Page 43

Διεκδικούμε –μαζί με τον Oskar Hansen– το ευκταίο της «ανοιχτής μορφής» στην πολιτική». Μια πρώτη απτή απάντηση είναι η μαλακή αρχιτεκτονική του Ανδρέα Αγγελιδάκη, που έχει καταλάβει το Μουσείο Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Αντίσταση, αποτελούμενη από 68 τσιμεντένια –υποτίθεται- μπλοκ ερειπίων (είναι από αφρολέξ). Μπορεί να συναρμολογηθεί δομώντας νέες σχέσεις, δημιουργώντας πολλαπλές εφήμερες αρχιτεκτονικές για τη Βουλή των Σωμάτων. Το project ανακαλεί το βήμα στην Πνύκα, θεμέλιο της Δημοκρατίας, που, σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα, μάχεται την «νεοφιλελεύθερη αυτονομημένη καρέκλα και την κατανάλωση του πολιτισμού». Είναι ο τσιμεντένιος σκελετός της σύγχρονης Αθήνας, με τα αυθαίρετα και το χαρακτήρα του ημιτελούς πολλές φορές, είναι και μια μορφή αποτύπωσης της εκδημοκράτησής μας. «Είστε ευπρόσδεκτοι να συμμετάσχετε στην καθημερινή διαμόρφωση αυτού του πολιτικού θεάτρου που αμφισβητεί την τοποθεσία, την ιεραρχία, την ορατότητα, την κλίμακα…», μας ενθάρρυνε ο Πρεσιάδο. «Η κοινωνία πρέπει ν’ αμυνθεί ακόμα και από τον εαυτό της και από την κρατική βία», τονίζει ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Documenta Ανταμ Σίμτζικ, ανατρέχοντας στις στοίβες από κόκκινα βιβλιαράκια, πάνω στις οποίες πέσαμε στην είσοδο του Μουσείου Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Αντίστασης: το «LTI-Lingua Tertii Imperii» του Daniel G.Andujar. Ένα αποκαλυπτικό λεξικό της Ελληνικής Χούντας, με πολλές ανέκδοτες φωτογραφίες, που αυτομάτως θέτει την Documenta 14 σε ένα γερό πολιτικό κέλυφος. «Η γλώσσα και η αρχιτεκτονική δεν είναι ποτέ αθώες», πρόσθεσε ο Σίμτζικ, μιλώντας μας για την ιστορία του κτηρίου μέσα στο οποίο βρισκόμασταν, το οποίο υπήρξε νοσοκομείο, έγινε κολαστήριο του ΕΑΤ- ΕΣΑ και σήμερα κατέληξε Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος. Οι συνεργάτες της Documenta 14 είναι πολλοί, αν και η είδηση είναι ότι ειδικά τα ΑΣΚΙ (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας) αναδεικνύονται σε σημαντικό εταίρο: η Καλών Τεχνών, το Ωδείο Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Goethe Ινστιτούτο, το Γαλλικό Ινστιτούτο, η Ταινιοθήκη, το ελληνικό παράρτημα του Ιδρύματος Rosa Luxemburg, το Ιδρυμα Τσαρούχης κ.ο.κ. Στις 34 Ασκήσεις Ελευθερίας συμμετέχουν: Αδέσποτες Σκύλες, AMOQA (Athens Museum of Queer Arts), Ανδρέας Αγγελιδάκης, Άννα Αποστολλέλη, Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), Hawzhin Azeez, Άντζελα Μπρούσκου, Rüzgâr Buşki, Clémentine Deliss, Linnea Dick, Maria F. Dolores, Θέατρο Δωματίου, Bonita Ely, Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Daniel García Andújar, Macarena Gómez-Barris, Στάθης Γουργουρής, Irena Haiduk, Jack Halberstam, Candice Hopkins, Regina José Galindo, Αρχηγός Robert Joseph, Νέλλη Καμπούρη, Βαγγέλης Καραμανωλάκης, Κωστής Καρπόζηλος, Κωστής Κορνέτης, Sevval Kılıç, Κατερίνα Λαμπρινού, Quinn Latimer, Πράσινη Λεσβία, Ana Longoni, MiniMaximum ImproVision, Naeem Mohaiemen, Antonio Negri, Gizem Oruç, Νένη Πανουργιά, Άννα Παπαέτη, Jørgen Flindt Pedersen, Paul B. Preciado, Judith Revel, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Γεωργία Σαγρή, Niillas Somby, Annie Sprinkle και Beth Stephens, Erik Stephensen, Adam Szymczyk, Diana Taylor, Πρόδρομος Τσινικόρης, Μαργαρίτα Τσώμου, Ειρήνη Βακαλοπούλου, Ιωάννα Βόγλη, Τίνα Βορεάδη, Παντελής Βούλγαρης, Sergio Zevallos.

Μια συζητηση για την πρωτοπορια, Βασίλη Καρκατσέλη. On avant gard and presentation in photography.  

Τρεις συζητήσεις για τη φωτογραφία και τις ανάγκες της σήμερα, κυρίως για θέματα πρωτοπορίας (παρουσίαση και περιεχόμενο) και τι μπορεί αυτή...

Μια συζητηση για την πρωτοπορια, Βασίλη Καρκατσέλη. On avant gard and presentation in photography.  

Τρεις συζητήσεις για τη φωτογραφία και τις ανάγκες της σήμερα, κυρίως για θέματα πρωτοπορίας (παρουσίαση και περιεχόμενο) και τι μπορεί αυτή...

Advertisement