Page 120

Ο Ναύσταθµος από την Βάση Υποβρυχίων µε τα Υ/Β «Παπανικολής» και «Κατσώνης» περί το 1935.

Ναυτικές διηγήσεις άκουγα επίσης και από τον άλλο µου θείο, τον παλαίµαχο ναύαρχο Χριστόφορο Κονιάλη. Τα υποβρύχια µου δηµιουργούσαν ένα είδος δέους. Η βάση των υποβρυχίων είχε πύλη µε σκοπό, τον οποίο εθαύµαζα γιατί παρουσίαζε το όπλο και τον αντιχαιρετούσε ο αξιωµατικός. Κάποτε είχε έλθει για επιθεώρηση ο τότε ∆ιάδοχος Παύλος, και σε κάποιο αντιτορπιλλικό όπου ήµουν κι εγώ παιδάκι, µε έβαλαν εµπρός και ο ∆ιάδοχος µου έκλεισε το µάτι (αυτό που δεν είχε το µονόκλ) και η σκηνή έµεινε χαραγµένη στο µυαλό µου έκτοτε. Κατά καιρούς µε έπαιρνε ο πατέρας µου και στο γραφείο του, στα σχεδιαστήρια, στα συνεργεία και στην πλωτή δεξαµενή. Εν τούτοις, ενώ µεν καλλιεργήθηκε µέσα µου µία αγάπη για τα πλοία, τελικά δεν επέλεξα να σταδιοδροµήσω στο Πολεµικό Ναυτικό. Το καλοκαίρι πηγαίναµε για µπάνια στις εγκαταστάσεις που υπήρχαν για τους αξιωµατικούς στην βόρεια πλευρά της Σαλαµίνας, προς τη Μονή. Αυτό ήταν µεγάλο γλέντι για τα παιδιά. Πηγαίναµε µε την ατµάκατο, που είχε µία απαστράπτουσα επιχαλκωµένη τσιµινιέρα, µε τους ναύτες πρώρα και πρύµα, µε άσπιλα λευκά, µε τους γάντζους τους και τα γυµνά πόδια και τα κελεύσµατα του κυβερνήτη. 120

ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΑ 1900 - 2000  

ΙΣΤΡΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΣΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΝΑΥΠΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΕΙΚΟΣΤΟ ΑΙΩΝΑ - ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑ...