Page 17

σε μία φόρμα κάπως πρωτόγνωρη που δίνει όγκο και ιστορία στην εικόνα μου. Ήταν επανάσταση; Σιγά την επανάσταση, αλλά παρ όλα αυτά κάτι, πιστεύω πως ήταν. Αναιρέθηκε από τη δεύτερη η πρώτη φάση αυτού του πειράματος; Όχι. Ας έλθω τώρα και στο θέμα του θέματος των έργων μου και αυτή την τεχνική της μετωπικής λήψης του δρόμου. Το θέμα με απασχολεί από παλαιά. Σε ένα εργαστήρι που είχαμε στο/για το Γαλλικό ποταμό, δούλευα μαζί με μία καλλιτέχνιδα από την Άπω Ανατολή. Αυτή τι έκανε. Δούλευε με ένα ψιλό, σα ριζόχαρτο φανταστείτε, χαρτί χαρακτικής το οποίο ακουμπούσε πάνω σε μεταλλικές και άλλες επιφάνειες της πόλης μας και περνώντας επάνω του ένα μολύβι-κάρβουνο, έπαιρνε στο χαρτί το ίχνος του ανάγλυφου με όλες του τις λεπτομέρειες. Εγώ έκανα φωτογραφίες αυτές τις επιφάνειες για να δούμε τη διαφορετικότητα καταγραφής των δύο μέσων κτλ. Από τότε, αυτή η κάθετος μέθοδος φωτογράφησης του δρόμου υπήρχε μέσα μου, αλλά ποτέ δεν είχα τη θέληση την ανάγκη ή το χρόνο να κάνω κάτι με αυτή. Μέχρι που βρήκα τις καπότες στα πεζοδρόμια της περιοχής των Σφαγείων. Αυτά θα έδειχνα στους περαστικούς. Όχι «φωτογραφία Δρόμου» που εκείνη την εποχή μας είχανε πρήξει, αλλά «φωτογραφία του Δρόμου». Τα «σκουπίδια» τους που πατάνε αρνούμενοι να συζητήσουν άλλο επ αυτών. Τα μικρά πράγματα που προσπερνάνε στην καθημερινότητά τους, δίχως να τους δίνουνε τη δέουσα προσοχή, δίχως να τα εξετάζουν «εικαστικά», δίχως να τα νοηματοδοτούν κάπως. Αυτή θα ήταν η θεματική μου επανάσταση. Μα είναι επανάσταση κάτι που έχει γίνει και από άλλους; Τόσοι και τόσοι έχουν ασχοληθεί με την ανάδειξη της λεπτομέρειας, με την μεγέθυνση του τίποτε, με την παρουσίαση του αόρατου. Ναι είχα απαντήσει τότε. Άλλο θεματάκι το δικό μου, σε άλλο τόπο, με άλλο σύστημα και για άλλο σκοπό. Η φωτογραφία στη Θεσσαλονίκη της μεγάλης οικονομικής κρίσης πέθαινε, ίσως και να πεθαίνει ακόμη και έπρεπε κάτι να γίνει και επ αυτού. Θα ξαναγύριζα τη φωτογραφία που πήρα από τις γκαλερί για το δρόμο, στις ίδιες γκαλερί. Θα έφερνα καπότες από τα πεζοδρόμια του έρωτα, στις γκαλερί και μάλιστα δίχως κορνίζες, με μία νέα φόρμα παρουσίασης. Ήταν επαναστατικό; Δε νομίζω με τα δικά μου κριτήρια. Είναι εγγραφή στις πρωτοπορίες; Δεν το είδα ποτέ έτσι, δεν αναρωτήθηκα ποτέ κάτι τέτοιο. Το είχε κάνει άλλος πριν από εμένα; Όχι απ όσο γνωρίζω, αλλά και τι λέει αυτό για την ουσία της δράσης μου, για τη

Μια συζητηση για την πρωτοπορια, Βασίλη Καρκατσέλη. On avant gard and presentation in photography.  

Τρεις συζητήσεις για τη φωτογραφία και τις ανάγκες της σήμερα, κυρίως για θέματα πρωτοπορίας (παρουσίαση και περιεχόμενο) και τι μπορεί αυτή...

Μια συζητηση για την πρωτοπορια, Βασίλη Καρκατσέλη. On avant gard and presentation in photography.  

Τρεις συζητήσεις για τη φωτογραφία και τις ανάγκες της σήμερα, κυρίως για θέματα πρωτοπορίας (παρουσίαση και περιεχόμενο) και τι μπορεί αυτή...

Advertisement