Issuu on Google+

S t i c h t i n g K i n d e r h u l p M o n d i a a l - v e r s c h i j n t e l k k wa r ta a l

ROEMENIË BRAZILIË BANGLA DESH

Jaargang

2001 3 · Nr

Een Braziliaanse verjaardag

“Juf, Jezus is een dief hè?!”

Vakantietijd op Otniel

NIEUW: sponsorproject voor Bangladesh

MET UITNEEMBARE POSTER


Postbankrekeningnr. 6849217 t.n.v. St. Kinderhulp Mondiaal Alblasserdam Grondslag van de stichting De Heilige Schrift vormt het uitgangspunt en is de inspiratiebron voor het werk van de Stichting. Hierbij zijn de Drie Formulieren van Enigheid voor ons een leidraad tot het verstaan van Gods Woord. Doel van de stichting Hulpverlening en Evangelieverkondiging wereldwijd aan kinderen in nood. Bestuursleden Voorzitter: Dhr. C. Moerman De Sikkel 3 8253 CS Dronten 0321-310125 cmoerman@dronten.net

ting

Kind

Kinderhulp Mondiaal p/a Wetering 13 3461 JA Linschoten tel: 0348-480204

In dit nummer Bestuurlijk

Stich

COLOFON

3

Onderw

Juli 2001. Centro do Brasil, Rio de Janeiro

Bezinning

4

Prediking met de daad

Vanuit Brazilië – Janneke

WIE GAAT

6

15 jaar, dat is een groot feest!

Vanuit Brazilië – Léonie

9

Weer helemaal terug in Rio

Interview

11

Interview met Odalèa (58) en Amorly (50)

Vanuit Roemenië – Ingrid

13

Algemeen adjunct: Dhr. drs. A.G. Laseur Klompéstraat 26 8015 BS Zwolle 038-4600650

Vakantiegangers uit Roemenië en Nederland

Even voorstellen

14

Penningmeester: Dhr. A. Steehouwer, Hendrik-Ido-Ambacht

Onze werkvakantie naar Rio de Janeiro

18

Acties, scholen en verenigingen

21

Rio revisited - een impressie

22

Euro-actie Bangladesh

24

Giftenverantwoording

25

Ita, kind in de warme zon

27

Onderonsje

28

Eindredactie: C. Moerman Secretariaat: Mw. S. Stout-Visser De Boezem 10 2953 WC Alblasserdam 078-6931377 Lezersadministratie: Mw. C. Smaling-Verburg Wetering 13 3461 JA Linschoten 0348-480204 hsmaling@rdnet.nl Voorlichting en fondsenwerving: Mw. M. Broekhoff-Van Hell Bosweg 55 2802 NP Gouda 0182-511675 Comité van aanbeveling Ds. M. Baan, Nijkerk Ds. A. den Boer, Siegerswoude Ds. D.J. Budding, Waarder Ds. G.J. Capellen, Den HaagScheveningen Ds. A.B. van der Heiden, Oostkapelle Ds. G.D. Kamphuis, Amstelveen Dhr. J.H. Mauritz, Kamerik Ds. J.H.C. Olie, Spijk Drs. A.A. Teeuw, Ridderkerk Drs. D. Vogelaar, IJsselmuiden Mw. J.J. Vreugdenhil-Fieret, Haren Ds. J. Westerink, Utrecht Legaten Indien u ons een legaat wilt nalaten, kunt u hierover contact opnemen met het bestuur.

BBA

Stuur eens een kaartje! Léonie Dieleman (2 februari 1969) c/o INPAR Rua Edgard Werneck, 846 22763-010 Jacarepaguá Rio de Janeiro - RJ Brasil Janneke Alexandre Galvão-Hulst (15 juni 1966) Fernando (8 mei) Rua Enèias Campelo 158 frente-sobrado 20.785.260 Maria da Graca Rio de Janeiro - RJ - Brazilië

Anke van Leeuwen Rijnbandijk 143 4043 JK Opheusden

(4 juli 1980)

Ingrid van der Velde (13 september 1972) Strada Ana Ipatescu Block 16 — Etage 2, nr. 11 1900 Timisoara — Romania


door C. Moerman

Een bestuursvisitatie maakte het ons weer eens pijnlijk duidelijk hoe kinderen van de grote steden een uitgestoten groep vormen aan de rand van de samenleving. Als afvalproduct. Je zou het van de daken willen schreeuwen: Wie reikt er straks zo’n kind wat te eten en te drinken, de “beker koud water”, een woordje Portugees, hèt Woord…

In die volgorde,

verder? Graag zouden we naast Anke

menië brachten gasten leven in de

want zo schrijft

nog een veldwerkster benoemen, om

brouwerij. Verder heeft Ingrid “weinig

Bavinck ergens

als tweetal zich voor te bereiden op een

nieuws,” zo schrijft ze. Misschien is

in dit nummer:

uitzending begin volgend jaar DV. Het

het ook wel niet zo opzienbarend als

“Het is in deze

werk in de favela’s, maar ook onder de

kleine kinderen het “Onze Vader”

wereld met

straatkinderen van Centraal, roept om

leren spellen. Gods Geest werkt wel

zóveel lijden

mensen die een stuk van hun leven

krachtig, maar niet altijd door uiterlij-

en ellende

willen geven.

ke kracht of geweld. Stromen van

eigenlijk nooit

zegen, maar ook neervallende drup-

mogelijk alléén

Natuurlijk bezochten we ook Léonie,

door woorden te prediken dat God lief-

die inmiddels aan haar vijfde “Kimon-

de is.”

jaar” is begonnen. Het is een ervaring

De vele activiteiten van het afgelopen

om haar “live” aan het werk te zien

seizoen vinden hun weerslag in een

pels.

Het werk vindt voortgang. Soms moeizaam. Want het werk vraagt om meer handen. En harten. Beide waren deze zomer volop aanwezig. Vijf oer-Hollandse “meiden en kerels” staken die handen uit de mouwen om het opvanghuis in Manguinhos op te knappen. Met hart voor de kinderen. Een initiatief dat hopelijk navolging vindt. Een ervaring ook die ze niet willen missen. Behalve die confrontatie met een moordlustige drugsdealer dan. Ze hebben hun ervaringen voor u op papier gezet. Arnoud Bakker, de student van het Calvijncollege die dit voorjaar een eenmansactie op touw zette, was enkele maanden intensief bij het werk betrokken. Anke van Leeuwen vergezelde de bestuursleden voor een oriëntatie naar haar nieuwe werkplek. In dit nummer maakt u kennis met haar.

Kimondelegatie op bezoek bij Inpar.

Inmiddels is iedereen weer op vaderlandse bodem, aan het werk of aan de

onder de kinderen van Inpar. Haar

extra dik Kimonnummer. Ieder heeft

studie. Namens alle Kimonmensen

enthousiasme en deskundigheid dwin-

zo zijn of haar steentje bijgedragen,

(bestuur, veldwerkers en lezers) onze

gen respect af, bij Inpar, bij ons, en niet

en ik ben ervan overtuigd dat het een

hartelijke dank voor alle toewijding en

het minst bij de kinderen.

boeiend geheel is geworden. Hopelijk

opofferingen! Janneke en Fernando

ook een aanzet voor activiteiten in het

staan er samen weer “alleen” voor. Er

Niet alleen Brazilië kende deze zomer

komende school- en verenigings-

komt zoveel op hen af. Hoe moet het

een Nederlandse invasie. Ook in Roe-

seizoen. Hangt u de poster op?

3

b e s t u u r l i j k

Juli 2001. Centro do Brasil, Rio de Janeiro


b e z i n n i n g

Prediking met de daad In het vorige nummer lieten we de zendingstheoloog Bavinck aan het woord over “Doel en toekomst van alle zendingsarbeid”. Samengevat: “Uw Naam worde geheiligd, Uw Koninkrijk kome!” In onderstaand artikel luisteren we naar de prof over de prediking met de daad.

prof. dr. J. H. Bavinck

Het is in deze wereld met zóveel lijden

evangelie van Christus tot een volk

Waar het welsprekendst betoog faalt,

en ellende eigenlijk nooit mogelijk

gaan, wil dat woord van ons vlees wor-

daar kan een enkele daad van echte,

alléén door woorden te prediken dat

den, het wil zich openbaren in een

tegemoetkomende barmhartigheid

God liefde is. Alle verkondiging van het

leven van ontferming en hulpvaardig-

soms opeens de ogen openen. Wanneer

evangelie behoeft, om werkelijk in de

heid. Prediking alleen met woorden kan

men de levens van grote zendingsfigu-

harten te kunnen indringen, de voortdurende levende illustratie van daden van waarachtige barmhartigheid.

Waar het welsprekendst

Iedereen, die het evangelie van Jezus Christus leest, moet het wel direct

betoog faalt, daar kan een

opmerken, dat de Heiland niet alleen met woorden gezegd heeft dat God alzo

enkele daad van echte,

lief de wereld had, maar dat geheel Zijn

tegemoetkomende

leven van die liefde een heilige openba-

barmhartigheid soms opeens

ring was. Zijn wonderen worden tekenen genoemd, tekenen van Zijn macht,

de ogen openen.

maar meer nog van Zijn ontferming. Alleen in woord en daad samen laat zich de boodschap van Christus vertolken. Vanuit twee gezichtspunten is dat

soms ook een machtig middel zijn,

ren onderzoekt, wanneer men leest van

gemakkelijk aan te tonen.

maar het ligt toch in de aard van het

Nommensen of Carey of Hudson Taylor,

In de eerste plaats ligt het in het karak-

evangelie, dat woord en daad elkaar

of Scheurer of wie dan ook, zal men

ter van het evangelie zelf. Er staat in

voortdurend dragen moeten.

altijd erdoor getroffen worden, dat dát

het begin van het evangelie van Johan-

Dit geldt te sterker, waar wij staan voor

wat op den duur de doorslag gaf, wat

nes: het Woord is vlees geworden en

volken, die van de liefde Gods geen

hun de overwinning deed behalen, niet

heeft onder ons gewoond. Het Woord

denkbeeld hebben. Zij leven in angst

in de eerste plaats hun woorden, maar

is niet ‘redenering’ geworden, of

voor geesten, of ze geloven in een God

hun daden waren. Van de liefde van

‘betoog’ geworden, maar het is ‘vlees’

die in onverschilligheid tegenover alle

Christus kan ik veel en mooi vertellen, maar de allerbeste vertelling is die, die met daden van liefde en ontferming

Van de liefde van Christus kan ik veel en mooi

geschiedt. Er is in de loop van de Kerkgeschiedenis op die prediking door de daad wel eens

vertellen, maar de allerbeste vertelling is die, die met

al te veel nadruk gelegd. De grote Duitse godgeleerde Schleiermacher heeft in sommige van zijn boeken gezegd, dat het ‘vertonende doen’, dat wil zeggen de

daden van liefde en

daad, waarin wij onze liefde bewijzen,

ontferming geschiedt.

eigenlijk het enige juiste zendingsmiddel is. De zendeling, zo drukt hij zich uit, moet zich ‘onder de heidenen vertonen

geworden, dat is: het is in echt mense-

menselijke ellende staat. Aan zulke vol-

als een priesterlijke gestalte, die in al

lijke, levende gestalte in ons midden

ken het evangelie prediken, is alleen

zijn handelingen en in heel zijn wezen

verschenen. Altijd wanneer wij nu met

mogelijk, wanneer iets van die liefde

zijn hogere bedoeling duidelijk uitdrukt’.

de boodschap van het Woord, met het

van Christus ook in onszelf woont.

Dat is, zo gaat hij door, de ‘enige recht

4


natuurlijke wijze van evangelieprediking; door het eeuwige gesprekvoeren en preken kan men niet verder komen’. Er zijn wel zendelingen geweest, die metterdaad daarin het grondbeginsel zagen van hun werkzaamheid. Ze pre-

Abonneer u op de Spurgeon-serie!

Het behoeft geen betoog, dat een derge-

Misschien heeft u al kennisgemaakt met de serie (nieuw-) vertaalde preken van Charles Haddon Spurgeon, “de prins der predikers”.

lijke wijze van handelen niet alleen

De serie wordt door uitgeverij Boekhout

zeer eenzijdig is, maar ook tekort doet

te Scherpenisse uitgegeven ten behoe-

aan onze eigen roeping. Het gaat niet

ve van fondsenwerving door stichtin-

om onze liefde, maar om de liefde van

gen die zich ten doel stellen het Evan-

Christus. Van die liefde moeten wij ver-

gelie te verbreiden, in de ruimste zin

tellen. En nu is het wel waar, dat wij

des woords.

van die liefde met woorden alleen niet

Een aantal vertalers verleent aan dit

genoeg vertellen kunnen en dat wij het

project belangeloos medewerking,

ook met daden betonen moeten, maar

zodat de indringende boodschap van

de nadruk valt toch altijd op de liefde

deze 19e-eeuwse reformatorische bap-

van Christus. Hem moeten wij predi-

tist uit Engeland nu in hedendaags

De volgende deeltjes staan “op stapel”:

ken, en dat kan niet zonder woorden.

