Issuu on Google+


, prof. Andrzej

Julia Mazanka

teksty: dzis ata Bregier-Mal

Syska, Be

ytorskie: raficzne i ed g ie n a w o 2003 oprac , absolwentka Natalia Rozmus zmus.com www.nataliaro

aficzne mentacje fotogr ku do az or e cj artystów Reproduk atnych zbiorów yw pr z zą od prac poch : dów 65-lecia logo obcho 11 20 y, absolwentka Wiktoria Bukow Poznaniu tworowskiego w Po ra ot Pi . im znań ne 35, 60-163 Po Liceum Plastycz ul. Junikowska 868 48 68 tel./fax: +48 61 oznan.pl .p sekretariat@lp .poznan.pl .lp w w w

SPONSOR: a S.A. HOCHTIEF Polsk aniu Oddział w Pozn i6 śc Al. Niepodległo zn 60-967 Po ań 9 22 00 tel. +48 61 85 lska.pl www.hoc htief-po


spis treści

2/7 8/9 10/11 12/13 14/15 WIEK Ć Maciej 16/17 UDKOWIAK D rz ie m zi d ło W 18/19 K A CKOWI Ą Lech FR 20/21 ĄCZNIAK GOR ch ie jc o W 22/23 A STOWSK U G la Izabe 24/25 A ST U P A K sz nu Ja 26/27 KOLEWSKI Ą K f to Krzysz 28/29 MERSKI KECZ rz o g e rz G 30/31 FLEWSKI A KN k Lesze 32/33 LSKI A KOW . C tr io P 34/35 WSKI A RZ U K j e Andrz 36/37 Andrzej LEŚNIK 38/39 NKA A Z A M rz ie m zi Włod 40/41 Justyna MIKLASIEWICZ 42/43 A OLEND M f to sz Krzy 44/45 Wojciech MÜLLER 46/47 NOWICKI rz o g e Grz 48/49 Franciszek ORŁOWSKI 50/51 K A NI A R PA Piotr 52/53 A Zuzanna PAWLICK 54/55 PILCH ra a Barb 56/57 Bartosz RATAJCZYK 58/59 JCZYK TA A R rz o g e Grz 60/61 Lech RATAJCZYK 62/63 REICHSTEIN n y rz w Wa 64/65 Tomasz SIWIŃSKI 66/67 SKI Ń OLE M S d a nr Ko 68/69 CHOWCZYK A ST Martyna 70/71 SKI Ń SI A ST f ze Jó 72/73 STRZELECKI Jacek 74/75 WEGNER n a d g Bo 76/77 K A SI A JT WO n Bogda

65 lat Wojciech BĄKOWSKI Iwona BIS Piotr BOSACKI

1


,,Tylko to, co odważne i śmiałe może mieć prawdziwą wartość. Tylko wysiłek, w którym przekra- czamy nasze możliwości będzie się kiedyś liczył.” Piotr Potworowski (patron Liceum Plastycznego w Poznaniu – od 1993 r.) Pamiętam niepozorny, szary budynek wśród zieleni z dala od miejskiego zgiełku – i tak też chyba większość absolwentów kojarzy wizerunek swej szkoły sprzed lat... Junikowska 33 /35/ – pod tym adresem - po licznych przeprowadzkach do roku 1963 znalazło stałą siedzibę Liceum Plastyczne im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu (dawniej Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych). Można by rzec: na pierwszy rzut oka po prostu szkoła średnia, która - jak wiele innych placówek oświatowych tego szczebla przygotowuje do wykonywania konkretnej profesji. Jej absolwenci równocześnie z dyplomem otrzymują tytuł plastyka. Jednakże warto podkreślić, iż to nie jedynie zwykła szkoła o profilu zawodowym – to z wielu powodów przestrzeń spektakularna. Liceum Plastyczne jest bowiem szkołą o barwnej i bogatej historii, którą tworzyło i nadal kształtuje wiele interesujących, cenionych i znaczących osobowości, a na jej status pracowało wiele pokoleń. Placówka pełniąca niezaprzeczalną rolę edukacyjno-artystyczną i zauważalna – zarówno w miejskiej strukturze instytucji artystycznych/oświatowych, jak i na forum ogólnopolskim. Liceum Plastyczne im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu to przede wszystkim miejsce, w którym zaczyna się poważny kontakt ze sztuką. Tu powoli kształtuje się wrażliwość młodych twórców w zderzeniu z różnorodnością postaw i doświadczeniem pedagogów. Szkoła stanowi także obszar spotkań, dyskusji, wystaw. To przestrzeń pierwszych poważnych zmagań z materią malarską czy tworzywem rzeźbiarskim; miejsce pierwszych sukcesów, ale i... porażek. To właśnie tutaj młodzi ludzie nabywają świadomości, nie tylko na poziomie edukacji artystycznej. Nie zapominajmy, że lata licealne to wiek intensywnego dojrzewania, także mentalnego, to czas kiedy młody, zaledwie kilkunastoletni człowiek zaczyna świadomie dokonywać samodzielnych wyborów i samookreślać się.

2

Na decyzje podejmowane przez młodego człowieka nierzadko wpływ mają autorytety – wybitni pedagodzy i jednocześnie znakomici artyści, nauczyciele z charyzmą, erudyci i humaniści, ludzie z wiedzą, wysoką kulturą osobistą i poczuciem humoru. W pierwszym okresie istnienia szkoły takimi ludźmi niewątpliwie byli: malarze Edward Kurzyński, Edmund Łubowski, później Jan Olejniczak, Anna Dąbrowska, Rajmund Dybczyński - artysta malarz, późniejszy dyrektor i jego żona Anna - polonistka, Delfina Szczerbal - rzeźbiarka i wielu innych, którzy do dziś bywają ciepło i z szacunkiem wspominani przez swoich wychowanków... Dziś poznańskie Liceum Plastyczne po wielu przemianach jest szkołą dynamicznie rozwijającą się zarówno na płaszczyźnie edukacyjnej jak i kulturalnej, zauważaną w przestrzeni miejskiej (poprzez różnorakiego rodzaju działania w przestrzeni publicznej, jak na przykład wystawy prac dyplomowych na terenie MTP, wystawy pokonkursowe w Centrum Kultury „Zamek”, Galerii Miejskiej „Arsenał”, wystawy czasowe w Urzędzie Wojewódzkim, wystawy prac pedagogów LP w Galerii Profil i Galerii PBG, udział w projektach kulturalnych miasta oraz udział w akcjach charytatywnych i wolontariackich, prace plastyczne dla szpitali i galerii handlowych, wspólne działania ze szkołami muzyczną i baletową), a także odnotowującą sukcesy na forach ogólnopolskich poprzez udział i sukcesy młodzieży w wielu konkursach i przeglądach plastycznych pod patronatem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie kształcenie opiera się na dwóch profilach odpowiadających współczesnym trendom i zapotrzebowaniom: reklama wizualna i projektowanie przestrzenne. Na edukacyjny kształt liceum - aktualną strukturę i program kształcenia wpłynęła niewątpliwie praca kilku pokoleń i wymagania zmieniających się czasów. Ale Szkoła zmieniła swe oblicze także dosłownie – na swoje 65 urodziny jest odświeżona, zmodernizowana, a lśniąca bielą fasada zwraca uwagę, także za sprawą monumentalnego reliefowego elementu K-dronu autorstwa Janusza Kapusty. Detal ten stanowi nie tylko efektowną dekorację gmachu szkoły, lecz staje się niejako znakiem otwarcia szkoły na świat, swoistym symbolem artystycznego potencjału i sukcesu, jednocześnie przypomina o wszechobecności i randze kultury wizualnej w niemal każdym aspekcie współczesnego życia. Nie ulega wątpliwości, że na specyfikę poznańskiego Liceum wpływ ma także jego kameralność.


Stosunkowo niewielka liczba uczniów sprzyja ich pełnej identyfikacji – stąd możliwość indywidualnego podejścia, precyzyjnych, zindywidualizowanych korekt, bezpośredniego kontaktu nauczyciela z uczniem. Co znamienne, szkoła bywa wspominana przez byłych uczniów i pedagogów jako miejsce pracy, w którym panowała nietypowa - bo rodzinna i przyjacielska - atmosfera. Szkoła dająca pole dla wyobraźni, dla upustu wrażliwości młodych ludzi, miejsce w którym fantazja uczniów nie jest traktowana jako „wybryk”, ale element kreacji, eksperymentów, performatywnych działań artystycznych. Szkoła o profilu artystycznym, jaką jest liceum plastyczne, pomaga młodym ludziom w uświadomieniu własnej indywidualności. Jej program edukacyjny powinien zachęcać do rozwijania zróżnicowanych zainteresowań, rozbudzać zdolności, kreatywność, a to niewątpliwie udaje się realizować poznańskiemu Liceum Plastycznemu od ponad sześciu dekad. Pomimo, iż obecnie liceum kształci na dwóch kierunkach, nauka nie zawęża się jedynie do kształcenia czysto projektowego. Szkieletem edukacji bowiem są przedmioty takie jak: rysunek, malarstwo, rzeźba. Rozwijanie umiejętności artystycznych rozpoczyna się od ele mentarnych zasad budowania kompozycji na płaszczyźnie, analizy prymarnych pojęć jak barwa, walor, linia, technicznych i technologicznych podstaw rysunku i malarstwa, anatomicznego, studium postaci, malowanie „z natury” w plenerze, poznawanie tradycyjnego warsztatu fotograficznego i filmowego czy zasad liternictwa i typografii - czyli wszystkiego tego, co można określić jako „dobre, solidne rzemiosło”. Aktywny udział w różnych formach tworzenia, nabywanie praktycznych umiejętności są poparte nauką przedmiotów ogólnokształcących, ze szczególnym naciskiem na humanistyczne. Lekcje historii sztuki, a także poszerzanie programu edukacyjnego o elementy historii i teorii kultury oraz wiedzy o współczesnych działaniach kulturalnych i - co ważne - bezpośredni w nich udział w formie wyjazdów edukacyjnych, przygotowują młodych adeptów do uczestnictwa we współczesnej kulturze, do jej rozumienia i tworzenia. Niemała w tym rola i odpowiedzialność pedagogów, którzy w większości są artystami i mogą dzielić się swym doświadczeniem. Mają niewątpliwie wpływ na kształtowanie tożsamości i „wyrabianie gustu” u dojrzewającej - zarówno w aspekcie biologicznym, emocjonalnym, jak i twórczym - młodzieży, która uczy się postrzegania i przetwarzania świata. Liceum nie narzuca i nie narzucało nigdy określonych stereotypów edukacyjnych, programowych, światopoglądowych. Pozostawało „oazą wolności” (jak określił je Maciej Mazurek), nawet w czasach zawirowań społeczno - politycznych, otwierając szerokie horyzonty, skupiając ludzi mądrych i otwartych.

Do Liceum Plastycznego trafia młodzież twórcza, niekonwencjonalna, szczególnie uwrażliwiona. Poznańskie Liceum zawsze stanowiło „azyl” dla tego typu ludzi. Już samo usytuowanie – peryferyjne – niejako pomagało w „schowaniu” się na marginesie miasta, panująca tu atmosfera sprzyjała przeprowadzaniu młodzieży przez trudny okres dojrzewania. Jarosława Pawletta (absolwentka, pedagog i dyrektor Liceum Plastycznego w Poznaniu) Jaką rolę pełni liceum plastyczne? Szkoły artystyczne stawiają na rozwój twórczych osobowości, z kolei twórcza postawa sprzyja płynności i elastyczności myślenia, wyrażania się. Dotyczy to nie tylko aspektu samej sztuki, ale ogólnej wrażliwości i aktywnej postawy wobec świata, umiejętności dokonywania wyborów, wybierania niestereotypowych, nieszablonowych rozwiązań. Twórczość to pasja, aktywność, nieustanne przekraczanie siebie. We współczesnej cywilizacji - w dobie masowej kultury, masowego przekazu, masowego wychowania tłamszącego indywidualność, osobowość, istotne staje się tworzenie przedmiotów własnoręczne, przy użyciu kunsztu. Sztuka jest formą wyrażania siebie, uzewnętrzniania - wpływa na harmonie psychiczną, stanowiąc rodzaj autoterapii.

