Page 1

Πάτρα: Μία λέξη, χίλιες εικόνες καταγράφοντας με φως τις λέξεις

5 ο εσπερινό ΕΠΑΛ Πάτρας Πολιτιστικό Πρόγραμμα 2015-2016

Υπεύθυνες Καθηγήτριες Πατσιαλού Κωνσταντίνα, Στρατούλια Ευγενία



Πάτρα: Μία λέξη, χίλιες εικόνες καταγράφοντας με φως τις λέξεις

5 ο εσπερινό ΕΠΑΛ Πάτρας Πολιτιστικό Πρόγραμμα 2015-2016

Υπεύθυνες Καθηγήτριες Πατσιαλού Κωνσταντίνα, Στρατούλια Ευγενία


Συμμετείχαν οι μαθήτριες: Βελάνα Αντιγόνη Καραβασίλη Αλεξία Κοσίχ Ναταλία Μιχαλοπούλου Μαρία Παπαστεφανάτου Αικατερίνη

Πλώτα Θεοδώρα Στεφανοπούλου Κωνσταντίνα Σύροβα Ολένα Τσοκανά Αρτεμησία Φωτεινοπούλου Φωτεινή Χάλα Ζωή


Πάτρα: Μία λέξη, χίλιες εικόνες Όλοι γνωρίζουμε τη φράση «Μία εικόνα, χίλιες λέξεις». Αναφέρεται στη δύναμη της εικόνας έναντι του λόγου, καθώς μέσα από αυτή μπορεί να μεταφερθεί άμεσα και σύντομα, μία πληροφορία, ένα γεγονός ή ένα μήνυμα, για τη διατύπωση των οποίων θα απαιτούνταν πληθώρα λέξεων. Ωστόσο, η λέξη “Πάτρα” γέννησε την ιδέα του Πολιτιστικού μας Προγράμματος «Πάτρα: Μία λέξη, χίλιες εικόνες». Μία λέξη που περικλείει αμέτρητες σημασίες, αναρίθμητα συναισθήματα και, φυσικά, χιλιάδες εικόνες. Εικόνες που συναντάμε στους πεζόδρομους του κέντρου. Που θαυμάζουμε από ψηλά, στο Κάστρο, ή από χαμηλά, δίπλα στο κύμα. Που απολαμβάνουμε στο φυσικό τοπίο και στα έργα των ανθρώπων. Που αντικρίζουμε στις πλατείες, στις στοές, στα μνημεία και στις εκκλησίες. Εικόνες που μας βοηθούν να μάθουμε την ιστορία του τόπου μας.


Ένας από τους στόχους του Πολιτιστικού Προγράμματος ήταν η αναζήτηση και η διερεύνηση κειμένων από λογοτέχνες που με τη γραφή τους αναδεικνύουν θέματα της Τοπικής Ιστορίας. Κριτήριο επιλογής των συγγραφέων ήταν η άμεση σύνδεσή τους με την Τοπική Ιστορία, καθώς στο σύνολό τους γεννήθηκαν στην Πάτρα, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, που ωστόσο ζουν ή έζησαν στην πόλη για πάρα πολλά χρόνια. Για την υλοποίηση του Προγράμματος, αρωγοί ήταν οι λέξεις.  Λέξεις που συναντήσαμε στα έργα Πατρινών πεζογράφων και ποιητών, με την Πάτρα να αποτελεί την πηγή έμπνευσής τους.  Λέξεις γεμάτες ιστορία, για την προέλευση και την καταγωγή μας, για τους ανθρώπους και τα κτήρια, για ένα παρόν που έγινε παρελθόν.  Λέξεις που γεννήθηκαν από εικόνες, και τώρα ενέπνευσαν εμάς κι οδήγησαν το βλέμμα μας εκεί που οι ίδιοι οι συγγραφείς -πιθανόν- κοιτούσαν. Στοχεύσαμε με τον φακό της φωτογραφικής μηχανής και αιχμαλωτίσαμε εικόνες της Πάτρας.