Nederlands gelezen kan worden.

-

deel 18:

Ongeloof

-

deel 19:

De opstanding

dikten niet met woorden, maar gingen rustig onder die heidenen wonen en deden niet anders dan jaren lang in hun midden als het ware de liefde van Christus door daden betonen.

Pas wanneer wij telkens met eerbied spreken over onze Heiland en meester,

U steunt ons met een abonnement

-

deel 20:

Troost Mijn Volk

zullen onze hoorders ook de barmhar-

Kimon stelt u nu in de gelegenheid zich

-

deel 21:

Hemel of Hel

tigheid, die wij tonen, niet gaan zien als

op deze serie te abonneren. U krijgt dan

-

deel 22:

Vreugde in Jezus

bewijzen van onze voortreffelijkheid,

ieder kwartaal een nieuw deeltje thuis-

-

deel 23:

Genade

maar als vruchten van het werk van

gestuurd. De losse verkoopprijs van

-

deel 24:

Strijd tegen Satan

Hem, die ons eerst heeft liefgehad.

deze boekjes is ± ƒ 12,50, exclusief ver-

-

deel 25:

Christus’ tweede komst

Woord en daad kunnen nooit van

zendkosten. Wanneer u zich abonneert,

Kimon heeft nog een aantal deeltjes in

elkaar gescheiden worden.

is de prijs ƒ 10,- per deel.

voorraad. Als u deze wilt bestellen, kruis

Een van de eerste daden, waarin de

De verzendkosten bedragen ƒ 2,50. Op

ze dan aan op de bon. Voor deze deeltjes

zendeling kan betonen dat hij door

de bijgevoegde acceptgiro kunt u zelf

brengen wij u dan ƒ 10,- per stuk in

Christus gezonden is, is, dat hij mede-

het bedrag invullen.

rekening, exclusief verzendkosten.

lijden aan de dag legt voor de lijdenden

Inmiddels zijn er zeventien deeltjes

U kunt onderstaande bon uitknippen en

en hen op alle mogelijke wijze tracht te

verschenen, waarvan sommige uitver-

opsturen naar:

helpen en te genezen. Naast deze

kocht zijn. Wanneer er een herdruk

Kimon, p/a Christien Smaling,

medische hulp zijn er nog vele andere

komt, stellen wij u daarvan in kennis.

Wetering 13, 3461 JA Linschoten

wegen, waarlangs de zending in daden kan betonen, dat zij gekomen is om te bevrijden. (…) Zo kan zij door voorlichting en onderwijs de bevolking helpen. Zij kan door haar scholing grondslagen

Ik abonneer mij op de Spurgeon-reeks. Telkens als ik een deeltje ontvang, gebruik ik de bijgevoegde acceptgiro om een gift voor het werk van Kimon over te maken. Naam

leggen voor een nieuwe maatschappij, met nieuwe volksgewoonten, waarin een andere geest openbaar wordt dan in de oude zich verwerkelijkte. Kortom, de zending kan tal van moge-

Adres Woonplaats Handtekening

lijkheden aangrijpen, om het iedere keer opnieuw te zeggen en ook door daden te bezegelen, dat Christus alle

Graag ontvang ik nog de volgende reeds verschenen deeltjes à ƒ 10,– excl. verzendkosten:

dingen nieuw maakt, en dat het gehele

 Het gezin

 Berouw

 Geloof

volksleven veranderd wordt, wanneer

 De Bijbel

 Bekering

 God is liefde

Hij met Zijn Woord en Geest de harten gaat regeren.

 Het bloed van het Lam  Jezus Christus, de Heere

 Gehoorzaamheid


B r a z i l i ë

15 jaar, dat is een groot feest!

v a n u i t

Rio de Janeiro, 4 september 2001 Na een wat koelere periode is het opnieuw warm, warm en nog es warm in Rio. En nog steeds weinig regen.

door Janneke Alexandre Galvão Hulst

Omdat volgens de krantenberichten

Invasie

nu eindelijk

“Light” niet zomaar haar klanten 3

Al degenen die ons iets stuurden voor

bruikbaar en

dagen zonder elektriciteit mag laten

de geboorte van Christy: hartelijk dank

het kamertje

zitten, staat onze vriezer sinds een

daarvoor. Christy is heel lief en makke-

voor onze

paar dagen weer aan.

lijk en we genieten allemaal erg van

“vaste bazar”

Verder zijn we verhuisd naar een rusti-

haar. Ze groeit prima en heeft mooi

is ook klaar.

ger straat en het bevalt ons hier prima.

goudblond haar. Ze lacht al heerlijk en

Er blijft nog

We hebben zelfs een vrij grote veranda,

begint geluidjes te maken en jullie

heel wat werk

zodat Hadassa ook buiten spelen kan

begrijpen dat ik er erg naar uitkijk om

over, maar

zonder dat ik er perse bij moet zijn. Nou ja.......als ik aan het eten koken ben moet ik ineens

haar aan mijn familie in Holland te

voor ons is er

laten zien. De enige van mijn familie

veel verbeterd. “Tsjonge, de bomen

die haar al gezien heeft is m’n zus Jen-

hebben van die dikke bladeren hier”, zo

ny die hier 5 dagen voor de geboorte

kwam Hans bij ons binnen. “Dat houdt

van Christy arriveerde als eerste van

veel vocht vast”. Ik hoopte maar dat hij

een hele “Hollandse invasie”. Drie weken heeft ze ons fijn geholpen. Tien dagen later kwam Arnoud om ons 2 maanden bij het werk te helpen. Hij spoot de kinderen op de

niet al te gauw zou merken dat ik niet veel meer verstand van bomen heb dan dat ze zuurstof produceren. Of misschien klopt dat zelfs wel niet. Had ik echt biologie als examenvak op de HAVO?

clubs nat, kocht een pijl en boog en schoot daarmee op de kinderen als ze vervelend werden. Hij klom,

Christy

bestuur van Kimon, een kijkje nemen

boven in een boom en verder heeft hij

en ze hadden Anke bij zich die, zoals

enorm veel praktisch werk verricht.

we hopen, na onze verlofperiode mèt

Toen we de kinderen vertelden dat

ons terug zal keren naar Rio, als vaste

landse jongeren kwamen om te helpen met het opknappen van de eerste verdieping kwam één van hen bezorgd aan Fernando vragen: “Zijn de mensen van

haar “winkeltje” komen en op de grond

toen kwamen Kees en Saskia, als

tot grote hilariteit van de kinderen,

er ook nog een groep van 5 Hol-

naar

De groep was er net een goeie week en

medewerkster. Zij is als laatste van alle Hollanders op 28 augustus naar Holland gegaan en we hebben dus ruim 2 maanden Hollanders om ons heen gehad wat een hoop drukte en gezelligheid met zich meebracht. Ze waren

die groep net zo als Arnoud?

ondergebracht in gastgezinnen van de

Dan heb je straks meer werk met

kerk hier en dat was voor beide partij-

hún dan met ons, hoor!” “Ja, ze zeuren

en een interessante periode. Maria da

wel over hem maar ze zijn stapeldol op

Graça is een beetje een wijk met een

hem, hoor!”, kwam een moeder ons

Hollands tintje geworden!

uitleggen, maar dat hadden we ook al begrepen. Half juli kwamen Eveline,

Verjaardag

En voorlopig kan Christy ook nog niet

Jantien, Hans, Anne Wim en Arjan en

Met Arnoud en Anke en twee bezoek-

met haar winkeltje spelen, maar Had-

elk hebben ze op hun eigen wijze ons

sters van Jeugd met een Opdracht (die

assa is erg blij met haar kleine zusje.

fijn geholpen. De eerste verdieping is

enkele dagen bij ons te gast waren) gin-

gaan zitten om met haar te spelen.

6


we bij het kerkje. Aan de buitenkant zie

die het belangrijkst voor haar is. Het is

zaterdagavond naar het verjaardags-

gen we op

je niet dat het een kerkje is. De deur

dus een hele eer om als eerste een stuk

feestje van Aline in Manguinhos. Aline

stond open en het kerkje puilde uit.

taart te krijgen. Dan stijgt er altijd een

werd 15 jaar en dat wordt op een heel

Meer dan zo’n 30 mensen konden er

gejuich op. Ja, op zulke momenten geniet

speciale manier gevierd hier. Dan krijgt

ook echt niet in. De dienst werd even

ik echt van het Braziliaanse volk. Wij

de jarige een prachtige witte jurk aan.

“onderbroken” door de mededeling dat

wachtten niet op het aansnijden van de

Ze ziet eruit als een bruid en de tafel is

er allemaal “Hollandse broeders en

taart want het werd te laat. Zo liepen we

met allemaal wit en roze of goudkleur

zusters” aankwamen waarop weer een

rond half 11 richting Maria da Graça. Daar

versierd. Al met al kost zo’n feest nogal

luid Hallelujageroep volgde. Daarna

aangekomen reed een politieauto ons

wat, maar de 15e verjaardag van een

werd er geestdriftig gezongen en na

tergend langzaam voorbij. Even later wil-

meisje zomaar voorbij laten gaan kán

veel handen geschud te hebben ging

de Anke rechtdoor lopen om bij haar

gewoon niet volgens Braziliaanse

iedereen richting ons gebouw. In veel

gastgezin te komen. “Links is korter”,

begrippen. Aline komt trouw op de club

favelakerkjes wordt op zaterdagavond

beweerde ik. Anke dacht van niet en ver-

en we hebben de tuin van het gebouw

dienst gehouden en we kwamen dan

volgens gingen we in twee groepen uit-

voor haar beschikbaar gesteld, zodat ze

ook op elke hoek zo’n beetje “crentes”

een. Als we even later weer op elkaar

daar haar verjaardag kon houden.

(gelovigen) tegen. Hoewel ze allemaal

wachtten kwam opnieuw de politieauto

Amorly zorgde voor de tafel met de

uit verschillende kerkjes komen, hin-

langzaam aanrijden. “O, heden”, zei ik “ze

versiering en Odalea voor de jurk. Hoe-

dert dat hen niet om elkaar hartelijk te

vinden het vast wat vreemd dat we zo

wel ze zelf niet naar de kerk gaat zou er

begroeten met een “A paz do Senhor,

ineens in twee groepen uit elkaar gin-

een dienst in de kerk van haar nichtjes

irmão” (De vrede van de Heere, broe-

gen”. De auto stopte en de politie, zoals

gehouden worden, voorafgaand aan het

der).

altijd met een grote mitrailleur uit het

feest. Het feest zou om 9 uur beginnen,

Aline moest haar “bruidsjurk” nog aan

raam, vroeg: “Zijn jullie verdwaald?”.

maar toen wij rond die tijd bij de tuin

gaan trekken en dat duurde erg lang.

