Page 1

Evangelisatie en hulpverlening aan kinderen in nood wereldwijd Volg Mij na en Ik zal u vissers van mensen maken Matthe端s 4

De akker ligt gereed!

2

Op stage in Guinee-Bissau Frinsel vertelt: nieuwe 3CD


In dit nummer Van de bestuurstafel

3

Vanuit Guinee-Bissau

4

Bijbelse grammatica

Tussen wal en schip

Vanuit Zambia

6

Vanuit Mozambique

8

Alles liep anders

Voor wat hoort wat

Vanuit Zuid-Afrika

10

Vanuit Zuid-Afrika

11

Vanuit Guinee-Bissau

14

Op stage in Guinee-Bissau

16

De akker ligt gereed

Tijd om op jou knieë te staan Je dochter is een slang

Een ervaring voor het leven

2

Giftenverantwoording

19

Ingezoomd

19

Uit de pers

20

Zending met laagdrempelige insteek

Agenda KimonKidz

21 22

Adressen veldwerkers Léonie Dieleman p/a Hunniusstraat 3 4333 LV Middelburg

(2 februari 1969)

Post voor Léonie wordt doorgestuurd, dus verzenden in extra envelop met extra losse postzegels (€ 0,44 tot 20 gr, etc.)

Marianne van Helden Apartado 908, Bissau RGB Guiné-Bissau Africa Ocidental

(25 oktober 1975)

Gerda Klaver Apartado 908, Bissau RGB Guiné-Bissau Africa Ocidental

(27 november 1972)

familie Born 22 La Provence Disa Road Gordon’s Bay 7150 South Africa Erwin Born Ida Born-Meijer Japke Marianne Gerrit

(13 oktober 1970) (12 september 1969) (15 juli 1995) (5 februari 1999) (13 april 2004)

Anneke van Asselt: Covenant College Anneke van Asselt, PO Box 560229, Petauke, Eastern Province, Zambia

(5 februari 1975)

Colofon Doel van de stichting Hulpverlening en Evangelieverkondiging wereldwijd aan kinderen in nood. Secretariaat J.K.W. Stout, Baanhoek 67, 3361 GA Sliedrecht, 078-6931377. E-mail: w.stout@filternet.nl Grondslag van de stichting De Heilige Schrift vormt het uitgangspunt en is de inspiratiebron voor het werk van de Stichting. Hierbij zijn de Reformatorische belijdenisgeschriften voor ons een leidraad tot het verstaan van Gods Woord. Bestuursleden mevr. D. van den Belt, wnd voorzitter J.K.W. Stout, secretaris A. Steehouwer RA, penningmeester Directeur C. Moerman Menkemaborg 55 8226 TB Lelystad tel. 0320-411271 E-mail cmoerman@kimon.nl Eindredactie: C. Moerman E-mail: cmoerman@kimon.nl Medewerkers drs. A.G. Laseur, Zwolle: Zangen muziekbijeenkomsten, Tel. 038 - 4600650. G.H. Fikse, Soest: Werkvakanties en stages Tel. 035 - 6981918. Familie Lemstra, Sponsorproject Bangladesh, Tel. 033 - 2462065 of famlemstra@filternet.nl

Voorlichting en presentaties Dianne van den Belt, Parkstraat 168, 7461 BS Rijssen, tel. 0548-512518. E-mail: dvandenbelt@kimon.nl Seleke Steehouwer Tel. 078-6822151 Lezersadministratie Rianne de Geus, A.M. de Jongstraat 20, 3245 RK Sommelsdijk, tel. 0187-48 77 56. E-mail: riannedegeus@kliksafe.nl Webmaster Johan Meijer, Veenendaal KimonKidz Mirjam Nagtegaal Stationsweg 184 3364 AP Sliedrecht Comité van aanbeveling Ds. D.J. Budding, Waarder; J.J. Frinsel jr. - directeur Cornerstone Missionary Training College; Ds. K. Hoefnagel, Katwijk; Ds. G.C. de Jong, Sliedrecht; Mr. J.J. Jacobse, advocaat, Middelburg; Ds. G.D. Kamphuis, Amersfoort; Ds. R. Kattenberg, Lelystad; mr. C. G. van der Staaij, tweedekamerlid voor de SGP; Dr. A.A. Teeuw, Ridderkerk; Mw. J.J. Vreugdenhil-Fieret, Vlissingen Legaten Indien u ons een legaat wilt nalaten, kunt u hierover contact opnemen met het bestuur. Kimonline: www.kimon.nl Discipel is een uitgave van stichting Kinderhulp Mondiaal

Postbank rek.nr.: 6849217 t.n.v. St. Kinderhulp Mondiaal Hendrik-Ido-Ambacht


Van de bestuurstafel Kees Moerman, directeur

Bijbelse grammatica Het is Pinksteren geweest. Of liever: we leven in de pinkstertijd. Want Pinksteren blijft het. De belofte van de Geest geldt tot de laatste dag. In dat opzicht zijn we allemaal leden van de pinkstergemeente. “Want u komt de belofte toe, en uw kinderen, en allen, die daar verre zijn, zo velen als er de Heere, onze God, toe roepen zal.”

Vraag me niet waarom, maar er zijn altijd weer mensen, die willen afdingen op Gods rijke beloften. De woorden “Zo velen als” in deze tekst worden dan opgevat als “niet meer dan”. “Zie je wel”, zo zegt men dan, “het zijn er niet meer dan God roepen zal.” En dat is natuurlijk waar. Maar het is de bedoeling van de tekst niet om een beperking aan te brengen. Grammaticaal gesproken: het is geen beperkende bijzin, maar een uitbreidende bijzin. “Zóveel!” God zal ze roepen. U, uw kinderen, en allen die “ver zijn.” Tot aan de einden van de aarde. Tot aan het einde van de tijd. Een andere vertaling luidt: “… want voor u geldt deze belofte, evenals voor uw kinderen en voor allen die ver weg zijn en die de Heer, onze God, tot zich zal roepen.” Vanuit die rijke belofte mag de stichting Kinderhulp Mondiaal haar werk doen. God roept ook de kinderen van verre. Maar… “hoe zullen zij in Hem geloven, van Wie zij niet gehoord hebben? En hoe zullen zij horen, zonder die hun predikt?” Deze vraag is het ultieme antwoord op de vraag waarom wij, in tegenstelling tot veel andere stichtingen, mensen uitzenden. Als discipelen van de

21e eeuw. Dat is niet de makkelijkste manier van stichting zijn, wèl de mooiste! Daarom ook nu weer de oproep: Gá, of help hen gaan! Een bijzondere gebedsverhoring In dit nummer leest u over de aankoop van een terrein in Zuid-Afrika, om er het project “Goeie Hoop” te vestigen. Lang geleden meldden we ook zoiets. De familie Born woonde toen nog in Nederland. Groot was de blijdschap, nog groter de teleurstelling toen enige tijd later bleek dat de koop niet doorging. Ook deze keer spande het erom. Omwonenden moesten hun toestemming geven, en de meesten zitten niet te wachten op een opvangcentrum voor kinderen uit de zwarte wijken. “Geen sprake van”, daar kwam de hardnekkige reactie van een van de buren op neer. Totdat de oproep tot gebed werd opgevolgd door velen in Nederland en Zuid-Afrika. Toen bleek, dat er “met ons meer was dan met hem” (2 Kron. 32), en mogen we Jehizkia nazeggen: met ons is de HEERE, onze God, om ons te helpen! “We are just fine with the Home Care Centre”, zo klonk het enkele dagen later uit dezelfde mond… De akker ligt gereed – helpt u mee bouwen? Wervingsfolder – u/jij wordt ingeschakeld! De vorige – en eerste – “discipel” is goed ontvangen. Waardering voor vorm en inhoud. Het blijft een bijzonder blad, met die boeiende en kleurrijke persoonlijke verslagen. Ook in de tijd van internet en websites vormt het een onmisbare, directe band met het werkveld. Betrokkenheid van de achterban met de voortgang van het werk, daar draait het om. En daarom willen we het blad onder de aandacht van meer mensen brengen. Dat kan alleen maar als u en jij ons daarbij helpt. Vandaar dat we een folder hebben mee

verzonden met dit blad. Stuur de ansichtkaart naar een vriend of familielid en werf zo een nieuwe “discipel(lezer)”. Het kan ook via de website. Alvast bedankt!


Vanuit Guinee-Bissau Marianne van Helden

Tussen wal en schip “Vind je het niet eng, steeds maar weer met de boot overvaren?” Talloze keren gaan we met de boot naar de stad, en nu varen we voor een cursus zelfs naar Uno, één van de Bijagos eilanden voor de kust van Guinee-Bissau. Veel van onze internationale collega’s stellen ons deze vraag.

4

Zij vinden het maar niets, zo’n boottocht in een “lekke houten kano”, waarbij continu gehoosd moet worden. Dat klopt ook wel, het is zeker geen pretje als je storm of hoge golven treft. Bij vertrek houden we altijd het weer in de gaten. Maar we weten ook dat er Eén is die over ons leven waakt. Die ons beschermt op de weg en over het water. Deze keer zijn we met de boot naar Uno gevaren voor een alfabetiserings- en gezondheidscursus, een reis van meer dan twee dagen. Een hele reis, zeker als je bedenkt dat je minstens vijf uur achter elkaar op de harde houten banken moet blijven zitten, zonder steun voor je voeten. Meestal probeer ik een plekje tussen de bagage te bemachtigen.

Zittend bovenop een rijstzak kan ik zo’n reis beter volhouden. Gelukkig hadden we deze keer een rustige en voorspoedige reis, maar bij de haven aangekomen stonden we voor een grote verrassing. Ze hadden ons namelijk verzekerd dat een aantal mensen ons op zou wachten om te helpen met het dragen van de spullen, want auto’s rijden er niet op het eiland. Gelukkig hadden we vooraf ook bericht gestuurd aan een bevriend Braziliaans echtpaar, dat we naar hun eiland zouden komen en bij hen zouden slapen. Zij stonden ons op te wachten, maar de anderen waren in geen velden of wegen te zien. Achteraf bleek dat door de slechte communicatiemogelijkheden het radiobericht over onze komst niet was doorgekomen. Typisch Guinees! In allerijl is er contact gelegd met scholen en gezondheidswerkers en tot onze verbazing hadden we zeer veel cursisten. In totaal had ik 28 leerkrachten, variërend van kleuterschool tot voortgezet onderwijs. Drie dagen pennen… Als je de leerkrachten aan de slag ziet gaan met scharen en lijm, dan besef je pas dat het voor velen de eerste keer is dat ze een schaar of lijmpot in de handen hebben. Vooral aan de lijm merkten we dat goed, want die leek wel gedronken te worden, zo hard ging het. Veel praktische zaken moesten allemaal uitgelegd worden, zoals het gebruik van een onderlegger bij het werken met dikke stiften en lijm. Ik ben bang dat er op sommige tafels een complete tekst is achtergebleven van de watervaste stift… Het doet je ook des temeer beseffen hoe de situatie op de Guinese scholen is. Geen handvaardigheid of tekenen, tenzij je een eigen schrift hebt en een grijs potlood. Een groot deel van de lestijd gaat verloren aan de tekst van het lesboek over te schrijven, omdat er vaak maar één set lesboeken is per klas. Als je ziet hoeveel schriften een doorsnee leerling vol heeft geschreven aan het eind van het jaar, dan is dat om je petje voor af te nemen! Je zult dan ook begrijpen waarom Jabada, onze dierenverzorger, niet vrolijk was toen hij net voor de proefwerken zijn schrift kwijt was. De arme jongen heeft drie dagen zitten pennen aan onze tafel om de lesstof te kunnen bestuderen voor zijn proefwerken. Een stukje pedagogiek Al met al mogen we terugkijken op een geslaagde cursus. De leerkrachten hebben het als een “onverwachte” rijke zegen ervaren. Velen hebben geen opleiding tot leerkracht, maar zijn zelf nog student of afgestudeerd aan het voortgezet onderwijs, echter zonder mogelijkheid om een vervolgopleiding te volgen. Vanaf klas vier ben je bevoegd om zelf les te geven… En wat doe je dan als dat het enige werk is dat je kunt krijgen? Vandaar dat de leerkrachten


tevredenheid afronden. Het was wel bijzonder dat we een cursus konden geven aan moslims met toestemming van de Imam. Laten we hopen en bidden dat onze aanwezigheid daar als een zoutend zout en een lichtend licht is geweest. Orde bewaken Tussen de cursussen door ben ik druk geweest met de kerk van Brambanda. Daar hebben de jongelui van de kerk zich ingezet om de kerk opnieuw te bouwen. De oude kerk was erg klein en de muren en dakconstructie waren slecht. De jongelui hebben zelf de kleistenen gevormd en de houten balken in het bos gehakt. Op dit moment mogen we de

Vanaf klas vier ben je bevoegd om zelf les te geven...

dankbaar zijn voor een stukje pedagogiek en ondersteunend lesmateriaal. De afgelopen week hebben we ook een cursus gegeven aan leerkrachten in Boedoekoe, 30 km bij ons vandaan. (We deden er een uur over met onze auto, dus dat zegt wat over de staat van de weg!) Het was een gecombineerde groep van basisschoolleerkrachten en alfabetiseringsleerkrachten. Ook hier werd enthousiast meegedaan, en konden we de cursus naar ieders

Heere hartelijk dankzeggen dat de kerk er staat en het dak dicht was voordat de eerste tropische regenbui viel! Nu kunnen we rustig verder met de afwerking van de kerk. Wel zouden we als kerk voorbede willen vragen om wijsheid, om op een goede manier de orde tijdens de dienst te bewaken. Binnen een maand tijd is het aantal kerkgangers namelijk verdubbeld. Het zijn voornamelijk kinderen in de leeftijd van 10 tot 16 die massaal naar de kerk komen. Bidden jullie mee voor hen, dat ook zij de Heere Jezus mogen leren kennen als hun Borg en Zaligmaker? Marianne

Ik help mee. Het net aan land trekken. (U mag meer mogelijkheden aankruisen)  Zend mij voortaan het gratis magazine ‘discipel’.  Ik adopteer een kind uit Bangladesh voor 1 Euro per dag: Jongen/meisje/geen voorkeur**  Ik machtig de stichting Kimon om eenmalig € ______ van mijn rekening af te schrijven *.  Ik machtig de stichting Kimon om eenmaal per maand / kwartaal**

€ ______ van mijn

rekening af te schrijven . Ik ontvang het boekje ‘Aanmerk de leliën’ van ds. J.H.C. Olie. Bestemming gift:  Algemeen

 Goeie Hoop

 Kijkbijbel project

 Guinee Bissau

 Bangladesh

 Zambia

Naam Adres Postcode

Woonplaats

Bank- of gironummer Datum

Handtekening

* Indien gewenst kunt u het bedrag binnen een maand na afschrijving op uw rekening laten terugboeken. ** Doorhalen wat niet van toepassing is

Deze kaart sturen naar : KIMON, p/a Arie Steehouwer, Amandelgaarde 50, 3344 RE Hendrik-Ido-Ambacht

5


Vanuit Zambia Anneke van Asselt

Alles liep anders “Eventjes” naar Nederland en dan ook nog alles doen wat je doen moet en wilt; ontzettend druk, maar o zo gezellig en fijn om iedereen weer te zien. Tegelijkertijd waren we zelf alweer druk aan het plannen maken voor als we terug zouden zijn in Zambia: dinsdag aankomen in Lusaka, papierwerk regelen, auto ophalen en dan aan het eind van de week naar Petauke (ongeveer 5 uur rijden van Lusaka), waar ons project is.

6

Maar het liep zo anders en er kwam niets van die zelfgemaakte plannen. Omdat er problemen zijn bij de grens met de auto die ingevoerd is, ben ik na drie weken nog in Lusaka. Gelukkig kan ik bij vrienden verblijven en ondertussen ervaring op doen door mee te draaien in hun straatjongensproject. Het is een Schots gezin, ze hebben 2 dochtertjes en 2 geadopteerde Zambiaanse jongens. Daarnaast wonen er nu 34 straatjongens in de leeftijd van 9 tot 25 jaar in hun huis. Ze krijgen allemaal voedsel, kleding en onderdak en mogen naar school. De ouderen werken mee op de boerderij of hebben een ander baantje, terwijl anderen in opleiding zijn voor timmerman of elektricien. De jongens verblijven hier vrijwillig. Geen van hen wordt gedwongen tot iets, zolang ze zich maar aan de huisregels houden en de bijbelstudies en kerkdiensten bijwonen. Maar het is wel min of meer op vaste basis; niet zo van “vandaag wel, morgen niet.” Op deze manier krijgen deze jongens een kans om terug te keren in de maatschappij en te werken aan hun toekomst. Schokkende realiteit Er zijn veel straatjongens in de grote hoofdstad Lusaka. Ze leven in groepen bij elkaar op speciale plekken, in de goot en onder de bruggen. Als je overdag langsrijdt zie je ze rondhangen, languit op straat slapen, lijmsnuiven uit flesjes, drinken, bedelen bij het verkeer dat stilstaat voor de stoplichten. Ze pakken wat ze pakken kunnen om toch iets te eten te hebben en zien er vreselijk vies en onverzorgd uit. Veertienjarigen lijken soms 7 of 8 jaar oud doordat ze niet de juiste

voedingsstoffen krijgen; anderen hebben duidelijk ziektes en infecties. De redenen dat ze niet meer thuis willen wonen, lopen erg uiteen. Maar het zijn altijd erg trieste redenen. Sommigen

Madam, mag ik asjeblieft weer bij jullie wonen? hebben geen ouders, anderen zijn verstoten of er wordt niet meer naar hen omgekeken. Weer anderen zijn misbruikt, of zo verslaafd dat ze niet meer thuis kunnen zijn. Wanneer je om een van deze redenen of gewoon uit armoede bent gedwongen om de straat op te gaan, dan is de weg terug erg moeilijk. Op de foto de kleine John, al twee keer weggelopen en teruggevallen in het straatleven. Hij stond


vorige week bij de auto te wachten. Heel vies en totaal verwaarloosd. “Madam, mag ik asjeblieft weer bij jullie wonen?” Eenmaal thuis ontving hij een hartverwarmend welkom van de luid joelende anderen die zo blij waren hem weer te zien. Als je z’n gezichtje zag glunderen, hij kwam echt thuis! Eerst werd hij kaal geschoren in verband met scabiës en hij moest verschillende keren in bad. Maar wat zag hij er mooi uit in z’n nieuwe, frisse kleren en met z’n volle buik. Wat een contrast met het leven dat hij op straat leidde. Bijzonder wat dit gezin betekent voor deze jongens. Ook voor mij is het allemaal erg interessant en leerzaam, met het oog op het kinderproject dat we in Petauke hopen te starten. Tegelijkertijd is het schokkende realiteit. Groeten uit Lusaka, Anneke

Jacobine is er bijna! Jacobine Frens bereidt zich voor op haar uitzending naar Zambia, binnen enkele maanden. Na een periode van verkenning en acculturatie kan ze zich dan gaan wijden aan haar missie: “Wezen en kansarme kinderen mogelijkheden bieden op een menswaardig bestaan.” Jacobine zal zich vooral richten op medisch- en evangelisatiewerk onder de kinderen van Zambia. Haar sponsoring verloopt voorspoedig. Ze is er dus bijna, letterlijk en figuurlijk. Geef haar nog een “duwtje in de rug”, al is een schouderklopje ook welkom! Kijk ook op www.jacobineinafrika.nl.

7

JA! Ik help Jacobine uitzenden naar Zambia. Ik machtig de stichting Kimon om elke maand / elk kwartaal * € 10 / 15 / 25 / 50 / 100 / rekening af te schrijven, ingaande per

**

Naam: Adres: Postcode en Woonplaats: Rekeningnummer: Telefoonnummer / E-mail: Handtekening: * doorhalen wat niet van toepassing is; eventueel zelf bedrag aangegeven ** datum invullen; indien gewenst kunt u het bedrag binnen een maand op uw rekening terug laten storten. *** bij automatische incasso ontvangt u gratis het boekje “Aanmerk de leliën” van ds. J.H.C. Olie. **** Voor persoonlijke sponsoring van Jacobine kunt u het formulier van onze website downloaden.

Bon opsturen naar: Kimon, p/a Arie Steehouwer, Amandelgaarde 50, 3344 RE Hendrik-Ido-Ambacht

van mijn


Vanuit Mozambique Léonie Dieleman

Voor wat hoort wat Nietsvermoedend rijd ik op m’n fiets langs de rijstvelden, wanneer ik word ingehaald door een groot voertuig waarop te lezen staat: “11-2 daar red je levens mee.” Vaag denk ik: hè, dat ken ik… waar heb ik dat vaker gehoord? Het kwartje valt wanneer ik de auto eens goed bekijk: een Nederlandse brandweerauto! De afdankertjes doen híer dus dienst, en goed ook! Vorige week was er een grote brand op de markt maar volgens de verslaggevers was de brandweer “vakkundig opgetreden”.

8

M’n ogen werden helemaal groot toen ik enkele weken later ineens een Mozambikaan voor me ontwaarde in een uniform van TGP-post! Ik rolde bijna van m’n fiets van het lachen. Uitgerekend TGP post! Al vanaf m’n tienerjaren heb ik een speciale “verhouding” met ze. Ik heb wat uit het raam gehangen om te kijken of ze al in de buurt waren. Daarna zette ik m’n fiets in de container waar ik hem altijd stal, en ontdekte dat déze afkomstig is van de Oude Maasweg te Rotterdam. Beira begint af en toe aardig Nederlandse trekjes te krijgen… Het was die vrijdag overigens niet TPG-post maar DHL die bij me op de trap stond met het bericht dat ik een pakket kon

ophalen van het vliegveld. Ik kon niet wachten en stapte gelijk op de fiets. Het was al langer een wens van me om bij de lessen op de openbare scholen een themalied te hebben waarin een aantal basiswaarden terugkomen. Met hulp van derden was het nu gelukt om een lied in de stamtaal in elkaar te draaien. De meeste leerlingen reageerden zo enthousiast dat sommigen de tekst begonnen op te schrijven. Dit bracht me op het idee om sleutelhangers te laten maken met de tekst van ons themalied. En die waren nu dus gearriveerd via DHL! Ze zijn prachtig. Inmiddels hebben al 1100 leerlingen een exemplaar gekregen en regelmatig wanneer ik ergens loop of fiets begint iemand ’t lied te zingen. Afgelopen zaterdag stond ik ergens te wachten en ineens kwam er een knul de bocht om met een sleutelhanger aan zijn halsketting. Ik vroeg hem: “Hé, kèn je dat lied?” “Ja,” zei hij, “heb ik van m’n zusje geleerd. Ik vind ‘m zo gaaf, dat ik de sleutelhanger een paar dagen gebruik, en daarna m’n zusje weer…” Buikpijn Tijdens de lessen, we hebben 17 groepen met elk zo’n 65 leerlingen, werken we over thema’s als keuzes maken, de consequenties van keuzes, peergrouppressure, zelfbeeld, seksualiteit, vriendschap, zwangerschap, seksueel overdraagbare aandoeningen, verkering etc. Altijd is er een link naar Aids: hoe kun je besmet raken en hoe niet, wat doet het virus, waarom is testen zo belangrijk, wat zijn de symptomen, hoe gaan we met slachtoffers om, etc.


Volgende week is één van de subthema’s: seks in ruil voor nieuwe schoenen, kleren of haarvlechtjes. Dat komt hier namelijk nogal eens voor. Maar aan die nieuwe schoenen of tas kan een duur prijskaartje hangen. De gedachte “voor wat hoort wat” begint soms al vroeg: ik was bij m’n collega’s voor taalstudie in Lamego toen één van de buurtkinderen kwam vragen of er iets van het middageten over was. Z’n leraar had namelijk gezegd dat alle kinderen eten mee moesten brengen naar school. Daar zou híj dan van proeven. En… vond hij het lekker, dan zou je een hoger cijfer

De verhalen die ik hoor zijn schokkend krijgen(!) In hogere klassen moet er soms geld op tafel komen, of zelfs je lichaam. De verhalen die ik hoor zijn schokkend en ik probeer er tijdens de lessen op in te spelen. De natuur levert soms aardige illustraties en daar ben ik God dankbaar voor. Zo vind ik het ongelooflijk hoeveel mangobomen er in Beira zijn. Maar tot mijn verbazing worden van sommige mangobomen de vruchten al geplukt en gegeten vóórdat ze rijp zijn. Wanneer je de mensen echter vraagt wat ze lekkerder vinden, zeggen ze haast allemaal: “Rijpe mango’s, maar het wachten is zo moeilijk.” Van die rauwe mango’s krijg je trouwens ook nog eens pijn in je buik, zo werd me verteld. Dit gegeven kon ik prachtig doortrekken naar de tieners: je bent volop in ontwikkeling, net als die mango’s, maar je bent nog niet rijp voor seksualiteit, fysiek niet en emotioneel niet. Je kunt echter wèl sterke gevoelens hebben. Wachten met seks is dan niet makkelijk, maar wel béter. En net als met de mango’s kan voortijdige seks je “buikpijn” bezorgen. In een winkel zag ik mangosnoepjes liggen, dus die kregen de leerlingen als afsluiting van de les. Een van hen zei: “Hé, die van mij is nog niet rijp, dus ik bewaar ‘m voor later!” Hij stopte het snoepje in z’n tas…

Spoortje Eén van de fruitvrouwen wilde vorig jaar dat ik haar pasgeboren dochtertje mijn naam gaf. Sindsdien zijn er dus twee Léonie’s in Beira. Zelf laat ik zodoende óók een Nederlands spoortje na! (zie foto hierboven) De Mozambikaanse Léonie werd deze week één jaar en uiteraard fietste ik even langs. Behalve het verjaardagsliedje van hier speelde er een ànder lied door m’n hoofd. Het was het themalied, waarvan de vrije vertaling in het Nederlands luidt:

Je bent geliefd, er is niemand zoals jij. Je bent de hoop van Mozambique. Koester je leven en voorkom dat je met Aids besmet raakt. Je bent waardevol. Wees een vriend voor de ander, wees trouw en eerlijk. Je oogst wat je zaait. Je bent geliefd!

9


Goeie Hoop, Zuid-Afrika Erwin Born

De akker ligt gereed In de afgelopen periode is het gelukt om grond aan te kopen. Het leek soms erg veel op ganzenbord. Enkele citaten van makelaars: “Het is te koop.” Bij navraag: “Het is niet te koop.” “Je mag hier 100% zeker een Home Care Centre bouwen.” Na enkele weken: “Het mag toch niet.” Na ieder telefoontje en bezoek: “Morgen weet ik meer.” Ons geduld werd beproefd, maar God heeft op Zijn tijd gezorgd voor deze geschikte locatie.

10

Het perceel is 10.000 m2 (1 hectare) groot en ligt op enkele honderden meters van de N2, een belangrijke snelweg. De dorpen en wijken in de Helderberg regio liggen op korte afstand. De Helderberg regio is het gebied waar de kinderen vandaan komen. Het ligt ten oosten van Kaapstad. Het perceel ligt in een mooie groene omgeving met voldoende ruimte om het Home Care Centre te verwezenlijken. De bouwregels schrijven onder meer voor dat er één gebouw in de vorm van een huis gebouwd mag worden. Er zijn geen beperkingen wat de afmetingen van het gebouw betreft. Verder mag er eventueel nog een tweede gebouw van 120 m2 gebouwd worden. Wij zijn jullie allemaal bijzonder dankbaar voor het grote vertrouwen dat jullie de afgelopen jaren hebben gegeven in de vorm van gebed, meeleven en giften. Zonder dit vele meeleven zou het niet mogelijk geweest zijn om deze geschikte kavel aan te kopen. Snelle start De nood van de vele mensen en in het bijzonder van de kinderen in deze omgeving vraagt om een snelle start. Door de contacten die we in de afgelopen maanden met Child Welfare (kinderbescherming) hebben kunnen opbouwen, is die nood weer eens extra duidelijk geworden. We zullen de kinderen In samenwerking met Child Welfare opnemen, zodat alles officieel en volgens de regels gebeurt. Momenteel zijn we ook bezig om erkenning te krijgen van de ZuidAfrikaanse overheid. Het zal duidelijk zijn dat we de grond niet onnodig lang braak willen laten liggen, maar deze “akker” snel willen bewerken. In het volgende nummer hopen we het bouwplan te kunnen presenteren voor een tehuis, aangepast aan de lokale eisen en mogelijkheden. Onze voorlopige begroting is

dat er nog € 95.000 nodig is voor de bouw van het project. We bidden dat het het komende half-

jaar lukt om aan dit streefbedrag te komen. Daar zal bovendien veel actie voor moeten worden ondernomen. In de tussentijd hebben we dan de gelegenheid om de nodige goedkeuringen te verkrijgen van municipaliteit (gemeente) en de bouw goed voor te bereiden. Begin 2008 zou de bouw dan een aanvang kunnen nemen. De eerste opvang D.V. eind augustus/begin september komen de eerste vrijwilligers: Berdine, Maria, Mirjam en Trijntje. Op onze website, onder het kopje vrijwilligers, kunt u al kennis met hen maken. We zien uit naar hun komst. Op kleine schaal kan dan worden begonnen met het opvangen van kinderen. Per 1 augustus hebben we daartoe een huis gehuurd in Gordon’s Bay. Een wat ouder huis, maar zeer geschikt voor het opstarten van het project. Zo kunnen we alvast beginnen met de uitvoering van onze opdracht: het bieden van een helpende hand om zo het Evangelie in woord en daad door te geven. Het is een heerlijk plekje voor de kinderen en de vrijwilligers. De tuin is een fijne ommuurde speelplaats. Ook de ligging is gunstig. De krottenwijken liggen op enkele kilometers afstand, terwijl deze wijk veilig is. De winkels liggen op 200 meter afstand, en het is maar 700 meter lopen naar zee. We hopen in augustus het huis in te richten. Van mensen in de omgeving hebben we al goederen gekregen. Maar we ontkomen er niet aan om meubels en apparatuur aan te schaffen. Helpt u ook mee met een gift? Als u tussentijds op de hoogte wilt blijven kunt u op de website kijken. U kunt zich daar ook aanmelden voor de maandelijkse nieuwsmail van Ida. Een hartelijke groet uit een winters (15-20º C) Zuid-Afrika. Erwin Born


Goeie Hoop, Zuid-Afrika Ida Born

Tyd om op jou knieë te staan Jullie zullen best weer benieuwd zijn hoe het ons gezin vergaat aan de andere kant van de wereld. Ik zal proberen jullie een indruk te geven. Er moet veel geregeld worden en jullie zouden je verbazen over het papierwerk dat komt kijken bij het in werk zetten van een “Zuid-Afrikaanse non profit organisatie” Ofwel: Erwin verveelt zich geen moment, ook doordat we druk bezig zijn met de voorbereidingen van de bouw van ons eigen huis. Het bouwen van een huis is een verhaal apart in Zuid-Afrika. Als je alle dramatische verhalen moet geloven! Het is moeilijk om betrouwbare personen te vinden; al snel wordt er tijdens de bouw bezuinigd op de kwaliteit. Ook het (nieuwe) huurhuis waar wij nu in verblijven heeft veel gebreken. Voor ons een goede les. We weten inmiddels waar we op moeten letten. Honger en kou Naast het bijstaan van Erwin, vul ik zelf mijn tijd met het draaiende houden van ons gezin. En niet te vergeten mijn schrijverij: het beantwoorden van e-mail, het schrijven van onze familie/vriendenbrief en het bijhouden van “het laatste nieuws” op onze website. Ook het leggen van de nodige contacten voor ons project neemt heel wat van onze tijd in beslag. Wij verwonderen ons steeds weer over Gods leiding in alles. De juiste personen kruisen steeds weer ons pad en bieden hun diensten vrijwillig aan. Zo helpt een accountant ons in zijn vrije tijd met ingewikkelde aanvragen. Een bouwer/tekenaar biedt vrijwillig aan het ontwerp van ons Home Care Centre uit te werken en ons bij het bouwen bij te staan. Child Welfare (de Zuid-Afrikaanse kinderbescherming) brengt ons in contact met sleutelfiguren en helpt ons bij het uitdenken van een strategie. Gemeenteleden hebben een platform gevormd om “onze armen te ondersteunen” (een mooi beeld!) wanneer dit nodig mocht zijn. Inmiddels geef ik zelfstandig en in het Afrikaans (met Hollands accent) bijbelles op de school in de krottenwijk. Het is nu winter hier en veel mensen lijden kou en honger. De oogst is gedaan en de bouw

ligt gedeeltelijk stil vanwege de winterregens. Geen werk dus en geen uitkering, zoals in Holland. Dus…honger en kou. Wanneer ik dan lekker warm aangekleed op school aankom, zie ik met pijn in mijn hart kinderen zitten te kleumen in hun zomerkleertjes, met slippers aan hun blote voeten. Hun magere lijfjes trillen van de kou. Gelukkig krijgen de kinderen die thuis niet genoeg te eten krijgen een warme maaltijd op

Die blote voetjes en dunne kleren, terwijl de sneeuw op de bergen ligt! school. Dat wel. Maar die blote voetjes en dunne kleren, terwijl de sneeuw op de bergen ligt! Intriest. Gelukkig geldt dat niet voor alle kinderen. Naast zo’n dun gekleed kind zit bijvoorbeeld een kind met winterjas, handschoenen, sjaal en muts op. Bij elkaar vormt het een interessant geheel, zo’n klas. In één van de klassen zit een grappig jongetje met een bril. Iedere week komt er weer een stuk plakband bij om de bril bij elkaar te houden. Het lesgeven gaat overigens erg goed. De kinderen luisteren zo lief. Ik verbaas me er steeds weer over dat kinderen (250, verdeeld over 6 klassen) van 10 tot 12 jaar me de ruimte en

11


de kans geven om in dit werk te groeien en de taal onder de knie te krijgen. Iedere keer begroeten ze me met blijde gezichtjes en beginnen ze me toe te zingen. Volgens mij vinden ze het baie interessant, zo’n tannie uit Nederland. Ik ben echt van ze gaan houden. Ze kunnen dan ook zo aandoenlijk “drukkies geven“ (knuffelen). Je móet gewoon wel van ze houden!

12

Een hart onder de riem Ik ben in ieder geval blij iets te kunnen betekenen voor deze kinderen. Voor al die anderen kunnen wij zo weinig doen. Ontoegankelijk zijn hun woongebieden en troosteloos lijkt hun toekomst. Met pijn in ons hart zien Erwin en ik hoe een oma met haar dochter van 18 jaar naar eten zoeken in onze vuilniscontainer. Op deze manier houden ze hun (klein)dochter van 16 maanden in leven! Het enige wat ik kan doen is hun een hart onder de riem steken en een tas met eten en speelgoed vullen en die door het hek aanreiken. Het hek openen is te gevaarlijk. Dat hebben we pas weer gemerkt. Er was een man achter een auto aan het wooncomplex binnengekomen en ons huis binnengedrongen. Hij had kou en honger en eiste op een wat agressieve manier eten. Gelukkig gebruikte hij geen geweld en kon Erwin hem met een brood weer de deur uitwerken. Geen prettige situatie! Het is een land van tegenstellingen en enorme sociale problemen. Inburgeringsperikelen Met onze kinderen gaat het trouwens prima. Ze hebben zich goed aangepast en spreken vlot Afrikaans, evenals een aardig mondje Engels. Vooral in het begin moesten we wel eens lachen om hun inburgeringsperikelen. Allereerst de taal. Nadat er op een keer op de voordeur werd gebonsd (geen bel) deed onze Marianne (8) open. Het was Katelyn (6). Ze vroeg: Can I play in your house? Waarop Marianne naar de wc liep, de deur opende en antwoordde: Yes, hier is de plee! Ook snapte ze niet waarom ik geen “slaafje” nam. Bijna al

Neem een slaafje, dat is baie makkelik mam! haar vriendinnen hebben er eentje thuis en dat is baie makkelik mam! Tegenwoordig zegt ze netjes bediende en snapt ze waarom het zo belangrijk is dat deze vrouwen het werk in huis mogen doen. Het geeft hen immers inkomen. Japke had op school al snel de bijnaam Jungle Jappie. Dit

omdat ze niet bang is voor enge beesten. Ten overstaan van de klas houdt ze een jonge vogelspin vast, loopt als eerste van de klas tijdens een back to basic camp langs een (dodelijke) pofadder en laat in de klas, als bewijs dat ze niet bang is, een 8 cm grote tijgerspin onder haar kleren lopen. Als laatste onze Gerrit. Een bijdehand mannetje, dat inmiddels 3 (peuter)talen spreekt. Erg lachwekkend! Het is een wildebras met een enorm sterke wil. Vanmiddag ben ik met hem naar de dokter geweest om de hechtingen uit zijn achterhoofd te laten halen. Vorige week zondag viel hij na de dienst met zijn hoofd op de scherpe punt van een stoel. Dus… vlug naar het hospitaal met dat bloedende ventje. Daar gaven ze hem eerst een spuitje. Ik dacht: fijn, dan wordt hij lekker rustig. Niet dus. Hij werd steeds wilder. Toen de arts na een half uur binnenkwam om te hechten, zei hij laconiek: “Dat is ook de bedoeling, mevrouw. Hij heeft nu het gevoel of hij 5 pilsjes op heeft. Hij zal zich hier echt niets van herinneren!“ Gaat dat in Holland ook zo? Tot slot nog een mooi Afrikaans gezegde: “As die lewe jou voete onder jou uitloop, is dit tyd om op jou knieë te staan.” Jullie gebeden omringen ons. Ook wij “staan op ons knieë“ voor ons werk, in verwondering over Gods liefdevolle leiding en bescherming in ons leven. Liefs, Ida


Vanuit Guinee-Bissau Gerda Klaver

Je dochter is een slang Afwisselend. Dat is het hier! Elke keer kom je weer nieuwe, leuke of moeilijke dingen tegen. Het werk is veel, maar het is mooi en afwisselend werk.

14

Consulten zijn natuurlijk aan de orde van de dag. Ook hebben we de afgelopen tijd twee keer een cursus gegeven aan gezondheidswerkers. De groepen zijn erg gemêleerd. Op het eiland Uno (7 uur varen) had ik een groep van (oud opgeleide) gezondheidswerkers, vroedvrouwen en mensen die het gebruik van de latrine (buitentoilet) moesten promoten. Dan heb je daar mensen zitten van 17– 70 jaar (deze laatste liep met een stok). De groep heb ik verteld over het belang van het gebruik van latrines, over malaria, tuberculose, wondzorg en aids. Ze hebben wat plaatmateriaal gekregen om zelf voorlichting te geven in hun eigen dorp. Het was een intensieve, maar ook erg leuke week. We waren daar bij een ander zendingsechtpaar te gast. Ook hebben we wat kerken bezocht en het werk gezien dat deze mensen mogen doen. Het was fijn weer eens met een andere verpleegkundige te kunnen overleggen. Verder heb ik een cursus gegeven in Boedoekoe (1 uur rijden met de auto) aan mensen die gezondheidswerker willen worden. Het is een cursus van 4 dagen, dus ik zal er later nog een paar dagen heen moeten om hen verder te onderwijzen. De ervaring binnen de groep is heel gevarieerd. Er zijn er bij die al aardig wat van ziekten en medicijnen afweten, terwijl anderen er nog niets van weten. Maar goed, beetje bij beetje probeer ik ze iets bij te brengen over hoe je consulten moet doen, wat je moet observeren, en wat je moet vragen. Ook bespreek ik de meest voorkomende ziekten, met hun behandeling.

Ter afwisseling op deze “hoofdtaak” ben ik een paar keer met een groep jongens van Enxude naar het bos geweest om cashewnoten te zoeken. De opbrengst daarvan is voor de kerkbouw in Enxude. Het was gezellig en fijn, maar tegelijk lastig om met deze groep jongens (10 – 14 jaar) op stap te gaan. Het is me een stel… Twee keer heb ik Dan meegenomen, een doof meisje van 7. Ze heeft ervan genoten en heeft heel goed haar best gedaan met zoeken. Als de jongens vragen: “Wie is je moeder?”, dan zegt ze “Gerra”. Verjaardag Deze week hebben we Quedeles verjaardag gevierd. Quedele, die zo ernstig ziek is geweest, maanden in het ziekenhuis heeft gelegen en nu nog niet kan praten en lopen. Ze werd 3. Het was gezellig. Ik had limonade en

Ik heb uitgelegd dat Quedele geen slang is, omdat ze geboren is als mens koekjes meegenomen. Ook wat kleertjes en pap. We hebben de Heere gedankt dat Hij haar leven tot nu toe gespaard heeft. Onlangs had ik haar ook nog bezocht. De moeder van Quedele zat toen met vragen. Een oudere man had gezegd dat ze Quedele in het bos neer moesten leggen, want waarschijnlijk was ze een slang. Als ze het niet zouden doen, dan zou het meisje de vader of de moeder doden. Ik heb uitgelegd dat Quedele geen slang is, omdat ze geboren is als


Wilt u met ons danken voor: - de voortgang van het werk in de kerken. - de hulp die we zieke mensen mogen bieden, waarbij we hen ook mogen vertellen over de grote Medicijnmeester van lichaam en ziel. - de verjaardag van Quedele.

Wilt u met ons bidden voor: - versterking van het geloof van de jongeren in de kerken, en dat ze zich zullen inzetten voor het werk in en aan de kerk. - Quedele, Namisan, Ana en andere zieken.

een mens, maar dat ze een ziekte heeft. Toen ik enige tijd later weer langskwam, was de moeder erg ziek. Wat zal er door haar hoofd heen gegaan zijn? Ik heb haar toen uitgelegd, dat zij malaria had. Ik heb haar medicijnen gegeven en met haar gebeden, dat ze toch vooral haar vertrouwen op de Heere Jezus Christus zou stellen. En gelukkig is ze weer beter geworden. Gewoonlijk houd ik geen verjaardagen bij, maar die van Quedele, die kan ik niet vergeten. Ook had ik van een kinderbijbelclub uit Nederland kaarten gehad voor zieken, onder wie Quedele. Ze zal er niet veel van snappen, maar het is fijn te weten dat anderen voor haar bidden.

Dapper Deze dagen ben ik ook druk geweest met Namisan, een meisje van 14 met bottuberculose. Ik werd erbij geroepen om een wond aan haar schouder te verzorgen. Maar het bot stak eruit en zo’n wond geneest nooit. Het meisje kan ook niet lopen. Ik ben met haar naar het ziekenhuis geweest in Bissau. Daar bleek dat door de tuberculose haar linkerheup en haar rechterknie gebroken zijn. Ze zal in de toekomst een grote operatie moeten ondergaan. Hopelijk kunnen ze dat in Bissau doen. Dit meisje heeft nog een lange weg te gaan. Maar ze is erg dapper. Ze vraagt steeds om gebed. We lezen de kijkbijbelboekjes met haar en willen haar nog een kinderbijbel geven. Ze kan helaas niet lezen, maar vaak is er een andere patiënt die kan voorlezen. Goed, ik heb jullie heel wat geschreven en ga maar weer eens stoppen. Er zitten verschillende mensen te wachten die ‘iets’ van mij willen. Hartelijke groeten, Gerda Klaver

15


Op stage in Guinee-Bissau Dineke Stam

Een ervaring voor het leven Ik word net wakker, en heb even tijd nodig om me te oriënteren. Waar ben ik? Ik hoor allemaal stemmen, en het lijkt wel of die pratende mensen naast m’n bed staan! Ook kan ik de taal niet verstaan… Dan weet ik het! Ik ben in Guinee-Bissau, en omdat er geen glas in de ramen zit, hoor ik de stemmen zo dichtbij!

16

Het begon allemaal verleden jaar, met een vakantiereis naar Gambia. Voor het eerst maakte ik kennis met Afrika! En dat had gevolgen, want ik was “aangestoken” en Afrika liet me niet meer los. Ondanks de armoede liep iedereen met een glimlach rond en waren de mensen tevreden met wat ze hadden. Maar er schuilde ook veel leed achter hun glimlach. Toen ik thuis kwam van vakantie wist ik dat ik een keer terug wilde, om te proeven wat het is om écht in Afrika te leven, want een vakantie is wel even wat anders. Een aantal maanden later stuurde ik een mail naar stichting Kimon om te vragen of ik voor een aantal maanden als vrijwilliger naar Afrika mocht gaan. Voor Kimon was dit een nieuwe uitdaging, en zo vertrok ik 2 maart richting Guinee-Bissau,

voor een periode van twee en een halve maand. Een periode die ik nooit van m’n leven meer zal vergeten. Aan de hand van stukjes uit mijn mailverkeer met Holland, wil ik jullie een indruk geven. Hallo allemaal, Hier weer een bericht uit Guinee Bissau. Ik ben hier nu al bijna vier weken, en het is fantastisch! Hoe is het in Holland, en in de rest van de wereld? Ik weet echt niets! Geen radio of krant hebben we! Maar niet getreurd hoor, heerlijk rustig toch? En ik heb zo m’n handen al vol met m’n belevenissen, waarvan ik er

Je zou soms toch zo graag wat bemoedigends willen zeggen! weer een paar door wil geven: …. We zijn vandaag bij Binapsan (14 jaar) geweest, zij is sinds kort bij ons in het dorp, en heeft hiervoor een tijd in een ziekenhuis gelegen met allerlei klachten. Nu is ze uit het ziekenhuis, maar ze is niet gezond. Ze kan niet lopen, en er steekt een bot uit haar schouder; hoe het ontstaan is, is onduidelijk. Nu moet ze eigenlijk naar het ziekenhuis in de


hoofdstad, maar daar is nog geen geld voor. De familie gaat er voor sparen. Tot die tijd gaat Gerda er regelmatig heen om haar schouder te verzorgen, en voor te lezen uit de bijbel. Maar als je ziet hoe moedeloos ze uit haar ogen kijkt, dan gaat er wel wat door je heen. Zou er voor haar nog een toekomst zijn? …. Gelukkig hebben jullie me niet zien instappen in de ‘kano!’ O, vreselijk zeg! ’n Gammel trapje en echt klimmen. Waarom ze hier zo weinig lichte kleding dragen is me ook helemaal duidelijk geworden, smerig dat ik was! Het varen in de kano ging prima. Natuurlijk ging er ook het een en ander aan vee mee, zoals kippen en een krijsend varken. Lekker ‘hutje-mutje’ voeren we naar de overkant. ….Als Gerda straks thuiskomt van de gebedsdienst, zullen we gaan eten, zo rond 21:00. En daarna lekker douchen. (Nog nooit heb ik zo lekker gedoucht als hier, ondanks dat het met koud water en een emmertje moet. We zijn ’s avonds zo vies!!) M’n kleren zijn gisteren allemaal uitgewassen, wat natuurlijk ook allemaal met de hand gaat, met water uit de put. …. Het is hier echt allemaal heel primitief. Het enige wat de mensen eten is rijst, vruchten en water. O ja, en cashewnoten. Ze leven in hutten van klei, hebben minimale kleding. Het contact met de mensen verloopt goed, al vind ik het vreselijk jammer dat ik ze niet goed kan verstaan, je zou soms toch zo graag wat bemoedigends willen zeggen! Maar elke dag leer ik weer. De kinderen vinden het geweldig als ik ze bezig houd (o.a. met blokfluitles). Al is het wel heel intensief, we genieten er allemaal van. We hebben trouwens sinds vandaag licht in huis, via een windmolen en zonnepaneel; echt een luxe, want anders gebruikten we zaklampen. …. We zijn net terug van een kerkdienst. Toen ik hier nog maar pas was, werd er veel aan me gevraagd om wat te zingen, te zeggen of te bidden. Gerda of Marianne vertaalde dit dan. Maar nu heb ik gewoon fijn geluisterd. Marianne zat naast me en vertaalde de preek voor me.

De kennis over God is heel gering, het geloof is “kinderlijk eenvoudig.” Maar daar kunnen wij van leren, met al onze kennis! Ook merk ik dat ik meer in afhankelijkheid van God ben gaan leven. Hem echt in alles nodig hebben, maar ook de ervaring dat Hij heel dicht bij me is. God is zo goed! Nu ik weer in Holland aan het werk ben in het ziekenhuis, zijn mijn gedachten nog veel in Guinee-Bissau. Ondanks de taalbarrière heb ik me gelukkig nuttig kunnen maken, door vooral Gerda te helpen in haar werk als verpleegkundige. We konden fijn samenwerken, en ook met Marianne kon ik goed opschieten. Zij kunnen heel goed hulp gebruiken, en veel gebed, want als ik zie hoe druk zij het hebben…! Ook heb ik echt een band met de bevolking gekregen en afscheid nemen was daarom niet makkelijk. Een bevolking die nog zo gebukt gaat onder de geestelijke boosheden in de lucht. Veel mensen die nog in het pure heidendom leven. Wat zou het schitterend zijn als ook zij eenmaal voor Gods troon mogen juichen! Dineke Stam

Heel de wereld moet het weten dat God niet veranderd is. En Zijn liefde als een lichtstraal, doordringt in de duisternis. ’t Werk van God is niet te keren, omdat Hìj erover waakt. En de Geest doorbreekt de grenzen die door mensen zijn gemaakt.

17


Stages, werkvakanties en kortverbandvrijwilligers Graag stellen we (jonge) mensen in de gelegenheid om ervaring op te doen op een van onze projecten. Hieronder geven we de mogelijkheden aan. Guinee-Bissau Bij voldoende belangstelling wordt elk jaar een werkvakantie georganiseerd naar dit West-Afrikaanse land. Stages zijn vooral mogelijk op medisch gebied. Werkvakanties duren drie weken, stages of kortverband vrijwilligerswerk in overleg. Bangladesh Kimon zendt geen veldwerkers uit naar Bangladesh. Het land verleent geen visum voor langere periodes. Samaritan Children's Home roept echter mensen op om voor een korte periode (2 – 6 maanden) vrijwilligerswerk te verrichten. Als je bijvoorbeeld een medische, onderwijskundige, sociaalpedagogische of technische (werktuigbouwkundige/ elektrotechnische) achtergrond hebt ben je hier bijzonder welkom.

Wat doet Kimon voor je? Heb je hart voor (zending onder) kinderen, en wil je buitenlandervaring opdoen? Kun je zelf in de onkosten voor reis en verblijf voorzien? Dan willen we graag de mogelijkheden met je bekijken. Voor je vertrek vindt een kennismakingsgesprek plaats, en bij terugkeer een evaluatiegesprek. De stichting kan je ook adviseren rondom reis, visa, etc. Kijk op onze website voor verdere informatie en voorwaarden: www.kimon.nl, “Meehelpen”. Hier kun je je ook aanmelden. Voor contact: G. H. Fikse, coördinator stages en werkvakanties, tel. 035-6981918 of ghfikse@solcon.nl C. Moerman, directeur, cmoerman@kimon.nl

Zuid-Afrika Op het project “Goeie Hoop” wordt met Nederlandse kortverbanders gewerkt. Vooral mensen met een medische of sociaal-pedagogische achtergrond zijn van harte welkom voor een periode van bijv. 6 maanden. Aanmeldingen hiervoor via de fam. Born, via www.goeiehoop.nl. In de opstartfase van het project is ook sterke behoefte aan “mankracht” voor de bouw van het tehuis en voor de inrichting van het terrein.

Scholen, help ons! U wilt een actie plannen voor het nieuwe cursusjaar, maar u zoekt nog een bestemming? Denk dit jaar eens aan Kimon! Diverse, aansprekende projecten wachten op de enthousiaste inzet van scholen en leerlingen: "Goeie Hoop" in Zuid-Afrika (aidskinderen), een school voor voortgezet onderwijs in Guinee-Bissau, etc.

Er zijn veel mogelijkheden om betrokken te raken: - Het makkelijkste is natuurlijk om iemand voor een presentatie uit te nodigen. Graag vertellen we van ons werk, ook aan de hand van powerpoint of video. - Lesbrieven zijn educatief en pedagogisch verantwoord. Deze kunnen worden gecombineerd met: - Scholenacties voor een project. Daarbij kun je denken aan verkoopacties, fietstochten, sponsorloop of andere sportevenementen. We hebben ook kant-enklaarpakketten, bijvoorbeeld voor een ansicht- of prikkaartenactie. - Adopteer een weeskind met je klas! Voor ongeveer 1 euro per maand per leerling steun je een leeftijdgenoot(je) uit

bijvoorbeeld Bangladesh! - NIEUW! Je kunt nu ook een medestudent uit Bangladesh ondersteunen, en correspondentie met hem of haar onderhouden. Je kunt dat doen van je studiebeurs, individueel of als studentengroep of klas. Dat kost je 2 Euro per dag (ca. 60 Euro per maand), en die zijn ook nog fiscaal aftrekbaar.


Financieel Arie Steehouwer

Giftenverantwoording Voor alle giften zeggen wij u hartelijk

In het 1e kwartaal van 2007 heeft Kimon voor € 43.719,73 aan giften ontvangen. De specificatie hiervan is als volgt:

dank. Per 31 december 2006 was voor het project Zuid-Afrika een

-Ontvangen giften van particulieren en bedrijven (algemeen): 15.478,37 -Giften en collecten van kerken, scholen en verenigingen: 5.247,01 Herv. Gem. Hei- en Boeicop € 400; Diak. Herv. Gem. Vinkeveen € 100; Diak. Herv. Gem. Benschop € 230; Chr. Geref. Kerk Katwijk aan Zee (kerstavond) € 539,66; Hersteld Herv. Gem. Stellendam € 150; Diak. Ger. Gem. Driebergen € 250; Diakonie Werkendam € 500; Ned. Herv. Evang. Terneuzen € 192,35; Diak. Herv. Gem. € 60; Diak. Herv. Gem. Wilnis € 250; Gift Diak. Hersteld Herv. Gem. Oud-Beijerland € 200; Collecte Hersteld Herv. Gem. OudBeijerland € 2.000; Diak. Ger. Gem. Westkapelle € 200; Diak. Ger. Gem. Doetinchem € 150; Ned. Herv. Gem. Nijkerk € 25

bedrag bij elkaar gespaard van € 115.000. Dat stemt ons tot dankbaarheid. Giften en bijdragen blijven echter nodig aangezien de projectkosten inmiddels lopen. Op dit moment zijn we ook in onderhandeling over een geschikte bouwkavel.

-Giften en acties:

2.000,00

Rehobothschool Nieuwerkerk a/d IJssel € 2.000 (voor Goeie Hoop € 1.000 en voor Guinee Bissau € 1.000)

De totale kosten voor de grond en de bouw worden op € 200.000

-Giften en acties voor Zuid-Afrika:

7.671,00

Particulieren € 2.546; incasso’s particulieren € 1.900; De Driester kerstgift € 300; Schuurman oliebollenactie € 175; Schuitemaker kledingbeurs Woudenberg € 750; Hebo Verhuur € 500; EBU Doetichem € 1.500

geraamd. Ook de reeds lopende projecten in Guinee-Bissau, Mozambique, Zambia en Bangladesh vragen om uw blijvende steun.

-Giften en acties voor Guinee-Bissau:

1.883,75

Giften van particulieren Guinee-Bissau € 1.016,50; incasso’s van particulieren € 277,50; Diak. Herv. Gem. Oostendam kerstviering € 442,35; Kinderclub De Zaaier Hersteld Herv. Gem. Bennekom € 147,40;

en bijdragen.

-Giften en acties voor Bangladesh:

2.707,00

Sponsoring € 2.377; 11 Bangladesh vrouwenactie voor slow learners € 180 en voor Shampa Das € 55; particulieren € 95

-Giften en acties voor Zambia:

8.165,00

Ger. Gem. in Ned. De Beek-Uddel € 600; Stichting Winters-v.d. Speulhof € 1.500; Frens Mechanisatie € 50; Lodder Keuken Design € 250; H.J. Polinder Nunspeet € 50; Steenhandel Twente € 50; Bouwbedrijf Mulder Elspeet € 30; Handelsonderneming J. van Essen € 20; Autobedrijf H. Brandsen € 150; Palletcentrum Eerbeek Ermelo € 250; Schouten Machines € 100; Pharmeta Epe € 1.000; Hop Conserveringen € 250; particulieren € 1.085; incasso’s € 2.780

-Dia-avonden, zangavonden en boekjes:

567,60

Dia-presentatie Ermelo € 50; presentatie vrouwenvereniging Woudenberg € 200; presentatie Vrouwenvereniging Krommerijnstreek € 120; presentatie JV Ger. Gem. in Ned Bruinisse € 80; verkoop CD’s € 11,60; verkoop boekjes € 106

Totaal

Kimon in actie

Op de Rehobothschool in Nieuwerkerk a/d IJssel hebben de kinderen een jaar lang het zendingsgeld voor Kimon gespaard. Ze brachten het mooie bedrag van 2000 euro bij elkaar. Hiervoor kunnen we weer heel veel kinderen blij maken met een kijkbijbeltje en kunnen misschien de eerste bedjes gekocht worden voor het kindertehuis in Kaap de Goede Hoop. Ook namens de kinderen van Kimon hartelijk dank.

Wij hopen en rekenen op uw gebed

43.719,73

Hartelijke groeten, Arie Steehouwer

19


Uit de pers K. van der Zwaag

Zending met laagdrempelige insteek Met toestemming overgenomen uit het Reformatorisch Dagblad van 21-05-2007

Nieuwe Kimondirecteur Moerman staat open voor spontane roepingen

20

LELYSTAD - Roeping voor de zending een zwaar woord? Tegenwoordig komen mensen die een roeping zeggen te hebben spontaan bij ons - alleen weten ze nog niet precies voor welke plaats, zegt Kees Moerman, de nieuwe directeur van Kinderhulp Mondiaal (Kimon). „Roeping moet blijken. We staan open voor wat er komt en kijken dan welke deuren open gaan.” De stichting Kinderhulp Mondiaal heeft met ingang van vorige maand Moerman (51) als directeur aangesteld. Deze treedt daartoe terug als voorzitter van het bestuur. Voor het uitoefenen van zijn functie wordt Moerman, in het dagelijks leven docent inburgering aan het ROC Flevoland, voor een derde weektaak vrijgesteld. De stichting is momenteel nog niet draagkrachtig genoeg voor een volledig betaalde directeursfunctie. Het is echter de bedoeling om op termijn tot een fulltime beschikbaarheid te komen. Het zat er al lange tijd aan te komen, zegt Moerman, die al vanaf 1996 bij Kimon betrokken is. „Het werk is altijd in de avonduren gedaan, tot diep in de nacht vaak, terwijl het zich uitbreidende werk vroeg om een meer structurele invulling. We hebben het gevoel dat er nu een omslagpunt is bereikt. Lange tijd was het budgettair niet verantwoord om een parttimer aan te stellen, maar het is nu onverantwoord geworden om het níet te doen. Het jaarbudget van Kimon schommelt rond de 200.000 euro. „We hebben nu zes

medewerkers in het buitenland zitten, van wie je de belangen goed moet behartigen.” Een derde weektaak is eigenlijk te weinig, erkent Moerman, maar via het gunstig indelen van zijn lessen aan het ROC Flevoland kan hij bijna twee dagen vrijmaken voor het werk voor Kimon. Door de uitbreiding van de functie kan er bijvoorbeeld meer gedaan worden aan projectbegeleiding en fondswerving. „Daarvoor is nooit voldoende mankracht geweest.” Sponsorclub Stichting Kimon begon in 1991 en stond aanvankelijk vooral bekend als sponsorclub voor Janneke Hulst in Brazilië. Zij werkte onder straatkinderen in de sloppenwijken in Rio de Janeiro. Het werk is van lieverlee gaan groeien. Kinderhulp Mondiaal doet haar naam eer aan en is momenteel actief in onder meer Bangladesh, Guinee-Bissau, Zambia en ZuidAfrika. De laatste vrijwilligers die uitgezonden werden, zijn het echtpaar Ida en Erwin Born. Zij verkochten een goed lopend bedrijf in Lelystad om een opvangcentrum voor aidswezen bij Kaapstad te beginnen. Het werk wordt tot op heden vrijwel uitsluitend gedragen


door scholen, kerken en particulieren uit de breedte van de reformatorische gezindte. De veldwerkers dienen een eigen sponsorkring op te bouwen die hen voor minimaal drie jaar financieel onderhoudt. Deze formule lijkt goed te gaan werken, zegt Moerman. „Vroeger moesten de kosten betaald worden uit het algemene budget. Bij de oude medewerkers is dat nog wel zo gehandhaafd.” Moerman noemt als voorbeeld van een recente sponsorkring die van Anneke van Asselt uit Uddel. Een vriendenkring vanuit de gereformeerde gemeente in Nederland daar heeft zich voor haar werk garant gesteld. „Ze heeft een razend enthousiaste achterban die haar voor minimaal drie jaar wil steunen. Uitgaande van zo’n 1000 euro kosten per maand, kost het hen wel een bedrag van ruim 35.000 euro.” Op de oproepen in de advertenties krijgen we verrassend veel reacties, zegt Moerman. „Was men vroeger voorzichtig om te spreken van roeping, nu komen mensen spontaan naar ons toe met de mededeling dat ze een roeping hebben, alleen is hen nog onduidelijk waar dat precies is. We zijn met onze toelatingseisen vrij laagdrempelig, hoewel een psychologische keuring onderdeel uitmaakt van de procedure. Maar als mensen een bepaalde opleiding hebben, bijvoorbeeld op medisch of sociaalpedagogisch terrein, kunnen ze bij ons terecht voor een oriënterend gesprek.” Uitzendingen Kimon zendt mensen uit, wat steeds minder organisaties doen, aldus Moerman. „We worden op dit punt een uitzondering. Niettemin blijft de opdracht ”Ga heen” actueel. Dat nemen we dan ook letterlijk. Dat is niet het gemakkelijkst, wel het mooist. Het uitzenden ligt soms gevoelig als kerken hun eigen kanalen voor zending en evangelisatie hebben. Toch zien we het liefst dat er een gemeente achter de veldwerker staat. We noemen de dienst waarin onze veldwerkers uitgezonden worden dan geen officiële uitzenddienst. Wel wordt een uitzendingsformule uitgesproken en de uitzending geschiedt door Kimon”, aldus Moerman, die lid is van de gereformeerde gemeente te Lelystad.

Kimon schrijft jaarlijks alle kerkenraden in de gereformeerde gezindte aan om steun voor haar werk. „De respons is over het algemeen groot. Soms krijgen we een brief van een kerkenraad die meedeelt dat zij alleen haar eigen deputaatschap steunt. Er zijn mensen die zeggen dat het Woord zijn vrije loop moet hebben, los van kerkelijke kanalen, terwijl anderen vinden dat het zendingswerk kerkelijk ingekaderd moet worden. Kimon opereert in een spanningsveld tussen deze twee opvattingen.” Als de kerken in het verleden bepaalde activiteiten hebben laten liggen, is het niet verwonderlijk dat stichtingen dat nu oppakken, vindt Moerman. „Soms zijn kerken blij dat dit gebeurt waardoor zij op deze wijze het werk gemakkelijk kunnen steunen. Als je met officiële kerkelijke kanalen in aanraking komt, kan het soms moeilijk zijn om uitgezonden te worden. Ik voel me erg aangesproken door de woorden: „Ik zal u vissers van mensen maken.” Dat is een opdracht en een belofte tegelijk. Vandaar ook ons motto: ”Vissers van mensen”.” Hulpverlening Hulpverlening als kanaal voor evangelisatie, zo vat Moerman de doelstelling van Kimon samen. „Ons werk is niet zozeer een kwestie van het sturen van een vrachtwagen om hulpgoederen af te leveren, maar we mobiliseren mensen. Het gaat om hulp van hart tot hart. Noem het maar een soort Jeugd met een Opdracht voor de gereformeerde gezindte.” De nood onder kinderen wereldwijd gaat ons allemaal aan, aldus Moerman. „Dan denk ik aan de duizenden kinderen die in de straten van de wereldsteden zwerven, maar ook aan de kinderen van de savanne of het oerwoud die nog altijd verstoken zijn van de goede boodschap. In Zuid-Afrika sterft door de aidsepidemie een hele generatie uit. Het aantal aidswezen is hierdoor explosief toegenomen. We worstelen altijd met de opdracht: „Hoe kun je veel doen voor weinig geld?” Ons magazine ”Discipel”, dat een belangrijke informatiebron vormt, heeft 4000 lezers. De achterban is trouw. En als er steun voor projecten gevraagd wordt, vertrouwen we erop dat daarin zal worden voorzien.”

Agenda -

1-4 augustus: 21 september: 9 oktober: 10 november:

Breng ons een bezoekje op de beurs Naar Buiten in Barneveld. Tot ziens op stand D7! presentatie voor Walcherse kinderkoren, Oostburg, Middelburg, door Gerda Klaver presentatie Herv. Geref. Vrouwen Contact, Katwijk (ZH), door Léonie Dieleman. zang- en orgelavond in de Nieuwe Kerk te Ermelo met m.m.v. Chr. Urker Visserskoor Crescendo, ten behoeve van het werk van Anneke van Asselt in Zambia. Spreker Kees Moerman. Meer info: www.uddel.info

Veldwerkers met verlof De volgende veldwerkers komen in 2007 met verlof: Marianne van Helden: 8 september - 25 oktober Gerda Klaver: 8 september - 25 oktober Léonie Dieleman: 5 september - 9 november Een prachtkans voor een boeiende presentatie, met verhalen uit de eerste hand!

Voor een presentatie op uw school of vereniging kunt u contact opnemen met: Dianne van den Belt: 0548-512518 of stuur een mailtje naar: dvandenbelt@kimon.nl

21


KimonKidz Mirjam Nagtegaal

Puzzel mee voor ´¾œ¾œ kinderen wereldwijd Hoi allemaal, Deze keer moet je Kimonkidz wel heel goed lezen! Er gaat namelijk van alles veranderen. Weet je nog dat je vader of moeder jou voor het eerst voorlas uit de kinderbijbel? Waarschijnlijk niet, want toen was je nog heel klein. Misschien heb je inmiddels zelf wel een (kinder)bijbel. Als het goed is lees je daar elke dag in. Stel je nu eens voor dat niemand bij jullie thuis een Bijbel zou hebben. Hoe zou je dan al die verhalen kunnen horen? De kinderen uit die verre landen kunnen de bijbel natuurlijk niet in onze taal lezen. Daarom moeten de bijbels in hun eigen taal worden geschreven. Die ziet er heel anders uit! Ken je het lied “Een rivier vol van vredeâ€?? Probeer het maar eens in het ‌. te zingen. Let op: de u klinkt als oe.

22

De meeste kinderen in de landen waar de mensen van Kimon werken hebben geen bijbel. Maar dat willen we veranderen! We willen ervoor zorgen dat al die mensen in de Bijbel kunnen lezen en het aan elkaar kunnen vertellen. Wat zou het

N tene pas suma riu, pas suma riuriuriu Een rivier vol van vrede, een rivier vol van vrede N tene pas suma riu na Ăąa alma Een rivier vol van vrede in mijn hart N tene fanti di alegria, fanti di alegria Een rivier vol van blijdschap, een rivier vol van blijdschap N tene fanti i alegria na Ăąa alma Een rivier vol van blijdschap in mijn hart

mooi zijn als jullie daar ook bij konden helpen! En‌ dat kan. Met elkaar gaan we daarvoor zorgen. Lees maar hoe we dat gaan doen.




Punten voor een kind ver weg. Jouw punten zijn veel waard. Elke keer als je meepuzzelt, krijg je een punt. Als je drie keer hebt meegedaan krijgt een kind een Kijkbijbeltje. De oudere kinderen mogen zelf kiezen hoe lang ze doorsparen. Als je 6 keer meedoet, krijgt een kind zelfs een echte kinderbijbel. (Let op: wie nog voor een boekenbon aan het sparen was, kan dat blijven doen. Als je meer dan twee keer hebt meegedaan, mag je hiervoor nog doorsparen.) Ik hoop dat iedereen enthousiast wil meesparen voor bijbeltjes voor kinderen wereldwijd! En dan nu de puzzels!

KIMON, oe = u n = len

b=v

-g t=d

-t

IN ZIJN Iedereen van 8-12 jaar: succes met de rebus en als je de oplossing weet‌. denk er eens goed over na!

Kinderen van 4-8 jaar: werk zo hard dat een kindje een Kijkbijbeltje krijgt!

+ gen

p=t


http://www.kimon.nl/Archief/Docs/Kimon2007-juli  

http://www.kimon.nl/Archief/Docs/Kimon2007-juli.pdf

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you