε πάρει. Κοιμήσου μες στην κούνια σου και στα παχιά πανιά σου κι η Παναγιά η Δέσποινα να είναι συντροφιά σου. Κοιμάται και δεν ονειρεύεται το παιδί. Τα όνειρα τα βλέπει για λογαριασμό του ξύπνια και με τα μάτια ορθάνοικτα η καλή του μάνα. Είναι ρόδινα όνειρα και χρυσά! Και τα όνειρα για το μέλλον ενός μικρού παιδιού είναι όνειρα για το μέλλον όλης της φυλής, όλης της Πατρίδας. Η κάθε μάνα που λικνίζει το παιδί της, είναι σα να λικνίζει το Έθνος ολόκληρο. Όλα τα στοιχειά της φύσης, όλα τα όντα του ορατού και αόρατου κόσμου, προσκαλούνται από την ευτυχισμένη μητέρα να προστατεύσουν τον ύπνο του ακριβού της παιδιού. Και όλα πειθαρχούν, όλα προστρέχουν: ο ήλιος, ο βοριάς, οι αετοί, τα ρόδα, οι Μούσες, οι νεράιδες, οι Άγγελοι και, πάνω απ’ όλα, η Παναγία, η Μεγάλη Μητέρα. Η στοργή της μητέρας και ο μητρικός πόνος είναι τα βαθύτερα, τα πιο σταθερά και τα πιο καθολικά και αμετάβλητα αισθήματα του κόσμου που εκφράζονται με χίλιους τρόπους. Είναι η αιώνια αλήθεια.

{

{ 8

Ένα Μικρό αφιέρωμα στη Μητέρα, σαν ελάχιστη ένδειξη αγάπης γι’ αυτήν που αγωνίζεται να μεγαλώσει τα παιδιά της, να τα φροντίσει, να τα συμβουλεύσει και να τα βοηθήσει σε δύσκολες στιγμές της ζωής. Λίγες γραμμές για τη Μητέρα που θυσίασε προσωπικές φιλοδοξίες και στερήθηκε μικρές και μεγάλες απολαύσεις στη ζωή της, για χάρη των παιδιών της. Για τους λόγους αυτούς η Παγκόσμια ημέρα, η αφιερωμένη στη Μητέρα είναι η πιο τρυφερή ημέρα της Άνοιξης. Είναι μια προσφορά αγάπης και όχι υποχρέωση από καθήκον, μια ημέρα προσφοράς από τα παιδιά στη Μάνα που τόσο απλόχερα τους προσφέρει τα πάντα. Οι άνθρωποι, την εποχή του μύθου θεοποίησαν τη Μητέρα και στο πρόσωπό της συνόψισαν όλο το μυστήριο της ζωής. Ονομάστηκε «Ινιννί» στη Σουμερία, «Ίσιδα» στην Αίγυπτο, «Ιστάρ» από τους Φοίνικες, «Θεά Μητέρα Δίκτυννα» στην Κρήτη, «Κυβέλη» στη Φρυγία, «Δήμητρα» και «Ήρα» από τους Έλληνες και, τέλος, «Παναγία» από τους Χριστιανούς, με μια διαφορά: ο σύγχρονος άνθρωπος γιορτάζοντας τη Μητέρα, την απογύμνωσε απ’ όλα τα σύμβολα της Αρχαιότητας. Η σχέση μητέρας-παιδιού δεν είναι σχέση

Ο ποιητής Γεράσιμος Μαρκοράς γράφει για τη Μάνα:

8

{

γράφει η Μαίρη Σαββοπούλου


Μάνα Παρηγοριά στη θλίψη ελπίδα στη δυστυχία δύναμη στην απελπισία πηγή της συγχώρεσης

{

{

{

9

{

9

Μάϊος 2012


Για την Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας

Το μεγαλείο της μητρότητας

Η γυναίκα μου, μου πρότεινε να βγω με άλλη γυναίκα. «Γνωρίζω πολύ καλά πως την αγαπάς» μου είπε μια μέρα ξαφνιάζοντάς με. «Η ζωή είναι πολύ σύντομη, αφιέρωσέ της χρόνο». «Μα εγώ ΕΣΕΝΑ αγαπώ», της είπα έντονα. «Το ξέρω. Εξίσου, όμως, αγαπάς κι εκείνη». Η άλλη γυναίκα, την οποία η γυναίκα μου ήθελε να επισκεφθώ, ήταν η μητέρα μου, χήρα εδώ και χρόνια. Όμως, οι απαιτήσεις της δουλειάς και των παιδιών με ανάγκαζαν να την επισκέπτομαι αραιά και που. Εκείνο το βράδυ της τηλεφώνησα και την προσκάλεσα έξω σε δείπνο και μετά για κινηματογράφο. «Τί συμβαίνει; Είσαι καλά;» με ρώτησε. Η μητέρα μου είναι από τους ανθρώπους που εκλαμβάνει ένα νυχτερινό τηλεφώνημα ή μία αναπάντεχη πρόσκληση ως αρχή κακών μαντάτων. «Νόμιζα πως θα ήταν καλή ιδέα να περνούσαμε λίγο χρόνο μαζί, της απάντησα». «Οι δυο μας μόνοι...Τί λες;» Σκέφτηκε λιγάκι και απάντησε: «Θα το ήθελα πολύ». Εκείνη την Παρασκευή, καθώς οδηγούσα μετά το γραφείο για να πάω να την πάρω, αισθανόμουν περίεργα. Ήταν ο εκνευρισμός που προηγείται ενός ραντεβού...Και πώς τα φέρνει η ζωή, όταν έφθασα στο σπίτι της, παρατήρησα πως και η ίδια ήταν φοβερά συγκινημένη! Με περίμενε στην πόρτα φορώντας το παλιό καλό παλτό της, είχε περιποιηθεί τα μαλλιά της και ήταν ντυμένη με το φόρεμα με το οποίο είχε εορτάσει την τελευταία επέτειο του γάμου της. Το πρόσωπό της χαμογελούσε, ακτινοβολούσε φως, όπως το πρόσωπο ενός αγγέλου. Πήγαμε σε ένα εστιατόριο, όχι από τα καλά, αλλά είχε ζεστή ατμόσφαιρα. Η μητέρα μου με έπιασε από το μπράτσο σαν να ήταν η Πρώτη Κυρία της χώρας. Μόλις καθίσαμε, έπρεπε εγώ να της διαβάσω τον κατάλογο με τα φαγητά. Το μόνο που «έπιαναν» τα μάτια της ήταν κάτι μεγάλες φιγούρες. «Εγώ ήμουν αυτή που σου διάβαζε τον κατάλογο, όταν ήσουν μικρός, θυμάσαι;» «Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να ξεκουραστείς και να μου επιτρέψεις να σου ανταποδώσω τη χάρη», απάντησα. Κατά τη διάρκεια του γεύματος είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση, τίποτα το εξαιρετικό, απλά αναφερθήκαμε στο πώς περνάει ο καθένας μας κάθε μέρα. Μιλούσαμε για ώρες, ώστε τελικά χάσαμε την ταινία στον κινηματογράφο. «Θα βγω μαζί σου την επόμενη φορά, αν μου επιτρέψεις να κάνω εγώ την πρόταση» μου είπε η μητέρα μου καθώς την επέστρεψα στο σπίτι. Τη φίλησα, την αγκάλιασα. Μερικές μέρες αργότερα η μητέρα μου «έφυγε» από ανακοπή καρδιάς. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα, δεν μπόρεσα να κάνω τίποτα. Λίγο καιρό μετά, έλαβα έναν φάκελο από το εστιατόριο όπου είχαμε δειπνήσει η μητέρα μου κι εγώ. Μέσα είχε ένα σημείωμα που έγραφε: «Το δείπνο είναι προπληρωμένο. Ήμουν σχεδόν βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, κι έτσι πλήρωσα για δύο άτομα, για σένα και τη σύζυγό σου. Δεν θα μπορέσεις ποτέ σου να αισθανθείς τι σήμαινε εκείνη η βραδιά για μένα. Σε αγαπώ!» Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τη σπουδαιότητα του να είχα πει εγκαίρως «ΣΕ ΑΓΑΠΩ». Συνειδητοποίησα, ακόμη, τη σπουδαιότητα του να δίνουμε στους αγαπημένους μας το χρόνο που τους αξίζει. Τίποτα στη ζωή δεν είναι και δεν θα είναι πιο σημαντικό από την οικογένειά σου. Αφιέρωσε χρόνο σε αυτούς που αγαπάς, γιατί δεν μπορούν να περιμένουν. Το γράμμα αυτό εστάλη από Josep (Βαρκελώνη, Ισπανία).

Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία... Υπάρχει, άραγε, άλλο ανθρώπινο πλάσμα σ’ αυτόν τον κόσμο που να προκαλεί τέτοια αισθήματα συμπάθειας, στοργής, αγάπης και λατρείας, όσο η ΜΑΝΑ; Τη δεύτερη Κυριακή του Μάη ορίσθηκε να τιμάται η μάνα, εποχή που η φύση ξαναγεννιέται, όπως και η ζωή! Ο Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου καθιέρωσε την ημέρα αυτή για να τιμήσει τις πολύτεκνες μάνες, τις μάνες που περισσότερο από κάθε άλλη φορά διδάσκουν ότι το έργο της μητρότητας είναι δύσκολο, κυρίως όταν τα παιδιά βρίσκονται στην εφηβική ηλικία. Όλοι γνωρίζαμε τους πειρασμούς που δέχονται οι έφηβοι τη σημερινή εποχή. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι οι Μάνες σ’ αυτήν ιδιαιτέρως τη συγκυρία με την παρουσία τους και τη συνδρομή τους καθίστανται απαραίτητες και αναντικατάστατες!!! Μόνο με τη σοφία του μητρικού πνεύματος που ξέρει να περιμένει, να καλύπτει και να συγχωρεί μπορεί να βοηθήσει το παιδί να κατασταλάξει, να ωριμάσει και να ξεφύγει από τις κακοτοπιές. Για να το καταφέρει αυτό, χρειάζεται δύναμη ψυχής, γνώση, υπομονή, κατανόηση και κυρίως πίστη στο Θεό, ο οποίος της δίνει το δικαίωμα και το προνόμιο να απευθύνεται σ’ Εκείνον, όταν οι δικές της γνώσεις και δυνάμεις εξαντλούνται. 10 Οι πολύτεκνες μάνες διδάσκουν, ότι η πολυτεκνία είναι ευλογία του Θεού και ο λόγος τους πρέπει να γίνει αντιληπτός και να εισακουστεί από τις σύγχρονες μητέρες που τρέμουν στην ιδέα της πολυτεκνίας και περιορίζονται το πολύ στα δύο παιδιά, ορθώνοντας χίλιες δυο δικαιολογίες για την απόφασή τους. Οι δικαιολογίες μπορεί να είναι κατανοητές, αλλά η αλήθεια είναι πως όταν ο Θεός δίνει παιδιά, προσφέρει και λύσεις στα όποια προβλήματα και δημιουργεί διεξόδους εκεί που ορθώνονται τα αδιέξοδα. Οι γυναίκες, όπως όλοι γνωρίζουμε, είτε έχουν την ευλογία ν’ αποκτήσουν παιδιά είτε όχι, αφού «όλες έχουν απαγκιάσει στη αγκαλιά της Μάνας». Οποιαδήποτε μητέρα, αγράμματη ή εγγράμματη με ευγενή ή ταπεινή καταγωγή, νέα ή μεγαλύτερη σε ηλικία, είναι συνεργάτης του Θεού στο μεγαλύτερο μυστήριο του κόσμου, που είναι αυτό της Ζωής. Διαχρονικά διδάγματα του χθες για τις μητέρες της εποχής μας είναι οι μητέρες εκείνες που έδωσαν τη σφραγίδα της αγνότητας, θα έλεγα εξίσου και ικανούς πολίτες σε όλα τα επίπεδα: Επιστήμες-ΤέχνεςΠολιτισμό. Υποκλινόμαστε, λοιπόν, με σεβασμό σε όλες τις μητέρες για το ΜΕΓΑΛΕΙΟ τους!!!