Jarosława Pawletta

Istnieje opinia, że talentu, podobnie jak sztuki, nie można nauczyć. Okres nauki w liceum jest jednak znaczącym doświadczeniem w początkach twórczych poszukiwań. Nie chodzi tu wyłącznie o praktyczne umiejętności techniczne, odtwórcze, jako rezultat sumiennej nauki, regularnych ćwiczeń. Ważna staje się rola nauczyciela jako inicjatora, partnera w dialogu, który bardziej uczy poczucia odpowiedzialności (niezwykle ważnej w pracy artysty), pomaga odkrywać własną tożsamość/ świadomość artystyczną, stymuluje uczniów do samodzielności myślenia, otwartości wobec natury i świata. Opanowanie umiejętności warsztatowych, manualnych nie jest celem samym w sobie. Jest konieczne po to, aby warsztat nie stanowił bariery w procesie twórczym, i aby pozwalał swobodnie i precyzyjnie wyrażać treści artystyczne. Liceum Plastyczne to grunt, z którego wywodzi swe korzenie wiele twórczych osobowości. Są wśród nich zarówno nestorzy poznańskiego środowiska sztuki (Józef Stasiński, Andrzej Kurzawski, czy nieżyjący Lech Ratajczyk), artyści dojrzali /średniego pokolenia – zaczynający swą karierę w latach 60., 70. i 80./ z ugruntowaną pozycją

3


i bogatym dorobkiem artystycznym, wśród nich wielu profesorów i wykładowców wyższych uczelni artystycznych (Izabella Gustowska, Wojciech Müller, Bogdan Wojtasiak, Włodzimierz Dudkowiak, Bogdan Wegner, Piotr C. Kowalski, Leszek Knaflewski, Krzysztof Molenda, Tomasz Siwiński, Grzegorz Ratajczyk), asystentów (Wojciech Gorączniak, Barbara Pilch, Piotr Bosacki, Martyna Stachowczyk), jak i młodzi artyści, którzy już zdążyli zaznaczyć swą obecność na polu sztuki zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia, także poza granicami kraju (Konrad Smoleński, Wojciech Bąkowski, Piotr Bosacki). Artyści - absolwenci Liceum Plastycznego, biorący udział w wystawie z okazji 65-lecia Liceum Plastycznego, reprezentują różne pokolenia, różnorodne postawy twórcze, dyscypliny i style. To, co ich łączy, to konsekwentna realizacja własnego programu artystycznego i podążanie indywidualną drogą twórczą. Można się zastanawiać, czy możliwy byłby rozwój tychże osobowości bez gruntownego przygotowania - zarazem od strony techniczno-warsztatowej jak i teoretycznej - pod dalszą edukację artystyczną, które z pewnością daje /umożliwia/ Liceum Plastyczne... Choć niektórzy spośród absolwentów z perspektywy czasu ignorują, może nieświadomie pomijają znaczenie tego elementarnego kroku w edukacji artystycznej, jakim jest nauka w Liceum Plastycznym, to niewątpliwie ma ona udział w budowaniu tożsamości młodych ludzi. Pomaga im w uświadomieniu własnej indywidualności, zachęca do rozwijania umiejętności i zainteresowań. Tu znajdują się korzenie twórczej postawy, kreatywnej analizy świata. Szkoła była i pozostaje nadal otwarta na różne typy wrażliwości, nie zacieśniając się w jednym obszarze stylistycznych poszukiwań, nie narzucając „jedynych właściwych” rozwiązań, unikając stereotypów i wtłaczania edukacji w standardowe ramy. Stara się wydobyć to co indywidualne, świeże, oryginalne, z jednoczesną dbałością o znajomość warsztatu, o poprawność, rzetelność wykonania. Szkoła, która dzięki staraniom oddanych jej ludzi, pozostaje „jasnym punktem” na kulturalnej mapie Poznania niezmiennie od 65 lat. Fakt, że poznańskie liceum plastyczne ukończyło wielu wybitnych artystów - nie tylko plastyków - osiągając znaczące sukcesy, przydaje rangi owej placówce, a jednocześnie sami artyści niejednokrotnie z dumą podkreślają, iż są absolwentami tejże szkoły. O czym świadczy także to, że wielu z nich z chęcią spotyka się na rocznicowych zjazdach, spotkaniach klasowych, podtrzymując licealne więzi przez całe życie. Julia Mazanka

4


Jubileusz - jest zwykle dobrą okazją do wspomnień ale wyznacza też użyteczne ramy podsumowaniom. Pozwala również, na podstawie zebranych doświadczeń i zrealizowanych dotychczas zadań planować przyszłość. I nie sposób, dzieląc się jubileuszowymi refleksjami uciec od (zwłaszcza miłych) wspomnień, analiz dotychczasowych dokonań (i potknięć) oraz wybiegających w przyszłość marzeń. Wspomnienia - powracają przy takich okazjach zawsze i dopisywane są wciąż przez kolejne grupy absolwentów Liceum Plastycznego im. Piotra Potworowskiego (również tych, którzy ukończyli tę szkołę wczasach, kiedy nosiła inną nazwę) oraz rozpoczynających, kontynuujących i kończących przygodę z Liceum pedagogów i pracowników. Słychać je w towarzyszących jubileuszowym imprezom rozmowach, widać w przeglądanych wspólnie zdjęciach i oglądanych filmach. Powracają poprzez ocalone w szkolnym archiwum prace, wydawnictwa, dokumentację wystaw i osiągnięć uczniów, pedagogów, absolwentów. I bez względu na to jakiego okresu funkcjonowania Szkoły dotyczą, są z reguły ciepłe, serdeczne, sympatyczne. Być może to cecha naszej selektywnej pamięci, która zachowuje raczej te przyjemne wspomnienia ale przysłuchując się, w czasie kolejnych szkolnych jubileuszów, rozmowom absolwentów Liceum mam wrażenie, że w przypadku tej wyjątkowej Szkoły miłych wspomnień jest znacznie więcej… Podsumowania - o te zwykle najłatwiej, bo wystarczy rozejrzeć się wokół i dostrzec wciąż pojawiające się zmiany. I choć najłatwiej zauważyć te najbardziej oczywiste, związane z koniecznymi, realizowanymi etapowo bieżącymi remontami, to te najbardziej istotne dotyczą czegoś innego. Łatwiej oczywiście pracować w odnowionych, lepiej wyposażonych pracowniach. Przyjemniej wchodzić do budynku, który nie straszy odpadającym tynkiem, dziurawym dachem, wypaczonymi podłogami i wypadającymi oknami. Lepiej rozwijać wrażliwość estetyczną młodzieży w warunkach, które podstawowe standardy estetyczne zaczynają spełniać. Ale te, zrealizowane w przypadku Liceum Plastycznego dopiero w ostatnich latach potrzeby, to tylko niezbędna podstawa dla czegoś ważniejszego. Prawdziwym wyzwaniem, nie tylko w przypadku szkoły artystycznej, jest bowiem ciągłe doskonalenie jakości kształcenia i troska o właściwe wychowanie młodzieży. W przypadku szkoły artystycznej jest to zadanie szczególnie trudne. Wymaga bowiem nie tylko wyposażenia

przyszłego absolwenta w wiedzę zgodną z obowiązującymi standardami. W szkole artystycznej ważne jest bowiem również utrwalenie i rozwijanie indywidualnych uzdolnień i zainteresowań, stworzenie warunków do rozwoju umiejętności samodzielnego i kreatywnego myślenia, troska o zachowanie i wzbogacanie indywidualnej wrażliwości. Ale również przygotowanie do profesjonalnej realizacji zadań, umożliwiających wykonywanie wymagającej wielu specjalistycznych umiejętności pracy zawodowej. Absolwenta szkoły artystycznej powinna cechować nie tylko wyjątkowa wrażliwość estetyczna i etyczna ale również szczególna, oparta na tolerancji i zrozumieniu zmian zachodzących we współczesnym świecie moralność. O powodzeniu misji realizowanej przez szkołę świadczą losy i osiągnięcia jej absolwentów. Byliśmy wszyscy wspólnie uczestnikami wyjątkowego wydarzenia. Kilka tygodni temu nasz absolwent, znakomity artysta Janusz Kapusta, odsłonił zrealizowaną według jego projektu na fasadzie głównego budynku Szkoły płaskorzeźbę inspirowaną kształtem wynalezionego przez niego K-dronu. To wydarzenie stało się szczególną metaforą dla Jubileuszu 65 lat istnienia Szkoły. Jej niegdysiejszy absolwent, dzisiaj światowej klasy artysta, na swój sposób podziękował Szkole z zdobyte w niej umiejętności. W krótkim, okolicznościowym wystąpieniu Janusz Kapusta mówił nie tylko o zdobytych w niej umiejętnościach warsztatowych i zawodowych. Przypominał również najzwyklejsze, czasami niepozorne życiowe doświadczenia, które go w szkole spotykały i kształtowały. Jestem przekonany, że Liceum Plastyczne w Poznaniu było równie istotnym etapem w kolekcjonowaniu ważnych, życiowych doświadczeń nie tylko dla tego artysty. Podobnymi refleksjami mogliby się z nami dzisiaj dzielić wszyscy uczestnicy jubileuszowej, zorganizowanej w Galerii u Jezuitów wystawy gromadzącej prace wielu wybitnych artystów, absolwentów Liceum. Są wśród nich reprezentanci różnych generacji artystycznych, wykładowcy wyższych uczelni, uczestnicy prestiżowych wystaw i festiwali, zdobywcy znaczących nagród. A widoczne na wystawie pokoleniowe zróżnicowanie dowodzi, że poziom kształcenia artystycznego w tej Szkole był i pozostaje wyjątkowy a kiedyś wypracowaną i zdobytą renomą dzieli się dzisiaj ze starszymi koleżankami i kolegami całkiem spora grupa ich obecnych następców. W dalszym ciągu sztalugi i deski do rysowania są w tej Szkole obecne i niezbędne. Ale pojawiły się nowe, technologicznie zaawansowane narzędzia pracy, bez których nowoczesne kształcenie artystyczne nie może się już obejść. Ta technologiczna rewolucja wymaga również nowych kwalifikacji i ciągłego doskonalenia umiejętności od nauczycieli. Z satysfakcją zauważyć wypada, że większość z nich tym wyzwaniom sprostała a nowe narzędzia

5


i technologie nie tylko nie krępują ale wręcz wyzwalają kreatywność nauczycieli i ich uczniów oraz znacznie poszerzają dotychczasowe obszary artystycznych poszukiwań i twórczej aktywności. Liczne osiągnięcia uczniów Liceum, nagrody i wyróżnienia zdobywane przez nich w różnych przeglądach i konkursach, zarówno tych, które wymagają biegłości warsztatowej w tradycyjnych dyscyplinach artystycznych jak i tych, w których używać trzeba nowych technologii są tutaj najlepszym dowodem, że kształcenie artystyczne realizowane jest tutaj na wyjątkowo wysokim poziomie. Przyszłość - tutaj najłatwiej rozwinąć wodze fantazji ale w przypadku konkretnej szkoły i konkretnej sytuacji lepiej będzie zająć się raczej realnymi prognozami. Pomimo globalnego kryzysu ekonomicznego, którego skutki są już zauważalne w naszym kraju, powinniśmy spojrzeć w przyszłość optymistycznie. Każda zmiana sytuacji zewnętrznej, oprócz generowania problemów stwarza jednocześnie okazję na dokonanie zmian. Prawdziwa reforma szkolnictwa artystycznego w Polsce jeszcze nas czeka. Proces Boloński, Europejskie Ramy Kwalifikacji, to tylko niektóre wyzwania, przed którymi staje już dzisiaj system edukacji (również artystycznej) w naszym kraju. Głęboka reforma szkolnictwa wyższego, obowiązujące już (i dotyczące również wyższego szkolnictwa artystycznego) Krajowe Ramy Kwalifikacji wymagają nowego spojrzenia również na edukację artystyczną na poziomie średniego szkolnictwa artystycznego. Możliwości kreowania nowych, zróżnicowanych kierunków studiów spowodują, że oczekiwania wobec potencjalnych kandydatów do podjęcia studiów również ulegną zmianie. Specjalistyczne, nakierowane na zdobycie konkretnych, przydatnych później umiejętności wykształcenie zyska na znaczeniu. To duża szansa dla Szkoły, która różne eksperymenty i innowacje pedagogiczne realizuje z powodzeniem. Nowa, atrakcyjna, unikalna i profesjonalnie przygotowana oferta może być również skutecznym sposobem uniknięcia problemów związanych z niżem demograficznym i spadkiem ilości potencjalnie zainteresowanych nauką w Liceum Plastycznym uczniów. Ale musi uwzględniać nie tylko dzisiejsze warunki ale również potrzeby rynku pracy w odleglejszej przyszłości. I pamiętać trzeba, że już dzisiaj absolwent tej szkoły może podejmować studia w każdym kraju Unii Europejskiej. Wkrótce osób zainteresowanych kontynuacja edukacji za granicą będzie coraz więcej. I szkoła musi ich do takich możliwości a później, w konsekwencji, skutecznej

6

rywalizacji na szalenie dziś konkurencyjnym rynku pracy przygotować. Języki obce, nowe technologie, najnowsze oprogramowanie, specjalistyczny sprzęt i kreatywni, ambitni, świadomi koniecznych zmian pedagodzy z wyobraźnią, to klucz do sukcesu instytucji oświatowej i opuszczających jej mury absolwentów. Jubileusz 65 lecia Liceum Plastycznego im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu to uroczystość szczególna a jej bogata oprawa skłania nie tylko do refleksji ale jest też okazją do okolicznościowych życzeń i podziękowań. Dziękuję przede wszystkim uczniom, również tym obecnym, za ciekawość świata, nieposkromioną młodzieńczą energię i inspirujące również nas, pedagogów odkrycia, które wciąż pozwalają czerpać satysfakcje z pracy z Wami. Moim koleżankom i kolegom, pedagogom z Liceum i jego pracownikom, chciałbym jeszcze raz gorąco podziękować za nieocenioną pomoc i wsparcie w trudnym dla szkoły okresie. Z perspektywy kilku lat widać, że wspólnie nakreślony plan warto było realizować. Liceum Plastyczne to dzisiaj zupełnie inna Szkoła, choć mury przecież wciąż te same…Inna nie tylko dlatego, że zmienia się otaczający nas świat, wciąż rosną oczekiwania i wymagania naszych uczniów (i ich rodziców…). Ale również dlatego, że trudny i wymagający dużego zaangażowania nas wszystkich plan udało się wprowadzić w życie a później z ogromnym zaangażowaniem obecnych władz Szkoły, przy pomocy grona pedagogicznego, pracowników obsługi szkoły, rodziców naszych uczniów i władz oświatowych ...realizować. W tym ostatnim słowie celowo pomijam pierwszą literę. Koncepcja dalszego rozwoju Liceum, rozbudowy bazy dydaktycznej oraz doskonalenia oferty programowej jest bowiem w dalszym ciągu aktualna. Mam nadzieję, że z pomocą wszystkich, którym bliskie są losy tej szczególnej Szkoły uda się w bliskiej przyszłości tę brakującą literę dopisać. Gorąco tego życzę uczniom, nauczycielom, Pani Dyrektor, i wciąż rosnącej grupie absolwentów, sympatyków i przyjaciół Liceum Plastycznego im. Piotra Potworowskiego w Poznaniu. Andrzej Syska listopad 2011


Dziekuję moim koleżankom i kolegom, nauczycielom Liceum Plastycznego za ogromny wkład pracy w organizację obchodów 65 lecia istnienia szkoły.