Πραγματοποιήσαμε ένα “ταξίδι” με το οποίο ανακαλύψαμε την αξία της Τοπικής Ιστορίας. Μέσα από αυτό:  παρατηρήσαμε τις ομορφιές του τόπου μας  βιώσαμε και κατανοήσαμε τις ιδιαιτερότητές του

 ήρθαμε σε επαφή με τεκμήρια της ιστορίας του  καταγράψαμε με φως όσα με λόγια έχουν γραφεί  συγκρίναμε το παρελθόν με το παρόν  δημιουργήσαμε το δικό μας έργο και  το αναδεικνύουμε στο παρόν φωτογραφικό άλμπουμ. Οι φωτογραφίες των μαθητριών που περιέχονται στο άλμπουμ, υποστηρίζονται από κείμενα των Πατρινών λογοτεχνών. Οι εικόνες αποτελούν μια “οπτικοποίηση” των φράσεων που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη μία και μοναδική λέξη: ΠΑΤΡΑ. Οι Υπεύθυνες Καθηγήτριες

Πατσιαλού Κωνσταντίνα Στρατούλια Ευγενία


Πατρίδες - α) Πάτρα (Κωστής Παλαμάς - Ασάλευτη Ζωή - Άπαντα, τόμος 3ος)

Όπου βογκάει το πολυκάραβο λιμάνι απ' άγριο κύμ’ απλώνεται δαρμέν’ η χώρα, και δε θυμάται μήτε σαν ονείρου πλάνη τα πρωτινά μετάξια της τα πλουτοφόρα. […]



Το σπίτι που γεννήθηκα (Κωστής Παλαμάς - Άπαντα, τόμος 7ος)

[…] Το σπίτι που γεννήθηκα ίδιο στην ίδια στράτα στα μάτια μου όλο υψώνεται και μ’ όλα του τα νιάτα. Το σπίτι, ας του νοθέψανε το σχήμα και το χρώμα. και ανόθευτο και αχάλαστο, και με προσμένει ακόμα. […]



Γεννήθηκα στο χίλια τετρακόσια δύο (Παναγιώτης Κανελλόπουλος)

[…] Στην Πάτρα βρέχει συχνά και πολύ. Γι’ αυτό και η ψυχή μας είναι υγρή. Οι καμάρες, όμως, δεν μας προστατεύουν μόνον από τη βροχή. Είχα το αίσθημα, όταν ήμουν παιδί, ότι μ’ επροστάτευαν και από άλλους κινδύνους, από κάποιον άδηλο και απροσδιόριστο κίνδυνο. […]



Γεννήθηκα στο χίλια τετρακόσια δύο (Παναγιώτης Κανελλόπουλος)

[…] Σε μια πόλη, όπου ολόκληροι δρόμοι έχουν πεζοδρόμια με καμάρες, γεννιέται μέσα σου -αν από παιδί συνήθισες στη θέα τους- μια κάπως ιδιαίτερη αντίληψη της ζωής. […]



Γεννήθηκα στο χίλια τετρακόσια δύο (Παναγιώτης Κανελλόπουλος)

[…] Με τις καμάρες παίρνει η πρόσοψη και κάποιο βάθος, κάτι το εσωτερικό. κι’ ο κόσμος ολόκληρος παίρνει στα μάτια του παιδιού ένα ιδιαίτερο νόημα. πριν συλλάβει το παιδί τον κόσμο με τη σκέψη, τον πιάνει με τα μάτια του. […]



Ανάμεσα στους ανθρώπους (Δημήτρης Κάββουρας - Εύθετος χρόνος)

Σ’ αυτή την πόλη κάπου υπάρχεις. Σε κάποιο απ’ αυτά τα σπίτια στεγάζεις τη μοναξιά σου. Κάποιος δρόμος διευκολύνει τη φυγή σου κάποια θυρίδα διαβάζει τον κωδικό σου. […]



