Page 1

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΕΛΕΝΗΣ»1 1. Συνοπτική αναφορά στο θέµα: α. Η Ελένη γεννήθηκε το 1931. Από το 1945 έπασχε από σχιζοφρένεια (ηβηφρενική σχιζοφρένεια). β. Το 1978 τη βρήκαν, στο ισόγειο του σπιτιού της, σε κακή κατάσταση λόγω της ασθενείας της. γ. Με αφορµή το γεγονός αυτό τα Μέσα Μαζικής Ενηµερώσεως (Μ.Μ.Ε.), ορισµένοι φορείς αλλά και πρόσωπα επέρριψαν, για την κατάστασή της, φοβερές ευθύνες τόσο στα αδέλφια της Ελένης Ευθύµιο, Μαρία και Ολυµπία, όσο και σε σύσσωµη την Κωσταλεξιώτικη κοινωνία. δ. Το θέµα έλαβε τεράστιες διαστάσεις τόσο στην κοινή γνώµη του εσωτερικού, όσο και στην αντίστοιχη του εξωτερικού. ε. Στις 9 και 10 Ιανουαρίου 1980 προσήχθησαν, τα αδέλφια της Ελένης, ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού ∆ικαστηρίου Αθηνών µε βαρύτατο κατηγορητήριο. στ. Το δικαστήριο απήλλαξε, παµψηφεί, τους κατηγορουµένους. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ: α. Πριν από τρία χρόνια περίπου (τώρα 2009), ο Τηλεοπτικός Σταθµός «ΑΛΦΑ», στα πλαίσια της εκποµπής του «Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ», παρουσίαζε υποθέσεις που – πριν από χρόνια – απησχόλησαν την Ελληνική κοινωνία. Σαν ένα θέµα επέλεξε και το θέµα της Ελένης Καρυώτη, το οποίο αναφέρεται, ανωτέρω, συνοπτικά, αλλά θα αναφερθεί, στη συνέχεια, λεπτοµερώς. β. Επειδή, το όλο θέµα, παρουσιάστηκε – από τα Μ.Μ.Ε. – κατά τρόπο τελείως διαστρεβλωµένο, µε αποτέλεσµα να θιγεί η τιµή και η αξιοπρέπεια των αδελφών της Ελένης, αλλά και όλων των Κωσταλεξιωτών (συνεπώς και εµού του ιδίου), ζήτησα, από τους αρµοδίους του Τηλεοπτικού Σταθµού, να συµµετάσχω και εγώ στην ανωτέρω παρουσίαση, δεδοµένου ότι είχα µελετήσει το όλο θέµα και ήµουν απολύτως γνώστης αυτού. γ. Η πρότασή µου έγινε δεκτή, αλλά πριν παρουσιαστώ συνέταξα το παρών κείµενο, το οποίο το παρέδωσα στους αρµοδίους για την καλύτερη ενηµέρωσή τους. δ. Τελικά η παρουσίαση του Σταθµού ήταν τελείως θετική, διότι ανέφερε, όλα τα γεγονότα, όπως είχαν στην πραγµατικότητα. Μάλιστα ζήτησα και έλαβα, από το Σταθµό, ένα DVD µε την πρωτότυπη παρουσίαση του όλου προβλήµατος. Η παρουσίαση είχε τον τίτλο «ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ». ε. Λόγω του ενδιαφέροντος του όλου θέµατος αποφάσισα να το συµπεριλάβω στη ιστοσελίδα µου. στ. ∆εν παραλείπω να αναφέρω ότι, µε δική µου πρωτοβουλία, έστειλα µεγάλο αριθµό επιστολών προς όσους αναφέροντο, στο όλο θέµα, κατά ηθεληµένο διαστρεβλωτικό και απαξιωτικό τρόπο. Ακόµη έστειλα επιστολή - µε ηµεροµηνία 24 Φεβρουαρίου 2007 (σήµερα Αύγουστος 2009) στο Εθνικό Συµβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (µε κοινοποίηση σε ένδεκα Προέδρους τηλεοπτικών σταθµών της χώρας) και στην Ένωση Συντακτών Ηµερησίων Εφηµερίδων Αθηνών (Ε.Σ.Η.Ε.Α.). Τους ανωτέρω φορείς τους ενηµέρωσα για την πραγµατική αλήθεια του θέµατος της «Ελένης» και την ανάρµοστη συµπεριφορά των τηλεοπτικών σταθµών και εφηµερίδων, υποπίπτοντες στα αδικήµατα της συκοφαντικής δυσφήµησης, της 1

Πρόκειται για την Ελένη Καρυώτη του Αθανασίου.


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» καταστρατηγήσεως του δεδικασµένου της όλης υπόθεσης και της παραβάσεως κάθε εννοίας δηµοσιογραφικής δεοντολογίας. Τελικά το θέµα έχει κοπάσει και, τόσο οι τηλεοπτικοί σταθµοί, όσο και οι εφηµερίδες, δεν έχουν - προ πολλού – αναφερθεί στη υπόθεση αυτή. 2. Ενηµέρωση: α. Το κατηγορητήριο εναντίον των αδελφών της Ελένης: (1). Ποιοι συµµετείχαν στη διαµόρφωσή του: Συµµετείχαν: Οι Αστυνοµικές, Αρχές µε την προανάκριση που διενήργησε η ∆ιοίκηση της Χωροφυλακής Φθιώτιδος, ο Εισαγγελέας, ο Τακτικός Ανακριτής και το Συµβούλιο Πληµµελειοδικών. Η συνεργασία όλων των ανωτέρω φορέων εξασφάλιζε, ότι συµπεριλήφθηκαν, στο κατηγορητήριο, όλα τα πιθανά αδικήµατα, τα οποία ενδέχεται να διέπραξαν, σε βάρος της αδελφής των, τα αδέλφια της Ελένης. (2) Το περιεχόµενο του κατηγορητηρίου: «Από κοινού εξετέλεσαν αξιόποινον πράξιν, καθ’όσον , από της 28ης Νοεµβρίου 19732 µέχρι της 6ης Νοεµβρίου 19783, εκ προθέσεως αφήκαν αβοήθητον πρόσωπον, του οποίου ήσαν υπόχρεοι και κατά νόµον προς διατροφήν και περίθαλψιν. Συνεπεία δε της πράξεώς των ταύτης επήλθε, εις την υγείαν του παθόντος , βαρεία βλάβη, ήτοι: Εκ προθέσεως αφήκαν αβοήθητον την αδελφήν των Ελένην, θυγατέρα Αθανασίου Καρυώτη, ετών 47, ην ενέκλεισαν εντός του ισογείου της οικίας των, όντως παντελώς ανθυγιεινού και ανηλίου και απαγόρευσαν την εξ αυτού εξοδόν της και την οποίαν εγκατέλειψαν εντελώς γυµνήν, ανευ κλίνης και κλινοσκεπασµάτων, άνευ στοιχειώδους καθαριότητος του δαπέδου, ευρεθέντος την 6–11–1978 πλήρους προσφάτων και παλαιών περιττωµάτων εκ των φυσικών αναγκών της και άνευ παροχής ιατροφαρµακευτικής περιθάλψεως, των οποίων ήσαν υπόχρεοι και κατά νόµον να παράσχουν εις την αδελφήν των και των οποίων ήσαν εις θέσιν, άνευ διακινδυνεύσεως της ιδίας των διατροφής, να παράσχουν εις αυτήν, ήτις, λόγω ψυχοπαθείας και δη ηβηφρενικής µορφής σχιζοφρενείας και µακροχρονίου εγκλεισµού της εις το ισόγειον, δεν ηδύνατο να προσφέρει εις εαυτήν βοήθειαν, συνεπεία δε της τοιαύτης εγκαταλήψεώς της υπό τούτων περιέστη, αύτη, εις κίνδυνον της ζωής και υπέπεσεν εις βαρείαν και µακράν νόσον , υποστάσα, εκτός των άλλων, αγκυλώσεις εις τας αρθρώσεις (κατ’ ισχύον - κατά γόνυ – ποδοκνηµικάς), θωρακικής µοίρας, σπονδυλικής στήλης (κύφωσις), υποκινητικότητα, ελαφρόν αρνητισµόν και κακήν επαφήν µετά του περιβάλλοντος, πτώσιν των διανοητικών λειτουργιών και ελαφράς καθολικάς ατροφίας κατά τα άνω, κυρίως, άκρα, αι δε βλάβαι αύται του σώµατος και της διανοίας και ο κίνδυνος της ζωής ταύτης οφείλονται εις αµέλειαν τούτων, συνισταµένην ότι δεν προείδον καίτοι ηδύναντο, καταβάλλοντες την προσοχήν ήν ώφειλον εκ των περιστάσεων και ηδύναντο να καταβάλλουν, να προείδουν την επέλευσιν τούτων εκ της ως άνω εγκαταλείψεως της Ελένης αβοηθήτου εις το ανθυγιεινόν, ανήλιον, υγρόν και ακάθαρτον ισόγειον δωµάτιον και χωρίς ιατροφαρµακευτικήν περίθαλψιν, ενδύµατα και είδη κλινοστρωµνής». (3). Ανάλυση του κατηγορητηρίου: (α). Το κατηγορητήριο περιλαµβάνει όλες τις κατηγορίες, οι οποίες γράφηκαν στα Μ.Μ.Ε. ή διατυπώθηκαν από διαφόρους φορείς και πρόσωπα και καταλογίσθηκαν σε βάρος των αδελφών της Ελένης. Λείπει, µόνο, ο