Karty wydawnictwa, które dzis Państwo przeglądacie, są znakomitym miejscem do zamieszczenia na nich kilku refleksji i słów podziekowań. Słowa te piszę sentymentalnie, bo z pozycji absolwentki Panstwowego Liceum Sztuk Plastycznych - rok 1979, piszę je jako nauczycielka rysunku i malarstwa, jako wychowawca, jako współpracownica poprzednich dyrektorów, a także dziś kierujaca szkołą. Refleksja co do roli tej szkoły w moim życiu nasuwa się sama : nauka w niej była pięknym, bardzo inspirujacym okresem, a praca dostarcza wciąż nowych wyzwań i doświadczeń oraz przynosi ogromną satysfakcję. Wystawa absolwentów z okazji Jubileuszu 65 lecia Liceum Plastycznego w Poznaniu, to okazja spotkania ludzi, którzy pojawiali się na mojej drodze. Począwszy od kolegów z licealnych czasów (Krzysztof Molenda, Maciej Ćwiek, Andrzej Leśnik, Jacek Strzelecki, Leszek Knaflewski), poprzez moich akademickich nauczycieli (prof. Włodzimierz Dudkowiak, prof. Bogdan Wojtasiak) i wreszcie uczniów których miałam okazję poznawać na lekcjach rysunku i malarstwa (Martyna Stachowczyk, Franciszek Orłowski, Bartek Ratajczyk). To także szczególne spotkania i rozmowy przy okazji współpracy na różnych płaszczyznach, za które serdecznie dziekuję Zuzannie Pawlickiej, Wojtkowi Bąkowskiemu, Piotrowi Bosackiemu, Panu profesorowi Józefowi Stasinskiemu, Januszowi Kapuście.

Dziękuję w szczególny sposób, naszym absolwentkom Julii Mazance - za poświęcony czas i pracę nad tekstem będacym wstępem do niniejszego katalogu oraz Natalii Rozmus za opracowanie graficzne wydawnictwa. Dziekuję także mojemu poprzednikowi profesorowi Andrzejowi Sysce, dyrektorowi LP za Jubileuszową refleksję. Serdeczne podziekowania kieruję do Pana profesora Macieja Łubowskiego i Galerii „U Jezuitów”, za udostepnienie sal wystawowych. Dziekuję sponsorom, którzy przyczynili się do uświetnienia imprez jubileuszowych - Fundacji PBG, Firmie „Hochtief-Polska”, Galerii „Arsenał”. Beata Bregier - Maldzis

Godnym podkreślenia jest fakt, że uczestnicy wystawy w Galerii „ U Jeziutów” w mniejszym lub bardziej znaczącym stopniu wciąż pojawiają się w życiu szkoły, jako nauczyciele, ojcowie i matki naszych uczniów, prowadzacy plenery, wizytujacy artyści, przyjaciele liceum. W imieniu całej społecznosci szkolnej, dziekuję wszystkim artystom, naszym znakomitym absolwentom, za przyjęcie zaproszenia do udziału w wystawie. Różnorodność twórczych postaw reprezentowanych w Galerii „U Jezuitów” świadczy o wolności wyborów, których mam nadzieję doświadczyliście Państwo już na etapie kształtowania świadomości artystycznej, czyli w latach spędzonych w naszej szkole. Dziekuję za to , że chetnie podkreślacie fakt bycia jej absolwentami, co podnosi prestiż Liceum Plastycznego.

7


KOWSKI

WOJCIECH BĄ

Ur. w 1979 r. Mieszka i pracuje w Poznaniu.

Ukończył ASP w Poznaniu w 2005 roku.

Autor filmów animowanych i wideo, obiektów i instalacji audio, audioperformance, słuchowisk radiowych, muzyk, poeta. Lider grup muzycznych KOT, NIWEA i Czykita.

Od maja 2007 wraz z Radosławem Szlagą, Tomaszem Mrozem, Konradem Smoleńskim, Piotrem Bosackim, Izą Tarasewicz i Magdaleną Starską współtworzy grupę artystyczną PENERSTWO. Jest twórcą cyklu rysunkowego “Tu mam taką rubrykę na rysunki” w Gazecie Wyborczej. Laureat nagrody Deutsche Bank i Zachęty Narodowej Galerii Sztuki “Spojrzenia” w 2009 roku. Laureat nagrody “Paszport Polityki” w 2011 roku. Współpracuje z Galerią Stereo.

“From the archive”, Żak Branicka gallery, Berlin, Niemcy “Take a look at me now!”, Sainsburry Center for Visual Arts, Norwich, UK ”Younger than Jesus”, New Museum, New York, USA

2008 • „Pod ścianą”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa • „Establishment jako źródło cierpień”, CSW Zamek Ujazdowski,Warszawa • „Nie ma sorry”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa • „Śniące Ciała”, Galeria Miejska Arsenał, Poznań • „Brzuch”, Galeria Słodownia, Stary Browar, Poznań

WYSTAWY INDYWIDUALNE (wybrane): • • •

2010 - ”Jest tylko to, co widać”, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2009 - “Piękno”, Galeria Stereo, Poznań 2008 - „Idziesz ze mną? – Gdzie? – W dupę ciemną”, Galeria Leto, Warszawa

Wybrane wystawy zbiorowe: 2011 • “MIR”, Galeria Arsenał, Białystok • “Transylwania 2”, Galeria Miejska Arsenał, Poznań • “Wszystko”, EXPO Kolonie/Stereo, Galeria Kolonie, Warszawa • “For money not love”, Tallin Print Triennal, Tallin, Estonia 2010 • “Credo”, ZONA Sztuki Aktualnej, Łódź • “Luc Tuymans: A Vision of Central Europe”, Brugge Plus, Brugia, Belgia • “Transylwania”, Galeria BWA Zielona Góra • “Widzę rzeczy, których nie ma”, Instytut Polski, Rzym, Włochy • “Early Years” Kunstwerke, Berlin, Niemcy 2009 • “3 x Tak”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa • “Completed” (z Anną Molską), Kunstferei, Freiburg, Niemcy • “Głowa z głów” (z Magdaleną Starską), Galeria Arsenał, Białystok • “Spojrzenia 2009”, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa

8

WŁĄCZYĆ S MUSISZ SOBIE GENERALNY BA w ko a / 2010 instalacja dźwię


/ wystawa PIĘKNO / 2009 formance 07 / audioper CORPSES / 20

9


IWONA BIS

Poznańska artystka absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych, Politechniki Poznańskiej oraz Papieskiego Wydziału Teologicznego, dziś spełnia się jako artystka. Duży wpływ na jej twórczość miał artysta Edmund Łubowski. Pracowała pod okiem dr Agnieszki Balewskiej oraz w pracowni prof. Józefa Drążkiewicza z Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

EKOART i moje prace ostatnich lat są ze wszech miar ekologiczne, co do tematyki i materiału, tworzywa. Prace poświęcone takiej tematyce jak toposy: woda, ogień, ziemia, powstały na materiałach strukturalnych, budowlanych, na przykład tekturze dachowej. Moja realizacja

Jest laureatką Ogólnopolskiego Konkursu na plakat PKO w 1969 roku. Dwukrotnie nagrodzona na „Salonie Wielkopolskim”, a w roku 2004 również Nagrodą Publiczności. „Salon Wielkopolski” to coroczny przegląd dokonań artystów plastyków z całego kraju. Prace jej pokazywano na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą. Niektóre znajdują się w kolekcjach w USA, Francji, Rosji i Niemczech, Australii.

w kontekście artystycznym układa nową rzeczywistość

Inżynier budownictwa, jest specjalistą ds. inwestycji i inspektorem nadzoru, posiada uprawnienia w zakresie projektowania i wykonawstwa konstrukcji budowlanych.

zultatem przemyśleń, aby przyswoić z zewnątrz elementy

Wypowiada się za pomocą różnych środków artystycznych. Nierzadko zastanawia się nad tym, jak materiały, elementy budowlane można wykorzystać, przyswoić z zewnątrz jako „swoje” w obszarze sztuki, tworząc malarskie obiekty - impresje konstruktorki. Środki, jakich używa to olej, akryl i pełne nasycenia i lśnienia wybrane partie obrazów.

BEZ TYTUŁU

10

Jestem też członkiem poznańskiej Grupy Artystycznej

i komunikat szorstkich i twardych podłoży, na których pojawia się kolor i forma „nieużytkowa”. Właśnie ten aspekt „odwrócenia ról”, a więc tego, co „konieczne zewnętrznie” na to, co „konieczne wewnętrznie” - czyli przysługujące samej sztuce – jest moim pomysłem i rebudowlane na teren sztuki. Iwona Bis


BEZ TYTUŁU

BEZ TYTUŁU

11


PIOTR BOSACKI

Liceum Plastyczne ukończył w 1997 roku. W 2004 r. ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Poznaniu. Pracuje na uczelni macierzystej w Katedrze Intermediów. Zajmuje się sztukami wizualnymi, filmem animowanym i kompozycją muzyczną. Członek Grupy KOT. Należy również do grupy PENERSTWO.

PIOTR BOSACKI: GEOMETRIA

Tytuł twojego filmu odnosi się do transformacji Lorentza, ale czy merytorycznie ma cokolwiek wspólnego z fizyką? PIOTR BOSACKI: Transformacja Lorentza to narzędzie matematyczne, dzięki któremu określamy współrzędne czasoprzestrzenne tego samego zjawiska dla różnych układów odniesienia, czyli dla różnych obserwatorów. Na przykład: Jeśli jakiś pojazd, (z mojego punktu widzenia) porusza się z wielką prędkością, to w pojeździe tym (z mojego punktu widzenia) czas zwalnia, a przedmioty się zwężają. Stąd powiedzenie: “zegary zwalniają, a sztaby (w domyśle miernicze) się kurczą”. Natomiast obserwator przebywający w pojeździe nie zauważa tych zmian. Z jego punktu widzenia, sekundy i metry wewnątrz pojazdu są „normalne”. Podobieństwo między transformacją Lorentza a geometrią mojego filmu, polega na tym, że w obydwu wypadkach, wielkość obiektu jest względna i zależy od prędkości, z jaką obiekt ten się porusza. W przyrodzie odbywa się to jednak na innych zasadach, niż w filmie. Dlatego tytuł „Sztaby i zegary” jest przywołany przeze mnie na zasadzie luźnej analogii. Dwa ludziki chodzą po okręgu w przeciwnych kierunkach i mijają się co jakiś czas. Raz są równej wielkości. Innym razem, jeden jest większy od drugiego - jak to się dzieje? Przestrzeń, w której rozgrywa się film, podzielona jest nacztery ćwiartki. Ćwiartki rozszerzają się i kurczą w określonym tempie. Każda ćwiartka, rozpatrywana z osobna, stale zmienia swą powierzchnię, ale powierzchnia całego układu jest stała. Kiedy jedna ćwiartka powiększa się, inna odpowiednio się zmniejsza. Ludzik, znajdujący się w danej ćwiartce, rozszerza się lub kurczy wraz z ćwiartką. Ludziki przechodzą z ćwiartki do ćwiartki, jak z pokoju do pokoju. Kiedy ludzik porusza się ze stałą “prędkością podstawową”, przebywa tyle samo czasu w ćwiartkach aktualnie powiększających się, co w ćwiartkach aktualnie się pomniejszających.