Περίπατος στο κάστρο (Δημήτρης Κάββουρας - Εύθετος χρόνος)

Τα κυπαρίσσια στον περίβολο του κάστρου

και κάτι μισογκρεμισμένες καμάρες κρατούν ορθή τη μνήμη των αρχαίων καιρών. Με μιαν ακατάσχετη φλυαρία τα πουλιά λεηλατούν τη σιωπή που υποθάλπουν οι φυλλωσιές και τα χαλάσματα. […]



Πατρινέλλα (Νώτης Νησιώτης)

Στοιχειό του κάστρου (που τόχτισαν οι Φράγκοι Και το πατήσαν οι Τούρκοι και Ενετοί), Τη νύχτιαν ώρα βγαίνει απ’ τη σπηλιά του Και τριγυρίζει μες στου κάστρου τη σιγή. […] … Την άρπαξαν!... Και την αλυσοδέσανε, καταχτητές βάρβαροι την κοπέλα… Κι έμεινε σκλαβωμέν’ η δύστυχη: (Των Πατρινών η πόλη) - η Πατρινέλλα…



Πολύτροπο (Χρήστος Τσιάμης)

Αν με ρωτήσετε, αυτή την πόλη την έκανε ο Θεός οι άνθρωποι, εγώ, δεν ξέρω τι να απαντήσω. Μετέωρη, στο μέτωπό μου ανάμεσα και των ματιών μου το τέλος, δικό μου χτίσμα την βαφτίζω.



Αχερουσία μνήμη (Γιάννης Ζαρκάδης)

Τι ’ναι η πόλη μου; Τέσσερα ζώα που πονούν στην κεντρική πλατεία καρφωμένα.



Το μυστικό (Δημήτρης Κάββουρας - Ποίηση Δωματίου)

[…] Πουθενά δεν βρίσκεις λίγη διάκριση, λίγη μοναξιά -τόπο και χρόνο- για να συναντήσεις ήσυχα τον εαυτό σου, εξόν κι’ είναι φθινόπωρο, που αδειάζουν οι δρόμοι κι’ οι πλατείες, καθώς πιάνει βροχή και σκορπάει ο κόσμος. […]



Σουρουπώνει (Διονύσης Καρατζάς - Ποιήματα (1972-1997))

Σουρουπώνει πάνω στα νερά τα ζωντανά. Κάνω έναν κύκλο με το δάχτυλο στον ουρανό να σημειώσω το χώρο της ανάμνησης που βαραίνει τον ήλιο. Σωπαίνω πλάι στα νερά τα όρθια

και θέλω να χορτάσω τούτον τον ήλιο τον ασήκωτο και τον μετανιωμένο.



Διπλή πόλη (Βασίλης Λαδάς - Ο Γιάννης κι η Μαρία, Μια ερωτική ιστορία)

Πριν μπω στο σπίτι μου περνάω από την τοιχογραφία του σπιτιού μου. Τα κτίρια γέμισαν τοιχογραφίες. Στις προσόψεις ζωγραφίσθηκαν οι ιστορίες των κατοίκων η εσωτερική ζωή των πολυκατοικιών. Διπλή πόλη σχηματίστηκε η μια χτισμένη, η άλλη ζωγραφισμένη. […]



Ωδή στον Κωστή Παλαμά (Βασίλης Λαδάς - Ο Γιάννης κι η Μαρία, Μια ερωτική ιστορία)

Για εθνικούς λόγους θα σε ξαναχρειαστούμε θα σε φωνάξουμε από την προτομή στα Ψηλαλώνια από τα διατηρητέα νεοκλασσικά.

[…]



Μια πόλη στη λογοτεχνία: Πάτρα (Κώστας Λογαράς - 1973)

[…] κι αν φρόντισε κανένας να παστρέψει το άγαλμα του Γερμανού στα Ψηλαλώνια. δεν έπρεπε για μια κουβέντα του περί ελευθερίας ν' αφήσουνε τα περιστέρια στο ιερό κεφάλι του ν’ αποπατούνε.