2 3

Ηµεροµηνία θανάτου του πατέρα τους Αθανασίου. Ηµεροµηνία που βρέθηκε η Ελένη στο ισόγειο της οικίας της.

2


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» καταλογισµός ευθυνών κατά των κατοίκων του Κωσταλεξίου. Αν ήταν, νοµικά, εφικτό, θα το έκαναν και αυτό. (β). Οι διαµορφωτές του κατηγορητηρίου κατελόγησαν, τις κατηγορίες, σε βαθµό πληµµελήµατος. Νοµικά δεν παρείχετο η δυνατότητα να τις καταλογίσουν σε βαθµό κακουργήµατος, καίτοι, η αυστηρή διατύπωση του κατηγορητηρίου και τα όσα έγραφε ο τύπος και διατυπώθηκαν από διαφόρους, έδιδαν την εντύπωση ότι, οι αποδιδόµενες πράξεις σε βάρος των κατηγορουµένων, ήταν, τουλάχιστον, κακουργηµατικές. β. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: (1). Το ∆ικαστήριο, που δίκασε τους κατηγορουµένους, ήταν το Μεικτό Ορκωτό ∆ικαστήριο Αθηνών. Αποτελείτο από τρεις δικαστές (τον Πρόεδρο ο οποίος ήταν και Πρόεδρος Πρωτοδικών και δύο συνέδρους – Πρωτοδίκες), τέσσαρες Ενόρκους (δύο άνδρες και δύο γυναίκες), τον Εισαγγελέα, τη Γραµµατέα και τους τέσσαρες ∆ικηγόρους υπερασπίσεως των κατηγορουµένων. (2). Εποµένως δεν µπορεί να υπάρξει καµία αµφισβήτηση για τη σύνθεση και το κύρος του ∆ικαστηρίου. (3). Ο θεσµός του Μεικτού Ορκωτού ∆ικαστηρίου εφαρµόζονταν, για πρώτη φορά, στη δίκη αυτή. Τη συνεδρίαση του ∆ικαστηρίου την προλόγισαν ο τότε Πρόεδρος του ∆ικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Ευάγγελος Γιαννόπουλος και ο Εισαγγελέας. (4). Ύστερα από την όλη ακροαµατική διαδικασία το ∆ικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του. Το διατακτικό της Απόφασης έχει ως εξής: «∆ια ταύτα ΚΗΡΥΣΣΕΙ αθώους τους κατηγορουµένους……. και ∆ΙΑΤΑΣΣΕΙ την εκ των φυλακών απόλυσιν, των άνω κατηγορουµένων, εάν, δι’ άλλην αιτίαν, δεν πρέπει να κρατούνται εν αυταίς». Κατηρτίσθη και απηγγέλθη δηµοσία παραχρήµα επ’ ακροατηρίω. Ο Πρόεδρος

Η Γραµµατεύς

(5). Οι κατηγορούµενοι αθωώθηκαν για όλες, ανεξαιρέτως, τις κατηγορίες, που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και η απόφαση λήφθηκε παµψηφεί, χωρίς να υπάρχει ο όρος της απαλλαγής λόγω αµφιβολιών. Αυτό σηµαίνει ότι, οι δικαστές και οι ένορκοι, πείσθηκαν απολύτως και δεν είχαν καµία αµφιβολία περί της αθωότητας των κατηγορουµένων. (6). Εφ’ όσον οι κατηγορούµενοι αθωώθηκαν, σηµαίνει ότι δεν διαπράχθηκαν τα εγκλήµατα, για τα οποία κατηγορήθηκαν και δικάσθηκαν. Αυτό σηµαίνει, ακόµη, ότι δεν δηµιουργήθηκε και δεν υπήρξε κανένα, απολύτως, δυσµενές και αποτρόπαιο κοινωνικό πρόβληµα ή στίγµα, στο Κωσταλέξι, όπως θέλησαν να το παρουσιάσουν τα Μ.Μ.Ε. και διάφοροι άλλοι συνοδοιπόροι. (7). Τα ίδια Μ.Μ.Ε. και οι συνοδοιπόροι δεν θεώρησαν υπεύθυνους, για την τραγωδία της Ελένης, µόνο τα αδέλφια της, αλλά και όλους τους κατοίκους του Κωσταλεξίου. Με την αθωωτική Απόφαση του ∆ικαστηρίου, για τα αδέλφια της Ελένης, αθωώνεται, ταυτόχρονα, και ολόκληρη η Κωσταλεξώτικη κοινωνία, γιατί δεν είναι δυνατό να έχει κάποιος ευθύνες - για ένα έγκληµα - που δεν διαπράχθηκε ποτέ. γ. Τα γεγονότα και η αλήθεια: (1). Εισαγωγή: Η οποιαδήποτε αναφορά στα γεγονότα, τα οποία συνιστούν την όλη υπόθεση της Ελένης, δεν πρέπει να έχει σαν σκοπό την αναψηλάφηση της δίκης και τη θέση, υπό κρίση, της ορθότητας ή µη της αθωωτικής

