Issuu on Google+

Umberto eco


Umberto Eco (ur. 5 stycznia 1932 w Alessandrii) – włoski filozof,mediewista, pisarz i felietonista, eseista, bibliofil. Jest profesorem na Uniwersytecie we Florencji oraz na Uniwersytecie w Bolonii. Zajmuje się semiotyką/semiologią, procesami komunikacji i estetyką. Rozsławiła go twórczość beletrystyczna. Jego wielopłaszczyznowe i kunsztownie skonstruowane powieści mają cechy dzieła otwartego, stymulują odbiorcę do własnej interpretacji. Jest także autorem felietonów, pierwotnie publikowanych w tygodniku "L'Espresso", a następnie wydanych w zbiorach Zapiski na pudełku od zapałek.

Cytaty poety: „Czymże jest życie, jeśli nie umykającym cieniem snu?” „Debiutowałem w roli powieściopisarza, a co więcej, dotychczas na powieściopisarzy patrzyłem z drugiej strony barykady. Wstydziłem się opowiadać.” „Kształtujemy się na odpadkach mądrości.” „Biblioteka ma zniechęcać do jednoczesnego czytania kilku książek, bo od tego można przecież dostać zeza.”


Powieści:

„Imię Róży” Jest to pierwsza powieść U.Eco. Książka w języku włoskim zastała wydana w 1980r. a polskojęzyczna w 1987r. Umberto Eco zaprasza czytelnika do udziału w fascynującej, wielopoziomowej grze literackiej. Włoski pisarz nakłada historyczną maskę na współczesne problemy, snując rozważania o ułomności ludzkiej natury, psychologicznych motywach naszego postępowania, moralności i ucieczce od niej.

„Wahadło Foucaulta” Jest to wielowątkowa powieść sensacyjna. Wydana została po raz pierwszy w 1988, a w Polsce w 1993. Niezwykła powieść profesora semiologii. Eco napisał następną po "Imieniu Róży" wspaniałą powieść, w której przeplatają się wątki z przeszłości i teraźniejszości. Templariusze, Różokrzyżowcy, tajemnicze sekty - śledztwo prowadzone przez miłośników historii, szalona podróż po Ameryce Południowej - w tej książce jest wszystko! Wspaniała przygoda.


„Baudolino” Powieść z 2000r. Na polskich półkach ukazała się w 2001r. Baudolino czternastoletni chłopski syn, przyprowadza pod rodzicielski dach zabłąkanego wśród mgieł i moczarów rycerza. Nieznajomym gościem okaże się Fryderyk Barbrarossa. Chłopak zdobywa sympatię cesarza, ten zaś zabierze go ze sobą w świat i pokocha jak syna. Baudolino lubi opowiadać i zmyślać, przy czym jakimś cudem wszystko, co wymyślił staje się rzeczywistością.


Umberto Eco pisze też eseje. Oto kilka z nich: Pejzaż semiotyczny (1972) Dzieło otwarte (1973) O bibliotece (1990) Zapiski na pudełku od zapałek (1993) Gnomy z planety Gnu (1994) Diariusz najmniejszy (1995) Nieobecna struktura (1996) Sztuka i piękno w średniowieczu (1997) Czytanie świata (1999) Rozmowy o końcu czasów (2000) W poszukiwaniu języka uniwersalnego (2002) O literaturze (2003) Filozofia frywolna (2004) Andrzej - małpa czy zwierze? (2005) Jak napisać pracę dyplomową. Poradnik dla humanistów (2007) Szaleństwo katalogowania (2009) Wymyślanie wrogów (2011)


Umberto Eco