12

Każdy chwilowy przyrost wysokości równoważony jest więc zawsze odpowiednio redukowany. Na dłuższą metę, wysokość ludzika jest stała. Taki jest efekt poruszania się ze stałą „prędkością podstawową”. Jeśli natomiast pozwolimy ludzikowi poruszać się z dowolną prędkością, czyli jeśli pozwolimy ludzikowi przechodzić z ćwiartki do ćwiartki, jak mu się podoba, to teoretycznie może on przechadzać się wyłącznie po ćwiartkach, które aktualnie się powiększają. Teoretycznie więc, wysokość ludzika może wzrastać bez końca. Stąd dwa ludziki mogą być początkowo tego samego wzrostu. Potem jednak, na skutek zmian prędkości, jeden może stać się większy od drugiego. Co Cię interesowało podczas realizacji tego filmu - bo wydaje się, że mamy do czynienia z metaforą, a to nie do końca pa- suje do Twoich poglądów na sztukę? Uważasz mnie za zdeklarowanego abstrakcjonistę, dlatego mówisz, że metafora raczej nie pasuje do moich poglądów na sztukę. Masz oczywiście dużo racji, bo rzeczywiście sprawa struktury dzieła jest dla mnie często najważniejsza. Masz też rację w tym sensie, że różnica między zimną strukturą a ciepłą poetyką bez wątpienia istnieje, ale tak naprawdę nie wiem, którędy i w jaki sposób, przebiega granica między strukturalną a poetycką warstwą dzieła. W tym sensie, nie istnieje coś takiego jak moje “poglądy na sztukę”. W “Sztabach i zegarach” jeden człowiek staje się większy od drugiego, i bez wątpienia można to rozpatrywać w kategoriach metafory. Myślałem jednak tylko o geometrii. Wymiar metaforyczny właściwie mnie nie interesował. Ale wydaje mi się, że moje intencje nie mają tu większego znaczenia. Nie mają znaczenia, ponieważ każda rzecz, niezależnie od naszej woli, posiada potencjalny wymiar metaforyczny. Wszystkie zjawiska bez wyjątku są bowiem manifestacją jednej i tej samej fizyki. Każde pojedyncze zjawisko jest więc, w jakimś stopniu, podobne do wszystkich innych zjawisk. Na przykład: wszystko kiedyś się kończy. Dlatego koniec dowolnego procesu może być śmiało postrzegany jako metafora wszystkich innych „końców”. Od metafory nie da się uciec całkowicie. Ale z drugiej strony, nie mamy obowiązku dopatrywania się metafor zawsze i we wszystkim. Kto nadużywa widzenia metaforycznego, ten prędzej czy później zacznie gadać bzdury. Rozmawiał Michał Lasota


ry Sztaby i zega m kadry z fil u

13


MACIEJ ĆWIEK

Ur. w 1960 r. Reżyser, grafik, animator, scenarzysta, producent filmowy. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1979) oraz absolwent wydziału Malarstwa Grafiki Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (1984). Kierownik III Pracowni Animacji w Katedrze Filmu na Wydziale Komunikacji Multimedialnej. W latach 1984 – 2001 realizuje filmy w Telewizyjnym Studio Filmów Animowanych w Poznaniu. Od 1992 r. kieruje własnym Studiem Animacji Komputerowej. Wykaz ważniejszych realizacji filmowych: • • • • • • • • • • • • • • • •

1984 – „STOMP” 1986 – „MODEL” 1986 – „VIDEO-DISC” 1987 – „NEONOWA KROWA” 1987 – „CUDA I DZIWY” 1989 – „WILKI” 1989 – „. ! ?” [KROPKA WYKRZYKNIK ZNAK ZAPTANIA] – wspólnie z Jackiem Adamczakiem 1989 – „BADINERIE” 1990 – „KUKUŁKA” 1992 – „DIVERTIMENTO PRESTO KV 138” 1992 – „STARY ZAMEK” 1995 – „MAGRITTE” – wspólnie z Hieronimem Nemannem 1995 – „PEJZAŻE. MAZUREK e-moll” 2006 – „WIDEOKLIP v 4.0” – cykl „Wariacje” 2006 – „Walc cis-moll” – cykl „Wariacje” 2007 – „Podróż” – cykl „Wariacje”

Producent filmów: • • • • • • • • • • • •

14

“Remote control” reż. Hieronim Neumann “Słoneczne miasteczko” reż. Andrzej Gosieniecki “Zoopraxiscope” reż. Hieronim Neumann „Allegro” reż. Ewa Ziobrowska „Alter ego” reż. Jakub Gryglicki „WIDEOKLIP v 4.0” reż. Maciej Ćwiek „Walc cis-moll” reż. Maciej Ćwiek „Wariacje” reż Maciej Ćwiek „Studnia” reż. Andrzej Gosieniecki „Srebrny ekran” reż. Bartłomiej Hass “Ognisty Ptak” reż. Andrzej Gosieniecki Producent kilkunastu etiud i filmów dyplomowych Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu.


STOMP / 1984 JE / 2006

0 / cykl WARIAC

WIDEOKLIP v 4.

15


WŁODZIMIERZ

DUDKOWIAK

Studia w PWSSP w Poznaniu. Dyplom z malarstwa w 1972 r. W 1971 roku rozpoczął pracę pedagogiczną w macierzystej uczelni. Od 1981 roku prowadzi pracownię malarstwa na ASP (obecnie UA) w Poznaniu. W 1993 roku otrzymał tytuł profesora. W latach 1984-1993 był prodziekanem, a w 1993-1996 dziekanem Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby. Od 2008 roku – Kierownik Katedry Malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu.

Uczestniczył w sympozjach, plenerach i akcjach artystycznych ogólnopolskich i międzynarodowych. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień oraz wielokrotnym stypendystą MKiS. Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum Okręgowego w Chełmie, Muzeum Okręgowego w Legnicy, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, Muzeum Śląskiego w Katowicach.

Uprawia malarstwo i rysunek. Swoje prace prezentował na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą (m.in. Bratysława, Bremen, Brno, Budapeszt, Dusseldorf, Genk, Getynga, Hanower, Lipsk).

KONFIGURACJA

16

8 / 75,5 x 97

cm


KONFIGURACJA KONFIGURACJA

6 / 73 x 86 cm

10 / 81 x 111

cm

17


LECH FRĄCKOWI

AK

Urodzony w 1950 roku w Międzychodzie. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Studia na Wydziale Architektury Wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom uzyskał w 1974 roku. Doktor habilitowany sztuki, pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry Rysunku, Malarstwa, Rzeźby i Sztuk Wizualnych na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, grafiką wydawniczą i użytkową. Od 1974 roku bierze udział w wystawach w kraju i za granicą. Nagrody i wyróżnienia: • • • • • • • • •

1975-14e Salon Mondial des Humoristes, KnokkeHeist, Belgia; wyróżnienie specjalne za wyjątkowy debiut 1976-15e Salon Mondial des Humoristes, KnokkeHeist, Belgia; wyróżnienie honorowe 1981 - Ogólnopolski Konkurs na Rysunek Satyryczny, Rzeszów; I nagroda i wyróżnienie honorowe Redakcji „Szpilek” 1997 - Międzynarodowa Wystawa Satyrykon-Legnica 97; II nagroda, srebrny medal 2000 - Międzynarodowa Wystawa Satyrykon-Legnica 2000 nagroda Dyrektora Legnickiego Centrum Kultury 2001 - Międzynarodowa Wystawa Satyrykon-Legnica 2001; III nagroda, brązowy medal 2007-4th International Drawing Biennale Melbourne 2007; wyróżnienie honorowe i nagroda konsula 2008 - Międzynarodowa Wystawa Satyrykon-Legnica 2008; II nagroda, srebrny medal 2010 - Międzynarodowa Wystawa Satyrykon-Legnica 2010; II nagroda, srebrny medal

Odznaczony Honorową Odznaką Miasta Poznania oraz srebrnym medalem „LABOR OMNIA VINCIT”.

18

BEZ TYTUŁU BEZ TYTUŁU


19


ĄCZNIAK

WOJCIECH GOR

Ur. w 1976 roku w Poznaniu. W 1996 r. ukończył Liceum Plastyczne w Poznaniu. W latach 1996-2001 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom z malarstwa i rysunku w pracowni prof. Norberta Skupniewicza oraz prof. Macieja Haufy). Od 2008 r. pracuje na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu na stanowisku adiunkta w IV Pracowni Malarstwa prof. Andrzeja Zdanowicza.

” WE WNĘTRZU “PORTRET ” RTETY 1 / 2009/1 Z CYKLU “KWA / 160 x 140 cm olej na płótnie

20

- “ŚWIADEK” ĄCE MIASTO” Z CYKLU “MILCZ 21 cm / 2011 erze / 29,7 x pi pa na z as gw ołówek i ĄCE MIASTO” Z CYKLU “MILCZ 21 cm / 2011 erze / 29,7 x pi pa na z as gw ołówek i


ĄCE MIASTO” Z CYKLU “MILCZ / 2011 / 29,7 x 21 cm ze er pi pa na ołówek i gwasz

21


A

IZABELA GUSTOWSK

Urodzona w Poznaniu w 1948 roku.

WYSTAWY ZBIOROWE /wybór/

Liceum Plastyczne w Poznaniu (1962-1967). Studia w PWSSP (obecnie Uniwersytet Artystyczny) w Poznaniu (1967-1972). Profesor zwyczajny: Uniwersytet Artystyczny – Wydział Komunikacji Multimedialnej, Pracownia Działań Performatywnych i Multimedialnych oraz Wyższa Szkoła Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa – kierunek: Grafika.

W latach 1979- 1992 prowadziła poznańską Galerię ON; z Krystyną Piotrowską od 1979 -1983, do 1992 współpracując z Andrzejem Pepłońskim i Sławkiem Sobczakiem. Mieszka i pracuje w Poznaniu.

• •

• •

Realizuje prace w obszarze mediów różnych. Pracuje cyklami: • • 1979-1990 Względne cechy podobieństwa • 1990-1994 Sny • 1994- 1997 Płynąc • 1996-2001 Śpiewające pokoje • 1999-2001 Namiętności i inne przypadki • 2001-2007 Life is a Story • 2008 SHE – Media Story • 2010 Struny Czasu

• • • •

2011 - Kolekcja Sztuki Współczesnej- Muzeum Narodowe, Wrocław 2010 - Ars Homo Erotica – Muzeum Narodowe, Warszawa 2009 - Gender Check-Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig, Wiedeń 2008 - Mediations Biennale – / Voyage Sentimental CK Zamek, Poznań 2005 - Two Asia Two Europe – Doulon Museum Of Modern Art, Shanghai 2003 - Architectures of Gender Contemporary Women’s Art in Poland, Sculpture Center NY 1988 - XLIII Espositzione Internazionale d’Arte – La Biennale di Venezia 1987 - Expressiv - Central Art. Since 1960 – Museum Moderner Kunst, Wien, Hirshhorn Museum Washington DC 1987 - 19a Bienal Internacional de Sao Paulo 1983 - 17a Bienal Internacional de Sao Paulo

Kuratorka licznych wystaw, między innymi: WYSTAWY INDYWIDUALNE /wybór/ • • • • • • • • • • • •

22

2011 - Cichym ścigałam ją lotem – Galeria Piekary, Poznań 2009 - Holiday Souvenir – Bałtycka Galeria Sztuki, Ustka 2008 - SHE – Media Story – Stara Rzeżnia, Poznań 2007 - Life is a Story – Muzeum Narodowe, Poznań 2001 - Namiętności i inne przypadki – Centrum Sztuki Współczesne, Warszawa 1997 - La Source Galerie du FRAC – Chateaugiron, Rennes 1996 - Płynąc – Galeria Sztuki Współczesnej – Zachęta, Warszawa 1994 - Sny – Państwowa Galeria Sztuki, Sopot 1990 - Białe, Czerwone, Czarne – Galeria Studio, Warszawa 1989 - Izabella Gustowska - Edmonton – Art Gallery, Edmonton 1986 - Względne Cechy Podobieństwa I – Muzeum Narodowe, Wrocław

• • • • • • • • • •

1980 - Sztuka Kobiet – Galeria ON, Poznań (z Krystyną Piotrowską) 1987 - Obecność I – Sztuka Kobiet - Galeria ON i inne galerie, Poznań 1988 - Obecność II – Sztuka Dżwięku – Galeria ON i inne galerie, Poznań 1992 - Obecność III – Sztuka Kobiet – Galeria ON, BWA , Muzeum Etnograficzne 1994 - Obecność IV – Galeria La Coupole, Rennes 1994 - Drobne Narracje – BWA, Poznań (z Grzegorzem Dziamskim) ART Poznań 2004 - Targi Sztuki ART Poznań 2005 (dyrektor artystyczny) 2008 - Art must be beautiful - Stary Browar, Poznań (z Ramanem Tratsiukiem) 2009 - Urban Legend – Festiwal Sztuki w przestrzeni publicznej (z Pawłem Leszkowiczem i Ramanem Tratsiukiem) 2011 - Osiem Dni Tygodnia – Digital_ia 11- Galeria 13 Muz, Szczecin


znań, 2008 ara Rzeźnia, Po St y or St ia alta 2008/ SHE - Med al Teatralny M iw st Fe y ow od /Międzynar

