Page 1

H ele en van Royen

‘Ik schrijf geen boeken, ik schrijf bestsellers’

28

ALFA0033-1-33 cso.indd 28

23-02-2006 12:41:21


| Interview |

Je vindt haar leuk, of je vindt haar ver schrikkelijk. Een middenweg is er n i e t. H e t z e l f d e g e l d t v o o r d e b o e ken van Heleen van Royen. M aar op dat gebied slaat de balans duidel i j k d o o r n a a r d e p o s i t i e v e k a n t. D e v e r ko o p c i j f e r s v a n h a a r e e r s t e t w e e b o e k e n, D e g e l u k k i g e h u i s v r o u w e n G o d i n v a n d e j a c h t, v e r b r a k e n a l l e r e c o r d s . B O E K z o c h t Va n R o y e n o p en sprak met haar over haar derde r o m a n, D e o n t s n a p p i n g. M a a r o o k o v e r d w e r g e n, o n t a a r d e v r o u w e n e n kleine penissen.

Tekst Machteld Stilting | Fotografie Chris van Houts

Op de parkeerplaats voor het huis van Heleen van Royen vindt een wis-

ben gemaakt. “Kijk, bij zo’n eerste boek weet je nog niet wat er gaat

seling van de wacht plaats. Een jonge vrouw loopt, net als wij uitstap-

gebeuren. Je schrijft gewoon. De gelukkige huisvrouw werd een gigan-

pen, naar de naast ons geparkeerde auto. Nieuwsgierig kijken we el-

tisch succes. Bij het tweede boek zei iedereen: ‘Ga er maar niet van uit

kaar aan. Als blijkt dat we met hetzelfde doel Almere hebben aangedaan,

dat het weer zo’n succes wordt, dat gebeurt bijna nooit. Het was waar-

treedt acuut een vorm van verbroedering op. De vrouw, journaliste van

schijnlijk een toevalstreffer.’ Maar Godin van de jacht viel nog beter. Bij

Veronica Magazine, heeft haar taak erop zitten en is enthousiast. “Een

De ontsnapping heerste een sfeer van: ‘Jij gaat gewoon weer een best-

ontzettend aardige vrouw”, vertelt ze. “Ze kletst aan één stuk door, je tijd

seller schrijven. Doe je best.’ De eerste druk wordt 75.000 exemplaren.

is zo om.” Snel naar binnen dan maar.

Er zijn er sowieso al 60.000 op voorinschrijving verkocht. Dan schrijf je

B

dus geen boek, je schrijft een bestseller. Daar had ik bij dit boek best last

innen vertelt Van Royen dat ze inderdaad een soort marathon van

van.”

interviews aan het lopen is. Ze woont tegenwoordig met haar man

Van Royen vertelt hoe ze op een dag naar Bol.com surfde en daar de

en kinderen in Portugal. Het huis daar moest eigenlijk een ‘tweede huis’

mogelijkheid zag om al op haar boek in te tekenen. “Toen was ik nog

worden, maar beviel zo goed dat huize Almere nu die bestemming heeft

maar bij hoofdstuk vijf of zo! Ik dacht: shit, jongens, het is nog lang niet

gekregen. Van Royen is een week in Nederland voor de publiciteit van

af. Doe dit niet! Ik bedoel, het is natuurlijk leuk dat mensen vertrouwen

haar nieuwste boek, De ontsnapping. Spannend? Je verwacht van deze

in je hebben, maar ik werd er wel een beetje zenuwachtig van.”

zo zelfverzekerd ogende vrouw een

Het al behaalde succes mocht haar tij-

mondig ‘nee, hoor’, maar er klinkt een

dens het schrijven van De ontsnapping

lichte aarzeling. “Ik heb er tegenop gezien, maar nu het boek af is, voelt het goed. Ik ben tevreden en krijg al heel leuke reacties.” Om dat te staven, geeft ze ons een uitdraai van een e-mailbericht. Het komt van haar Duitse uitgeef-

‘Als je mijn naam noemt, is het seks, drugs en rock ’n roll’

ster, die De ontsnapping maanden geleden kocht, zonder een letter gelezen

dan misschien wat blokkeren, het is wel wat Van Royen met schrijven voor ogen heeft. Tijdens haar optreden in Zomergasten, in 2004, gaf ze ruiterlijk toe dat kleine oplages niets voor haar zijn. Ze schrijft, zo zei ze, voor het grote succes. Die opmerking verdient volgens de auteur een nadere toelichting.