Μια πόλη στη λογοτεχνία: Πάτρα (Κώστας Λογαράς)

[…] Η σαββατιάτικη είναι, θαρρείς, βροχή ερωτική, ένα μουρμούρισμα ελαφρύ που σου κρατάει το ρυθμό και σπάζει τα ατέλειωτα διαστήματα του χρόνου σε μικρά-μικρά κομμάτια για να πατάς απάνω τους, να πιάνεσαι μην πέσεις στο κενό τους και χαθείς.



Μια πόλη στη φωτογραφία: Πάτρα (Κώστας Λογαράς)

[…] Θα προτιμούσα αναντίρρητα το «ψέμα» και τη «μάσκα» που φοράμε στις απόκριες παρά τα άλλα προσωπεία που τα φοράμε όταν βγάζουμε τις μάσκες. τότε δηλαδή που ξεγελάμε και που ξεγελιόμαστε χωρίς να παίρνει είδηση κανένας, που κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και κοροϊδευόμαστε. […]



Ο Ηλίας Α. Συνοδινός (Μώμος Πατρεύς) και οι σάτιρές του (Νίκος Πολίτης) […] Ομοιάζ’ η πόλις των Πατρών αρχαίας βοϊβοντίνας, που εφορούσε φερεντζέ κι εψόφαγε της πείνας. Ζητεί πλούσιας εορτάς, και ξεφαντώσεις θέλει, ενώ πολλοί δεν έχουνε να πάρουνε καρβέλι… […]



Ο Ηλίας Α. Συνοδινός (Μώμος Πατρεύς) και οι σάτιρές του (Νίκος Πολίτης) […] Σταφίς, ελέησόν μας κλεινή Ελλήνων σώτειρα, ευθύς βοήθησόν μας. Σταφίς, σε μόνην έχομεν βοήθειαν κι ελπίδα λοιπόν, Θεά, διάσωσον την δύστηνον πατρίδα. […]



Η πόλη και ο μύθος (Βασίλης Λαδάς)

Φοβάμαι πως κάποτε θ’ αγαπήσω αυτήν την πόλη, ακόμη και το νάϋλον καρναβάλι και την προβλήτα τής Αγίου Νικολάου με τον ευνουχισμένο φάρο. Φοβάμαι πως θ’ αγαπήσω αυτήν την Ελληνική σαλάτα πολυκατοικιών […].



Η πόλη και ο μύθος (Βασίλης Λαδάς)

Τη δική μας βιβλιοθήκη δεν την έχουν προσέξει οι αρμόδιοι. Ίσως να μην έχουν ικανότητα να την προσέξουν. Εξωτερικά μοιάζει σαν βιοτεχνία με καταστήματα ψιλικών στο ισόγειό της. Εσωτερικά το πράγμα κάπως αλλάζει προς το καλύτερο. Οι Πατρινοί δεν την ξέρουν. […]



Παρατημένο βαγόνι (Χρίστος Λάσκαρης)

Σαν να τον ξέχασαν τα τρένα και τον άφησαν

απ' το μεγάλο τους ταξίδι έξω. Νιώθει του άδειου σταθμού τη σιωπή μέχρι το κόκαλο. σαν το βαγόνι νιώθει το παρατημένο.