23


STA

JANUSZ KAPU

Janusz Kapusta urodził sie w Zalesiu w 1951 roku. Po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a następnie Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej (dyplom w 1977 r.) wstąpił na Wydział Filozofii Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Jego twórczość obejmuje zarówno grafikę, plakat, rysunek prasowy, opracowania graficzne, ilustracje książkową, jak i scenografię teatralną oraz malarstwo. Jeszcze w latach studenckich publikował swoje rysunki m. in. w „Szpilkach”, „Radarze”, „ITD”, „Forum”, „Liteaturze” oraz w prasie francuskiej i niemieckiej. Jest laureatem 40 krajowych i zagranicznych nagród artystycznych m. in. “Złotych” i “Srebrnych Szpilek”. W 1981 roku Janusz Kapusta zamieszkał w Nowym Jorku. Od tego czasu jego prace ukazują się m. in. w „The New York Times”, „The Wall Street Journal”, „The Washington Post”, „Graphis”, „Print”, „Nature”. Prace artysty znajdują się w zbiorach wielu muzeów i galerii na świecie m. in. Museum of Modern Art w Nowym Jorku, Museum of Modern Art w San Francisco, IBM Collection, Muzeum Sztuki w Łodzi. Janusz Kapusta miał wiele wystaw indywidualnych i brał udział w wielu wystawach zbiorowych. Jest autorem bibliofilskiego wydania “Zniewolonego umysłu” Czeslawa Miłosza (The Limited Edition Club, Nowy Jork 1983). W latach 1982 - 1985 zaprojektował dwa pisma: „Le’ An Ha’Errev” i „Blue Star” i był ich dyrektorem artystycznym. W tym samym czasie z Andrzejem Czeczotem założył i prowadził firmę reklamową “Visual Thinking”. W 1983 był dyrektorem artystycznym największej prezentacji polskiej piosenki w Studio 54th, “ New York’ - Polish Extravaganza”. W „Locie Świerkowej Gęsi”, filmie produkowanym przez Michaela Hausmana i reżyserii Lecha Majewskiego (1984 r.) był doradcą artystycznym i projektantem czołówki. W 1985 roku odkrył nowa figurę geometryczną - jedenastościenną bryłę, której nadał nazwę K-dron. Dwa lata później otrzymał na nią patent amerykański, a potem w kilkunastu państwach na świecie. W latach 1991-92 był współzałożycielem i dyrektorem artystycznym miesięcznika “OKay America”. Zaprojektował też magazyn psychologiczny “Charaktery”. W 1995 roku zaproszony przez reżysera Lecha Majewskiego zaprojektował w Heilbronn (Niemcy) scenografię i kostiu-my do opery Roberta Wilsona “Czarny Jeździec” a w Warsza-wie, w Teatrze Wielkim, scenografię do “Carmen” Georga Bizeta. W 1998 roku, rownież w Heilbronn,

24

opracował scenografię do “Snu nocy letniej” Szekspira. Opublikował trzy książki: “Almost Evrybody “- (1984) wydaną przez Wiliam Morrow w Nowym Jorku, “Kapusta w New York Times” przez Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe i Ars Polonę oraz “K-dron, opatentowana nieskończoność” przez Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne (1995). W 1998 roku otrzymał prestiżową nagrodę im. Alfreda Jurzykowskiego w dziedzinie sztuk pięknych. W 1999 roku w Muzeum Sztuki w Łodzi odbyła się wystawa całkowicie poświęcona K-dronowi. W tym samym czasie w Teatrze Aktora i Lalki Ateneum w Katowicach odbyła się premiera sztuki dla dzieci “Planeta K-dron, czyli tajemnica przerwanej podróży”, której Kapusta byl autorem, scenografem i reżyserem. W 2000 roku artysta odkrył nowe nieznane wcześniej zasady złotego podziału i prezentował je na matematycznych konferencjach na amerykańskich i polskich uniwersytetach. Jego artykuły ukazały się w matematycznych periodykach Stanów Zjednoczonych i Japonii. W 2001 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu została obroniona praca magisterska o twórczości Janusza Kapusty zatytułowana “Od rysunku do sztuki czystej”. W lutym 2002 Kapusta stworzył scenografię do “Carmen” w Wileńskiej Operze Narodowej na Litwie. Tego samego roku Kapusta jako jeden z 22 artystów ze świata był zaproszony do uczestnictwa w Międzynarodowej wystawie w Zagrzebiu (Chorwacja) w celu odtworzenia zbiorów Muzeum Sztuki w Vukovar, które zostało zniszczone w czasie wojny bałkańskiej. W maju 2004 Kapusta zdobył Grand Prix na międzynarodowym konkursie w Ankarze upamiętniającym 80. rocznicę Republiki Tureckiej. W 2005 roku w Sintrze (Portugalia) za rysunek opublikowany w “Rzeczpospolitej” Janusz zdobył pierwszą nagrodę za najlepszy rysunek prasowy opublikowany na świecie w poprzednim roku i również pierwszą nagrodę na międzynarodowym biennale rysunku prasowego w Teheranie (Iran). W latach 2004 -2007 jako Visiting Profesor współpracował z Wyższą Szkołą Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów w Warszawie. W styczniu 2007 roku Kapusta został wybrany przez londyńskie pismo “Nature” do zilustrowania serii 14-tu artykułów o najważniejszych odkryciach naukowych na świecie.


W 2007 roku w związku ze staraniami Wrocławia o przyznanie mu EXPO 2012 Ministrerstwo Kultury i Sztuki zamówiło u Kapusty nowe odwzorowanie Ziemi i Nieba na K-Dronie z brązu jako specjalny podarunek dla przedstawicieli 98 państw podejmujących decyzję o wyborze miasta.

cotygodniowej rubryki “Pion, poziom”. Największa Agencja Ilustracyjna na świecie “Images” prezentuje ponad sześćset prac Kapusty. Kapusta jest dyrektoren artystycznym The Chopin Society of New York i honorowym członkiem Polish American Business Club.

We wrześniu 2009 w Kole został odsłonięty pierwszy na świecie pomnik K-dronu a Januszowi Kapuście przyznano medal “Zaslużony dla Kultury Polskiej”. W maju 2010 nadano autorowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta Koła.

W listopadzie 2010 roku na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Janusz Kapusta uzyskał stopień doktora.

Od 1995 do chwili obecnej jego prace ukazują się regularnie w “Rzeczpospolitej”. W “Plusie, minusie” jest autorem

W marcu 2011 roku w konkursie “Wybitni Polacy w USA” został laureatem w dziedzinie kultury.

venue NY K-dron on 5th A

chy / 2011

Ostrawa / Cze

żone

K-drony wydłu

K-drony

25


KOLEWSKI

KRZYSZTOF KĄ

Urodził się w 1975 roku. Absolwent PLSP w Poznaniu (1996). Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Dyplom z zakresu malarstwa sztalugowego (2001 r.; pracownia prof. J. Świtki.) Obszary działalności artystycznej: malarstwo, fotografia. Obszary działalności zawodowej: grafika reklamowa, fotografia.

26

ZATOPIONY A - TRAFIONY 150 x150 cm

KARTK KIPI MORZE KIPI


0 x 145 cm

LASZKA II / 11

0 x60 cm

JEZIORO / 10

cm OPAR / 90 x 90

27


MERSKI

GRZEGORZ KECZ

Urodzony w Ostródzie. Absolwent PLSP w Poznaniu (1981). Studia w PWSSP w Poznaniu w latach 1983-1989 (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Dyplom w Pracowni Technik Metalowych profesora Tadeusza Jackowskiego. Doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny UAP, kierownik XV Pracowni Rysunku na Wydziale Malarstwa, prowadzi również rysunek na Wydziale Architektury i Wzornictwa (studia wieczorowe). Od 2008 prodziekan Wydziału Malarstwa. Uprawia grafikę i rysunek, w ostatnich latach głównie miedzioryt.

• • • •

• WYSTAWY (wybór): • • •

28

1994, 2004 – Grafika, Galeria „Profil” CK ZAMEK w Poznaniu 1999 – Prasentation, Artyści Pedagodzy ASP w Poznaniu, Instytut Kultury Polskiej w Berlinie 2004 – Miedzioryty, Galeria Sztuki „Wieża Ciśnień”, Konin

• • •

2006 – Obszary poszukiwań 2, Poznańska Galeria Nowa w Poznaniu 2006 – Konkurs o Nagrodę im. D. Chodowieckiego, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie 2002, 2007 – Miedzioryty, Galeria Miejska w Mosinie 2007 – Inspiracje archeologiczne w sztuce współczesnej, Muzeum Archeologiczne w Poznaniu; Muzeum im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy; Muzeum Śląskie w Katowicach; Miejska Galeria Sztuki im. hr. Władysława Zamoyskiego w Zakopanem 2007 – TRANS_GRAPHIC. POLISH PRINTS. Galeria Diele, Międzynarodowa Konferencja Grafików IMPACT – Tallin (Estonia) 2008 – TRANS_GRAPHIC. POLISH PRINTS. Galeria Grafiki Cable Factory – Helsinki (Finlandia) 2009 – „x 2 – Poznań – Wrocław”, BWA w Lesznie 2010 – „Poz – Wro. Rozpoznanie miejsca”, ASP Wrocław IMPROWIZACJA

II


29


LESZEK KNAFLEWSKI

Urodzony 08.05.1960. Dyplom z wyróżnieniem w Pracowni Malarstwa prof. Jerzego Kałuciego w 1985 roku w PWSSP w Poznaniu. W latach 1983 - 90 współtworzył grupę KOŁO KLIPSA. Grał w takich formacjach muzycznych jak: Sten, Socrealizm, Art Sound Project, Drum Machina, Kot. Prof. Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, kierownik Pracowni Audio Sfera na Wydziale Komunikacji Multimedialnej, Kierunek Intermedia. Wybrane wystawy: 2010 • “I could live in Africa”, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa; • “Oni śpią za nie”, Galeria Stereo, Poznań; (indywidualna) • “Coexistence”, Tembi Cintemporary, Jakarta, Indonezja; • “Mediatorzy”, Muzeum Narodowe, Warszawa; • “Von fahnen, farbbeuteln und fixierungen”, Motorenhalle, Drezno, Niemcy; • “Pokolenie 80, niezależna twórczość młodych 19801989”, Muzeum Narodowe w Krakowie; 2009 • “Wasser und wein”, Stadtische Galerie, Leere Beutel, Regensburg, Niemcy; 2008 • “Skrzyżowania przeciwko rondom”, Galeria Piekary, Poznań, (indywidualna); • “Kolekcja sztuki XX i XXI wieku”, Muzeum Sztuki MS2, Łódź; 2007 • “Objecthood”, Galeria Hardcore Art Contemporart Space, Maiami, USA; • “Nachbarn. Deutsche motive in polnischer gegenwarts kunst”, Kulturforum Altona, Hamburg; • “Asteizm, dowcip i władza sądzenia”, CSW, Zamek Ujazdowski, Warszawa; 2006 • “Muzeum jako świetlany przedmiot porządania”, Muzeum Sztuki, Łódź; 2005 • “Killing me softly”, Galeria Piekary, Poznań, (indywidualna); 2003 • “Polacos”, Capella de l’antic hospital de la belles arts, Barcelona; • “Art front / water front” , New House Center for Contemporary Art, New York, USA;

30

2002 • “Cambio constante 3” – Monasterio de Veruela, Hiszpania 2001 • “Irreligia” morphology of the non-sacred in 20th century polish art, Atelier 340 Muzeum, Bruksela;

PRACE W ZBIORACH: • Muzeum Sztuki w Łodzi, • Muzeum Regionalne w Zielonej Górze, • Wielkopolskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, • Muzeum Narodowe w Poznaniu, • Szczecińskie Towarzystwo Zachęty Sztuki Współczesnej, • Centrum Rzeżby Polskiej w Orońsku, • Atelier 340 Muzeum, Bruksela (B), • Musee Royal De Mariemont, Morlanwelz, • Galeria Piekary, Poznań, • Galeria Wymiany, Łódz, • Grażyna Kulczyk Collection, Poznań, • Instytut Sztuki “Wyspa”, Gdańsk.

im Stoisz na mo

miejscu


31


ALSKI PIOTR C. KOW

Urodzony w 1951 roku w Mieszkowie. Szkoła średnia: PLSP w Poznaniu im. Franciszka Bartoszka, w latach 1965 –1970 - malarstwo z Edmundem Łubowskim. Studia PWSSP w Poznaniu w latach 1973-1978. Dyplom w pracowni malarstwa profesora Stanisława Teisseyre’a. W latach 1993 – 1999 dziekan Wydziału Wychowania Plastycznego, obecnie Edukacji Artystycznej.

Obrazy te początkowo realizowane były tylko farbami, ale z czasem również owocami, runem leśnym, kurzem, dymem, rdzą, błotem i tym wszystkim co mogło pozostawić na nich swój ślad. Tworzy też obrazy wspólnie z Innymi osobami, czasem anonimowymi, ale zapraszał też do współtworzenia swoich wystaw, lub obrazów innych artystów. Ostatnio realizuje i wystawia prace razem z Joanną Janiak.