“Nee, meneer, we zijn nìet verdwaald”.

kwamen was er nog niemand. Een

Zólang dat we niet meer gewacht hebben

Okay, daar gingen ze weer. Rond een uur

heleboel kinderen van de club stonden

op het zingen van “Parabens” (gefelici-

of 11 waren we allemaal weer thuis en

met hun beste kleren aan al te wachten

teerd). Dan gaan alle lichten uit, wordt er

had ik zoals gewoonlijk weer veel aan

en wisten ons te vertellen dat ze nog in

een kaarsje op de taart gezet en al han-

Fernando te vertellen.

de kerk waren. Ze zouden ons wel even

denklappend wordt het verjaardagslied

de weg wijzen. En daar liepen we door

gezongen. Dat is op elke verjaardag vaste

Een avondje Centraal

allerlei donkere steegjes naar het kerk-

prik, het maakt niet uit hoe oud de jarige

Op een avond kwamen we Cassio en

je. Een drugsdealer liep met een wapen

is. Dan wordt de taart aangesneden en de

Caio op straat tegen, bij de straatkinde-

in z’n hand ons voorbij en toen waren

jarige geeft het eerste stukje aan degene

ren. Maar ze onderscheiden zich wel

7


van de straatkinderen. Ze zien er netjes

het eerste wat ze vroegen was “Aaaah,

ik het had over iets te eten kopen in de

uit en gedragen zich ook anders. Cassio

Janneke, neem je ons mee naar je

stationshal kwam hij wat los. De kinde-

en Caio woonden met hun moeder in

huis?”. Maar nee, dat kon natuurlijk

ren met wie ik uitgebreid gepraat had

Pedra Lisa. De moeder was daar betrok-

zomaar niet, zonder dat hun moeder

gaf ik een papiertje met een nummer

ken bij de drugshandel. Ooit werd ze

daar iets van wist. “Maar waar is jullie

erop. Alleen met dat papiertje kregen ze

door de drugsbende voor straf kaalge-

moeder?”. Ze was haar documenten

een lunch! En daar gingen we de sta-

schoren. Ik herinner me nog heel goed

kwijtgeraakt en ze

tionshal in. Aan m’n ene arm hing Cas-

hoe ik haar huilend aantrof in haar

sio, aan de andere Diego en er kwam nog

barak. Haar eigen ouders

een hele zwerm achteraan. Er staan de

waren beiden alcoholist en

laatste tijd veel veiligheidsbeambten bij het station. Die stonden meteen allemaal op scherp en ik zag hoe ze naar elkaar stonden te bellen. Twee van hen bleven mij op een paar meter afstand volgen. “Há, ze denken dat we jou gaan beroven, tia!” “Ja, maar ik weet heus wel dat jullie dat niet doen”, zei ik. “Natuurlijk niet”, zei Cassio - “de beste vrouw ter wereld! Wat zou er van ons worden als jij er niet was?!” Ik proestte het uit en voelde me natuurlijk zeer vereerd, al was ik nuchter genoeg om te bedenken dat het er niet best met ze uit zou zien n. Straatjonge

wanneer ze afhankelijk waren van dat was negen maanden

De opgeknapte keuken van Manguinhos.

ene hapje eten wat ze hooguit één keer

zwanger en nu moest ze haar docu-

per week van me krijgen. Ze gingen keu-

menten weer gaan regelen. ’s Avonds

rig in de rij staan maar een veiligheids-

om negen uur?! Ik snapte het allemaal

beambte gebaarde wel even dat het jon-

niet zo. “Nee, natuurlijk niet Janneke, ze

getje z’n flesje lijm af moest geven. Dat

is gewoon thuis maar we wilden graag

deed hij niet. Hij ging er als een speer

onze “collega’s” (zo noemen de kinderen

vandoor en liet z’n lijm even bij een

elkaar vaak) zien en toen hebben we zelf

ander straatkind, om daarna weer in de

geld bij elkaar gebedeld en konden we

rij te gaan staan. Buiten vielen ze een

met de bus naar Centraal. Onze moeder

straatjongetje aan dat een blouse aan

vond dat wel goed. We gaan straks met

had. Iedereen scheurde een stukje van

de bus van 10 over 10 weer terug. Hoe

z’n blouse af om te gebruiken voor het

jong gestorven. Zelf verbaasde ik me er

laat is het nu?” En daar zaten ze dus, 11

lijmsnuiven. Eéntje slingerde het knulle-

steeds over hoe ze met haar eigen kin-

en 8 jaar oud en hun moeder vond dat

tje in het rond. Arnoud en Anke wilden

deren omging. Later werd ze wegge-

dus wel goed. Voor middernacht zouden

ingrijpen, maar het jongetje bevrijdde

stuurd uit Pedra Lisa. Er terugkomen

ze zeker niet thuis zijn! Onvoorstelbaar,

zichzelf al van z’n belagers en gooide z’n

zou haar dood betekenen. Nog later

maar Shirley kennend geloofde ik direct

blouse van zich af.

kreeg ze een huisje in een buitenwijk

dat ze het wel goed zou vinden. Ze gin-

Het is altijd een heel ongrijpbaar gebeu-

van Rio. Al een paar keer heeft ze me

gen naast me zitten kleuren en ik ging in

ren daar op Centraal. Steeds maar weer

uitgelegd hoe er te komen. Heel graag

gesprek met andere straatkinderen. Er

is het: hoe gaan we verder en hoe kan

zou ik hen eens opzoeken in hun nieu-

was een jongetje dat ik niet kende en ik

het effectiever. Het belangrijkste blijft

we omgeving, maar dat kan pas als we

vroeg hoe hij heette. Hij gaf geen ant-

echter toch het Evangelie door te geven

een auto hebben. Die staat er aan te

woord. Caio gaf hem een duw. “Joh! Kijk

en ik ben altijd heel blij als dát lukt op

komen, en ik verheug me erop dat we

me eens aan! Geef haar eens antwoord,

een “avond Centraal”. Doorgaans is er

dan makkelijker de familie van een

joh! Ze vraagt hoe je heet!”. Het jongetje

wel een aantal kinderen die ook echt lui-

kind kunnen gaan bezoeken. Nu ver-

mompelde wat onverstaanbare klanken.

steren, maar dan ineens weer wegren-

baasde ik me er eigenlijk weer over dat

Z’n armen zaten vol littekens: ooit ver-

nen om lijm te gaan kopen. Bekering is

Cassio en Caio zich zo netjes gedroegen

brand. “JOH! ZEG NOU ES TEGEN HAAR

een Godswerk! Dat kan ik alleen maar

daar op het pleintje van het Centraal

HOE JE HEET!! ZIJ IS ONZE TIA (tante)

beamen. Maar het is ook een troost voor

station, temidden van allemaal straat-

HOOR!”, schreeuwde Caio in z’n oor. Het

me!

kinderen. Wild kwamen ze op me

jongetje was schijnbaar niet erg onder

Allen de hartelijke groeten, ook van Fer-

afstormen om me een echte Braziliaan-

de indruk van het feit dat ik Caio’s tia

nando

se “abraço” (omhelzing) te geven. En

was en gaf nog geen antwoord. Pas toen

Janneke

8


v a n u i t

Weer helemaal terug in Rio

Vervolgens

daarnaast ook een aantal minder leuke

sprong ik op de fiets. Ook vond ik het

kwamen we

dingen: een vader drinkt, slaat en is

weer erg leuk om een diapresentatie te

er met z’n

jaloers en soms misbruikt een vader

verzorgen op een school, een vrouwen-

allen uit dat

zijn kinderen. Camila zei: “Ik ken m’n

vereniging, een gemeenteavond, enz.

de Heere

vader niet, hij ging bij ons weg toen ik

Het is altijd erg leuk om iets voor de

Jezus geen

een jaar was, maar m’n moeder zegt

kinderen en het personeel van Inpar

dief ìs maar

dat wanneer hij niet dronken was, hij

mee te nemen. Zo liep ik voor de tie-

komt àls een

ook best lief kon zijn.”

nermeiden te denken aan een flesje

dief: onver-

crème of zo, tot een vriendin tegen me

Proefmonsters

zei: “Waarom ga je niet om proefmon-

M’n verlof ligt al weer enige weken

sters vragen?” Eerlijk gezegd moest ik

Al een paar weken werken we met de

achter me en ik heb met name genoten

wel even wat overwinnen, maar ik had

tienergroepen over het ‘Onze Vader’ en

van de veelzijdigheid en bedrijvigheid

al gauw de smaak te pakken. Ik legde

de tieners moesten eigenschappen van

in Nederland en zo vaak als ik kon,

in diverse drogisterijen uit dat ik Bijbel-

wachts…

een vader opnoemen. In mum van tijd stond het schoolbord vol en met name de jongens noemden de prachtigste dingen op: een vader is iemand die helpt, onderwijst, de kost verdient, bescherming biedt, troost, eerlijk en eenvoudig is, je stimuleert, je begrijpt en je vriend is…” Wie van jullie heeft zo’n vader?”, vroegen we… Het bleef een tijdje akelig stil, tot Diego de stilte verbrak en verlangend zei: “Juf, wat zou ik graag zó’n vader hebben! Maar m’n vader was z’n geweer aan het schoonmaken, het ging per ongeluk af en hij schoot zichzelf dood.” Vervolgens wilden haast alle jongens wel iets vertellen over hun vader. Sérgio: “Ik weet niet goed met m’n vader om te gaan, hij doet altijd zo raar als hij drinkt.” Edson: “Ik zie m’n vader alleen wanneer hij het maandgeld komt brengen.” Leonardo: “Mijn vader is echt een hartstikke slechte vent..” De meiden noemden voor het merendeel positieve eigenschappen, maar

Vermoeid na een schoolreisje...

9

B r a z i l i ë

door Léonie Dieleman

“Juf, Jezus is een dief hè?!” Het was Natalia die het vroeg, één van onze tienermeiden. We zaten met z’n allen in ons honk en we hadden het over het Koninkrijk van God. Ik snapte ‘m niet gelijk en ik herhaalde verbaasd: “een dief??” Thaisa, een meisje dat naast haar zat, verduidelijkte wat Natalia bedoelde: “Als Jezus terugkomt, is Hij toch een dief?!” Enthousiast klapte Natalia in haar handen en zei: “Ja, dat bedoel ik…”


onderwijs geef aan krottenwijkkinde-

haar rugzak haalde ze een verfomfaai-

voor de tieners die dan maar wat rond-

ren in Rio, en dat die het erg leuk zou-

de brief. “Hier, de brief die u me

hangen terwijl ze in diezelfde tijd iets

den vinden om bijvoorbeeld een geur-

geschreven hebt nadat ze m’n vader

zouden kunnen leren.

tje of een tubetje crème te krijgen. Nou,

hadden vermoord…ik neem ‘m overal

jullie houden het niet voor mogelijk

mee naar toe want ik vind ‘m gaaf.”

Domme negers

wat voor leuke dingen ik gekregen heb:

Sheila begon prompt te huilen en te

Verder zijn Saskia en Kees van het

heerlijke geurtjes zowel voor jongens

vertellen hoe ze haar stiefvader mist.

Kimonbestuur in Rio op bezoek

als voor meiden, leuke tubetjes, flesjes

Hij was een erg ‘geliefde bandiet’ in de

geweest, en dus ook even op Inpar. Ik

enz. Nog véél leuker was het om alles

favela waar hij woonde en eergisteren

voel me dan erg opgelaten, met filmen-

uit te delen en iedereen te zien - en te

was er een soort eerbetoon voor hem

de en fotoschietende mensen achter

ruiken - met een parfum of iets derge-

tijdens een plaatselijke voetbalwed-

me aan. Maar ze werden erg hartelijk

lijks. Voor het personeel was er chocola

strijd. Nu ben ik wel bekend met het

ontvangen door de directie! In hun

in een afgeknipt Nederlands melkpak

verschijnsel van 2 minuten stilte om

aanwezigheid gaf ik een les over de

dat je tot een heel leuk doosje vouwen

een overledene te gedenken, maar niet

Moorman. Ik vind het geweldig om hier

kunt!

met het volgende eerbetoon: er was

te vertellen dat deze neger ontzettend

een grote taart gemaakt met een

intelligent was, want hij werkte toch

Een geliefde bandiet

afbeelding van de overledene als taart-

maar als een soort minister in het

Een paar dagen na mijn terugkeer in

versiering. Iedereen begon vreselijk te

paleis van een koningin. Het fabeltje -

Rio werden er 4 mensen bij de bushalte

huilen bij het zien van de taart en

waar hier nog steeds veel mensen in

vlakbij neergeschoten en een vijfde

iemand die erbij was, vertelde me dat

lijken te geloven - dat negers dom zou-

raakte zwaar gewond. Ook hier op

vervolgens niemand de taart wilde

den zijn, is natuurlijk niet waar en dat

Inpar hoorde ik al snel weer verdrietige

snijden, want dan moest je met een

kon ik op deze manier mooi illustreren.

dingen: een ex-leerling van Inpar was

mes in het gezicht van de overledene

De Moorman ging met al z’n kennis op

opgepakt omdat hij had geprobeerd

steken en deze was nu juist met mes-

zoek naar God en toen hij het toch niet

een bus te overvallen. Of wat te denken

steken om het leven gekomen…

precies begreep wat Jesaja schreef, was

van een groepsleidster die soms de

met z’n allen Een dagje uit:

in de bus.

hij bereid om opnieuw in de schoolban-

Vrijwilligers

ken plaats te nemen. Hij was daar niet

Iedereen moet zuinig doen met elektri-

te trots voor, zoals veel mensen die

citeit hier in Brazilië, want het heeft al

zich een beetje opgewerkt hebben wel

lange tijd niet genoeg geregend en het

zijn.

merendeel van de elektriciteit wordt hier opgewekt met behulp van. water-

Kado

kracht.

