Page 1

Β α λ ε ρί Τ ρι ε ρβε λ έ ρ

Εγκριτοι Γάλλοι δημοσιογράφοι σχολιάζουν στο «Κ» τη διαπόμπευση του προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Φρανσουά Ολάντ από την απατημένη πρώην του... Ρεπορτάζ:

Κατερίνα Φρέντζου

Εκδικήθηκε χωρίς φραγμούς O συνήθως εύστοχος Ντανιέλ Κον Μπεντίτ μίλησε για γελοιοποίηση και ηθική αυτοκτονία της Βαλερί Τριερβελέρ, ένας Γάλλος λογοτεχνικός κριτικός για συναισθηματική πορνογραφία, πολιτικοί αναλυτές θρηνούσαν για το πόσο χαμηλά έχει πέσει το επίπεδο του γαλλικού δημόσιου βίου, την ώρα που o εκδοτικός οίκος Arenes έσπευδε να ανταποκριθεί στη ζήτηση για το «Μerci pour ce moment», με τα 300.000 πρώτα αντίτυπα εξαντλημένα και τους πλέον ανυπόμονους να πληρώνουν έως και πέντε φορές πάνω από την αρχική τιμή στο Ιντερνετ για να το αποκτήσουν στην έντυπη μορφή του... Το πρόβλημα για τη συγγραφέα είναι ότι οι προβολείς που στρέφονται πάνω της με αφορμή το εκκωφαντικό της «ξεκατίνιασμα» αποκαλύπτουν ένα πρόσωπο διόλου κολακευτικό: της αδίστακτης γυναίκας που καθιστά το ιδιωτικό δημόσιο, ξεπερνά κάθε όριο ηθικής και, πάνω στη δίψα της για εκδίκηση, γελοιοποιεί το ύψιστο αξίωμα της Γαλλικής Δημοκρατίας με τρόπο που παραπέμπει σε πικρόχολους εραστές που ανεβάζουν γυμνές φωτογραφίες των πρώην τους στο Ιντερνετ. Δεν ήθελε και πολύ ο κόσμος να θυμηθεί ότι η ίδια, προτού υπάρξει «θύμα» απιστίας του Φρανσουά Ολάντ, ήταν ο θύτης στη διάλυση της τριακονταετούς σχέσης του με τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ - και έπειτα είχε το θράσος να υποστηρίξει, σε ένα ρεσιτάλ μικροπρέπειας μέσω Τουίτερ, πολιτικό αντίπαλό της. Λένε ότι ένα βιβλίο δεν πρέπει να κρίνεται από το εξώφυλλο, αλλά μια φράση στον υπότιτλο του πονήματος της κ. Τριερβελέρ θα έπρεπε να κινήσει υποψίες: «Οσα γράφω είναι αλήθεια». Γιατί όποιος γράφει χωρίς φόβο, πάθος και ιδιοτελή κίνητρα την αλήθεια, δεν νιώθει την ανάγκη να το δηλώσει κιόλας... Γ. ΤΣ. © Eric Robert/Corbis/SMARTMAGNA.COM

16 |


| 17


Renaud Dély Αρχισυντάκτης Le Nouvel Observateur

«Η αποκάλυψη προσωπικών στιγμών συνιστά πράξη βίας»

Θ

εωρώ ότι το βιβλίο είναι προσβλητικό τουλάχιστον σε τρία επίπεδα. Πρώτον, σε ανθρώπινο. Η Τριερβελέρ και ο Ολάντ είχαν ζήσει μαζί για εννέα χρόνια. Αγαπούσαν ο ένας τον άλλο. Μπορεί ο χωρισμός τους να ήταν βίαιος και ξαφνικός, μπορεί ο πρόεδρος να της φέρθηκε άσχημα, όμως η απόφασή της να αποκαλύψει τις προσωπικές του στιγμές, χωρίς τη θέλησή του, είναι σίγουρα μια πράξη βίας. Καθένας που έχει μια σχέση μπορεί να το καταλάβει. Είναι αδιανόητο να φοβόμαστε ότι σε περίπτωση χωρισμού ο σύντροφός μας θα δημοσιοποιήσει στιγμές από την ιδιωτική μας ζωή. »Δεύτερον, πιστεύω πως αυτό το βιβλίο αποτελεί προσβολή για το επάγγελμα του δημοσιογράφου, αφού η Τριερβελέρ είναι δημοσιογράφος. Η ίδια μας αναφέρει ότι στο Μέγαρο των Ηλυσίων συμπεριφερόταν πάντα ως δημοσιογράφος. Το πρόβλημα είναι ότι ένας έγκριτος δημοσιογράφος δεν επιτρέπεται να γράφει για θέματα που τον αφορούν και προσωπικά. Αυτό ονομάζεται “σύγκρουση συμφερόντων” και στην περίπτωση αυτή έχουμε πλήρη σύγκρουση μεταξύ των επαγγελματικών και των ιδιωτικών συμφερόντων της Τριερβελέρ. »Τέλος, το βιβλίο αυτό συνιστά ύβρη για το πολιτικό σύστημα. Για να πετύχει την προσωπική της εκδίκηση, η Τριερβελέρ πλήττει βάναυσα το προεδρικό αξίωμα. Η δημοκρατία μπορεί να λειτουργήσει μόνο αν η απαίτηση για διαφάνεια περιορίζεται στη διαχείριση δημοσίων υποθέσεων και σέβεται την ιδιωτική ζωή των ηγετών. Ο πολίτης δεν πρέπει να ξέρει τι συμβαίνει στην κρεβατοκάμαρα του προέδρου, εκτός βέβαια αν συμβαίνουν αξιόποινες πράξεις, κάτι που στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ισχύει. Σε αντίθετη περίπτωση, η δικτατορία της διαφάνειας εξομοιώνεται με εκείνη του Big Brother. Και η δημοκρατία καταλύεται».

Charlotte Chaffanjon πολιτική συντάκτις Le Point

«Σαν κραυγή μιας έφηβης που ανακαλύπτει τον πόνο του χωρισμού» © ALAIN ROBERT/APERCU/SIPA/www.iml.gr

18 |


Οταν η σχέση τους eμοιαζε ανέφελη. Ο Φρανσουά Ολάντ και η Βαλερί Τριερβελέρ στη νότια Γαλλία, στη διάρκεια των καλοκαιρινών τους

διακοπών το 2012.

Η

Βαλερί Τριερβελέρ έγραψε με “δάκρυα”... αλλά κυρίως με θυμό, με νεύρα και φυσικά με πληγωμένη καρδιά. Το αποτέλεσμα είναι ένα βιβλίο γεμάτο οργή και πίκρα. Το ημερολόγιο μιας προδομένης γυναίκας που εκθέτει χωρίς ντροπή τον άπιστο σύντροφό της. Αυτό θα μπορούσε να είναι η κραυγή μιας έφηβης που ανακαλύπτει

τον πόνο του χωρισμού. Αλλά η συγγραφέας τυγχάνει να είναι η πρώην σύντροφος του αρχηγού του γαλλικού κράτους, του οποίου η συμπεριφορά, τα ψέματα και η απιστία δεν αποκαλύπτουν τελικά κανένα μυστικό στον αναγνώστη. Αυτό που εισπράττει είναι ρομαντισμός και προκατειλημμένα συναισθήματα. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Τριερβελέρ, το βιβλίο δεν είναι ρε-

πορτάζ. Περνά από τους διαδρόμους της εξουσίας, χωρίς όμως να βγάζει καμία είδηση. Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει πολιτική προσέγγιση και καμία ανάλυση μιας αποτυχημένης -όπως θεωρεί η ίδια- πενταετίας. Αν ήθελε να ισχυριστεί κάτι τέτοιο, δεν θα έπρεπε να βιαστεί τόσο, για να έχει το χρόνο να μας πείσει με επιχειρήματα. Εκείνη όμως προτίμησε την εκδίκηση». | 19


Ivan Valerio Πολιτικός συντάκτης Le Figaro

«Και οι δύο πλευρές βγαίνουν χαμένες» Η χειραψία. Η «πρώην» Σεγκολέν Ρουαγιάλ με την Τριερβελέρ τον Απρίλιο του 2012. Δύο μήνες μετά, ένα tweet της δεύτερης, στο οποίο ευχόταν καλή επιτυχία σε πολιτικό αντίπαλο της Ρουαγιάλ, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων.

Matthieu Ecoiffier Αρχισυντάκτης πολιτικού ρεπορτάζ Libération

«Μια μαύρη τρύπα φθόνου και εκδικητικής μανίας»

H

Τριερβελέρ παρουσιάζει το βιβλίο της ως ρεπορτάζ, που υποτίθεται έχει στόχο να αποκαλύψει ποιος είναι ο αληθινός Φρανσουά Ολάντ. Αφού υπήρξε η σύντροφός του, έχει τη δύναμη της μαρτυρίας από πρώτο χέρι. Εντοπίζουμε όμως μια αδυναμία: είναι το βιβλίο μιας γυναίκας εξαπατημένης, που αποφασίζει να εκδικηθεί για την ταπείνωση που υπέστη, μετατρέποντας μια συνηθισμένη ερωτική απογοήτευση σε πολιτικό γεγονός. Δίνει τη δική της εκδοχή στο τι είναι αληθινό και αναμειγνύει την ιδιωτική ζωή με την πολιτική, λειτουργώντας σαν μια μαύρη τρύπα που ρουφάει τα πάντα. Ο τρόπος σκέψης της αποδεικνύεται απλοϊκός: Αφού ο Ολάντ είπε ψέματα σε εκείνη, λέει ψέματα σε ολόκληρο τον γαλλικό λαό! Μας αποκαλύπτει πως ο άνδρας με τις αριστερές πεποιθήσεις, που υποτίθεται ότι έπρεπε να στηρίζει τους πιο αδύναμους, δεν αγαπά τους φτωχούς, τους οποίους μάλιστα αποκαλεί “ξεδοντιάρηδες”. »Πολιτική συντάκτις για χρόνια η ίδια, γνωρίζει καλά την πολιτική ζημιά

που του προκαλεί. Στη Libération μιλήσαμε με πολλούς ανθρώπους του Ολάντ. Κανένας δεν επιβεβαίωσε την εκδοχή ενός προέδρου που περιφρονεί τον κόσμο. Αλλά αυτό δεν την ενδιαφέρει. Της έκανε κακό; Θα πρέπει να του το ανταποδώσει για να αποκαταστήσει την αυτοεκτίμησή της και να επιβιώσει. Ενεργώντας με αυτόν τον τρόπο, είναι σαν να κρατάει ομήρους πρόεδρο και γαλλικό λαό μέσα σε έναν κυκεώνα καταστροφικής μανίας. Με το να δημοσιοποιεί την άποψή της ενώ ο Ολάντ είναι ακόμα στην εξουσία, τροφοδοτεί το λαϊκισμό, που βλέπει τους πολιτικούς σαν άτομα κυνικά, με μοναδικό σκοπό την εξουσία. »Αν ανατρέξω στην ελληνική μυθολογία, θα παρομοίαζα την Τριερβελέρ με τις Ερινύες, τις θεότητες-τιμωρούς. Η Βαλερί θα μπορούσε να είναι η Μέγαιρα (φθόνος), η Αληκτώ (οργή), η Τισιφόνη (εκδίκηση) και, φυσικά, η θεά Ηρα (ζήλια). Η βόμβα που έριξε, αν δεν σκοτώσει τον Δία της (Ολάντ), ίσως καταστρέψει την ελάχιστη πολιτική αξιοπιστία που του έχει απομείνει στα μάτια των Γάλλων».

Ε

ίναι ένα βιβλίο που θα στιγματίσει την πενταετή θητεία του Φρανσουά Ολάντ. Η εκδίκηση μιας γυναίκας προδομένης, γεμάτης θυμό, που θέλησε με κάθε τρόπο να δώσει τη δική της εκδοχή στην ιστορία. Ενα βιβλίο που δημιούργησε αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό, παρόλο που αρχικά παρουσιάστηκε ως μια προσωπική υπόθεση. Η Τριερβελέρ, αν και δεν αποκαλύπτει κρατικά μυστικά, όπως περίμεναν κάποιοι, δίνει αρκετές πληροφορίες που έχουν πολιτική προέκταση... Οπως για παράδειγμα πως ο Γάλλος πρόεδρος δεν συμπαθεί τους φτωχούς. Η πρώτη που άδραξε την ευκαιρία ήταν η Μαρίν Λε Πεν, που δήλωσε: Ο Φρανσουά Ολάντ περιφρονεί τους “ξεδοντιάρηδες”, το Εθνικό Μέτωπο τους υπερασπίζεται. »Πιστεύω τελικά πως και οι δύο πλευρές βγαίνουν χαμένες. Ο πρόεδρος της χώρας περιγράφεται ως κυνικός, ψεύτης, άτολμος, ενώ η Τριερβελέρ, που έχει χάσει τον έλεγχο από τη ζήλια, αποκαλύπτει έναν παρορμητικό και ιδιαίτερα εκρηκτικό χαρακτήρα».