{

{

γράφει η Πόπη Οικονομοπούλου

{

{ 10

Επιμελείται η Ιωάννα Κορτσιδάκη


«Σχολείο» Κουζίνας Οι κρέμες και τα μυστικά τους... Οι κρέμες είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζαχαροπλαστικής! Υπάρχουν πάρα πολλά επιδόρπια που περιέχουν κρέμα... και είναι λίγοι εκείνοι που δεν αγαπούν αυτού του είδους τα γλυκά. Είναι γλυκά εύκολα, ταιριάζουν παντού και πάντα, σχεδόν μετά από κάθε γεύμα, σχεδόν κάθε ώρα της ημέρας, καθώς η ελαφρότητά τους είναι μια κατευναστική κίνηση για κάθε στομάχι, κάθε ηλικίας.

Η βασική συνταγή της κρέμας ζαχαροπλαστικής είναι:

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Χτυπούμε τους κρόκους με τη ζάχαρη μέχρι να ασπρίσουν και να διπλασιαστούν σε όγκο. Προσθέτουμε το αλεύρι (ή το κόρν φλάουρ ή άνθος αραβοσίτου) και ρίχνουμε λίγο από το γάλα για να ρευστοποιηθεί το μείγμα. Βάζουμε σε κατσαρολίτσα, το υπόλοιπο γάλα με τη βανίλια να ζεσταθεί. Όταν γίνει χλιαρό, το προσθέτουμε στο μείγμα αβγά-ζάχαρη-αλεύρι (ή κορν φλάουρ). Ξαναβάζουμε την κρέμα στην κατσαρολίτσα και την αφήνουμε σε σιγανή φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς με ξύλινη κουτάλα ή με τον αυγοδάρτη (σύρμα), μέχρι να “πήξει”. Μόλις “πήξει”, την αποσύρουμε από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει πριν να την χρησιμοποιήσουμε, αφού την καλύψουμε με διάφανη πλαστική μεμβράνη τροφίμων, η οποία πρέπει να είναι “ σε επαφή” με την κρέμα έτσι ώστε να μην δημιουργηθεί κρούστα στην επιφάνειά της. Η κρέμα ζαχαροπλαστικής δεν διατηρείται πάνω από 48 ώρες (χαλάει η υφή της, ακόμη και στο ψυγείο). ‘Οσον αφορά σε γευστικές παραλλαγές, πέρα από την παραδοσιακή βανίλια, είναι κι αυτές πάρα πολλές και όλες εξίσου νόστιμες.

{

Κρέμα patisserie Τη χρησιμοποιούμε σε τάρτες και πάστες Τί χρειαζόμαστε: 4 φλιτζ. τσαγ. γάλα 1 φλιτζ. τσαγ. ζάχαρη 1/2 φλιτζ. τσαγ. κορν φλάουρ 5 αυγά 2 κουτ. σούπ. βούτυρο 3 δόσεις άρωμα βανίλιας 1 φλούδα λεμονιού Εκτέλεση: Διαλύουμε το κορν φλάουρ σε ένα φλιτζάνι τσαγιού κρύο γάλα. Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη και τη βανίλια. Προσθέτουμε στο μείγμα των αυγών το διαλυμένο κορν φλάουρ και ανακατεύουμε. Βάζουμε το υπόλοιπο γάλα σε μια κατσαρόλα να ζεσταθεί, μαζί με τη φλούδα του λεμονιού. Ρίχνουμε λίγο λίγο το μείγμα με το κορν φλάουρ, ανακατεύοντας συνέχεια σε πολύ χαμηλή φωτιά, μέχρι να πήξει και να γίνει σαν κρέμα. Βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά, προσθέτουμε το βούτυρο και το ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει. Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει τελείως, πριν τη χρησιμοποιήσουμε. Την ανακατεύουμε κατά διαστήματα, για να μην πιάσει κρούστα. Λίγα μυστικά ακόμα Μπορούμε να προσθέσουμε χυμό φρούτων, ψιλοκομμένα φρούτα ή σοκολάτα και έτσι να έχουμε κρέμα διαφορετικών γεύσεων.

{

{ 11

ΥΛΙΚΑ 1lt γάλα 100γρ φαρίνα ή κόρν φλάουρ 150-200γρ ζάχαρη άχνη 4 κρόκους αβγών 1 λοβό βανίλιας (ή 1 βανίλια)

Μερικά μυστικά για την κρέμα ζαχαροπλαστικής: -Εάν δεν έχουμε διαφανή μεμβράνη για να καλύψουμε την κρέμα μας έτσι ώστε να κρυώσει χωρίς να κάνει “κρούστα”, περνάμε την επιφάνειά της με λίγο βούτυρο. -Για να γίνει πιο ελαφριά η κρέμα μας χρησιμοποιούμε κόρν φλάουρ ή άνθος αραβοσίτου αντί για αλεύρι. -Εάν δεν μπορούμε να διαλύσουμε τους σβώλους της κρέμας, την βάζουμε σε ένα γυάλινο μπουκάλι, χρησιμοποιώντας ένα χωνί, κλείνουμε το μπουκάλι και ανακινούμε ζωηρά μέχρι να διαλυθούν οι σβώλοι. Μετά, ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα και αφήνουμε σε σιγανή φωτιά να βράσει μέχρι να “πήξει”.

11

{

γράφει η Εμμανουέλα Μπαλτζάκη


Λίμνη Βοστόκ: στα όρια του Πλανήτη και της Ιστορίας

{

{

{

Η λίμνη Βοστόκ που κρύβεται κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής αποτελεί ένα από τα τελευταία σύνορα του Πλανήτη μας. Ίσως είναι το μοναδικό ανεξερεύνητο μέρος στον κόσμο, το οποίο ενδέχεται να μην είναι για πολύ ακόμη, καθώς οι επιστήμονες πιστεύουν πως βρίσκονται κοντά στη λύση του μυστηρίου της ύπαρξής της. Υπολογίζεται, πως έχει μήκος 250 χιλιόμετρα πλάτος 50 και βάθος που φτάνει έως τα 800 μέτρα. Καλύπτεται από στρώμα πάγου πάχους 4 χιλιομέτρων και παραμένει απομονωμένη σ’ αυτό το βάθος για 15 εκατομμύρια χρόνια! Οι πρώτες ενδείξεις για την ύπαρξη αυτής της λίμνης, ήρθαν από τα Βρετανικά ραντάρ που εξέταζαν το παγωμένο υπέδαφος του Νότιου Πόλου κατά τα μέσα του 1970, όμως η επιβεβαίωση ήρθε το 1990. Πολλοί ερευνητές από Αμερική, Ρωσία και άλλες χώρες, εδώ και 25 χρόνια ασχολούνται με την “εξωγήινη” λίμνη Βοστόκ, καθώς ελπίζουν πως θα ανακαλύψουν αρχαίγονες μορφές μικροβιακής ζωής, οι οποίες μπορούν να επιβιώσουν σε συνθήκες πλήρους σκότους. Στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη, η επιστημονική αποστολή Ρώσων ειδικών κατάφερε να διατρήσει το πάγο στο Νότιο Πόλο και να φτάσει για πρώτη φορά πολύ κοντά στην επιφάνεια του 12 ανέγγιχτου οικοσυστήματος. Συγκεκριμένα, οι Ρώσοι επιστήμονες έφτασαν -όπως ισχυρίζονται- μόλις πέντε μέτρα πάνω από την επιφάνεια της λίμνης, αλλά αναγκάστηκαν, λόγω των ακραίων καιρικών συνθηκών που επικρατούν στην Ανταρκτική (-80 βαθμούς C, να διακόψουν προσωρινά τη προσπάθεια τους. Η μυστηριώδης λίμνη Βοστόκ έχει γλυκό νερό και είναι η μεγαλύτερη από τις 150 υποπάγιες λίμνες που υπολογίζεται ότι υπάρχουν κάτω από την επιφάνεια της ψυχρότερης Ηπείρου της Γης. Όπως είναι φυσικό, οι Ρώσοι επιστήμονες είναι ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι με το κατόρθωμά τους. Κατάφεραν ν’ αγγίξουν, με το “ρομποτικό”τρυπάνι τους σχεδόν την επιφάνεια της λίμνης, γεγονός που το συγκρίνουν με την πρώτη πτήση στο Διάστημα.

Και αυτό, γιατί αν επιβεβαιωθεί η ύπαρξη «ζωής», μπορεί να δώσει ώθηση για ελπίδα ότι με παρόμοιες συνθήκες, μπορεί να υπάρξει και σε άλλα μέρη του σύμπαντος. Μιλώντας για «ζωή», οι επιστήμονες αναφέρονται σε μικροοργανισμούς, κάτι που σε πρώτη ανάγνωση να μην ακούγεται σημαντικό, όμως ΕΙΝΑΙ, καθώς δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα βακτήρια υπήρξαν η πρώτη μορφή ζωής στη Γη, αιώνες πριν δημιουργηθούν τα φυτά και τα ζώα... Γι αυτό, κανείς δεν αποκλείει την πιθανότητα, παραδείγματος χάριν, στο δορυφόρο του πλανήτη Δία, στην Ευρώπη ή στον Εγκέλαδο του δορυφόρου του Κρόνου, όπου υπάρχει παγιδευμένο νερό κάτω από ένα μεγάλο στρώμα πάγου, κάτι δηλαδή αντίστοιχο της λίμνη Βοστόκ. Σε κάθε περίπτωση, η ανακάλυψη της λίμνης Βοστόκ επανέφερε στο προσκήνιο τη θεωρία ή το μύθο που ήθελε την λίμνη να έχει πρωτοανακαλυφθεί από τους Ναζί, οι οποίοι, σύμφωνα με χάρτες και άλλες μαρτυρίες, είχαν δημιουργήσει εκεί, κατά τη δεκαετία του ’30, τη δική τους «μυστική βάση». Ένα απόρθητο φρούριο, στο οποίο μετέφεραν κειμήλια από το Γ’ Ράιχ και άλλα άγνωστα αρχεία του Χίτλερ. Κάποιοι, μάλιστα, προχωρούν ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι στη λίμνη βρίσκονται τα λείψανα του ίδιου του Χίτλερ και της συζύγου του, Εύας Μπράουν. Ωστόσο, παρά το ότι το Ρωσικό Ινστιτούτο Ερευνών στην Ανταρκτική δεν έδωσε επίσημες ανακοινώσεις για το θέμα αυτό, και παρά τη διεθνή ανησυχία, παγκόσμιοι ερευνητές εκτιμούν ότι η λίμνη Βοστόκ κρύβει «άγνωστες μέχρι σήμερα μορφές ζωής». Οι εργασίες θα ξαναρχίσουν το ερχόμενο «καλοκαίρι» της Ανταρκτικής, δηλαδή τους μήνες Δεκέμβρη – Γενάρη, κατόπιν της συμφωνίας που έγινε ανάμεσα στη Παγκόσμια Επιστημονική 12 Κοινότητα, τη Ρωσία και τις χώρες που έχουν υπογράψει το Σύμφωνο της Ανταρκτικής. Σήμερα, οι Ρώσοι δηλώνουν πανέτοιμοι να συνεχίσουν την εξερεύνησή τους, διαθέτωντας μάλιστα το ποσό των 6 δισεκατομμυρίων ρουβλίων καθώς πιστεύουν πως με τη χρησιμοποίηση εξειδικευμένων για την περίπτωση μεθόδων, δεν θα επηρεαστεί το παρθένο περιβάλλον της λίμνης και πολύ περισσότερο η μόλυνσή της...

{

γράφει η Μαίρη Παχιαδάκη


Πώς πρέπει να είναι οι πολιτικοί ηγέτες κατά τους ιερούς πατέρες;

