__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

Szczep 7 Bydgoskich Drużyn Harcerskich i Gromad Zuchowych    „Zielona Siódemka” im. Hetmana Jana Karola Chodkiewicza  29.11.2020 r./nr 3   

11 listopada za nami!    

Chociaż obecna  codzienność  jest  troszkę  inna,  cały  czas  mamy  możliwość  wykazać  się,  osiągnąć  nowy  szczyt, podjąć kolejne wyzwanie. Mimo przeszkód w spotkaniu się twarzą   w  twarz,  wielu  z  nas  pokazało,  że  granice  nie  istnieją  -  nawet  podczas  świętowania  ważnych  dla  nas dni.  Harcerze  starsi  i  wędrownicy  z  7  BDSHiW  “Forward”  udowodnili,  że  chcieć  -  to  móc.  Zobaczcie  efekt  ich  pracy  z  okazji  Święta  Niepodległości!  Jesteśmy  przekonani,  że  Wasze  sposoby  na  świętowanie  tego  dnia  były równie imponujące! Sprawdźcie swoją wiedzę w quizie!  

Po ilu latach Polska odzyskała

niepodległość?   ❖ ❖

podpisano rozejm, który zakończył

Czy Święto Niepodległości zawsze było obchodzone?  

11 listopada 1918 w Compiègne którą wojnę? 

Gdzie odbywają się uroczystości

Kto w 1918 roku objął władzę

organizowane przez najwyższe władze

wojskową?  

państwowe? str. 1 

   


Stopnie i sprawności - ale po co? Jesteś miłośnikiem odznaczeń? Rękaw twojego munduru mieni się barwnymi plakietkami, a ty dumnie szukasz  miejsca na kolejne? Czy może nie po drodze ci ze stopniami i od roku nie zainteresowałeś się żadną sprawnością?  A właściwie po co to wszystko?  Jakie znaczenie mają stopnie i sprawności?  ​W  harcerstwie  oprócz  przygód,  pomocy  innym  i  przyjaźni  ważne  jest  samokształcenie,  czyli  zdobywanie  wiedzy  poprzez  własną  dociekliwość.  Do  tego  właśnie  służą  stopnie  i  sprawności  -  tutaj  sam  wybierasz  co  chcesz  zdobyć  i  w  jaki  sposób  osiągniesz  cel.  Drużynowy  nie  jest  tu  nauczycielem  jak  w  szkole,  lecz  doradcą,  który  kontroluje  Twój  postęp  w  pracy nad sobą i motywuje Cię. W samodoskonaleniu  tylko od Ciebie zależy, ile się nauczysz.  Po co mi samokształcenie?  ​Wiedza,  którą  zdobędziesz  w  harcerstwie,  przyda  Ci  się  również  poza  nim.  Zdobywanie  stopni  sprawia,  że  stajesz  się  lepszą  wersją  siebie.  Wykonując  zadania  spisane  na  karcie  próby  musisz  zmierzyć  się  z  samym  sobą,  przetestować  własny  charakter  i  postarać  się  o  wyeliminowanie  słabości.  Sprawności  natomiast  pozwolą  Ci  rozwijać  swoje  pasje,  dzielić  się  nimi  z  pozostałymi  członkami  drużyny  oraz  odkrywać  te  nowe.  Dzięki  nim  nabędziesz  więcej  szacunku  do  pracy Twoich rówieśników, a sam nauczysz  się  odpowiedzialności  i  zaradności.  Dodatkowo  zdobyte  umiejętności  z  pewnością  wykorzystasz  w  przyszłości (np. sprawności kucharza, igiełki, fotografa, higienistki itp.).  Jak zacząć?  ❖