3


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» Απόφασης του ∆ικαστηρίου. Αν το κάνουµε αυτό είναι σαν να στήνουµε ένα καινούριο δικαστήριο και να ξαναδικάζουµε την υπόθεση. Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου αποτελεί «δεδικασµένον». Αυτό είναι ένα αναλλοίωτο δεδοµένο και αναφαίρετο κεκτηµένο των αδελφών Καρυώτη και όλων των Κωσταλεξιωτών. Εκείνο το οποίο επιβάλλεται να γίνει, είναι να παρουσιασθούν τα πραγµατικά γεγονότα - τα οποία συνέβησαν - και τα οποία, προφανώς, έλαβε υπ’ όψη του το ∆ικαστήριο και εξέδωσε την αθωωτική του Απόφαση. Με τον τρόπο αυτόν θα γίνει κατανοητός ο βαθµός της παραπληροφόρησης του ελληνικού λαού - από τα Μ.Μ.Ε., θα λάµψει η αλήθεια και θα κλείσει, επιτέλους, το «σήριαλ» της υπόθεσης της Ελένης, το οποίο ταλάνισε και, δυστυχώς, εξακολουθεί να ταλανίζει την Κωσταλεξιώτικη Κοινωνία. (2). Η πραγµατική ταυτότητα των γεγονότων: (α). Γιατί έκλεισαν την Ελένη µέσα στο σπίτι: 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: «Εκ προθέσεως» την «ενέκλεισαν εντός του ισογείου της οικίας των». 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.4: ∆ιατυπώθηκαν οι ακόλουθες εκδοχές: Ότι είχε ερωτευθεί, δήθεν, έναν αντάρτη, έτσι αόριστα και χωρίς την παροχή κανενός συγκεκριµένου στοιχείου, και, οι γονείς της, επειδή ήταν εθνικόφρονες, αντιτάχθηκαν σ’ αυτόν το δεσµό. Ιδίως αντιτάχθηκε ένας θείος της, αδελφός της µάννας της Ελένης. Ένεκα του γεγονότος αυτού την έκλεισαν µέσα στο σπίτι και της απαγόρευσαν να βγαίνει έξω. Από αυτό το κλείσιµο αρρώστησε. Του θέµατος αυτού, µάλιστα, έγινε και άγρια πολιτική εκµετάλλευση, αφού και θεατρική παράσταση παρακολούθησα, στην κρατική τηλεόραση, µε κεντρική ιδέα την ανωτέρω περίπτωση. Η παραπληροφόρηση αυτή αναφέρεται στην περίοδο της κατοχής, όταν, διάφοροι αντάρτες του ΕΛΑΣ, έρχονταν στο χωριό. Αυτή η παρουσία των ανταρτών, βέβαια, γίνονταν από το 1942 µέχρι το ∆εκέµβριο του 1944 (∆εκεµβριανά). Η Ελένη γεννήθηκε το 1931. Συνεπώς, στις ανωτέρω χρονολογίες (1942 - 1944), ήταν µεταξύ 11 µέχρι 13 ετών. Για ποιόν έρωτα µιλάµε από ένα κοριτσάκι αυτής της ηλικίας και µάλιστα την εποχή εκείνη; Έφεραν, επίσης, ότι ήταν, την ίδια εποχή, ερωτευµένη µε έναν ∆άσκαλο, που έρχονταν σε συγγενείς του στο χωριό µας. Και αυτόν το ∆άσκαλο δεν τον ήθελαν οι γονείς της και την έκλεισαν µέσα. Όταν, ο ανύποπτος ∆άσκαλος, διάβασε αυτό το δηµοσίευµα στις εφηµερίδες, έµεινε εµβρόντητος. Αµέσως, στις 14-11-1978, έστειλε µία επιστολή, στην Κωσταλεξιώτικη εφηµερίδα τα «ΚΩΣΤΑΛΕΞΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ», στην οποία γράφει τα ακόλουθα: «Ύστερα από τα δηµοσιεύµατα στον αθηναϊκό και µακεδονικό τύπο, το πρώτο δεκαήµερο του τρέχοντος µηνός (Νοεµβρίου), σχετικά µε τον υποτιθέµενο δεσµό του γράφοντος µε την άµοιρη Ελένη, επιθυµώ να ενηµερώσω την κοινή γνώµη και να διευκρινίσω : Ουδεµία σχέση έχω µε τα αναγραφέντα και διαψεύδω κατηγορηµατικά, σαν αναληθή και τελείως φανταστικά, τα όσα γράφηκαν γύρω από το άτοµό µου απ’ οποιαδήποτε πηγή και αν προέρχονται» και συνεχίζει «Κακίζω τη δηµοσιογραφική σπουδή, µε την οποία ήλθαν στο φως της

4

Από τις εφηµερίδες προεξάρχουσα θέση, στην παραπληροφόρηση της κοινής γνώµης, είχε η εφηµερίδα «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» και ακολουθούσε η «ΑΚΡΟΠΟΛΗ».

4


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» δηµοσιότητας πρόσωπα και πράγµατα τελείως άσχετα προς τα γεγονότα µε επακόλουθο τη µη σωστή και αντικειµενική ενηµέρωση του ελληνικού κοινού». Άλλη εκδοχή ήταν η εξής: Κάποιο µυστικό κρύβεται πίσω από την όλη υπόθεση της Ελένης, το οποίο συνέβη κατά τη διάρκεια του εµφυλίου. Κάποιοι αναφέρθηκαν σε έναν αντάρτη που σκοτώθηκε έξω από το σπίτι της Ελένης και ότι, µε αυτόν, ήταν ερωτευµένη η Ελένη. Άλλος, µάλιστα, δηµοσιογράφος έγραψε ότι έσωσε, τότε, η Ελένη έναν αντάρτη. Όλα αυτά αναφέρονται αόριστα, χωρίς να παρουσιάζεται κανένα συγκεκριµένο στοιχείο. Αυτό, το µυστικό και αόριστο, είναι που εξάπτει τη φαντασία του κοινού και αγοράζει εφηµερίδες για να το διαβάσει. Ιδού η αλήθεια: Ο εµφύλιος άρχισε το 1946 και τελείωσε τον Αύγουστο του 1949. Το Κωσταλέξι δεν ήταν στις ανταρτοκρατούµενες περιοχές και συνεπώς, αντάρτες, δεν υπήρχαν, στο χωριό µας, για να ερωτευθεί, έναν από αυτούς, η Ελένη. Την εποχή εκείνη και από το φόβο της βίαιης στρατολογίας και του παιδοµαζώµατος, που εφάρµοζαν οι αντάρτες, άδειαζε, κάθε βράδυ, το χωριό από τους κατοίκους του. Πήγαιναν στον κάµπο µακριά από το χωριό. Τελευταίοι έφευγαν τρεις νέοι του χωριού µας, οι οποίοι παγίδευαν, όλους του δρόµους και τα σοκάκια, µε αµυντικές χειροβοµβίδες. Στις 22 Μαϊου του 1949 ήλθαν οι αντάρτες στο χωριό και άρχισαν να το λεηλατούν από βορρά προς νότο. Ένας αντάρτης, οδηγώντας µία αγελάδα, έπεσε επάνω σε µία παγιδευµένη χειροβοµβίδα σε απόσταση 50 – 70 µέτρων νοτιοανατολικά του σπιτιού της Ελένης και σκοτώθηκε τόσο αυτός όσο και η αγελάδα. Άγνωστο από πού κατάγονταν ο δυστυχής αντάρτης. Κανείς δεν τον γνώριζε στο χωριό και ποτέ δεν είχε έλθει στο Κωσταλέξι. Σύµφωνα µε τη ∆ικαστική Απόφαση η Ελένη ήταν σχιζοφρενής από ηλικίας 15 ετών περίπου και είχε απολέσει, από της εφηβικής ηλικίας, τη συνείδηση των πραττοµένων. ∆έκα πέντε ετών, η Ελένη, ήταν το 1946. Άρα, το 1949, ήταν σχιζοφρενής από τριών ετών. Πως είναι δυνατό µία σχιζοφρενής Ελένη, που έχει απολέσει τη συνείδηση των πραττοµένων, από τριετίας, να έχει αναπτύξει ερωτικό δεσµό, µε έναν τελείως άγνωστο αντάρτη που δεν τον είχε δει ποτέ; Αυτό είναι αδύνατο. Να προσθέσουµε, δε, ότι είναι ενδεχόµενο να µην ήταν η Ελένη στο σπίτι από το φόβο της απαγωγής της από τους αντάρτες, οι οποίοι, βέβαια, δεν θα γνώριζαν ότι ήταν σχιζοφρενής. Γίνεται αντιληπτό ότι, όλα τα ανωτέρω, είναι µυθεύµατα και ασύστολα ψεύδη, για να παραπλανήσουν και να εξάψουν τη φαντασία του κοινού, για την οικονοµική τους εκµετάλλευσή. 3/. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: Αθώοι οι κατηγορούµενοι. 4/. Τα πραγµατικά γεγονότα για τα οποία έκλεισαν την Ελένη µέσα στο σπίτι: της Αδελφότητας Στην εφηµερίδα Κωσταλεξιωτών τα «ΚΩΣΤΑΛΕΞΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ», Οκτωβρίου – Νοεµβρίου 1978, δηµοσιεύθηκε µία συγκλονιστική επιστολή της κας Παναγιώτας Τρίγκα, η οποία ήταν γειτόνισσα και φίλη της Ελένης από την παιδική τους ηλικία. Στην επιστολή, εκτός των άλλων, αναφέρει και τα εξής «Και όταν πια, η Ελένη, άρχισε να γίνεται επικίνδυνη, να παίρνει το µαχαίρι, να σφάζει τα ζωντανά του σπιτιού και, αν την εµποδίζανε, να τους επιτίθεται, αναγκάσθηκαν να την κλείσουν στο σπίτι». Να σηµειώσουµε ότι, στο τέλος της επιστολής, υπάρχει Υ.Γ., το οποίο αναφέρει τα εξής «Όλα αυτά τα είπα σε συντάκτη της εφηµερίδας «Απογευµατινή», αλλά, δυστυχώς, δεν τα δηµοσίευσε». Η «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» πρωτοστατούσε στην αναγραφή µυθευµάτων για την υπόθεση αυτή.

5


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» Σε συνέντευξή του στην εφηµερίδα «ΝΕΑ», την 11-11-1978, ο πρώτος εξάδελφος της Ελένης Αθανάσιος Χασιώτης αναφέρει «…τελευταία πήγε να σκοτώσει, µε ένα τσαπί, τη µάννα της….». Στην εφηµερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», της 13-11-1978, δηµοσιεύθηκε επιστολή του τότε Υφηγητού Ιατρικής κ. Γιαννάτου Γ., στην οποία, εκτός των άλλων συγκλονιστικών στοιχείων, αναφέρει και τα εξής: «Η περίπτωση της «φυλακισµένης» Ελένης Καρυώτη πρέπει να ανήκει ή στις παιδικές ή στις εφηβικές ψυχασθένειες. Και στις δύο περιπτώσεις, τα αδέλφια της φυλακισµένης, έκαναν ό,τι καλύτερο µπορούσαν να κάµουν γι’ αυτήν. Όσο και αν σας φαίνεται παράδοξη η θέση µου αυτή, είναι, όµως, αληθινή. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις, οι άρρωστοι, είτε νοητικά καθυστερηµένοι, είτε ψυχασθενείς, έχουν έλλειψη επαφής ακόµη και µε το στενό τους περιβάλλον, είναι αντικοινωνικοί, επιθετικοί και, µετά την εφηβεία τους (γύρω στα 15), έχουν ασυγκράτητα ενστικτώδη σεξουαλικόν οργασµόν, όπως, επίσης, εκδηλώνουν τάσεις φυγής και περιπλανήσεως. Όλα αυτά σηµαίνουν ότι, οι χρόνιοι αυτοί ασθενείς, έχουν ανάγκη συνεχούς επιτηρήσεως 24 ώρες το 24ωρο». ∆εν χρειάζεται να αναφέρω περισσότερα, για να εξηγηθούν οι λόγοι, για τους οποίους, τα αδέλφια της Ελένης, την έκλεισαν µέσα στο σπίτι. (β). Που την έκλεισαν την Ελένη: 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: Την «ενέκλεισαν εντός του ισογείου της οικίας των, όντως παντελώς ανθυγιεινού και ανηλίου» και πιο κάτω «εκ της ως άνω εγκαταλείψεως της Ελένης αβοηθήτου εις το ανθυγιεινόν, ανήλιον, υγρόν και ακάθαρτον ισόγειον δωµάτιον κλπ.». Αυτό, λοιπόν, το ισόγειο δωµάτιο, ήταν ανθυγιεινό, ανήλιο και υγρό. 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.: Την έκλεισαν στο «υπόγειο» του σπιτιού και σε «στάβλο». 3/. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: Αθώοι οι κατηγορούµενοι. 4/. Τα πραγµατικά γεγονότα: Θα ανατρέξω και πάλι στην επιστολή της κας Παναγιώτας Τρίγκα, την οποία ανέφερα προηγουµένως. Εκεί γράφει και τα ακόλουθα άκρως διαφωτιστικά: «Και αυτοί, όλοι,5 φτιάξανε ένα κουζινάκι και µένανε έξω, όπου µένουνε ακόµη. Και της Ελένης της διαθέσανε δύο δωµάτια και χωλ, για να κινείται. Σε αυτό το χώρο το ένα δωµάτιο είναι πατωµένο µε σανίδι και απορώ πως δεν το είδε κανένας δηµοσιογράφος ή επισκέπτης και το χωλ και το άλλο δωµάτιο ήταν γης κάτω, όπως ήτανε, σχεδόν, όλα τα σπίτια, στα χωριά, την εποχή εκείνη. Ο χώρος αυτός διαθέτει 4 παράθυρα. Τρία στο δωµάτιο µε το σανίδι και ένα στο δωµάτιο µε το χώµα. Και όλος αυτός ο χώρος είναι επάνω από τη γη. Το σπίτι δεν έχει υπόγειο». Αυτά, βέβαια, όλα, τα έβλεπαν οι δηµοσιογράφοι, αλλά δεν τους συνέφερε να τα γράψουν. Αυτοί ήθελαν να παρουσιάσουν την εικόνα µιας σκόπιµα έγκλειστης και εγκαταλελειµµένης Ελένης σε ένα «µπουντρούµι». Αυτό ήταν εκείνο που κέντριζε την περιέργεια, τη φαντασία και το ενδιαφέρον των αναγνωστών και αυτό πουλούσε εφηµερίδες.

5

Εννοεί τα αδέλφια της Ελένης.

6


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» Να σκεφθεί κανείς, ότι - και ο τότε ∆ιοικητής Χωροφυλακής - ανέφερε, στους προϊσταµένους του, ότι πράγµατι, η Ελένη, ήταν κλεισµένη σε υπόγειο, που ήταν ανύπαρκτο. Και οι δηµοσιογράφοι έκαναν, στο κάτω – κάτω, τη δουλειά τους, αλλά οι συντάξαντες το κατηγορητήριο που το βρήκαν το «ανθυγιεινόν, ανήλιον και υγρόν δωµάτιον»; (γ). Γιατί δεν έκλεισαν την Ελένη σε ∆ηµόσιο Ψυχιατρείο; 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: Στο κατηγορητήριο δεν αναφέρεται σαφώς µια τέτοια ευθύνη των κατηγορουµένων. Αφήνεται, όµως, να εννοηθεί µε την εξής διατύπωση «…δεν προείδον καίτοι ηδύναντο, καταβάλλοντες την προσοχήν ήν ώφειλον εκ των περιστάσεων και ηδύναντο να καταβάλλουν, να προείδουν την επέλευσιν τούτων εκ της ως άνω εγκαταλείψεως της Ελένης αβοηθήτου….». 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.: Τα Μ.Μ.Ε,. τα οποία πρωτοστατούσαν στη διαστρέβλωση της αληθείας και παρέσυραν και τα άλλα, προέβαλαν το θέµα αυτό, όχι για να καταλογισθούν ευθύνες στο Κράτος, το οποίο δεν διέθετε την κατάλληλη Κοινωνική Πρόνοια, αλλά για να τονισθεί η αδιαφορία και η αναλγησία των αδελφών της Ελένης. Έτσι, το υπόλογο Κράτος - για την έλλειψη της Κοινωνικής Πρόνοιας - έµεινε στο απυρόβλητο. Το κράτος δεν επέσυρε τη µήνη των Μ.Μ.Ε.. Αν γίνονταν αυτό τότε θα εµειώνετο το βάρος της ευθύνης των αδελφών Καρυώτη και, τότε, πως θα συνεχίζονταν η µυθοπλασία προς παραπλάνηση της Κοινής Γνώµης; 3/. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: Αθώοι οι κατηγορούµενοι. 4/. Τα πραγµατικά γεγονότα: Θα ζητήσω και πάλι τη βοήθεια του Υφηγητού Γ. Γιαννάτου, ο οποίος, στην προαναφερθείσα επιστολή του, γράφει: «Θα µπορούσατε να αντιτάξετε ότι, η οικογένεια Καρυώτη, δεν προσπάθησε να την φυλακίσει, επιστηµονικά, σε κάποιο Ίδρυµα. Αλλά, πέστε µου, σε ποιο Ίδρυµα και για πόσο χρόνο; Τα Ιδρύµατά µας, µε την έλλειψη χώρων και βοηθητικού προσωπικού, δεν απέχουν της φυλακής στο Κωσταλέξι. Αρκετές φορές, µάλιστα, το θέαµα είναι πιο φρικτό, γι’ αυτό και, οι συγγενείς, προτιµούν να σηκώσουν, µόνοι τους, το σταυρό του µαρτυρίου. Κι αν, πάλι, οι ασθενείς αυτοί, µετά από αναµονή µηνών, καταφέρουν, µε «µέσον», να εισαχθούν σε ιδρύµατα, σε λίγους µήνες καλούνται οι ίδιοι, να τους πάρουν πάλι στο σπίτι, για να ανακουφισθεί το ίδρυµα, που πάντα πάσχει από έλλειψη κρεβατιών. Αυτοί που µένουν στα Ιδρύµατα, χρόνια και χρόνια, το καταφέρνουν γιατί, απλούστατα - οι «οικείοι» εξαφανίζονται ή δηλώνουν ανύπαρκτη διεύθυνση». Η Ελένη γεννήθηκε το 1931. Το 1945 ή 1946, σε ηλικία 14 ή 15 ετών, παρουσίασε τα πρώτα συµπτώµατα της σχιζοφρένειας. Ο πατέρας της την πήγε στον οικογενειακό γιατρό τους στη Λαµία, το όνοµα του οποίου ήταν Αναγνώστου. Με την παρέµβαση και του τότε Νοµιάτρου Καλύβα του συνέστησαν να την φέρει στην Αθήνα στην ιδιωτική ψυχιατρική κλινική Βλαστού, η οποία ήταν στο Μαρούσι. Στην κλινική αυτή θα πρέπει να νοσηλεύθηκε για κάποιο διάστηµα, τελικά, όµως, του υπέδειξαν ή να πάρει την κόρη του στο σπίτι ή να την εισάγει στη ∆ηµόσια Ψυχιατρική Κλινική ∆αφνίου. Την εισήγαγε στο ∆ηµόσιο Ψυχιατρείο ∆αφνίου. Ελλείψει µεταφορικών µέσων, την εποχή εκείνη, η µετάβαση, από το Μαρούση στο ∆αφνί, έγινε µε τα πόδια. Μετά από κάποιο