Θα υπογράφω Λουί (Ρέα Γαλανάκη)

[…] Τούτες εδώ, λόγου χάριν, οι ψηλές σκάλες, που ενώνουν την Επάνω με την Κάτω πόλη, χτίστηκαν ακριβώς πριν από εφτά χρόνια και στολίστηκαν με φανοστάτες του γκαζ κι ωραία κάγκελα, κατασκευασμένα όλα στην Αγγλία. […]



Το Γυρί (Κοσμάς Πολίτης)

[…] Στάθηκαν για λίγο στην πλατεία του Παντοκράτορα, μπροστά στην εκκλησία. Είχαν ακούσει πως κάποτε ήταν τούρκικο τζαμί κι έπειτα που οι αρματολοί το κυριέψαν λειτουργήθηκε στο όνομα του Παντοκράτορα. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Συμπλήρωνε την τελευταία του διαδρομή όταν άκουσε το ρολόι της Παντάνασσας να χτυπάει τις δώδεκα. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Στην ενορία της Ευαγγελίστριας ανήκαν τα περισσότερα μεγάλα σπίτια των Πατρών, και από μερικά, που ουσιαστικά υπάγονταν σε άλλες ενορίες, οι ιδιοκτήτες ερχόνταν κι αυτοί εδώ, στην Ευαγγελίστρια, σαν πιο επίσημη που ήταν. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Απότομα φάνηκε να καταλαβαίνει πως το μεγάλο κτίριο εμπρός της ήταν η εκκλησία του πολιούχου και παίρνοντας την απόφαση, διέσχισε βιαστικά τις γραμμές του τραίνου και έφθασε εμπρός στον νάρθηκα με τις καμάρες του. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] «Σταφίδα ρέει, Καρολίνα, σταφίδα και να εύχεσαι να ρέει η σταφίδα, γιατί όσο ρέει ζούμε, αν όμως κάποια στιγμή σταματήσει, θα πεθάνουμε κι εμείς και η αγορά, και το λιμάνι και η ίδια η πόλη». […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Στην εμπορική λέσχη Ερμής, στο Λεσχίδιον και στα

μεγάλα σπίτια, οι παράγοντες της πόλης συζητούσαν με κάθε λεπτομέρεια τις πιθανότητες να βρει μια νέα Κυβέρνηση λύση για το εξωτερικό χρέος της χώρας, να εξομαλύνει τις σχέσεις με τους εξαγριωμένους ξένους δανειστάς της, να ανοίξει την αγορά της Ρωσίας στη σταφίδα μας, υπογράφοντας μια ευνοϊκή δασμολογική συμφωνία. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Η δεύτερη σειρά των θεωρείων ήταν η πιο επίσημη -αυτά είχαν κρατήσει για τη χρήση τους οι οικογένειες που είχαν ανεγείρει το Θέατρο με έξοδά τους και σ’ αυτό το επίπεδο υπήρχε και η μεγάλη αίθουσα που έβλεπε πάνω στην πλατεία Γεωργίου Α΄ και αποτελούσε το σαλόνι, σα να λέμε, του Θεάτρου. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] «Η πόλη» έλεγαν, «θα αποκοπεί από τη θάλασσά της. Είναι ατιμία της εταιρείας Σιδηροδρόμων να έρχεται, να βρίσκει έτοιμη την αιμασιά, που με τόσες θυσίες κατασκεύασαν από το βαλάντιό τους οι Πατρινοί, και να στρώνει εκεί βολικά βολικά τις γραμμές της […]».



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

[…] Ατημέλητος, ορμητικός, διέσχισε δύο τρεις φορές το πλήθος με το γρήγορο, δυνατό βήμα του ο γιατρός Κορύλλος, φορώντας το αιώνιο ταμπάρο του, απότομος, αθυρόστομος, φιλάλληλος, δεσποτικός. […]



Πριμαρόλια (Αθηνά Κακούρη)

Η μεγάλη νεροποντή ήρθε απροειδοποίητα. Χρόνια είχαν οι Πατρινοί να δουν σύννεφα να μαζεύονται τόσο παχιά και τόσο μαύρα, να κρύβουν τόσο γρήγορα τον γλυκό μεσημεριάτικο ήλιο και να χαμηλώνουν τόσο απότομα σπρωγμένα από ξαφνική ανεμοδούρα. […]



Κάτοικος Πατρών (Βασίλειος Χριστόπουλος)