te hebben. Inmiddels heeft ze het manuscript gelezen. Via de mail laat

“Ik bedoelde daarmee te zeggen dat de manier waarop ik schrijf, ge-

ze Van Royen weten onder de indruk te zijn en vertelt ze tot in detail wat

schikt is voor een groot publiek. En als veel mensen je boeken lezen,

het boek met haar gedaan heeft. Van Royen is benieuwd hoe we de mail

betekent dat veel succes. Je hebt ook schrijvers die schrijven voor een

interpreteren. “Dit is toch geen beleefdheidsmailtje? Volgens mij is dit

klein publiek. Neem Houellebecq, die zal in Nederland nooit 200.000

echt gemeend.”

exemplaren verkopen, omdat zijn werk zo specifiek, zo literair is. Er zijn geen 200.000 mensen die dat leuk vinden. Ik kan dat niet, literair schrij-

Het is opvallend dat een vrouw die al twee megasuccessen op haar

ven. Ik ben gewend voor een grote doelgroep te schrijven, dat deed ik

naam heeft staan, toch wat onzeker overkomt. De auteur legt uit dat die

ook toen ik voor tijdschriften als Marie-Claire, Yes en Cosmo schreef. Dat

twee successen het haar bij het schrijven van dit boek juist lastiger heb-

kan ik, dat vind ik leuk. Ik wil zo veel mogelijk mensen beroeren. Als dat

29

ALFA0033-1-33 cso.indd 29

23-02-2006 12:42:36


niet lukt, als er maar 5000 mensen zijn die het leuk vinden, dan ben ik

leuk, ontroerend of spannend vind.”

niet goed bezig, vind ik. Dan moet ik iets anders gaan doen.”

Maar het label ‘provocatief’ is inmiddels ook aan Heleen van Royen als

Maar betekent dat doelbewust voor een groot publiek schrijven dan nog

persoon gaan hangen. Wat vindt ze daarvan? “Vervelend!”, roept ze

wel dat ze bij zichzelf kan blijven? Schrijft ze waarover ze wíl schrijven?

lachend. Meent ze het nou? “Nou ja, als je mijn naam noemt, is het

“Ja, natuurlijk. Ik denk heus niet: ik wil een succes, dus ik schrijf hier of

seks, drugs en rock ’n roll. Daar moet ik wat aan gaan doen. Maar

daar over. De ontsnapping gaat

wat?” De voorzichtige suggestie dat

over een vrouw die haar man en

‘de Rob Oudkerk-affaire’ daar vast

kinderen verlaat om zichzelf terug te vinden, maar ook over de dood van haar broer. Nou, een dode broer, dat is nou niet direct een garantie voor succes. Mijn man, Ton, las de eerste bladzijde en vond het veel te

‘Mezelf serieus nemen als Grote Literator, daar pas ik voor’

somber. Hij riep: ‘Een kist?! Een

mee te maken heeft, wordt gecounterd met een blik van ‘daar gaan we weer!’. Toch gaat ze het onderwerp niet uit de weg. “Ja, er is ontzettend veel gebeurd. Er is een soort hype ontstaan. Maar dat is alweer lang geleden. Er gaan zomaar weken voorbij

spuitje?! Dat is niet commercieel! Haal het eruit. Getverderrie, kun je het

dat ik er niet meer aan denk. Het is de afgelopen anderhalf jaar eigen-

op zijn minst niet wat later doen?’ Ik zei: ‘Nee, sorry, maar het moet echt

lijk erg rustig geweest. Ik heb me ook wel gedeisd gehouden. Nergens

daar.’ Het gaat erom wat ík wil. Ik schrijf echt wat ik wíl schrijven. En dat

geweest, niets gedaan. Ik zei: ‘Ik laat mijn gezicht wel weer zien als mijn

blijken veel mensen leuk te vinden. Dat is een prettige bijkomstigheid.”

boek af is.’ Dat is wat ik moet doen: boeken maken. Die andere dingen

D

zijn soms wat uit de hand gelopen toestanden.”

e eerste twee boeken van Van Royen zijn in de media vaak als provocatief omschreven. Van Royen schrijft als een soort vrouwelijke

Op de opmerking dat ze met De ontsnapping toch een poging doet om

versie van Wolkers openlijk over zaken als seks en overspel. Ze neemt

een wat serieuzere weg in te slaan, reageert ze verbaasd. “Wat ik schrijf

daarbij geen blad voor haar mond. “Ik zie daar ook geen reden toe”,

is altijd serieus. Het is mijn werk, geen kinderspel of amateurisme. Maar

vertelt ze. “Daarom schrijf je boeken. Als je voor bladen schrijft, moet je

mezelf serieus nemen als Grote Literator, zoals sommige mannelijke

altijd rekening houden met je doelgroep. Kan dit wel? Is het niet te grof,

schrijvers doen, daar pas ik voor. Ik probeer me wél te ontwikkelen. Ik

te heftig, te extreem? Nu hoef ik nergens rekening mee te houden. Ik

wil niet in hetzelfde blijven hangen. Ik ben niet alleen die schrijfster over

vraag me niet af of mijn lezers het wel trekken. Ik doe het zoals ik het

seks. Ik schrijf veel meer. Dat wás trouwens al zo. In De gelukkige huis-

30

ALFA0033-1-33 cso.indd 30

23-02-2006 12:43:03


| Interview |

‘Mag ik misschien een paar Duitse dwergen om mee te spelen?’