{

ΑΕΡΟΣΤΑΤΟ Η Πρώτη Πτήση

Το Νοέμβριο του 1783, εκατόν είκοσι ολόκληρα χρόνια προτού οι αδερφοί Ράιτ πραγματοποιήσουν τη περίφημη πτήση τους, ένας άνθρωπος βρέθηκε για πρώτη φορά στον αέρα επιβαίνοντας σε αερόστατο θερμού αέρα δεμένο με σχοινί, που είχαν κατασκευάσει οι Ζόζεφ και Ζακ Μονγκολφιέ, γιοί ενός εύπορου χαρτοποιού. Τα δύο αδέρφια ανακάλυψαν πως θα μπορούσαν να πετάξουν-μια μέρα που έκαιγαν σκουπίδια-όταν πρόσεξαν ότι τα χαρτιά ανυψώνονταν μέχρι το ταβάνι καθώς καίγονταν. Σκέφτηκαν ότι, αν μπορούσαν να φτιάξουν ένα όχημα αρκετά ελαφρύ, θα μπορούσαν με τη βοήθεια της φωτιάς να το σηκώσουν στον αέρα. Άρχισαν, λοιπόν, να πειραματίζονται, βάζοντας όλο και μεγαλύτερες χαρτοσακούλες πάνω από τη φωτιά για να τις ανυψώσουν. Ανακάλυψαν ενθουσιασμένοι ότι όσο μεγαλύτερη ήταν η σακούλα, τόσο πιο εύκολα ανυψωνόταν. Στις 5 Ιουνίου 1783, μετά από αρκετά πειράματα, οι Μονγκολφιέ έφτιαξαν ένα τεράστιο μπαλόνι, διαμέτρου 10 μέτρων, από ύφασμα και με χάρτινη επένδυση, το οποίο προσπάθησαν να απογειώσουν σε μια πλατεία. Η φωτιά που άναψαν κάτω από το μπαλόνι δημιούργησε τόσο ισχυρή ανυψωτική δύναμη, που χρειάστηκαν οχτώ άνθρωποι για να το συγκρατήσουν στο έδαφος. Όταν τελικά το άφησαν, αυτό ανέβηκε περίπου στα 1500 μέτρα ύψος και σε 10 λεπτά κάλυψε μια απόσταση δύο χιλιομέτρων. Η πτήση εντυπωσίασε τους παρευρισκόμενους και μετά από τρεις μήνες το πείραμα επαναλήφθηκε στο Παρίσι, μπροστά στο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄.

Αυτή τη φορά υπήρχαν επιβάτες, παρά τη θέλησή τους, που δεν ήταν άλλοι από ένα πρόβατο, έναν κόκορα και μία πάπια. Το εγχείρημα πέτυχε και τα ζώα προσγειώθηκαν σώα και αβλαβή, αν και ο εντυπωσιασμένος βασιλέας αναγκάστηκε να παρακολουθεί από απόσταση λόγω της έντονης... δυσοσμίας. Η επιτυχία έκανε τους Μονγκολφιέ πιο τολμηρούς και, μέχρι το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, είχαν κατασκευάσει ένα άλλο αερόστατο που μετέφερε τη φωτιά και είχε μεγαλύτερο καλάθι. Ο Γάλλος βασιλιάς, φοβούμενος ότι οι επιβάτες θα μπορούσαν να σκοτωθούν, επέμενε αρχικά το αερόστατο να μεταφέρει μόνο θανατοποινίτες. Τελικά, 13 πείσθηκε για την ασφάλειά του και έτσι η πρώτη πτήση είχε για επιβάτες έναν φυσικό και έναν ευγενή. Το νέο αερόστατο ανέβηκε στους ουρανούς του Παρισιού στις 21 Νοεμβρίου 1783, διανύοντας για 25 περίπου λεπτά μια απόσταση εννέα χιλιομέτρων. Ένα από τα πιο παλαιά όνειρα του ανθρώπου είχε γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Βέβαια, την εποχή εκείνη τα δύο αδέρφια δε γνώριζαν για ποιο λόγο πετούσαν τα μπαλόνια. Πίστευαν ότι όσο πιο πυκνός ήταν ο καπνός, τόσο πιο ισχυρό ήταν το ανυψωτικό αέριο, το οποίο αποκαλούσαν «ηλεκτρικό καπνό». Για το λόγο αυτό έκαιγαν άχυρα, μαλλί, ακόμα και παλιά παπούτσια, που όμως δημιουργούσαν έντονη δυσοσμία. Αρκετά αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι ήταν ο θερμός αέρας αυτός που ωθούσε το αερόστατο προς τα πάνω, αφού λόγω της διαστολής γινόταν ελαφρύτερος από τον ψυχρό αέρα του περιβάλλοντος.

{

{ 13

Καθώς η πατρίδα μας διέρχεται βαθιά οικονομική πνευματική και πολιτική κρίση, όλο και περισσότερα άσχημα λόγια ακούγονται για τους πολιτικούς ηγέτες μας. Πολλοί αγανακτισμένοι πολίτες εκφράζουν απόψεις απορριπτικές για το θεσμό των πολιτικών ηγετών. Ποιοί, όμως, πρέπει να είναι οι πολιτικοί ηγέτες; Πώς οφείλουν να επιτελούν το έργο τους; Είναι αναγκαία η ύπαρξή τους; Σε αυτά τα ερωτήματα θα απαντήσει η σοφία των πατέρων της εκκλησίας. Μπορεί να υπάρξει οργανωμένο κράτος χωρίς πολιτικούς ηγέτες; Ο ιερός Χρυσόστομος απαντά: «Πρέπει να υπάρχουν οι άρχοντες για να μην τρώει ο ένας τον άλλο σαν τα ψάρια, για να έχουμε ευταξία και να μη συμπεριφερόμαστε πιο παράλογα από τα άλογα θηρία. Η εξουσία του άρχοντα είναι σαν την τέχνη του ηνίοχου και του κυβερνήτη του πλοίου…Οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να έχουν υψηλή νοημοσύνη, να μιλούν με παρρησία, να περιφρονούν τα βιοτικά, να μισούν τη πονηρία, να είναι ήπιοι και φιλάνθρωποι. Έχουν χρέος να παραβλέπουν τα δικά τους συμφέροντα και να φροντίζουν για τα προβλήματα του λαού τους». Όμως, παρακάτω υπογραμμίζει: «Προτιμότερο θα είναι να μην διοικείται ένας λαός από κανένα, παρά από έναν κακό άρχοντα...διότι πολλοί άρχοντες είναι διεφθαρμένοι». Άξια λόγου, επίσης, είναι η φωνή του Μεγάλου Βασιλείου: «Οι άρχοντες είναι όχι για να καυχιόνται για τη θέση που κατέχουν, αλλά για να τιμούν οι ίδιοι τη θέση αυτή. Γι’ αυτό, όσοι επιδιώκουν την αρετή, δεν αναλαμβάνουν με ευχαρίστηση δημόσια αξιώματα. Ενώ όσοι αποβλέπουν σε χρήματα και δόξα, θεωρούν ευκαιρία την εξουσία για να μπορούν να αποκτούν όσα επιθυμούν. «Καθήκον των αρχόντων είναι να κατευθύνουν το λαό στο σωστό, όταν όμως αυτοί πρώτοι παραβαίνουν το νόμο πώς μπορούν να καθοδηγούν τους άλλους»; «Για αυτό, πολλοί ηγέτες, όταν κλέβουν αναγκάζονται να είναι επιεικείς στους άλλους, επειδή έχουν χάσει την προσωπικότητά τους. Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει: «Οι άρχοντες πρέπει να υπερασπίζονται τα δικαιώματα του λαού, να τιμωρούν τους παραβάτες. Δεν πρέπει να επιζητούν τη δική τους τιμή, αλλά το κοινό συμφέρον, να προστατεύουν όσους υποφέρουν, να διορθώνουν τα κακώς έχοντα, να τιμωρούν την αδικία, να μην επιτρέπουν να καταπατείται το δίκαιο» και παρακάτω συνεχίζει: «Ο πολιτικός ηγέτης πρέπει να έχει βίο ακηλίδωτο, για να τον έχουν όλοι παράδειγμα». Εκείνος που ασκεί την πολιτική εξουσία, πρέπει να τηρεί με μεγάλη ακρίβεια τους πολιτικούς και θρησκευτικούς νόμους, να είναι σε θέση να άρχει και να άρχεται, να μπορεί να κυβερνά το σπίτι του, για να μπορέσει να κυβερνήσει μια πόλη, ένα Έθνος, την Οικουμένη όλη. Πώς θα ωφελήσει άλλους αυτός που δε μπόρεσε να ωφελήσει τον εαυτό του; Γι’ αυτό ο άριστος άρχοντας πρέπει να είναι αδυσώπητος στον εαυτό του και στις πράξεις του. Τέτοιοι, λοιπόν, πρέπει να είναι οι πολιτικοί άρχοντες: ικανοί, αδιάφθοροι, ακέραιοι, φιλανθρωπικοί, φιλοπάτριδες και φιλόθεοι. Ανώτεροι σε αρετές και σε ικανότητες από το λαό. Τέτοιους πολιτικούς έχει ανάγκη σήμερα η πατρίδα μας και τέτοιους πολιτικούς έχει χρέος να εκλέγει ο λαός μας!

επιμελείται η Ρωξάνη Ευτυχίδη

{

γράφει η Μάγια Βαρανάκη


επιμελείται η Εύα Χαραλαμπάκη

Περιβάλλον

Πλαστική σακούλα Προέλευση: δρόμοι πόλεων, ποτάμια και ρέματα, παραλίες και σκάφη. Συμπεριφορά: προκαλεί το θάνατο σε θαλάσσια θηλαστικά και χελώνες, καθώς το σχήμα της μοιάζει με αυτό της μέδουσας ή του καλαμαριού και την

Θαλάσσια απορρίμματα Πόσο «ανθεκτικά» είναι; Από πού προέρχονται; Τι προκαλούν σ’ εμάς και στη φύση;

καταπίνουν. Μέσος όρος ζωής: 10 έως 20 χρόνια.

Κουτάκι από αλουμίνιο Προέλευση: δρόμοι πόλεων, παραλίες και σκάφη. Συμπεριφορά: η επαφή μπορεί να προκαλέσει κοψίματα και Μέσος όρος ζωής: 200 έως 500 χρόνια.

Γυάλινο μπουκάλι Προέλευση: παραλίες, δρόμοι πόλεων, ποτάμια και ρέματα, σκάφη

{

{

τραυματισμούς για τη θαλάσσια ζωή και τους λουόμενους.

{

{ 14

Καθημερινά, σε ολόκληρο τον κόσμο φτάνουν στη θάλασσα περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι αποβλήτων από προϊόντα που χρησιμοποιούνται από τους ανθρώπους, δημιουργώντας σοβαρή απειλή για το οικοσύστημα και την υγεία μας. Πολλοί θαλάσσιοι οργανισμοί πέφτουν θύματα των αποβλήτων λόγω κατάποσης ή παγίδευσης, ενώ ταυτόχρονα υφίστανται και τις επιπτώσεις της υποβάθμισης του θαλάσσιου περιβάλλοντος που προκαλούνται από τη δράση της τριβής απορριμμάτων στον βυθό. Συγκεκριμένα: 1) Υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 28.750 κομμάτια πλαστικού που επιπλέουν σε κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο των ωκεανών μας. 2) 700.000 με 1.000.000 θαλασσοπούλια πεθαίνουν κάθε χρόνο, επειδή παγιδεύονται σε πλαστικά απόβλητα ή καταπίνουν διάφορα απόβλητα που βρίσκονται στη θάλασσα.

Συμπεριφορά: προκαλεί, ενίοτε σοβαρότατες, εκδορές και πληγές στη θαλάσσια πανίδα και τους λουόμενους. Μέσος όρος ζωής: 1000 χρόνια.

Κομμάτι Φελιζόλ Προέλευση: δρόμοι πόλεων, σκάφη. Συμπεριφορά: μπορεί να επιφέρει προβλήματα αναπνοής σε

Οι αρνητικές επιπτώσεις είναι εξαιρετικά σημαντικές και για την παγκόσμια οικονομία: μείωση του τουρισμού λόγω της υποβάθμισης των ακτών και των θαλασσών, υλικές ζημιές για τα σκάφη, υψηλό κόστος για την αποκατάσταση της ρύπανσης στο παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον. Ανάμεσα στα επικίνδυνα απόβλητα συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων γυάλινοι λαμπτήρες και μπουκάλια, παντός είδους πλαστικά. Τα απόβλητα που καταλήγουν στη θάλασσα προέρχονται από διάφορες πηγές, όπως, παραλία, δρόμους, ποτάμια, κατοικίες και σκάφη. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε παρακάτω κάποια από τα πιο συχνά απορρίμματα, που βρίσκουμε στις ελληνικές θάλασσες:

περίπτωση κατάποσης από θαλάσσιους οργανισμούς, προκαλώντας ακόμη και θάνατο. Μέσος όρος ζωής: για πάντα! Δεν είναι βιοδιασπώμενο… Σύμφωνα με επιστημονικές μετρήσεις τα κύρια αίτια της ρύπανσης στη θάλασσα είναι ανθρωπογενή. Από μας, λοιπόν, εξαρτάται να κάνουμε τα σκουπίδια της θάλασσας τα μόνα είδη εν εξαλείψει!

14


γράφει η Σμαρώ Σταφυλάκη

Σκουπίδια Τέλος

ΜΕΙΩΣΤΕ • ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ • ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ

Τα νέα μας Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας

Χαλκός

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ, ΠΟΥΛΗΣΤΕ: Οι χάλκινοι σωλήνες και οι θερμοσίφωνες συχνά πετιούνται στα σκουπίδια. Ωστόσο, είναι πολύτιμοι και μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν ή να υποστούν επανεπεξεργασία. Δώστε τους σ ένα παλιατζίδικο ή σε κάποιο κέντρο ανακύκλωσης.

Χαρτί

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ - χρησιμοποιήστε σωστά το χαρτί - χρησιμοποιήστε το και από τις δύο πλευρές - φτιάξτε ένα σημειωματάριο από χαρτιά που έχετε γράψει από τη μια πλευρά - αγοράζετε ανακυκλωμένο χαρτί - χρησιμοποιείτε ανακυκλωμένο χαρτί κουζίνας ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ: Όλα τα καθαρά φύλλα χαρτιού που έχετε. Αν ανακυκλώνετε το χαρτί, μειώνετε τα σκουπίδια που καταλήγουν στις χωματερές και σώζετε τα δέντρα. Τιθασεύοντας την ακόρεστη επιθυμία μας για ξυλεία, μειώνεται την καταστροφή των δασών, τα οποία είναι πλούσια σε βιοποικιλότητα. Κομποστοποιήστε τα φθαρμένα και τσαλακωμένα χαρτιά. Προσθέστε το χρησιμοποιημένο χαρτί στο κομπόστ σας.

Χάρτινες συσκευασίες

ΜΕΙΩΣΤΕ Αποφύγετε τις επιπλέον συσκευασίες, αν μπορείτε. ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ Οι χάρτινες συσκευασίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν γλαστράκια για τα φυτά σας – οριζόντια για φύτευση σπόρων και κάθετα για έτοιμο φυτό. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΤΕ Η ανακύκλωση συσκευασιών τετραπάκ, μπορεί να γίνει μαζί με πλαστικό ή αλουμινόχαρτο. Συνήθως, οι υπηρεσίες του Δήμου συλλέγουν χάρτινες συσκευασίες.

Χαρτόνι

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ: Τα μεγάλα φύλλα χαρτονιού είναι χρήσιμα στον κήπο ως εδαφοκάλυψη που περιορίζει τα ζιζάνια. Ιδανικά, καλύψτε τα με κομπόστ. Πολλά προγράμματα ανακύκλωσης συλλέγουν ή δέχονται χαρτόνι, που στη συνέχεια το στέλνουν για επανεπεξεργασία. Κομποστοποιήστε: το χαρτόνι είναι ιδανικό για τους σωρούς του κομπόστ. Τα σκουλήκια το λατρεύουν. Περιφράξτε το σωρό σας με φύλλα χαρτονιού, σκίστε το και προσθέστε το στο σωρό ή απλά απλώστε το σε στρώσεις εναλλάξ με πράσινη ύλη, όπως κουρεμένο γρασίδι κλπ. Αν πρόκειται να προσθέσετε μεγάλες ποσότητες, καλύτερα να το βρέξετε πρώτα.

Χάρτινοι σωλήνες

ΞΑΝΑΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ: Πέρα από την κομποστοποίηση ή την ανακύκλωση, οι χάρτινοι σωλήνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ποικίλους τρόπους. Φυλάξτε καλώδια, βούρτσες, πινέλα κλπ. Ένας σχεδιαστής στη Δανία σχεδίασε ένα έξυπνο τρόπο σύνδεσης χάρτινων σωλήνων, δημιουργώντας πετάσματα που τυλίγονται σε ρολό. Ένας Γιαπωνέζος σχεδιαστής προχώρησε ακόμα παραπέρα και χρησιμοποιεί χάρτινους σωλήνες για την κατασκευή επίπλων, ακόμα και κτηρίων.

Ο Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου και Νομού Ηρακλείου πραγματοποίησε εκδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Μητέρας στις 13 Μαΐου 2012, στον Ιερό Ναό Μιχαήλ Αρχαγγέλου. Για την επιτυχή έκβαση της εκδήλωσης συνεργάστηκαν όλοι οι συμμετέχοντες, οι οποίοι μας τίμησαν με την παρουσία τους: ο Δήμαρχος κος Γιάννης Κουράκης, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Πολυτέκνων κος Γιώργος Παρασύρης, η Χορωδία και οι ιερείς του Ναού, οι πολύτεκνες μητέρες και τα παιδιά του 25ου και 27ου Δημοτικού Σχολείου της περιοχής, τα οποία ομόρφυναν το χώρο με τις καλλιτεχνικές τους δημιουργίες. Στα πλαίσια της εκδήλωσης, ο φορέας μας βράβευσε 15 πολύτεκνες μητέρες της περιοχής, καθώς και τις 10 καλύτερες ζωγραφιές των μαθητών που εξέπληξαν με την εφευρετικότητα και τη φαντασία τους.


Ο Σύνδεσμος μας είχε τη μεγάλη τιμή και την εξαιρετικά σημαντική ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά μέλη της ΟΜΑΔΑΣ ΤΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (GLOBAL volunteers), έναν φορέα που ασκεί εθελοντική εργασία στην υφήλιο. Το φορέα μας επισκέφθηκαν έξι κυρίες, με καταγωγή από τον Καναδά και από τις ΗΠΑ, οι οποίες προσφέρθηκαν να παράσχουν τις υπηρεσίες τους, όπου υπήρχε ανάγκη. Έτσι, ανέλαβαν να βοηθήσουν στην τακτοποίηση του ξενώνα, όπου φιλοξενούνται οι γυναίκες με τα παιδιά τους, ασχολήθηκαν με τη φύτευση διαφόρων ειδών οπωροκηπευτικών, όπως φράουλες, ντομάτες, αγγούρια, κ.α. Τα αποτελέσματα ήταν πραγματικά εντυπωσιακά!!!