Iemand heeft me een prachtig doek

Om deze reden heeft de directie van

geleend met daarop afgebeeld een

Inpar besloten de hout- en aluminium-

mooi kado met schitterende linten.

werkplaats te sluiten. Ik snap dat er

Onlangs gebruikte ik ‘m tijdens één van

bezuinigd moet worden, maar de oude-

de diensten. Stel je voor dat je zó’n

re jongens verliezen zo de mogelijkheid

kado zou krijgen? Maar als ik je nu

om op een legitieme manier wat geld

eens vertel dat jíj zo’n kado bent?! God

verdienen en een vak te leren. De direc-

heeft je namelijk gemaakt en voor Hem

tie wil verder niet echt investeren in

beteken je oneindig veel, ondanks dat

het aanbieden van een cursus of iets

mensen in je omgeving je misschien

dergelijks voor de oudere leerlingen,

het tegendeel willen doen geloven. Ik

terwijl daar best geld voor is. Men wil

riep een paar kinderen naar voren om

alleen werken met vrijwilligers die bij-

wie ik de doek heensloeg. Zo zaten ze

kinderen minder eten geeft, zodat zij

voorbeeld kook-, naai- of schilderles

als het ware in het kado en we zongen

wat over is mee naar huis kan nemen…

geven. Maar vrijwilligerswerk is vaak

over de waarde van een mens.

Net terug in Rio zat ik in m’n slaapka-

een luxe die mensen zich alleen maar

In Nederland hoorde ik Bill Wilson zeg-

mer op de grond tussen allerlei spullen

kunnen veroorloven wanneer ze verze-

gen dat kinderen staan te wachten op

die ik nog op moest ruimen, toen

kerd zijn van een bepaald inkomen en

iemand die om ze geeft, die er voor ze

iemand ineens een hand voor m’n ogen

hier hebben veel mensen die zekerheid

wil zijn. Dagelijks komen we deze kin-

deed. Ik schrok me wild, want ik had

niet. Soms begint een vrijwilliger wel

deren over de hele wereld tegen.

helemaal niemand binnen horen

eens met een activiteit, maar dat is

komen. Het was Sheila, wiens stiefva-

vaak voor een blauwe maandag. Men

der vlak voor m’n vertrek naar Neder-

krijgt er niet voor betaald, of de

land in stukken was gesneden. “Ik

betreffende vrijwilliger vindt een

hoorde dat je terugwas” zei ze en uit

betaalde baan en stopt. Erg jammer

Léonie vertelt over de Moorman.

10

Een hartelijke groet,


int

w

Interview met Odalèa en Amorly

ie

Amorly en Odalea.

v r e

Odalèa (58) en Amorly(50) zijn twee Braziliaanse zussen die Janneke en Fernando helpen bij het werk onder de favela-kinderen. Odalèa, kun je iets over jezelf vertellen?

Hoe kwamen jullie zo betrokken bij het

kinderen pesten haar. Gelukkig wordt

Ben je opgegroeid in een christelijk gezin?

werk van Fernando en Janneke?

dat minder en als ze nu komt krijgen

Nee, ik ben niet in een christelijk gezin

Amorly: Aaah... door Odalèa,hè?!

wij al een omhelzing van haar. Je zíet

opgegroeid. Van m’n vijfde tot m’n

Odalèa: Ik leerde Janneke kennen op

dat kind gewoon opbloeien op de clubs.

elfde jaar verbleef ik in het ziekenhuis

een cursus over werken in de favela en

vanwege tuberculose. Dat was in die

ik zei steeds tegen haar: ik ga jou nog

Wat vinden jullie moeilijk in het werk?

tijd ongeneeslijk, maar ik herinner me

es helpen met je werk. Janneke

Amorly: We zouden graag de kinderen

heel goed hoe, toen ik negen was, er in

reageerde nooit zo. Haha, ze dacht

nòg meer willen helpen maar daar zijn

de krant stond dat er een geneesmiddel

natuurlijk: weer eentje die zegt dat ze

meer medewerkers voor nodig.

tegen tuberculose was gevonden. In die

gaat helpen en nooit op komt dagen.

Odalea: Ja, dan konden we bijvoorbeeld

tijd dat ik in het ziekenhuis was verliet

Maar Janneke stuurde later alle 22 cur-

ook een maaltijd aan de kinderen

m’n moeder m’n vader om bij een

sisten een uitnodiging voor een ver-

geven. Als er tenminste geld genoeg is,

andere man te gaan wonen. Toen ik op

gadering en ìk ging!! Er kwamen vier

hè?!

m’n elfde genezen uit het ziekenhuis

van onze cursisten, waarvan er drie

kwam werd ik door m’n vader naar een

zeiden dat ze geïnteresseerd waren

En wat vinden jullie van de drugsbende

kindertehuis gebracht. Ik ben jong

maar niet konden komen helpen. En ik

die drugs in de tuin verstoppen?

getrouwd en m’n vader zou in Brasilia

help nu al ruim twee jaar op de clubs.

Amorly: Aah, ik heb er al over gedacht

gaan werken. Maar voor hij daar was

om te stoppen met het werk. Nadat ik

kwam hij al m’n broertjes en zusjes bij

Is het werken met favelakinderen anders

ze een paar keer gezien en met ze

mìj in huis brengen, behalve Amorly, de

dan het werken met kinderen buiten de

gepraat heb was ik erg nerveus. Die

jongste. Later zijn we op zoek gegaan

favela?

spanning houd je de hele dag bij je.

naar Amorly en toen we haar eindelijk

Odalèa: Ja! Daar zit een heel groot ver-

Maar wat moet er dan van de kinderen

gevonden hadden was zij al 12 jaar en

schil tussen.Veel kinderen uit de favela

worden? Als ik daaraan denk wil ik

kwam ze ook bij ons wonen. Als m’n

líjden; ze komen uit moeilijke gezins-

toch weer doorgaan.

man ‘s avonds werkte en de kinderen

situaties. Door de armoede zien de

Odalea: Ja, als we de kinderen helpen

sliepen zat ik werkjes te haken om te

ouders het ook allemaal niet meer zit-

hebben we de hoop dat ze niet dezelfde

verkopen en in die uren luisterde ik

ten en reageren het af op de kinderen.

slechte weg op zullen gaan van de

altijd naar een evangelist op de radio.

Om maar niet te spreken van al die

criminaliteit.

Het sprak me altijd erg aan en avond

ouders die aan de drank gaan of drugs

aan avond luisterde ik ernaar. Tot ik op

gebruiken. In de favela zijn veel

Hebben jullie nog iets te zeggen aan de

een zondagmorgen in 1972 wakker

kinderen met trauma’s. Veel voelen

mensen van Kimon en alle Kimonlezers?

werd en dacht: “Ik gelóof, ik ga naar de

zich afgewezen.

Amorly: Het was heel goed dat de

kerk”. Drie maanden later werd ik

Amorly: Ja, denk nou aan Celia. Haar

groep jongeren hier kwam, want nu

gedoopt en sindsdien heb ik altijd

moeder snauwt haar alleen maar af en

kunnen we de eerste verdieping al

evangelisatiewerk onder kinderen

scheldt haar de hele tijd uit, terwijl

gebruiken. En ik wil vragen om steeds

gedaan.

haar vader haar heel slecht behandelt.

te bidden voor ons werk.

Amorly: Op m’n tweede werd ik naar

Toen we haar uitnodigden voor de club

Odalea: Ik wil graag ieder van jullie

een kindertehuis gebracht. Ik herinner

schreeuwde ze meteen: nee, ik kóm

bedanken voor jullie bezorgdheid voor

me niet zoveel van die tijd. Ik ging van

niet. Maar later kwam ze toch en dan

onze Braziliaanse kinderen en voor

het ene kindertehuis naar het andere

bleef ze vaak extra lang. Ze vroeg dan

het geld dat jullie geven, zodat dit

totdat Odalèa mij ophaalde. Twee jaar

om nog wat koekjes, want er zijn dagen

werk kan bestaan. Dat doet mij zo

na haar ging ik ook naar de kerk en ik

dat ze gewoon geen maaltijd krijgt. Ze

goed. Ik dank God voor jullie en bid

werkte ook steeds onder de kinderen.

zit ònder de luizen en de andere

voor jullie.

11


R o e m e n i ë v a n u i t

Vakantiegangers uit Roemenië en Nederland De zomervakantie zit er alweer bijna op voor de kinderen. Half september hopen de kinderen weer naar school te gaan. Drie kinderen gaan voor het eerst naar school. Er is ook weer enige wisseling van kinderen geweest: de oudste jongen is weg en in zijn plaats is een negenjarig meisje gekomen.

door Ingrid van der Velde

Wij hebben nu precies negen meisjes

Otniel te sluiten en ieder personeelslid

gezongen

en negen jongens. In de vakantie zijn

heeft 1 of 2 kinderen in de familie opge-

hebben en vol

de oudsten op jeugdkamp van de kerk

nomen. Zodoende heb ik 10 dagen twee

trots het pas-

geweest. Daar hebben ze erg genoten.

vijfjarige meisjes te logeren gehad. We

geleerde

Naast de excursie is er veel tijd voor

zijn gaan zwemmen in de rivier de

“Onze Vader”

sport en Bijbelstudie met leeftijdgeno-

Bega, we hebben gewinkeld en zijn van

mochten

ten. De oudste twee hebben op kamp

de roltrap afgegaan, we zijn naar de

opzeggen. Zo

de beslissing genomen om de Heere te

dierentuin geweest, enzovoorts. Thuis

zijn die paar

dienen. Daar zijn wij natuurlijk erg

gingen we met de lift omhoog, we kook-

dagen voor de

dankbaar voor. Wij bidden of de Heere

ten eten, ze mochten stofzuigen, in bad

kinderen

ze standvastig en volhardend wil

zitten zolang je wilt en wandelingen

maken om bij de goede keus te blijven.

maken met Rex, mijn hond. Ze konden

onvergetelijk geworden.

hun geluk niet op. Het gewone alledaag-

Kattenkwaad

Onvergetelijk

se leven kennen zij toch echt niet. Op

Ook heb ik niet te klagen gehad over

In de tijd dat we maar met 12 kinderen

zondag waren we uitgenodigd in de

bezoek uit Nederland. Zowel voor

overbleven hebben we besloten om

Baptistengemeente in Ghiroda, waar ze

Otniel als privé. Het is echt heerlijk

12


Bijbellezen De regelmatige vertelling uit de Bijbel is weer in ere hersteld. We vertellen nu voor de kleintjes aan de hand van flanelplaten, terwijl voor de groten flanelplaten het Bijbellezen ondersteunen. Ze moeten echt leren Bijbellezen, anders blijven ze steken in de kinderbijbel. Er wordt in Roemenië, misschien schreef ik dit al eerder, aan tafel niet uit de Bijbel gelezen. Dat betekent dat tot de leeftijd van 8 à 9 jaar geen kind uit de Bijbel leest en deze alleen wekelijks in de kerk hoort voorlezen. Voor mijn begrip is dat veel te weinig. Tenslotte spreekt God tot ons via Zijn Woord.

Klaar Verder valt er deze keer weinig nieuws te vermelden. Er zijn enkele ouders op bezoek geweest, anderen hebben voor een kortere of langere tijd hun kinderen opgehaald. Wij hebben prachtig zomerweer gehad en de kinderen konden

Andreea is jarig!

veel met water

Cosmin helpt in de keuken.

drukken en in eigen

spelen buiten. Ook kregen ze van veel

onderhoud te kunnen

gasten nieuw speelgoed, waaronder

voorzien.

twee steppen, poppen, pennen, ballen

De jongens helpen regel-

en zandbakvormpjes. Onze kinderen

om weer eens bij te kunnen praten en

matig de bouwvakkers. Zo kunnen ze

hebben het heus zo slecht niet. De

om op de hoogte te worden gehou-

veel leren en kunnen ze hun energie

voorbereidingen voor het komend cur-

den. In zo’n tijd wordt er op Otniel

kwijt. Want, dat moet gezegd worden,

susjaar zijn afgerond. We zijn er klaar

altijd vaker “Dit is de dag” en “Dank U

onze jongens werken veel. In de tuin,

voor. En zo als wij hier op aarde klaar

voor deze nieuwe morgen” gezongen,

in de moestuin, de keuken en het

zijn voor de dingen die staan te

omdat dit de enige versjes zijn die ze

huis. De andere kant is dat ze ook

gebeuren, zo moeten wij ook voorbe-

in het Nederlands kennen.

geen dag vrij kunnen hebben, omdat

reid zijn op de komst van Jezus Chris-

Naast Otniel verrijst een ander nieuw

ze dan alleen maar kattenkwaad uit-

tus op de wolken. Hij komt, ja Hij

gebouw. Dat wordt onze boerderij. We

halen. Heerlijk lezen, knutselen, puz-

komt spoedig. Ben ik, bent u daar

hopen in de toekomst zelf koeien,

zelen etc, het is er niet bij. En dan

klaar voor?

varkens en kippen te houden. Dit

kunnen drie maanden zomervakantie

Een hartelijke groet uit Timisoara,

natuurlijk om de exploitatiekosten te

wel eens lang vallen.

