Page 220

ნატაშა შარაპოვა მხოლოდ ჩვენ ორნი სოფლები ყოველდღიურად ქრება, მაგრამ რა გარანტია გვაქვს, რომ ეს ევოლუციის ნიშანია და არა სამყაროს დასასრულის მაუწყებელი? ვალერა და მარო მთელი ცხოვრება სვანეთის ერთ სოფელში ცხოვრობენ. მათი მოძებნა მარტივი საქმე როდია. გზად არავითარი ნიშანი არ არსებობს. და საერთოდაც, კაცმა რომ თქვას, აქ არავითარი გზა არ არის. ნოემბრიდან მარტამდე ოჯახი „დიდ მიწას“ მოშორდა. უკანასკნელმა მეზობელმა — ვალერას ძმამ სოფელი ერთი წლის წინ დატოვა. ვალერამ მიწები შეიძინა ყველა იმ ოჯახისგან, რომელმაც იქაურობა დატოვა. ახლა უკვე პენსიონერების წყვილი 40 ჰა მიწის ნაკვეთს, 40 ძროხას და დიდ სახლს ფლობს, რომელთაც მოვლა ჭირდება. მაგრამ ყოველთვის ასე როდი იყო. მარო მასწავლებლად მუშაობდა და ვალერა ნამდვილი ზღაპრული დევგმირი იყო. მათ სამი შვილი და რამდენიმე შვილიშვილი ყავთ. ყველა ურჩევს, რომ იქაურობა დატოვონ. მაგრამ ისინი პასუხობენ, რომ ვინმემ ხომ მაინც უნდა მიხედოს წინაპრების საფლავებს. და ამიტომაც იქედან არსად მიდიან.

NATASHA SHARAPOVA Just the Two of Us Villages disappear every day, but are we sure that this is evolution and not to the end of the world. Valera and Maro have lived in Svaneti village in Georgia all of their lives. It’s not easy to find them, there is no sign on the road, and there is also no road so to speak. From November till May the family is cut off from the «big land». The last neighbor, Valera’s brother, left the village a year ago. Valera bought the land from everyone who has left. Now the couple of pensioners have 40 ha. of land, 40 head of livestock and a big house to take care of. But it wasn’t always like this. Maro used to work as a teacher and Valera is a true fairy tale bogatyr. Just the two of them have three children and several grandchildren. Everyone persuades them to leave the house. But they say that someone must stay to watch after the graves of their ancestors. And so they stay.

Kolga 2018 issue  
Kolga 2018 issue  
Advertisement