Issuu on Google+

Nr. 2 JAARGANG 13

Onafhankelijk clubblad voor de leden van Motorclub Urk

www.motorcluburk.nl

www.motortrailerhuur.nl

Motorclub Urk wenst u hele fijne feestdagen een een gezond 2014 - VÉÉL 2014 MOTORNIEUWS - REMMEN IS ANGST - MCU GOES AMERICA MER M - DE SUBCLUB U N DIK - MCU JAAROVERZICHT - INTERVIEUW TOM SYKES

R E P SU

HOGHSTRASSE...? WOAR LEGT DAT OK ALWIER?

MAI URLAUB IN ÖSTERREICH

BMW S1000R 2014 EEN ROADSTER MET EEN HART VAN EEN SUPERBIKE.

CEES ZWAAN IN AKTIE OP DE 848


tin e l l u B

In dit nummer:

Van de secretaris .................................................................... 3 Van de voorzitter ..................................................................... 5 Verslag Altenahr ..................................................................... 8 Kerstverhaal door motorrijders .............................................. 16 MCU goes America 2019 ....................................................... 22 MCU jaaroverzicht .................................................................. 30 In 2014 naar Oostenrijk? ........................................................ 32 Uit de oude doos .................................................................... 36 De 'SubClub' ........................................................................... 42 Un proatjun mit ....................................................................... 46 Remmen is angst ................................................................... 48

Adverteerders

Lid worden

Braveheart Shipping BV Hulst Banden Lub Bakker Hifi Cherwood vloeren ToTec install.bedrijf Kapsalon Hairline Constructiebedrijf Rock Carservice Urk Tuin Totaal Excellent Jonkers Bouwmetaal Electrotechniek Post Klif 18

Wanneer je lid wilt worden van onze gezellige motorclub, kun je je opgeven via de email info@motorcluburk.nl, even langskomen in ons clubgebouw of contact op nemen met de secretaris (Klaas Oost) 0652-612861. De clubcontributie bedraagt € 90,00 per jaar en wordt geint via automatische incasso. Ons rekeningnummer is: 50.32.28.990 ABN bank te Urk.

Bikers Bulletin

Jaargang 13 nummer 2 2013 Clubblad voor de leden van Motorvereniging van Urk. Adresgegevens: Vormtweg 7 L 8322 NE Urk

Redactie: Klaas Oost 0652 612861 Johan Hulst 0527 685597 Webmaster: Arnold Roskam 0651 293698 arnoldroskam@home.nl Advertenties: Redactie 0652 612861 info@motorcluburk.nl Redaktieadres: Kooltuinen 23 8321 SP Urk Tel. 0652 612861 info@motorcluburk.nl Opmaak: Klaas Oost info@klaasoost.nl

Bestuur

Commissie's

1e Voorz.: 2e Voorz.:

Pieter Roskam Auke v Slooten

Toercomm.

Johan Hulst Pieter Roskam

1e Secr.: 2e Secr.:

Klaas Oost Johan Kapitein

Barcomm.

Jaap Post Dirk Hogerwerf Johan Kapitein Klaas Oost

1e Penn.m.: John Bakker 2e Penn.m.: Johan Hulst Bestuurslid: Gerrit Bakker

Bikers MCU

Aktiv.comm. Klaas Oost Gerrit Bakker Wilco de Groot

Druk: GBU Kopy: Als u kopy of foto’s wilt aanleveren voor het clubblad dan de tekst graag digitaal. Foto’s jpeg, pdf, tif, eps, enz. Clubhuis: Het clubhuis is gehuisvest aan de Vormtweg 7-L te Urk (bij de SVU sportvelden) en is elke woensdagavond geopend van 20.30 uur tot 00.00 uur. Zaterdagsmorgens geopend van 12.00 uur tot 14.00 uur 2


tin e l l u B VAN DE SECRETARIS Er is onlangs door het bestuur besloten dat het clubblad ĂŠĂŠn of twee keer per jaar uitgebracht zal worden. Het vergt altijd enorm veel tijd en ook is er niet altijd wat te melden vanuit de club en daarom deze keer een wat dikkere Kersteditie dan dat je gewend bent. Trouwens heeft de redaktie de clubbladen vanaf 2000 grotendeels in zijn bezit dus als iemand nog eens wat terug wil lezen uit de historie dan kan dat. Het nieuwe jaar breekt over een paar dagen al weer aan en kunnen we weer gaan uitzien naar een nieuw motorseizoen. In het afgelopen seizoen zijn er weer diverse evenementen en incidenten de revu gepasseerd, verderop in dit blad kunt u een overzicht lezen van het motorjaar 2013. Het MCU racingteam was dit jaar weer aktief en heeft goed van zich laten horen. Vesrchillende persoonlijke records zijn aan flarden gereden en nog is het eind niet in zicht. De coureurs blijven niet stil zitten om hun racemonster steeds sneller zien te krijgen. Inmiddels tellen we al vijf coureurs, Edwin, Cees, Jacob, Johan en Pieter. Eind juni hadden we dit jaar het MotoGP festijn op de club en is in goede aarde gevallan waardoor de aktiviteiten commissie heeft besloten om het volgend jaar weer te organiseren, wel in een iets andere vorm, zo zullen we geen groot LED scherm meer

3

huren maar bv twee grote televisie schermen ophangen zodat alles goed gevolgd kan worden en de 'nacht van MCU' houden we er natuurlijk ook in met weer een live optreden van een band. Ondanks dat het dit jaar lang heeft geduurd voordat er met mooi weer gereden kon worden hebben we in de zomer en nazomer niets te klagen gehad met het weer. Zelfs in oktober hadden we in Altenahr nog 21 graden. Het was super. Een vervelend ongeval op de vakantie in het Zwarte Woud was de crash van Albert de Boer die op een gegeven moment een bocht niet kon halen en tegen de vangrail aanreed met als gevolg een ziekenhuisopname waar bleek dat diverse ribben waren gekneusd en zijn lever een flinke dreun had moeten verdragen. Wonderbaarlijk genoeg was het feit dat hij niet meer had opgelopen gezien de staat van de motorfiets en de omvang van zijn lichaam. Gelukkig kon hij vrij snel overgebracht worden naar een ziekenhuis in Venlo waar hij in eerste instantie weer te vroeg werd ontslagen en weer terug moest voor verder onderzoek. Inmiddels is hij nagenoeg weer de oude maar is nog steeds onder controle vanwege zijn bloedwaarden die nog niet op pijl zijn. Hij vertoeft bij zijn ouders thuis waar hij de nodige zorg krijgt.

Op de bestuursvergaderingen is hier aandacht aan besteed en naar voren gebracht om de vakantie's naar buitenland (bergen) met gevorderde motorijders te organiseren, niet om mensen uit te sluiten maar puur vanwege hun veiligheid. Dit jaar zijn er toch diverse keren geweest dat (jonge) rijders die nog weinig of geen ervaring hebben in de problemen zijn geraakt door verkeerde inschattingen, dus laten we hier met z'n allen wat meer aandacht aan schenken. Op zaterdag 25 januari hebben we de jaarlijkse ledenvergadering en daar zal weer een deel van het nieuw te vormen bestuur gekozen worden. De voorzitter Pieter Roskam, 2e secretaris Johan Kapitein en waarschijnlijk penningmeester John Bakker zullen aftreden en daarvoor moeten dus nieuwe leden gekozen worden. Als er leden zijn die wat voelen om deel te nemen in het bestuur laten die zich dan melden bij de secretaris. Per email volgt de uitnodiging en agenda. Rest mij jullie veel leesplezier toe te wensen, hele goede kerstdagen en een motorrijk nieuwjaar. K.O.


'Schwarzwald all weather exp

Het begon allemaal op vrijdagavond 17 mei. Klaas Oost en Johan Kapitein zouden boodschappen doen en vertrokken richting de Albert Hein. Onderweg bereikte hen echter een berichtje van ĂŠĂŠn der reisgenoten om vooral de doekjes niet te vergeten. De doekjes?? Ff bellen met de verzender van het bericht want e.e.a was nog onduidelijk. Nou je wieten wel voor je gat of te vegen. Hij had n.l. nogal snel last van aangroei. Kijk dat maakt veel duidelijk. Hij bedoelt vast deze... Zeg dat dan meteen.

Bikers MCU

Nadat dit probleem was opgelost en we de boodschappen in zouden laden. Stonden we met 4 karren boodschappen bij het klusautootje van Klaas. Hoe gaan we dit meenemen

Klaas? Ewen wai echt zovuul nodig? Nou ja nodig? Ja we nemen zoveel mee. Versterking opgeroepen en de boodschappen afgevoerd naar de koelcel van Rodi. Of ja we moeten ook weer ff lappen want de pot is leeg. Leeg? We zijn nog niet eens weg? Maandagmorgen is het dan zover: Vertrekken richting Schwarzwald. 800km verder en we staan voor een prachtig huis. Allen er is niemand. Jelle zou dit toch regelen? Ja nou ff bellen dan maar.

4


perience'

Op maandag 20 mei vertrokken de volgende clubleden naar het zwarte woud in Duistland voor een midweekje motorradfahren. Klaas Oost, Luut de Boer ( bébe), Auke van Slooten (kliko), Dirk Hogerwerf (der Groose), Peter Hogerwerf, Johan Hulst, Albert de Boer (der Goony), Meindert de Boer en Johan Kapitein. Jelle Hakvoort zou een dag later komen.

Nog niemand. Dan eerst maar eten. We zochten een restaurantje op en vroegen uit voorzorg maar of ze ook hotelkamers hadden voor negen personen. Dat was geen probleem. De eigenaar nog maar een keer de voicemail ingesproken. (heb je een Urker al eens op z’n Duits een voicemail in horen spreken waarin hij uitlegt dat de Jut het eigenlijk zou regelen maar dat niet gedaan heeft en we toch graag in het huis willen, nou voor uw verslaggever ter plaatse is dat geen enkel probleem??) want de huiseigenaar belt even later terug en we zijn herzlich wilkommen. Maandagavond nadat we alles uitgepakt hadden en ieder zich geïnstalleerd had kwamen we erachter dat we toch wel dorst hadden gekregen van al dat reizen. Dus de slang erin gegooid. Ouderwets gezellig aan de stamtafel en 'kraamp' van het lachen. s'Nachts de zaak opgeruimd en met enige verbazing zo’n drie keer gelopen met armen vol lege flessen. Dat is toch niet van vanavond vraagt onze bébe. Nee man, die duitser heeft vast wat laten staan wat wij nu op moeten ruimen?? Toch?? Dinsdagmorgen even het gordijn open en “gelukkig” het regent. Onze hartslag is op vreemde plaatsen

tin e l l u B

waarneembaar en dus voor de zekerheid een paracetamol genomen en nog even gaan liggen. Je kunt wel merken dat we in de bergen zijn. Die hoogte doet wel wat met je hoofd?? Na lang beraad besluiten we nu het wat droger word om naar Mulhouse te gaan. Daar even wat gegeten en daarna weer terug het huis. De chefkok met assistentie van de Goony zorgden voor een heerlijk culinair diner. Met dank aan Rodi.

In sinasappel gedrenkte gegilde zeetong met yoghurt safraansaus. Daarna weer ouderwets de slang erin. Woensdag wat in de omgeving rondgetoerd en in de late namiddag naar een kartbaan in de buurt om ons daar even uit te leven op 4 wielen. Snelle rondetijden, elkaar klemrijden enz, enz. Altijd weer een hoop spanning en sensatie, Jelle had met de leidinggevende afgesproken dat we in de snelle karts mochten gaan rijden, want ja, wij zijn toch van Motorclub Urk, of niet dan? Na de oefenrondes kwamen de kwalificatie's en Klaas plaatste zich op de polepositie, met daarachter der kliko en Jelle. In de slotrace huiveringwekkende maneuvre's door Johan Hulst want die moest en zou der Kliko inhalen, maar dat liep slecht af, Johan verdaagde in een slip en kwam bijna in de bandenstabel terecht. Uiteindelijk zijn we allemaal heel over de finish gekomen en even later kwamen de sterke verhalen los, de één nog sterker dan de andere...

5

Bikers MCU


tin e l l u B

Hier was hij een topper in bochten nemen... Donderdagmorgen. Jippie de Schwarzwald Hoghstrasse. Gassen jongens. Nadat we eerst genoten hadden van een heerlijk ontbijt van Jelle Hakvoort, op de brommer en richting de Hoghstrasse. Bovenaan was het zo koud dat we eerst een warme apfelstrudel genuttigd hebben. Daarna de afdaling. De jongens gooiden het gas erop en Johan Kapitein en de Goony bleven daar wat achter hangen. Johan gooide ook het gas erop en zo raakte de Goony verder achterop. Onderaan gekomen stond de ploeg weer op elkaar te wachten. Waar is de Goony? Na, die zal zo wel komen. Het duurde toch wel erg lang , bébe Luut en Meindert reden maar even terug naar boven om te kijken of er niets gebeurt was. Ondertussen kwam er een Duits

Bikers MCU

echtpaar aanrijden die wist te vertellen dat er 'unfall passiert war mit einen motorfahrer.' Wij wisten genoeg en reden direkt achter Luut en Meindert aan naar boven. Das Goony leiplanken konflikt. De Goony was in een kneipende bocht de leiplanken (duits voor vangrail) in geknalt en z’n motor was aan de andere kant van de weg onder de vangrail terecht gekomen. Met de ambulance is de Goony naar de Schwarzwaldkliniek gebracht en daar verder behandelt. Na verloop van tijd is hij met een taxibusje naar het ziekenhuis in Venlo gebracht. De verdere ontwikkelingen zijn jullie nagenoeg bekend. Op het moment van uitkomen van het clubblad is de Goony nog steeds thuis en naar ik heb

6


begrepen werkt hij nog niet. Al met al zijn we dankbaar dat het zo is afgelopen en dat hij het er levend en naar de huidige omstandigheden goed heeft afgebracht.

moeten die Hogerwerfies niet tegen je in het harnas jagen. Ik heb vanzelf al een paar columntjes op m’n naam staan.

tin e l l u B

We zijn achter de ambulance aan richting ziekenhuis gereden en hebben de Goony daar bezocht. Terwijl hij onderzocht werd zijn wij gaan eten in een grieks restaurant. Daar ontdekte Peter Hogerwerf de griekse olijfolie. In Nederland kennen we dat waarschijnlijk niet want hij moest en zou zo’n flesje mee hebben. Dus in de tanktas en naar het ziekenhuis om de Goony te bezoeken. Na bezoektijd op naar de motor. Das Griechin Olive Öl debacle. De fles met olijfolie was gebroken in de tanktas. En ja dan komt de ware Hogerwerf spirit eruit. Hygiëne boven alles. Dus weg met die smerige bende. Hahaha. Toch wel lachen zo’n vette tas. Is wel goed voor het leer want dat blijft dan langer mooi en het glimt. En een beetje vet is ook goed voor je haar. Maar ja als dat ook ontbreekt… nou ja laat maar. De verantwoording van onze redactie reikt niet zo ver dan wij allemaal denken en je

7

Vrijdag eerst naar het ziekenhuis om voorlopig afscheid te nemen van de Goony en daarna op de motor om nog ff te toeren. Haha, de basis voor onze kliko op de strobaal tijdens het TT feest is deze middag gelegd. Op z’n bek met de Tuono. Toch jammer van het gele monster. De foto hiernaast is van de laatste avond. Niets meer aan toe te voegen. Het was beregezellig en jammer van das Goony Leiplanken Konflikt. FMJ

Bikers MCU


tin e l l u B

WEINFEST ALT

Bikers MCU

8


tin e l l u B

TENAHR 2013 Vrijdag 25 oktober was aangebroken en de zon liet zich af en toe zien maar er was ook af een toe een dreigende wolk te zien. Besloten werd om met de motor te gaan rijden richting Altenahr, alhoewel Luut diverse malen het woord ‘bus’ liet vallen. We besloten om via Venlo te rijden. Achteraf was de heenreis zonder een druppel regen gereden. Om kwart voor drie melde zich de laatste en reden we met Luut, Klaas, Wilco, Meindert, Auke, Harm en Okke richting weinfest. Johan en Erwin zouden de dag erna vertrekken i.v.m. dansles van Johan en werkzaamheden van Erwin. Bij Ens werden de choppers ingehaald en reden de snelle jongens vast vooruit, met alle gevolgen van dien...

9

Bikers MCU


tin e l l u B Op de A50 was het nogal druk

en raakten we een beetje uit elkaar en reden Wilco, Auke en Luut voorop. Klaas kwam dus alleen bij Arnhem aan en pakte richting Nijmegen om via Venlo te rijden. Na een half uurtje nog geen anderen gezien. Uiteindelijk ziet hij net over de grens Wilco aan de kant van de weg staan en stopt even. “Waar is de rest?” vraagt hij. Het bleek dat Wilco vooruit was gereden, Auke en Luut zich achterlatende, en zoals afgesproken via Venlo. Achteraf blijkt dat Auke bij Arnhem de afslag Oberhausen had genomen (hij was de laatste die zich melde en had niet gehoord dat we via Venlo zouden rijden.) Luut reed in zijn kielzog en vandaar dat Wilco en Klaas alleen verder reden. Rond zes uur arriveren ze bij TanzCorso waar Auke lekker aan een biertje op het terras zat. “Waar is Luut?” vroegen we meteen. “Ja, die ben ik kwijt geraakt” antwoorde Auke. Na een tankstop was Luut vast weggereden terwijl Auke z’n helm nog vast zat te maken en reed dus even later achter Luut aan maar die zat al snel op topsnelheid. Na een kilometer of tien neemt Auke een afslag en ziet in de verte Luut staan maar kon niet meer terug. Langzaam rijdt hij verder in de hoop dat hij Luut weer achter zich aan krijgt, maar die zag geen kans om Auke weer te vinden. Uiteindelijk arriveert Auke in Altenahr en baalt als een stekker dat Luut er niet is. Net voor Klaas en Wilco waren de choppers ook aangekomen. Nu maar hopen dat Luut Altenahr kan vinden wat niet makkelijk zal zijn met zijn geografische kennis, zonder cockpit, zonder benzinemeter en zonder telefoon… Na een uur horen we het zware geronk van de tweepitter de straat in rijden, ja hoor hij is weer boven water. Na uitgebreid verslag van de spooktocht van Luut en het nuttigen van de nodige bieren brengen we onze bagage naar boven en gaan we even eten in de Horse Saloon. In de saloon begint het

Bikers MCU

al aardig vol te lopen en we besluiten om eerst even naar de wijnkeller te gaan. Daar was het erg druk en gingen de jochies eerst aan de wijn. Het werd weer een dolle avond en tegen drie uur gingen we weer richting TanzCorso. De volgende dag lekker uitgebreid aan de fruhstuck en zo rond elf uur arriveerden Erwin en Johan ook waarna we de motorpakken aantrokken om even te toeren en natuurlijk

de Nordschleiffe aandoen voor een rondje circuit. Het was mooi weer en rond de 20 graden. We besluiten om dan maar verder te toeren richting Cochem en daar een bakkie koffie te doen. Een prachtige weg er naar toe en vooral het laatste stukje naar beneden richting Moesel, prachtig asfalt en bochtige wegen, al was het wel een beetje zoeken naar een droog spoor want de weg was daar over het algemeen nat. Uiteindelijk in Cochem aangekomen stoppen we even aan de moesel voor een rokertje en om te wachten op de rest. Even later gaat de telefoon en blijkt dat Okke een lekke achterband heeft opgelopen en dat Erwin niet meer schakelen kon met z’n geleende Buell. Dus rijden we even later weer het mooie weggetje terug naar boven. Onderweg ziet Johan in z’n ooghoeken een helm in de berm liggen en springt even later Meindert uit de bosjes, deze zat ook te sleutelen aan z’n brommer. Even later gaat de telefoon en blijkt dat Okke een lekke achterband heeft

10


opgelopen en dat Erwin niet meer schakelen kon met z’n geleende Buell. Dus rijden we even later weer het mooie weggetje terug naar boven. Onderweg ziet Johan in z’n ooghoeken een helm in de berm liggen en springt even later Meindert uit de bosjes, deze zat ook te sleutelen aan z’n brommer. De jiffy was er af geflikkerd waardoor de motor afsloeg. Luut en Wilco blijven bij Meindert en de rest rijdt door naar Okke, Erwin en Harm. De Harley blijkt een binnenband in zijn achterband te hebben zitten en moet dus in een motorzaak hersteld worden en die zijn op zaterdagmiddag allemaal gesloten. Uiteindelijk wordt er besloten om Okke z’n broer te bellen die met een motortrailer deze kant op komt rijden om de HD mee terug te nemen.

tin e l l u B

Nordschleiffe langs te gaan. Daar aangekomen bleek deze dicht te zijn voor publiek omdat er autoraces aan de gang waren, jammer. Dan rijden we verder om even verderop bij de baan wat te gaan eten, heerlijk in het zonnetje. Met een mooi weertje rijden we weer richting Altenahr. Vlak voor Altenahr had Harm een clubhuis van een

druk in de straten van Altenahr, de cafee’s en terrassen lopen aardig vol want het is nog lekker weer. We frissen ons even op en we zitten even later met z’n allen op het terras de sterke verhalen aan te horen. s’Avonds is het heel druk en strunen eerst even naar de Horse Saloon waar sommigen eerst nog even lekker gaan

motorclub gezien en besluiten om eerst daar even naar toe te gaan. Auke en Klaas zaten een beetje achter elkaar aan te jagen en knalden vanzelluf het clubhuis voorbij… Even later staan ze even te wachten toen de rest er aan kwam en rijden weer terug want we zouden ff een bakkie doen bij onze brothers. Nu bleek dit een gewoon cafeetje te zijn voor motorrijders en dus viel het een beetje tegen. Na de koffie reden we terug naar ons pension waar we rond 18.00 uur arriveerden. Het is al flink

eten en de rest aan de bier verdaagt. Een groots vuurwerk geeft aan dat het oktoberfest ten einde is maar na het vuurwerk wordt er nog volop gefeest en gedanst, toch werd het niet extreem laat, zo rond 02.00 was iedereen weer te bed. Het was weer mooi geweest, zulke avondjes moet je ook niet meer van hebben achter elkaar want dat hou je niet vol. Volgend jaar maar weer.