[…] Ακόμα, θυμάμαι πως εκείνη την ίδια μέρα για πρώτη φορά πρόσεξα την ομορφιά της θάλασσας. Πίσω της ο ήλιος μόλις είχε αρχίσει να κρύβεται ανάμεσα στη Βαράσοβα και στο Μεσολόγγι. Κοκκίνιζε η θάλασσα και η στεριά έπαιρνε ένα βιολετί χρώμα σαν ζωγραφιά. Κοίταγα την ομορφιά θαμπωμένος και συλλογιζόμουνα γιατί δεν την είχα προσέξει τόσα χρόνια. Ο ήλιος από τους αρχαίους χρόνους πάντα εκεί βασίλευε, στα ίδια βουνά, Παλιοβούνα και Βαράσοβα, και τα χρώματα πάντα τα ίδια ήσαντε. […]



Κάτοικος Πατρών (Βασίλειος Χριστόπουλος)

[…] Θαυμάζαμε τις καμάρες, τις ψηλές και στρογγυλές κολόνες, τα μαρμάρινα μπαλκόνια με τις λεπτοδουλεμένες σιδεριές πάνω σε καλοπελεκημένα φουρούσια και τα ωραία χρώματα. […]



Κάτοικος Πατρών (Βασίλειος Χριστόπουλος)

[…] Εκείνο το απόγευμα του ’38 επήρα την απόφαση -πρόωρα είναι η αλήθεια, ότι δεν ήταν της σειράς μουγια το μεγάλο σπίτι. […], βλέποντας τα αρχοντόσπιτα να χρωματίζονται από τον ήλιο, με έπιασε μεγάλη επιθυμία για σπίτι με τρία πατώματα, μπαλκόνια και μάρμαρα, […].



Αναφρόδιτος (Γιάννης Καραλής)

[…] πεζοπόρησε προς τις εκατόχρονες εγκαταστάσεις της οινοποιίας, της πασίγνωστης Αχάια Κλάους. Ήταν, σαν να έβλεπε πίνακα ζωγραφικής ιμπρεσσιονίστα ζωγράφου, έναν αγροτικό, του Πατρινού ακαδημαϊκού Επαμεινώνδα Θωμόπουλου. […]



Αναφρόδιτος (Γιάννης Καραλής)

[…] Πέρασε ανοιχτά από τα Ψηλά Αλώνια, προτίμησε τη λεωφόρο Τριών Ναυάρχων με τις νεραντζιές, που είχαν ανθίσει και ολόγυρα μοσχοβολούσαν τα παρτέρια του πεζόδρομου. Βάδισε, λες και τον τραβούσε αόρατος κάβος βαποριού, στο λιμάνι. Ο ήλιος σιγά-σιγά κατέβαινε στα πλαϊνά του ουρανού. […]



Αναφρόδιτος (Γιάννης Καραλής)

[…] Ο Τίμιος Αναγνώστου παρέκαμψε την Ιχθυόσκαλα και πέρασε στο «Τσιβδί», την παλιά συνοικία με τους πλατύφυλλους φίκους και τις ακακίες και με τους στενωπούς δρόμους. […]



Ο θησαυρός είναι κρυμμένος στο σακούλι (Πέτρος Ψωμάς)

Πατρινό Καρναβάλι 1996 - 31ος Κρυμμένος Θησαυρός […] Θέματα Αντιδημάρχου […] ιβ) Στο είκοσι ο οίκος… όλων.



Ο θησαυρός είναι κρυμμένος στο σακούλι (Πέτρος Ψωμάς)

Πατρινό Καρναβάλι 2000 - 35ος Κρυμμένος Θησαυρός […] Θέματα Καρναβαλικής Επιτροπής […] 1. Σχεδιάστηκε πολύ λαμπρός

αλλά δεν τον κτίσαμε ποτέ. Και έτσι δεν τον γκρεμίσαμε σαφώς. Αν όμως τον εκτίζαμε, τότε θα τον γκρεμίζαμε

και μετά πάλι θα τον… ξανακτίζαμε.