❖ ❖ ❖ ❖

Zrób research  ​-  przejrzyj  w  internecie  lub  w  HarcAppie  sprawności  lub  wymagania  na  stopnie  i  wybierz  te  zgodne  z  Twoimi  zainteresowaniami.  Zastanów  się,  który  stopień  trudności będzie dla  Ciebie odpowiedni.  Zaplanuj  swoją  pracę  -  przemyśl,  jak  wykonasz  zadania.  Zadbaj,  by  wymagały od Ciebie wysiłku,  nie wybieraj linii najmniejszego oporu! Pamiętaj, że niektóre zadania da się połączyć!  Otwórz  sprawność  lub stopień u drużynowego ​- skonsultuj z nim plan pracy, omówcie trudności,  wątpliwości i sposób sprawdzenia nabytej umiejętności.  Zrób to! ​- przeprowadź zbiórkę lub zorganizuj akcję, podejmij osobiste wyzwanie!   Podsumuj działania​ - zamknij sprawność, dumnie naszyj ją na rękaw :) 

Bądź ambitny!   Nie  przejmuj  się  niepowodzeniami,  pracą  i  trudem  włożonym  w  zdobywanie.  Pamiętaj,  że  “nie  błądzi  tylko  ten,  kto  nic  nie  robi”  -  jak  mawiał  gen.  Robert  Baden-Powell.  Stanie  w  miejscu  nie  ma  wiele  sensu. Nie marnuj czasu, który masz pod ręką - działaj! 

~ Helena Mizera

ROZWIĄZANIE QUIZU!   ❖

123 latach,

Nie; ustanowiono je dopiero w 1937 roku, nie było świętowane m. in. podczas 

I Wojnę Światową  

W Warszawie, na placu mar. Józefa Piłsudskiego, przed Grobem Nieznanego 

okresu PRL ❖

Żołnierza

Józef Piłsudski

str. 2

   


MEA VIA – WYWIAD Z DH. DOMINIKĄ DUSZYŃSKĄ! Nie  ma  nic  złego  w  tym,  że  czasem  czujemy  się  gorzej  –  emocje,  te  dobre  i  te  złe,  są  czymś  naturalnym.  Czasem  pewien  problem  jest  dla  nas  zbyt  trudny, żeby  poradzić  z  nim  sobie  samemu.  Rośnie,  zmienia się i po  małej  błahostce  nie  ma  śladu,  ale  zostaje  wielka  trudność.  Jak  temu  zapobiec?  Jak  zwalczyć  coś,  co  sprawia,  że  czujemy  się  źle?  Każdy  z  nas  ma  własne  sposoby  na stres i zmęczenie, ale co zrobić, kiedy to już  „coś więcej”?  Z  pomocą  przychodzi  propozycja  programowa  „Mea  Via”,  której  główną  twórczynią  jest  druhna  przewodniczka

Dominika

Duszyńska, przyboczna  

7 Bydgoskiej  Drużyny  Starszoharcerskiej  i  Wędrowniczej  „Forward”.  Druhna  Dominika  wraz  z  pomocą  harcerzy  starszych,  wędrowników  i  instruktorów  Hufca  ZHP  Bydgoszcz-Miasto  przygotowała  coś,  co  pokaże  nam,  jak  walczyć  z  czymś,  co  czasem  jest  dla  nas  za  duże,  by  stawić  mu  czoła  samemu.  Redakcja  zadała jej kilka pytań dotyczących „Mea Via” – zobaczcie sami!     kilkoma potknięciami, ale dało radę. Ważne było też, 

G: Co  uważasz  za  największą  inspirację  w  samym 

stworzeniu

tego

projektu?

aby zadania  były  dostosowane  do  grupy  wiekowej  i 

Co

aby nie  przesadzić z psychiatrycznym podejściem do 

najbardziej poruszyło  Cię  do  stworzenia  takiej 

tematu. Tutaj  na  szczęście  pomogli  namiestnicy  i 

propozycji?  

wszystko się  udało.  ​Teraz  pozostaje  tylko  czekać  na 

DH Dominika:  Sam  pomysł  projektu  powstał  w 

pierwsze sprawozdania.

trakcie mojego  uczestnictwa w Juliette Low Seminar 

G: Czym  dla  przeciętnego  uczestnika  zbiórki 

w Australii.  Po  powrocie  do  Polski  miałam  stworzyć 

jest „Mea Via”?

projekt, który  wpłynie  na  życie  100  dziewcząt.  Podczas 

seminarium

motywowałyśmy uczestniczkami. 