Als alles geregeld is stapt Okke achterop bij Johan en rijden we terug naar vriend Meindert waar Harm druk aan het sleutelen was. Hij sloopte zijn eigen motor om een boutje te vinden wat in de standaard van de KTM moest passen. Uiteindelijk is het weer gefixt en rijden we gezamenlijk weer verder en het weer slaat wat om en het begint te regenen. Onderweg begint wat beter te worden, de regen is gestopt en het zonnetje begint weer te schijnen dus besluiten we om nog even bij de

11

Bikers MCU


tin e l l u B

Zondagmorgen rond 08.00 zaten we aan de koffie en hadden de bagage inmiddels weer ingepakt. Okke was met z’n broer al vroeg opperdan gegaan om de motor op te halen met de trailer en rond half negen waren die ook weer terug. Een stevige fruhstuck naar binnen werken, afrekenen en afscheid nemen met de kroegbaas en de motoren werden gestart. Behalve de KTM dan want die werd op de trailer gestalt, Meindert zag de terugreis al voor zich met alle eventuele problemen die zich voor konden doen en besloot om lekker achterin de auto plaats te nemen bij Okke en z’n broer. Harm en Erwin zouden ook een beetje bij elkaar blijven want de BUELL had ook z’n beperkingen. Johan Hulst zou die dag nog lekker gaan toeren, ergens overnachten en de volgende dag via de franse en belgische ardennen weer op uus an. Dus konden Luut, Auke, Wilco en Klaas het gas erop zetten. We spreken af om via Arnhem te rijden zodat we lekker lang in Duitsland konden gassen. Het was half 10 en het voorwiel had de snelweg nog niet geraakt of er werd al flink aan de gashendel getrokken. Met

Bikers MCU

250+ geselden we over de 61 richting het vrouwtje. Al snel waren Auke en Wilco uit het zicht en reden Luut en Klaas lekker door met een constant gangetje van zo’n 240 k/u. Bij de afslag aangekomen richting Venlo zien we in onze ooghoeken nog net Auke op het viaduct rijden, vanzelluf was die weer een andere route aan het volgen. Wij vervolgen onze weg naar de afslag Arnhem. Daar aangekomen blijkt te zijn afgesloten en rijden dus even door om ergens te draaien want de oprit aan de andere kant van de snelweg was wel open. Uiteindelijk na een kilometer of 10 konden we eraf en dr weer op. Op de weg van Oberhausen naar Arnhem stoppen we even om te tanken en doen even een bakkie koffie. Even later rijden we verder en begint het te regenen, we stoppen onder een viaduct en trekken onze regenkleding aan want het hoosde inmiddels. Bij Arnhem aangekomen is het gestopt met hard regenen en rijden met een gangetje van 140/150 richting Apeldoorn. Op een gegeven moment wordt Klaas ingehaald door een BMW rijder en gaat tussen ons inrijden, Klaas wilde achter Luut blijven en haalt de BMW

even later dus in. Een paar kilometer verderop wordt Klaas weer ingehaald door de BMW die nu op de zijkoffer een ‘stop politie’ bordje had branden… Shhiiitttt…. hij rijdt door naar Luut en ook die kreeg de melding om te stoppen. We rijden een afrit op en staan even later te krozen met de juut die zich Theo noemde. “Meneer, we komen net terug uit Duitsland van vakantie en konden daar lekker doorrijden en nu moesten we even weer wennen aan de snelheid in Nederland…” hakkelde Klaas. Het begon inmiddels weer te regenen en Theo zei dat hij alles even summier op papier zou zetten en dat later op bureau wel precies in zou vullen. Luut vroeg, “hoeveel reden we te snel dan Theo?” Klaas zegt snel tegen Luut tussendoor “je mugen ier oenderddartig hoor” “Dus…” zegt Luut, “we reden 160 en je mag hier 130 dus dat is 30 km te hard en met een correctie eraf zitten we rond de 25km te hard…” Theo de agent kijkt even op het correctieformuliertje en zegt, “Inderdaad, met de correctie eraf zitten jullie op 25km te hard en daar worden jullie voor bekeurd.” Kunnen we ook gelijk betalen Theo? Vroeg Klaas direkt, die dacht vanzelluf dit moeten we gelijk afhandelen omdat hij nog een rechtszaak vanwege de snelheid had lopen. Nee dat kon niet en dit kregen we wel thuisgestuurd.

12


Nog even vragen we welke richting hij op ging zodat we dat even wisten….. “Ik ga weer terug” zei Theo en stapte weer op zn BMW en reed weg. “Vollugens mai muug je ier mar oenderttwientig Luut.” zegt Klaas. Met een bittere grijns stappen we weer op en ‘knallen’ naar huis. Rond half één arriveren we weer heelhuids op Urk waar Auke inmiddels al thuis zat en Wilco… ja die was hij kwijtgeraakt ergens in Duitsland (waar had ik dat nou eerder gehoord..) Wilco was met 280 de afrit naar Arnhem voorbij geknald en kwam ergens bij Dordmund uit, oeps ietsje omgereden, maar uiteindelijk ook weer de Bult bereikt. Harm en Erwin kwamen rond één uur en de auto met trailer even later. Het was WEER een enoverend weekeindje Altenahr waarop Harm besluitte met de woorden.. “al twaalf keer zijn we naar Altenahr gereden en al twaalf keer een andere route… en nog nooit gelijk aangekomen..” Tja, dat is de sjeu van MCU en Altenahr…

13

Bikers MCU


tin e l l u B

Hydrografisch onderzoek Seismologisch onderzoek Management support Bemiddeling verkoop schepen Nieuwbouw projecten Duw- en sleepvaart

-

Braveheart Shipping BV Voorpiek 2 8322 AC Urk Tel. (0031)0527-683839 Fax (0031)0527-245793 Email: info@braveheartshipping.com Int. www.braveheartshipping.com Bikers MCU

14


tin e l l u B

BE THERE! VRIJDAG 27 DECEMBER 20.00 UUR

AMERICAN PARTY BIJ MCU ETEN EN DRINKEN MEENEMEN

15

Bikers MCU


Natuurlijk moeten kerstverhalen in een motorforum wel enigszins "motorgerelateerd" zijn. Nou, dat is dit verhaal ook wel... enigszins... ? Het gaat namelijk om een driewieler, maar wel één van het soort waar je vroeger met een motorrijbewijs mee mocht rijden. En de hoofdpersonen zijn ook motorrijders. Zij het dat ze in dit verhaal even niet op de motor rijden. Overigens is het een waar gebeurd verhaal. Waarbij de auteur een en ander natuurlijk wel wat gedramatiseerd heeft. Helaas kan ondergetekende de identiteit van de hoofdpersonen niet vrijgeven. Je weet tenslotte nooit of de Tsjechische geheime dienst niet nog... Of Wikileaks... U begrijpt wel... Erik had Chris uitgelegd dat ze de Velorex niet zomaar konden meenemen. Omdat het een exemplaar betrof van vóór 1968 werd het beschouwd als industrieel historisch erfgoed en dat kon alleen uitgevoerd worden met schriftelijke toestemming van het nationaal historisch museum in Praag. Die toestemming kon je gevoeglijk op je buik schrijven, volgens Eerik, dus had ie het volgende bedacht... Ze zouden de Velorex démonteren en in onderdelen het land uit brengen. Voor individuele onderdelen gold die regel namelijk niet. Hij had daarom met de boer afgesproken dat ze 1 of 2 dagen zouden sleutelen in de schuur, en vóór kerst weer vetrokken zouden zijn. De boer zou een brief in het Tsjechisch schrijven waarin de koop van de Velorex onderdelen - Erik had benadrukt dat het woord onderdelen werd gebruikt - werd bevestigd, plus een verklaring dat hij daadwerkelijk had betaald. Voor het geval de douane zich afvroeg...

EEN KERSTVERHAAL

van motorrijders

kersttijd was. Laat in de namiddag kwamen ze in een Duits grensdorpje aan waar ze een sfeervol en betaalbaar hotelletje vonden. De volgende dag werd in Tsjechië alleen nog over binnenwegen gereden wat door het witte winterse landschap, inclusief hier en daar schaatsend volk op plassen en vaarten hartstikke sfeervolle beelden opleverde.

Erik werd uit z'n mijmeringen 'gewekt' door de stem van Chris." T'begon verdorie toch allemaal hartstikke voorspoedig" zei die, "en af en toe was het ook wel lachen, toch ? Totdat die tweede douanier zich ermee bemoeide. De dienstklopper. wilde zeker promotie maken. Ze dachten terug aan hoe ze rond de middag bij de boerderij aan de rand van het dorp aankwamen. Het deed Chris een beetje denken aan een Limburgse hoeve, met een grote poort en ommuurde binnenplaats. De vriendelijke boerin bracht hen eerst nog een beker hete koffie voordat zij aan het werk togen. Chris zag de Velorex voor het eerst 'life' en vroeg zich af hoe een invalide zich in hemelsnaam in dit ding moest wurmen. Toen ze de koffie op hadden begonnen ze de Velorex zorgvuldig te

ontmantelen. De Driewieler bestond uit een soort sigaarframe van buizen waaromheen een (kunst?)lederen huid gespannen was. Er waren twee stoeltjes, waarachter de 2-cylinder Jawa 350 cc 2-takt motorfietsmotor was geplaatst die het enige achterwiel aandreef. Aan de voorkant zaten twee wielen. e deurtjes gingen naar voren open. Ze haalden de huid er af, deurtjes er af, stoeltjes eruit, wielen, motorblokje... etc. Toen het al donker werd kwam de boer vertellen dat het wel genoeg was voor vandaag. "Schlußta, Schlußta" zei hij, terwijl hij met z'n handen een horizontaal kappende beweging maakte. Ze meenden dat te begrijpen als variant van het Duitse "Schluß" waarop ze het gesleutel staakten. De boerin kwam met een bak warm water, 2 handdoeken en een pot groene zeep of zo aanzetten. Verbaasd keek ze hoe de mannen echter uit hun eigen pot garagezeep een enorme lik "spul" op hun handen deden en begonnen te "wassen" zonder water of zeep. De vettige vuiligheid van hun handen vermengde zich met de Dreumex tot een grauwe drabbige laag. Ze schudde haar hoofd en had er duidelijk geen vertrouwen meer

De rit naar het zuidoosten verliep voorspoedig en saai. Zij het dat naarmate ze zuidelijker kwamen, er meer sneeuw lag en het landschap meer en meer winters werd. Hier en daar was in de dorpjes en bij huizen ook wat kerstversiering te zien, waardoor je niet vergat dat het

Bikers MCU

16


in. Toen staken ze hun handen in de bak met water en na een beetje wassen haalden ze hun schone roze handjes weer uit het gore water. De boerin kon haar ogen niet geloven, en ze slaakte een verbaasd en ongelovig "ÔÔôôôhh" alsof ze ging flauw vallen. Toen lachte ze luid en mompelde iets in het Tsjechisch, terwijl ze de bak water en de handdoeken weer naar binnen bracht. De vrienden hadden grote lol om haar reactie. In het hotel namen ze eerst uitgebreid een douche. Vooral om weer een beetje op te warmen; in die schuur was het stervenskoud. Daarna liepen ze het met kerstdecoratie versierde stadje in op zoek naar een eetgelegenheid. Op weg naar het hotel hadden ze een bord met "visrestaurant" gezien, dat probeerden ze nu terug te vinden. Het duurde niet lang voor ze het bord ontdekten. Ze volgden de route die het bord aangaf en na enige tijd stonden ze voor... hun eigen hotel! Het restaurant bleek in het hotel te zijn. In de hal was het linksaf naar de receptie, rechtsaf naar het restaurant... De volgende ochtend waren ze vroeg op. Ze moesten op de boerderij nog een paar uurtjes sleutelen om alles netjes uit elkaar te krijgen. Toen kon het spul in de Boxer geladen worden. Eerst het frame, en daarin en omheen de stoeltjes, het motorblok, de wielen, benzinetank en natuurlijk de huid en het losse spul (kabeltjes etc.). Het paste wel aardig, maar de achterdeurtjes moesten wel iets open blijven omdat het frame nét iets te lang bleek. Met spanbandjes werden ze samengebonden. Erik betaalde de boer en die overhandigde hem de brief. Bij het afscheid gaven ze de boer en boerin het Edammer kaasje dat ze hadden meegenomen, de boerin had voor hen voor onderweg een doos met chocolaatjes. Er werden handen geschud en diverse wensen over en weer geuit en de mannen vertrokken richting Duitse grens.

17

Onderweg stopten ze in een dorpje bij een soort van een sportclubkantine. Op de gevel stond dat het een restaurant was, dus besloten ze om daar wat te lunchen. Palacinke leek hen wel wat. Heerlijke flensjes gevuld met slagroom en vruchtenjam , besneeuwd met poedersuiker.... Toen ze het lokaal binnenstapten sloeg hen een zware meur tegemoet van transpiratie van heel hard werkende mannen, vermengd met industriële geuren van ijzer, smeerolie en houtzaagsel. Dit alles verpakt in een enorme walm van uitgebakken spek en uien en gebakken aardappelen. Het lokaal was volgepakt met werkvolk dat z'n energie aanvulde uit borden met bergen zware winterkost. Chris en Erik vonden een klein achteraf tafeltje. De waard verscheen en Erik vroeg: "palacinke ? zweimal..." en stak 2 vingers omhoog. De waard hapte naar adem. Dit bestond niet ! Niet in zijn tent! Met een stem vol minachting bulderde hij: "Palacinke ??? Nix Palacinke. Palacinke nicht gut.. Schweinebraten mit bratkartoffeln...! gut essen". Hij zou die 2 mieten uit het westen even leren wat eten is... Palacinke, kom nou... Het werkvolk staakte als één man de lunch, kwam half overeind als om te vragen, "halen we de pek en veren nu of ná het eten?". De mannen lieten zich echter niet uit het veld slaan. Ze bedankten beleefd voor de Schweinebraten, en na wat onderhandelen kwamen ze brood met kaas overeen (dikke hompen, dát wel) en (néé, geen bier, dankuwel) Cola. De waard grijnsde alsof tie de deal van z'n leven gesloten had, de twee vrienden vonden de prijs die ze moesten betalen echter gênant laag... Vergeleken met thuis. Ook al betaalden ze in D-Marken... Het was niet lang rijden meer naar de grens. Er stond een niet al te lange rij en ze waren al gauw aan de beurt. Een douanier kwam bij het raampje van de bestuurder. Erik duwde hem met een vriendelijk 'dobri den' hun paspoorten in de hand. De beambte bromde wat, liep om de voorkant heen en keek door het

tin e l l u B

passagiersraampje naar binnen, naar de laadruimte. Bij de zijdeur bleef hij staan, zei iets in het Tsjechisch en maakte een gebaar van "schuifdeur openen". Chris stapte uit en opende de deur. De douanier bekeek de inhoud en zei toen nors "Papier, papier" en wees op de verzameling onderdelen. Erik overhandigde de enveloppe met de brief van de boer. De douanier wees dat ze de auto naast de rijbaan moesten parkeren en verdween met paspoorten en brief in een kantoortje. De mannen keken elkaar aan. Erik begon licht nerveus een sjekkie te draaien. "Ik hoop dat de boer ons geen geintje heeft geflikt en in de brief heeft geschreven dat wij criminelen zijn die drugs smokkelen of zo" zei hij. Na ruim een half uur kwam de douanier eindelijk terug, vergezeld van een collega. Die begon in gebroken Duits wat vragen te stellen over de hoop onderdelen in de Boxer. Chris en Erik probeerden uit te leggen dat ze onderdelen gehaald hadden omdat ze in Nederland een paar Velorexen wilden restaureren. Er was een club van eigenaren die met die wagentjes reden. Daar was het voor, bluften ze. "Nix erzatzteil" zei de tweede beambte, "Ist komplette mottorwagen befor 1968. Nicht erlaubt. Nur mit bestätigung von National Museo in Praha. Sonst kriminell..." voegde hij er dreigend aan toe. Erik begon zich ietwat flauw te voelen, en z'n knietjes knikten licht. "Nicht Kriminell", probeerde hij nog, "wir hobbyisten, liebhabers von Velorex, ist alles nur Erzatzteile". In een poging hun goede wil te tonen gaf hij ook nog het complete originele kentekenbewijs dat hij van de boer had gekregen aan nummer twee. En dát was nou niet zo slim. "Ahaaaaaa. Zei deze met een triomfantelijke uithaal. Kein Erzatzteile... Iste komplette mottorwagen..." Erik kromp ineen. Chris haalde onzeker z'n schouders op en zei, "misschien valt het wel mee; een dikke boete of wat smeergeld en we rijden weer..." Maar Erik geloofde er niet in en hijzelf eigenlijk ook niet.

Bikers MCU


SUZUKI KOMT MET ZWARTE INTRUDER'S

De C800B, C1500BT en M1800RBZ krijgen Black Editions uitvoeringen. Het zijn dan welliswaar geen splinter nieuwe 2014 modellen, maar gelukkig wel weer eens Suzuki-nieuws en dit keer op het uitermate relaxte bankstellenfront...

Bikers MCU

De Japanse fabrikant komt met de C800B, C1500BT (foto boven) en de M1800RBZ (foto onder) in een Black Edition. Inderdaad zwart, echt van remhendel tot aan achterlicht. De nieuwe Suzuki Intruder Black

Editions zullen begin 2014 bij de dealers staan. De prijsstellingen worden later dit jaar bekend gemaakt.

18


Tot hun ontzetting moesten de mannen de autosleutels inleveren. Een derde beambte werd geroepen om het busje te besturen, en de twee werden geboeid in een aftandse Skoda afgevoerd naar een Politiebureau. Daar werden ze ondervraagd door een goed Duits sprekende politiechef die hen de aard van het vergrijp uitlegde. Ook vertelde hij dat dit soort zaken behoorlijk serieus werden genomen. Hij besloot met de mededeling dat de rechter de komende week niet beschikbaar was en dat ze na kerst zouden worden voorgeleid. Ook liet hij fijntjes weten dat op een dergelijk vergrijp tegen de Tsjechische republiek 3 tot 5 jaar gevangenis stond. Toen werden ze in de cel ingesloten. Gelukkig nog wel samen. Nadat ze het hele gebeuren en hun kansen nog eens hadden doorgesproken probeerden ze wat te slapen op de houten bedden. Elk hoorde de ander nog lang woelen en draaien voordat ze in slaap vielen. "Wakker worden, het is tijd, opstaan" klonk het in het Duits. Iemand schudde Erik zachtjes door elkaar. Verward keek Erik omhoog naar de muur tegenover z'n bed. Hij zag door z'n samengeknepen oogleden de berijpte toppen van de bomen door het raam. Ook Erik werd licht door elkaar geschud;

19

"Wakker worden, het is tijd, opstaan". Slaapdronken vroeg hij "worden we vandaag al voorgeleid ?". "Bitte ?" zei een stem vragend. Het drong nu pas tot hen door dat het een vriendelijke Duitse damesstem was en niet een rauwe mannenstem met zwaar Tsjechisch accent. "Vorgführt?, voorgeleid?" herhaalde hij. "Ik weet niet waarover U het heeft" - ze zag er niet uit als cipier, eerder als een kamermeisje - "maar u wilde om deze tijd gewekt worden om nog op kerstdag, thuis te zijn. U kunt in het restaurant ontbijten.". "Kerstdag ? Thuis ?" echode Chris "jamaar... waar zijn we dan?". Het kamermeisje begon te lachen. Wat een stel verwarde geesten zeg die Hollanders. Of misschien drank ? "In Hotel Fledermaus, even boven Frankfurt" was haar antwoord. De vrienden keken elkaar niet begrijpend aan. "Zijn wij hier gisteren aangekomen dan?". "Dat moet toch wel", zei ze bijna vragend. "Maar ik was er zelf niet, had gisteren geen dienst. Uw ontbijt heren, in het Restaurant." besloot ze vriendelijk maar professioneel. Oh... En eh... nog een vrolijk kerstfeest !". In de auto konden ze er nóg niet over uit. Ze konden zich geen van beiden herinneren hoe ze vrij gekomen waren. Ze herinneren

zich allebei dat ze voor een paar dagen in de Tsjechische politiecel waren gezet. En dat ze in die cel in slaap waren gevallen... maar wakker werden in hotel Fledermaus. Maar hoe en wat... Dat was een raadsel. "Ik heb weleens gelezen dat de kersttijd een magische tijd is. Met onbegrijpelijke gebeurtenissen, wonderbaarlijke reddingen, onmogelijke overlevingen, weerzien met verdwenen geliefden enzo" zei Chris. "Ach, ik geloof daar niet in" antwoordde Erik. "Oké, leg maar uit dan... Wat is er dan gebeurd volgens jou". "Ik denk dat we afgelopen nacht toevallig allebei exact dezelfde droom hadden gedroomd, maar dan elk vanuit zijn eigen waarneming". "Toevallig, zeg je? En tot in detail identiek en helemaal synchroon zeker?" zei Chris. "En dat vind jij niet magisch? Hmmm... Kweenie... Ik heb het gevoel dat we een beetje terecht zijn gewezen, op de vingers getikt". Erik keek hem even heel bedachtzaam aan. "Schuldgevoel ?" mompelde hij zachtjes. Chris trok vragend z'n wenkbrauwen op. Toen zei Erik grinnikend: "Gelukkig kerstfeest makker". Hij trapte het gaspedaal van de Boxer wat dieper in. Op naar Zutphen... Op naar huis... Kerstcadeautje van Marie-A afleveren...