ΖΙλί Γκαγιέ, η πέτρα του σκανδάλου. © afp/visualhellas.gr

20 |


| 21


320 ΣΕΛΙΔΕΣ ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ

Ενδεικτικά αποσπάσματα από το αμφιλεγόμενο μπεστ σέλερ

Επιμέλεια:

Τασούλα Επτακοίλη

Της έμεινε η τσάντα

(Ιανουάριος 2014). Eίμαι ανίκανη να

σταθώ όρθια. Οι δύο άντρες της ασφάλειας έρχονται δίπλα μου και με σηκώνουν από τα μπράτσα. Η σκάλα μού φαίνεται ατέλειωτη. Ακολουθεί η φίλη μου Μπριζίτ, με την τσάντα μου - μια όμορφη τσάντα που οι συνεργάτες μου στο Ελιζέ μού είχαν δωρίσει στα γενέθλιά μου, για να την παίρνω μαζί μου στα επίσημα ταξίδια...

«Χωρίς εσένα δεν θα είχε εκλεγεί»

Σε ένα δείπνο της Unitaid (σ.σ. μιας

διεθνούς οργάνωσης για την αντιμετώπιση του AIDS), στο οποίο ήταν παρών και ο Μπιλ Κλίντον, συνάντησα τη Σεσιλιά Ατιάς (σ.σ. πρώην σύζυγο του Νικολά Σαρκοζί). «Χωρίς εσένα ο Ολάντ δεν θα είχε εκλεγεί πρόεδρος», μου είπε. Γνώριζα ποιος ήταν ο δικός της ρόλος στην πολιτική καριέρα του Σαρκοζί και είχα θαυμάσει το κουράγιο της όταν χώρισαν. Μετέφερα την κουβέντα μας στον Φρανσουά. Εκείνος πάγωσε. «Αν σε ευχαριστεί, να το πιστεύεις...» μου είπε. Εμεινα ήρεμη. «Ξέρεις, αρκετοί άνθρωποι το σκέφτονται, έστω κι αν εσένα σου προκαλεί αμηχανία». Ηταν οδυνηρό να πρέπει να δικαιολογήσω την παρουσία μου στη ζωή του. Αντιπροσώπευε ακόμα κάτι για εκείνον η αγάπη μας;

«Είμαι όλη του η ζωή»

Τα μηνύματά του μιλούν για αγάπη. Μου γράφει ότι είμαι όλη του η ζωή, ότι τίποτα δεν μπορεί να κάνει χωρίς εμένα. Είναι άραγε ειλικρινής; Πιστεύει αυτά που γράφει; Ή είμαι το τελευταίο καπρίτσιο ενός αν-

(Ιούλιος 2014).

bυθισμενοι στισ σκεψεισ τουσ. Φτάνοντας για επίσημο γεύμα στα Ηλύσια Πεδία τον Μάιο

του 2013. θρώπου που δεν αντέχει να χάνει; Γράφει πως θα με ξανακερδίσει - λες και είμαι εκλογική αναμέτρηση.

«Με το γάμο δεν διορθώνεις τίποτα»

(Ιούλιος 2014). Στα SMS του, ο Φρανσουά μού γράφει ότι είμαι η γυναίκα της ζωής του. Πάνε μερικές εβδομάδες που μου έκανε πρόταση γάμου. Ηταν η τρίτη φορά. Η πρώτη ήταν το 2010, αλλά εγώ έβγαινα από το διαζύγιό μου, δεν ήμουν έτοιμη. Η δεύτερη ήταν μετά την εκλογή του, τον Σεπτέμβριο του 2012. Σκεφτόμασταν ο γάμος να γίνει σε στενό κύκλο, στην Tulle, τα Χριστούγεννα. Ενα μήνα πριν έκανε πίσω. Η Ζιλί Γκαγιέ είχε ήδη μπει στη ζωή του, αλλά εγώ δεν το ήξερα. Τώρα είναι πια αργά. Με το γάμο δεν διορθώνεις τίποτα...

«Ναι, είμαι ζηλιάρα!»

(Δεκέμβριος 2013). H φωτογραφία του

Αμερικανού προέδρου να κάνει σέλφι με τη Δανέζα πρωθυπουργό στη διάρκεια της τελετής της επιμνημόσυνης δέησης για τον Νέλσον Μαντέλα είναι γνωστή - έκανε το γύρο του κόσμου. Εκείνη την ώρα εγώ παρατηρούσα τη σκοτεινή έκφραση της Μισέλ Ομπάμα και μου άρεσε ολοένα και περισσότερο. Χαιρόμουν που δεν ήμουν η μοναδική ζηλιάρα. Ναι, ζηλεύω! Ετσι είμαι με κάθε άντρα που αγαπώ. Δεν ξέρω πώς να μην είμαι, από τη στιγμή που είμαι ερωτευμένη.

Τι βρήκε σ’ αυτήν τη γυναίκα; Πήγαμε για ύπνο. Ο καθένας σε διαφορετικό δωμάτιο. Ποτέ δεν είχε ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Αλλά αυτήν τη φορά, ήταν το τέλος. Η νύχτα μου ήταν γεμάτη εφιάλτες και παραισθήσεις, υπό την επήρεια χαπιών. Ξυπνούσα κάθε τόσο, νόμιζα πως κάποιος ήταν στο δωμάτιο. Φανταζόμουν τον Φρανσουά να ανοίγει την αγκαλιά του σε μια άλλη. Ποιος έκανε το πρώτο βήμα; Τι της έλεγε για εμάς; Τι βρήκε σε αυτήν τη γυναίκα που δεν του το έδινα εγώ; Οι εικόνες με πληγώνουν, τις απωθώ, αλλά επιστρέφουν, ξανά και ξανά... © GETTY IMAGES/IDEAL IMAGE, afp/visualhellas.gr

22 |


Ενα σενάριο α λα Κλίντον (Tην ημέρα που κυκλοφόρησε το περιοδικό Closer).

Γιατί να μην υπάρξει ένα σενάριο α λα Κλίντον; Μια δημόσια συγγνώμη, μια δέσμευση ότι δεν θα την ξαναδεί. Μπορούμε να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα, σε άλλες βάσεις. Δεν είμαι έτοιμη να τον χάσω.

Τρελή από έρωτα και οργή

Θυσίασα την οικογένειά μου για έναν άντρα που απαλλάχτηκε από εμένα με την πρώτη ευκαιρία. Αν ήξερα πώς να αντισταθώ σ’ αυτή την αγάπη, τα παιδιά μου θα είχαν μια παιδική ηλικία ανώνυμη και προστατευμένη. Ημουν τρελή από έρωτα, τρελή από οργή. Μου έκλεψε τα πάντα. Σχεδόν δέκα χρόνια από τη ζωή μου. (Ιανουάριος 2014).

Γαστρονομικές πολυτέλειες

(σ.σ. ο Ολάντ) την πραγματικότητα που καθημερινά αντιμετωπίζει ένα μέρος των Γάλλων, εκείνοι που μετρούν κάθε ευρώ και πάντα αγωνιούν πώς θα βγάλουν πέρα το μήνα. Εκείνος δεν τρώει τις φράουλες αν δεν είναι gariguette (συγκεκριμένη ποικιλία), δεν του αρέσουν οι πατάτες αν δεν προέρχονται από το Νουαρμουτιέ (νησί της Γαλλίας) και πετάει κατευθεί-

Θέλω να γνωρίζει

αν στο σκουπιδοτενεκέ μια μπριζόλα αν δεν είναι σου-βιντ (μέθοδος μαγειρέματος σε αεροστεγή πλαστική σακούλα).

Ο πρόεδρος και τα χρήματα

Αν και έχω ένα είδος οικονομικής

ασφάλειας, εγώ ποτέ δεν αγοράζω κάτι αν η τιμή του μου φαίνεται υπερβολική. Σ’ αυτό η διαφορά της κοινωνικής καταγωγής μας είναι κραυγαλέα. Εκείνος με κοροϊδεύει, με αποκαλεί Κοζέτ (ηρωίδα των «Αθλιων» του Ουγκό). Δεν καταλαβαίνει αυτό το «μπλοκάρισμα» που έχω με τα χρήματα. Δεν μπορεί να το φανταστεί - αυτός που ποτέ δεν του έλειψε τίποτα. Πάντα θέλει το καλύτερο, δεν συμβιβάζεται με τίποτε άλλο παρά με το καλύτερο. Του αρέσουν τα μεγάλα ρεστοράν, ενώ εγώ προτιμώ τα μπιστρό, τα μεγάλα ξενοδοχεία, ενώ εγώ είμαι ευτυχισμένη στα μικρά. ≠

| 23


ANAPAT

TEYXO'

B A AEP I T P IE P B E A E P l \ / I AA N A T H M E N h ( l ' l P 0 H N )K A 0 N I Z E THNNPOEAPIA THI I-AAAIKHI AHN/OKPATIAI

r4.9.20r4 # 549

,,.i.. i*

' t : li! :; ,,,., 'i:' f'1 ,. ..':lli

F t'

*' "*"'

,. i',,'

i$:

,

6'1,.1'

f

,,'

,,.,.",,,:h,.

t* i -

i i T:',

j nu

i

'' u **-*., a Ii ,-l "f. ..--,.-..a':: ; iF:

{,,.' . ':'

,a*:

d'

ir:.i

,,F.t,

i ,o*""""' \

? i=i{,,,

t,

ΒΑΛΕΡΙ ΤΡΙΕΡΒΕΛΕΡ  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you