vrouw zat helemaal geen seks. Alleen een bevalling, en noem dat maar

Van Royen niets te maken met het feit dat ze inmiddels een gevestigd

opwindend. Toch noemen mensen het een seksboek. Van Godin van de

auteur is, een A-merk. “Dat kan altijd. Bij De gelukkige huisvrouw von-

jacht kan ik het me wel voorstellen. En wat is daar eigenlijk mis mee?

den ze de bevalling te lang. Wilde ze dat ik er een zooitje weeën uit-

Seks is gewoon een onderdeel van het leven. Ik snap niet dat het zo

haalde. Toen zei ik: ‘O nee, een bevalling ís heel lang. Die weeën blijven

spectaculair is dat er vrouwen zijn die zich met seks bezighouden. Het

er allemaal in.’ Die eindbevoegdheid heb je. Maar ik blijf wel luisteren

lijkt mij vrij normaal. Maar ik wil laten zien dat er ook andere dingen zijn

naar wat mensen zeggen. Het is niet zo dat ik het allemaal beter denk

die me bezighouden. Bijvoorbeeld dat er vrouwen zijn die zich zo in

te weten. Ik zal ook vast verkeerde beslissingen nemen. Misschien was

dienst stellen van hun gezin en hun werk, dat ze er volledig door opge-

het boek wel beter geweest zonder dwergen, maar ja…”

slokt worden. En dat een aantal daarvan op een gegeven moment de

E

keuze maakt huis en haard te verlaten en voor zichzelf kiest. Het opvallende is dat er natuurlijk ook legio mannen zijn die dat doen. Maar als een vrouw het doet, is het vreemd genoeg veel erger. Vrouwen zijn altijd direct ontaard en slecht. Waarom? Dat fascineert me.”

en vergelijking tussen Van Royen en Julia is ver te zoeken. Zelf heeft ze nog niet in het minst de neiging om de boel de boel te laten. “In

tegenstelling tot Julia heb ik bevredigend werk. Zij niet, en dat knaagt aan haar. Ik denk dat iedereen in zijn leven iets van zichzelf nodig heeft. Dat kan ook een hobby zijn, voor mijn part borduren, parkieten houden

De ontsnapping is voor een groot deel een realistische roman, maar

of een moestuin. Maar iets wat je zélf doet, waar je plezier aan beleeft.

Van Royen kan het niet laten om met enige regelmaat over the top te

En waar je trots op bent. Ik haal heel veel bevrediging en zelfvertrouwen

gaan. Neem alleen al het voorbeeld van ‘de twee dwergen’ met wie

uit mijn boeken. En onafhankelijkheid. Ik ben financieel onafhankelijk,

hoofdpersoon Julia op een avond mee in bed beland. “Wat heeft ieder-

en dat vind ik heel prettig. Het idee dat wat er ook gebeurt, ik altijd mijn

een toch tegen dwergen?”, reageert ze gespeeld verontwaardigd. “Ik

eigen brood kan verdienen. Dat ik daar geen man voor nodig heb. Ik

snap het niet!” Maar was het voor het boek niet beter geweest om dich-

vind het leuker om het samen te doen, maar het idee is prettig. Ik denk

ter bij de realiteit te blijven? “Zonder dwergen? Maar ik moet ook lol

dat hoe meer je je ondergeschikt maakt aan wat je man, je kinderen, je

hebben! Ik zit een jaar lang in mijn eentje te schrijven. Mag ik misschien

werkgever willen, hoe moeilijker het wordt.”

een paar Duitse dwergen om mee te spelen? Ik vind het zo flauw, mij wordt niets gegund.” Dan wordt ze weer serieus. “Bij de uitgeverij wilden ze Wolfgang en Heinz er ook uit hebben. Die vielen niet goed. Net als die kleine penissen. Moet dit, Heleen? Ja, dit moet. Dit wil ik.” Dat ze haar poot ook stijf kan houden, zoals ze zelf zegt, heeft volgens

De ontsnapping (296 p.) Heleen van Royen FMG Group Prijs: $ 19,90 (geb.) / ISBN 90 499 9976 X Prijs: $ 19,50 (luisterboek) / ISBN 90 499 9972 7

geeft BOEK laren mp 10 exe weg! pag. 71 Kijk op

31

ALFA0033-1-33 cso.indd 31

23-02-2006 12:43:29

Profile for Gerard Keijsers

Heleen  

Heleen  

Advertisement