Ingrid van der Velde

13


B r a z i l i ë v a n u i t

Even voorstellen Beste Kimonlezer, Net terug uit Rio de Janeiro, mijn huis vol met vochtige was, zit ik achter mijn computer. Mijn hoofd is nog helemaal vol van alles wat ik heb meegemaakt aan de andere kant van de oceaan, en ik zit me af te vragen wat ik allemaal wel en niet zal schrijven. Laat ik beginnen met me even voor te

antwoorden, die betrekking hadden op

Manguinhos

stellen: ik ben Anke van Leeuwen, 21

evangelisatie, zendingswerk en het ver-

geweest, en

jaar, en woon in Opheusden. Ik geef les

breiden van het Evangelie. Nu probeer-

tegen een uur

aan het Van Lodenstein College te Kes-

de ik dat ook door middel van mijn

of zes zaten

teren, het vak tekenen. Dit cursusjaar is

werk, maar het mislukte. Ik kon er uit-

we met dicht-

mijn derde jaar op deze school, maar

eindelijk niet meer tegen, verliet de

vallende ogen

dat jaar maak ik niet meer vol op het

school, en kwam noodgedwongen in

weer bij Jan-

Van Lodenstein. In juni ben ik door

het onderwijs terecht. Daar had ik ten-

neke op het

Kimon aangenomen als zendingswerk-

slotte voor gestudeerd. Ik gaf een jaar

balkon. Ik

ster voor Rio de Janeiro. Nu zal ik bij

les, en omdat ik nog niet wist wat ik

werd naar

leven en welzijn nog tot de kerstvakan-

anders zou moeten doen, ging ik het

mijn gastgezin gebracht, waar ik de

tie lesgeven. In november hoop ik een

jaar erop er gewoon mee door. Tot voor

kamer van de vrouw des huizes tot

maand naar het Hendrik Kraemer Insti-

kort. Ik las de advertentie van Kimon,

mijn beschikking kreeg. Daar stonden

tuut te gaan, om daar een korte oplei-

en wist dat God mij riep tot dit werk.

me een ijskoude douche en een plank-

ding te volgen. In februari hoop ik te

Maar nu was ik gesetteld in Opheus-

matras te wachten. Maar ik sliep als

vertrekken naar Rio de Janeiro. In de

den, en was ik al lang niet meer zo

een roos op die plank. Afgesproken was

tussentijd moet ik hard werken aan

bereid om te gaan. Een mooie auto en

dat ik elke dag zou ontbijten bij het

mijn Portugees, want toen ik afgelopen

een pas ingericht huis weerhielden mij

gastgezin, middageten in het huis in

zomer een week of vier, vijf in Rio was,

daarvan. Maar de macht en overtuiging

Manguinhos, en avondeten bij Janneke.

was het toch wel erg vervelend dat ik

van God was sterker dan mijn protes-

Het ontbijt was elke dag anders, en de

niet met de kinderen kon praten. Als

ten. En nu, nu ik aangenomen ben, ben

vrouw des huizes deed haar best het

we naar het centraal station gingen,

ik er blij om. Ik voel me vereerd om dit

me naar de zin te maken. Omdat ik

moest Janneke de kinderen de spelle-

werk te mogen gaan doen. Juist deze

natuurlijk weinig of geen Portugees

tjes uitleggen die ik met hen deed, en

kwetsbare kinderen in hun grote ellen-

verstond, zwaaide ze met haar armen,

als de kinderen iets wilden zeggen,

de troost aan te bieden. Hen te wijzen

bracht dierengeluiden voort, en teken-

moest zij het weer vertalen.

op de bereidheid van Jezus Christus om

de ze dingen op papier. MIj was verteld

hen een beter leven te geven. Ik weet

dat je je tanden niet mocht poetsen bij

Vereerd

dat het makkelijker is om dit te schrij-

het aanrecht, en je onderbroeken niet

Het zendingswerk had al enkele jaren

ven dan te doen, maar Hij, die mij roept

door een ander mocht laten wassen,

een grote aantrekkingskracht op mij,

is getrouw, Die het ook doen zal.

omdat Brazilianen dat onhygiënisch

en een aantal keren ben ik naar het

vinden. Dus verstopte ik mijn onder-

buitenland geweest in de zomer, op

Bezoek aan Rio

broeken tussen mijn handdoeken.

evangelisatiekampen. Eenmaal ben ik

Samen met twee bestuursleden kwam

Maar als ik dan thuiskwam, was alles

bijna uitgezonden naar Joegoslavië,

ik ‘s ochtends vroeg in Rio aan, na een

weg. Mijn gastvrouw doorsnuffelde

maar door omstandigheden is dat niet

hele nacht vliegen. Ik had maar een

mijn hele stapel vuile was, om deze de

doorgegaan. In het derde jaar van de

uurtje of anderhalf kunnen slapen, en

volgende dag gestreken en wel af te

Kunstacademie wilde het tekenen en

had me de hele tijd me in allerlei boch-

leveren. Ze gaf me stokbroodjes voor

schilderen van geen kant meer lukken.

ten gewrongen om toch maar te kun-

ontbijt, en een grote schaal fruit. Soms

Ik deed mijn uiterste best, en was van

nen slapen. We werden door Fernando

stond er taart en een andere keer bakte

’s ochtends vroeg tot ‘s avonds 9 uur in

van het vliegveld gehaald, en een taxi

ze een ei, of pofte ze popcorn. Als ik het

mijn atelier te vinden. Maar niets lukte.

bracht ons met gezwinde spoed naar

niet op kon, stond er de volgende dag

Ik vroeg God naar de betekenis van

Rua Eneias Campelo. Later die dag zijn

steevast iets anders, omdat ze dacht

deze tegenslag, en steeds weer kreeg ik

we naar het opvanghuis in de favela

dat ik het niet lustte.

14


Macaber

geschokt door hun manier van doen.

raad weer in zijn wijde broekspijp had

Bijna elke dag, behalve zaterdag, gin-

Ze probeerden Kees Moerman van zijn

opgeborgen, ging hij weer naast Janne-

gen we naar Manguinhos. Ik kreeg al

tas met videocamera en fototoestel te

ke zitten om het verhaal over Zacheüs

gauw een schildertaak. De benedenver-

beroven, en ook zijn horloge was niet

verder te volgen.

dieping groen, daarboven blauw en

veilig. Saskia had het ook al zwaar te

helemaal boven werd alles rood. Soms

verduren met haar enorme zwarte tas.

Bonita

kookte ik, onder veel protest van Oda-

Een jongetje zat een meisje te treiteren.

Die laatste avond kwam er een dronken

lea en Amorly, de Braziliaanse help-

Hij sloeg haar, duwde haar hoofd tegen

oudere man op me af. Dat ik er mooi

sters. Ze lieten luidruchtig merken, dat

een stenen rand en zij huilde alleen

uitzag, zei hij. Ik zei netjes “dank u”, en

ze het Nederlandse eten maar niks

maar. Ik vond dat zo aangrijpend. Het

ging verder met het spelletje. Maar de

vonden. Heel overdreven werden er

meisje was nog maar jong. En deze kin-

man bleef op mijn schouder tikken.

allerlei kokhalsbewegingen gemaakt,

deren horen beschermd te worden door

“Bonita, bonita” riep hij maar. Een van

en neuzen opgehaald, maar dan moest

ouders, maar ze leven op straat en

de jongetjes, een knulletje van een jaar

je maar net doen of het jou niets aan-

moeten haast elk

ging. Tenslotte hield ik weer niet van

moment zichzelf

hun zwarte bonen. Al snel leerde ik de

verdedigen. Ze

kinderen kennen die de clubs bezoch-

hebben geen tijd

ten, en eenmaal heb ik in het Neder-

meer om echt

lands een bijbelverhaal verteld, wat

kind te zijn. Je

door Janneke werd vertaald.

kunt het aan hun

Soms sloeg m’n hart even een stuk

ogen zien, die

sneller dan normaal, als er dingen

zijn niet meer

gebeurden die je in Nederland nooit

onschuldig zoals

zouden overkomen. Ik denk aan die

die van kinderen.

dag toen er kinderen opgewonden bin-

Het zijn net klei-

nenkwamen. Ze maakten grapjes met

ne, waakzame

Fernando, die mij wenkte om mee te

volwassenen. De

komen. We gingen de tuin uit, staken

laatste keer dat

de straat over, en liepen langs de rivier.

ik er was voordat

Aan het einde, bij de brug, stonden heel

ik weer naar huis

veel mensen en kinderen. Ze keken

ging, heb ik ganzenbord op z’n Brazili-

of 8, stond op van zijn bankje en riep

allemaal naar iets onder een plastic

aans gedaan. Eén jongetje was heel ver

allerlei boze woorden naar die man,

zak. Al gauw begreep ik van Fernando

weg met zijn gedachten, en uiterst

omdat hij dat allemaal tegen mij zei.

dat er een lijk onder lag, dat ze uit de

traag. Hij vergat constant de kleur van

Blijkbaar was de man bang van hem,

rivier hadden gehaald. Er stond een

zijn eigen pionnetje en huppelde met

want hij haastte zich om weg te komen.

delegatie politieagenten de wacht te

alle kleuren over het bord. “Geel”, riep

Het werk met deze kinderen op straat,

houden. De kinderen zeurden dat ze

ik dan in het Portugees, en hij ging dan

die niemand hebben die voor hen zorgt,

onder de plastic zak wilden kijken. Ik

tergend langzaam zijn stappen tellen.

trekt me het meest. Hoewel het me

vroeg aan Fernando of het geen kind

Een, twee, drie. Ik denk dat hij teveel

moeilijker lijkt dan het werk in de fave-

was, omdat het best een klein hoopje

lijm of thinner had gesnoven. Zijn huid

la’s. Een bijbelverhaal vertellen op een

was. Fernando schudde zijn hoofd, en

was helemaal verbrand, ook van zijn

piepklein pleintje, voor een stel draaien-

legde uit dat het ging om een volwasse-

armen en zijn gezicht. Ik weet niet hoe

de kinderen en temidden van voorbij-

ne, waarvan de armen en benen waren

het kwam.

snellende brommers, fietsen, karren en

afgehakt. Op dat moment besefte ik dat

Fernando was een jongen met een

mensen met zakken cement op hun rug,

ik tegen het bot van de schouder aan-

kaalgeschoren hoofd, en alleen een

is niet zo’n geringe opgave… Ik heb echt

keek. Ik vond het heel macaber en

heel wijde broek aan. Hij verkocht thin-

bewondering voor Janneke, die gewoon

afschuwelijk. Daar vonden ze het nor-

ner aan wie het wilde hebben. Janneke

doorvertelt onder zulke omstandighe-

maal. Vermoord door de drugshandela-

las hem een verhaal voor van Zacheüs.

den. Daar zal ik nog wel even aan moe-

ren. Op zulke momenten besef je pas in

Op een gegeven moment zei hij dat ze

ten wennen, zeker als je gewend bent

wat voor omgeving je bent.

even moest wachten met verder te

aan kinderen die wat ouder zijn, en

lezen. Een klein jongetje zeurde bij

opletten als jij dat zegt. Maar ik hoop

Thinner

hem om thinner of iets dergelijks. Hij

het te gaan doen met de hulp van God,

Ik ben ook met Janneke meegegaan

diepte een halfvolle fles op uit zijn wij-

van Wie ik weet dat Hij mij geroepen

naar het Centraal Station, waar veel

de broekspijp. “Water voor een reaal”,

heeft om deze kinderen het Evangelie te

straatkinderen leven. Meestal konden

zei hij tegen ons, alsof wij geloven zou-

brengen.

we ze vinden op een pleintje vlakbij het

den dat hij water verkocht! Nadat hij

Een hartelijke groet,

station. De eerste keer was ik erg

de reaal had ontvangen en zijn voor-

Anke van Leeuwen

15


Heere! Wanneer hebben wij U een en geherbergd, of naakt en geklee

het Evangelie naar de kinderen van de wereld

CHRISTELIJKE STICHTING KINDERHULP MONDIAAL

ALBLASSERDAM

POSTGIRO 6849217


n vreemdeling gezien, ed?

Voorwaar zeg Ik u: Voor zoveel gij dit één van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan. Mattheüs 25 Contactadres: De Sikkel 3, 8253 CS Dronten / cmoerman@dronten.net


Onze werkvakantie naar Rio de Janeiro Na maanden van mailen met Janneke, twijfels, voorbereidingen, acties houden en alles wat er verder bij hoort, was het dan eindelijk zo ver! Donderdag 19 juli stapten we met z’n vijven (drie jongens en twee meiden) het vliegtuig in, om na 29 uur, waarvan 13 uur vliegen, in Rio de Janeiro aan te komen! Op twee vermiste koffers na (die een

autoweg, niks geen duinen of

paar dagen later netjes bezorgd wer-

zo. Zondag zijn we naar de

den) hebben we een goede reis gehad.

kerk gegaan waar Janneke

vlnr.: Eveline, Anne-Wim, Hans, Arjan, zittend: Jantien en Arnoud.

en Fernando ook lid zijn.

Dierengeluiden

Het gaat er daar allemaal

Op zich is het niet zo heel vreemd dat we

wat anders aan toe dan bij

koffers kwijt zijn geraakt, want we had-

ons: het zingen wordt begeleid

den echt heel veel bij ons. Het grootste

met een drumstel, elektrische

gedeelte was bestemd voor de kinder-

gitaren en een piano. Erg leuk om eens

vertelde wat hij gedaan wilde

clubs en de bazaar die Janneke wilde

mee te maken! De diensten duurden wel

hebben aan het opvanghuis en waar we

gaan inrichten. We werden op het vlieg-

drie uur, en dat is best een tijd als je er

mee konden beginnen. Wat moest er veel

veld van Rio opgehaald door Fernando,

geen woord van verstaat... De eerste zon-

gebeuren! De weken zagen er ongeveer

Arnoud Bakker en Renato, bij wie Arnoud

dag werden we naar voren geroepen en

zo uit: maandag, dinsdag, donderdag en

al een aantal weken in huis was. De eer-

werden we welkom geheten Ook werden

vrijdag gingen we naar Manguinhos. Op

ste dag, na de kennismaking met Janne-

we toegezongen, waardoor we ons wel

dinsdag en donderdag was er ook kinder-

ke, Hadassa en Christy, nam Fernando

heel welkom voelden!

club, dan gingen we vaak met de kinde-

ons mee “downtown”, waar we geld kon-

ren spelen als ze weer naar buiten kwa-

den wisselen. Daarna werden we verrast

Mantelpakje

men, bijvoorbeeld touwtje springen. Twee

met een tramritje bergopwaarts, waar we

Maandag gingen we voor het eerst naar

keer zijn we met vijf kinderen een dagje

een super uitzicht hadden op de zonson-

de krottenwijk Manguinhos. Fernando

uit geweest, dat was voor ons een leuk

dergang. ‘s Avonds werden we naar onze gastgezinnen gebracht. Bij de gastgezinnen communiceerden we met woordenboekjes waar de Portugese uitspraak bij stond. Onze uitspraak zal af en toe vast heel vreemd hebben geklonken, maar meestal konden we onze bedoeling wel duidelijk maken. Het kwam wel eens voor dat er lachwekkende dingen gezegd werden. Zo gingen we de mensen uit ons gastgezin een keer Nederlands leren; we maakten een dierengeluid, zij zeiden dan hoe dat dier in Brazilië genoemd werd, en wij zeiden daarna de Nederlandse benaming. Toen we bij de koe kwamen, begonnen ze opeens hard te lachen, maar wij wisten niet wat er was. Later hoorden we van Janneke dat koe een scheldwoord is in Rio... Zaterdag zijn we naar het strand geweest. Wat een verschil met onze Nederlandse stranden! In Rio ligt naast een stuk strand gewoon een drukke

18

Een groepsfoto in de dierentuin met de 5 jongens.


uitje, maar voor die kinderen zeker niet

mensen uit Manguinhos.

gen opgedaan, die we niet zomaar zul-

minder! De eerste keer zijn we naar een

Er was in de tijd dat wij er waren ook een

len vergeten! We hebben een indruk

heel mooi eiland geweest. Eén meisje

metselaar, die hebben wij ook geholpen

gekregen van het werk dat Janneke en

kwam in een mantelpakje, omdat ze uit

en hij deed ons verschillende dingen

Fernando hier doen en onder welke

ging, maar halverwege de dag was heel

voor. Hij moest vaak om ons lachen en

omstandigheden. Eenvoudige dingen,

haar rok nat, omdat ze gewoon ging

van Janneke hoorden we dat hij de laat-

zoals boodschappen doen of materiaal

waterfietsen in die kleren... De tweede

ste week speciaal kwam om ons aan het

halen voor Manguinhos, worden al

woensdag zijn we met vijf jongere jon-

werk te zien. De meiden mochten van

gauw tot een hele onderneming als je

gens naar de dierentuin geweest. Het is

hem geen zwaar werk doen, zoals de

alles lopend of met het openbaarver-

fantastisch om te zien hoe die kinderen

vloer hakken, want daar werden het lelij-

voer moet doen. In de supermarkt sta

kunnen genieten van zo’n dagje uit!

ke, brede vrouwen van...

je soms anderhalf uur te wachten om

De andere dagen bestonden onze werk-

af te rekenen, terwijl er maar drie of

zaamheden in Manguinhos bijvoorbeeld

Wachten

vier klanten voor je zijn. Geduld is een

een trapleuning metselen, een stuk vloer

Toen we nog in Nederland waren, maar

schone zaak zeggen we wel eens, in Rio

weghakken en een nieuwe storten, puin

ook toen wij voor het eerst in Manguinhos

is het zelfs onmisbaar! De stad heeft

kwamen, dachten wij dat we er heel veel

indruk op ons gemaakt. We hebben de

zouden kunnen doen. Maar toen hadden

grote verschillen tussen arm en rijk

we nog geen kennis gemaakt met de Bra-

gezien en hoe de rijkere mensen den-

ziliaanse cultuur... Alles komt zoals het

ken over mensen uit de favela’s. Er is

komt, je moet je vooral niet druk maken.

hier nog veel werk te doen, ook om

Als we bijvoorbeeld om een bepaalde tijd

andere mensen uit Rio actief te krijgen

hadden afgesproken bij de metro, om van-

voor het werk in de favela’s.

daar gezamenlijk verder te gaan, zaten we

Al met al hebben we een fantastische

soms een tijd te wachten. Daardoor duur-

tijd gehad. We zijn heel goed verzorgd

de het soms lang voor iets af was. Alles

in de gastgezinnen. Het was erg leuk

moest ook met de hand, cement werd

dat Anke en Arnoud er ook waren. We

gewoon op de vloer klaargemaakt, er was

hebben veel met elkaar gedaan en gin-

geen kruiwagen, enzovoort. Maar de kin-

gen ook na het werk veel met elkaar

deren genoten van de aandacht die we

om. Fernando en Janneke hebben veel

hen gaven. Als we niet verder konden met

verteld en laten zien van hun werk in

ons werk gingen we vaak met hen spelen.

Rio en van al de gevaren die daar aan

Je zag dat ze dat echt geweldig vonden!

vastzitten. Maar wat het meeste indruk

Dat maakte een hoop goed!

op ons gemaakt heeft zijn toch de kin-

Janneke en Fernando waren heel blij met

deren waar al dit werk voor gedaan

wat we gedaan hebben in die drie

wordt. Ze spelen met wat ze vinden op

weken. Dat was voor ons toch een teken

straat. Van wat lege kratten en een bre-

dat we zeker niet ‘te weinig’ hebben

de plank wordt een tafeltennistafel

gedaan.

gemaakt, wat oude keukentegeltjes

We hebben ook gemerkt dat het leven

doen dienst als bedjes. Ook het maken

daar zeker niet zonder gevaar is. Op de

van vliegers van afval materiaal

laatste dag dat wij aan het werk waren

behoord tot de favoriete bezigheden

in Manguinhos is één van ons, zonder

van de kinderen. En dan die glimmen-

dat we het op dat moment zelf beseften,

de gezichten als je even met ze mee-

bijna vermoord door drie drugsdealers.

doet…

En dat alles om één foto die hij in de

De mensen zijn daar vaak tevreden met

favela maakte. Gelukkig was Fernando

wat ze hebben, of ze proberen er in ieder

bij ons, die van iemand uit de buurt te

geval wat van te maken. Wij hebben

ruimen, deuren zetten, muren glad

horen kreeg wat ze van plan waren. Hij

gemerkt dat we heel wat van ze kunnen

maken, binnen en buiten verven en ver-

heeft het voor ons opgenomen en ze er

leren, wat dat betreft. Je wordt in zo’n

der hebben we ook eten gekookt voor

na een tijdje van af kunnen praten! Zon-

land echt dankbaar voor wat we hier in

onszelf en onze kleren gewassen. Een

der hem had dit stukje er heel anders uit

Nederland allemaal hebben!

belangrijk deel van ons werk betrof één

gezien en was onze vakantie waar-

In Rio de Janeiro is er een soort spreek-

kamertje in het huis dat we helemaal

schijnlijk heel vervelend afgelopen.

woord dat zegt: “Wie één keer in Rio is

Hans en Arjan zetten een (nieuwe) deur.

hebben opgeknapt en als bazaar inge-

geweest, komt er nog een keer.” Dus wie

richt. We hadden kleren en speelgoed

Dankbaar

weet....

meegenomen, en dat wordt in deze

We hebben deze drie weken veel gezien

De groeten van Hans, Anne-Wim, Arjan,

bazaar voor weinig geld verkocht aan de

en meegemaakt. Veel nieuwe ervarin-

Jantien en Eveline

19


Domus Natuurgetrouwe pijporgelklanken

Duimelot en Juniortrend twee namen één begrip

* baby- en doopkleding * kleuterkleding * jeugdkleding * positiekleding

Van Doorn M+E B.V. Industrielaan 26 Postbus 90, 3900 AB Veenendaal. Telefoon 0318-519136

Winkelcentrum Crimpenhof 59, Krimpen a/d IJssel, telefoon 0180 - 513350

TMEST EN KUNS OEDERS IN DIERV HANDEL

EN EDERS O V N E VER VOOR: WIJ LE HEDEN D IG D BENO VOGELS SIERHOENDERS DUIVEN SIERDUIVEN HONDEN KATTEN KONIJNEN

Constructieweg 35 8263 BA Kampen Tel. 038-3313165

20


ACTIES SCHOLEN EN VERENIGINGEN Een nieuw seizoen, nieuwe acties: twee open brieven.

Open brief aan schooldirecties Een nieuw cursusjaar is begonnen! Bent u nog op zoek naar een goede invulling voor een actie? De ervaring leert dat het thema “Schoolkinderen voor Straatkinderen� de jeugd van basisscholen en scholen voor voorgezet onderwijs bijzonder aanspreekt. Diverse Doe mee!!! schoolacties hebben tijdens de afgelopen jaren ons werk mede mogelijk gemaakt. Desgewenst verzorgt de stichting Kimon een (dia)presentatie bij u op school.Bovendien kan Kimon zorgen voor promotiemateriaal zoals folders en posters. Misschien is het zelfs mogelijk dat een veldwerkster op verlof uw school bezoekt. Want wat is mooier dan het beluisteren van de verhalen uit hun eigen mond. Onze PR-medewerkster Mariska Open brief aan alle verenigingen Broekhoff stelt graag met u een en zondagsscholen actieplan op. Haar telefoonnummer: 0182-511675. Het nieuwe verenigingsseizoen is weer aangebroken. Tijd voor actie! Al eens aan Kimon gedacht? Zonder de acties vanuit het verenigingsleven zou ons werk niet hebben kunnen uitgroeien tot wat het nu is. Zo kon met name door een actie van de Bond van Chr. Gereformeerde Zondagsscholen het opvanghuis in de favela Manguinhos (Rio de Janeiro) worden aangekocht. Geen tijd voor een actie? Nodigt u dan een van onze medewerkers uit voor een avondvullende presentatie. We willen graag ons werk bij u in de zaal voor het voetlicht brengen! Neem contact op met onze PRmedewerkster: Mariska Broekhoff, tel. 0182-511675 21


ti

e

Rio revisited - een impressie visi door C. Moerman

Als een getergd dier. Zo zat ze ineengedoken op de stoep. Ze had het uitgegild toen een straatjongen wild in haar kroeskop klauwde. Maar nu werd haar aandacht getrokken door een merkwaardig tafereeltje. Vanonder een rafelige mouw keek ze even naar het groepje fotograferende mensen dat plotseling op het plein voor het Centraal Station was komen opdagen. Een aantal lotgenoten scheen die lange blonde vrouw te kennen: “Janica!” riepen ze wild en ze graaiden gretig naar jassen, tassen, camera’s en polshorloges. Het enige wat ze bemachtigden was een snoepje en een paar woorden van herkenning. Even later vertrok het groepje buitenlanders richting stationshal, de straatkinderen er omheen zwermend als meeuwen om een vissersboot, wachtend op buit. Die konden ze even later opstrijken bij de hamburgerkraam. Maar zij bleef achter. Geen hamburger, geen snoepje, geen woord. Het vloog me aan: Voor zoveel gij dit een van deze minsten niet gedaan hebt, zo hebt gij het Mij ook niet gedaan.