Współzałożyciel Kursów Pedagogicznych dla nauczycieli plastyki, absolwentów wyższych uczelni plastycznych, odbywających się corocznie od 1995 do 2007 roku w Skokach. Od 2000 roku prowadzi studencką Galerię „Na Polskiej”. W roku 2003 z inicjatywy ówczesnego Rektora prof. Wojciecha Müllera założył Kolekcję ASP i był kuratorem jej trzech pierwszych edycji. Obecnie profesor zwyczajny, kierownik Pracowni Malarstwa X na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu oraz w Katedrze Nowych Mediów w Akademii Sztuki w Szczecinie. Mieszka w Poznaniu i Nienawiszczu. Autor cykli obrazów realizowanych od około 30 lat bezpośrednio w naturze pt. „Żywa Natura – Martwa Natura”, m.in.: • • • • • • • • • • • • • •

obrazów smacznych i niesmacznych obrazów przejściowych, przejezdnych i przelotnych obrazów granicznych, przygranicznych i zagranicznych obrazów grzecznych i grzesznych, czyli niegrzecznych obrazów malowanych w pełnym słońcu, w cieniu, bez cienia i bez cienia wątpliwości obrazów skończonych i nieskończonych obrazów malowanych w schroniskach, na szlaku i takich, które szlag by trafił obrazów malowanych bez ram, w ramach i w ramach przyjaźni obrazów malowanych na sztaludze, pod sztalugą i obok sztalugi obrazów malowanych na wysokim i na niskim poziomie (Giewont i kopalnia miedzi Lubin) obrazów malowanych na ogniu i obrazów malowanych na gazie, co prawda niewielkim ale jednak obrazów malowanych na drzewie, i z drzewa obrazów malowanych w Poznaniu i nie do poznania. obrazów malowanych szybko, wolno i takich, których zdawać by się mogło, że nie wolno ich malować A DEL CARMEN TOLEDO - CUEST PRZEJEZDNE z cyklu OBRAZY na płótnie i samoc hodów 2001 ślady motocykli 205 x 60 cm /

32


33


AWSKI

ANDRZEJ KURZ

Urodził się w 1928 roku w Poznaniu. W latach 1945-1951 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, w pracowniach Stanisława Szczepańskiego, Wacława Taranczewskiego i Eustachego Wasilkowskiego. W 1951 roku uzyskał dyplom w zakresie malarstwa i technik ściennych w Pracowni prof. Wacława Taranczewskiego. Od 1949 roku związany z poznańską PWSSP, od 1984 roku profesor tejże uczelni. Wziął udział w ponad stu wystawach, zbiorowych i indywidualnych w Polsce i zagranicą, m.in.: • • • •

34

1989 – wystawa indywidualna, Muzem Narodowe, Poznań 1994 – „Trzy Gracje”, Angel Row Gallery, Nottingham, Wielka Brytania 1997 – wystawa indywidualna, Galeria Miejska „Arsenał”, Poznań 1999 – wystawa indywidualna, Galeria Kordegarda, Warszawa

• •

2001 – wystawa indywidualna, Galeria „U Jezuitów”, Poznań 2004 – „Pięciu Artystów z Poznania”, Artists House, Jerozolima, Izrael.

W 2008 roku, jubileuszowym dla Artysty (80-lecie urodzin), Muzeum Narodowe w Poznaniu zrealizowało szeroką prezentację twórczości Andrzeja Kurzawskiego, a Galeria Miejska „Arsenał” - pokaz jego najnowszych prac. Równolegle Centrum Kultury „Zamek” w Poznaniu przygotowało wystawę pt. „Andrzej Kurzawski i Rówieśnicy”. Artysta jest laureatem wielu nagród i wyróżnień (m. in. Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne osiągnięcia w pracy dydaktycznej, nagrody Ministra Kultury III, II i I stopnia, medal PWSSP w Poznaniu Scholae Bene Merito, Złoty Hipolit). Prace Andrzeja Kurzawskiego znajdują się w zbiorach muzealnych i licznych kolekcjach prywatnych.


35


ANDRZEJ LEŚNIK

Ur.1959 w Głuszycy na Dolnym Śląsku. 1974 - 1979 PLSP w Poznaniu, 1979 - 1984 studia na wydziale Malarstwa Grafiki i Rzeźby w PWSSP w Poznaniu. Dyplom w zakresie malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka. Od roku 1984 związany z macierzystą uczelnią, obecnie Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu, profesor nadzw. UAP, Kierownik studiów niestacjonarnych - zaocznych na Wydziale Edukacji Artystycznej, na którym to wydziale prowadzi pracownie malarstwa. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem. Mieszka i pracuje na Wildzie w Poznaniu. WYSTAWY INDYWIDUALNE (wybrane) • 2009 „ZaOrle” Dom Carla i Gerarda Hauptmanna, Muzeum Karkonoskie w Szklarskiej Porębie; • 2009 ORLE, Stacja Turystyczna, Góry Izerskie; • 2009 „PISMO OBRAZU” Odsłona I & II, Galeria Miejska „Arsenał” Poznań; • 2007 „TABULA RASA”, Galeria SZYPERSKA; • 2005 „MAMANTRA”, Galeria Sztuki Współczesnej PROFIL, Poznań; • 2002 Galeria KIERAT, Szczecin; • 1999 Galeria MBWA, Leszno; • 1992 Galeria MAŁY SALON, BWA, Wrocław;

olej

36

XXX / 2005 x 125 cm / płótno / 120

• • •

1987 Galeria WIELKA 19, Poznań; 1985 Galeria ON, Poznań; 1983 Galeria KONTAKT, Poznań;

WYSTAWY ZBIOROWE (wybrane) • 2011 „Razem i osobno„ z Sylwią Chudy, Galeria Miejska, Wrocław; • 2010 IV Biennale Sztuki „Tożsamość „Galeria Szyperska, Poznań; • 2007 Transfuzja koloru, Galeria Wozownia, Toruń; • 2007 III Ogólnopolskie Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej, Trójmiasto; Nagroda główna Prezydenta Miasta Gdańska z dziedziny malarstwa • 2002 XIX Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin; • 1999 „PRASENTATION „Polonisches Kulturinstitut“ Berlin; • 1992 V Międzynarodowe Triennale Rysunku , Wrocław; • 1988 Arsenał 88, Warszawa; • 1985 III Międzynarodowe Triennale Rysunku, Norymberga / Linz; • 1981 Galeria WIELKA 19; P. Kurka, M. Kruk, A. Leśnik, T. Akusz.

akryl / tem

2007 cm 55 pera / 50 x


11 RÓŻOWY / 20 cm 60 x / 60 akryl / tempera

2006 0 cm 16 ótno / 125 x

olej / pł olej

XXX / 2009 x 125 cm / płótno / 120

37


WŁODZIMIERZ

MAZANKA

Urodził się 28 marca 1951 roku w Piaskach.

W latach 1965-1970 uczeń Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. F. Bartoszka w Poznaniu. W latach 1971-1976 studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom z wyróżnieniem w 1976 r. w pracowni prof. Tadeusza Brzozowskiego. Zajmuje się malarstwem.

• • •

Triennale Portretu Współczesnego (III nagroda), Galeria BWA, Radom 1986 Ogólnopolska Wystawa Malarstwa „Aqua Fons Vitae” (I nagroda), Galeria BWA, Bydgoszcz 1999 Środowisko Sztuki, Muzeum Archeologiczne, Poznań 2005 Arte Laguna Prize, Wenecja 2011

WYSTAWY ZBIOROWE (wybrane) • „Młodzi dzisiaj”, Muzeum Narodowe, Poznań 1977 • IV Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Konkursu im. J. Spychalskiego, Galeria BWA, Poznań 1977 • XII Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin 1984 • Interart, Międzynarodowe Targi Poznańskie, Poznań 1985 • XIII Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin 1986 • „Bielska Jesień”, Galeria BWA, Bielsko-Biała 1986 • Triennale Portretu Współczesnego, Galeria BWA, Radom 1986 • ZPAP Trwanie i obecność, Galeria BWA, Poznań 1991 • I Poznański Festiwal Sztuki „Trwanie obrazu”, Galeria „Profil”, Poznań 1997 • Ogólnopolska Wystawa Malarstwa „Aqua Fons Vitae”, Galeria BWA, Bydgoszcz 1999 • Środowisko Sztuki, Muzeum Archeologiczne, Poznań 2005 • Arte Laguna Prize, Wenecja 2011 WYSTAWY INDYWIDUALNE (wybrane) • Galeria BWA, Szczecin 1988 • Galeria PSP, Poznań 1988 • Galeria Sztuki Współczesnej „Desa”, Poznań 1989 • Galeria „Profil”, Poznań 1993 • Galeria Miejska „Arsenał”, Poznań 2001 • Galeria Miejska, Jarocin 2002 • Galeria „Piecobiogaz”, Poznań 2003 • Galeria „Pod Wodospadem”, Komorniki k/Poznania 2004 • Galeria BEKOS, Poznań 2010 • MDK, Koło 2011 WAŻNIEJSZE NAGRODY • IV Ogólnopolska Wystawa Malarstwa Konkursu im. J. Spychalskiego (III nagroda), Galeria BWA, Poznań 1977 • XII Festiwal Polskiego Malarstwa Współczesnego (nagroda Z. Szumana), Zamek Książąt Pomorskich, Szczecin 1984 • „Bielska Jesień”, (III nagroda) Galeria BWA, BielskoBiała 1986

38

ZAMYKAJĄCEJ A W PRZESTRZENI 2011 230 x 90 cm /

PŁYNĄCA A II 2011 230 x 90 cm /


/ 65 Ń AM / 2011

PRZESTRZE

x 41 cm / olej

/ 65 x 41 Ń BBM / 2011

na płótnie ótnie

cm / olej na pł

PRZESTRZE

39


ASIEWICZ

JUSTYNA MIKL

Urodzona 13 stycznia 1976 roku w Poznaniu.

• • •

1996 Dyplom Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. 1996-2001 Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu 1998-1999 Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Florencji 2001 Dyplom z wyróżnieniem na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu

STYPENDIA I NAGRODY • 2005 Stypendium Ministra Kultury z Funduszu Promocji Twórczości. • 2004 Nagroda publiczności Art Festival, Anguilla, Brytyjskie Indie Zachodnie • 2004 Pierwsza nagroda w kategorii EX Tempore na konkursie malarstwa „Mandrać 2004”, Volosko, Chorwacja. • 2004 Pierwsza nagroda w kategorii EX Tempore na konkursie malarstwa Kastav, Chorwacja. • 2003 Pierwsza nagroda w kategorii EX Tempore na konkursie malarstwa „Mandrać 2003”, Volosko, Chorwacja. • 2000 Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok akademicki 2000/2001 za wyróżniające rezultaty w nauce. • 1998 Stypendium Fundacji Rozwoju Miasta Poznania na studia we Florencji WYSTAWY INDYWIDUALNE • 2009 Art Cafe, Anguilla B.W.I. (Caribbean), • 2008 Piretti Art Gallery, Knokke, Belgia, • 2007 Venice Design Art. Gallery, Wenecja, Włochy, • 2007 Art Cafe Gallery, Anguilla B.W.I.( Caribbean), • 2006 Venice Design Art Gallery, Wenecja, Włochy, • 2006 Art Cafe Gallery, Anguilla B.W.I.( Caribbean) • 2005 Devincenti Multiliving, Piubega (MN) Włochy, • 2004 Galeria Mali Salon, Rijeka, Chorwacja, • 2004 Galeria Knieżev Dvor, Rab, Chorwacja, • 2003 Galeria DAN, Anguilla, Brytyjskie Indie Zachodnie, • 2002 Galeria DAN, Anguilla, Brytyjskie Indie Zachodnie, WYSTAWY ZBIOROWE • 2011 (luty) – „Impresje Greckie”, Centrum Kultury KEO, Ateny, Grecja • 2010 (październik) – Sound Strike, Coop Gallery, Berlin, Germany • 2009 (październik) – wystawa „Stypendyści 09”, Faktoria Artystyczna, Fabryka Trzciny, Warszawa

40

• • • • •

2009 (czerwiec) – wystawa „Stypendyści 09”, Faktoria Artystyczna, Centrum Olimpijskie, Warszawa 2005(luty)- wystawa nowoprzyjętych członków HDLU Chorwackiego Stowarzyszenia Artystów Plastyków, Galeria Juraj Klovic, Rijeka, Chorwacja. 2002(grudzień)- wystawa finalistów III edycji konkursu Rasegna d’Arte Figurativa, Wenecja, Włochy. 2002(październik)-wystawa zbiorowa, Hotel dei Dogi, Wenecja, Włochy 2002 (kwiecień)-wystawa zbiorowa Miniaci Art Gallery, Salerno, Włochy 2000(czerwiec-wrzesień)- wystawa studentów Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, Stary Browar, Poznań 1999(maj)- wystawa studentów Akademii Sztuk Pięknych we Florencji, Galleria VIALARGA, Florencja, Włochy

TARGI SZTUKI • 2010 Lineart 2010, Flanders Expo, Ghent, Belgia • 2008 St’Art, Strasbourg, Francja • 2008 Lille Art Faire, Lille, Francja • 2007 St’Art, Strasbourg, Francja • 2007 ArtVerona, Werona, Włochy


ej na płótnie 0 x 200 cm / ol 15 / 08 20 / e Dimanch na płótnie C’est Demain 200 cm / olej x 0 13 / 07 / 20 Mitternacht

41


OLENDA

KRZYSZTOF M

Urodzony 13.09.1959 w Połczynie-Zdroju. Uczęszczał do Liceum Plastycznego w Poznaniu w latach 1974-1979. Studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. (Obecnie Uniwersytet Artystyczny). Dyplom w Pracowni Grafiki u prof. Tadeusza Jackowskiego w roku 1984. Obecnie profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Prowadzi Pracownię Wydawnictw na Wydziale Grafiki w Katedrze Komunikacji Wizualnej. Zajmuje się projektowaniem wydawnictw, grafiką warsztatową, głównie linoryt i drzeworyt oraz grafiką cyfrową.

