Issuu on Google+

6 gesprek

Rinus Van de Velde

Een jaar lang kunt u in ZAAL Z houtskooltekeningen van Rinus Van de Velde bewonderen. In dit nummer laten we de kunstenaar ook zelf aan het woord. Een gesprek over zijn werk, mythische figuren en onbereikbare idealen.

7

leven in houtskool

Interview door Wenke Mast foto’s Jesse Willems

Rinus Van de Velde (Leuven, 1983) staat op de flinterdunne grens tussen rijzende ster en gevestigde waarde. Hij exposeerde de voorbije jaren in steden als New York en Berlijn en deed onlangs Los Angeles aan. Elke tentoonstelling vormt een nieuw hoofdstuk in een denkbeeldige biografie waarmee hij voor zichzelf een leven uittekent dat hij onmogelijk leiden kan: als dichter in de jaren 1920, beeldhouwer in de jaren 1950 of schaakgrootmeester in de jaren 1960. Zijn tekeningen voeren je mee op een reis door ruimte en tijd, met houtskool als enige constante. In de vorige nummers van ZAAL Z kon u nog lezen dat Van de Velde vooral met bestaand beeldmateriaal werkt. Dat is niet meer helemaal waar. ‘Vroeger vertrok ik inderdaad van beelden die ik bijvoorbeeld in tijdschriften vond. Die hing ik bij elkaar aan een muur in mijn atelier, zodat ze in mijn hoofd zaten als ik werkte. Dat is veranderd. Ik vertrek wel nog eens vanuit een foto, maar ensceneer die opnieuw. Ik bouw het

decor van dat beeld na in mijn atelier. Fotograaf Ben Van den Berghe maakt daar een nieuwe foto van en het resultaat verwerk ik in een houtskooltekening. Helemaal op het einde volgt de tekst die ik samen met Koen Sels schrijf.’

Van waar die ommekeer? ‘Die kwam er toen ik vorig jaar een reeks maakte over schaakgroot-

meester Bobby Fischer voor een tentoonstelling in het Stedelijk Museum van Schiedam. Ik wou een foto van een schaakpartij uitwerken met hem in het midden, omringd door oude mannen. Maar de resolutie was te laag en er zaten te weinig details in. Omdat ik wat op Fischer lijk, heb ik dat beeld nagebootst met mezelf in de plaats. Een hele organisatie. Plots liepen er twintig figuranten rond in mijn atelier. Er waren broodjes en drankjes. Het leek een filmset. Ik was de regisseur en zorgde ervoor dat iedereen goed stond en de juiste houding aannam.


Zaal Z jaargang 1 - nummer 3