Bikers MCU


Bikers MCU

20


2014 BMW S 1000 R, roadster met het hart van een superbike als de motor plat in de bocht ligt. Een bocht uit accelereren gaat daarmee met de grootst mogelijk precisie en vertrouwen. De quick-shifter, waarvan de werking ook is in te stellen, zorgt daarbij voor supersnel opschakelen.

BMW presenteert de BMW S 1000 R; een agressief gestileerde naked bike met de 999 cm3 viercilinder lijnmotor van de supersporter BMW S 1000 RR. Dit is een roadster met ‘punch’ om uitdagende, bochtige wegen aan te vallen met maximale controle dankzij een superlaag gewicht van 207 kg, standaard Automatic Stability Control (ASC) en BMW Motorrad Race ABS. De nieuwe BMW S 1000 R wordt per maart 2014 leverbaar vanaf €14.700.2014 S 1000 R 1 De prestaties zijn van het uiterlijk van de BMW S 1000 R af te lezen. De voorzijde is laag en de achterzijde hoog, waardoor deze naked bike agressief oogt. Het uiterlijk past bij een machine die met zijn prestaties nieuwe maatstaven zet in het roadstersegment. De lichtgewicht aluminium brandstoftank is uniek voor dit segment en draagt bij aan het lage gewicht van slechts 207 kg. De motor levert een topvermogen van 118 kW (160 pk) bij 11.000 toeren per minuut en een koppel

21

van 112 Nm bij 9.250 toeren per minuut. Tot zo’n 7.500 toeren levert de krachtbron 10 Nm meer koppel dan de motor in de BMW S 1000 RR. Dat is bereikt met aangepaste luchtinlaten in de cilinderkop, gemodificeerde nokkenasprofielen en aanpassingen in het elektronische BMS-Xmotormanagement – een systeem dat de gaskleppen volledig elektronisch regelt. BMW past een innovatief roestvrijstalen uitlaatsysteem toe met een compacte achterdemper. Dat past bij de stijl van een roadster. Dankzij de voordemper en een elektronisch geregelde klep is het geluidsniveau toch conform de normen. Er zijn twee driewegkatalysatoren in het uitlaatsysteem opgenomen. Racetechnologie De BMW S 1000 R biedt niet alleen het blok maar ook de technologie van de superbike BMW S 1000 RR. Dat zijn ASC en Race ABS met de standen ‘Rain’ en ‘Road’. In de eerste positie grijpen beide systemen eerder in dan in de positie ‘Road’. Ook heeft de BMW S 1000 R standaard een stuurdemper. Met de optionele Dynamic Traction Control (DTC) met de modi ‘Dynamic’ en ‘Dynamic Pro’ is het ware potentieel van deze machine ten volle te benutten. DTC heeft zelfs een hellingshoeksensor, zodat het ook optimaal reageert

BMW S 1000 RR componenten Het frame en de bouwwijze stammen van de BMW S 1000 RR. Dat betekent dat een sterk aluminium frame, waarin het motorblok als dragend deel fungeert, maximale stabiliteit garandeert. Andere van de RR afkomstige elementen zijn de upside-down voorvork en de aluminium swingarm met instelbare demping. De vering en demping bieden wel meer reserve en zijn dan ook toegesneden

op het roadster-gebruik. Het remsysteem is eveneens gelijk aan dat van de BMW S 1000 RR, dus met dubbele schijven voor en radiale vierzuiger remklauwen en een enkele remschijf achter. Dynamic Damping Control (DDC) is als optie verkrijgbaar. Dit past volledig elektronisch en in een oogwenk de demping aan de omstandigheden aan. Multifunctioneel instrumentarium De cockpit van de BMW S 1000 R bestaat uit een instrumentarium met enkele door de racerij geïnspireerde functies. Het omvat een liquid cristal display met een analoge toerenteller. De display geeft aan in welke versnelling de motor staat en laat de gekozen rijmodi zien, maar biedt bijvoorbeeld ook een laptimer. De nieuwe BMW S 1000 R wordt per maart 2014 leverbaar vanaf Bron: nieuwsmotor.nl €14.700.

Bikers MCU


HET RACESEIZOEN 2013 / 20 De Kerst staat voor de deur. Daarmee is er weer een veel bewogen jaar bijna aan zijn eind gekomen. En daarmee ook ons eerste race seizoen.

Ja, wat een seizoen hebben we mee gemaakt. Veel Ups... heel veel eigenlijk, en een paar downs. Tijdens het schrijven krijg ik weer een down, (versnellingsbak 1500,-) misschien toch tijd voor een switch van motor. Die Kawa's zijn zo sterk nog niet... Maar achteraf mogen we niet klagen over ons maiden seizoen. Al onze rondetijden hebben we kunnen verbeteren. Waarbij gezegd moet worden dat de 1:52.7 wel een hoogtepunt is. Wat een prestatie in zijn eerste jaar op een kromme Honda met te weinig power. Misschien toch wat meer gaan dromen want daar hebben ze wel power voor. Cees heeft de overstap gedaan naar een echte mannen motor en heeft daarmee al een respectabele 1:55 mee neergezet. Johan heeft er inmiddels weer wat kilometers op zitten na een vervelend incident vorig seizoen. En hij lijkt er klaar voor te zijn om ook zijn tijden te gaan aanvallen.

2013

Ja, en dan blijft er nog maar 1 coureur over, ik begrijp dat jullie vol staan van de spanning over hem en zijn verrichtingen. Nou gelukkig kan ik een tipje van de sluier lichten, ook met een Kawa is een nieuw pr. neer gezet van *.**.**, wat een geweldige prestatie is dat geweest.

Maar helaas hebben we persoonlijk ook de andere kant van het racen mee gemaakt. Aldus Edwin was het niet de leukste ervaring voor de onderkant van de motor, het schaaft en schuurt toch best veel. Ik zelf zou graag het een en ander nader willen toelichten. Maar helaas door mijn persvoorlichter en woordvoerder is het mij ten strengste verboden om te vertellen, dat ik mij dat niet zou kunnen herinneren. Ja, een crash, volgens sommigen inderdaad niet prettig om te ervaren. Dus eigenlijk zijn alleen nog Edwin

en Johan een keer gevallen. Maar de nasleep ervan is wel heel vervelend en ook financieel best zwaar. Wij (Edwin en ik) hebben onze wedstrijd serie moeten onderbreken en zijn dus niet van start gegaan in Duitsland. Helaas voor ons, en een geluk voor de concurrentie. Die baan daar is ontworpen voor Edwin, hij had daar makkelijk twee 1e plekken kunnen halen. Maar zonder dollen en gekkigheid. Mogen we zeggen dat we een heel goed seizoen achter de rug hebben. Met een 3e start plek voor Edwin. 6e plaats voor Cees. Het gevoel van Rossi,


014 VAN MCU RACINGTEAM Lorenzo en Marquez te zijn als alle officials naar je zwaaien zeer Top. Maar ook altijd leuk om de jongens van de club in grote getalle te zien langskomen. Bedankt voor de support heren.

Seizoen 2014 Met de afsluiting van het oude seizoen staat ook de start van het nieuwe seizoen voor de deur. Dit wordt een jaar met veel nieuwe uitdagingen. Er gaan geruchten dat we naar 3 buitenlandse circuits gaan. Zolder, Hockenheim en Oscherleben. Dit lijkt mij geweldig om te doen.

Helaas is de werkelijkheid dat we goed moeten kijken naar wat mogelijk is betreffende de financiën. Ook heeft de club besloten om de 2 motoren trailer te verkopen. Dat brengt de 1e en grootste uitdaging met zich mee. De 4 motoren trailer is vrij vaak verhuurd dus daar kunnen we niet op vertrouwen. Ook komen we in een fase wat te doen met de motor van Edwin, upgrades op zetten of toch overstappen naar een nieuwere motor. Dit valt ook samen met de race kalender en we kunnen de euro maar een keer uitgeven. Toch ben ik ervan overtuigd dat we een geweldig seizoen tegemoet gaan zien. Dus ook in 2014 zien we u allen graag op het Circuit.

we op een parkeer terrein met een enkele stoel en een lauw blikje cola over. Mocht u nu door deze laatste alinea ontroerd zijn... financiële giften worden uitermate op prijs gesteld. Voor sponsor vragen mag u zich wenden tot: E. Roskam Professional top coureur van Urk Bedankt voor uw aandacht en tot de volgende Race report. Opmerking worden niet op prijs gesteld. Financiële giften zijn wel uitermate welkom. Met vriendelijke groet, De brommer coureur Jacob

Ps. Soms zetten wij een flyer op facebook/twitter, hierin staat dat we een pitbox ed. hebben, helaas berust dit niet op correcte info. Vaak staan

2014


Cees Zwaan

34

DUCATI 848 EVO Testastretta Evoluzione Twin motor Vermogen: 140 PK / 10500 t/m Koppel: 98 Nm / 9750 t/m Drooggewicht: 169 kg z.v. Uitlaatsysteem: 2-1-2 systeem Bouwjaar: 2013

Bikers MCU

24


Edwin Roskam

43 HONDA CBR 600

25

4-Cylinder 4-takt lijnmotor Vermogen: 113 PK / 13500 Koppel: 68 Nm / 11000 Drooggewicht: 156 kg z.v. Uitlaatsysteem: Arrow Bouwjaar: 2003 Bikers MCU


Pieter Hakvoort

04

BMW S1000RR Vloeistofgekoelde 4-cylinder lijnmotor Cylinder inhoud: 999ccm Vermogen: 193 PK / 13000 t/m Koppel: 112 Nm / 9750 t/m Drooggewicht: 180,5 kg z.v. Uitlaatsysteem: Akrapovic Bouwjaar: 2013 Bikers MCU

26


Johan Hulst

Jacob Roskam

12 37

KAWASAKI ZX6RR Vloeistofgekoelde 4-cylinder lijnmotor Cylinder inhoud: 599 ccm Vermogen: 129 PK / 14000 t/m Koppel: 67 Nm / 11800 t/m Drooggewicht: 170 kg z.v. Uitlaatsysteem: Lazer Bouwjaar: 2009 27

KAWASAKI ZX6RR

Vloeistofgekoelde 4-cylinder lijnmotor Cylinder inhoud: 599ccm Vermogen: 134 PK / 14000 t/m Koppel: 67 Nm / 11800 t/m Drooggewicht: 171 kg z.v. Uitlaatsysteem: Bos Bouwjaar: 2010 Bikers MCU


tin e l l u B

MCU GOES AM

WEER EEN JAAR DICHTERBI


tin e l l u B

MERICA 2019

IJ...

In 2009 is er tijdens een gezellig onderonsje op de woensdagavond het idee ontstaan om een trip te maken door Amerika op een echte Harley Davidson. Diverse leden waren direkt voor en sloegen gelijk aan het sparen. Afgesproken werd dat we over tien jaar dit zouden voltrekken. Nu anno 2013 zijn we 4 jaar verder en het jaar 2019 nadert met rasse schreden. Zoals we bij alle andere vakantie wel weten is de voorpret ĂŠĂŠn van de mooie dingen die het met zich mee brengt. Volgend jaar is het 2014 dus hebben we nog vijf jaar. Om alvast een klein beetje te proeven van de Amerikaanse sfeer heb ik een verslagje opgezocht van motorrijders die deze trip al eens gemaakt hebben in 2007. Veel plezier met het lezen hiervan.


tin e l l u B

DAMES EN HERENKAPSALON WIJK 7-136 8321TE URK TELEFOON 0527 683618

We take care of your hair Bikers MCU

30


Tripping the USA DE VOORBEREIDING Al enige tijd zijn wij van plan om een motortrip door de VS te maken. 26 april j.l. ging dat dan ook gebeuren, we vertrokken die dag naar Los Angeles om daar de volgende dag aan een trip door het zuidwesten te doen. Toen wij de reis aan het voorbereiden waren zijn we, net als de meesten onder ons, naar een kant en klare reis gaan kijken. Al snel kwamen we er achter dat we toch liever e.e.a. zelf wilde regelen, mede omdat we dan niet afhankelijk zijn van een voorgeprogrammeerde reis. De trip zal in grote lijnen gaan van Los Angeles naar de Grand Canyon - Las Vegas San Francisco - en weer terug naar Los Angeles. We zullen door 3 staten rijden te weten California, Nevada en Arizona. Wat we wel geregeld hebben via Eagle Riders Benelux zijn de vlucht, de motoren en de eerste en laatste overnachting in LA. De overnachtingen omdat dit gewoon goedkoper is, en de vlucht omdat dat niets uit maakte. Eagle Rider Benelux kan ik iedereen ten zeerste aanbevelen, wij zijn door Hans Tattersall aan alle kanten zeer goed geholpen met oa tips voor de routes. hotels, places to see, enz. De trip start bij Eagle Riders in Los Angeles.

Donderdag 26 april 2007 Daar zitten we dan.... in Los Angeles! De reis is goed gegaan, zonder vertragingen. De tijd van de " overstap" , te weten 2 uur in Chicago, was precies lang genoeg, had niet korter mogen zijn. Dit omdat de controle (was natuurlijk geen verrassing) nogal wat tijd in beslag nam.... tot en met de schoenen (ja,

31

getverderrie :-( iedereen moest met zijn sokken of nog erger met de blote voeten over dezelfde 20 meter lopen, jek) moest alles door de scanner. Maar natuurlijk ook wel een veilig idee. Heerlijk geslapen in het Sheraton (natuurlijk veeeeel te vroeg wakker; het is hier maar liefst 9 uur vroeger) en over een half uurtje komt de taxi om ons naar Eagle Riders te brengen, alwaar we de motors op gaan halen, en dan........... OFF WE GO!!!! Vrijdag 27 april Deze ochtend dus de motors opgehaald, bij Eagle Rider. Adrie heeft een spiksplinternieuwe Fatboy, met 8 mile op de teller...... 1600 cc, 6 versnellingen, 200 achterband... (breed!!) en dat is dus enorm tof. Hij rijdt als een trein. Mijn motor is een Lowrider (2006) geworden (dat was nog even een verassing). 1400 cc ook 6 versnellingen, ook een 200 achterband. Hij rijdt echt heerlijk! Voel me er helemaal op thuis. De forwards zijn voor mijn voeten echter alleen haalbaar als ik zo ongeveer op de tank ga zitten, en dat zou wel erg wauzig staan :-( dus doe ik dat maar niet. Ja oke de motor is ook wel erg grrroooot :-)) Van Los Angeles uit zijn we naar Palm Springs gereden, super mooie stad, heel chique. Van daar uit naar Blythe. In totaal hebben we vandaag 240 mile gereden, maar het rijdt hier zo fijn, no problem. Het uitzicht na Los Angeles (druk!! Maar wel tof) tot Blythe was zand, zand, zand en bergen, bergen, bergen.... oja en windmolens, waarvan we de reden natuurlijk ook duidelijk voelden. We moesten ons soms wel met 6 handen en voeten vasthouden, maar ook dat was leuk! Het was heel indrukwekkend hoe groots en wijds het uitzicht tijdens deze trip was.De mega monster trucks welke er heel veel rijden, lijken op die wegen gewoon ieniemini vrachtwagentjes. De weg van de tegenliggers lag zo'n 100 meter verderop..... om je een ideetje van de grootte te geven van de highway in

tin e l l u B

the Palm Desert. Overnacht in Blythe, klein plaatsje, gezellig. Leuk zitten kletsen met heel aardige Amerikanen. Want ze zijn echt allemaal supervriendelijk, we worden overal waar we stoppen wel aangesproken en het lijkt wel of iedereen hier glimlacht :-)

Zaterderdag 28 april 2007 Vanuit Blythe naar Hope (of all places) gereden, inmiddels zijn we in de iets groenere wereld beland, maar nog niet super groen. In Hope gelunched, bij een super Amerikaans tankstationnetje met eetgelegenheid(je). Het ding stond echt helemaal alleen in deze ook al verder onbewoonde wereld, naast een Cowboy museumpje. Vanuit Hope naar Prescott gereden, en inmiddels zitten we in een supergroene omgeving. Ongeloofelijk mooi, een heel eind omhoog de bergen in, met heel veel (heeeeeel veel) scherpe bochten. Aangekomen in Prescott veroverde dit plaatsje meteen ons hart, en alhoewel het pas 1400 uur was, zijn we daar gebleven. Hier hangt een cowboy-indianen-hippieskunstenaars-harley (veel, heel veel Harleys) sfeertje, en gedurende de dag bleek dat een heel goede keus. In een authentieke saloon uit 1870 gedineerd, met live country muziek. Daarna een andere saloon binnengevallen, (the Bird Cage Saloon) waar toevallig een ontzettend goede band speelde.... we vielen met onze neus in de boter. Vandaag 180 mile gereden. De geplande route klopt niet meer, maar met de enige reden dat het allemaal zo lekker gaat! (plus de ene woestijn op de andere lijkt ;-)

Bikers MCU


tin e l l u B Tripping the USA Zondag 29 april 2007 Vanuit Prescott zijn we door de bergen naar Jerome gereden, over een ontzettend mooie route. (bergen-groenbochten). Daarna door naar Sedona, Redrocks. Dit was een heel gezellig plaatsje, gelegen (dus-) tussen rode rotsen, adembenemend! Na Sedona naar Flagstaff door de (wederom) bergen en bossen, via een hele mooie route. Daarna via een oersaaie, heueueueul lange route naar the Grand Canyon.

De Grand Canyon was natuurlijk heel indrukwekkend om te zien. We zijn zelf blijkbaar ook een toeristische atractie; overal waar we komen, worden we vaak op de foto gezet, met of zonder hen zelf erbij. Adrie was toen we vertrokken en bij de motor stond aangesproken door een familie uit India -ik moest natuurlijk toch nog wat extra foto's maken- en toen ik daar dus iets later aankwam zei een India-man in BollywoodEngels: "so, you are the lucky lady? You must be a very lucky lady!" en keek en knikte naar Adrie en zijn motor. Toen hij zag dat ik zelf naar "mijn" motor liep, vielen zijn zwarte ogen zowat uit zijn kassen, geweldig om te zien. What!?!?! You are driving yourself?? Dat was echt wel lachen, en de jongste dochter begon meteen te vragen of het niet erg zwaar was en zo, en wilde meten achterop.... voor de foto natuurlijk. Ik wil dat gezicht van die man nooit meer vergeten, daarom vooral schrijf ik dit ook in dit verslagje, het zou pas echt grappig zijn geweest als je het had gezien en vooral gehoord. Vanuit the Grand Canyon naar Williams,

Bikers MCU

gelegen op route 66. Daar in een restaurant gegeten wat voorheen een refill-station was (1930), ontzettend leuk rock & roll! Heel leuk authenthiek plaatsje. Deze dag hebben we 223 mile gereden.

Maandag 30 april 2007 Vanuit Williams over route 66 via Seligman (weer een leuk plaatsje!) naar Kingsman. Onderweg zijn we gestopt bij Hackberry, hier staat een winkeltje met een oude Corvette voor de deur. Dit winkeltje is al diverse malen op de TV geweest in programma's over de route 66. Toen naar Kingsman, via Hoover Dam, en daarna.... naar Las Vegas. We slapen in New York, New York, op the Strip. Adrie vroeg nog om een room with oceanvieuw maar die waren volgeboekt. (Daahhh) Gisteren gegeten in....natuurlijk....... het Harley Davidson Cafe!!!! Het was sinds Los Angeles al warm, (weerrecords verbroken) en het wordt alleen maar warmer en warmer en warmer.... and we love it!! :-)) Deze dag hebben we 237 mile gereden.

Dinsdag 1 mei 2007 Inmiddels heb ik in voorgaande dagen enkele dingen aangevuld; de eerste keer dat ik (Esther) ging schrijven had ik een Kluk-Kluk achter me zitten (oke, die ik gevraagd had even pauze te houden) maar dat zat toch niet helemaal relaxed, en de tweede keer was in Las Vegas, waar het 1

USD per minuut kostte, en je dan toch ook niet denkt ik zal eens uitgebreid verslag geven ;-). Vandaag, dinsdag dus, hebben we een " vrije dag" in Las Vegas. Dus wat ga je dan doen? Rondje motorrijden natuurlijk :-). We zijn naar Harley Davidson Las Vegas gegaan (de grootste ter wereld). Het was er meer kleding en aanverwante artikelen dan Harley Davidsons, dat is het verschil met de HD shops in Nederland. Veel kleding en accesoires, weinig motoren en bij ons juist andersom. Wel leuk om eens geweest te zijn natuurlijk. Daarna naar Arlen Ness gereden, een beroemde custom builder. Daar stonden drrrroooooommmm motoren! Wauwie. Daarna naar Hard Rock Cafe gegaan om te lunchen en om dat eten te verbranden een rondje the Strip gedaan. (oke, oke, op de motoren wel te verstaan). De motoren ook hun rust gegund en in New York New York (het hotel dus) geparkeerd, en gaan shoppen... Las Vegas is ook al is het super toeristisch, super tof om in rond te hangen. Er is nogal wat bijgebouwd sinds 4 jaar geleden, toen we er ook waren. En ja hoor, we hebben " onze" Hans Klok zien hangen op levensgrote billboards, wel tof voor hem hoor. We hebben deze dag maar liefst 22 mile gereden.

Woensdag 2 mei 2007 Vertrokken uit Las Vegas :-( , maar een geweldige tocht gehad, door Death Valley. Eerst door Amargosa Valley, en toen Death Valley in. Gestopt in Furnace Creek Area, alwaar we gelunched hebben. De temperatuur was volgens een local over de 110 F. Gemiddeld -wij waren vroeg in het seizoen

32


Tripping the USA is het daar zo'n 126 F. (76 C) Onderweg leek het nog warmer, ik heb nog nooit zo'n warmte ervaren...... heerlijk!! (Later bedacht ik me dat dat niet helemaal waar is. Toen we op de Fillipijnen eens een eilandje bezochten was het daar ook zo heet-heet, en zonder ook maar een zuchtje wind) Gelukkig vinden wij het alletwee heerlijk, die warmte. Iets minder (maar ook weer goed voor ventilatie) was dat het - weeeeer een record enorm hard waaide, zo'n 50 mph. Vooral in de bochtige bergachtige gebieden (het was heel wisselend, dan weer bergen, dan weer vlak) was dat hard werken! Het leek wel of je soms in de Hully Gully zat. Maar harstikkke tof, en een wonderbaarlijk mooi gebied, Death Valley. Door Stovepipe Wells gereden, en bij Mailpais Mesa eruit. Death Valley: Warm! Kokend, zinderend heet. - Dieptes....., hele diepe, diepe dieptes. En niet onregelmatig zonder vangrail. - Zandstorm.... die precies de weg overstak toen wij er over heen reden. (We zagen dat vanuit de verte al gebeuren; het zal toch niet precies.... nee, wij zijn er eerder..... of toch niet....? Nee dus.)Zandhappen! Adrie vond van niet, maar voor mij was dit tot nu toe de absolute topperroute. Ik vind het vergelijkbaar met duiken in de Fillipijnen, wonderschoon maar je moet wel een Bikkel zijn!! Na 255 mile gereden te hebben, overnacht in Lone Pine. Het wordt saai, maar ook dit was weer een geweldig leuk, super authenthiek Amerikaans stadje. Beroemd om de vele Westerns die er gemaakt zijn. Rawhide, Tycoon, Lone Ranger, How The West Was Won, maar ook Star Trek Voyager. Mensen zoals Mel Gibson, Steve mc Queen, Errol Flynn, John Wayne etc etc hebben hier rondgehupseld, grappig. Gegeten in Bonanza, en daarna naar Jack's Saloon gegaan.

33

Donderdag 3 mei 2007 Vanuit Lone Pine op weg naar de enige open route door Yosimety.... dachten we. Ook al hadden we de avond ervoor nog geinformeerd of de pas open was, helaas, alle drie de passen waren gesloten! Na 65 mile richting de passen te zijn gereden staan in Bishopp dan van die vrolijk flitsende boards je deze boodschap om de beurt te geven..... pas 1: closed....pas 2: closed...... pas 3........closed!! Whoops! Dat was even pech hebben, er was juist deze nacht 5 tot 6 inch sneeuw gevallen. 65 mile terug naar... Lone Pine. Wel een mooie route, maar k-k-k-k-koud!! En moesten we hem nog terug ook! We hadden ook verder door kunnen rijden, maar naar alle waarschijnlijkheid pastte die qua tijd niet zo goed, dus dan maar terug. Enfin. Lone Pine dus, en vanuit daar naar Tehachappi. Ook deze route, en vanuit Tehachappi naar Bakersfield, was niet echt prettig, of eigenlijk gewoon echt niet prettig. Kou lijden was het. Adrie keek niet blij (wat ik van zijn gezicht kon zien dan) en ik bibberde soms ik zo hard dat heel m'n motor meebibberde. En nee, we reden niet meer in ons midzomerkloffie, maar in waarachtig wintermateriaal qua kleding.... het was vast ook wel het verschil van De Voorgaande Dagen, waardoor het nog kouder leek, maar hoe dan ook, we ervaarden het als KOUD! Maar....we hebben onszelf al de titel als Bikkel gegeven dus zal er verder niet over mutsen :-/. Aangekomen in Bakersfield hadden we 302 mile achter onze wielen. Verder verliep deze dag uitermate vrolijk voor vooral Adrie. Waarom? Wel we gingen na het eten en voor het slapen nog even langs een winkel om wat snackkies en drankjes in te slaan. Adrie twee blikjes bier, ik Cranberry-juice.Vraagt de kassajuffrouw aan Adrie: "are you over thirthy?" Adrie meteen (alsof dat mens dat wat kon schelen, zo zag ze er in ieder geval niet uit) wat vraag

tin e l l u B

je me nou? Je mag hier dus wel met je 16 het leger in, met je 17 doodgeschoten worden in Irak en je moet 30 zijn om twee blikjes bier te kopen? Juffrouw haalde inderdaad haar schouders op, ik brabbelde nog hey she can't help that, maar Adrie was verbaasd, heul verbaasd. Pas toen ik hem buiten vroeg of hij wel realiseerde dat die juffrouw vroeg of hij over de 30 was, verdween zijn bui als sneeuw voor de zon, en ik dacht, O my God, dit moet ik nog lang horen ha ha ha. Ik kreeg gelijk.

Vrijdag 4 mei 2007 Van Bakersfield naar Fresno (HD shop bezocht) naar Lodi gereden. Dit was onze 3e en gelukkig laatste dag dat het kouwig en bewolkt en winderig was, maar we mogen heel blij zijn dat er deze dagen geen drupje uit de -vooral vandaagsoms donkergrijze wolken gevallen is. Dus, we zijn nog streeds blij! Eigenlijk was het alleen 's morgens niet zo'n mooi weer, 's middags werd het mooier en mooier en mooier. Deze dag 249 mile gereden, over, alleen maar, Highway 99. Zaterdag 5 mei 2007 Vandaag van Lodi naar San Fransisco. Binnengekomen over the Golden Gate Bridge, toch leuk :-) Adrie reed blindelings naar Van Ness en Lombard Street, want "daar waren we toch al geweest" Ja hallo wel een paar jaar terug he. Het weer is hier weer zoals we gewend waren, heelrijk lekker warm en zonnig. Warmer en zonniger dan normaal. Verder gewandeld en een beetje rondgehangen, (zie foto's later) gelunched bij Joe's Music Bar met live music, 's avond gedineerd (nou ja, gedineerd; gegeten) in Hard Rock Cafe, met wederom live music.

Bikers MCU


tin e l l u B Tripping the USA Hier speelde een band die deelnam aan the Battle of the Bands (Mind Riott). Ons zei het niets, en als ze coverden klonk het mooi en lekker, maar deden ze dat niet, dan klonk het meteen ook niet. Vele bezoekers onder ons echter hadden de tijd van hun leven blijkbaar, ze schreeuwden echt de longen uit hun lijf. Leuk sfeertje dus! Vandaag was een kort ritje; 107 mile. Zondag 6 mei 2007 We logeren in San Fransisco een nachtje langer; veel te leuke stad :-)). Te weiten aan Van Ness. Heel dichtbij het hele gebeuren. 5 minuutjes lopen maar. Desalnietemin heb je toch de drang weer op die motors te stappen, dus wat deden we weer.... de volgende rit: Alomo Square (tja, je blijft toerist he. Later hebben we het goedgemaakt zoals je zo zal lezen) - Haight - Golden Gate park - Great Higway (langs de kust) - 46st street (nu hebben we het goedgemaakt, een "gewone" wijk in gereden, en gezien hoe de "gewone" (slijmkikkers!!!) mensen wonen) - Sunset Boulevard - Presidio Park - Crissy Field (uitzicht op, ja hoor daar issie weer, the Golden Gate Bridge) . 's avonds weer gaan wandelen en verrast met een prachti-ge zonsondergang. Ja ja, tuurlijk heb ik daar foto's van :-) We hebben vandaag 32 mile gereden. Even gestart en weer uitgezet dus ;-)

Maandag 7 mei 2007 Adrie is nog steeds aan het nagenieten van de "are you over thirty" vraag terwijl ik voor de rest van mijn vakantie gefrustreerd ben, zeg hee.

Bikers MCU

Gaan we een half uurtje na vertrek uit San Fransisco tanken, denk ik ga ik meteen maar even een plasje plegen. Loop ik naar het los van het tankstation staande gebouw met de toiletten, hangt er tussen de "men" en "women" doors een bel waar je eerst op moet drukken zodat de cashier de deur voor je opent, wordt de "men" 's door opengedaan voor me..... heb eerst nog twee keer demonstratief aan de "women"'s door staan rukken en beledigd om staan kijken naar de camera maar de boodschap kwam niet aan. NOU!!! Ik heb wel geen lang -extension- blond haar en nepborsten en nosejob laten doen en te gebleekte tanden zoals haast iedereen hier (oke ik overdrijf, maar ben een beetje sensitive nu) maar lijk toch ook niet op een kerel zeker :-((( Maar goed ik dacht dan kunnen jullie het krijgen zoals jullie willen dus heb er lekker naast geplast. GRAPJE!!! Op naar Highway 1!! Of eigenlijk, meteen op Highway 1, want die begint al in SF. Het was prachtig mooi weer, geen wind, lekker zonnetje, lekker warm... In Monterey gelunched (ik durf het haast niet meer te zeggen. Maar, leuk!) Toen naar Carmel, en maar genieten van die prachtige Highway 1. Die is echt zo mooi! Langs de kust, soms een klein bochtje er van af, maar dan door prachtige straten en bossen, werkelijk heel mooi. We belandden in het plaatsje "Ragged Point", en hebben daar overnacht in een prachtig helemaal in zijn uppie liggend motel, het leek wel een rustoord. Mooie bergen aan de ene kant, vanuit de kamer uitzicht op de oceaan, mooie sunset (again), en rust, rust en rust. Oke we hadden er waarschijnlijk niet erg lang moeten blijven om juist niet gek te worden, maar voor een nachtje was het wel relaxed, De massage voor USD 150 per persoon (voor een uurtje!!) hebben we maar achterwege gelaten en daarentegen een paar extra teugen frisse lucht naar binnen gezogen. En, oja,

het mensroom-ding -bijnavergeten omdat ik een kolibrie prachtig op de foto heb gezet :-)))) Deze dag hebben we 200 mile gereden.

Dinsdag 8 mei 2007 Vlak na ons vertrek uit Ragged Point op een plek beland, waar honderden zeeleeuwen lagen te snurken. Sta-pels (letterlijk en figuurljk) gewoon! Af en toe een blafje, dan jezelf weer onderstrooien met zand, dikke zucht vanwege die inspanning, en dan weer verder snurken.... tjonge jonge. Er liepen daar ook heel erg veel Knabbels en Babbels rond, en jullie begrijpen het al, ik (Esther) ga hier meer en meer uit mijn dak met fotograferen. Adrie is wonderbaarlijk geduldig deze vakantie en daar ben ik hem wel dankbaar voor. Hij denkt waarschijnlijk ook wel, ze zal verdorie zo veel mogelijk die nieuwe dure lens gebruiken ha ha. Nou wacht maar , het gaat een mooi album worden! Net op de motor gestapt zat er nog een heel mooi snoezelig klein giertje op een paaltje, maar toch maar niet afgestapt en hem zijn (en mijn) rust gegund. Naar Morro Bay gereden, hier hebben we gelunched. Op onze eerdere reis al eens overnacht, dus dat was wel leuk om weer terug te zijn. Via Lompock naar Carpinteria, Santa Barbara waar we overnacht hebben. Deze dag hebben we 197 mile gereden. Woensdag 9 mei 2007 Onze laatste dag, getverderrie, het leek allemaal zo lekker langzaam te gaan omdat je zo ontzettend veel ziet, en nu is het dan ineens de laatste dag! Het is niet anders. Het was een relaxte cruise, en een kijk en hang dagje. Vanuit Carpinteria via Ventura naar.... Santa

34


Tripping the USA Monica, Malibu, VeniceBeach vooral in Venice Beach zijn we lang blijven hangen, lekker geslenterd en gelunched. Een leuk plaatsje om dat te doen! Veel kunstenaars en muziekanten bieden hun waar aan aan het mooie met grote palmbomen begroeide strand. Haren werden gewoon op de boulevard, voor the Gym, geknipt door de kapper. Basketballende sportievelingen, fitnessende mannen, (roller-)skatende knappe mensen, alles was er weer aanwezig. Leuk! Maar toen.....moesten de motoren terug naar Eagle Riders in Los Angeles..... snuf. Adrie had de weg waaraan deze lag supersnel gevonden, (snap er echt niks van) alleen we waren bij ongeveer nummer 3048 terwijl we bij 11086 moesten zijn.... dat scheelde een minuutje of 30. Maar, netjes op tijd (met pijn in ons hart) de motoren in kunnen leveren. Niet te lang naar gekeken want hoe langer ik dat deed hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik naar een zielig klein puppie met grote bruine

35

traanogen en hangende oren keek wat ik alleen achterliet in het bos aan een touwtje. In de regen. En modder. Vies en ongewassen, maar nog wel net zijn buikje volgetankt. Maar verder helemaal alleen. Gezien de man van Eagle Riders zei dat ze morgen alletwee alweer verhuurd waren was dat beeld gelukkig al weer snel weg. Vandaag 100 mile gereden. Alles bij elkaar, 2325 mile ofwel 3741 Km gereden. Veel? Nee hoor. If we have to explain, you would'nt understand..... 21 keer ( is x 2) getankt, in totaal ongeveer 85 gallon ofwel 322 liter. Dit komt neer op 1 op 23,24. Niet echt mileubewust, met twee motoren moet je natuurlijk ook dubbel tanken, maar daarentegen hebben we wel zonder mileubelastende middelen duizenden insekten tijdens het rijden gevangen, en gewoon 's avonds met water van de helmen en jassen afgespoeld. maakt het wel een beetje goed he Het was een hele, hele mooie vakantie. Bekijk ook de foto's op deze site, en er komt natuurlijk ook een mooi album en een filmpje. Voor de liefhebbers ;-)

tin e l l u B

Donderdag 10 mei 2007 Gisteravond langer in het Sportscafe van het Marriot (waar we sliepen) blijven hangen dan we van plan waren, maar het werd zo reuze gezellig. Leuke Amerikaan ontmoet die zowel in Ohio als in Fort Myers woont (op een Golfcourse) alwaar we uitgenodigd zin. Op een gegeven moment vertrok hij, maar kwam 10 minuten later terug omdat hij zich afvroeg waarom hij in Godsnaam naar bed wilde als het beneden zo gezellig was en die belangrijke zakelijke bespreking de volgende dag was hem ineens worst. Lachen! Fort Myers, 5 minuten van Sannibel Island, niet gek.... en bovenal een aardige man die ons samen met zijn vrouw (was er wel niet bij maar ja) graag zou willen ontvangen. Wie weet! Heeeeeeeeeerlijk geslapen in een droombed, heb het nog even opgezocht in de info wat voor een bed het was, inderdaad te bestellen op shopmarriot.com voor USD 3080,=. Ja, dat mag wel lekker liggen zeg. Helaas stond de wekker op 04.00 uur vanochtend..... maar er is een tijd van komen en gaan. En thuis is het ook leuk :-)

Bikers MCU


JANUARI Januarie, koud en nat, dus nog niet denken aan motorrijden. Maar een leuke gelegenheid om toch in de sfeer te blijven was er op 18, 19 en 20 januari de Noordelijke Motorbeurs in Groningen. Enkele leden van MCU hebben die bezocht maar het merendeel wachtte toch even op de beurs in Utrecht. Zaterdag 28 januari was de eerste aktiviteit binnen de club en wel een heuse AprĂŠs Ski Party. Hoewel er een dresscode voor deze avond gold waren er weinig leden in de Lederhosen, ondanks dat was het weer een gezellige boel.

skievakantie's. Hoewel ik de wintersportvakantie dit jaar niet snel zal vergeten, al de eerste dag lag ik in de lappenmand met een gescheurde kuitspier. Ook de jongens van het MCU Racingteam werden verrast met een afgelasting van de eerste testdag.

APRIL In ieder geval stond de eerste toerdag weer voor de deur n.l. op 27 april. Het is die dag dan wel frisjes maar het zonnetje scheen, de opkomst was goed dus het beloofde een mooie dag te worden. Niet voor iedereen, zo bleek later, want op het dijkje naar Deventer gleed een jonge motorrijder onfortuinlijk onderuit en kon terugkeren naar huis. De toer verliep verder niet geheel vlekkeloos door dit ongevalletje omdat de groep uitelkaar viel.

eerst in de geschiedenis de MotoGP op een groot LEDscherm volgen op het terrein van de Bikersranche. De avond ervoor zou dan een groots feest gehouden worden genaamd 'de nacht van MCU' met een heuse liveband. De opkomst was redelijk maar hadden meer mensen van buiten de club verwacht. Ook van dit evenement verderop een verslagje te lezen. Verder was deze maand uitermate geschikt om te toeren want er waren vele mooiweer dagen.

MEI

JUNI

Ondertussen is de club weer gegroeid met twee nieuwe leden n.l. Okke Weerstand en Albert de Boer, oftewel de kanarie en de koenie... De jaarlijks terugkerende Pinkstervakantie was gepland van maandag 20 mei t/m zaterdag 25 mei. Dit keer was de reis naar het Zwarte Woud in Duitsland. Daar was een appartement gehuurd waar we met negen man in konden. Hoe deze vakantie verder verliep kunt u elders in dit clubblad lezen. De aktiviteitencommissie was deze maand alweer druk bezig om het TTfestival op de Bikersranche voor te bereiden. Dit jaar zouden we voor het

Juni stond in het teken van de MotoGP. Zoals elk jaar word deze in het laatste weekend van juni op het circuit van Assen gereden. Dit jaar wilden we eens iets anders en besloten werd om de MotoGP te gaan volgen op TV tijdens een gezellig samen zijn op het terrein van de Bikersranche met een hapje en een drankje. Ook werd er gebarbequeud en vis gebakken. De avond ervoor was de aftrap en hadden we een groots feest voor alle leden met aanhang. Er werd gedronken, gegeten en gedanst op de muziek van een liveoptreden van de band The Blue Finger Connection.

FEBRUARI/MAART Het is inmiddels februari en het wil nog niet erg vlotten met het weer. Maar het traditionele uitje naar de motorbeurs in Utrecht op 21 t/m 24 februarie was in zicht. Veel nieuws was er trouwens niet op motorgebied maar de Chinees was weer lekker. Februari en Maart waren nou niet de maanden om aan motorrijden te denken maar meer aan

Bikers MCU

36


MCU JAAROVERZICHT 2013 DECEMBER

JULI, AUG, SEPT.

NOVEMBER

In deze maanden waren er weinig club aktiviteiten te bespeuren, de jongens van het racingteam moesten nog wel aan de slag in Assen, maar voor de rest was het vrij rustig op het motorclubfront. Iedereen genoot van de welverdiende rust tijdens de vakanties.

Guur, nat en echt herfst, het is een maand om snel te vergeten, verschillende leden zijn weer druk in de weer om het clubblad op tijd klaar te krijgen voor de Kerst, dit keer dus een superdikke editie omdat we vanaf nu één of twee keer per jaar een clubblad krijgen en dan een wat dikkere. De reserveringen voor de trailerverhuur in 2014 beginnen ook weer aardig binnen te komen, al weer 6 contrcacten zijn getekend. De kleine 2 motorentrailer hebben we vrij snel weer verkocht vanwege de hoge reparatiekosten die het met zich meebracht. We gaan voorlopig verder met de 4 en 6 motorentrailer.

OKTOBER De maand oktober staat traditioneel in het teken van de weinfest in Altenahr. Ook dit jaar zijn er weer een aantal motorrijders die de kou trotseren om op vrijdagmiddag de 350km te overbruggen om de weinfest in Altenahr bij te wonen. Het weer blijkt droog en goed te zijn en zaterdag's was het zelfs 21 graden. Op de terugweg begon het bij Arnhem te waaien en te regenen maar dat kon de pret niet meer drukken. Verderop een verslag. Op de bestuursvergadering van oktober hebben Pieter en Johan K. te kennen gegeven dat ze zullen aftreden als bestuurlid. De beide heren hebben er al jaren opzitten als bestuurslid en vinden dat er maar eens een frisse wind door heen moet waaien. De functie's zijn 1e vooritter en 2e secretaris. Op de ledenvergadering in januari zal de verkiezing plaatsvinden.

37

Het eind van het jaar is weer in zicht en er word alweer volop nagedacht over de mei vakantie in 2014, waarschijnlijk word dat dit keer weer naar Oostenrijk. In dit clubblad kun je lezen over het hoe en waarom. Zoals de traditie is hebben we ook deze keer op de vrijdagavond tussen Kerst en Oud en Nieuw weer een American Party op de Bikersranche. iedere bezoeker neemt zelf wat te eten en/ of drinken mee zodat er geen kosten aan verbonden zijn. Een ieder is hiervoor met partner van harte uitgenodigd. Wel luitjes, zoals jullie kunnen lezen is 2013 voor Motorclub Urk redelijk rustig verlopen op 'das Goony leiplanken konflikt' na dan. Ik wens jullie hele fijne Kerstdagen en voor 2014 een heel gezond, goed en veilig motorjaar toe.

Bikers MCU


MEI 2014 NAAR OOSTENRIJK? Het is alweer 8 jaar geleden dat we voor het laatst met een motorvakantie in Oostenrijk bivakkeerden. De eerste trip naar Stefan Madlener van het pension Sonnenkopf in Faschina op de faschinajoch in Oostenrijk dateert alweer uit 2003, het waren toen Lub Weerstand, Roelof Jonkers, Johan Hulst en Klaas Oost die in mei een weekje gingen toeren door de machtige groene bergen van Oostenrijk. Ondanks de crash van Roelof beviel dit zo goed dat er in september van dat jaar weer een trip georganiseerd werd naar Faschina, nu met Luut de Boer, Jelle Hakvoort, Wilco de Groot, Arnold Roskam, Klaas Oost en Roelof Jonkers. De nieuwe motortrailer werd uitgeprobeerd en hadden ook dit keer weer enorm veel plezier gehad in Sonnenkopf en genoten van het prachtige mooie weer. Het was een vakantie om niet gauw te vergeten omdat Roelof Jonkers weer ongelukkig ten val was gekomen onderaan de Stelviopas op de grens van Italie/ Zwitserland/Oostenrijk. Hij werd met een traumahelicopter naar een ziekenhuis in Soldano Italie vervoerd waar hij enige weken moest blijven. Uiteindelijk moest hij afstand van zijn milt doen en veel rust houden. In mei 2004 waren het Johan Hulst en Klaas Oost die in mei weer richting Faschina vertrokken voor de mooie en spectaculaire bergpassen in

Oostenrijk. Deze keer ook een tweedaagse toertocht door de Dolomieten in Italie wat goed in de smaak viel. Terug in Sonnenkopf genoten van de gezellige avonden aan de bar met een Friese motorclub... In September 2004 vertrokken Pieter Roskam, Wilco de Groot, Klaas Oost en Johan Hulst wederom naar Faschina en ook dit keer was het prachtig motorweer in Oostenrijk, lekker toeren door de bergen, heerlijke duitse kost eten en s'avonds veel gezelligheid aan de bar van pension Sonnenkopf. Ook het

inmiddels vierde bezoek viel goed in de smaak bij de MCUleden. Om het af te leren gingen Johan Hulst, Klaas Oost en Pieter Roskam in mei 2005 wederom naar het inmiddels vertrouwde Sonnenkopf voor een mooie toervakantie. Dit keer met wat meer oog voor de schitterende natuur, watervallen en mooie vergezichten. Ook de Stelvio werd weer aangedaan en er werden mooie aktiefotootjes geklikt op ĂŠĂŠn van de spectaculaire hairpins. Het waren machtige vakantie's.


Op de laatst gehouden bestuursvergadering kwam de vraag naar voren waar we volgend jaar naar toe zouden gaan, en toen werd geopperd om weer eens naar Oostenrijk te gaan. Altijd goed bevallen, niet te ver weg (900km) goed weer (met uitval naar Italie) en niet te duur. Na een beetje gepeild te hebben onder de leden zijn er toch al zo'n 5 รก 6 leden die hier in mei wel een weekje naar toe willen. We zullen op de komende ledenvergadering goed kunnen peilen of er animo voor is. De leden die nu al aangaven wel mee te willen, zijn: Johan Hulst, Auke van Slooten, Dirk Hogerwerf, Luut de Boer, Klaas Oost en Wilco de Groot. Eind februari begin Maart moet bekend zijn of dit doorgaat in verband met het op tijd boeken van het pension. Ikzelf kan niet wachten om de Timmelsjoch, Hahntennjoch, Flexenpas, Furkajoch, Oberjochpas, Fernpas en beroemde Stelvio weer eens te beklimmen.


Boys time

Regelmatig krijg ik de vraag of er niet wat meer vrouwelijk schoon in ons clubblad afgebeeld kan worden. Natuurlijk moeten we wel denken aan onze jeugdige lezers onder ons maar de redaktie heeft gemeent dat deze foto's door de beugel kunnen. Regelmatig komen dit soort foto's voorbij in de MCU WhatsApp groep en er zijn leden onder ons die nog met nostalgische mobiele telefoons werken en hier dus geen weet van hebben, vandaar deze keer een overzichtje.

Bikers MCU

40


nog eens... Dan zegt 'ie lachend: "Ik weet niet wat je aan hebt, maar 't moet nodig gestreken worden!!!"

MOPPEN TAPPER

Een dom blondje gaat naar Amerika op vakantie. Daar staat ze bij de bushalte een sigaret te roken. Het regent heel hard en haar sigaret regent uit. De vrouw naast haar staat eveneens een sigaret te roken. Zij echter pakt een condoom uit haar tas rolt die over haar sigaret heen en rookt gewoon door. Het domme blondje denkt: "Dat is een goed idee" en loopt naar een drogisterij. Ze zegt tegen de man achter de toonbank: "One condom please." De man antwoord : "What size?" waarop het blondje antwoord : "I don't know, but it has to fit a Camel". Een echtpaar is veertig jaar getrouwd. En de man is een beetje uitgekeken op z'n vrouw. Wat wil je? Veertig jaar huwelijk. Dus, denkt z'n vrouw, weet je wat? Ik koop eens een duur luchtje om hem te verleiden. 's Avonds doet ze parfum op en gaat in bed liggen. Haar man komt binnen, doet het licht uit, zegt welterusten en gaat slapen. Verdorie, denkt de vrouw: mislukt. Dan doen we het anders: Ik koop een rood lingeriesetje. 's Avonds trekt de vrouw jarretelles en een corset aan en gaat een beetje onwennig, zwoel op bed liggen. Haar man komt binnen, doet het licht uit, zegt welterusten en gaat slapen. Nou zet ik alles op alles, denkt de vrouw. Ik ga poedelnaakt op bed liggen. 's Avonds gaat de vrouw inderdaad poedelnaakt op bed liggen. Haar man komt binnen, wil het licht uitdoen, kijkt, kijkt

41

Jantje ligt in bed en hoort een vreemd geluid. Het geluid komt uit de kamer van zijn moeder, die reeds twee jaar weduwe is. Hij loopt stilletjes naar de slaapkamerdeur en loert door het sleutelgat. Jantje ziet zijn moeder naakt op het bed liggen. Ze zwaait hevig met haar armen en roept: 'Ik wil een man, ik wil een man...' Dat gaat zo verschillende nachten door. Op zekere nacht echter is het geluid totaal anders. Jantje besluit weer eens te gaan kijken. Ditmaal ziet hij zijn moeder naakt op het bed liggen samen met een naakte man. Verschrikt loopt Jantje naar zijn kamer. Hij gooit de deur dicht, trekt zijn pyama uit, gaat naakt op zijn bed liggen, zwaait hevig met zijn armen en roept: 'Ik wil een fiets, ik wil een fiets...' Een vader heeft drie dochters. Op een dag willen alledrie de dochters dat hun vriendje komt logeren. De vader vind het best en zo gebeurd het. Die avond gaat de vader even luisteren aan de deuren van de kamers van de dochters. Bij de eerste hoort hij alleen maar gegiechel. Bij de tweede hoort hij alleen maar, “auw auw!” Bij de derde hoort hij helemaal niks. De volgende ochtend aan het ontbijt vraagt de vader aan dochter een: “Ik hoorde gisteren de hele tijd gelach, hoe kwam dat?”Waarop de dochter zegt: “Ja, zo’n klein lepeltje in zo’n groot potje kietelt.” Aan dochter twee vraagt de vader: “Ik hoorde gister alleen maar, auw auw! Hoe kan dat?” Zegt de dochter: “Ja zo’n grote lepel in zo’n klein potje doet pijn!” Aan de derde dochter vraagt de vader: “Waarvoor hoorde ik bij jullie niks?” Zegt de dochter: “Ik heb altijd geleerd om niet met volle mond te praten!” 2 mannen willen een avondje doorzakken maar hebben niet veel geld. Zegt de één: "Ik heb een idee, we kopen een Hemaworst

tin e l l u B

en gaan naar het café. Als we dan een paar biertjes op hebben, hang ik die hemaworst uit m'n broek en begin jij eraan te zuigen." Zo gezegd, zo gedaan, na een paar biertjes in het eerste café hangt de één de Hemaworst uit z'n broek en de ander zuigt eraan. "Allemachtig!" roept de cafebaas, "vieze smeerlappen! M'n café uit!" En zo rennen zij zonder betalen het café uit. 10 café's later zegt de één: "Ik kan geen bier meer zien joh en die worst smaakt ook voor geen meter meer!" Zegt de ander: "Joh, die worst was ik in het 3e cafe al kwijt!" Een man des huizes had net een maaltje slakken op en zeurde: "Ik lus er nog wel een paar vrouw, want zoals jij ze maakt, maakt niemand ze." "Nou jong, dan zal jij ze zelf moeten gaan halen." "Geen punt!" Nadat hem de weg was uitgelegd, waar hij ze moest gaan halen, ging hij fluitend de deur uit. Daar aangekomen: "Ik had graag nog wat slakken." "Ja", zei die slakkenboer, "ik heb er zoveel verkocht dat ik geen verpakkingen meer heb." "Dat geeft niet", zegt de man, terwijl hij zijn trui openhield. En zo ging ook naar huis. Maar onderweg kwam hij enkele vrienden tegen die vroegen om met z'n allen wat te gaan drinken. "Néé jongens!" Na wat zeuren ... nou goed ééntje dan. Het werden er enkele meer en de tijd vloog om. "Jongens ik moet naar huis," zei hij met een dikke tong. Zo schommelde hij even later naar huis. Thuis aangekomen kreeg hij de huissleutel niet meteen in het sleutelgat. Terwijl hij gebukt stond te richten, vielen de nog levende slakken vanuit zijn trui op de grond. Net toen hij de slakken weer terug wilde doen in zijn trui, vloog plots de deur open en daar stond zijn woedende vrouw. Eer dat zij de kans kreeg om hem de les te lezen, zei hij al lallend: "...allee jongens, nóg tien centimeter .... dan zijn we thuis!"

MOPPEN TAPPER Bikers MCU


Uit de oude doos

Een verslagje van een verregend toerweekend in 2006

Al weken van te voren alles goed gepland, veel deelnemers, mooie omgeving, alles was voorbereid, ook wel een beetje aangedacht dat het wel eens kon regenen in de Ardennen, maar dat het drie dagen zonder ophouden regende had niemand verwacht. Maar goed, vol goede moed vertrokken Johan, Arie en Klaas op woensdagavond rond half zes richting Ortho in Belgie alwaar een huisje was gehuurd. Met zwembad en barbeque natuurlijk want sávonds na het touren wilden we lekker buiten kunnen zitten en af en toe een duik kunnen nemen. Tja, dat buiten zitten werd dus binnen rond de open

haard en die duik moesten we maar in de badkamer onder de douche bedenken... als de geiser het tenminste deed. Donderdagmorgen vroeg rond 07.00 uur reden we met z’n drieen richting het circuit van Spa-Francorchamps waar de jaarlijkse Kawasakidag was georganiseerd. Elders in dit blad kun je het verslag lezen van deze dag. Diezelfde avond na enige vertraging arriveerde de camper met Harm, Klaas en Erwin daarin. De gitzwarte Fireblade van Erwin had het onderweg begeven en kon niet meer verder rijden en werd dus op de motortrailer vervoerd. Er was nog wel geprobeerd om de accu van Peter z’n Fireblade over te zetten, maar al gauw bleek dat dit ook niet de oplossing was en werd weer terug gezet, dit ging trouwens niet op de juiste manier want na enige tijd begon er rook uit de accu te komen... oeps, plus en min verkeerd. Maar na wat oponthoud arriveerden dan ook de rest van de motoren bij het huisje. Nadat iedereen een plekje had gekozen en zich had ontdaan van de natte kleding werd er gezellig nagebabbeld over de ervaringen van die dag. Het werd

Bikers MCU

een latertje want de laatste lag zo’n beetje rond 03.30 uur. Vrijdagmorgen, weer regen, en er werd besloten om toch maar even te gaan rijden, ook om te kijken of er wat te regelen viel voor Erwin z’n motor. In Spa aangekomen bleek algauw dat de motor niet aan de praat te krijgen was, en nadat we elkaar weer gevonden hadden hebben we in een plaatselijk cafeetje wat te eten en drinken genomen en zijn daarna weer richting Ortho gereden. Zeik en zeik nat weer aangekomen hing binnen no-time de hele waslijn in de woonkamer weer vol met motorkleding te drogen. Rond een uur of negen arriveerde de laatste twee motoren, Eef en Luise. Laatsgenoemde dook gelijk de douche in want hij was door en door koud en nat. Ook deze twee hadden tegenslag gehad, de CBR van Eef had z’n kilomterkabel stuk en heeft die ergens laten herstellen. Vader en zoon Roskam namen de taak opzich om een heerlijke pan met bami klaar te maken en daar hebben zich echt op uitgeleefd want het smaakte voortreffelijk. s’Avonds was het weer gezellig rond de tafel en werd de ene na

42


het andere sterke verhaal ter ore gebracht. Meindert voelde zich niet lekker die avond maar er begon naarmate de avond vorderde zich beter te voelen. waarschijnlijk allemaal spanning voor de dag erna... dan zou en moest hij die Kawasaki’s op het circuit verslaan.

Zaterdagorgen, weer regen, vroeg opstaan voor de circuitrijders want om 08.30 moesten we aanwezig zijn. Bij aankomst bleek dat we niet zo’n haast hadden hoeven te maken want de eerste sessie begon om half tien. Circuitrijden op een natte baan verreist enige voorzichtigheid, maar Meindert, vol adrenaline, had voor de tijd eerst regenbanden laten monteren en dacht natuurlijk nu

43

kan ik blazen. Bij de tweede bocht zag hij kans om een bekende ZX-6 en ZX-12 in te halen maar verkeek zich even later op de derde bocht die hij dan ook niet kon halen en rechtdoor ging... Maar OK, voor de rest van de dag toch genoten en Meindert kon al wheeliend door rijden totdat z’n benzine op was en weer midden op het circuit stilstond. Gelachen en genoten die dag. Johan en Eef zijn direkt na de circuitdag weer richting huis gereden vanwege de regen. s’Avonds waren de verhalen

natuurlijk nog sterker, en was weer erg gezellig. De volgende morgen scheen waarempel de zon en nadat we het huisje hadden gereinigd en de was hadden gedaan zijn we met heerlijk weer vertrokken. Onderweg werd besloten om over de veluwe terug te rijden en zo gelijk met de camper in Dronten aan te komen waar we zoals gewoonlijk de trip hebben afgesloten met een heerlijke maaltijd bij de Chinees. Rond zes uur arriveerden we op Urk.

Bikers MCU


tin e l l u B

Wij zijn actief op het gebied van woningbouw, utiliteitsbouw, renovatie en onderhoud. Kom eens langs of bel voor een afspraak.

EXCELLENT BOUWWERKEN

PAMPUS 7 8321 WZ URK TELEFOON 0612 315107 Totec Electro Techniek Post is totaal-installateur op het gebied van licht&krachtinstallaties, datacommunicatie en beveiligingen, zowel voor nieuwbouw als bestaande bouw. Uw wensen vormen ons uitgangspunt voor het ontwerp en de installatie van de elektrische voorzieningen. Door juiste materialen te gebruiken en een goed advies te geven bent u verzekerd van kwaliteit en betrouwbaarheid. Molenwiek 14 8321 VV URK Tel. 0620 413045

Bikers MCU

44


tin e l l u B

HONDA VERNIEUWT VFR800 VOOR 2014

Honda heeft op de EICMA in Milaan de nieuwe versie van de VFR800 gepresenteerd. De 2014 VFR800 is volgens Honda ontwikkeld op basis van feedback van huidige VFR800 rijders.

Met al het geweld dat de afgelopen jaren door Honda is gelanceerd hadden we sterk het idee dat de VFR800 langzaam een stille dood aan het sterven was. De motor was in ons kikkerlandje zelfs al uit het gamma genomen. Ruim vijfentwintig jaar na de eerste VFR750 heeft Honda de VFR800 echter een nieuw leven ingeblazen. De 2014 VFR800 wordt net als z'n voorganger aangedreven door het van VTEC klepbediening voorziene 782cc V4 motorblok, dat volgens Honda flink onderhanden is genomen. Nu weten wij niet wat Honda onder flink vernieuwen verstaat, maar wij denken daar toch iets anders bij dan een motor die qua prestaties zwakker is geworden.

Waar de oude VFR800 voor 109 pk bij 10.500 toeren en 80 Nm bij 8.750 toeren werd opgegeven is dat bij de 2014 versie 104 pk bij 10.250 toeren en 75 Nm @ 8.500 toeren per minuut. En dat is op z'n zachtst gezegd opmerkelijk te noemen. Zeker als je in ogenschouw neemt dat het uitlaatsysteem met dubbele dempers in het kontje het veld heeft moeten ruimen voor een laaggeplaatst exemplaar, dat de stroming van uitlaatgassen alleen maar ten goede moet zijn gekomen. Rijwieltechnisch heeft de 2014 VFR800 hetzelfde frame als z'n voorganger, het subframe is daarentegen nieuw en drie kilo lichter dan het huidige model. Wielbasis, balhoofdhoek en naloop zijn identiek, de enkelzijdige achterbrug en 43 mm right side up voorvork zijn daarentegen compleet nieuw ontwikkeld. Bij een nieuw model hoort een nieuwe jas, en dus is de 2014 van een compleet vernieuwde stroomlijn voorzien, die de motor een lekker fris aanzien geeft. De nieuwe neus heeft een nieuw vormgegeven koplamp unit die nu

45

van LED dagrijlichten is voorzien. Vanuit het zadel blik je op het nieuwe dashboard, dat uit een centraal geplaatste toerenteller een een tweetal digitale displays bestaat, waar een waslijst aan informatie uit af is te lezen. Positief is dat de VFR800 van een automatische knipperlicht installatie is voorzien, waardoor knipperlicht vergeten uit te zetten er niet meer bij kan zijn (hè Ed). Ook de wielen en het kontje zijn vernieuwd, waarbij het zadel nu eenvoudig in hoogte moet zijn te verstellen (789 mm of 809 mm).

Hoeveel de nieuwe VFR800 moet gaan kosten en vanaf wanneer de fiets leverbaar is, is nog niet bekend.

Bikers MCU


GETEST: KAWASAKI Z1000

Kawasaki introduceert in Sevilla op het moment de nieuwe Z1000 ‘Sugomi’. Het merk uit Kobe gaat met de dikke naked de strijd aan met de alsmaar groeiende concurrentie in het nakedsegment. De groenen focussen zich op het verder uitkristalliseren van rijwielgedeelte en blok. Digitale assistentie in de vorm van traction control en ride modes blijft achterwege, tot verrassing van velen. Huistester Randy van der Wal is ter plaatse en seinde z’n eerste bevindingen alvast door. ‘De nieuwe Z laat zich voelbaar lichtvoetiger door nauwe straatjes sturen dan z’n voorganger. En dat terwijl het rijklaargewicht met 221 kilo

Bikers MCU

gelijk is gebleven. Zij het nu dan wel met ABS en twee liter extra benzine aan boord.’ ‘Dat de gasreactie is opgefrist merk je, de vertrouwde ‘flubber’ die op de dikste Z voor een kleine vertraging op de lijn zorgde bij gasopeningen, is in z’n geheel weggefilterd.’ ‘Sensationeel is de moddervette Nm-lawine die al vanaf 3.000 toeren per minuut z’n weg zoekt naar de dikke 190-slof. Nooit en te nimmer zit je in het zadel van de Z1000 om power verlegen. Ongeacht het toerental. Of versnelling.’ De hele rijtest van de 142 sterke Z1000, inclusief technische achtergronden en input van de project leader, vind je terug in MOTOR Magazine 24

46


VAN DE PENNINGMEESTER Het is ondertussen al meer dan een jaar geleden dat ik gevraagd ben door Klaas Oost om Freek Kramer te vervangen als penningmeester. Toentertijd zat ik thuis met een hernia en kon niet veel doen, ik heb dus ja gezegd op het verzoek. De eerste maanden bleken helemaal niet zo'n probleem te zijn. Rekeningetje hier, rekeningetje daar incassootje hier incassootje daar. In dat soepele taakje kwam echter snel verandering toen besloten werd de incasso regelingen te wijzigen. Allereerst moest ik nu officieel bij de Kamer van Koophandel geregistreerd staan als penningmeester, en ook bij de bank. Dat eerste was een fluitje van een cent en was zo gebeurd. Dat tweede had echter meer voeten in de aarde, na een aantal bezoeken aan de bank en meerdere keren inleveren van kopieen van rijbewijzen was het dan zover, voor de bank was ik officieel penningmeester. In de tussentijd was er dan nog de jaarvergadering, om geld te besparen was besloten om te kijken of het financieel jaarverslag niet zelf gemaakt kon worden. Tijdens mijn opleiding had ik dit wel eens moeten doen dus besloot me hier maar voor aan te bieden. Wat in mijn veronderstelling een avond of 2 had moeten kosten werd uiteindelijk 2 weken elke avond 2-3 uur. Een verkeerde inschatting dus, maar uiteindelijk klus toch geklaard.

47

'Schoenmaker blijf bij je leest'

Tijdens de jaarvergadering werd er afgesproken dat de kosten voor het TT feest geincasseerd zouden worden volgens de nieuwe incassos zodat we ruim op tijd het geld binnen zouden hebben. De processen bij de bank lijken allemaal echter niet zo allemaal voor de hand liggend te zijn wat tot gevolg had dat we geen uitgebreide incasso regeling hadden ten tijde van het TT feest. Door een sponsoraktie met als sponsoren: RodiVis, Totec Installatietechniek, Transportbedrijf Zwaan& Partners en Kapsalon Hairline waren er gelukkig tijdig financiële middelen genoeg om de kosten te betalen en het feest tot een geslaagde avond te maken. In de zomermaanden is het verder rustig gebleven in de kas van de motorclub, geen noemenswaardige kosten of opbrengsten. In de bestuursvergadering van oktober jongsleden is besloten de 2motorentrailer te verkopen, aangezien deze vanwege problemen met de assen meer geld kostte dan dat hij opleverde. Deze was vrij snel verkocht en heeft €700 opgebracht. Ondertussen zijn we in december aanbeland en is de incassoregeling nog steeds niet voor elkaar. Meerdere formulieren verder, bezoekjes aan de bank, verwijzingen van de bank naar de internetafdeling en weer terug, maar we blijven volhouden.

Ik ben erachter gekomen dat penningmeester zijn meer voeten in de aarde heeft dan alleen het overmaken van een rekening en het incasseren van een incasso. Vooral met een jaar achter de rug waarin ik voor een 2e keer vader mocht worden, een verhuizing en verbouwing achter de rug heb, meer uren achter de laptop heb gespendeerd voor de club dan op de motor of in t'clubgebouw en een drukke baan. Ik typ dit stukje dan ook een paar uurtjes voor de deadline, nadat ik net 2 keer ondergekotst ben, de kinderen net liggen, het huis nog een teringbende is, en de vrouw aan het werk is. Hierbij heb ik dan ook besloten dat dit voor mij eens maar nooit weer is, ik stel me in de volgende vergadering niet meer verkiesbaar als penningmeester, vandaar ook de titel van dit stukje.

Bikers MCU


nist m u l o te c s a v e nz Van o Sub (uit het Latijn: "onder") kan

STOF TOT NADENKEN...

'SUBCLUB'

Op moment van schrijven zijn wij een motorclub met zo’n veertig leden. Gezellig, onbevangen en onbevooroordeeld en wellicht een beetje onverstandig. Waar het vroeger altijd ging over vakanties, over waar we elkaar kwijt geraakt zijn tijdens toertochten en/of vakanties, over waar we zonder benzine stonden, over waar we aangehouden waren en de gevolgen daarvan. Over banden en de verschillende types en merken. Over voortplantingsverhalen en alles wat de mannelijke fantasie daarbij bedenken kan. Over elkaar afrekenen op onze rijstijl. Over waar we complete onzin uitkraamden op een terras of in een hotelletje etc.etc.etc. De laatste tijd echter is er niks meer over van ‘vroeger’ en ‘weet je nog’. Het gaat over serieuzere zaken. Oenze club heeft zich opgesplitst in een aantal bijzondere fenomenen. De subclubs. Waren we voorheen nog gewoon 1 club, de laatst tijd zien we dat er een aantal verschillende subculturen binnen onze club zijn ontstaan. We kunnen de volgende subculturen of zo je wilt subclubs onderscheiden. 1. De Race club: Ging het vroeger nog over bochtjes (snelle, doorlopers, knijpers etc) het gaat nu over rondetijden, racepakken, slicks, Assen, Zolder, Spanje, raceclinics, snelle pakken, trailers, tenten, campers en wat er al niet meer meegesleept word om een paar rondjes te rijden.

verwijzen naar: een voorzetsel met de betekenis van "onder", dat met name in vaktermen wordt gebruikt om onderordeningen van het onderscheiden woord te benoemen. In begrippen van Latijnse oorsprong heeft het soms ook direct de betekenis van "onder", "daaronderliggend" of "laag"

2. Cullinaire club: Vonden we het vroeger al bijzonder dat we een wijntje dronken i.p.v. bier en eens wat “anders” aten dan een schnitzel. Vandaag de dag gaat deze subclub naar wijnproeverijtjes, eten we 5 sterren, chinezen we op niveau in Huizen i.p.v. Dronten. 3. Yachtclub: (uit te spreken als Yahtclub met een bobbeltje in je keel en het heeft ook niets met jagen te maken). Vroeger gingen we met een speedbootje het IJsselmeer op met een opgeblazen binnenband erachter en maar gek doen. Kratje bier erbij en een hoop lol Dat is echter niet meer aan de aan de orde. Er is een heuse yahtclub binnen onze gelederen ontstaan. Het begon met een serieus yacht, daarna een speedboot met de nodige pk’s. Er kwam een serieus sloepje bij (voor diegene die er eigenlijk geen verstand van heeft maar wel graag wil).

Daarna ging het in sneltreinvaart naar een nog hoger niveau. Een zeewaardige benzineslurper om mee te zeevissen. Convoi exceptionel is er voor nodig om dit gevaarte door Urk heen naar het terrein van Rijkswaterstaat te brengen voor een heuse te waterlating. PK’s waar een zeesleper met gemak de Queen Mary mee van z’n plaats kan slepen. Echte mannenshit. De sneltrein is niet meer te houden want deze subcultuur begint Romeinse vormen aan te nemen en zal de wereld snel veroveren. Een echt Yaht is aangeschaft en een BV opgericht om deze subcultuur tot torenhoog niveau te doen opstijgen. Het praten over een boottochtje (zoals we vroeger deden) is verworden tot een futiliteit, geschiedenis, tot iets uit de middeleeuwen, lang geleden.


4. Tractioncontrolclub: Reden we vroeger nog op een gewone racer geschikt voor het straatrijden, waarop je gas gaf en hoopte dat alles goed. Ging het mis dan naast de weg of in de sloot met een bult eendekroos op je helm, pak en in je uitlaat. Dat alles is voorbij. Tegenwoordig is er een subcultuur die rijd op een computer aangedreven tweewieler met meer geheugen in de computer dan in de Enigma van hitler.

kunnen, en

Nee dat was vroeger zo, de laatste jaren gaat dat anders. Veel professioneler.

Meer dan tien standen op de traction control en gassen maar. “Ik merkte dat de traction ingreep in die in die bocht.” “Wat ging je langzaam? Ja dat komt omdat ik m’n traction op het verkeerde standje had staan…” De echte rauwe biker bestaat niet meer. Teloorgegaan in al het pk en pc geweld. 5. De Centraal Justitie Incasso Bureau club: Was het vroeger een zeldzaamheid dat er bekeuringen uitgedeeld werden dan is dan de laatste jaren wel veranderd. Er is een echte subcultuur binnen onze club ontstaan die zich tot doel heeft gesteld de kas der Nederlanden eigenhandig van euro’s te voorzien. Dit word niet alleen mondeling aan ons meegedeeld tijdens het wekelijkse clubpraatje.

Een professioneel camerateam word hiervoor ingehuurd en zendtijd bij de grotere het Nederlandse televisiezenders ingekocht om geheel televisiekijkend Nederland getuige te doen zijn van deze daad der barmhartigheid. Reclamegelden schieten omhoog en het programma word eindeloos herhaald om zoveel als mogelijk is (lees: €€€) eruit te halen. De kijker vraagt om helden. Nou die krijgen ze dan ook. Eigenlijk is dit de subcultuur die het meeste respect verdient van ons allemaal. Om van je zuurverdiende geld zoveel af te staan dat: a. De Nederlandse regering er van op aan kan dat onze economie draaien blijft, b. onze staatsschuld afgelost kan worden, c. onze kinderen met een gerust hart de toekomst tegemoet kunnen zien, d. ook de Grieken, Spanjaarden en Portugezen opgelucht adem kunnen halen, e. de beurs in Amsterdam, Wallstreet en overal ter wereld volop draaien en winst maken, f. de derde wereld binnenkort geen derde wereld meer is, g.de belastingen in 2014 wellicht al naar beneden

en h. de motorrijtuigenbelasting voor overige motorbezitters volgens de prognose al in 2015 afgeschaft kan worden. 6. De ‘helaas ik wil wel maar heb geen limietloze creditcard’ subclub. Vroeger was deze subcultuur gewoon oenze motorclub. In het heden echter is het aantal aangesloten leden een onbenullig aantal geworden zodat we nu spreken van een subcultuur. Standvastig proberen ze aansluiting te vinden bij de overige subclubs binnen oenze motorclub. Om daarna weer met neergebogen hoofd terug te keren tot de eigen subcultuur. MAARRR dit zijn dus gewoon de echte rauwe diehard bikers. Rondrijdend op hun motorfiets van minimaal 10 jaar oud. Zonder computer, dus nog het echte werk. Alles beetje voor beetje bij elkaar sparend en in al dat cultuur geweld overeind blijvend zijn dit de mannen van weleer. Vroeger zouden het zeehelden zijn geweest. Nu zijn het de Michiel de Ruyters van de Nederlandse motorscene. Hoezee hoezee hoezee.


Dakdekkersbedrijf Duurzaam Bouwen Flevoland heeft een jarenlange ervaring op het gebied van dakwerken en bouwwerken, een bedrijf dat volledig achter het begrip, duurzame kwaliteit staat. DBF is gespecialiseerd in het bedekken van platte of schuine daken. Wij kunnen het dak voor u vernieuwen, renoveren, repareren en isoleren. Ook voor nieuwbouwprojecten, zoals bedrijfspanden, flats, huizen, scholen, bergingen of dakkapellen kunt u DBF altijd inschakelen voor een professioneel advies.

TELEFOON 06 2323 6059 EMAIL INFO@DUURZAAMBOUWENFELVOLAND.NL

DAKDEKKERSBEDRIJF

Gerco den Hartog Ganzenroer 12 8309 DA Tollebeek Tel. 06 2323 6059

KIJK OP ONZE SITE WWW.DUURZAAMBOUWENFLEVOLAND.NL Het adembenemende model, bedoeld als een nieuwe toegang tot de exclusieve wereld van Ducati Superbikes, is beschreven als een "Supermid" versie van de award-winnende 1199 Panigale. De "Supermid" combineert de sensatie van het boegbeeld van Ducati met het verfijnde karakter van een alledaagse straatmotor.

2014 DUCATI SUPERBIKE 899 PANIGALE

Het gloednieuwe Superquadro motorblok, voorzien van een herziene boring en slag voor een brede vermogensafgifte, produceert 148pk met een koppel van 99 Nm.

Bikers MCU

50


NIEUWE SUZUKI HAYABUSHA 2014 The Ultimate Sport Bike. Meer dan een decennium geleden ontwikkelde Suzuki een machine zo uniek dat het direct een trouwe aanhang over de hele wereld aantrok. Net als zijn naamgenoot, de Japanse slechtvalk, is de Hayabusha beroemd voor het snijden door de lucht met een ongelooflijke wendbaarheid en prestaties.

KAWASAKI KOMT MET TURBO

Evenals de andere Japanse merken heeft ook Kawasaki zich gemeld op de Tokio Motor Show, en wel met twee opmerkelijke nieuwtjes. Minst interessant voor de huidige markt is de J Concept, een driewielig voertuig dat waarschijnlijk vooral ter inspiratie moet gelden voor Hollywood. Echter, dit is misschien wel waar we naartoe gaan in de verre toekomst.

Dichter bij ons staat het in Tokio gepresenteerde viercilinderblok. Niets bijzonders zul je zeggen, die hebben ze toch al voldoende? Ja, maar dit pareltje is anders, want hij is voorzien

van een turbo. Evenals Suzuki met de Recursion zoekt hun Japanse concurrent het dus ook in de hoek van snellere luchtdoorstromingen. Overigens is het bekend terrein voor Kawasaki. Zij voorzagen immers eind jaren zeventig als eerste motorfabrikant een productiemodel van een turbo, namelijk de Z1R TC. De nieuwe viercilinder is overigens volledig in eigen huis ontwikkeld en zou al wel eens vrij snel gebruikt kunnen gaan worden. Meer details over het blok zijn nog niet vrijgegeven, maar het lijkt er dus wel op dat de tijd van turbo’s en compressoren terug is van weggeweest.

Door talloze technische verfijningen van het oorspronkelijke ontwerp, heeft de Hayabusa de geest doorstaan. Zijn onvergelijkbare prestaties levert een leuk en sportief rijden bij elke snelheid, legt de lat hoog voor rivalen en het definiĂŤren van de "Ultimate Sport Bike." De radicaal origineel maar tijdloze vormgeving weerspiegelt ook de geest van de persoon die eigenaar is van een Hayabusa. Zijn sensationele kracht, snelheid, vlotte rit en overweldigende aanwezigheid blijven eigenaren en toeschouwers fascineren. Omdat de Hayabusa altijd de ultieme sport fiets is en zal zijn. Het nieuwe 2014 model wordt geleverd en uitgerust met nieuwe Brembo Monobloc highperformance remklauwen en een antiblokkeersysteem. Deze functies zijn zeker een beroep op eenzame cruisende ruiters op de snelweg evenals de landschap touring koppels. * Het ABS is een extra item voor remwerking, niet iets om de remafstand in te korten. Denk er altijd aan de snelheid voldoende te verminderen bij het naderen van bochten. De ultieme sportbike voor rijders die leunen in het leven en aan de bovenkant van de toerenteller wonen.

51

Bikers MCU


UN PROATJUN MIT...

Klaas Oost, aktief lid en secretaris bij MCU sinds 2001, geboren in 1958 te Urk en reeds 36 jaar gelukkig getrouwd met Nelleke. gezellig met zo‛n Live band in de feesttent, op de zaterdag moeten we komende jaar wat meer publiek trekken en niet meer zo'n heel groot scherm, dus ook nog wat lagere kosten. *MCU Racing komt in 2014 met 5 deelnemers aan de start,wat vindt je daarvan,heeft het niet teveel invloed op andere aktiviteiten van de club? Nee, is prima zo, voor veel leden altijd gezellig om ff te gaan kijken in Assen en het zorgt altijd weer voor gespreksstof aan de bar in het clubhuis. *Wat zijn de vakantieplannen voor 2014?

*Klaas, je bent weer geregeld onderwerp van gesprek aan de bar en dit omdat je weer in aanraking met de politie bent geweest, wat is er gebeurt? Ja, ehhhh tijdens de laatste racedag van MCU op de terugweg van Assen met Dirk ff die snelle bocht voor Blokzijl vol gas genomen, hem natuurlijk niet voor gelaten dus iets te hard gereden en bij Marknesse door oom agent staande gehouden. Inmiddels bericht gehad van justitie, beroep aangetekend en nu dus maar afwachten. Ik wil het eigenlijk wel wat rustiger aan doen maar wat moet je dan nog met een ZX12 he, vooral als je opgejaagd wordt door zo‛n debiel op een Aprillia hahaha... Ja, en kort daarna met Luut, terugrijdend uit Altenahr in Nederland weer van de weg gehaald, dus dat was de tweede keer in korte tijd. Gelukkig staat ie nou in de winterstalling. *We hebben jou en Nelleke dit jaar ook weer op een shopper zien rijden, vertel eens? Ja, in de zomervakantie met Nelleke achterop een paar dagen naar Scheveningen geweest op

Bikers MCU

de Harley van Ronny {Rodi}. Lekker met zn tweeen getoerd, relaxed hoor, zo‛n zware shopper. Ik hoorde achteraf trouwens dat Ronny in de zelfde periode bij Scheveningen met z'n Harley ook geflitst was !!?? *We zijn dit jaar 2 keer op vakantie geweest en hebben een paar keer getoerd, hoe vond je het motorseizoen verder?

Nou, we moeten maar weer eens naar Stefan in Oostenrijk of in een ander appartementje, denk dat we met de Pinksteren gaan. Ik heb trouwens lang geen kontakt meer met hem gehad en ook niet met die blonde. *Je rijd nou al zo’n 10 jaar Zx12, wordt het niet eens tijd voor wat anders en wat wordt het dan? En heb je altijd Kawa gereden?

Nou voor mn gevoel heb ik genoeg rond gereden, en het hoeft van mij ook niet meer zoveel, ik vind het prima als er leden zijn die vaak rijden of zoals voorheen op de woensdagavond (en ik wordt er ook zo moe van om continu angstig om je heen te kijken...) *De jaarlijkse TT hebben we op Urk gehouden, vind je dit voor herhaling vatbaar? Ja hoor, de TT nacht vond ik heel erg

46


Ja, m'n eerste Kawa was een rode GPZ750 om te leren, maar al gauw werd die ingeruild voor een zwarte ZZR1100 waar ik op de 2e dag al mee naar buitenland ging op vakantie, toen nog met de Gus, Frits Cleveringa, Jan Lindeboom, Johan Hulst, Lub Weerstand, Luut, Pieter Roskam, Riekelt van Veen en vele anderen. Waar ik in vijf jaar 3 (!) blokken heb versleten maar wel een hoop plezier mee heb gehad, op het Lelystad circuitje en op de weg. En nu dus een ZX12, 10 jaar geleden uit Duitsland geimporteerd met ietsjes schade, inmiddels 50000km mee gereden met 2 blokken en voorlopig moet ie nog maar even. *Je bent een echte motorsportliefhebber, volgt de GP’s, de Superbike’s en de Supersport. Geef eens een prognose voor 2014..? Nou dat is natuurlijk niet zo simpel maar ik denk in de GP dat Lorenzo op de eerste plaats zal eindigen, Marques op de 2e en vriend Rossi op de 3e plaats. In de Superbike Kawasaki 1, Aprillia 2 en Bmw 3. In de supersport, Kawasaki 1, Yamaha 2 en Honda op de 3e plaats. *Wat zie je in 2014 bij MCU graag veranderen? Ik hoop dat we komend jaar een goed bestuur kiezen met een nieuwe frisse voorzitter en penningmeester die o.a. de financiele adminstratie eindelijk goed op orde kan krijgen. Tevens hoop ik dat er eindelijk eens knopen worden doorgehakt wat betreft de uitbreiding van ons clubgebouw. B.v. de keuken is nodig aan vernieuwing toe. Als we met z'n allen hier aan mee werken dan kan het zomaar geklaard zijn. Op de komende ledenvergadering zal dit een punt op de agenda zijn en hoop dat alle leden dan hier hun ideeën uiten. En met de huidige regelmatige barbezetting komt het wel goed in het komende jaar.

1997 - 1998

1998 - 2003

2003 - HEDEN

Happy New Year

53

Bikers MCU


REMMEN IS AN Onderstaande artikel gevonden op internet, we wilden het jullie niet onthouden

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Iedereen kent het wel, de mindere momenten: je bent een keer onderuitgegaan, en je hebt moeite om je zelfvertrouwen weer terug te krijgen. Je krijgt het maar niet voor elkaar om zo hard de bocht in te duiken als je wel zou willen, of je bent elke keer als je remt bang dat je je voorwiel blokkeert. Hoe ga je daar mee om? Je moet je "er overheen zetten", zeggen veel mensen, maar hoe doe je dat? Bestaat er eigenlijk wel zoiets als je er overheen zetten? Hoe word je dan van die angst verlost? In dit artikel een poging tot een antwoord. TE WEINIG ANGST Fear 's man's best friend... zong John Cale al, en hij had gelijk. Je zit waarschijnlijk met een groter probleem wanneer je lijdt aan te weinig angst op

Bikers MCU

de motor, dan wanneer je er teveel van hebt. Vaak sluipt zoiets er langzamerhand in: je hebt je rijbewijs, je koopt je eerste motor, je rijdt je eerste kilometers zonder instructeur achter je aan, je gaat voor het eerst op vakantie met je motor, je rijdt voor het eerst een dijkweggetje, je rijdt je eerste haarspelden, en je voelt je steeds meer op je gemak. Alles wat je doet lukt, en waar je je tijdens je eerste lessen nog behoorlijk ge誰ntimideerd voelde door zo'n motor, begin je het gevoel te krijgen dat je met je eigen motor kunt lezen en schrijven. Je krijgt het gevoel dat alles mogelijk is Teveel vertrouwen in jezelf of de motor. Het hoeft niet eens op te treden doordat je meer vertrouwen in jezelf krijgt dan objectief gezien terecht is; het kan ook voorkomen dat je een te groot vertrouwen in je motor krijgt:

je krijgt het idee dat die motor veel meer kan dan jij ooit zult kunnen, en dat je dus altijd onder de grenzen rijdt van wat de motor aankan. En dan, op een goeie (of slechte) dag, gebeurt er iets onverwachts. Die bocht kneep opeens wel heel erg, en je geloofde dat je motor platter kon dan mogelijk bleek. (en afgezien daarvan: waarschijnlijk heb je dan ook al een verzameling brieven van het CJIB in huis...) Of er verschijnt een trekker van achter een struik, en je moet remmen, en voor je het weet lig schuiven je motor en jij over het wegdek. De balans. Het is lastig om de juiste balans te vinden: te veel angst is funest; te weinig is gevaarlijk. Geniet er van als alles perfect lijkt te gaan, maar wees wel op je hoede als dat steeds vaker voor lijkt te komen. Als je begint te vergeten dat je een eeuwige student bent op het gebied van motorrijden

54


NGST ! (dat is iedereen met uitzondering van Valentino Rossi, maar zelfs die maakt nog af en toe fouten), als je begint te vergeten om steeds bij te leren met kijken, met bochten rijden, met remmen, dan begin je in de gevarenzone te komen. TE VEEL ANGST Wanneer heb je te veel angst? Als het je in de weg zit, zou je zeggen, of als iemand anders er last van heeft. Je bent te bang. Als iemand anders zegt dat je "te bang" bent op de motor, wees dan argwanend. Het is een mededeling waar niemand iets aan heeft, behalve misschien de mededeler zelf, die zich door dat te zeggen goed kan voelen over het feit dat hij niet bang is. Of je "te" bang bent of niet, is iets dat alleen maar jijzelf kunt beslissen. Bij rijlessen kun je soms een instructeur treffen die zoiets zegt. In feite zegt hij daarmee: "Ik krijg het niet voor elkaar om je dit te leren." In plaats daarvan zegt hij: "Je bent er te bang voor." Het is belangrijk om je geen angst aan te laten praten: als dat structureel gebeurt kun je beter op zoek gaan naar een andere instructeur. Je vindt jezelf te bang. En het klinkt vreemd, maar als je jezelf te bang vindt, is er iets dergelijks aan de hand: je bent geen goeie instructeur voor jezelf. Je kunt alleen niet op zoek naar een betere. Je kunt op verschillende manieren een verkeerde instructeur voor jezelf zijn: Zo kun je het gevoel hebben dat je geen fouten mag maken. Als er iets mis gaat en het is de schuld van de tegenpartij, van het schaap dat overstak of van de olie die er op de weg lag, heb je geen fout gemaakt, denk je, en stap je met het voldane gevoel op je motor dat jou geen

55

blaam treft. Maar het probleem daarvan is dat je daarmee ook alle controle over je eigen veiligheid uit handen geeft. Je instructeur is vergeten dat er altijd iets te leren valt, ook als jou geen blaam treft, ook als de juridische schuld ergens anders ligt. Wat ook het geval kan zijn is dat je jezelf opdrachten geeft die te hoog gegrepen zijn. Je jaagt jezelf met te hoge snelheid door de bocht, of tussen de file door. Je instructeur houdt geen rekening met je ervaring, met wat je gewend bent, met het feit dat leren nou eenmaal tijd nodig heeft, en rust.

BANG VOOR BOCHTEN Er zijn twee soorten bochten waar je bang voor kunt zijn: de korte bochtjes tijdens manouvreren, of de bochten onderweg. Bochten onderweg Als je in de stress schiet voor de bochten die je onderweg tegenkomt is het recept eigenlijk heel eenvoudig: langzamer er op af rijden! Je hersenen hebben veel te doen bij een bocht: bedenken met welke snelheid je er in rijdt, in welke versnelling, kijken welke lijn je wilt volgen, het wegdek bekijken (lang van te voren!), de verkeerssituatie beoordelen (ook lang van te voren!), er aan denken dat je zo ver mogelijk voor je uit moet

kijken, enzovoort. Hoe sneller alles gaat, hoe koortsachtiger je hersenen werken. Als dat *te* koortsachtig wordt, slaan ze alarm, en dat voel je als angst. Remedie Minder snel er op afrijden helpt dan, vaker bochten gereden hebben helpt (je hersenen krijgen dan meer routine en kunnen al dat werk sneller doen), nadenken over hoe je bochten rijdt helpt, en er over lezen helpt (alweer: omdat je hersenen dan sneller weten wat het plan wordt voor een bepaalde bocht). Kortom: ervaring opbouwen, jezelf de tijd geven, er over nadenken en lezen.

Lichaamstaal Tijdens het rijden van een bocht kun je ook letten op je lichaamshouding: als je je lichaam zo houdt alsof je ontspannen bent, voel je je ook sneller ontspannen. Je kunt met name het volgende proberen: - Let op je handen: laat ze niet het stuur vastgrijpen, maar het heel losjes houden. - Let op je ademhaling: laat die rustig en diep zijn. - Let op je blik: je moet niet op ĂŠĂŠn punt fixeren, maar je ogen door de bocht laten glijden, een heel eind voor je uit, en ondertussen "wijd" kijken. Concentreren Vaak, als je bang bent voor bochten, concentreer je je op je snelheid, of op hoe schuin je

Bikers MCU


gaat. "Kijk, ik ging veel te langzaam door die bocht, of "Kijk, ik kan veel schuiner, ik ben een watje". Wanneer je je in plaats daarvan concentreert op de lijn die je kiest, op het punt van inkantelen, op het soepel zijn met gasgeven, of op het lang van te voren "klaar" zijn voor de bocht, zul je zien dat je niet meer bang bent, dat je snelheid zonder dat je het in de gaten hebt omhoog gaat (misschien niet eens voor je gevoel, maar objectief wel!), en dat je chickenline steeds kleiner wordt. Een andere vorm van angst voor bochten is die voor bochtjes bij manouvreren: voor het schuinhouden van de motor bij korte bochtjes Korte bochtjes EĂŠn van de problemen bij korte bochtjes kan zijn dat je hersenen maar niet kunnen bevatten dat je bij lage snelheid ook schuin kunt (ik ken dit hĂŠĂŠl goed...). Een ander probleem kan zijn dat je weet dat je de motor niet overeind houdt als je tijdens zo'n kort bochtje zou moeten stoppen, en je maar niet uit je hoofd kan zetten dat je die mogelijkheid (kunnen stoppen) open moet houden. Schuin Wanneer het te eng aanvoelt, om de motor af te schuinen bij de achtjes en het cirkeltje, of na je examen wanneer je straatje moet keren, probeer het dan staand in plaats van zittend. Het klinkt misschien vreemd, maar dat gaat veel gemakkelijker. Je blijft zelf namelijk overeind staan (nou ja, gebogen, met je

Bikers MCU

handen aan het stuur, uiteraard), en duwt de motor onder je vandaan. Doordat je het gevoel houdt zelf rechtop te blijven staan voelt het schuinleggen van de motor heel natuurlijk. Je voelt op die manier ook veel beter dan zittend hoe je je schouders en heupen houdt tijdens het achtje of cirkeltje draaien. Vallen door stoppen Als je al eens de ervaring hebt gehad dat je motor afsloeg tijdens zo'n maneuvre, is het lastig om je van de gedachte te ontdoen dat je eigenlijk zou moeten kunnen stoppen. Dat zorgt ervoor dat het lastig is om de motor af te schuinen. Zorg ervoor dat je dit soort oefeningen niet doet met koude motor: als je met koude motor moet keren, doe het dan maar door wat heen en weer te steken, of zoals je op de foto ziet. Probeer ook niet te oefenen op een terrein met stoeprandjes enzo in de weg: zoek een terrein op waar je de ruimte hebt, en maak de cirkels steeds een beetje kleiner. En net als voor snelheid in bochten geldt: concentreer je niet op hoe schuin je gaat, maar concentreer je op waar je naar kijkt (vrijwel altijd moet je verder kijken), op je schouders, je heupen, je (constante) snelheid. BANG VOOR REMMEN Het feit dat ABS steeds populairder wordt laat het al zien: veel motorrijders vinden remmen een beetje eng. Het is

In sommige situaties kun je toch maar

tenslotte ook zo dat je jezelf onderuit kunt remmen, als je maar lomp hard in je rem knijpt van schrik. Maar ook zonder ABS kun je prima leren een noodstop te maken, echt snel stil te staan, zonder dat je onderuit glijdt. Oefenen De oplossing voor angst om te remmen is: oefenen, oefenen, oefenen. Doe dat altijd, *ook* als je ABS hebt! Oefenen kun je doen op een groot leeg parkeerterrein, of af en toe onder het rijden, als je zeker weet dat er niets achter je zit. Het advies voor een noodstop is om de koppeling in te trekken, en de achterrem niet te gebruiken (tenzij je op een chopper rijdt: dan heb je de achterrem beslist ook nodig!). Het is handig om dat bij je oefeningen altijd op die manier te doen: dan heb je de grootste kans dat het een automatisme is geworden in een echte noodsituatie. Het grote voordeel van oefenen is dat het inderdaad een automatisme wordt, dat remmen in je "spiergeheugen" gaat zitten. Oefen zo dat je jezelf nooit forceert, maar probeer steeds een beetje harder te remmen. Leg de voorrem aan, en knijp dan steeds harder door. Als je de voorband hoort piepen zit je op

56


beter op tijd stilstaan

veel beter gaat rijden dan voor je ongeluk. Onzeker over je capaciteiten Als je je ongeluk aan een moment van onoplettendheid hebt te wijten, kan een bijkomend probleem zijn dat je onzeker raakt over je rijcapaciteiten. Heel logisch natuurlijk. Wat je daarmee kunt doen is beseffen dat motorrijden een leerproces is dat nooit klaar is: wat voor jou geldt, geldt voor iedereen. Misschien is je ongeluk de aanleiding om extra bewust te rijden, te oefenen, te kijken. En om een voortgezette rijopleiding te volgen.

de grens; voel je hem schuiven dan blokkeert het wiel. Er is dan niets aan de hand: gewoon de voorrem wat lossen. Geleidelijk Door jezelf op die manier geleidelijk bloot te stellen aan steeds harder remmen, in gecontroleerde omstandigheden, zul je merken dat je vanzelf minder bang wordt om te remmen op de weg, in omstandigheden die je niet in de hand hebt. Hard kunnen en durven remmen is van levensbelang. BANG NA EEN ONGELUK Als je een ongeluk hebt gehad en je stapt voor het eerst weer op, voelt dat vrijwel altijd heel erg onwennig. Stap zo snel mogelijk weer op de motor: hoe langer je pauze moet houden, hoe moeilijker het wordt als je weer opstapt. Geef jezelf de tijd om weer op adem te komen: verwacht niet dat je meteen weer rijdt "zoals vroeger", en vergis je niet: we hebben nogal de neiging om "vroeger" te idealiseren: de kans is groot dat je het idee zult blijven houden dat het vroeger beter ging, terwijl het in werkelijkheid zo kan zijn dat je

57

Onzeker door je pech Als je je ongeluk niet aan jezelf te wijten hebt, kun je vreemd genoeg juist daar onzeker door worden: als je zo'n pech had, dan kun je morgen last van diezelfde pechduivel hebben. En wie zegt dat die pech van morgen niet nog erger is dan die van gisteren? Het is het ĂŠĂŠn of het ander: of je ziet het zo dat je iets had kunnen doen, of je ziet het zo dat je er niets aan had kunnen doen. In het eerste geval betekent dat het je iets kunt leren, dat je in toekomstige omstandigheden die lijken op je ongeluk, weet wat je moet doen. Maar in het tweede geval kan precies hetzelfde je weer opnieuw overkomen. Het lijkt dus zo'n aantrekkelijk idee, dat je er niets aan kon doen, maar je zet wel je eigen ontwikkeling op slot.

Fouten, schuld, leren Het woord "fout" ligt bij veel mensen moeilijk. Veel motorrijders willen graag het idee hebben dat je na een paar jaar motorrijden, en een keer een voortgezette rijopleiding doen, "het kunt", en dat ongelukken die je daarna overkomen gewoon een kwestie van pech zijn. Maar in feite is het natuurlijk zo dat je voortdurend kunt bijschaven aan je opmerkingsvermogen, aan je vermogen om potentieel gevaarlijke situaties op te merken, aan je vermogen gedrag van je medeverkeer te voorspellen. Hoe meer je rijdt, maar vooral ook hoe actiever je bent in dit soort zaken bijschaven en oefenen, hoe kleiner de kans wordt dat je bij een ongeluk betrokken raakt. Bij zo'n houding hoort ook dat je bij elk ongeluk bekijkt wat je, als je beter had opgelet, had kunnen zien, wat je had kunnen voorspellen, en hoe je had kunnen reageren. Het meest ideaal is als je mensen kent die dat samen met je kunnen doen: om de zaak met een objectieve blik te kunnen analyseren, en om zelf ook iets van jouw ongeluk te leren. Daarvoor moet je geen mensen uitkiezen die "fouten maken" als een persoonlijke afgang zien in plaats van als iets om van te leren.

Ook getuige zijn van andermans ongelukken is niet leuk...

Bikers MCU


Maar een heel mooi advies dat ik ooit in de Bike las, vind ik het volgende: Rij alsof je bij jezelf achterop zit, en zorg dan dat je (als achteropzitter) *niet* bang wordt. Dat houdt in dat je zo soepel mogelijk rijdt, wat gas betreft, wat remmen betreft, wat lijnen in de bocht betreft. Dat is namelijk meteen ook verreweg de beste garantie om eventuele gladde stukken op te vangen. BANG VOOR ROTZOOI

Soms is het wel erg nat voor de motor...

BANG VOOR NAT WEGDEK Dat je je minder behaaglijk voelt op nat wegdek is volkomen normaal: bijna iedereen zal dat gevoel kennen. Het is zaak om te weten wat wel en niet "klopt" van dat gevoel, en om jezelf niet steeds op je kop te zitten dat je harder of schuiner zou moeten. Glad? Het is niet zo dat nat wegdek in principe glad is: in de meeste gevallen zou je wat het wegdek betreft net zo kunnen rijden als wanneer het droog is. Het probleem is alleen dat je meestal niet meer kunt zien waar gladde gedeelten liggen. Olie, grind, stukken gerepareerd asfalt, gemaaid gras op de weg: als het regent zie je dat soort zaken niet meer aankomen door de combinatie van regen op je vizier en water op het wegdek. Het is dus heel terecht om daar rekening mee te houden, en je tempo aan te passen. Aquaplaning? Als je dat in de auto al eens hebt meegemaakt kan dat ook een extra factor zijn in het regengevoel. Bedenk wel dat motorbanden rond zijn, en daardoor veel minder snel last zullen hebben van aquaplaning: het is echt heel zeldzaam, veel en veel zeldzamer dan bij auto's. Wat je wel vaker kunt voelen

Bikers MCU

is de enorme weerstand d ie je kunt ondervinden als je door het laagje water dat in een spoor van de spoorvorming staat. Dat heeft voor de motor hetzelfde effect als wanneer jij door de zee rent. Banden Banden kunnen echt een enorm verschil maken in hoe ze presteren onder natte omstandigheden, en vooral ook in hoe ze aanvoelen op nat wegdek. Als je niet alleen maar een mooiweerrijder bent is het daarom aan te bevelen verschillende banden uit te proberen (wel altijd een setje!), met google te zoeken wat voor ervaringen anderen hebben met verschillende banden, en het aan anderen te vragen. De banden van Bridgestone en Michelin met die Silica-toevoegingen doen het in de regen verbazingwekkend goed. Het kan echt de lol in de regen maken of breken!

Olie, grind, zand, gras, als je er een keer over bent uitgegleden kan het zijn dat je dat elk moment onder je wiel verwacht. Dicht voor je wiel kijken EĂŠn van de gevolgen van dat soort gedachten kan zijn dat je vlak voor je voorwiel gaat kijken, naar het wegdek, of dat wel schoon is. Maar vlak voor je voorwiel kijken maakt dat bochten niet soepel gaan, en zorgt dat je steeds weer verrast wordt door wat er op de weg gebeurt: het zal je angst alleen maar aanwakkeren. Wegdek zien en ver kijken Je moet jezelf dus zien te trainen om ver(der) te kijken, en toch blijven opmerken hoe het wegdek er uit ziet. En dan vooral je best doen om, als je een stuk de bocht door hebt gekeken, niet

En verder? Als alles in orde is, je banden zijn perfect voor de regen, je beseft wat glad is en wat niet, en je voelt je nog steeds angstig als het gaat regenen, wat dan? In principe is het een kwestie van toepassen wat je doet als je angst voor bochten hebt en angst voor remmen, maar dan in speciale omstandigheden, want daar komt het meestal op neer.

58


meer vlak voor je te gaan kijken, of je inderdaad gelijk had en het wegdek inderdaad schoon was. Het is - alweer - een kwestie van doen, doen, doen, tot het vanzelf gaat. Rijden door rommel Daarnaast is het aan te bevelen om jezelf ook te wennen aan rijden door gras, door grind, door rommel. Dat kan op allerlei manieren: je kunt een VRO doen waarbij je de bermvlucht oefent, je kunt een goedkope off-theroad kopen en af en toe buiten de gebaande paden gaan rommelen, of je kunt, als je op een weggetje met rommel aankomt, besluiten om er af en toe juist doorheen te rijden in plaats van ernaast. Bij rommel op de weg: doe dat oefenen rechtuit, en let er vooral op dat je je handen *losjes* je stuur laat vasthouden. Je motor moet, zo kun je dat zien, de gelegenheid krijgen zelf z'n weg te zoeken in die rotzooi, en daar zit je 'm bij in de weg als je het stuur stevig vasthoudt. BANG IN HET DONKER Als je voor het eerst in het donker rijdt lijkt het alsof je niets kunt zien, zeker als het ook nat is. Hinder van alles wat licht geeft Als het echt donker is word je makkelijk verblind door alles

wat lichtgeeft: koplampen, straatlantarens, oplichtende remlichten, ja, zelfs door achterlichten en borden met retroreflecterende opschriften. De truc is om te leren er langs te kijken. Desondanks zul je, wanneer er een tegenligger aankomt, het gevoel kunnen hebben dat je een zwart gat induikt. Het enige wat er op zit is om voortdurend zo ver mogelijk vooruit te kijken (tsja, wanneer is dat eigenlijk niet van toepassing ;-), en wanneer je zo'n tegenligger krijgt zit er niets anders op dan te vertrouwen dat je dat goed hebt gedaan. Op zo'n moment kun je natuurlijk ook rustig je gas loslaten wanneer je geen achterligger hebt. Wat bij retroreflecterend materiaal op borden helpt is om je grootlicht uit te zetten als je ze nadert: dat scheelt enorm in de verblinding. Zorg verder dat je vizier goed schoon is en geen krasjes bevat: hoe minder krasjes en hoe schoner, hoe minder "halo" effect.