się

inspirowałyśmy wzajemnie 

Zdrowiem

z

DH Dominika: „Mea Via” ma zwiększyć świadomość 

i

dzieci i  młodzieży  o  ich  emocjach,  psychice.  Do tego 

innymi

pokazuje uczestnikom  jakie  problemy  mogą  mieć 

psychicznym

ich koledzy  i  koleżanki  i  jak  na  to  reagować,  jak  im 

interesowałam się  już  dłuższy  czas,  ponieważ  chcę 

pomóc.  

zostać psychiatrą  dzieci  i młodzieży, a podczas zajęć 

G: Spotkania  są  przeznaczone  praktycznie  dla 

na oddziale  zdałam  sobie  sprawę,  jak  wiele  dzieci 

każdego, dostosowane  do  grupy  uczestników  i 

cierpi z  powodu  braku  zrozumienia  i  pomocy. 

omawianego tematu.  Jak  w  kilku  słowach 

Postanowiłam to  zmienić  i  zrobić  jeden  krok  w 

zachęciłabyś kogoś  do  uczestnictwa  w  zbiórce 

stronę poprawy sytuacji.

„Mea Via”?  Czy  chciałabyś  im  przekazać  coś 

G: A co było największą trudnością?

jeszcze?

DH Dominika:  Myśle,  że  na  każdym  etapie  były 

trudności, ale  i pozytywne rzeczy. Chyba największą  trudnością  było  zebrać  zespół,  który  pomógłby mi w 

stworzeniu części  merytorycznej  i  graficznej.  Z 

str. 3

   


G: „Mea  Via”  na  pewno  wiele  zmieni,  ale  czy 

DH Dominika:  Nigdy  nie  wiadomo  jakie  sytuacje 

zmieniła coś  w  Tobie?  Czy chciałabyś w niej coś 

spotkają nas  w  życiu,  warto  wiedzieć  jak  radzić 

zmienić?

sobie z  własnymi  emocjami,  z  tym  co  siedzi  nam  w 

DH Dominika:  Myślę,  że  jest  jeszcze  wiele 

głowie i  gdzie  ewentualnie szukać pomocy, żeby być 

problemów

szczęśliwszym człowiekiem.  A  jeśli  to  Was  nie  Jeśli 

propozycja

wpłynie

w

które

nie

zostały

poruszone w  propozycji,  więc  może  czeka  nas  jakaś 

zachęca, to  za  udział  w  propozycji  otrzymacie  plakietki. 

psychicznych,

druga edycja...  A  ja  poduczyłam  się  trochę 

jakiś

zarządzania zespołem  i  projektem.  Do  tego  wiem 

pozytywny sposób chociaż na jedną osobę, to uznaję 

trochę więcej o metodykach innych niż HS albo W.

to za  sukces.  Z  nikim  nie  spędzamy  tyle  czasu  co  z  samym  sobą,  więc  myślę,  że  dobrze  jest znać  swoje  emocje  i  uczucia,  a  przy  tym  wyznaczyć  sobie  własną viam - ścieżkę w życiu? 

Jak sami  widzicie,  nigdy  nie  jesteście  sami!  Nasze  emocje  i  problemy  są  ważne,  a  milczenie  lub trzymanie ich w sobie sprawi,   że  wcale  nie  poczujemy  się  lepiej.  Zawsze  warto  rozmawiać  –  z  rodzicami,  przyjaciółmi,  kolegami  z  drużyny, drużynowymi.   Nie  bójmy  się  prosić  o  pomoc!  Wszystko  będzie  dobrze!    

PODRÓŻE KURIERA - KIERUNEK: JAPONIA! Poznajcie 

​Takeda Aoi  -  wędrownika, który od 

ponad trzynastu  lat  jest  członkiem  Stowarzyszenia  Skautów  Japonii!  Chociaż  studia  i  praca  na  uniwersytecie  zajmują  mu  mnóstwo  czasu,  dalej  stara  się  działać  tak  aktywnie,  jak  tylko  może.  Przede  wszystkim,  interesują go  zagraniczne  wyjazdy,  kontakty  ze  skautami  z  innych  krajów.  Jako  pasjonat  języków,  zawsze  z  chęcią  szuka  nowych  przyjaciół  poza  granicami  Kraju  Kwitnącej  Wiśni.  Kiedy  tylko  studia  przestaną  zajmować  mu  tyle  czasu,  chciałby  prowadzić  drużynę  dla  scout  cubes.  Poniższy  wywiad przetłumaczony został z języka angielskiego.   

   


G: Dziękuję  Ci  bardzo  za  rozmowę!  Z  jakiego  dokładnie  środowiska  jesteś?  Jak  nazywa  się  Twoja  drużyna?  Takeda​:​ Stowarzyszenie Skautów Japonii, moja drużyna to 1 Drużyna z Yamagatashi, Rada Scoutów Yamagata.   G: Co uważasz za najciekawszą część skautowego życia?   T:  Jeśli  chodzi  o  zwykłe  czynności,  lubię  camping.  Robienie  tego  wszystkiego  z  drobną  pomocą  jest  nie  tylko  ekscytujące,  ale  bardzo  satysfakcjonujące,  bo  takie  doświadczenie  pokazało  mi,  jak  bardzo  polepszyły  się  moje  umiejętności.   G: A co uważasz za nadzwyczajne?   T:  Jeśli  chodzi  o  coś  specjalnego,  programy wymiany, takie jak Jamboree, sprawiają mi wiele radości. Rozmowa  z kimś, kto żyje tak daleko od ciebie daje mi zupełnie nową wiedzę. To bardzo interesujące!  G: Wspomniałeś o wymianach międzynarodowych. Jaka utkwiła Ci najbardziej w pamięci?  T:  Cóż,  wziąłem  udział  w  23  Światowym  Jamboree  Skautowym  w  Japonii.  Spotkałem  mnóstwo  skautów  z  całego  świata.  Dla  przykładu,  kiedy czekałem na coś w kolejce, rozmawiałem ze skautami z Finlandii o naszych  codziennych,  szkolnych  problemach.  Kilka  dni  później,  kiedy  spotkaliśmy  się  na  tej  samej  drodze,  pamiętali  moje imię!   G: Brzmi niesamowicie! Czy spotkało Cię coś jeszcze tak ekscytującego?   T:  Mówiąc  o  innych  historiach,  dołączyłem  do  programu  wymiany  między  Japonią  i  Koreą.  Podczas  jednego  bloku  programowego  podróżowaliśmy  między  japońskimi  miastami.  Tłumaczyliśmy  Koreańczykom,  jak  wyglądają  różnice  w  japońskiej  kulturze,  oni  wytłumaczyli  nam  swoje.  Może  nie  brzmi  to  tak  pasjonująco, ale  było bardzo ciekawe!   G: Jakie kraje chciałbyś jeszcze odwiedzić?   T: Zależy mi na kontakcie z krajami Europy Północnej. Chciałbym zwiedzić cały świat! 

Nowemu przyjacielowi z Dalekiego Wschodu życzymy kolejnych udanych podróży i zagranicznych przygód!    

KĄCIK ZUCHOWY

Zuchy, wysilcie trochę swoje sprytne główki!   Znajdźcie w wykreślance 6 haseł związanych ze Świętem Niepodległości!       

   


WĘDROWNICZY SZLAK

…a może Znak Służby? Zdrowiu,  Dziecku,  Kulturze,  Pamięci,  Przyjaźni,  Gospodarce  –  o  Znakach  Służby  mówi  się  niewiele,  a  szkoda  –  jest  to  jedno  z  łatwiejszych,  a  wciąż  specjalnych  osiągnięć  przeznaczonych  dla  wędrowników.  Ilu  z  nas  nosi  Znak  Służby  na  mundurze?  Czy  zdobycie  Znaku  jest  proste?  Warto  zainteresować  się  tym,  dla  wielu  z  nas  nieznanym,  wyzwaniem.  Co  trzeba  wziąć  pod  uwagę,  planując  zdobycie Znaku?  