Ρίον-Αντίρριον (Βασίλης Λαδάς)

[…] Δεν υπάρχει πιο ωραία ονομασία από γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. […] σαν μουσική ακούγεται, σαν κελάηδισμα πουλιού αλλά και σαν συμβολισμός της θέσης και της αντίθεσης, της φωνής και του αντιφώνου, του σώματος και του ειδώλου, του δώρου και του αντιδώρου, του Είναι και του μη Είναι. […]



Ρίον-Αντίρριον (Βασίλης Λαδάς)

[…] Αν βιάζεσαι να φτάσεις κάπου γρήγορα χωρίς να ακούς τη μουσική του χρόνου, τι θα κερδίσεις; Η συνύπαρξη των φέρυ-μποτ με τη γέφυρα θα θέτει πάντα το ερώτημα. Τι θα απαντούσε το Μαντείο των Δελφών αν το ρωτούσα με τι να περνώ το στενό ΡίουΑντιρρίου; Από τη γέφυρα ή με τα φέρυ-μποτ; […]



Ακταίων (Γιάννης Στρατούλιας - Οι μεταμορφώσεις του νερού)

[…] σαν τον Ακταίωνα σε είδα να παίρνεις το λουτρό σου αφημένη στη γαλήνια

αδιαφορία του νερού. […]



1922: Οι πρόσφυγες στην Πάτρα (Λευτέρης Μαρινέλλης)

[…] ο Νικόλαος Παπαπάνου ιατρός εδήλωσεν ότι δέχεται δωρεάν ασθενείς εκ των προσφύγων εν τη κλινική κατόπιν υποδείξεως της Επιτροπής. […] Η μαία κυρία Κατίνα Δεσύλλα οδός Υψηλάντου 240, προσφέρεται δωρεάν δια τους πρόσφυγας. […]



1922: Οι πρόσφυγες στην Πάτρα (Λευτέρης Μαρινέλλης)

Ο ιατρός κ. Τραμπαδώρος διέγνωσε χθες εις τον τριετή παίδα Ιωάννην Χατζηγιαννάκην διφθερίτιδα. Εις τον πάσχοντα εγένετο ένεσις αντιδιφθεριτικού ορρού και απεμονώθη ούτος αμέσως εν ιδιαιτέρω δωματίω του Δημοτικού Βρεφοκομείου. […]



1922: Οι πρόσφυγες στην Πάτρα (Λευτέρης Μαρινέλλης)

[…] Οι Πόντιοι της Πάτρας παρέμειναν πάντοτε ενωμένοι, έχουν παρουσιάσει πλουσιότατο έργο και αυτό, κατά τη δική μας την άποψη, οφείλεται και στο γεγονός πως η κάθε φορά διοίκησή τους απέφευγε να ταυτίζεται με την πολιτική […].



1922: Οι πρόσφυγες στην Πάτρα (Λευτέρης Μαρινέλλης)

[…] Κοντά στο επιβλητικό σχολικό μέγαρο, με το οποίο η κρατική μέριμνα επροίκισε τους συνοικισμούς για να στεγάση και θερμάνη πνευματικά την προσφυγική νεολαία η αιώνια δημιουργική πνοή του υποδούλου Έλληνος ανήγειρεν εκ του μηδενός την κομψή μικρή

εκκλησούλα της Αγίας Φωτεινής. […]



Ένα παιδί στον πόλεμο (Χρίστος Ανδρικόπουλος)

[…] Έτσι δεν είχαμε μεγάλη απόσταση να κάνουμε, γιατί το σπίτι της θείας Βασιλικής ήταν στην Κουμανιώτη και Ασημάκη Φωτήλα, κοντά στο σπίτι του Τσαχιώτη, απέναντι από το Θέατρο «Ορφέας», όπου τώρα είναι η κλινική του Νίκα, επίσης κοντά στα Υψηλά Αλώνια. […]



Ένα παιδί στον πόλεμο (Χρίστος Ανδρικόπουλος)

