Page 18

NJË THEMEL I LËKUNDUR DHURATË E OKB-SË Pas luftës së vitit 1999, statusi i papërcaktuar i Kosovës kaloi përmes Rezolutës 1244 të Kombeve të Bashkuara. Misioni pasues, UNMIK-u, pati fuqi të mëdha ekzekutuese dhe një autoritet të lartë për ndërtimin fillestar të qeverisjes së Kosovës: U NMI K-u i njihte marrëdhëniet e njerëzve që kishin pushtet, brenda apo jashtë Qeverisë. Ishte kjo atmosfera në të cilën UNMIKu deklaroi se po ndërtonte sundimin e ligjit dhe një gjyqësor të pavarur, si duke mbjellë farën për degën gjyqësore të Kosovës, ashtu edhe duke zhvilluar detyrat e tyre të “Shtyllës 1” për Policinë dhe Drejtësinë. Megjithatë, duke marrë parasysh disa prej sjelljeve të tyre, u bë e vështirë që të merrej seriozisht angazhimi i ndërkombëtarëve. Akuzimi dhe hetimi i pushtetarëve, veçanërisht i atyre që mund të jenë respektuar si heronj pas një lufte tejet të dhimbshme për liri, është absolutisht një çështje e rrezikshme. Në këtë kuptim, misionet ndërkombëtare mund të tregojnë pak simpati. Megjithatë, një dështim i plotë për kërkim llogarie ndaj një personazhi si Thaçi, – që mbante nofkën “Gjarpri” gjatë kohës që ai vepronte si udhëheqës politik i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, – është i vështirë të arsyetohet. Dhe në fillimet e rindërtimit, zyrtarët ndërkombëtarë e kanë bërë gjithmonë e më shumë të qartë se si reputac ion i i t y re, asht u ed he marrëdhëniet e tyre ndikuese shoqërore janë ndërtuar përpara se të ekzistonin organizimet në grupe për vendosjen e objektivave. Përveç mandatit dhe pushtetit të UNMIK-ut, shpejt u bë e modës që të respektohej edhe përg jeg jësia dhe pritshmëritë që i lejoheshin Qeverisë së re të Kosovës, sidomos kur misioni i OKB-së filloi të mbështeste kriticizmat e ashpra. Nga viti 2003, kreu i misionit, përfaqësuesi special i sekretarit të përgjithshëm, Michael Steiner, po krijonte një largësi mes UNMIK-ut dhe Institucioneve të Përkohshme të Vetë Qeverisjes (IPVQ). Ai ngriti zërin për shqetësimet lidhur me korrupsionin në Qeveri dhe i nxiti qytetarët që të trego-

KOSOVA AGIM CEKU, KRYEMINISTËR I KOSOVËS (PSD) KOHA NË DETYRË: MARS 2006 DERI MË JANAR 2008 Kreu i asaj që njihej asokohe si Trupa Mbrojtëse e Kosovës, Çeku, u emërua kryeministër pas mandatit të shkurtër të Kosumit. E kaluara ushtarake e Çekut, – ai ka shërbyer në ushtrinë jugosllave dhe më pas në atë kroate, – shtyu shumë njerëz të mendonin se ai do të sillte përmirësime të qenësishme në Kosovë. Në atë kohë dy çështjet më të nxehta ishin korrupsioni i shumëpërhapur në sferën publike dhe bisedimet urgjente për statusin. Ish-gjenerali nuk u tregua i aftë ta riprodhonte suksesin e tij ushtarak në politikë. Ai është kryetari i Socialdemokratëve të Kosovës dhe ka fituar një vend të vetëm në Parlament në kuadrin e një koalicioni të gjerë.

BEHGJET PACOLLI, PRESIDENT I KOSOVËS (AKR) KOHA NË DETYRË: 22 SHKURT 2011 DERI MË 4 PRILL 2011 Pacolli mund të jetë përfshirë në listën e presidentëve më jetëshkurtër në botë. I konsideruar si njeriu më i pasur në Kosovë, ai nguli këmbë të merrte postin e presidentit ndërkohë që negocionte me PDK-në në lidhje me strukturën qeveritare. Kompromisi politik prodhoi një president që u gjykua si antikushtetues kur kishte kaluar vetëm një muaj, për shkak të procedurave të parregullta të votimit parlamentar. Pacolli nuk mbahet mend për ndonjë punë të qenësishme gjatë mandatit të tij të shkurtër presidencial, por për imazhet e mesazheve të botuara në media që tregonin se si e këshillonte atë ambasadori amerikan, Christopher Dell, gjatë votimit në Parlament.

JAKUP KRASNIQI, PRESIDENT NË DETYRË I KOSOVËS (PDK) KOHA NË DETYRË: 4 PRILL 2011 DERI MË 7 PRILL 2011 Kryetari i Parlamentit për një kohë të gjatë (aktualisht ai po kryen mandatin e tij të dytë të pandërprerë) Krasniqi e ka marrë dy herë detyrën e presidentit pa u zgjedhur me votë. Të dyja mandatet e tij si kryetar i Parlamentit përkuan me vendimet e Gjykatës Kushtetuese për t’u dhënë fund mandateve presidenciale të Sejdiut dhe Pacollit. Për pasojë Krasniqi u bë president në detyrë i Kosovës, por u tregua tejet i kujdesshëm në veprimtarinë e tij në atë post.

ATIFETE JAHJAGA, PRESIDENTE E KOSOVËS KOHA NË DETYRË: 7 PRILL 2011 DERI MË SOT Jahjaga është ndër gratë e para që mban një nga postet më të larta, – qoftë lokale apo ndërkombëtare, – në Kosovën e pasluftës. Janë të shumtë ata që besojnë se ajo ka treguar që pritshmëria për luftë kundër korrupsionit dhe kriminalitetit kosovar është rrëzuar. Vetë Jahjaga qe një zgjidhje kompromisi, që pasoi ngërçin politik që lidhej me zgjedhjen e presidentit të ri pas shkarkimit të Pacollit nga posti. Në kabinetin e saj ajo ka mbledhur personalitetet më të spikatura nga shoqëria civile dhe media. Për më tepër, ajo gëzon mbështetjen e komunitetit ndërkombëtar, veçanërisht të Bashkimit Europian, dhe konsiderohet si një ndër kandidatet më serioze për të garuar në zgjedhjet e ardhshme presidenciale me votë nga populli.

HASHIM THAÇI, KRYEMINISTËR I KOSOVËS KOHA NË DETYRË: JANAR 2008 DERI MË SOT Ish-udhëheqësi i UÇK-së u zgjodh kryeministër në janar 2008, pak javë përpara pavarësisë së Kosovës dhe pas një karriere të tërë politike të kaluar në opozitë. Thaçi e gëzoi pozicionin e tij në muajt e parë të Pavarësisë së Kosovës, përpara se euforia të binte dhe të rritej zhgënjimi me situatën e përgjithshme socio-ekonomike. Ai fitoi një mandat të dytë, pasi e çoi vendin në zgjedhje të parakohshme, të jashtëzakonshme, në dhjetor 2010. Akuzat për korrupsion janë shndërruar në një refren si për opozitën, ashtu edhe për shoqërinë civile gjatë të dyja qeverive Thaçi, ndonëse slogani i tij kryesor elektoral ka qenë “zero tolerancë korrupsionit”.

18

KOSOVO 2.0

Kosovo 2.0 Corruption Issue, Albanian  

Fall/Winter 2011/2012

Advertisement