❖ Znaki służb  przygotowują  do  świadomego  podjęcia  stałej  służby  i  uczą  pracy  w  zespole.  ​Cała próba, złożona z kilku zadań, musi być ogólnie dłuższym działaniem,  które wpłynie na nasze otoczenie.   ❖ Próba  polega  na  ​wykonaniu  zaplanowanych  zadań  w  okresie  nie  dłuższym  niż  jeden rok.   ❖ Realizację  zadań  zespół  odnotowuje  w  ​ “Karcie próby znaku służby”. Karta powinna  zawierać  nazwę  zdobywanego  znaku,  imię,  nazwisko  kierującego  zespołem,  wykaz  członków  zespołu,  program  próby  z  uwzględnieniem  osób  odpowiedzialnych  za  poszczególne zadania oraz czas trwania próby.   ❖ Po  zrealizowaniu  zadań  lub  po  upływie  czasu  próby  zespół  ​ podsumowuje  swoją  pracę,  dokonuje  samooceny  i  występuje  do  prowadzącego  próbę  z  wnioskiem  o  przyznanie  znaków  służby.  ​ Zespół  dobywający  znak  przedstawia  w  tym  celu  dokumentację realizacji próby. W zrozumieniu samego procesu zdobywania Znaku pomoże nam także  druh Remigiusz Kopeć z 7  BDSHiW „Forward”, członek patrolu, który w ostatni weekend zdobył Znak Służby Zdrowiu.    G: Odczuwasz satysfakcję ze zdobycia Znaku?  DH Remigiusz: Myślę, że jest to dość retoryczne pytanie. Jestem dumny, że udało się nam razem zdobyć ten Znak  Służby, jednakże uważam, że dużo ważniejsze jest to, czego się nauczyliśmy w trakcie jego realizacji, a jeszcze  ważniejsze, czego nauczyliśmy innych. To z tego jestem najbardziej usatysfakcjonowany.   G: Czy spotkała Cię jakaś trudność związana z próbą?   DH Remigiusz: Myślę, że najbardziej problematyczną częścią był sam zamysł, wykonanie czynności związanych  z pandemią, gdyż logistyczne zgranie poszczególnych zadań było wymagające. Organizacja zbiórek z tematyki  pierwszej pomocy, kiedy nie da się spotkać twarzą w twarz, była iście trudnym wyzwaniem, gdyż nie da się  nauczyć zasad pomocy przedmedycznej bez właściwego kontaktu. Także w ramach wykonywania  poszczególnych zadań mieliśmy kilka ciekawych pomysłów, których niestety nie udało się zrealizować albo ze  względu na warunki epidemiologiczne, albo na brak czasu w krótkim odstępie przed obozem.   G: Jak zachęciłbyś innych wędrowników do podjęcia tego wyzwania?   DH Remigiusz: Wydaje mi się, że najlepszą zachętą jest realizacja i to, co można dzięki niej osiągnąć. Należy  pokazać innym wędrowników, w jaki sposób wzajemna współpraca stymuluje nas samych do działania i  poszerza nasze horyzonty. No i oczywiście zawsze można zwrócić uwagę na błyszczącą odznakę na mundurze,  która niewątpliwie też jest swoistą nagrodą.     str. 6 

   


​Redakcja

czeka właśnie na Ciebie!

Jeśli masz ciekawy pomysł, lubisz pisać, interesujesz się grafiką - to miejsce jest właśnie dla Ciebie! Skontaktuj się z redaktorem naczelnym przez adres e-mail:  julia.gadzinowska@zhp.net.pl  

Zostań dziennikarzem Zielonego Kuriera!                                     str. 7 

   

Profile for Krzysztof Kobus

Zielony Kurier nr 3  

Gazeta zuchów, harcerzy, harcerzy starszych, wędrowników i instruktorów Szczepu 7 Bydgoskich Drużyn Harcerskich "Zielona Siódemka"

Zielony Kurier nr 3  

Gazeta zuchów, harcerzy, harcerzy starszych, wędrowników i instruktorów Szczepu 7 Bydgoskich Drużyn Harcerskich "Zielona Siódemka"

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded