Page 15

Wiedza o zbiornikach wodnych Basic Knowledge about Lakes and Rivers Grundwissen über Gewässer

Jeziora, które spotykamy w w Borach Tucholskich mają bardzo zróżnicowany charakter. Bez trudu odnajdziemy te największe: Wielkie Cekcyńskie, Białe, Okrągłe, Stobno, Okonińskie. Odnalezienie mniejszych oczek może być trudniejsze, ale odkrycie nieobleganego, rybnego łowiska jest chyba marzeniem każdego z nas. Często mówimy również o typach jezior: od najgłębszych sielawowych przez jeziora leszczowe, sandaczowe, linowo-szczupakowe do najpłytszego karasiowego. Z wędkarskiego punktu widzenia ważniejsze jest jednak wyróżnienie pięciu stref w jeziorach. Najpłytsza pierwsza strefa to świat narybku. W różnych okresach zaglądają tu chętnie drapieżniki w poszukiwaniu żeru, jednak narybek dominuje. Druga strefa (dostępna z brzegu) to królestwo małych ryb oraz średniej wielkości okazów. W tej strefie spotykamy ukleję, płoć, wzdręgę, średniego leszcza, krąpia, karpia. Trafia się lin, karaś, okoń, szczupak, sandacz i węgorz. Trzecia strefa, najczęściej niedostępna z brzegu, to rejon przebywania dużych ryb takich gatunków jak płoć, leszcz, szczupak, okoń, sandacz i sum. W czwartej strefie, blisko granicy zasięgu światła słonecznego, może żerować miętus lub bardzo duży leszcz. Piąta, najgłębsza strefa to rejon poza wędkarskimi zainteresowaniami z uwagi na niedobór tlenu, osady muliste oraz siarkowodór. Nie w każdym zbiorniku występują wszyst- 12. Miętus / Burbot / Aalquappe kie te strefy. Zależy to chociażby od stopnia przejrzystości wody. W wielu płytkich zbiornikach będą występowały tylko dwie lub trzy strefy i wówczas inny będzie stopień natlenienia wody, nieco inna roślinność i warunki pokarmowe dla ryb. Na ogół przyjmuje się, że głębokość około 5 m stanowi granicę wody prześwietlonej, choć zależy to od przejrzystości wody w danym zbiorniku. Poniżej 5 m zaczyna się strefa głębinowa, w której już poza zasięgiem światła słonecznego bytują duże leszcze, krąpie, a także sieje i jazgarze. Ryby kierują się w wyborze swoich żerowisk raczej temperaturą wody. Na przykład duże leszcze gromadzą się latem w miejscach o temperaturze wody około 120C. Poznanie ukształtowania dna jeziora stanowi podstawowy warunek wędkarskich sukcesów. Ważna jest też pora roku. Wczesną wiosną większość ryb skupia się w rejonach przybrzeżnych, porośniętych sitowiem. W tym czasie na skraju płycizn czatują na zdobycz drapieżniki. Od czerwca, wraz z obfitością pokarmu, stan łowisk znacznie się różnicuje. Liny żerują w miejscach zarośniętych, karpie podobnie. Leszcze spotkać można na stokach górek podwodnych i na przybrzeżnych spadkach. Płocie i wzdręgi przebywają na ogół w rejonach łagodnych stoków porośniętych wodną roślinnością, a karasie w dobrze nagrzanych, zarośniętych zatoczkach. Szczupaki wybierają miejsca płytkie, dobrze nagrzane i porośnięte roślinnością, choć naprawdę duże sztuki szukają swoich kryjówek na stokach podwodnych górek na większych głębokościach. Okonie żerują na stokach podwodnych górek i w strefie

15

Bory Tucholskie - Przewodnik Turysty Wedkarza  
Bory Tucholskie - Przewodnik Turysty Wedkarza  

Seria specjalistycznych przewodników po Borach Tucholskich pomaga w wyborze najciekawszych miejsc. Dotychczas ukazaly sie przewodniki dla gr...

Advertisement