[…] Η διοίκηση των Ταγμάτων Ασφαλείας ήτανε δίπλα από την διοίκηση των Γερμανικών κατοχικών δυνάμεων στην Μεσολογγίου και Ασ. Φωτήλα, στο σπίτι του Μανωλάκου, που το είχαν επιτάξει. […]



Βιβλιογραφία • Ανδρικόπουλος, Χρ. (2007). Ένα παιδί στον πόλεμο, Από το 1940 έως το 1945. Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών. • Γαλανάκη, Ρ. (1993). Θα υπογράφω Λουί. Αθήνα: Εκδόσεις Άγρα. • Κάββουρας, Δ. (1993). Ποίηση δωματίου. Δημοτική Πινακοθήκη Δήμου Πατρέων. • Κάββουρας, Δ. (2005). Εύθετος χρόνος. Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών.

• Κακούρη, Αθ. (2010). Πριμαρόλια. Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας. • Κανελλόπουλος, Π. (1980). Γεννήθηκα στο χίλια τετρακόσια δύο. Αθήνα: Εκδόσεις Εστία. • Καραλής, Γ. (2003). Αναφρόδιτος. Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών. • Καρατζάς, Δ. (1999). Ποιήματα: 1972-1997. Αθήνα: Εκδόσεις Διάττων. • Λαδάς, Β. (2002). Η πόλη και ο μύθος. Πάτρα: Δήμος Πατρέων. Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Πάτρας. • Λαδάς, Β. (2004). Ρίον - Αντίρριον. Πάτρα: Περιοδικό Το δόντι. • Λαδάς, Β. (2014). Ο Γιάννης και η Μαρία μια ερωτική ιστορία. Αθήνα: Εκδόσεις Γαβριηλίδης. • Λογαράς, Κ. (2001). Μια πόλη στη λογοτεχνία: Πάτρα. Αθήνα: Εκδόσεις Μεταίχμιο. • Λογαράς, Κ. (2002). Μια πόλη στη φωτογραφία: Πάτρα. Αθήνα: Εκδόσεις Μεταίχμιο. • Μαρινέλλης, Λ. (2000). 1922: Οι πρόσφυγες στην Πάτρα. Πάτρα: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αχαΐας. • Νησιώτης, Ν. “Πατρινέλλα”. Στο Βρεττός, Λ. (1986). Στο παρελθόν της Αχαΐας. Αθήνα-Πάτρα: Αχαϊκές εκδόσεις. • Παλαμάς, Κ. Άπαντα. Τόμος 3ος. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστης. • Παλαμάς, Κ. Άπαντα. Τόμος 7ος. Αθήνα: Εκδόσεις Γκοβόστης. • Πολίτης, Κ. Το γυρί. Αθήνα: Εκδόσεις Καραβία. • Πολίτης, Ν. (2001). Ο Ηλίας Α. Συνοδινός (Μώμος Πατρεύς) και οι σάτιρές του. Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών. • Στρατούλιας, Ι. Μ. (201 3). Οι μεταμορφώσεις του νερού. Πάτρα: Εκδόσεις Πολύεδρο. • Χριστόπουλος, Β. (1998). Κάτοικος Πατρών. Αθήνα: Εκδόσεις Κέδρος. • Ψωμάς, Π. (2002). Ο θησαυρός είναι κρυμμένος στο σακούλι. Πάτρα: Εκδόσεις Περί Τεχνών.


Ευχαριστούμε θερμά την υπεύθυνη του Τμήματος Πολιτιστικών Θεμάτων της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, κ. Ισμήνη Καβαλλάρη, για την πολύτιμη στήριξη και συνεργασία.


5ο εσπερινό ΕΠΑΛ Πάτρας 2016



5ο εσπερινό ΕΠΑΛ Πάτρας 2016


Millions discover their favorite reads on issuu every month.

Give your content the digital home it deserves. Get it to any device in seconds.