Ingrediënten Het beeld van het zeven, achtjarig meisje is me nog het scherpst op het netvlies getekend, een maand na het bezoek aan Rio. Verder waren alle ingrediënten weer volop aanwezig: het machteloze gevoel, de troosteloosheid. De zwerver die van de ene vuilnisbak naar de andere strompelt, op zoek naar iets eetbaars. Of naar een stuk plastic als deken voor de nacht. De neger die bij het vallen van de nacht zich tegen een pui vleit, de kroeskop in een kist. Een etterend

22

ta


been vanonder een dekenvol menselijke ellende, pal onder de neonverlichting van Bob’s Burger. Bom appetito. Het onophoudelijk gedaver van rondscheurende bussen dat wedijvert met de dreunende geluidsboxen van de Universele Kerk. Alsof de afstand tussen aarde en hemel fysiek

strandkraampje heeft hem net vak-

zon een bloedrode achtergrond schil-

moet worden overbrugd.

kundig onthoofd. De kokosnoot

dert voor de 800 meter hoge Corcova-

“Dank u, dat ik niet ben als andere

bedoel ik. Langs de weg wacht een

do. Het Christusbeeld op de top is nog

mensen,” speelde het steeds door m’n

volksbusje type jaren zestig, tot de

maar een silhouet. Betonnen armen

hoofd, ook al waren de woorden van

nok geladen met een nieuwe voor-

lijken de twee werelden te willen ver-

de farizeeër niet voor deze context

raad. Aan de overkant doen spiege-

enigen. Een flauwe afspiegeling van

bedoeld.

lende flatgebouwen en hagelwitte

de veel hoger Tronende, die hemel en

hotels de oogleden toeknijpen. Een

aarde “roept eenmaal te saam.” De af-

A tale of two cities

meisje van twaalf, dertien doorkruist

daling naar de stad bepaalt ons weer

Een verhaal van twee steden. Dat is

even m’n pad. Een glimmend pols-

bij het hier en nu. De tropennacht hult

Rio ten voeten uit. De aanrollende

horloge om haar uitgestoken, groezeli-

het Centro do Brasil al in het duister,

Atlantische golven op een door pal-

ge arm. Te koop voor 1 Reaal. Nu haar

dat ook het tafereeltje met de straat-

men omzoomd strand. Badgasten

horloge. En vanavond?

kinderen heeft opgelost. Wanneer

wentelen zich om, zodat beide zijden

hebben wij u een vreemdeling gezien,

gaarbruin kunnen worden. Gekleed

Op de Pão de Açucar, de Suikerbrood-

en geherbergd, of naakt, en gekleed?

volgens de plaatselijke mode: hoe ver

berg, vloeien de twee steden weer

Het tafereel blijft me bij. Ik heb u even

kun je gaan om toch niet naakt te zijn.

ineen. De stadsgeluiden uit de diepte

meegenomen. Hebt u Hem ook

Een weldoorvoede toerist lurkt aan

maken plaats voor de kirrende geluid-

gezien? Niet boven op de Corcovado.

een rietje uit een gekoelde, groene

jes van grijpgrage leeuwaapjes. Nóg

Maar daar beneden. In “deze Mijn

kokosnoot. De eigenaar van het

stiller wordt het als de ondergaande

minste broeders.”

23


€uro-actie

Sponsor een Bengaalse “pieper” of puber voor ongeveer een €uro per dag! In Nederland is het nieuwe cursusjaar al weer op gang gekomen. Horden brugpiepers en gevorderden reizen dagelijks naar scholen voor voortgezet onderwijs. Bepakt en bezakt. Door weer en door wind. Tientallen soortgenoten in Bangladesh willen ook graag de christelijke Highschool (blijven) volgen van Samaritan Children’s Home in Savar, bij de hoofdstad Dhaka. Ze zijn daarbij wel afhankelijk van Nederlandse “schoolouders”. Natuurlijk is het “aandoenlijk” om een kleine meid of knul financieel te adopteren. Graag echter onderstrepen we het belang van de voortgaande lijn: juist in de Highschool leeftijd is het belangrijk om deze pubers een christelijke vorming te bieden, zodat in deze door Moslims gedomineerde maatschappij straks goed opgeleide christenjongeren kunnen instromen.

Nieuw project Zo’n 60 (!) kinderen worden nog steeds niet persoonlijk gesponsord. Aan Kimon is gevraagd om vanuit Nederland dit op te pakken. Hoewel onze prioriteit ligt bij het uitzenden van veldwerkers, hebben we toch aan deze oproep gehoor gegeven. In het vertrouwen dat er voldoende Kimon-ouders gevonden zullen worden! De eersten hebben zich al aangemeld.

Neemt u ook een kind voor uw rekening? Vul dan de €uro-cheque in! U krijgt via Kimon een foto en gegevensstaat van het kind. Voor ongeveer 1 Euro per dag (US $ 30 per maand) ontvangt uw adoptiekind voeding, onderdak, medische verzorging en onderwijs. U kunt met hem of haar een persoonlijke relatie opbouwen door het onderhouden van correspondentie; van de vorderingen wordt u op de hoogte gehouden. Voor meer informatie neemt u contact op met Jolande Moerman: 0321-310125.

Ik neem een Bengaalse scholier voor mijn rekening voor circa € 1,- per dag Mijn voorkeur gaat uit naar:

een jongen

een meisje

geen voorkeur

Hierbij machtig ik de stichting Kimon om maandelijks het hieronder genoemde bedrag van mijn rekening af te schrijven*) :

= ZEGGE EN SCHRIJVE VIJFENZEVENTIG GULDEN (ƒ 75,- ) = Naam: ___________________________________________________________________ Adres: ___________________________________________________________________ Postcode en Woonplaats: ____________________________________________________ Bank- of gironummer: ______________________________________________________

Datum: ____________________

Handtekening: ___________________________

€ U R O C H € Q U € *) Indien gewenst kunt u het bedrag binnen een maand na afschrijving op uw rekening laten terugboeken

Stuur de cheque op naar: Kimon, t.a.v. Jolande Moerman, De Sikkel 3, 8253 CS Dronten

24


f i n a n c i ë n

Giftenverantwoording In het tweede kwartaal 2001 mocht Kimon ƒ 51.311,97 aan giften ontvangen. Wij willen u hier heel hartelijk voor bedanken.

De specificatie hiervan is als volgt: Giften van particulieren: totaal Automatische incasso’s: totaal Zangavonden: Herv. Jeugdkoor IJsselmuiden ƒ 1.600,–

ƒ

Vanwege de beperkte plaatsruimte

16.828,12

hebben we de giften van particulieren

13.115,00

niet verder gespecificeerd. Als u een

1.600,00

bevestiging van ontvangst van uw gift wilt, laat het dan s.v.p. even weten. Een

Presentaties Ingrid v.d. Velde :

paar giften lichten we er even uit.

-16 JV te Alphen a.d. Rijn ƒ 50,–, Vrouwenver. Persis te Middelburg ƒ 750,–, Vrouwenver. te Maartensdijk ƒ 475,55, Vrouwenver. te

De familie Verhoef uit Veenendaal

Krimpen a.d. IJssel ƒ 392,95, Ouderenmiddag Oud-Beijerland

mocht in mei met (klein)kinderen,

ƒ 750,–, -16 JV te Goes ƒ 100,– totaal

familie en vrienden herdenken 40 jaar 2.518,50

Kerken, scholen en instellingen:

getrouwd te zijn. Gezien de weelde waarin wij hier in het rijke Westen

Herv. Basisschool te Doornspijk ƒ 100,–, Diak. Geref. Gem. te

leven vroegen zij om een bijdrage voor

Berkenwoude ƒ 200,00, Mann. Ver. Calvijn te Barendrecht ƒ 275,–,

Kimon. De opbrengst verhoogden zij

Vrouwenver. Manninne te Urk ƒ 275,– , Groen van Prinsterer-

met het fiscale voordeel zodat ƒ 3.925,–

school te Scherpenisse ƒ 25,–, Diak. Ned. Herv. Kerk te Sprang-

aan Kimon kon worden overgemaakt.

Capelle ƒ 300,–, Vrouwenver. Dorcas te Dordrecht ƒ 400,–, Diak.

Hartelijk dank !

Ned. Herv. Kerk te Opheusden ƒ 600,–, ds. G.H. Kerstenschool te Yerseke ƒ 736,55, Geref. Gem. te Terwolde-de Vecht ƒ 1.000,–, Ned.

De jeugdverenigingen van Kockengen

Herv. Kerk te Lopikerkapel ƒ 1.115,–, Diak. Herv. Gem. te Oud-

houden jaarlijks in april een stroopwa-

Beijerland ƒ 4.500,–, Diak. Geref. Gem. te Goes ƒ 1.000,– ,

felaktie voor een goed doel. Dit jaar viel

totaal

10.526,55

Akties:

de keus op Kimon. Met een 25-tal jongeren en ouderen werden 1000 pakjes

Rommelmarkt Stg. Zorgverlening te Middelburg ƒ 294,10 Stroop-

stroopwafels aan de vrouw en man

wafelaktie JV Kockengen ƒ 1.317.30, Zondagsschool en club Dro-

gebracht. De opbrengst bedroeg netto

geham ƒ 260,90, 40-jarige bruiloft fam. Verhoef te Veenendaal ƒ

ƒ 1.317,30. Ook hiervoor hartelijk

3.925,– Kaartverkoop Schouten ƒ 326,50 Eben Haëzerschool te

bedankt !

Teuge ƒ 600,–, totaal

Totaal 2e kwartaal 2001:

6.723,80

51.311,97

Met vriendelijke groet, Arie Steehouwer

Huize Stout: giro-enveloppen klaarmaken voor verzending.

25


DRINGENDE OPROEP!

! s i t a r G

VAC AT U R E S O P H E T Z E N D I N G S V E L D Sinds 1992 verrichten wij wereldwijd evangelisatie en hulpverleningswerk onder kinderen. Wie helpt ons hierbij als

Veldwerkster in Guinee-Bissau (Afrika) Medisch (voorlichtings)werk en Evangelisatie onder de kinderen van het Afrikaanse platteland

Kinderevangelist(e) in Rio de Janeiro, Brazilië Werk in de sloppen, op het centraal station en in een opvanghuis • Uitzending als vrijwillig(st)er voor minimaal 3 jaar, na een korte vooropleiding met taalstudie (Portugees) • Voor Rio is een sociaal-pedagogische opleiding gewenst • Voor Guinee-Bissau is een medische achtergrond vereist • Sollicitaties, met CV en referenties, aan onderstaand adres • Voor Rio heeft al één benoeming plaatsgevonden, uitzending als tweetal

Inlichtingen bij de voorzitter, C. Moerman, tel. 0321-310125 Kimon, p/a De Sikkel 3, 8253 CS Dronten

„Zovelen als gij er zult vinden, roept ze tot de bruiloft” De missie van Kimon – ook uw missie!

Ontvang voortaan zelf de Kimon! Leest u deze Kimon via een ander? Vul dan nu de bon in, en u blijft voortaan rechtstreeks op de hoogte van ons werk. Graag verwelkomen we u in onze lezerskring. Het verplicht u tot niets…

Kimon, p/a Wetering 13, 3461 JA Linschoten



Stuur de bon op naar:

Het lezen van de Kimon is gratis. We hebben besloten om het blad ’drempelloos‘ ter beschikking te stellen aan iedere geïnteresseerde. Zo hopen we door een grotere lezerskring meer harten èn beurzen te kunnen bereiken… Uiteraard hopen we dat iedere lezer regelmatig een bijdrage zal storten, bijvoorbeeld via de giro-overschrijvingskaart die als adresdrager ieder nummer vergezelt.

“Roept ze tot de bruiloft” - uw missie is ook mijn missie! Ik wil het werk van Kimon onder straat- en weeskinderen als volgt mogelijk maken:  Ik machtig de stichting Kimon om éénmalig een bedrag van ƒ_________________ zegge _____________________ gulden) van mijn rekening af te schrijven.  Ik lees de “Kimon” nog niet zelf, en stel het op prijs om via het kwartaalblad voortaan op de hoogte te blijven van het werk.