7


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» χρονικό διάστηµα επισκέφτηκε - το ψυχιατρείο - για να δει την κόρη του και την είδε δεµένη στο κρεβάτι. Το γεγονός τούτο το θεώρησε σκληρό, απάνθρωπο και βάναυση κακοµεταχείριση της κόρης του και, ένεκα τούτου, την παρέλαβε και την έφερε στο σπίτι τους, στο χωριό. Αυτός ήταν ο λόγος, για τον οποίο «είχε συστήσει», στα άλλα παιδιά του, «όπως ουδέποτε εγκλείσουν εις ψυχιατρείον την ασθενή αδελφήν των», όπως αναφέρεται σε άλλο σηµείο του σκεπτικού της Αθωωτικής ∆ικαστικής Αποφάσεως. Κατά συνέπεια η αποδοχή της «σύστασης» του πατρός, από τα αδέλφια Ευθύµιο - Μαρία και Ολυµπία, αποτελεί εξαιρετικό και µνηµειώδες παράδειγµα αλτρουισµού, δηλαδή ανιδιοτελούς µερίµνης για την Ελένη και συνειδητή άρνηση του ατοµικού τους συµφέροντος. Να σηµειωθεί ότι, η περίθαλψη ενός σχιζοφρενούς ασθενούς, τότε που δεν υπήρχαν τα σηµερινά φάρµακα, ήταν πολύ σκληρή και δύσκολη υπόθεση και χρειάζονταν πολύ µεγάλη ψυχική δύναµη, για να την αποδεχθεί και να την αντέξει κάποιος. Άρα, από την άποψη αυτή, η αποδοχή της πατρικής «σύστασης», από τα αδέλφια της Ελένης, ήταν µία, καθ’ όλα, ηρωική πράξη. Για το θέµα αυτό, η φίλη και γειτόνισσα της Ελένης, στην προαναφερθείσα επιστολή της αναφέρει: «Την ξαναφέρανε, στο µεταξύ, στην Αθήνα και οι γιατροί τους είπανε, ότι δεν γίνεται καλά και να την βάλουνε στο ψυχιατρείο. Εκείνοι, όµως, ούτε να το ακούσουνε, «∆εν το πάµε. το παιδί µας στο τρελάδικο, να µας το δέρνουν». «Εδώ, ό,τι τρέλα και να κάνει, εµείς δεν θα το χτυπάµε». Εποµένως η κακή εµπειρία της οικογένειας Καρυώτη, για τη συµπεριφορά, προς τους ασθενείς, µέσα στα ∆ηµόσια Ψυχιατρεία και η υπερβολική αγάπη για την Ελένη ήταν οι αιτίες που δεν την ενέκλεισαν σε ∆ηµόσιο Ψυχιατρείο. Για την κακή κατάσταση που επικρατούσε στα ∆ηµόσια Ψυχιατρεία, ας θυµηθούµε το σκάνδαλο που αποκαλύφθηκε, πριν µερικά χρόνια, για το ∆ηµόσιο Ψυχιατρείο Λέρου, η οποία θεωρήθηκε ντροπή για τον πολιτισµό µας. Και, στις εφηµερίδες της 25 Αυγούστου 2005, διαβάζουµε: «Απανθρωπιά και αθλιότητα σε γηροκοµεία», «Αυτός είναι ο πολιτισµός µας;», «Εικόνες ντροπής σε γηροκοµεία». Ας µην κρυβόµαστε πίσω από το δάκτυλό µας. (δ). Πως προέκυψε η αρρώστια της Ελένη – Η κατηγορία της «Έκθεσης»: 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: Ολόκληρο το κατηγορητήριο, όπως είναι διατυπωµένο, συνιστά το αδίκηµα της «Έκθεσης» της Ελένης από τα αδέλφια της. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο, το ∆ικαστήριο, ασχολήθηκε ιδιαίτερα µε το θέµα αυτό. Ειδικότερα, το κατηγορητήριο, αναφέρει τα εξής: «Από κοινού εξετέλεσαν αξιόποινον πράξιν, ης καθ’ όσον , από της 28 Νοεµβρίου 1973 µέχρι της 6ης Νοεµβρίου 1978, εκ προθέσεως αφήκαν αβοήθητον πρόσωπον, του οποίου ήσαν υπόχρεοι και κατά νόµον προς διατροφήν και περίθαλψιν. Συνεπεία δε της πράξεώς των ταύτης επήλθε, εις την υγείαν του παθόντος, βαρεία βλάβη». Και αλλού: «ήτις, λόγω ψυχοπαθείας και δη ηβηφρενικής µορφής σχιζοφρενείας και µακροχρονίου εγκλεισµού της εις το ισόγειον, δεν ηδύνατο να προσφέρει εις εαυτήν βοήθειαν, συνεπεία δε της