{

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα Grundtvig “Certainly Mom” Στα πλαίσια του εκπαιδευτικού προγράμματος “Grundtvig - Certainly Mom: parenting support to women victims of domestic violence”, στο οποίο συμμετέχουν 7 Ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, πραγματοποιήθηκε η τρίτη συνάντηση των Εταίρων στην Άγκυρα της Τουρκίας, στις 26 και 27 Απριλίου 2012. Στόχος του εν λόγω προγράμματος είναι να δημιουργηθεί μια κοινή αίσθηση ευθύνης και δέσμευσης ως προς το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας, για την αντιμετώπιση του οποίου δραστηριοποιείται ενεργά ο Σύνδεσμός μας. Η συνάντηση στην Άγκυρα πραγματοποιήθηκε επιτυχώς ως προς την παρουσίαση και την ανάπτυξη των καθορισμένων θεμάτων ημερήσιας διάταξης, αλλά και ως προς τους στόχους του προγράμματος συνολικά, οι οποίοι αφορούν στην ανταλλαγή γνώσης, πρακτικών και εμπειριών ανάμεσα στους εταίρους.

Το Δ.Σ. του Συνδέσμου Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου και Νομού Ηρακλείου ευχαριστεί ολόθερμα τους κάτωθι για τις δωρεές τους προς τους ξενώνες «Κακοποιημένης Γυναίκας και Παιδιού» και «Σπίτι των Αγγέλων»: • Ζάννειο εκπαιδευτήριο , 150 ευρώ • Ψαλτάκη Ελένη, 200 ευρώ στη μνήμη Εμμανουήλ Ψαλτάκη. • Ευαγγελία Παναγοπούλου, 100 ευρώ, στη μνήμη των γονιών της. • Σύλλογο Διδασκόντων 8ου Γενικού Λυκείου Ηρακλείου, 150 ευρώ, στη μνήμη Μελιδονιώτη Μιχάλη. • Καμπουράκη Χρυσούλα, 200 ευρώ, στη μνήμη του αδελφού της Γεωργίου Καμπουράκη, τα οποία διατέθηκαν για τη σίτιση των φιλοξενουμένων του ξενώνα μας. • Οικογένεια Ιωάννου Βιτσαξάκη, 400 ευρώ στη μνήμη Ιωάννου Βιτσαξάκη. • Καλαμά Μαρία, 30 ευρώ, στη μνήμη Ευάγγελου Ψαλτάκη. • Αλίκη Παπαδάκη, 50 ευρώ, στη μνήμη Ευάγγελου Ψαλτάκη. • Σακαδάκη Μαρία, 150 ευρώ, στη μνήμη προσφιλών νεκρών. • Οικογένεια Κων/νου Χανιωτάκη, 100 ευρώ στη μνήμη Κ. Χανιωτάκη. • Γρηγόρη & Αμαλία Αστρακιανάκη, 50 ευρώ, στη μνήμη Γεωργίου Χρηστάκη. • Λύκειο Ελληνίδων Ηρακλείου, 150 ευρώ, στη μνήμη Ντόρας Σκουλιδά. • Αδέλφια της Χρυσούλας Τζομπανάκη, 200 ευρώ, στη μνήμη Χρυσούλας Τζομπανάκη. Στη μνήμη Γεωργίου Λιαπάκη: • Οικογένεια Μανώλη και Στέλλα Μαραγκάκη, 100 ευρώ. • Τιτίκα & Νίκο Σερπετσιδάκη, 150 ευρώ. και τους: • Ν. Φανουράκη, Β. Θαλασσινού, Α. Ανυφαντάκη, Μ. Ραπτόπουλο • Μ. Βαρουχάκη, Γ. Ανυφαντάκη, Ι. Μαλαγαρδή, Βιργινία, Μ. Χατζηδάκη • Μ. Κριτσωτάκη, Σ. Μαγκανάρη, Μ. Παπαδοκωστάκη, Ρ. Βλαχάκη • Γεώργιου Γιακουμή, 50 ευρώ. • Οικ. Γεώργιου & Μαρίας Παπαδάκη, 50 ευρώ. • Γεώργιου Νεοφώτιστου, 20 ευρώ. • Αριστ. & Ρίτας Χατζάκη, 50 ευρώ. • Φαίδωνα & Ρένας Μανουρά, 50 ευρώ. • Δρίτσα Κάλλια, 30 ευρώ στη μνήμη Ιωάννου Πλεξουσάκη. Ιδιαίτερα ευχαριστούμε το ζεύγος Νίκου και Ρίτσας Καράτζη για την ευγενική πρωτοβουλία τους να προσφέρουν στο «Σπίτι των Αγγέλων» το ποσό των 400 ευρώ, αντί βαφτιστικής μπομπονιέρας.

{

{ 16

Δωρεές

16

{

Εθελοντές του Κόσμου


Αναγνωστικό

της τελευταίας σελίδας Μνημόνιο Στην Ένωση μας έβαλαν με το Ευρώ στην ούγια, μα οι συζευξάδες είχανε χιλιώ διαόλω χούγια. Και μιας και καταντήσανε το Κράτος μας για γέλια, στα σοβαρά μας έχωσαν το… Δου Νου Του στα σκέλια.

{ {

17

Ασχέτως που μηχανισμό το λεν, ετσά για γούρι δεν παύει να ναι ολόδροσο και τροφαντό αγγούρι, που οι έχοντες με χάχανα θα το υποδεχτούνε, κόντρα στους δύστυχους γραικούς που σκούζουν και πονούνε. Λυγίζουνε, ζεβλώνουνε όχι από χαρακτήρα, αλλά από την πίεση που νοιώθουν στο... σφιχτήρα. Μέχρι την ώρα που ο Λαός θα ρθει ν’ αλλοφρονήσει και με το φορτωτήρα του παΐδια θα λιανίσει. Όλων εκείνων πού φταιξαν για τουτονά το χάλι καθηγητάδων και τρανών πρωθυπουργών που πάλι τα ίδια αναμασήματα ξερνούν στον πάσα ένα

και λησμονούνε, δυστυχώς και κλέφτες και κλεμμένα. Μα βρήκανε τη συνταγή της αποθεραπείας, δουλειά μέχρι τα εκατό που λόγω ηλικίας το Πι θα είναι χρήσιμο πάπια ή καθετήρας, τα χάπια για την πίεση μπορεί κι αναπνευστήρας. Φόροι, στα ύψη οι τιμές μηδενικές αυξήσεις, συντάξεις στο περίμενε Εφάπαξ; Αν θα ζήσεις.


may2012