70

2011 LABIRYNT 20 / ruk cyfrowa / wyd 0 cm / grafika

70 x 10

2011 LABIRYNT 23 / ruk w cyfrowa / yd 0 cm / grafika

70 x 10

42

11 MIRROR 11 / 20 k ru yd w ka cyfrowa / x 100 cm / grafi


ydruk ka cyfrowa / w afi gr / cm 0 2011 / 70 x 10 ydruk LABIRYNT 33 / ka cyfrowa / w afi gr / cm 0 11 / 70 x 10 MIRROR 15 / 20

43


LLER

WOJCIECH MÜ

Grafik, scenograf, pedagog. Urodzony w 1947 roku. W latach 1961-66 był uczniem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Matura w 1966 roku. W 1972 roku ukończył w PWSSP w Poznaniu. Od 1974 roku pracuje na tej uczelni. Zrealizował ponad 50 wystaw indywidualnych i wziął udział w wielu wystawach zbiorowych. Jest laureatem Międzynarodowych Biennale Grafiki w Bradford i w Krakowie, Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach. Inicjator, opiekun i kurator warsztatów, spotkań i projektów artystycznych skupionych na idei działań w przestrzeni otwartej.

W latach 70-tych był liderem Grupy Plastycznej „Od Nowa”, z którą zrealizował kilkadziesiąt wielkich widowisk plenerowych. Prace graficzne tworzy w technice własnej, opierając się na fotografii, projekcji światła, zapisie wideo i różnych formach druku. Anektując przestrzeń, światło i dźwięk – stwarza parateatralne aranżacje. Czterokrotny rektor Akademii Sztuk Pięknych – obecnie Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. W macierzystej Uczelni prowadzi Pracownię Rysunku i Pracownię Scenografii, a na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego – Pracownię Działań Przestrzennych. Mieszka w Poznaniu.

0 cm

11 / 200 x 12

0 cm

11 / 200 x 12

RODOS III / 20

44

RODOS I / 20

0 cm

11 / 200 x 12

RODOS II / 20


45


GRZEGORZ NOWICKI

Ur. w Poznaniu w 1951 roku. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu i Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Aktualnie nauczyciel akademicki. Zajmuje się grafiką projektową i grafiką warsztatową. Bierze udział w wystawach w kraju i zagranicą.

KONTYNUACJA

KONTYNUACJA

46

III


47


ŁOWSKI FRANCISZEK OR

Urodzony w 1984 r. w Poznaniu. Edukacja: 2004-2010 - Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu, Wydział Komunikacji Multimedialnej, kierunek Intermedia. Student w pracowniach prof. Piotra Kurki, prof. Mirosława Bałki, prof. Andrzeja Syski. WYSTAWY: 2005 • „Leki na raka” wystawa pracowni Mirosława Bałki w „Piekarni”, Poznań 2006 • „Vidioci „ kurator: prof. Marek Wasilewski, ”Stary Browar”, Poznań • „Recycling” wystawa pracowni Mirosława Bałki w „Piekarni”, Poznań 2007 • GK collection #1 - kurator: dr Paweł Leszkowicz – kolekcja Grażyny Kulczyk • Sala biblioteki (Andrzej Szewczyk, Caio Reisewitz, Candida Hoffer, Franciszek Orłowski, Jan Berdyszak, Thomas Ruff, Zhang Huan Kulczyk Foundation Stary Browar, Poznań • „Plazma” festiwal sztuki w przestrzeni publicznej, Poznań • „Według Diogenesa” wystawa pracowni Mirosława Bałki „Muzeum If Inner Space”, Poznań • Foto Space „Versus”, Wrocław • Współpraca artystyczna z polskim producentem opon, firmą Geyer & Hosaya • „Próżna 2007”, kurator: Krystyna Piotrowska, Warszawa (patronat Narodowej Galerii Sztuki Zachęta oraz Muzeum Historii Żydów Polskich ) 2008 • „Szara rzecz” wystawa pracowni Mirosława Bałki, Galeria ON, Poznań • „Antropofagia” wystawa pracowni Mirosława Bałki w przestrzeni publicznej • „Nie ma sorry” Muzeum Sztuki Nowoczesnej Warszawa 2009 • „SZAMAN MIEJSKI” ” wystawa pracowni Mirosława Bałki, Poznań • „Difference Beyond Difference”, Stary Browar, Poznań • „Spadek”, Venezia, Włochy 2010 • „Nie śpimy”, BWA, Zielona Góra • „Rób tak”, Galeria Stereo, Poznań ( Piotr Bosacki, Rafał Bujnowski, Navid Nuur, Franciszek Orlowski)

48

/ 2010 KLIMATYZACJA Stereo ria le ga


49


K

PIOTR PARANIA

Ur. 15 marca 1976 roku w Słubicach, woj. lubuskie. W latach 1991 – 1996 nauka w Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. 1996 – 2001 Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na Wydziale Edukacji Artystycznej ze specjalnością krytyka, promocja i pedagogika sztuki.

WYSTAWY MALARSTWA: • • • • •

1999 - Galeria BZWBK Poznań 2000 - Galeria „Aula” ASP Poznań 2006 - MEGASTORE Empik Poznań 2009 - K.E.O. Ateny, Grecja 2011 - Galeria „Okno” Słubice

Dyplom z wyróżnieniem z malarstwa sztalugowego w pracowni prof. Jana Świtki w czerwcu 2001 roku. Od 2001 r. nauczyciel malarstwa, historii sztuki oraz wiedzy o kulturze w kilku szkołach w Poznaniu. Zajmuje się również renowacją i rekonstrukcją zabytków dzieł architektury, rzeźby i malarstwa (polichromia).

KRĄG XII

50


KRĄG XIII KRĄG XI

51


A

ZUZANNA PAWLICK

Dyplom w 1972 r. w PWSSP w Poznaniu (obecnie UAP). Zajmuje się rzeźbą, rysunkiem i projektowaniem biżuterii unikatowej. Udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych w Polsce, Anglii, Francji, Niemczech. Prace w zbiorach Muzeum Gottingen, Muzeum Narodowego w Poznaniu i Muzeum Rzeźby w Orońsku. W latach 1993-2006 prowadziła pracownię Rzeźby w PLSP w Poznaniu oraz w Wyższej Szkole Sztuki Stosowanej w Poznaniu. Obecnie jest wykładowcą WSUS w Poznaniu w pracowni Rzeźby.

WIDOWISKO

52


53


BARBARA PILCH

Urodzona 14 marca 1982 roku w Słupsku. W latach 1998 - 2002 uczennica Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. P. Potworowskiego w Poznaniu. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (dyplom z rzeźby oraz rysunku obroniony z wyróżnieniem w roku 2007). Asystentka w III Pracowni Rysunku prof. J. Drążkiewicza oraz w Pracowni Malarstwa prof. A. Leśnika.

Jest taka mglista przestrzeń graniczna przychodzę tam czasem po omacku poruszam w bladym mroku jak dziecko niewinne, ślepe przez opatrzność dobrą (?) chronione

W przebłysku złudnym widzę prawie na pewno formy nieistniejące w niepewnej strefie bezpieczeństwa za którą już tylko szaleństwo kłamliwie prorocze Barbara Pilch

54


cy

płótno o średni

BEZ TYTUŁU i węgiel 4 metrów / tusz

55


JCZYK BARTOSZ RATA

Urodził się w 1981 r. Wykształcenie: Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. P. Potworowskiego w Poznaniu, następnie studia w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Józefa Walczaka w 2007 roku. WYSTAWY I WYRÓŻNIENIA: • • • •

2007-2009 - wystawy indywidualne (m. in. Szczecin, Poznań) 2007 - 17. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych PROMOCJE 2006/2007; I Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Galeria Sztuki, Legnica 2007 - Międzynarodowe Warsztaty Artystyczne, Pieńków 2002-2006 - wystawy indywidualne i zbiorowe, Akademia Sztuk Pięknych, Poznań

2008 / 130 BEZ TYTUŁU /

56

ryl / olej

x 160 cm / ak


BEZ TYTUŁU /

2007 / 150 x

l

150 cm / akry

ryl / olej

0 x 120 cm / ak

2008 / 19 BEZ TYTUŁU /

57


TAJCZYK GRZEGORZ RA

Urodzony 20 stycznia 1960 w Krotoszynie. W roku 1980 ukończył Liceum Plastyczne w Poznaniu. W latach 1980 - 1985 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. W 1985 r. otrzymał dyplom z wyróżnieniem z malarstwa w pracowni prof. Norberta Skupniewicza. W roku 1986 otrzymał stypendium im. Marii Dokowicz do Francji. Brał udział w wielu wystawach w kraju i za granicą. Obecnie jest profesorem Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu oraz kierownikiem Pracowni Malarstwa. Od pięciu lat prowadzi galerię BEKOS w Poznaniu.

58

AŃ / 2004 KANAŁ PODZIĘKOW na płótnie ej / ol 125 x 115 cm


WEDUTA WENECK

/ 130 x A / 2009/10

/ AŁ / 2010/11 WENECKI KRYSZT

205 cm / olej

120 x 160 cm

na płótnie e

/ olej na płótni

59


945 - 2002)

(1 LECH RATAJCZYK

Urodził się w 1945 roku we Wronkach. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu w 1964 roku. W latach 1964-1970 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom z malarstwa otrzymał w 1970 roku. Był uczniem profesora Zdzisława Kępińskiego i asystentem profesora Stanisława Teisseyre’a. Laureat Medalu Młodej Sztuki w 1976 roku. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, własną pracownię prowadził od 1992 roku. Zajmował się malarstwem i rysunkiem. „Zapisane na taśmie pamięci rekwizyty do obrazów” układają się u Lecha Ratajczyka w metaforyczny obraz, w którym człowiek sprowadzony zostaje do funkcji znaku - symbolu. Jest to zawsze człowiek samotny, ograniczony przez wyłaniający go obrys i zamknięty na wszystko co poza tym obrysem. (...) Lecha Ratajczyka wyróżnia (...) wielka wrażliwość na kolor, przy jednoczesnym zainteresowaniu i bogatym eksploatowaniu tematów figuratywnych. Twórczość artysty, o rozpoznawalnym i charakterystycznym obliczu, pełna autorefleksji oraz melancholijnych metafor, współtworzy w sposób istotny historię polskiej sztuki współczesnej. Eliza Piotrowska

60

WYSTAWY INDYWIDUALNE • • • • • • • • • • • • •

1968 – Wystawa Jednego Obrazu, Dom Studencki im. H. Sawickiej, Poznań 1971 – Galeria Sztuki Współczesnej, Warszawa 1973 – BWA, Zielona Góra 1974 – BWA, Poznań 1976 – Galeria Nowa, Poznań 1980 – Galeria Domus, Poznań 1981 – Galeria Nowa, Poznań 1987 – BWA, Konin 1989 – Galeria „72”, Poznań 1992 – BWA, Poznań 1993 – Galeria „Horn”, Poznań 1994 – Galeria Miejska, Mosina 2003 – Poznańska Galeria Nowa, Poznań


61


WAWRZYN REICHSTEIN

Ur. w Poznaniu w 1977 r. Dyplom z wyróżnieniem z malarstwa w 2003 r. w ASP Poznań Od 2003 r. wykładowca na ASP w Poznaniu (obecnie UAP), prowadzi zajęcia z rysunku oraz technik malarskich i graficznych dla studentów grafiki projektowej i scenografii. Od 2003 roku asystent rysunku i malarstwa w Scholae Posnaniensis. Od 2007 roku asystent malarstwa i prowadzący pracownię rysunku we WSUS Poznań. Od 2006 r. współpracuje z grupą teatralną ASOCJACJA 2006 (dokumentacja filmowa i fotograficzna 12 spektakli w celu promocji teatru).

DZIAŁALNOŚĆ ARTYSTYCZNA:

• • • • •

2003 - nagroda za najlepszy dyplom ASP im. Marii Dokowicz 2003 - wystawa indywidualna, malarstwo - ASP Poznań, Galeria Aula 2003 - wystawa indywidualna, malarstwo - Inner Spaces, Poznań 2003 - wystawa zbiorowa, malarstwo - Muzeum Plakatu, Warszawa 2003 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Nowa, Poznań 2004 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Miejska, Wrocław

• • • • •

• • • •

2004 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Szyperska, Poznań 2004 - wystawa zbiorowa, instalacja - XII Festiwal Galerii Inner Spaces, Poznań 2004 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Miejska Arsenał, Poznań 2005 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria PWW, Zielona Góra 2005 - wystawa zbiorowa - Continuum - 25 lecie konkursu im. Marii Dokowicz, Stara Rzeźnia, Poznań 2006 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Muz, Toruń 2006 - wystawa indywidualna, malarstwo - Galeria Elektor, Warszawa 2006 - wystawa indywidualna, malarstwo - H-Gallery, Cork, Irlandia 2008 - wystawa indywidualna - malarstwo-obiektyvideo, Galeria Teatr Polski, Poznań 2008 - wystawa zbiorowa - malarstwo- Stary Młyn Słupca 2009 - wystawa zbiorowa - malarstwo - Galeria Aula ASP Poznań 2010 - wystawa zbiorowa, malarstwo - “Przestrzeń publiczna - konteksty” - Galeria Profil, Poznań

y druk solwentow olej / płótno / 11 20 20,5 x 65 cm /

62


y druk solwentow olej / płótno / / 2010 150 x 150 cm

y druk solwentow olej / płótno / / 2010 150 x 150 cm

63


ŃSKI

TOMASZ SIWI

Urodzony w 1951 r. Liceum Plastyczne w Poznaniu ukończył w 1973 roku. W latach 1974 – 1979 studiował w PWSSP w Poznaniu na Wydziale Malarstwa – malarstwo u prof. Stanisława Teisseyre’a i prof. Norberta Skupniewicza, grafikę warsztatową u prof. T. Jackowskiego i ilustrację książkową u prof. W. Świerzego. W 1979r. ukończył studia i otrzymał dyplom z wyróżnieniem w Pracowni prof. N. Skupniewicza. Prowadzi Pracownię Malarstwa w Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu jako profesor tejże uczelni. Zajmuje się malarstwem i grafiką książkową. Wystawiał w kraju i za granicą (Węgry, Szwecja, Niemcy, Białoruś). W malarstwie posługuje się językiem metafory. W sferze warsztatowej stosuje techniki własne. Ważnym komponentem dzieł jest pismo użyte jako tekstura obrazu.

145

OFONI KANALI I DOM 2011 / e ni ót pł na x 200 cm / olej

145 x 200

64

OPUS SECTILE ótnie / 2011 pł cm / olej na


65


ŃSKI

KONRAD SMOLE

Ur. 1977 w Kaliszu, mieszka i pracuje w Warszawie Artysta, muzyk i fotografik. W swojej twórczości najczęściej posługuje się video, instalacją i performance. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Jego sztukę charakteryzuje mocne uderzenie, osiągane często za pomocą eksperymentów audiowizualnych. Członek grupy artystycznej Penerstwo, zespołów Mama, Kristen, KOT, Sixa, BNNT, animator sceny PINKPUNK. Jego twórczość opiera się na doświadczeniu medium, eksploracji jego możliwości oraz wpływu na odbiór. Trudno odnaleźć cechy wspólne jego sztuki. Każda praca jest inna, każda udostępnia nam głębiej świat artysty, w którym to, co brudne i marginalne “gra pierwsze skrzypce”.

Boga Nie Ma

/ 2010

WYBRANE WYSTAWY: 2010 • The End, Re:wizje, Warszawa • Podróż dookoła czaszki, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa • Letni Nieletni, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2009 • Chunks, Galeria LETO, Warszawa (solo) • Evil Hidden Black, Galeria Stereo, Poznań (solo) • Le coeur est un chasseur solitaire, Gare St. Sauveur, Lille • Watch It, Art Agenda Nova, Kraków (solo) • Sprzedam połowę bliźniaka, Galeria Miejska Arsenał, Poznań 2008 • Asian Gates, Kunsthalle Faust, Hannover • 8780 project, XR Gallery, Luboń • Voyage Sentimental, Muzeum Narodowe, Poznań • Brzuch, Galeria Słodownia, Stary Browar, Poznań 2007 • Penerstwo, PGR Art, Gdańsk • PROVOPOLIS#2, Contemporary Art Norwich – Outpost Gallery / Norwich Arts Centre UK NAGRODY: • • • •

66

Inner Spaces (Konkurs im. Marii Dokowicz) 2002 Stypendium Miasta Poznania 2004 “Młoda Polska” Stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2009 “Spojrzenia 2011” Nagroda Fundacji Deutsche Bank 2011

ENERGY

GUARD / 2009 11 HUNTERS / 20


BNNT - SBOMBING

blin / 2011

OPENCITY / Lu

ke Back / 2008

The End - Stri

67


CHOWCZYK MARTYNA STA

• • • • • • • • • • • •

2001 – 2007 studia na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby i Działań Przestrzennych 2004 – 2005 studia na Accademia di Belle Arti w Neapolu w ramach stypendium Socrates Erasmus od 2002 r. członek grupy Asocjacja 2006 (realizacje spektakli, parad , elementów scenografii i kostiumów) od 2002 r. udział w Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Malta” w Poznaniu 2006 wyróżnienie w konkursie na projekt biżuterii unikatowej zorganizowanym przez firmę Futurat 2006 coroczny udział w konkursie na projekt biżuterii bursztynowej odbywający się w Gdańsku 2006 udział w międzynarodowym plenerze „Vakeva Ma” w Finlandii 2007 dyplom z wyróżnieniem z kierunku rzeźby 2007 ukończenie studium pedagogicznego i otrzymanie dyplomu 2006 projektowanie i wykonywanie biżuterii srebrnej unikatowej 2010 asystentka w Pracowni Zjawisk Teatralnych Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu 2011 członek zarządu Fundacji Asocjacji 2006

WAŻNIEJSZE WYSTAWY: 2004 • wystawa zbiorowa rysunku , galeria Victus, Poznań • wystawa zbiorowa , galeria Palmiarnia, Poznań 2005 • wystawa indywidualna rysunku , galeria L’arenile, Neapol 2006 • wystawa indywidualna „Klepsydra”, galeria Rotunda, Poznań • wystawa indywidualna „WWC” , galeria Aula, Poznań • wystawa indywidualna „Butterfly”, Poznań • wystawa i performens „Moi moi” we współpracy z artystami z Włoch, Izraela i Polski w Parku Sztuki, projekt Vakeva Ma w Finlandii 2007 • wystawa indywidualana „Zmysł Możliwości”, galeria ON, Poznań 2009 • wystawa zbiorowa „Rzeźba biżuterii”, Galeria Miejska w Mosinie 2010 • wystawa indywidualna „Zmysł możliwości II”, Galeria Miejska w Mosinie

Na obszarach z którymi mamy do czynienia - pisze Walter Benjami - jest tylko poznanie błyskawiczne. Tekst to długie echo huczącego grzmotu”. Chodzi o to, by o czymkolwiek w każdej chwili „powiedzieć inaczej”, czyli „nie móc lub nie chcieć raz na zawsze powiedzieć trafnie”. Interpretacja jest ostateczną, najstraszliwszą bronią, jaką wolność może władać w swej nigdy w pełni nie wygranej i nigdy w pełni nie przegranej walce z paraliżującymi i nieuchwytnymi siłami, które dążą do zbudowania rzeczywistości na jej grobie. Zinterpretować, przeinterpretować, zdemaskować impotencję słowa, zdemaskować nieskończoność i nierozstrzygalność wszystkich interpretacji jako „jedną z wielu” - to ponownie upełnomocnić wolność wobec realności, która opiera swe roszczenia na wierze w to co opozycyjne. „Każda osoba, każda rzecz, każdy stosunek, może oznaczać cokolwiek innego. Martyna Stachowczyk

ości Zmysł możliw

68


69


JÓZEF STASIŃSKI

Rzeźbiarz i profesor sztuki urodzony w 1927 roku w Poznaniu. Pracował w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w latach 1954-1972, następnie w Politechnice Poznańskiej (19721997) oraz w Wyższej Szkole Gospodarki im. Królowej Jadwigi w Bydgoszczy (2004-2009). Jest autorem Pomnika Kardynała Augusta Hlonda w Bazylice nad Nerem (architekt Jerzy Buszkiewicz) 1964 r. i pomnika Jana Pawła II w Lwowie 2007 r. Głównym motywem jego artystycznej wypowiedzi są medale, których od 1950 r. wykonał 1865 wprowadzając do sztuki medalierskiej indywidualny styl. Najbardziej znane serie medali to medale pontyfikalne Jana Pawła II, Polska Walcząca na frontach drugiej Wojny Światowej 1939-1945 roku oraz medale poświęcone Piastom Śląskim. Miał wiele wystaw indywidualnych, jego prace znajdują się w zbiorach watykańskich, a także w Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu i Muzeum Narodowym w Poznaniu.

US 98 sie domki OP rony medal / obie st

dziecko i pta

70


ie strony

4 / medal / ob

A OPUS 14 PIĘKNA RYBACZK

MU /Chełmno

R FASZYZ POMNIK OFIA

nad Nerem

71


JACEK STRZELECKI

Urodzony w 1959 r. w Gnieźnie. Absolwent poznańskiego Liceum Sztuk Plastycznych, które ukończył z wyróżnieniem w 1978 roku. W latach 1978- 83 studia w poznańskiej PWSSP. Dyplom z wyróżnieniem w zakresie malarstwa otrzymał w Pracowni pod kierunkiem prof. Jana Świtki w 1983 roku. W latach 1984-85 stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki oraz stypendium im. Marii Dokowicz. Laureat konkursów malarskich im. Jana Spychalskiego w 1985 i 1988 roku. Uprawia malarstwo sztalugowe, monumentalne, oraz rysunek.

100 x 70

2009 PROMETEUSZ / a w technika łasn cm / rysunek -

Obecnie profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, kierownik Pracowni Rysunku na Wydziale Malarstwa. Brał udział w kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą, m. in. w Londynie Berlinie, Sofii, Budapeszcie, Bratysławie. Miał 15 wystaw indywidualnych, autor polichromii ściennych w Poznaniu, Puszczykowie, Mosinie. Prace w zbiorach muzealnych, galeriach, oraz zbiorach prywatnych w kraju a także w USA, Australii, Niemczech, Szwecji, Austrii i Holandii. Współzałożyciel i członek Rady Artystycznej Galerii Miejskiej w Mosinie, powstałej w 1993 roku. Zamieszkuje w Mosinie. salome / 2011 olej na płótnie 100 x 50 cm /

72

10

NIKE / 2011 ej na płótnie 0 x 70 cm / ol

15

tabot/ 2010 ej na płótnie 0 x 100 cm / ol


73


BOGDAN WEGNER

Urodzony w 1946 roku w Czempiniu. Absolwent Liceum Plastycznego w Poznaniu. Studia w PWSSP w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Dyplom z wyróżnieniem z malarstwa w pracowni profesora Stanisława Teisseyre w 1972 roku. Jest profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Malarz, pedagog. Malarstwo prezentował na kilkudziesięciu wystawach w kraju: Poznań, Gniezno, Warszawa, Szczecin, Wrocław, Radom, Mosina, Łódź, Olsztyn, Częstochowa, Bielsko-Biała, Katowice, Bydgoszcz, Zakopane i za granicą: Niemcy, Belgia, Szwecja, Francja, Słowacja, Litwa.

/ 2010 OSTATNI CENZOR łasna / technika w 212 x 244 cm

09 WARSTWY / 20 a sn ła w ka ni ch 0 x 200 cm / te

/ 2007 STRUNY SZAROŚCI własna ka ni / tech 200 x 200 cm

20

74


RAZ / 2006 TAK BYŁO TYLKO ka własna / techni 116 x 307 cm PORÓD / 2007 sna / technika wła 200 x 200 cm

75


JTASIAK BOGDAN WO

Urodził się w 1952 r. w Drawsku Pomorskim. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu dyplomem z malarstwa w pracowni prof. Stanisława Teisseyre’a w 1977 r. Obecnie profesor na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W latach 1999-2002 dziekan Wydziału Malarstwa, Grafiki i Rzeźby macierzystej uczelni. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków. W latach 1993-1996 wiceprezes Okręgu Poznańskiego ZPAP. Maluje i rysuje. Swoje prace prezentował na wielu wystawach indywidualnych (ponad 25) i zbiorowych w kraju

05 OBRAZ 1 / 20 e ót / olej na pł ni 170 x 110 cm

76

m.in.: w Bydgoszczy, Łodzi, Wrocławiu, Radomiu, Skokach k. Poznania, Kołobrzegu, Mosinie, Toruniu, Szczecinie, Warszawie i Poznaniu… oraz za granicą m. in.: w Izraelu (Tel Aviv), Danii (Odense), Słowacji (Bratysława), Niemczech (Bielefeld, Berlin, Lipsk, Drezno, Monachium), Francji (Cagnes-Sur-Mer), Austrii (Insbruck), Zambii (Lusaka), Afryka Południowa (Johannesburg). Bliskie jest mu zdanie wypowiedziane przez Piccasa: „Malarz robi obrazy, ponieważ musi wyzwolić swe uczucia i swoją wizję”.

07 OBRAZ 2 / 20 e ót / olej na pł ni 170 x 130 cm


10 OBRAZ 3 / 20 nie ót pł na ej 0 x 130 cm / ol

17

77


POZNAŃ 2011


LICEUM SOLWENTÓW ANIU B A A W A WYST POZN W PLASTYCZNEGO14-24.11.2011 . 18.00

2011r. o godz

wernisaż 14.11.

UITÓW

GALERIA U JEZ

inikańska 8 Poznań, ul. Dom ątku od wtorku do pi wystawa czynna 0 14:00 do 18:0 w godzinac h od AWY: KURATOR WYST is Andrzej Maldz wicz Henryk Starikie


siłek, rtość. Tylko wy a w ą w zi d w ra że mieć p żne i śmiałe mo a w yś liczył.” d o co , to o ,,Tylk będzie się kied i śc o iw żl o m e kraczamy nasz w którym prze ski Piotr Potworow


Katalog