Opm.: Kruis één of beide vakjes aan; vult u zelf het af te schrijven bedrag in? Naam: _______________________________________________________________ Adres: ________________________________________________________________ Postcode en Woonplaats: _______________________________________________ Telefoonnummer: _______________________________________________________ Rekeningnummer bank of giro: ___________________________________________ Handtekening:


door A.G. Laseur AFLEVERING 16 Als de vogels in de grote tuin achter de flat de dag muzikaal begroeten is Ita al wakker. Het is warm in het kamertje en daarom gooit ze de dekens van zich af. Ze doet het niet vaak, maar vandaag bekijkt ze nauwkeurig haar benen. Er is niets aan te zien, alleen zijn ze magerder geworden. Opeens bekruipt haar toch een verdrietig gevoel. Waarom weigeren de benen dienst? Ze denkt aan straks; over een paar uur gaat ze naar die andere school en wat zullen die vreemde, grote kinderen allemaal wel niet kijken naar haar in de rolstoel. Juist als de tranen in haar ogen schieten wordt er zacht op de deur geklopt. Vader Paul steekt zijn hoofd om de deur. “Zo studente”, zegt hij glimlachend,”het wordt

Wat vooraf ging: Banita en Bitar wonen met hun baby ita in Savar, een dorp in Bangladesh, dichtbij de hoofdstad Dhaka. Vlak voor Ita’s geboorte vertrekt Bitar naar Dhaka om werk te zoeken. Enige tijd later krijgt Banita te horen dat haar man van de steigers is gevallen en zijn been heeft gebroken. Hij ligt nu ergens in de verlaten hut in Dhaka. Banita besluit haar man te gaan zoeken. Met de inmiddels geboren Ita op haar rug begeeft ze zich op weg. Ze krijgt een lift van een vrachtwagenchauffeur, de Christen-Bengaal Paul. In de stad botst een riksja tegen de vrachtauto. Terwijl met de politie praat wordt Banita met geweld door twee mannen ontvoerd. Ze wordt in een kamertje gezet waar ze voor geld mannen moet ontvangen. Paul vindt de kleine Ita achtergelaten in de vrachtauto. Omdat hij niet voor haar kan zorgen brengt hij haar naar een tehuis. De politie gelooft het verhaal van Paul maar amper, daarom besluit hij alleen op zoek te gaan. Hij bevrijdt haar na een vechtpartij. Paul en een verzorgster helpen Banita met het zoeken naar haar man. Na dagenlang zoeken is er eindelijk een spoor van Bitar, maar ze weten nog niet dat hij kort daarvoor bezweken is aan wondkoorts. Een oude vrouw wacht hen op en vertelt het droeve verhaal. Ondanks haar groot verdriet is Banita blij dat ze voorlopig met Ita in het tehuis mag blijven. Het belangrijkste is dat Banita, als moslimse opgevoed, steeds meer belangstelling gaat krijgen voor het christelijk geloof. Tijdens een boottochtje over de rivier blijkt dat Paul en Banita al zoveel van elkaar zijn gaan houden dat zij voortaan hun leven met elkaar willen delen. Er breken gelukkige jaren aan. Echter een paar dagen voor de vierde verjaardag van Ita vindt Banita haar dochter huilend in de tuin achter de flat. Zij klaagt over pijn in haar beentje. De dokter vindt het raadzaam om haar in het ziekenhuis nader te laten onderzoeken. Het blijkt een onbekend virus te zijn waardoor de beentjes van Ita verlamd zijn. In het ziekenhuis valt ze op door haar opgewekte natuur en rotsvast vertrouwen op de Heere. Aan het einde van de basisschool ontvangt Ita de schoolprijs, dat betekent dat ze een jaar lang gratis mag studeren. Na de vakantie breekt er een spannende tijd aan voor Ita…

tijd voor de boeken”. Zoals bijna elke morgen slaat Ita haar armen om de nek van haar grote vertrouweling en deze tilt

zien. Wat een groot gebouw als je dat

Bevreemd kijkt Ita naar haar vader die

haar in de stoel. Dan gaat hij weer weg,

vergelijkt met de basisschool! Met

breeduit lachend achter het stuur zit.

want ze kan zich zelfstandig aankleden.

dezelfde bezorgde gezichten waarmee

“Nee, jongens, allemaal tegelijk kan

Aan het ontbijt bidden ze hand in hand

het volk Israël destijds de kinderen Enak

niet, maar ik zal even voor een oplos-

met elkaar voor een zegen over de

gadesloegen kijken ze naar de grote kin-

sing zorgen”. Hij kijkt achterom naar

komende dag. Even later haalt Paul de

deren op het schoolplein. Op de basis-

Ita: “Zoek jij maar iemand uit die je

aangepaste bus op die hij voor het halen

school waren ze de grootsten en nu

mag duwen, want iedereen wil het”. Ita

en brengen van kinderen van de school

behoren ze tot de kleinsten!

kiest een grote jongen uit die met een

heeft gekregen. Er is een hydraulisch

Helemaal eng wordt het wanneer er

griezelige snelheid en een triomfante-

systeem in de grote bestelbus gemaakt.

groepen jongeren op de bus afkomen als

lijk gezicht de rolstoel in de richting

Vol verbazing ziet Ita dat Paul maar op

Paul stopt voor het schoolplein. Ita

van de ingang sjeest. De mentor van Ita

een knopje hoeft te drukken en met rol-

wordt zelfs een beetje bang , want het

staat haar in de gang op te wachten.

stoel en al wordt ze gelift en in de bus

lijk erop dat ze ruzie met elkaar maken.

“Tjonge, zegt Ita, “het lijkt wel op de

geschoven. Dan begint de rit door Dhaka

ontvangst voor een president”. “Wacht

om overal kinderen op te halen voor de

maar”, zegt de mentor, “over een paar

nieuwe, grote middelbare school. De

dagen ben je weer gewoon een onop-

meeste kinderen kent Ita nog wel van

vallend burgermeisje”. Later in de klas

vorig jaar en met elkaar zitten ze te

besteden ze tot opluchting van Ita niet

kwetteren als een groep mussen in de

veel aandacht aan haar. Op deze eerste

boom. Paul manoeuvreert behoedzaam

schooldag hoeven ze niet te studeren,

door het drukke verkeer met een kakofo-

er worden alleen maar boeken uitge-

nie van bellen, toeters en schreeuwende

deeld. Ita krijgt van elk vak een dubbel

riksjarijders. Met de vrachtauto reed hij

aantal boeken, zo kan ze haar boeken

veel ruwer, maar nu doet hij er alles aan

thuis en op school laten liggen. Later

om aanrijdingen te voorkomen.

op school doen ze een balspel en tot

Dan komt de school in zicht. Nu worden

grote verbazing van Ita ziet ze opeens

de twaalf kinderen wat stiller in de bus.

een jongen op het schoolplein die ook

Ze drukken hun neuzen tegen de ruiten

in een rolstoel zit…

om het allemaal wat beter te kunnen

(wordt vervolgd)

27

v e r v o l g v e r h a a l

Ita, kind in de warme zon


Brievenbus Ja, dat is jullie rubriek. Want jullie zorgen steeds weer voor brieven, foto’s en natuurlijk de puzzels en kleurplaten. Als je vijf keer meedoet heb je een boekje bij elkaar. Dus blijven meedoen of misschien doe je voor het eerst mee... Maar nu eerst de post. Eerst noem ik weer een paar kimonkeien (iemand die vijf keer meegedaan heeft): Hiljan Visscher, Huibert en Willemijn het Lam, Kristian Kisteman, Emily Nobel, Lenny Voortman, en Jordan Houmes. En dan ook nog een welkom voor een aantal kimonklanten (iemand die voor het eerst meedoet): Matthias Labee, Annet van Asselt, Henco en Geneva Ouwendijk, Elze Mekelenkamp. Jarno Verheij heeft een prachtige

Kimonknutsel

ieniemienie voor me gemaakt. Bedankt. Dianne, bedankt voor je brief. Altijd weer gezellig om te lezen. Lianne

We gaan een paard van

Visscher had een prachtige kaart voor

kastanjes maken.

me gemaakt. Nodig: De meest bijzondere post kwam van

kastanjes,

Lenny Voortman. Jullie zien hier haar

eikels, luci-

foto en als je heel goed kijkt zie je de

fers, stokjes,

letters van Kimon gemaakt van... ja,

wol, brei-

kijk nog maar eens goed... van stuivers!

naald of

Van welgeteld 1208 stuivers. Bedankt

priem (wel

Lenny voor de ƒ 60,40. Wat een prachtig

vragen) en kaars.

idee. Je neemt voor het lijf een grote kastanje. Maak de breinaald warm in de vlam van de kaars en maak vier gaten voor de poten en één voor de hals. Steek de houtjes in en maak van een eikel een kop. Nu nog manen, een ponny en een staart van wol en klaar is... Deze keer mag je van 8-12 jaar de kleurplaat maken (De puzzel was vorige keer zóóóó moeilijk!) en nu krijgt 4-8 jaar het raadsel. Als je 8 jaar bent, bof je maar want dan kun je kiezen. Waai niet weg met de herfstwind als je je brief gaat posten naar: Juf Nelleke Kardinaal Alfrinklaan 58 3861 DH Nijkerk

28


Kleurplaat (8-12 jr) Geef de vierkantjes de juiste kleur en je ziet een mooie tekening! 0 = wit, 1 = geel, 2 = donkerbruin, 3 = lichtbruin, 4 = rood, 5 = zwart

Naam:

Leeftijd:

Adres: 29

Postcode:

Woonplaats:


Kleurplaat + Raadsel (4-8 jr) Welke lijn moet het paard nemen om bij het suikerklontje te komen?

Naam:

Leeftijd:

Adres: 30

Postcode:

Woonplaats:


PRESENTATIES Janneke en Fernando in Nederland! 13 december - 13 februari Onze veldwerkers onder de favelakinderen van Rio de Janeiro zijn deze winter (december-februari) met verlof. Ze zijn graag bereid om voor uw vereniging of school een (dia)pesentatie te verzorgen. Een unieke gelegenheid om kennis te maken het Evangelisatiewerk onder kinderen wereldwijd!

Bel onze PR-medewerkster Mariska Broekhoff:

0182-511675 Of mail:

cmoerman@dronten.net Kimon - het Evangelie naar de kinderen van de wereld Wordt lezer van ons gratis magazine: tel. 0348-480204 / e-mail: hsmaling@rdnet.nl Maak ons werk tot uw werk: stort uw gift op Postgiro 6849217

NIEUW VERSCHENEN BIJ STH RECORDS EVERT VAN DE VEEN IV Evert van de Veen bespeelt het orgel van de Bovenkerk te Kampen

GEBR. SMITS B.V.

Impr. ‘God is getrouw, Zijn plannen falen niet’; Sonatina ‘Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit’ (J.S. Bach); Grande offertorio in re maggiore (G. Donizetti); DDD - 63 min., CD ƒ 39,90 / MC ƒ 22,90 Nr. 196063

ALZO LIEF HEEFT GOD DE WERELD GEHAD Herv. Zangkoor ‘Jubilate’ o.l.v. Rob Biersteker, Jubilate’s Jeugdkoor o.l.v. Ineke Bos-Strootman Psalm 146; Het ruw houten kruis; Als je bidt; Van één tot tien; Meester, hoe kunt gij zo slapen; Zing, zing, zingen maakt blij; Jezus leeft in eeuwigheid; Neem mijn leven laat het Heer’; Praise the Lord e.v.a. DDD - 70 min., CD ƒ 39,90 / MC ƒ 22,90 Nr. 196082

Groothandel in aardappelen, groente en fruit

THE LOST CHORD Harry Hamer - orgel, Hendrie Westra marimba O machtig God; Verlosser Vriend, Gij hoop en lust; Wohl mir, dass ich Jesum habe; Boven de sterren; Samen in de Naam van Jezus e.v.a. DDD - 74 min., CD ƒ 39,90/ MC ƒ 22,90 Nr. 197002

Distributiecentrum en kantoor: Keizersdijk 28, 3291 CE Strijen,

CD ƒ 39,90

MC ƒ 22,90

STH Records Drs W. van Royenstraat 13 - 15, 3871 AN Hoevelaken RECORDS

Postbus 5762, 3290 AB Strijen, Telefoon 078-6741133* Telefax 078-6741268

Telefoon 033 - 2537604 Fax 033 - 2537624

31


Bévé Meubel: groot in sfeermeubelen! Zowel in kersen, eiken en grenen, al dan niet afgewerkt in repro-antiek of in patiné kleuren. Onze collectie omvat alle bekende merken. Ook stoffering in alle sferen, stijlen, kleuren en combinaties. En om alles compleet te maken vele aparte accessoires. Kersen Antique Stijlvol en jeugdig uitgevoerd in warm kersen patiné.

Blank Eiken Patiné uit onze collectie

Romantic Oak and Pine: duurzaam, degelijk en vooral huiselijk gezellig! Exclusief dealer van o.a.: • Pullman • Roskam Royale • Auping • Mulleman enz. enz. • RAC Ook onze afdeling Slaapkamers en onze Leerstudio overtreft uw verwachtingen... U bent van harte welkom in onze toonzalen!

Antwerpseweg 9 • Gouda • Telefoon (0182) 69 21 11 800 meter vanaf rijksweg A12, 3e verkeerslicht links (naast BMW). Donderdag koopavond. ’s Maandags gesloten.


http://www.kimon.nl/Archief/Docs/Kimon2001-3