8


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» τοιαύτης εγκαταλήψεώς της, υπό τούτων, περιέστη, αύτη, εις κίνδυνον της ζωής και υπέπεσεν εις βαρείαν και µακράν νόσον». Με άλλα λόγια, το κατηγορητήριο, θεωρεί ότι, η νόσος της σχιζοφρένειας από την οποία έπασχε η Ελένη, προήλθε από τον εγκλεισµό της στο σπίτι και από την, κατ’ αυτούς, εγκατάλειψή της αβοηθήτου. 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.: Εδώ, τα Μ.Μ.Ε., οργίασαν στην κυριολεξία. Έπεσαν, µε φανατισµό, εναντίον των αδελφών της Ελένης, για να τα κατασπαράξουν. Αχαλίνωτα, ασύδοτα και χωρίς την παραµικρή αίσθηση δηµοσιογραφικής δεοντολογίας έριξαν όλη την ευθύνη της ασθενείας της Ελένης επάνω στα αδέλφια της και προκάλεσαν την αντιπάθεια και το µίσος της Κοινής Γνώµης εναντίον τους. 3/. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: Αθώοι οι κατηγορούµενοι. 4/. Τα πραγµατικά γεγονότα: Στο σκεπτικό της ∆ικαστικής Αποφάσεως, για το θέµα της «Έκθεσης», αναφέρονται τα εξής: Η Ελένη, έπασχε «από ηλικίας δέκα πέντε, περίπου, ετών εξ ανιάτου ψυχασθενείας (ηβηφρενικής σχιζοφρενείας), χαρακτηριζοµένης, υπό ψυχιάτρων, εκ της βαρυτέρας τοιαύτης και ένεκεν της οποίας, ήδη από της εφηβικής ηλικίας, είχεν, η ανωτέρω, απολέσει την συνείδησιν των πραττοµένων». ∆ηλαδή, η Ελένη, αρρώστησε πριν ακόµη εγκλεισθεί στο σπίτι της και, ο εγκλεισµός της, ήταν συνέπεια της αρρώστιας της και όχι του εγκλεισµού της. Και αλλού: «εξ ουδενός αποδεικτικού στοιχείου αποδειχθέντος ότι, συνεπεία της πράξεως ταύτης (δηλαδή του εγκλεισµού της κλπ.), προεκλήθει, εις την παθούσαν, βαρεία βλάβη της υγείας αυτής, τούθ’ όπερ, µάλιστα, ρητώς απέκλεισαν οι επ’ ακροατηρίω εξετασθέντες, ως µάρτυρες, ψυχίατροι» Εποµένως, πέραν πάσης αµφιβολίας, η αρρώστια της Ελένης δεν ήταν απόρροια του εγκλεισµού της, αλλά προϋπήρχε. Και, τέλος: «Κατ’ ακολουθίαν δέον όπως, οι κατηγορούµενοι, κηρυχθούν αθώοι της αποδιδοµένης ευθύνης εις αυτούς και εν τω διατακτικώ, ΚΑΘ’ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΟΡΙΖΟΜΕΝΗΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕΩΣ». Εποµένως πλήρης αθώωση των αδελφών της Ελένης, δηλαδή, τα αδέλφια αυτά, δεν έπραξαν τίποτε, που να προκάλεσε βλάβη στην υγεία της αδελφής των. (ε). Η εγκατάλειψη και κακοµεταχείριση της Ελένης από τα αδέλφια της: 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: «εκ προθέσεως αφήκαν αβοήθητον πρόσωπον, του οποίου ήσαν υπόχρεοι και κατά νόµον προς διατροφήν και περίθαλψιν». Την «ενέκλεισαν εντός του ισογείου της οικίας των, όντως παντελώς ανθυγιεινού και ανηλίου και απαγόρευσαν την εξ αυτού εξοδόν της και την οποίαν εγκατέλειψαν εντελώς γυµνήν, άνευ κλίνης και κλινοσκεπασµάτων, άνευ στοιχειώδους καθαριότητος του δαπέδου, ευρεθέντος την 6–11–1978 πλήρους προσφάτων και παλαιών περιττωµάτων εκ των φυσικών αναγκών της και άνευ παροχής ιατροφαρµακευτικής περιθάλψεως, των οποίων ήσαν υπόχρεοι και κατά νόµον να παράσχουν εις την αδελφήν των και των οποίων ήσαν εις

9


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» θέσιν, άνευ διακινδυνεύσεως της ιδίας των διατροφής, να παράσχουν εις αυτήν, ήτις, λόγω ψυχοπαθείας και δη ηβηφρενικής µορφής σχιζοφρενείας και µακροχρονίου εγκλεισµού της εις το ισόγειον, δεν ηδύνατο να προσφέρει εις εαυτήν βοήθειαν» «δεν προείδον καίτοι ηδύναντο, καταβάλλοντες την προσοχήν ήν ώφειλον εκ των περιστάσεων και ηδύναντο να καταβάλλουν, να προείδουν την επέλευσιν τούτων εκ της ως άνω εγκαταλείψεως της Ελένης αβοηθήτου εις το ανθυγιεινόν, ανήλιον, υγρόν και ακάθαρτον ισόγειον δωµάτιον και χωρίς ιατροφαρµακευτικήν περίθαλψιν, ενδύµατα και είδη κλινοστρωµνής». Από τα ανωτέρω διαπιστώνουµε ότι, το κατηγορητήριο, ήταν ένας αµείλικτος καταπέλτης κατά των αδελφιών της Ελένης. 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.: Τα Μ.Μ.Ε. κινήθηκαν στο ίδιο πλαίσιο του κατηγορητηρίου. 3/. Η Απόφαση του ∆ικαστηρίου: Αθώοι οι κατηγορούµενοι. 4/. Τα πραγµατικά γεγονότα: Ο Γ. Γιαννάτος, στη γνωστή µας επιστολή του, γράφει ακόµη: «Η «φυλακισµένη» εντυπωσίασε τους απελευθερωτάς της, γιατί ήταν φοβισµένη, γυµνή και πεινασµένη. Ποια, όµως, ψυχοπαθής ή νοητικά καθυστερηµένη δεν είναι φοβισµένη, δεν σκίζει, συνεχώς, τα ρούχα της, δεν είναι λερωµένη και δεν έχει, µόνιµα, τροφική βουλιµία; Αν πάλι, τα αδέλφια της Ελένης, έχουν δείξει αδιαφορία – πράγµα που θα αποδειχθεί από τους ειδικούς ιατρούς και πραγµατογνώµονας, οπότε η τσιµπίδα του νόµου θα το αποκαλύψει – πως θα µπορούσε να επιβιώσει 30 χρόνια µέσα στο κρύο νηστική και…..εγκαταλελειµµένη; Μήπως ζει, γιατί το ενδιαφέρον τους ήταν, πράγµατι, αδελφικό;». Να σηµειώσουµε ότι, η δικαιοσύνη, αθώωσε, τα αδέλφια για το αδίκηµα της αδιαφορίας. Η κα Παναγιώτα Τρίγκα συνεχίζει στην επιστολή της: «Το ότι ήτανε γυµνή, το ξέραµε όλοι. Γιατί, πριν την κλείσουνε µέσα, είχε πολύ καιρό πριν που έσκιζε τα ρούχα της. Την είχαµε δει πολλές φορές στην αυλή γυµνή. Τι να πω για τα αδέλφια της, που, για µένα, είναι µάρτυρες και όχι εγκληµατίες. Μήπως η δική τους διαβίωση ήταν καλύτερη;». Στο σκεπτικό της ∆ικαστικής Απόφασης, για το αδίκηµα της έκθεσης κατά των αδελφιών της Ελένης, αναφέρονται τα ακόλουθα: «Επίσης συνεκτιµάται το γεγονός ότι, εάν οι κατηγορούµενοι ενέκλειον εις δηµόσιον ψυχιατρείον την ασθενή αδελφήν των, θα απηλλάσσοντο, αδαπάνως, πάσης δια ταύτην µερίµνης, εξ ού επίσης δύναται να συναχθεί ότι, τούτο µη πράξαντες και επωµισθέντες το βάρος της ασθενούς, µη επιδιώξαντες δε, όπως δηµιουργήσουν ιδίας οικογενείας , λόγω της τοιαύτης καταστάσεως της παρ’ αυτοίς διαµενούσης ασθενούς αδελφής των, επίστευον ότι ενεργούν προς το συµφέρον αυτής». Εποµένως τα περί εγκαταλείψεως αδιαφορίας κλπ. είναι όλα µυθεύµατα. (στ). Η Ευθύνη των Κωσταλεξιωτών: 1/. Τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο: ∆εν αναφέρεται τίποτε στο κατηγορητήριο, ούτε ήταν δυνατό να αναφερθεί και, κατά συνέπεια, δεν ήταν δυνατό, στο ∆ικαστήριο, να λάβει οποιαδήποτε απόφαση επ’ αυτού 2/. Τι παρουσίασαν τα Μ.Μ.Ε.:

10


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» Με την ίδια µανία που επέπεσαν κατά των αδελφών Καρυώτη, επέπεσαν και εναντίον ολόκληρης της Κωσταλεξιώτικης Κοινωνίας. Την θεώρησαν υπεύθυνη για τη, δήθεν, µη παρέµβασή τους, προς την οικογένεια Καρυώτη, προκειµένου να απελευθερώσει την Ελένη από τον εγκλεισµό στο σπίτι, θεωρώντας ότι, ο εγκλεισµός αυτός, ήταν σκόπιµος και αδικαιολόγητος. Τόσο ήταν το µίσος που διαµορφώθηκε κατά των Κωσταλεξιωτών, ώστε και νοµικοί, ακόµη, να παρασυρθούν σε ακρότητες. Ιδού δύο περιστατικά: Η Πρόεδρος των Ελληνίδων Νοµικών, κα Χατζηπέτρου, έκαµε τις ακόλουθες δηλώσεις στην εφηµερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», στις 10-11-1978: «Η τιµωρία των αδελφών της κοπέλας πρέπει να είναι σκληρή. Η κατηγορία, όµως, δεν πρέπει να περιορισθεί στα τρία αδέλφια. Ένα ολόκληρο χωριό που, επί 29 χρόνια, παρασιώπησε το έγκληµα, δεν απαλλάσσεται της ευθύνης. Το περί δικαίου αίσθηµα του λαού δεν θα ικανοποιηθεί, αν απαλλαγούν κάθε κατηγορίας οι κάτοικοι του χωριού Κωσταλέξι, που γνώριζαν το ανείπωτο δράµα της Ελένης και σιωπούσαν». Η Γενική Γραµµατέας του Συλλόγου των Ελληνίδων Επιστηµόνων έκαµε τις ακόλουθες δηλώσεις στην ίδια εφηµερίδα και την ίδια ηµεροµηνία: «Να τιµωρηθούν παραδειγµατικά όλοι οι κάτοικοι του χωριού Κωσταλέξι, για να βοηθήσουµε, έτσι, να έλθουν στο φως όσα θύµατα είναι θαµµένα ζωντανά κάτω από τέτοιες συνθήκες. Εγώ, στο Συνέδριο Ελληνίδων Επιστηµόνων, έκαµα την εξής πρόταση: Να κλιµακώσουµε αγώνα εναντίον των 350 δολοφόνων. Να τους δικάσουµε σε κοινωνική αποµόνωση. Να αποβληθούν απ’ ό,τι ζουν, χαίρονται και λυπούνται οι άνθρωποι». Τα ανωτέρω είναι ακρότατος και ύψιστος βαθµός εξαλλοσύνης, η οποία φθάνει µέχρι του σηµείου να διατυπώνονται κατηγορίες, σε βάρος ενός ολόκληρου και αθώου χωριού, πέραν πάσης νοµικής δεοντολογίας και να το καταδικάζουν εκ προοιµίου και χωρίς καµία δικαστική απόφαση. 3/. Η αθώωση των αδελφών Καρυώτη: Σαν επακόλουθο της αθωωτικής Απόφασης του ∆ικαστηρίου είναι και η απαλλαγή και της Κωσταλεξιώτικης κοινωνίας από κάθε ευθύνη, για τα γεγονότα τα οποία προκάλεσαν την κατάσταση της Ελένης, την οποία, ούτως ή άλλως, δεν είχε ποτέ. Και τούτο διότι δεν είναι δυνατό να θεωρείται, κάποιος, υπεύθυνος για ένα έγκληµα που δεν τελέσθηκε ποτέ. (ζ). Μετά την Απόφαση του ∆καστηρίου: Μετά την έκδοση της Απόφασης του ∆ικαστηρίου η Αδελφότητα Κωσταλεξιωτών έλαβε πλήθος συγχαρητηρίων επιστολών από ∆ικαστικούς, ∆ικηγόρους, Συγγραφείς, ∆ηµοσιογράφους και, γενικά, πνευµατικούς ανθρώπους. Αλλά και στις εφηµερίδες είδαν το φως παρόµοιες καταχωρήσεις. Οι περισσότερες από αυτές έχουν καταχωρηθεί στην εφηµερίδα της Αδελφότητας τα «ΚΩΣΤΑΛΕΞΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ», φύλο υπ’ αριθµ. 39, Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 1980 Θα αρκεσθώ µόνο σε δύο: Στην επιστολή του Επιτίµου Εισαγγελέα Εφετών Παύλου Γ. ∆ελαπόρτα:

11


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» «Με την έκδοση της Απόφασης του Μεικτού Κακουργιοδικείου Αθηνών, που κήρυξε πανηγυρικά αθώα, από όλες τις κατηγορίες, τα τρία αδέλφια Καρυώτη, για έκθεση, παράνοµη κατακράτηση κλπ. της παρανοϊκής αδελφής των Ελένης, έκλεισε το κεφάλαιο της τραγικής αυτής ιστορίας, που έπλεξε εις βάρος τους η κακή µοίρα, µε αφάνταστη ταλαιπωρία ψυχική, ηθική και οικονοµική, επί δύο και πλέον χρόνια, της άτυχης αυτής οικογένειας. Άπονα, αβασάνιστα και πολύ απερίσκεπτα, µη γνωρίζοντες ούτε το Α από τις συνθήκες της ζωής των χωριών µας, χωρίς κανένα αίσθηµα ευθύνης, µερικοί µικροί δηµοσιογράφοι, που δυστυχώς τους ακολούθησαν και σοβαρότεροι δηµοσιογράφοι, αποδύθηκαν σ’ ένα παροξυσµό δηµοσιογραφικής άµιλλας, µε το να δηµοσιογραφήσουν όλη αυτή την ιστορία, που ούτε η φαντασία ούτε η επίδειξη έλλειπε, µε επίριψη ευθυνών όχι µονάχα στους Καρυώτη, αλλά, κατ’ επέκταση, και στο πολιτισµένο και περήφανο Κωσταλέξι, ακόµα και στους παπάδες και τους δασκάλους. Από κοντά ποινικές διώξεις, συλλήψεις και προφυλακίσεις των Καρυώτη, ο πανελλήνιος διασυρµός όλης της οικογένειας Καρυώτη και του Χωριού Κωσταλέξι. Και να το αποτέλεσµα: Η πανηγυρική αθώωση των κατηγορηθέντων !!! Τι επανορθώνει, όµως, στους Καρυώτη, από τα όσα έπαθαν; Ποιος του αποκαθιστά; Ποιος γιατρεύει το βαθύ ψυχικό τραύµα, που τους άνοιξε το γεγονός; Πώς, ενώ αυτοί έκαµαν ό,τι µπορούσαν (κι όσα ήξεραν) για την άρρωστη αδελφή των - χάριν της οποίας έκαµαν τη θυσία και έµειναν και τα τρία αδέλφια ανύπαντρα (για µικρό τόχετε αυτό;) - στο τέλος συρθήκανε, τόσα χρόνια, κατηγορούµενοι και στις φυλακές, πως την εγκαταλείψανε; Ποιος τους αποζηµιώνει για τα όσα ξόδεψαν, σ’ αυτό το διάστηµα που ξεριζωθήκανε, οικονοµικώς; Και ποιος τους αποκαθιστά τον ηθικό διασυρµό που έπαθαν;…..». Στο άρθρο του δηµοσιογράφου Κάρολου Μπρούσαλη, στην εφηµερίδα «ΠΡΩΪΝΗ», της 10 –1 1980: «Το χαστούκι στα βέβηλα µούτρα των κουρσάρων την ιδιωτικής ζωής, που δόθηκε την περασµένη βδοµάδα, είναι αµφίβολο αν το ένιωσαν ακόµα και τα ίδια τα παχύδερµα που το δέχθηκαν. Αθώος ο Θύµιος Καρυώτης, αθώες και οι αδελφές του. Όµως, τα δύο έντυπα6 και η κρατική τηλεόραση που δηµιούργησαν το µυθιστόρηµα, δεν βρήκαν δύο λέξεις να πουν, ζητώντας συγνώµη από τα εκατοµµύρια των Ελλήνων που παραπλάνησαν. Το Κωσταλέξι ορθώθηκε άσπιλο από την περιπέτεια. Η δίνη στην οποία περιπλέχθηκε, δίνει το µέτρο της βαριάς φορολογίας, που η ελευθεροτυπία πληρώνει στον τόπο µας. Αθώοι οι κατηγορούµενοι, ελεύθεροι και οι κουρσάροι που δεν δίστασαν να σπιλώσουν ολόκληρο χωριό. Από τούτη τη θέση, πρώτοι και µόνοι, τους καταγγείλαµε από τις 12 του ∆εκέµβρη του 1978, όταν γράφαµε για το «σήριαλ για το Κωσταλέξι». Η δικαστική απόφαση µας δικαίωσε και τις θέσεις και τις προβλέψεις µας. Και, φυσικά, ούτε τώρα περιµένουµε να παραιτηθεί ο Υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών, που, µε µικροπολιτική της δεκάρας, βγήκε να εκµεταλλευτεί, για λογαριασµό του, το δράµα µιας γυναίκας. Ελπίζει πως κανένας δεν θυµάται πως, την καίρια στιγµή, καταδίκασε τ’ αδέλφια, αναγγέλλοντας ότι «σύντοµα» θα κατέθετε νοµοσχέδιο σχετικό µε την πρόληψη 6

Εννοεί την «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» και την «ΑΚΡΟΠΟΛΗ».