De rommel opruimen is ook een optie

59

Je ziet ook meer in het donker! Het leuke is dat er ook een hele

positieve kant is aan rijden in het donker: je ziet een tegenligger al aankomen nog voor hij de bocht om is, op het punt waarop je hem overdag nog lang niet zou zien. Dat voordeel geldt natuurlijk alleen voor voertuigen die licht voeren (niet voor wandelaars, fietsers zonder licht, of trekkers die geen lampen aan hebben), maar het is wel een hele plezierige bijkomstigheid. KORTOM Waar het op neer komt is: - Te weten komen wat de feiten zijn: lezen, vragen nadenken - Jezelf geleidelijk blootstellen aan waar je bang voor bent (met de nadruk op geleidelijk) - Maatregelen nemen waardoor de angst niet wordt opgeroepen (door je op andere zaken te concentreren - Geen eisen aan jezelf stellen waar je (nog) niet aan kunt voldoen) - De verantwoordelijkheid in eigen hand nemen: beseffen dat je in elke situatie wel iets kunt doen en dat je daarin kunt leren. Het plezier komt dan vanzelf weer terug, samen met dat beloofde gevoel van vrijheid...

Bikers MCU


Tuin Totaal biedt de totale oplossing voor elke tuin. Of het nu om particulieren of bedrijfstuinen gaat, Tuin Totaal, erkend hovenier, is in alle gevallen uw betrouwbare en vakbekwame partner.

Tuin Totaal

Hoverniersbedrijf van Slooten Pampus 11 8321 WZ Urk

Cherwood

Cherwood is een relatief jong bedrijf dat zich gespecialiseerd heeft in houten vloeren en laminaat van bijzonder hoge kwaliteit. Klanten kunnen bij eigenaar Erwin Geurts van Cherwood terecht voor het kopen van een vloer.

Cherwood houten vloeren Bikers MCU

Maar bij Cherwood bent u ook voor het professioneel leggen van vloeren aan het juiste adres. Cherwood renoveert ook vloeren. Door schuren en een professionele bewerking kan de vloer weer jaren mee.

De Riepel 1i

Urk

0527 688160 60


Op MOTORbeurs Utrecht vind je een breed aanbod voor alle motorliefhebbers. Van grote multibrand dealers (moeilijk woord!) en motorhandelaren tot reisorganisaties, motorclubs, motorverhuur en gereedschap (schroef, schroef, brom brom, u kent dat wel).

Utrecht. Want als motorrijder wil je wel een beetje knap voor de dag komen natuurlijk. En voordat je daarna op je motor wilt wegscheuren vind je op de beurs ook een hele hoop informatie over verzekeringen, cursussen en belangenverenigingen. Altijd handig!

Natuurlijk vind je ook motoraccessoires zoals helmen en kleding op MOTORbeurs

Op MOTORbeurs Utrecht tonen bijna alle importeurs van motormerken hun nieuwe

61

modellen voor het nieuwe seizoen. Daarnaast staan er traditiegetrouw spectaculaire activiteiten op het programma. MOTORbeurs Utrecht is van donderdag 20 t/m zondag 23 februari 2014 in Jaarbeurs Utrecht. Zet het in je agenda! (Als je die hebt natuurlijk, anders vraag je een vriend die wel een agenda heeft om dat te doen.)

Bikers MCU


KAWASAKI TOONT OFFICIEEL SUPERCHARGER

Op de Tokyo Motorshow heeft Kawasaki het doek van een supercharged motorblok af getrokken. Nou is Tokyo dé show waarop vele prototypes en studiemodellen getoond worden, maar nu heeft Kawasaki er ook een officieel persbericht van verstuurd. En dat is een teken dat het ze menens is.

KALENDER 2014 WSBK BEKEND

1: 2: 3: 4: 5: 6: 7: 8: 9: 10: 11: 12: 13: 14:

23 februari 2014 13 april 2014 27 april 2014 11 mei 2014 25 mei 2014 8 juni 2014 22 juni 2014 6 juni 2014 13 juli 2014 7 september 2014 21 september 2014 5 oktober 2014 19 oktober 2014 2 november 2014

Bikers MCU

Phillip Island Australië MotorLand Aragón Spanje TT-circuit Assen Nederland Autodromo Imola Italië Donington Park UK Sepang Circuit ** Maleisië Misano Circuit Italië Autódromo Do Algarve Portugal Laguna Seca */** USA Circuito de Jerez Spanje Moscow Raceway Rusland Circuit de Magny-Cours Frankrijk Phakisa Freeway ** Zuid-Afrika TBC "overzee"

Veel proefballonnetjes blijven namelijk niet meer dan dat: proefballonnetjes. Niks mis mee, dat zijn vaak de bronnen van innovaties die we uiteindelijk in andere, soms totaal onherkenbare vorm, weer tegenkomen op productiemachines. Wat de supercharger betreft ligt het net even anders. Niet alleen beperkt Kawasaki zich tot een blok en bouwt er geen motorfiets omheen, ze hebben ook de tijd mee. In de autowereld is downsizing al een tijd gaande en blijkt in de praktijk best effectief. Dus waarom zou je dat op een motorfiets niet kunnen? Zuiniger en krachtiger bij een kleinere cilinderinhoud... het klinkt plausibel. Net als Suzuki's turbo concept, wie weet wat het gaat worden. Voordeel van een supercharger is dat je geen ingewikkelde constructies hoeft te bedenken met uitlaatbochten, maar de charger gewoon mechanisch aangedreven wordt. Dat betekent ook winst bij lage toeren en geen vertraging, zoals een turbo wel vaak nog heeft. Kawasaki beweert vol trots dat de supercharger geheel in eigen huis gebouwd kan worden, nóg een indicatie dat dit wellicht waarheid kan worden. Wij kunnen voorlopig alleen afwachten, maar we waarderen alvast het idee!

62


Ook 's winters hoef je als circuitrijder niet thuis te blijven en tot vervelens toe je motor te poetsen. Ga gewoon naar het buitenland! Trackdays4all heeft daar meerdere aanbiedingen voor, waaronder een compleet verzorgd pakket naar Cartagena van 9-11 januari en Val de Vienne van 24-27 maart. Trackdays4all zit ook in de overwinterperiode niet stil en biedt voor de lange wachttijd tot de zomer weer begint een aantal afkickreisjes. Of trainingsdagen, korte vakanties, hoe je het maar wilt noemen. Belangrijkste is dat er gewoon gas gegeven kan

63

worden! En om het af te maken krijg je daar aangenaam weer en een paar dagen van huis bij. Van 9 tot 11 januari landt het complete circus op Cartagena, een circuit dat ook gebruikt wordt door SBK en IDM teams, om maar wat te noemen. Het is een knap technische en uitdagende baan, precies wat je nodig hebt om aan je techniek te werken. Maar gewoon knallen kan natuurlijk ook heel goed. Drie dagen circuittijd kost je € 399,-, als je vóór 1 december boekt zelfs nog eens vijftig euro minder. Daarnaast kan Trackdays4all je ook de vlucht, hotel en desgewenst een huurauto

bieden en uiteraard ook het vervoer van je motor. Van 24 tot en met 27 maart wordt dit nog eens herhaald op Val de Vienne. Hier biedt de organisatie eenzelfde service, maar omdat het circuit een dstuk dichterbij ligt zijn er nog veel meer opties. De goedkoopste is een tweedaagse circuitsessie voor € 285,- (vroeg boeken krijgt vier tientjes korting) maar kan eenvoudig uitgebreid worden tot vier dagen. Overnachten kan op het circuit of in de buurt, de pitboxen zijn eveneens te huur (voor € 90,-) en voorzien van wifi, televisie en uiteraard afsluitbare deuren.

Bikers MCU


INTERVIEUW MET

TOM SYKES

Vorig jaar liep hij de wereldtitel op een halve punt mis, maar dit jaar is eindelijk het jaar van de Britse Kawasaki coureur Tom Sykes geworden. Wegens tijdgebrek moest ons interview op het Salon in Brussel begin dit jaar worden geschrapt, maar dat heeft Team Green gecompenseerd door nu zelf de vragen te stellen.

Carriere in vogelvlucht Als kleinzoon van Kawasaki engineer Peter Brooks kreeg Tom Sykes motorrijden al van jongs af aan met de paplepel ingegeven. De op 19 augustus 1985 in Huddersfield, Yorkshire geboren coureur maakte in 2003 zijn debuut in het Britse Supersport kampioenschap, opmerkelijk genoeg niet op Kawasaki maar in het TAS Suzuki Team. ITom Sykes TAS Suzuki GSX-R600n zijn debuutjaar eindigde Sykes met drie podiums op de vijfde plaats, om in zijn tweede seizoen al twee wedstrijden te winnen. In 2006 werd Sykes tweede in het Supersport kampioenschap, achter Cal Crutchlow. In 2007 maakte Sykes de overstap naar het British Superbike, op de Stobart VentAxia Honda Fireblade naast 2003 kampioen Shane Byrne. Het eerste seizoen eindigde Sykes op de zesde plaats, achter de Honda’s van teamgenoot Shane Byrne en Leon Camier. Het daaropvolgende seizoen reed Sykes voor het Rizla Suzuki

Bikers MCU

team en werd hij zelfs op de Rizla Suzuki MotoGP racer tijdens testwerkzaamheden gespot. Met drie overwinningen eindigde Sykes het seizoen op de vierde plaats, twee punten achter Cal Crutchlow. Met het Rizla Suzuki team maakte Sykes als wildcard zijn debuut in het WK Superbike op het circuit van Brands Hatch, waar hij vriend en vijand verraste door zich op de zesde plaats te kwalificeren, nog voor drie fabrieks Suzuki’s. In de eerste wedstrijd viel Sykes met een lekke radiateur uit, om de tweede wedstrijd als zesde af te

sluiten. DTom Sykes Rizla Suzuki GSX-R1000e daaropvolgende race in Donington Park trad Sykes opnieuw als wildcard aan en leek voor een regelrechte verrassing te gaan zorgen, maar anticipeerde verkeerd op een witte vlag (in het Brits Superbike kampioenschap wordt die vlag gebruikt om aan te geven dat de wedstrijd is geneutraliseerd en zijn de coureurs verplicht om van het gas te gaan en achter de pacecar te gaan rijden, red.) met rood kruis en liet daardoor een zekere overwinning uit hand glippen. Na zijn succesvolle debuut als wildcardrijder in het WK Superbike werd Sykes door Yamaha ingelijfd als teamgenoot van Ben Spies in het fabrieksteam van Yamaha in het WK Superbike. Sykes werd overschaduwd door zijn teamgenoot, die als drievoudig AMA Superbike coureur in zijn debuutseizoen met overmacht tot wereldkampioen werd gekroond. Aan het eind van het seizoen werd Sykes voor zijn

64


diensten bedankt en tekende hij voor het Paul Bird Motorsport Kawasaki team, wTom Sykes Yamaha YZF-R1 2009aardoor hij in het WK Superbike kon blijven. De Kawasaki ZX-10R was op dat moment nog verre van competitief, maar Sykes geloofde in het plan en wist voor welke uitdaging hij stond. Bovendien zou Sykes tweede rijder naast de meer ervaren Chris Vermeulen zijn, maar de Australiër werd bijna continue door blessures geplaagd. Ondanks dat zijn toekomst bij Kawasaki alleszins zeker was, besloot Sykes gedurende het seizoen naar Japan te vliegen voor de ontwikkeling van de machine die voor het 2011 seizoen zou worden gebruikt. Sykes zag zijn inzet echter beloond met een nieuw tweejarig contract met Paul Bird Motorsport, wat in 2011 resulteerde in Kawasaki’s eerste overwinning in vijf jaar in het WK Superbike. Het team raakte dat jaar echter verwikkeld in een drugsschandaal, waardoor Kawasaki het contract met PBM aan het eind van het seizoen ontbond. Met Sykes rechtstreeks bij PBM onder contract leek de toekomst even onzeker te zijn, maar Paul Bird liet Sykes gaan, waarna hij door Kawasaki rechtstreeks onder contract werd gezet.

niet, waardoor in één klap de achterstand werd gehalveerd. De tweede wedstrijd ging de winst naar Tom Sykes, Biaggi finishte wel maar kwam niet verder dan de vijfde plaats, wat met een verschil van een halve punt nét voldoende bleek om voor de tweede keer tot wereldkampioen te worden gekroond. Met de tweede wereldtitel vers op zak kondigde Biaggi zijn pensioen aan, waarna Sykes meteen tot dé titelkandidaat werd gebombardeerd. Door het team werd keihard gewerkt en volop getest, maar blessures voor aanvang van het seizoen

leken alsnog roet in het eten te gaan gooien. Sykes was in Phillip Island en Aragon niet bepaald competitief geweest en slechts 38 punten gescoord, waardoor hij al tegen een achterstand van 47 punten op de Aprilia van Sylvain Guintoli aankeek. De daaropvolgende ronde in Assen bleek het keerpunt van Team Green te zijn: Sykes won race 1 en werd tweede in race 2, waardoor hij van de zesde naar de tweede plaats in het kampioenschap opklom. In totaal stond Sykes dit jaar 18 keer op het podium, waarvan de helft op het hoogste podest. De Superpole werd 8 keer binnengehaald.

In het nieuwe team kwamen alle puzzelstukken eindelijk op hun plaats en werd het harde werken eindelijk beloond. Van de dertien ronden wist Sykes maar liefst negen keer de Superpole kwalificatie te winnen, eindigdTom Sykes World Champion 2013e hij de helft van alle wedstrijden op (13 uit 25) het podium en won hij in Monza, Moskou, Potimao en Magny Cours. De Kawasaki ZX-10R was inmiddels heel erg snel, maar nog niet constant, waardoor de wereldtitel buiten bereik leek te zijn. De laatste ronde leek Sykes nog tegen een achterstand van 30 punten aan, maar Biaggi scoorde de eerste wedstrijd

65

Bikers MCU


Vraag en antwoord Tijd om de kersverse wereldkampioen wat vragen te stellen. Nu hadden we dat graag zelf willen doen, maar dat was begin dit jaar op het Salon in Brussel wegens tijdgebrek ook al misgegaan, dus vinden we het voor deze keer niet erg dat het Kawasaki Racing Team zelf de vragen heeft gedaan. KRT: Even een open deur intrappen: hoe voelt het om wereldkampioen te zijn? TS: Woorden schieten tekort om te omschrijven hoe ik me voel. Na de ronde in Magny Cours zijn er momenten geweest dat ik er al over ben beginnen te dromen en het feit dat ik over de wereldtitel kon dromen was op zich al magisch te noemen. Dat was echter misschien 2% van wat ik voelde toen ik in Jerez over de streep kwam en het werkelijkheid was geworden. Ik trilde door mijn hele lijf en kon nog maar amper rijden. Ik sta op de top van de wereld en niets kan dat gevoel omschrijven. Ik heb hard gewerkt om hier te komen. Er zijn in het verleden critici geweest, maar ik denk dat ik ze allemaal repliek heb gegeven met deze wereldtitel. KRT: Hoe zoet is de titel, na de titel in 2012 op een halve punt mis te zijn gelopen? TS: Het heeft ons sterker gemaakt, dat is geen publiek geheim. Ik was de afgelopen winter heel erg gemotiveerd. Ik had wat moeilijke jaren in het WK Superbike achter de rug: 2009, 2010 en 2011, maar die jaren hebben me wel gevormd tot wie ik nu ben. Het is een handicap voor mijn carriere geweest, maar ik ben ook dankbaar voor die periode omdat het me heeft geholpen om beter met dit soort situaties om te gaan. Vorig jaar was erg jammer en terugkijkend kun je zien dat het bijna de dubbele titel was geweest (de constructeurstitel ging dit jaar naar Aprilia). Ik verloor de titel aan een zeer getalenteerde coureur genaamd Max Biaggi en we kennen allemaal

Bikers MCU

het niveau van Max. Het kampioenschap dan op een halve punt mislopen? Ik was erg trots om zover te zijn gekomen, maar het kampioenschap winnen met nog een race te gaan was een nog trotser moment. KRT: Was er naast de pure vreugde niet iets als opluchting boven alles, gezien hoe spannend het afgelopen seizoen eindigde? TS: Als je het zo stelt heb je wel gelijk denk ik. Het afgelopen jaar was ”Waaahhh, Ja!” en toen ”Ohh, Nee!” Er zijn mensen geweest die hebben gezegd dat 2012 voor mij en Kawasaki de beste kans was die mis werd gelopen, maar daar dacht ik anders over. KRT: Je bent de eerste man sinds Scott Russell die met Kawasaki wereldkampioen is geworden. Was je je daarvan bewust? TS: Ik ben niet iemand die thuis statistieken bijhoudt in tijdschriften of zo. Als ik thuis ben zijn er huishoudelijke zaken die moeten worden gedaan. Het is pas wanneer mensen als de media me met statistieken confronteren dat ik me nog trotser voel om de man te zijn die Kawasaki weer op de winnende kaart heeft gezet. Mijn hele familie deelt dat moment. Achter gesloten deuren kan ik een lastpost zijn, want racen is mijn leven. We hebben allemaal gewerkt om hier te komen. Twintig jaar

na Scott Russell, dus Kawasaki heeft een tijdje droog gestaan, maar ze zijn weer helemaal terug! KRT: Hoe nerveus was je voor aanvang van de laatste ronde. Had de voorsprong van 27 punten een grotere verwachting geschept? TS: De last van het kampioenschap lag op mijn schouders, maar ik was zo fris als een komkommer in de race. Ik had een goed pakket en we wisten dat dit circuit voor ons lastig zou zijn. Het hele weekend zaten de Aprilia’s in de top 4, alle vier bovenin en ook de BMW’s waren erg sterk. Het is hun testcircuit en dus wisten we dat zij hier sterk zouden zijn. Wij hadden in Frankrijk met de dubbelzege goed werk verricht. Een rijder zei dat dat kwam omdat onze motor beter voor die baan was. Er zijn momenten dat je sterk moet zijn en er het beste van moet maken. In race één in Jerez deden we precies dat en dacht geen moment aan de wereldtitel. KRT: Geen wereldkampioenschap is eenvoudig, maar ondanks goede testresultaten leek de start van het seizoen moeizaam te gaan? TS: We hebben allemaal onze kleinigheden, maar het rijden met drie gebroken ribben en een gebroken pols heeft ons juist in de kampioenschap winnende positie gebracht.

66


We zijn rustig onder de radar gelopen en de laatste twee seizoenen zijn onvoorstelbaar geweest. Binnen het team heeft iedereen heel erg veel respect voor elkaar, voor Kawasaki en voor al onze technische sponsoren. Wat een moment is het voor hen geweest. Ik heb veel mensen te danken en waardeer alles wat ze hebben gedaan. Ik ben iedereen die mij heeft geholpen erg dankbaar, mijn opa Peter Brook in het bijzonder. KRT: Waarom je opa, was hij de motorrijder in de familie? TS: Ik denk als hij de kans zou hebben gehad, hij in zijn jeugd zou hebben geracet en het geweldig zou hebben gevonden. Hij nam me mee naar BSB wedstrijden achterop de motor. Gelukkig had hij een succesvolle carriere als engineer en was hij in staat om wat van z’n geld aan mij te geven -en nog bedanktzodat ik mijn ding kon doen. De rest is geschiedenis. Hij komt nog steeds kijken. Hij was in Jerez om getuige te zijn van mijn eerste wereldtitel. Zonder hem had ik niet geracet, laat staan dat ik wereldkampioen was geworden. We hebben ’s nachts samen de wereldtitel gevierd. Ik denk dat ik wel kan stellen dat hij ervan genoten heeft. Ik ben hem eeuwig

67

dankbaar. Voor hem om mij wereldkampioen te kunnen zien worden was onbetaalbaar.

KRT: Waar denk je dat het SBK momenteel staat, vergeleken met de glorie jaren eind jaren ’90 en het begin van deze eeuw? TS: Ik den dat we op hoog niveau staan. De rijders…? Ik, het is moeilijk als je zelf een van die rijders bent, omdat ik mezelf maar als nederige ik zie. Maar uiteindelijk zijn de rondetijden en de wedstrijden snel en zijn de coureurs erg goed. Coureurs als Max Biaggi, Carlos Checa en Marco Melandri zijn niet de minsten, dus het kampioenschap ligt op een ontzettend hoog niveau. Zonder twijfel. Alle fabrikanten staan eveneens op een hoog niveau. Ik denk dat het spektakel altijd close is, we zijn er niet vies van om wat verf uit te wisselen. KRT: Hoe voel je nu, nu je je grote doel hebt bereikt? TS: Er is veel werk verricht en er zijn veel offers gemaakt. Ik heb een fantastisch team en een grote fabrikant achter me en het was ons moment. We hebben zo hard gewerkt en we hebben een mooi verhaal hoe we hier zijn gekomen en dit is een nieuw hoofdstuk. Dit jaar is magisch geweest. We hebben de wereldtitel en mijn prachtige vrouw is in verwachting van ons eerste kind. Vorig jaar zijn we getrouwd dus ik bevind me momenteel in een magische fase van mijn leven.

Bikers MCU


Happy Newyear


2013 Nr.2 Kerst