12


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» περιπτώσεων σαν κι αυτή, της «Ελένης από το Κωσταλέξι». Από τότε γράψαµε, πως ποτέ δεν πρόκειται να το καταθέσει, Και δεν κοµπάζουµε που ακόµη δεν το κατέθεσε….» ∆υστυχώς, όµως, η υπόθεση δεν έκλεισε. Για τους ∆ηµοσιογράφους η αθωωτική Απόφαση του ∆ικαστηρίου έχει θαφτεί. Την αποκρύπτουν και εξακολουθούν να παραπληροφορούν την Κοινή Γνώµη κατά τον ίδιο τρόπο, όπως την παραπληροφορούσαν και στην αρχή, παραβιάζοντας το δεδικασµένο της υποθέσεως και καταστρατηγώντας κάθε έννοια δηµοσιογραφικής δεοντολογίας. ∆εν θα ήθελα να απαριθµήσω, όσες περιπτώσεις έπεσαν στην αντίληψή µου. Θα αναφερθώ µόνο σε µία η οποία συνέβη προ τριών ετών περίπου: Ένας ∆ηµοσιογράφος – τηλεπαρουσιαστής - ο οποίος έχει την πρωινή εκποµπή κάποιου Τηλεοπτικού Σταθµού, σκέφθηκε, σε κάποια εκποµπή του πριν από 3 χρόνια περίπου, να αναδιφήσει σε παλιές εφηµερίδες, για να σχολιάσει τα γεγονότα που συνέβαιναν τότε. Και τι εκπληκτική σύµπτωση!!! Έπεσε επάνω στην εφηµερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», της 10 Νοεµβρίου 1978. Και εδώ είναι το περισσότερο εκπληκτικό. Η εφηµερίδα, µαζί µε τα άλλα, έγραφε και για τη υπόθεση της Ελένης. Και, ο κ τηλεπαρουσιαστής, αναφέρει τα εξής: «Μία ιστορία που την ξέρετε όλοι σας, κάτι σας λέει ή την έχετε παρακολουθήσει οι µεγαλύτεροι». Στη συνέχεια διαβάζει τα όσα έγραφε η εφηµερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», την εποχή εκείνη, τα οποία προέρχονται από ρεπορτάζ ενός άλλου ∆ηµοσιογράφου, ο οποίος µάλιστα, αφού …..διέπρεψε στη δηµοσιογραφία, ασχολήθηκε και µε την πολιτική (όχι ο κ. Παναγιωτόπουλος): «Κωσταλέξι – Ζωντανή νεκρή. Την εποχή του εµφυλίου κρύβεται το µυστικό. Είχε σώσει αντάρτη. Οι γονείς της την έκλεισαν µέσα σε ένα στάβλο. Τις τραγικές ηµέρες του εµφυλίου πολέµου χάνονται τα ίχνη των αιτίων, που ώθησαν τα τρία αδέλφια της Ελένης Καρυώτη, στη διάπραξη φοβερού εγκλήµατος σε βάρος της αδελφής των. Ποιο είναι το µυστικό µε το οποίο δένονται οι δράστες µεταξύ τους, αυτό είναι το αναπάντητο ερώτηµα, που, σύµφωνα µε δήλωση αστυνοµικής πηγής στα «ΝΕΑ», καλείται να διαλευκάνει, τώρα, η τακτική ανάκριση. Οι αδελφοί Καρυώτη, που θα απολογηθούν στον Ανακριτή, εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι αγαπούν την αδελφή τους». Και, ο τηλεπαρουσιαστής συνεχίζει: «Ένας άλλος «ρεπόρτερ» που παρακολούθησε την Ελένη από το Κωσταλέξι, τη συγκλονιστική αυτή ιστορία, ήταν ο ……….(αναφέρει το όνοµα κάποιου άλλου τηλεπαρουσιαστή, ο οποίος προφανώς, την εποχή εκείνη, ήταν άνεργος). Να πούµε, ανοίγοντας παρένθεση, ότι τα τρία αδέλφια αθωώθηκαν στο ∆ικαστήριο βάσει του Ποινικού ∆ικαίου (αλλά αφού αθωώθηκαν γιατί ασχολείται µε ένα ανύπαρκτο θέµα;), δεν είχαν πρόθεση και ακολούθησαν την πατρική συµβουλή, την πατρική προτροπή, άλλα ήθη – άλλοι καιροί (όλα ανακρίβειες!!!) . Επίσης, σύµφωνα µε µαρτυρίες των περιοίκων, των γειτόνων και των συγχωριανών, στο Κωσταλέξι, δεν ζει κανείς από την οικογένεια. Επικαλούµεθα τις πληροφορίες των κατοίκων, επειδή, ενδεχοµένως, το Κωσταλέξι να είναι και ένα µίασµα (!!!!!!!), µια υπέροχη περιοχή, η οποία έγινε γνωστή από το µαρτύριο µίας νέας, τότε, γυναίκας. Κλείνει η παρένθεση. Ελάτε, µαζί, να µοιρασθούµε τις, τότε, αναµνήσεις και εµπειρίες του …….(του άλλου ∆ηµοσιογράφου)»!!!!!!!!. Κατά διαβολική και πάλι σύµπτωση βρέθηκε, στο γραφείο του άλλου δηµοσιογράφου, ολόκληρο τηλεοπτικό συνεργείο του Τηλεοπτικού Σταθµού του τηλεπαρουσιαστή (κατά τύχη προφανώς)!!!!!!!

13


«Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ» Και ο άλλος ∆ηµοσιογράφος είπε τα εξής …..σηµαντικά, µε παλλόµενη από τη συγκίνηση φωνή:

«…Ήταν τραγικό, γιατί υπήρχαν δύο σηµεία κεντρικά. Το ένα σηµείο, το κεντρικό, είναι ότι, ένα ολόκληρο χωριό, έκρυβε αυτό το µυστικό, γιατί το θεωρούσαν στίγµα για όλο το χωριό. Το άλλο είναι ότι, πίσω από αυτή την υπόθεση, ήταν µία πολύ τρυφερή ιστορία µε την Ελενίτσα, αυτό το πλάσµα που παρέµεινε παιδί, γιατί όλα τα χρόνια παρέµεινε κλειστή σε ένα δωµάτιο και δεν έβλεπε τίποτε, έµεινε παιδί. Αυτό, λοιπόν, το παιδί, εκεί γύρο στον εµφύλιο, είχε ερωτευθεί έναν άνθρωπο, µέσα σε εκείνη την κολασµένη εποχή, αυτόν τον είχαν σκοτώσει. Από κει και πέρα πήραν εντολή, λέει, τα αδέλφια από τον πατέρα, να την κρατήσουν µέσα κλεισµένη, γιατί αισθάνεται, λέει, ψυχολογικά προβλήµατα. Και αναρωτιόµαστε, τότε, αλλά και αναρωτιόµαστε και τώρα, που µου θυµίζει το γεγονός, δεν πήγαν εκεί κάποιοι άλλοι άνθρωποι, οι οποίοι θα µπορούσαν να γλιτώσουν αυτό το κορίτσι;………»!!!!!!!!. Αναρωτιέµαι όµως και εγώ, για το πώς τόσοι άνθρωποι µπορούν να λέγουν, ανερυθρίαστα, τέτοια συνειδητά ψεύδη!!!!!! 3. Είχαν περάσει 24 χρόνια από τότε που αθωώθηκαν τα αδέλφια της Ελένης, µε απόφαση του Μεικτού Ορκωτού ∆ικαστηρίου Αθηνών, και, οι ανωτέρω δηµοσιογράφοι, εξακολουθούν να την αγνοούν και να παραπληροφορούν, χωρίς ντροπή, τον ελληνικό λαό!!!!!!!!!. Παναγιώτης Πανταζής Αντιστράτηγος ε.α. - Επίτιµος Υπαρχηγός/ΓΕΣ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

14

Ελένη Καρυώτη - Η αλήθεια  

Ελένη Καρυώτη - Η αλήθεια

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you